One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Yesterday — June 16th 2019Your RSS feeds

Χονγκ Κονγκ: Ένα εκατομμύριο στο δρόμο ενάντια στο νόμο για έκδοση υπόπτων στην Κίνα!

By puk
Ενώ για τρίτη μέρα έχει παραταθεί η συζήτηση στο Νομοθετικό Συμβούλιο, και το κίνημα συνεχίζει να βρίσκεται μαζικά στους δρόμους. Ρεπορτάζ με βάση πληροφορίες από το chinaworker.info, σάιτ του τμήματος της CWI σε Κίνα/Χονγκ Κονγκ/Ταιβάν Στις 9 Ιουνίου, ένα εκατομμύριο άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, εκδηλώνοντας την οργή τους απέναντι στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης που θα επιτρέπει … Continue reading Χονγκ Κονγκ: Ένα εκατομμύριο στο δρόμο ενάντια στο νόμο για έκδοση υπόπτων στην Κίνα!

Ευρωεκλογές 2019: Ο πρώτος Τουρκοκύπριος Ευρωβουλευτής, η άνοδος της ακροδεξιάς και η αποφασιστικότητα της αριστεράς που χρειαζόμαστε

By puk
Με την εκλογή του πρώτου τουρκοκύπριου Ευρωβουλευτή, αλλά και με λιγότερο από τους μισούς ψηφοφόρους να ψηφίζουν στις ευρωεκλογές, μεγάλες απώλειες στο κυβερνών κόμμα, μικρή άνοδο στο ΑΚΕΛ αλλά μεγάλη άνοδο στην ακροδεξιά, έκλεισαν οι φετινές Ευρωεκλογές της Κύπρου. Οι εκλογές στην Κύπρο δεν ήταν πολύ διαφορετικές από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ψήφισαν λιγότεροι από … Continue reading Ευρωεκλογές 2019: Ο πρώτος Τουρκοκύπριος Ευρωβουλευτής, η άνοδος της ακροδεξιάς και η αποφασιστικότητα της αριστεράς που χρειαζόμαστε
Before yesterdayYour RSS feeds

Σπόντες [10 Ιουνίου 2019]

By Defteri Anagnosi


  • Έργα και ημέραι των εκπροσώπων της ΒΟΥΛΗΣΗΣ του λαού!
    Και για να μην ισοπεδώνουμε, μπορούμε να μάθουμε παρακαλώ τον ακριβή «αριθμό» και τα ονόματα των βουλευτών που δεν υπέβαλαν δηλώσεις;

    Και μετά να κάνουν και κανένα νόμο να υποβάλουν και οικογενειακά στοιχεία, και ανάλογα να πράττει και ο εκπρόσωπος της εκτελεστικής εξουσίας, ο πρόεδρος.


    «
    Στα παλαιότερα των υποδημάτων τους έγραψαν βουλευτές την κείμενη νομοθεσία για το «Πόθεν Έσχες» με βάση την οποία ήταν υποχρεωμένοι να υποβάλουν μέχρι τις 31 Μαΐου 2019 δήλωση περιουσιακών στοιχείων τόσο των ιδίων όσο και των συζύγων και των ανήλικων τέκνων τους. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», αριθμός βουλευτών δεν υπέβαλε τη σχετική δήλωση παρά την υπενθυμητική επιστολή που έλαβαν στις 6 Μαΐου.»

    Χατζηστυλιανού, Φιλελεύθερος, 5 Ιουνίου 2019


    http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/715715/boyleftes-den-katethesan-pothen-esches?fbclid=IwAR0YhlcjDO35QnneMdo8PD73fqpi0bYcKISqu3RiZGO1XqSFwjZY9T3kuJw

  •  Κοίτα να δεις μονόφθαλμο βλέμμα η ΕΕ ή να το πούμε αλλιώς: Μήπως έρχεται και κατά εδώ κανένα breeze θεσμικής ευαισθησίας από τις Βρυξέλλες και τις δυνάμεις πίσω από τους θεσμούς; Τον Αναστασιάδη πότε θα τον διερευνήσετε; Τι άλλο αποδίδει καλυτέρα την κατάσταση/συμπεριφορά του Ν. Αναστασιάδη ως προέδρου από το: «διαπιστώνει σύγκρουση ανάμεσα στα επιχειρηματικά συμφέροντα και στην πολιτική δραστηριότητά του»;

    Σε μαζική διαδήλωση στην Πράγα οι διαδηλωτές «συγκεντρώθηκαν με αίτημα την παραίτηση του Πρωθυπουργού,
    Αντρέι Μπάμπις, μετά τη δημοσίευση του πορίσματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που τον καθιστά ύποπτο για διασπάθιση ευρωπαϊκών κονδυλίων και διαπιστώνει σύγκρουση ανάμεσα στα επιχειρηματικά συμφέροντα και στην πολιτική δραστηριότητά του, ζητώντας του να εγκαταλείψει είτε την πολιτική είτε τις επιχειρήσεις.»

    https://dialogos.com.cy/potami-orgis-kata-toy-tsechoy-tramp/



  • Σύμφωνα με την κυβερνητική εκδοχή πρέπει να είμαστε τζαι happy με το ξεπούλημα του φυσικού αερίου στο «Αφροδίτη». Αφού εν  εκάμαν απολύτως τίποτε για να το αναπτύξουν τελικά, λαλεί εκλείσαν συμφωνία για να πάρουμε 9.5 δις. Τζαι ονόμασαν το πόσο «προίκα» παντές τζαι ζούμε στον παραδοσιακό κόσμο του πατριαρχικού χωρκού, όπου ο πατέρας πρέπει να δώσει προίκα στην κόρη. Γιατί μας διούν προίκα; Διότι θα κερδίσουν πολλαπλάσια. Ο Χ. Έλληνας θεωρεί το ποσό κωμικά διογκωμένο…
    [
    https://dialogos.com.cy/apithana-ta-kerdi-ton-e9-5-dis-apo-to-afroditi/ ]..

    Τωρά για να καταλάβετε πλαίσιο – το 9.5 δις είναι σχεδόν το μισό του πλούτου που παράγουμε σαν χώρα κάθε χρόνο [ΑΕΠ- 17 με 18 δις]. Δηλαδή ούλλη η ελπίδα, ήταν για μισό χρόνο εισοδήματα; Τζαι οι υποσχέσεις ότι θα είχαμε εισοδήματα για ένα αιώνα; Μάλλον η αποτυχία εκμετάλλευσης στην ώρα του, αλλά τζαι η παράδοση της κυβέρνησης στα συμφέροντα που εκφράζει το Ισραήλ, μαζί με το σκόπιμο ναυάγιο των συνομιλίων στο Κραν Μοντανά που οδήγησαν στην από-ενοχοποίηση της Τουρκίας,  οδήγησαν σε αδιέξοδο τζιαι στα ενεργειακά, τζαι αναζητούμε ότι διέξοδο μας προσφέρουν πκιον;


  • Νέες υποσχέσεις για φυσικό αέριο: Τωρά θα φέρουν μετά το 2020… Και όμως είχε κλείσει συμφωνία για εισαγωγή φυσικού αερίου το 2010. Αλλά μερικοί φωνάζαν ότι θα έχουμε φυσικό αέριο σε λίγα χρονια. Και φυσικά όσοι βγάζουν κέρδη από το παρόν σύστημα, βγήκαν κερδισμένοι από το ναυάγιο. Και οι δημοσιογράφοι που παπαγάλιζαν, κάνουν ότι ξεχνούν. Κέρδισαν μερικοί κάτι έστω – πέρα από τις εταιρείες; Έστω διαφημιστικό πακέτο, ας πούμε...; :)


·          
  • Ένα proper and fit test για τον κ Ηροδότου σε σχέση με την διαφαινόμενη σύγκρουση συμφερόντων στο εσωτερικό της Κεντρικής Τράπεζας. Ο σύζυγος της κ. Έλενας Γρηγοριάδου έχει διοριστεί με εκτελεστικός σύμβουλος στην Κεντρική Τράπεζα. Η κ. Γρηγοριάδου έχει τον τίτλο «Ανώτερος Λειτουργός με Αναπληρωτικά καθήκοντα Βοηθός Διευθυντής». Είναι επικεφαλής του τμήματος, το οποίο ασχολείται με την governance/διοίκηση στον τραπεζιτικό τομέα και εγκρίνει τους διορισμούς μελών των συμβουλίων και ανωτέρων διευθυντών των τραπεζών. Αυτές οι εγκρίσεις θα πρέπει να περάσουν μέσα από το Συμβούλιο, στο οποίο θα συμμετέχει και ο σύζυγος της.

    Τί άλλο από σκάνδαλο είναι αυτό με βάση τους υπάρχοντες κανονισμούς και διαδικασίες; Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα [ΕΚΤ] όπως και η Κυπριακή Κεντρική Τράπεζα  κάνουν «
    proper and fit» αξιολογήσεις των τραπεζών. Ο οδηγός της ΕΚΤ σημειώνει στην ενότητα για σύγκρουση συμφερόντων/conflict of interest  ότι « ο/η διορισμένος δεν πρέπει να έχει στενή προσωπική σχέση [συμπεριλαμβανομένης και της συζυγικής] με μέλος του διοικητικού σώματος, κάτοχο σημαντικής λειτουργικής θέσης ή μέτοχο σε οντότητα υπό διερεύνηση…

    that "the appointee should not have a close personal relationship (including a spouse) with a member of a management body, key function holder or qualifying shareholder in the supervised entity or in the parent  undertaking/its subsidiaries".]
    Δηλαδή η Κεντρική έχει κανόνα να εμποδίζει την ύπαρξη ατόμων με συγγενικές σχέσεις σε λειτουργικές θέσεις ταυτόχρονα, αλλά η ίδια δεν τον εφαρμόζει για τον εαυτό της; διότι προφανώς κάτι σε σχέση με κάποια τράπεζα θα εγκρίνεται από σώμα της Κεντρικής και μετά από άλλο σώμα, και στα δυο σώματα όμως θα υπάρχουν αντιπρόσωποι ενός ζευγαριού. Και αυτό είναι σύγκρουση συμφερόντων σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό οδηγό. Αν τα πιο πάνω δεν ευσταθούν, θα δημοσιεύσουμε ευχαρίστως τεκμηριωμένη διάψευση. Αλλά εδώ τα στοιχεία μάλλον βοούν. Και από ότι ακούγεται δεν είναι η πρώτη φορά.

    Όμως ας μείνουμε στο έκδηλο και θα δούμε αν ο κ. Ηροδότου θα περάσει αυτό το τεστ απόδειξης ότι δεν ανέχεται σύγκρουση συμφερόντων κ.ο.κ.
    Διαφορετικά, θα είναι μια δήλωση ανοχής της παραβίασης κανόνων εκ μέρους του. Και το επόμενο ερώτημα, αν ο κ. Ηροδότου όντως ανεχθεί την σύγκρουση συμφερόντων, τότε είναι – πως θα  μπορέσουν οι πολίτες να «βρουν το δίκαιο τους» - εφαρμόσουν ένα καθεστώς ισονομίας που θα λειτουργει σε αντίθεση με την σημερινή επιφάνεια του βαθέως κράτους και των δικτύων του. Αλλά ας ελπίσουμε έστω και τώρα ότι ο κ. Ηροδότου δεν θα είναι από αυτούς.


  • Όσοι τολμούν να είναι συνεπείς στο καθήκον/δουλειά τους, και να ελέγχουν λ.χ. για σύγκρουση συμφερόντων στον τραπεζιτικό τομέα, δέχονται επιθέσεις [και ο προτιμητέος μηχανισμός των τραπεζιτικών συμφερόντων ειναι τα καθεστωτικά ΜΜΕ].  Η περίπτωση Σταυρινάκη και τί θυμίζει:

    «Έλεος, έλεος κύριε Σταυρινάκη μου» είπε ο Βγενόπουλος(...), από ότι κατατέθηκε στην δίκη του Χριστοδούλου,
    σύμφωνα με τίτλο στον Φιλελεύθερο της Τετάρτης 5 Ιουνίου.

    Ο κ. Σταυρινάκης λοιπόν καταθέτει εκ μέρους της Δημοκρατίας ότι ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να ολοκληρώσει τον έλεγχο για να μπορεί ο Βγενόπουλος να αγοράσει το αρχικό μερίδιο μετοχών στην Λαϊκή, ο Βγενόπουλος πίεζε και ο τότε διοικητής, ο κ. Χριστοδουλου, δεν τον κάλυπτε – στις επιθέσεις του Βγενόπουλου.
    Ενδιαφέρουσα ιστορική εικόνα… Και για τις πιέσεις του Βγενόπουλου, αλλά και τί έγινε μετά. Ο κ. Σταυρινάκης, με την συνέπεια με την οποία επέμενε να ελεγχει τον Βγενόπουλο, βρέθηκε στο στόχαστρο των ΜΜΕ μας [της καθεστωτικής πλειοψηφίας] το 2013 όταν διορίστηκε υποδιοικητής της Κεντρικής Τράπεζας από τον Π. Δημητριάδη. Αλλά βέβαια, την ίδια τύχη επιθέσεων εναντίον του είχε και ο Δημητριάδης, όταν προσπάθησε να κάμει έλεγχο [όπως όφειλεν] για τους διορισμούς στα ΔΣ των τραπεζών. Όμως όπως και στην κάθοδο του Βγενόπουλου, έτσι και μετά το 2013, όταν προσπαθούσαν οι υπερασπιστές των τραπεζών να κατασκευάσουν παραπλανήσεις με το θέαμα Φόκους [για να συγκαλύψουν τον ΔΗΣΥ βασικά], το επιμένεις για έλεγχο των τραπεζών, είναι φαίνεται αδίκημα στο αόρατο νομου του βαθέως κράτους της διαπλοκής και των δικτύων της εξουσίας.


  • Όταν η ευνοιοκρατική σχέση με την εξουσία συναντά την παραβίαση των κοινών – και όχι πια μόνο των φυσικών, αλλά και των ιστορικών: όταν το πρότζεκτ του αρχιεπίσκοπου [εκεί δεν ήταν που θα έπιανε την μπουλντόζα και αντί να του πουν να σέβεται τον νόμο εδώκαν του άδεια;] συναντά την Αφροδίτη:

    Ποιος/οι θα υπερασπιστούν σήμερα την Αφροδίτη και την αρχαία ιστορική κληρονομιά;
    Πάντως όχι ο αρχιεπίσκοπος, ο ημέτερος του μητροπολίτης κ.ο.κ.

    «Ήτανε που ήτανε άπιστη, μια ματαιόδοξη ωραιοπαθής που άλλαζε τους εραστές σαν τους χιτώνες χωρίς να σέβεται τον καημένο τον Ήφαιστο, τον άντρα της, έρχεται χιλιετηρίδες μετά να μας ανατρέψει τα σχέδια και να ανακόψει την ανάπτυξη. Ποια; Η Αφροδίτη, του Ουρανού και της Διώνης. Που δεν είχε ούτε ιερό, ούτε όσιο. Μία εξώλης και προώλης.
    Εκεί που θα έκτιζε την επίγεια Eden ο Aρχιεπίσκοπος, στη Γεροσκήπου, ήτανε -λένε οι αρχαιολόγοι- οι ιεροί Κήποι της Αφροδίτης. Κάτι ήξερε ο Aρχιεπίσκοπος που δεν ήθελε να αφήσει τους αρχαιολόγους να αρχίσουν να σκάβουν στο οικόπεδο. Οι απειλές του όμως, ότι θα μπει με την μπουλντόζα, δεν έπιασαν.

    Οι αρχαιολόγοι έκαναν το δικό τους. Κι ως γνωστόν, στην Κύπρο όπου σκάψεις θα δώσεις πάνω σε αρχαιότητες. Έχουμε εξάλλου να λέμε πόσο μακριά πάει ο πολιτισμός μας κι από που κρατά η σκούφια μας. «Όταν οι άλλοι σκαρφαλώνανε στα δέντρα σαν πίθηκοι, εμείς ανεβάζαμε θέατρα στο Κούριο, στη Σαλαμίνα, στους Σόλους, σε κάθε γωνιά του νησιού». Για αυτό και καλύψαμε το θέμα. Δεν μας ενδιαφέρουν πια αυτά. Μπουχτίσαμε. Τώρα κάνουμε θαύματα. Οικονομικά. Στα ερείπια του αρχαίου πολιτισμού μας.
     Βρήκανε λέει οι αρχαιολόγοι κάτι ντουβάρια. Αφορούν, λένε, ένα μεγάλο αρχαιολογικό σύμπλεγμα, που εκτείνεται σε έκταση, με επίκεντρο ένα ιερό (νυμφαίο). Εικάζουν ότι τα ευρήματα ανάγονται στην Ελληνιστική Περίοδο του 3ου και 4ου π.Χ. αιώνα και συνδέεται με τις ιεροτελεστίες της Αφροδίτης. Βρομοδουλειές θα τις λέγαμε καλύτερα. Θα συμφωνούσε κι ο Aρχιεπίσκοπος στην ορολογία. Ακούς εκεί να λατρεύουμε μια τέτοια γυναίκα. Αν ζούσε στις μέρες μας, ελαφρών ηθών θα την χαρακτηρίζαμε, όσο όμορφη και να ήταν. Και να έρχεται τώρα, αυτή η ξεδιάντροπη, να μπαίνει εμπόδιο στα σχέδια μας.

    Στη Γεροσκήπου θα κτίζαμε εφτάστερα, θα κάναμε τεχνητό νησί, πύργους με πολυτελή διαμερίσματα, θα ρίχνανε οι επενδυτές δισεκατομμύρια, θα ήτανε η μεγαλύτερη ανάπτυξη στη Μεσόγειο.
     Να την αποκηρύξουμε την Αφροδίτη. Δεν έχει σχέση με τα ήθη του λαού μας. Η λατρεία της διαφθείρει τη νεολαία. Αυτή μια χαρά πέρασε πλατσουρίζοντας με τους εραστές τις και τις Νύμφες μες τους αφρούς της θάλασσας μας. Από τη μια οι χελώνες, από την άλλη οι αρχαίοι, μας κατέστρεψαν όλα τα φιλέτα. Έχουν και οι σύγχρονοι δικαιώματα, όπως θα έλεγε και ο Aρχιεπίσκοπος. Εκτός κι αν συνδυάσουμε τα ιερά της Αφροδίτης με τα δικά μας ιερά. Και πλατσουρίζουμε όλοι μαζί μες τους αφρούς της θάλασσας.» 
    Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου   

    http
    ://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/717953/ach-afroditi-ti-mas-ekanes



  • Και όχι μόνο συνεχίζεται αλλα και διογκώνεται η δημόσια χρηματοδότηση της επιχείρησης κατασκευής θεαμάτων και monitoring των ΜΜΕ του Ν. Αναστασιάδη, η οποία, έχει σαν έδρα της επίσης δημόσιο χώρο, το προεδρικό, ενώ ουσιαστικά λειτουργει σαν επιχείρηση εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κ. Αναστασιάδη της οικογένειας του και των σχετικών τους επιχειρήσεων.

    Τώρα μας πληροφόρησαν ότι θα φύγει ένας σύμβουλος [εργαζόμενος στην επιχείρηση] και θα πάρουν άλλους 10.
    Πρέπει να υπαρχει κάποιος συνταγματικός τρόπος να σταματήσει η Βουλή αυτό το δημόσιο θέαμα χρησιμοποίησης δημόσιου χρήματος [των φορολογουμένων πολιτών] για τις επικοινωνιακές ανάγκες του κ. Αναστασιάδη. Διότι αν το θέμα είναι για τους συμβούλους που μπορεί να χρειάζεται ένας πρόεδρος, τότε να βρεθεί ο μέσος όρος όσων συμβούλων είχαν προηγούμενοι πρόεδροι, και ιδιαίτερα να μελετηθεί το θέμα των δημοσιογράφων [οι οποίοι προφανώς δεν πληροφορούν τον πρόεδρο για το κυπριακό αλλα για την εσωτερική κατάσταση στην κοινή γνώμη – και η δουλειά τους είναι να ξεπλένουν το προεδρικό], και να μπει ένα μάξιμουμ όριο προσλήψεων.Από τον Αναστασιάδη δεν μπορείς πια να περιμένεις να αντιληφθεί – είναι ο «πρόεδρος» με οικογενειακές επιχειρήσεις που εξυπηρετούνται από τομείς στους οποίους έχει άμεση εμπλοκή σαν πρόεδρος [χρυσά διαβατήρια, τραπεζιτικά]. Οπότε, το σύνταγμα αλλα και την ισονομία και την προστασία του δημόσιου πλούτου θα πρέπει να την αναλάβει η Βουλή. Μια κάποια πλειοψηφία με κάποιο αίσθημα τσίπας…


·          
  • Τώρα γίναμε και διεθνώς ρεζίλι με το δικτύου εξυπηρετήσεων προεδρικού – συγκροτήματος Λοττίδη; Τελικά το ότι η κ. Λοττίδου εν κάμνει τίποτε ουσιώδες για την αντιμετώπιση του «ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας». Αν ήξερε ο ευρωπαϊκός οργανισμός, θα ανέφερε ότι ασχολήθηκε όμως με πάθος για ένα φημολογούμενο κουμπάρο της τον κ. Νεοκλέους, ο οποίος είχε καταδικαστεί για εξαπάτηση δικαστηρίου. Η κ. Λοττίδου έχει φαίνεται τα προσόντα των αρίστων του johnnie walker – να μην κάνουν συνήθως την δουλειά για την οποία πληρώνονται, αλλά να εξυπηρετούν διάφορα.
    Υπάρχει και μια άλλη διάσταση. Η Καθημερινή, η εφημερίδα του συγκροτήματος της οικογένειας της κ. Λοττιδη, πουλά φιλελεύθερο δεξιό λόγο…Να υποθέσουμε ότι είναι σαφές ότι η εφημερίδα προάγει επίσης και συγκριμένα συμφέροντα, αναπόφευκτα;
    Just
    checking.. :)

    «Ανησυχία» εκφράζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (
    ECRI) του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΣτΕ) ότι το Γραφείο της Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κύπρου «δεν έχει διεξάγει οποιεσδήποτε δράσεις που να στοχεύουν στη στήριξη των ευάλωτων ομάδων ή σε επικοινωνιακές δραστηριότητες, και δεν έχει προχωρήσει σε οποιεσδήποτε εκδόσεις ή εκθέσεις, περιλαμβανομένων των ετήσιων εκθέσεων, ή σε συστάσεις για θέματα διακρίσεων από το 2016» και αναφέρει πως «θα παρακολουθεί αυτά τα θέματα στο πλαίσιο του έκτου “κύκλου επιτήρησης” που θα διεξάγει».https://dialogos.com.cy/katapeltis-i-ekthesi-ecri-gia-to-gr-epitropoy-dioikiseos/?fbclid=IwAR3jXdloJXdFiD6smEo3575N8scv3ju5rdC4yO9y5Ql2wO9lWJLGajbeEZY

·          
  •  Άκου θράσος την ΟΕΒ και το ΚΕΒΕ… Απειλούν με περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας. Η αστική τάξη που βύθισε την χώρα στο μνημόνιο, η οποία προσπάθησε μέσω των ΜΜΕ της τζαι των πολιτικών που ελεγχει να εκμεταλλευτεί την κρίση των τραπεζών για να απλωθεί παντού ένα δίκτυο ημετεροκρατίας και παραβιάσεις κανόνων, ιδιαίτερα για τα κοινά, και προσπάθησε επίσης να επιβάλει καθεστώς ελαστικής part time εργασίας χωρίς ουσιαστικά συμβόλαια [και τα ουσιαστικά συμβόλαια είναι τα συλλογικά με συντεχνιακή οργανωτική και θεσμική βούλα]…

    Μερικοί νομίζουν ότι για τον πελατειακής μορφής εκμοντερνισμό μας φταίει ότι δεν ξεπεράσαμε σαν κοινωνία την επιρροή της εκκλησίας. Κάνουν λάθος όταν δεν βλέπουν την κατάντια της τοπικής αστικής τάξης – αυτή, κατά περιόδους έχει τοσο θράσος, που σκέφτεσαι ότι αυτοί οι τύποι νοσταλγούν ένα ανύπαρκτο μεσαίωνα. Τώρα, μετά την κρίση που προκάλεσαν οι τράπεζες [επίσης ιδιωτικές επιχειρήσεις] σε μεγάλο βαθμό και λόγω των ανεξέλεγκτων δάνειων σε μέλη των ΟΕΒ-ΚΕΒΕ, και την ευνοιοκρατική στάση της κυβέρνησης Αναστασιάδη απέναντι τους, νομίζουν ότι μπορούν ακόμα να απειλούν… Κύριοι θα πρέπει να καταλάβετε ότι η καχυποψία της κοινωνίας απέναντι σας, είναι χειρότερη από οποιονδήποτε άλλο οργανισμό έκφρασης οικονομικών συμφερόντων – και όχι μόνο.

    Το ότι μια μικρή ελίτ ανήκει στα ευνοιοκρατικό δίκτυο που αποκαλύπτεται με τακτικές αναφορές σχεδόν κάθε εβδομάδα να έχει υφαρπάσει δημόσιο χώρο με κυβερνητική βοήθεια, η να έχουν «σπρωχτεί» κανονισμοί για να εξυπηρετηθούν ημέτεροι, είναι μια εικόνα η οποία έχει κωδικοποιηθεί στην κοινή γνώμη. Αν το ΚΕΒΕ-ΟΕΒ δεν κατάλαβε την νίκη των εκπαιδευτικών [παρά την καχυποψία πολλών για τον συγκεκριμένο κλάδο κοκ] πέρσι, να το βοηθήσουμε. Η εποχή που μέσω των ΜΜΕ σας προσπαθούσατε να δαιμονοποιήσετε το συνδικαλισμό εν τζαι πουλά πκιον. Αρκέφκει να γίνεται συνείδηση ότι πλουτίζετε με το πάγωμα των μισθών των υπολοίπων, ότι βγάζετε κέρδη, ενώ η πλειοψηφία είναι οικονομικά σταλωμενη και μεγάλη μερίδα αιχμάλωτη των τραπεζών σας.

    Οπότε η οργάνωση, αλλά τζαι ο θυμός εν τζιαμαί. Τζαι εν να φοούνται τζαι οι πολιτικάντηδες σύντομα – οπότε μεν απλώνετε το σιέρι σας τζιαμαί που φαίνεται, σαν θράσος… Μπορεί το κόστος να εν χοντρό. Αθθυμηθείτε το θράσος της τάξης σας την περίοδο της κρίσης των τραπεζών, όταν νομίσατε ότι βρήκατε ευκαιρία να εξαπολύσετε νεοφιλελεύθερη επίθεση με καθολικό κούρεμα κοκ. Τελικά χάσατε τις τράπεζες. Γιατί το κοινό, έστω και αν ελέγχατε τα ΜΜΕ, ξέσπασε και ναυάγησε το καθολικό κούρεμα μέσω βουλής. Να το σκέφτεστε… Ότι το θράσος έχει συνέπειες. Ιδιαίτερα το δικό σας.
·         
  • Βαλκανικές Εικόνες…

    Μαρία Χρ. Δεισδαιμόνα
    :
    Απολογούμαι για τον συνειρμό, αλλά μόλις διάβασα τη συνέντευξη της Μαργαρίτας Θεοδωράκη στο Κουτί της Πανδώρας, θυμήθηκα την Ακρίτα που είπε για την αυτο βιογραφία της Αρβελερ "Μα συγνώμη, τι να μάθουν οι νέοι απ αυτό το βιβλίο; Τι στην ευχή να μάθουν; Πως ξεκινάς από την Αριστερα και καταλήγεις" μορφωτική"ακόλουθος της Φρειδερίκης; Της Φρειδερικης
    of all the People;
    Γι αυτό βάζω την Ακρίτα. Την κ. Θεοδωράκη την βρίσκετε μόνοι σας.

    https://www.tanea.gr/2017/12/28/opinions/to-koyskoys-tis-kyrias-arbeler/?fbclid=IwAR0B2DmbPSoGSjEPWNwYmbCyRgxLUKgbMSzYJ3L02kGTycHiR9joLitFuHU


·          
  • Νέο σκάνδαλο εξυπηρέτησης συγγενή [συζύγου λέγεται] στελέχους του ΔΗΣΥ [βουλευτή] στην Έγκωμη. Δεν προλαβαίνουμε να τα μετρούμε πια… Και παράλληλα εμφανίστηκε και παραχώρηση κρατικής γης σε ημέτερο για ανέγερση ιδιωτικής πανεπιστημιακής επιχείρησης…

    Η μεσαία τάξη και η σκιά της αστικής τάξης της αρπαχτης…


    Και ένα εξαιρετικό σχόλιο της Δεισδαιμόνας για την αποκαλυπτική σύγκριση που προκαλεί η ασυδοσία του βαθέως κράτους και των πελατειακών σχέσεων της Δεξιάς…


    Μαρία Χρ. Δεισδαιμόνα

    «36 διαμερίσματα επί 500 ευρώ τον μήνα μας κάνουν 18 χιλιάδες ευρώ τον μήνα.

    Τόσα θα παίρνει σε ενοίκια εφ όρου ζωής, η Αξία Σύζυγος Βουλευτού που πήρε με την μορφή του κατ επειγοντως Άδεια Ανέγερσης Φοιτητικών Διαμερισματων στην Εγκωμη, ενώ οι κάτοικοι διαμαρτυρονται.
    Σε άλλα, πάντα παρόμοια νέα, η κυβέρνηση μας "διέθεσε" Κρατική Γη - μάλλον Κρατική Δασική Γη, σε Ιδιώτη, για την Ανέγερση Ιδιωτικού Πανεπιστημίου στη Σωτήρα.
    Απλά να θυμίσω πως στην "κατεχόμενη - μη ελεύθερη - ψευδοΚυπρο" έπεσε η κυβέρνηση όταν παραχωρήθηκε στον Σερντάρ Ντενκτάς πρόσφατα Ψευδό-Κρατική Ψευδό - Γη, για παρόμοια Ιδιωτική χρήση.
    Σαν την Νότια Κύπρο, καμμιά..!!»



  • Ένα μοναδικό κείμενο για τις θεαματικές κωλοτούμπες του ελληνικού εθνικισμού – για να θυμόμαστε ότι είναι όντως η εποχή της κωμικής επανάληψης:

    Ένοπλη Επαιτεία

    Α
    ΝΤΩΝΗΣ ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ
    «Ένοπλη επαιτεία: Εμπρηστικές δηλώσεις για το θεαθήναι, άγρια δημαγωγία σε βάρος των λαϊκών αισθημάτων
    .
    Όταν το Σεπτέμβριο του 1885 η Βουλγαρία προσάρτησε – σα δε ντρεπόταν – την Ανατολική Ρωμυλία, το γεγονός ενέσκυψε (σ.σ. ω τι αγαπημένο ρήμα) στην Ελλάδα ως κεραυνός.

    Η κυβέρνηση, μη γνωρίζοντας τι να πράξει, αντιμετωπίζοντας μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες και πληροφορημένη ότι πολύς τουρκικός στρατός είχε συγκεντρωθεί στα σύνορα, εμφανίστηκε – και πολύ καλά έκανε – φιλειρηνική.


    Όμως, την ίδια ώρα συγκροτήθηκαν συλλαλητήριο μέγα στην πλατεία Συντάγματος και διαδηλώσεις στις επαρχιακές πρωτεύουσες. Ο (σ.σ. μέγας βλάκας) Δηλιγιάννης ακολουθώντας το λαϊκό αίσθημα κήρυξε επιστράτευση που διήρκησε οκτώ μήνες, μέχρι τον Μάη του 1886. Η περίοδος της επιστράτευσης – που σκωπτικά ονομάστηκε ένοπλη επαιτεία ή ειρηνοπόλεμος όπως “Ειρηνοπόλεμος” ονομάστηκε και ο βλάκας Δηλιγιάννης – χαρακτηρίζεται από εμπρηστικές δηλώσεις προς το θεαθήναι και από τη δημαγωγία σε βάρος των λαϊκών αισθημάτων.


    Ο βλάκας Δηλιγιάννης ηρωικά διεκήρυσσε ότι τόσο στρατό επιστρατευμένο η Ελλάδα είχε να δει από την εποχή της μάχης των Πλαταιών (479 π. Χ.). Δυστυχώς, το φιλοπόλεμο πνεύμα του εκ Γορτυνίας μεγάλου βλάκα πολιτικού ακολουθούσε και ο (σ.σ. κατά πολύ λιγότερο βλάκας) Τρικούπης φοβούμενος μη κατηγορηθεί – από τον μεγάλο βλάκα – ως προδότης των εθνικών διεκδικήσεων.


    Αποτέλεσμα: Στο τέλος της επιστράτευσης η οικονομία ήταν σε άθλια κατάσταση. Το έλλειμμα υπερέβαινε το θεόρατο για τα μέτρα των καιρών εκείνων ποσό των 100 εκατομμυρίων δραχμών, η δε εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους υπερέβαινε το ήμισυ των εσόδων. Η πτώχευση (που συνέβη και τυπικά μια επταετία αργότερα) από τότε αποφαινόταν μοιραία.


    *Τα στοιχεία μας έχουν αλιευτεί από την αφιερωμένη στις νεοελληνικές πτωχεύσεις έρευνα του Νικόλαου Σοϊλεντάκη με τον τίτλο “Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”, η μόνη δική μας προσθήκη σε όσα παραπάνω διαβάσατε είναι ότι με τις όποιες κατά καιρούς αναλογίες της η ιστορία είναι ταμένη να επαναλαμβάνεται.»

  • Συγκαλύπτοντας τον Ρίκκο...; Ένα πολύ καλό κείμενο για το πώς η εξουσία χρησιμοποιεί ένα νόμο για προστασία του κοινού για να συγκαλύπτει πιθανή διαπλοκή:

    «Η νομοθεσία για τα προσωπικά δεδομένα στην Κύπρο γίνεται λάστιχο στα χέρια επιτήδειων, ανευθυνοϋπεύθυνων και γενικώς των εχόντων και κατεχόντων εξουσία. Ανάλογα με το πώς του συμφέρει του καθενός ερμηνεύει και τη νομοθεσία σε βάρος πάντα, όλως τυχαίως, της διαφάνειας και της λογοδοσίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τρόπος που χειρίστηκε την υπόθεση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Υπήρξε πλήρης συσκότιση. Όταν ζήτησα επίσημα να πληροφορηθώ, για σκοπούς δημοσιογραφικής κάλυψης, ποια είναι η πειθαρχική ποινή που επιβλήθηκε στον Ρίκκο Ερωτοκρίτου, επικαλέστηκαν τη νομοθεσία για τα προσωπικά δεδομένα για να μη μου απαντήσουν παρόλο που τις προηγούμενες μέρες μου έλεγαν ότι θα εκδώσουν ανακοίνωση. Λόγω, ακριβώς, αυτής της συσκότισης που επιβλήθηκε στην πληροφόρηση, κατέληξαν στις ελληνικές καλένδες οι καταγγελίες που φέρουν το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου να επέβαλε ποινή-χάδι στον Ρίκκο Ερωτοκρίτου. Οι πληροφορίες αυτές αναφέρουν ότι στον Ρίκκο Ερωτοκρίτου επιβλήθηκε η ποινή στέρησης της άδειας ασκήσεως της δικηγορίας για πέντε μήνες, δηλαδή μέχρι τις 31/8/2019.


    Θα μου πείτε, ουδέποτε δημοσιοποιεί το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου τις αποφάσεις του. Τότε, κακώς, δεν το πράττει, διότι οι πολίτες όταν επιλέγουν τους δικηγόρους τους για να τους εκπροσωπήσουν ενώπιον της Δικαιοσύνης, θα πρέπει να γνωρίζουν εκ των προτέρων για τυχόν πειθαρχικές καταδίκες τους και για ποια αδικήματα. Είναι δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν και επί τούτου θα πρέπει να προβληματιστεί, επιτέλους, ο Παγκύπριος
      Δικηγορικός Σύλλογος. Από την άλλη, ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου δεν ήταν ένας απλός δικηγόρος για να διερωτώνται, όσοι συμφωνούν με την πλήρη συσκότιση που επιβλήθηκε, γιατί θα έπρεπε να δημοσιοποιηθεί η απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου ή αν μη τι άλλο η ποινή που του επιβλήθηκε. 

    Η υπόθεση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου μονοπωλούσε για μήνες την κοινή γνώμη. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κάλυψαν ενδελεχώς τη δικαστική διαδικασία που βρισκόταν σε εξέλιξη ενώπιον του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο, ομόφωνα, αποφάσισε στις 24/9/2015 την παύση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου από τη θέση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα λόγω «άκρατης και ανάρμοστης συμπεριφορά που καταβαράθρωσε το κύρος της Νομικής Υπηρεσίας».
     
    Μιχάλης Χατζηστυλιανού   

    http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/716771/to-peitharchiko-ton-dikigron-kai-i-diafaneia?fbclid=IwAR03e7l29RJ6MTCkuB4hDkPkdiGfvclg5ZJlhLLn9KqBdvJyhQlvo4HiihI#.XPkM_ZwRrZ9.facebook

  • Περί Φυσικού Αεριου

    Eliana
    Georgiou

    «Ο κ. Έλληνας δήλωσε πως τα πραγματικά έσοδα του αερίου για την Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι κατά πολύ μικρότερα από όσα δημοσιοποιήθηκαν, σύμφωνα πάντα με τις σημερινές τιμές του Φυσικού Αερίου που πωλείται στην Ευρώπη. Τιμές που δεν βλέπει να αλλάζουν δραματικά στο μέλλον


    «
    Ως παράλογους, χαρακτήρισε ο Χαράλαμπος Έλληνας, Ειδικός σε θέματα Φυσικού Αερίου, τους αριθμούς που δημοσιοποιήθηκαν ως πιθανά έσοδα της Κύπρου από το κοίτασμα «Αφροδίτη».

    Με βάση την τελική συμφωνία του Υπουργείου Εμπορίου και της κοινοπραξίας
    Noble-Shell-Delek τα πιθανά καθαρά έσοδα του κράτους από την πώληση του φυσικού αερίου στο κοίτασμα «Αφροδίτη» στο τερματικό υγροποίησης Ιτκού της Αιγύπτου, ανέρχονται σε 9,5 δισ. δολάρια. Κάτι ωστόσο που αμφισβητείται, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στην εκπομπή του Ονούφριου Σωκράτους, «Ενημέρωση Τώρα», ο Ειδικός σε θέματα Φυσικού Αερίου, Χαράλαμπος Έλληνας.

    Ο κ. Έλληνας δήλωσε πως τα πραγματικά έσοδα του αερίου για την Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι κατά πολύ μικρότερα από όσα δημοσιοποιήθηκαν, σύμφωνα πάντα με τις σημερινές τιμές του Φυσικού Αερίου που πωλείται στην Ευρώπη. Τιμές που δεν βλέπει να αλλάζουν δραματικά στο μέλλον.


    Όπως εξήγησε ο κ. Έλληνας ενδεχομένως τα έσοδα να είναι της τάξεως του 1-1,5 δισ. δολαρίων χαρακτηρίζοντας παράλληλα τις εκτιμήσεις για έσοδα 9,5 δισ. ως παράλογες και με υπολογισμός που ανταποκρίνονται στο αφαντάστα καλύτερο δυνατό σενάριο.
    Μάλιστα δεν δίστασε να αναφέρει πως σύμφωνα με τις τιμές πώλησης του Φυσικού Αερίου υπάρχει ενδεχόμενο το έργο να μην είναι οικονομικά βιώσιμο. Όσον αφορά τη συμφωνία μεταξύ κράτους και εταιρειών εξόρυξης ο κ. Έλληνας ανέφερε πως δεν την θεωρεί άσχημη, ωστόσο, χάθηκε η ευκαιρία για τα ενεργειακά της Κύπρου.»

    http://businessnews.tothemaonline.com/economy/energy/2019/06/06/geloyse-me-tis-problepseis-gia-ta-esoda-tis-kyproy-apo-to-%C2%ABafroditi%C2%BB-o-ellinas-%E2%80%93-%C2%ABxastoyki%C2%BB-oi-ektimiseis-toy-video/?fbclid=IwAR1gkMWF8IOiydk99O0lz8_pxLORdsbj_kFlGY6jSMJr0XSoDdzhtyk8HnE

  • Τα κείμενα των ε/κ απορριπτικών μετά την αλλαγή κυβέρνησης στην τουρκοκυπριακή κοινότητα ξεπερνούν πια τα όρια του κωμικού. Σας θυμίζουμε τα εμπειρικά δεδομένα. Αυτοί/ες [απορριπτικοί δημοσιογράφοι, ΜΜΕ κοκ] αναλωθήκαν από το 2015 στο να «αποδομούν» [όπως το ονόμασε ο Λιλλήκας] τον Ακιντζί, για να μας που ότι όλοι οι τούρκοι είναι ίδιοι [εκτός του Σ. Λεβέντ, που φυσικά εν τον εψήφισαν..] ..Τώρα που επανήλθε μια δεξιά κυβέρνηση, ενώ ο Ακιντζί είναι πρόεδρος, η διαφορά θέσεων είναι εμφανής. Οπότε τώρα είναι και πιο κατανοητό το πόσο παραπλανητική είναι η απορριπτική ρητορική. Ρίχνει ότι νά’ ναι για να τσιμπήσουν ότι προκαταλήψεις και άγνοια υπάρχει. Όπως τον Κωνσταντινίδη την προηγούμενη εβδομάδα που ρωτούσε με πομπωδώς ρητορικό ύφος σε ποιά χώρα τα ΕΕ ψηφίζουν με βάση τις κοινότητες – και ξέχασε το Βέλγιο. Τόση εγκυρότητα…

    Τώρα λοιπόν ο απορριπτισμος της τ/κ δεξιάς θα δείχνει την διαφορά του από τον Ακιντζί. Οπότε τι λένε τώρα τα φερέφωνα της προκατάληψης του χθες – απαιτούν από τον Ακιντζί να διώξει τα τουρκικά στρατεύματα.
    Μάλιστα. Όταν οι ε/κ διαπραγματευτές είχαν την ευκαιρία, το 2004 και το 2017, ο Άριστος ήταν πυρ και μανία εναντίον των σχεδίων λύσης – και άρα να φύγουν τα στρατεύματα. Τώρα θέλει να του κάνουν άλλοι την χάρη να ζητήσουν αυτό που ο ίδιος απέτρεψε…

    Αλλά για να το πούμε και από την οπτική των τουρκοκυπρίων – με εξαίρεση τον Σενέρ Λεβέντ ο οποίος χαίρει τόσης εκτίμησης πραγματικά από τους ε/κ απορριπτικούς που τον προβάλουν, ή/και τον χρησιμοποιούν σαν φύλλο συκής κάθε εθνικιστή ε/κ,  όσοι οι ψήφοι που πήρε από αυτούς στις ευρωεκλογές: δηλαδή κατέβηκε στις ευρωεκλογές ένας τουρκοκύπριος που κατοικεί στην νότια Κυπρο και δέχθηκε επίθεση για τα κίνητρα του, για τις ταυτίσεις του [από μερικούς μάλιστα που ακόμα νομίζουν ότι η σημαία της χώρας μας είναι εκείνη του κράτους των Αθηνών] και τωρα οι απορριπτικοί λαλούν ότι οι τουρκοκύπριους θα μπορούσαν να τους εμπιστευθούν; Γιατί; Εκείνος ο ρατσισμός που πήγαζε και από το προεδρικό και από μεγάλη μερίδα φερέφωνων στο ε/κ τύπο θα υπερασπιστεί τους τουρκοκύπριους αν δεχθούν επίθεση;


    Θα ήταν πιο έντιμο ρε Άριστε είτε να παραδεχόσουν ότι έλεγες ψέματα όταν ταύτιζες τον Ακιντζί με τους τ/κ απορριπτικούς και την Άγκυρα, ή να παραδεχτείς ότι λόγω ρατσισμού προτιμάς την διχοτόμηση [την ντε φάκτο εξυπηρέτηση της Τουρκίας δηλαδή] αλλά δεν τολμάς να το πεις γιατί θα γίνεις περίγελο αντιφάσεων και υποκρισίας… Η όλη νοοτροπία σας έναντι των τουρκοκυπρίων μοιάζει με εκείνη ενός ατόμου που ζώντας εκτός πραγματικότητας τόπου και χρόνου, συμπεριφέρεται λες και οι τουρκοκύπριοι θα δεχθούν να ζουν σαν «κατώτεροι» όπως το κωδικοποιήσει  ο ρατσισμός του Παναγιωτόπουλου από την δεκαετία του 1960.


    http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/715902/enas-mythos-poy-katarreei-ki-i-fantasia-poy-mas-dernei



  • Περί ελληνικών εκλογών: αριστερή νοσταλγία της άνοιξης ή δεξιά αντίδραση του εθνικισμού του παρελθόντος;
    Υπάρχει ένα διστακτικό σοσιαλδημοκρατικό κύμα σε μερικές περιοχές της Ευρώπης. Μετά την Πορτογαλία και την Ισπανία στις ευρωεκλογές είχαμε με την Δανία που συμπληρώνει ανάλογα κυβερνητικά κόμματα σε Σουηδία και Φινλανδία, θα περίμενε κάποιος ότι ίσως ο Σύριζα να είχε την τύχη των σοσιαλδημοκρατών στην Ιβηρική… Όμως φαίνεται ότι θα χάσει τις εκλογές. Το να κερδίσει θα ήταν όμως πιο λογικό με τα δεδομένα της εναλλαγής στην εξουσία: η διακυβέρνηση του συνέπεσε με την έξοδο από το μνημόνιο, επειχείρισε να κάνει αλλαγές [η στήλη καταγράφει σαν αξιοσημείωτη την κίνηση για ρύθμιση των ΜΜΕ], έκλεισε και μια διεθνή συμφωνία με την βόρεια Μακεδονία. Σαφώς ένα μέρος των αντιδράσεων για την συμφωνία με την βόρεια Μακεδονία συσπειρώνει την δεξιά – και μετακινεί ψήφους από την άκρα δεξιά, όπως την χ. αυγή προς την νέα δημοκρατία. Και από ότι φαίνεται και ένα έστω και μικρό μέρος της ευρύτερης αριστεράς κόλλησε στο εθνικό εμβατήριο… Εδώ ο Θεοδωράκης έγινε θέαμα στα γεράματα του.
    Όμως τα ποσοστά της αριστεράς-κεντροαριστεράς σαν ιστορικής δεξαμενής ψήφων [που ξεκινά από το παλιό ΠΑΣΟΚ και φτάνει μέχρι την άκρα αριστερά] φαινεται να συγκρατουνται σε ένα κλιμα που μαλλον ευνοει όμως, την αποστασιοποιηση [για την αριστερα]… Ίσως, σε αυτό τα πλαισιο, η αριστερά να είχε περισσότερα ποσοστά πριν. Αλλά το ουσιώδες εδώ είναι η απροθυμία αριστερών ή αριστερογενών να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ [ή να ψηφίσουν γενικώς]. Αν και η εμπειρία είναι σεβαστή, το αίσθημα της «προδοσίας» γύρω από το δημοψήφισμα του 2015, είναι μάλλον μεταφορά από ένα ευρύτερο αίσθημα. Ίσως τέλους και μιας αθωότητας για μερικούς... Ο Τσίπρας ήταν έντιμος – όταν είδε ότι δεν μπορούσε να κερδίσει κάτι, αλλά και ότι η ελληνικη κοινωνία δεν ήταν έτοιμη για έξοδο από το ευρώ [δεν ηταν αυτό που ψηφίστηκε σαν «όχι»], έκανε νέες εκλογές εκείνη την περίοδο. Και τώρα μόλις φάνηκε μια σαφής διαφορά στις ευρωεκλογές κάλεσε σε νέες εκλογές.

    Ο Σύριζα εκτόξευσε τα ποσοστά του με το να αντλήσει από την δεξαμενή ψήφων του ΠΑΣΟΚ και αναπόφευκτα [και λόγω των εισροών αλλά και των εξωτερικών περιορισμών – όταν σου λένε θα κοπεί η παροχή ευρώ, είναι η στιγμή της «πυρηνικής επιλογής»] μεταμορφώθηκε σε νέα μορφή της σοσιαλδημοκρατίας προς το αριστερότερο λόγω καταβολών κοκ. Οπότε ίσως να είναι το αίσθημα για την χαμένη άνοιξη εκεινού του καλοκαιριού [ή και του θυμού όσων δεν πίστευαν ότι θα γινόταν κάτι κοκ].

    Αλλά, όπως έγραψε και ο Ραφαηλίδης για τον εμφύλιο, τον πόλεμο δεν τον κέρδους οι ήρωες, αλλα τα όπλα [αν κέρδιζαν οι ήρωες θα κέρδιζαν οι αντάρτες τον πόλεμο]. Η χαμένη άνοιξη είναι η στιγμή που τροφοδοτεί την μελαγχολία του παρόντος, και ενδεχομένως μέρος της ιστορικής συνέχειας της μνήμης του μέλλοντος. Άσχετο πως κωδικοποιήθηκε στο εσωτερικό της Ελλάδας το δημοψήφισμα και η συνέχεια του, διεθνώς εκείνο το καλοκαίρι, εστω και αν ηττήθηκε [από την ενωμένη ΕΕ..:)], άφησε μια διεθνή αύρα εξέγερσης των πολιτών ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό που έμπνευσε τα κινήματα υπερ του Κορμπυν και του Σαντερς που εμφανίστηκαν /αναπτυχθήκαν εκείνη την περίοδο.


    Από εκεί και πέρα μια άλλη διάσταση που έχει ενδιαφέρον είναι το μένος μερικών ΜΜΕ της πασοκικης περιόδου. Το συγκρότημα Λαμπράκη λ.χ.[Βήμα, Νέα] είναι λυσσά και χολή για τον Σύριζα, κρίνοντας από τα πρωτοσέλιδα στα περίπτερα… Αλλά και διάφοροι άλλοι του λάιφστάιλ αλλά άλλων παραφυάδων, παίζουν προς τα δεξιά. Ίσως να είναι και η στιγμή της αλήθειας που το θέαμα δείχνει πια τι κρύβεται πίσω του.


    Κατά τα άλλα, ας ελπίσουμε σαν γείτονες στην ανατολική μεσόγειο ότι οι συνάνθρωποι της χερσόνησου της Βαλκανικής, ότι θα σκεφτούν το όλο σκηνικό, να σκεφτούν και την ιστορική προσβολή της εκλογής του εγγόνου του Μητσοτάκη, αλλά και ότι το αρπαχτικό χέρι του κεφαλαίου πληρώνει για τέτοια θεάματα, όπως φαίνεται και στην Λατινική Αμερική – και μετά τα ζητά στο πολλαπλάσιο.

    Ή τουλάχιστον να εμποδίσουν να έχει αυτονομία αυτό το σκηνικό που έρχεται από το παρελθόν τους. Πως θα αντιδράσουν και τι θα κάνουν είναι δικό τους θέμα.


·          
  • Ελληνικές εκλογές ΙΙ: Το πιο κάτω απόσπασμα από ένα ενδιαφέρον κείμενο καταδεικνύει και τους λόγους για τους οποίους η δεξιά έχει πάθει υστερία συσπείρωσης ενάντια στον Σύριζα που, αυτή τουλάχιστον τον βλέπει σαν όντως «αριστερά στην εξουσία», αλλα και τις φαντασιώσεις υφαρπαγής δημόσιου/κοινού πλούτου, που κρύβονται πίσω από την στήριξη αυτού του θεάματος εθνο-ηθικης [χάνουμε την Μακεδονία και φταίνε οι κομμουνιστές, και ο Σύριζα δεν τήρησε την υπόσχεση του να μην υποκύψει στο μνημόνιο].
    Δεν μοιράζει τέτοια υστερία μέσω των ΜΜΕ της τσάμπα η αστική τάξη…


    Και ετσι το πλήθος του χθες ωρύεται και για τον Τσίπρα των «λαθρομεταναστών», και για την Μακεδονία του εμφυλίου, και για τις οποιες εκμοντερνιστικες μεταρρυθμίσεις…Αλλα, όπως είπαμε και πιο πάνω, είναι  θέμα της ελληνικής κοινωνίας να πράξει η να ανεχτεί, ή..…
    :)

    «Συμφωνούμε ότι δεν πήγε αριστερά; Συμφωνούμε ότι τα αντιδραστικά αστικά επιτελεία πανηγυρίζουν έξαλλα; Ότι η δεξιά πολυκατοικία είναι στα κάγκελα;
      Ότι τα εθνικια νοιώθουν δικαιωμένα και έτοιμα να πάρουν το αίμα τους πίσω για τη Μακεδονία, για τους πρόσφυγες, για τους «λάθρο», για την κοινωνιολογία στα σχολεία, για τους άθεους που κατέλυσαν το χριστιανικό μας κράτος, για την αναρχία στα Εξάρχεια, για το άσυλο, για τις άδειες στον Κουφοντίνα, για τα επιδόματα, για την κοινωνική δικαιοσύνη που εμποδίζει τους άριστους να προκόψουν; Διακρίνει κάτι η αριστερά μας στο απέναντι στρατόπεδο ή συνεχίζει να κοιμάται όρθια;  […] Μπορεί επιτέλους κανείς σε αυτήν την μυωπική αριστερά με τις ξαφνικές της σκοτοδίνες να μας πει στα σοβαρά τι ακριβώς σημαίνει η δεξιά πολυκατοικία να εκτινάσσεται στις ευρωεκλογές από το 40% του 2015 στο 48%; Και στις περιφερειακές από το 46% του 2014 στο 54%; Και τη δεύτερη Κυριακή να σαρώνει σχεδόν όλες τις περιφέρειες και τους δήμους; Και εντάξει, η ήττα του Σύριζα είναι η τιμωρία του για τα μνημόνια. Η συντριβή του Κορτζίδη στο Ελληνικό είναι κι αυτή ήττα της μνημονιακής αριστεράς; Τι ψήφισε ο λαός του Ελληνικού και της Αργυρούπολης; Μήπως να δοθεί εδώ και τώρα το παλιό αεροδρόμιο στο Λάτση και οι παραλίες που άνοιξε ο Κορτζίδης μαζί με το κίνημα στους μαφιόζους καταπατητές; Λοιπόν θα σοβαρευτείτε κύριοι της αριστεράς ή θα συνεχίσετε να λέτε τη μια κοτσάνα πίσω από την άλλη;»

    https://avantgarde2009.wordpress.com/2019/06/06/gia-tin-sintrivi-tis-astikis-antidrasis/?fbclid=IwAR02nYK1WoY0BhvI-H9Q9TqSGJm9ecgocoQvMEWe-DcghwtiKnAdFaTnljE


·          
  • Η εγκυρότητα των δυτικών ΜΜΕ:
    Θυμάστε μια εποχή που ήταν το σπορ των ΜΜΕ που τώρα δεν γράφουν λεξούλα για τον Ασσάνζ, να δημοσιεύουν εικόνες φρίκης από την Βόρεια Κορέα
    . Ότι ο Κιμ σκότωσε τον τάδε και τον έφαγε, ή ότι σκότωσε την γυναίκα του, ότι εκτέλεσε κ.ο.κ. Αυτά ήταν ειδήσεις που διέρρεαν από την νότια Κορέα και τα διεθνή ΜΜΕ τα προβάλαν prime time.
    Την περασμένη εβδομάδα είχαμε κάτι ανάλογο [πρέπει να υπάρχει μια κρατική βιομηχανία παραγωγής «ειδήσεων» στην νότια Κορέα] – διέρρευσαν ότι ο αντιπρόσωπος της β. Κορέας στις ΗΠΑ εκτελέστηκε γιατί θύμωσε ο Κιμ για την αποτυχία της συνάντησης με τον Τραμπ. Τελικά, την επόμενη ο υποτιθέμενος νεκρός εμφανίστηκε στην τηλεόραση της βόρειας Κορέας, σε κάποια εκδήλωση… όπως διαψεύστηκαν και τόσες άλλες φορές…

    Φερεγγυότητα αποικιακών ΜΜΕ που αναπαρήγαγαν φιλελε δυτικά ΜΜΕ.


·         
  • Συγκριτικές ευαισθησίες για την Λατινική Αμερική – η ηθική των φερέφωνων της νέο-αποικιοκρατίας…:

    Αφού τώρα ο Τραμπ έριξε στα ακροδεξιά σκυλάκια [Πομπέο, Μπόλτον] ένα κοκαλάκι γύρω από το Ιράν, αφήσαν την Βενεζουέλα.
    Μάλιστα διέρρευσαν και ηχητικό όπου ο Πομπέο κατηγορεί την αντιπολίτευση για την αποτυχία του πραξικοπήματος φάρσα του Γκουιντο].. Αλλά οι τοσο ευαίσθητοι στα της Βενεζουέλας σιωπούν για την υπόλοιπη λατινική Αμερική – στην Ονδούρα λ.χ. όπου πριν λίγο καιρό είχαμε και δημόσια καλπονοθεία – σταμάτησαν την καταμέτρηση και όταν Ξαναξεκίνησαν αλλάξαν τα ποσοστά], όμως ούτε η ΕΕ, ούτε οι ΗΠΑ φάνηκαν να είχαν πρόβλημα…

    Τώρα έχουμε συγκρούσεις στους δρόμους…
    Αλλά τα δυτικά ΜΜΕ βόσκουν αλλού… Το χαλινάρι που πληρώνει δεν θέλει εστίαση στο τις συμβαίνει στις χώρες στις οποίες επιβάλλεται ξανά η βορειοαμερικανική νέο-αποικιακή εξουσία…

    «Riots against President Juan Orlando Hernandez have been raging in Honduras for several days. But the media press coverage has been very different from protests against Venezuela’s Nicolas Maduro. And it’s not hard to see why.

    Unlike Venezuela, Honduras is a close US ally.


    There have been multiple reports of violent clashes between demonstrators and state security forces since the riots broke out last week over Hernandez’s privatization proposal. Hernandez eventually dropped the plan, but the riots have since morphed into a more generalized protest against his government’s corruption and unpopular policies.

    […]

    Hernandez’s deeply unpopular proposals to privatize the country’s healthcare, pension, and education systems add to a litany of public grievances against his government, which was elected in 2017 via an election that was widely deemed fraudulent, including by the pro-Washington Organization of American States. In addition to growing unpopularity, according to major human rights organizations such as Amnesty International Hernandez’s government is one of worst human rights violators in the hemisphere. And there is growing evidence that the country has degenerated into a narco-state.»


    https://www.rt.com/news/461081-media-silence-honduras-double-standards/



  • Και καλά νέα. Ο ακροδεξιός πρόεδρος στην Κολομβία αναγκάστηκε να υπογράψει την συμφωνία ειρήνης..

    «After years of fighting it, the monumental peace legislation meant to end years of conflict has been approved.


    Colombian President Ivan Duque signed his approval on the Special Jurisdiction for Peace (JEP) legislation on Thursday after years of debate and trepidation.

    Approved as part of Colombia's Peace Agreement in 2016 and negotiated by the administration of former President Juan Manuel Santos, the JEP was monumental in ending half a century of violence between right-wing paramilitary groups and the country’s largest guerilla group, the Revolutionary Armed Forces of Colombia (FARC).


    Since rising to office, Duque has relentlessly attempted to overturn the legislation, filing six objections to the 159 articles which detailed concessions such as the suspension of extradition proceedings, reparations for victims, and the softening of sentences for former militants willing to cooperate with authorities.

    However, on
    May 30, Colombia’s Constitutional Court rejected all of Duque's objections with a vote of 47 to 34.»

    https://www.telesurenglish.net/news/Colombia-Duque-Ratifies-Special-Jurisdiction-for-Peace-Law-20190607-0016.html




 

  • Τα δυτικά ΜΜΕ και οι Μεγαλο-δημοσιογράφοι κάνουν επίσης ότι δεν βλέπουν τις συνέπειες από την υστερική εμμονή της εξουσίας να φυλακίσει τον Ασσάνζ. Τώρα αρχίσαν έρευνες και στην Αυστραλία για δημοσιογράφους που έχουν σχέση με προγράμματα που αποκαλύπτουν τα εγκλήματα στρατιωτών στο Αφγανιστάν. Μαλιστα… «δυτική δημοκρατία μια μέρα θα ντρέπεσαι για τα εγκλήματα σου…»

    Και η υπακοή στην συγκάλυψη του εγκλήματος είναι αναπόφευκτα σήμερα μέρος της υπακοής με βάση την οποία αποδόθηκαν οι καταδίκες στην Νυρεμβέργη.
    Όσοι λειτουργούν στα ΜΜΕ και δεν αντιστέκονται, συμμετέχουν… διότι τι λέει ιστορικά και πολιτικά η επίθεση εναντίον του Ασσάνζ: ότι το κράτος μπορεί να κάνει πολέμους με βάση ψέματα, να εμπλέκεται σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά όποιος δημοσιοποιήσει τεκμήρια για αυτά τα εγκλήματα, αντί να αναγνωριστεί σαν έντιμος λειτουργός της Δημοσιας Σφαίρας, ή πολίτης, τότε θα γίνεται στόχος μια διεθνούς εκστρατείας εκδίκησης για να γίνει παράδειγμα προς αποφυγήν.
    Το κράτος που λειτουργεί σαν είδος υποκόσμου….

    Εδώ αναμετριέται ένας αγώνας για τον έλεγχο της πληροφορίας και της παρακολούθησης που θα είναι νευραλγικό στο μέλλον.

    Για αυτό ο Ασσάνζ είναι σύμβολο του μέλλοντος.

    «Why the searches?
    The police action is related to articles about alleged misconduct by Australian forces in Afghanistan.

    According to the ABC, Wednesday's search is about
    the 2017 investigative series known as The Afghan Fileswhich "revealed allegations of unlawful killings and misconduct by Australian special forces in Afghanistan".
    The broadcaster said the series was "based off hundreds of pages of secret defence documents leaked to the ABC".

    The Australian Federal Police said the warrant was in relation to "allegations of publishing classified material" and that it "relates to a referral received on 11 July 2017 from the Chief of the Defence Force and the then-Acting Secretary for Defence".
    https://www.bbc.com/news/world-australia-48522729

     

26 Antinazizone – YRE camp – 26/7 – 4/8

By puk
We are going to the Antinazizone – YRE camp from Cyprus Πάμε στο Antinazizone – YRE camping από την Κύπρο Antinazizone – YRE kampına Kıbrıs’tan katılıyoruz EN This year, the Antinazizone – YRE Camp will take place at the coast of Ionian Sea, at the beautiful Thesprotia region, at camping “Drepano” which is 5 km […]

ECRI is concern over the inaction of the Office of the Commissioner for Administration at supporting vulnerable groups

By Doros Polykarpou

The European Commission against Racism and Intolerance (ECRI), in its report for the implementation of its recommendations to Cyprus, which were published on 6 June 2019, expresses its “concern” over the inaction of the Office of the Commissioner for Administration and Human Rights and the absence of any activities in support of vulnerable groups.

The Commissioner for Administration has rejected the conclusions of the Commission  as wrong and unfounded, referring generally to her reports on violations of human rights. On the contrary, KISA considers that the conclusions of the Commission reflect the tragic course followed by the Office of the Commissioner for Administration during recent years, who evidently consciously refuses to exercise her responsibilities and powers especially as the authority against racism and discrimination, which constitute an obligation derived under Community law and particularly under Directives 2000/43/EC and 2000/78/EC, as well as other responsibilities attributed to it either by law or by decision of the Council of Ministers.

KISA along with other civil society organisations had expressed serious concerns from the beginning regarding the choice of Mrs Stylianou-Lottidou, both in terms of her epistemological and technocratic proficiency in the field of human rights and discrimination, as well as concerning the political expediency behind her appointment by the president of the Republic, potentially due to a close family relationship with a major influencer in the media.

In spite of these concerns, following the Commissioner’s appointment, KISA continued to make substantial efforts for cooperation in order to continue the important work demonstrated by the institution up until then in safeguarding human rights as well as to retain cooperation with the civil society.

We continued to lodge complaints at the Commissioner’s Office concerning serious violations of human rights and discrimination against vulnerable groups. Regrettably, the Commissioner’s response has been deeply disappointing under the pretence of “the exhaustion of the margin for intervention”, among others, and has systematically failed to investigate and intervene.

Additionally, we have sought to continue the cooperation we had previously established with her predecessors in the field of implementation of European programmes, which she has refused, notwithstanding the fact that according to the Paris Principles -which provide the framework for the functioning of this institution and also the law governing it – her office is under an obligation to support and cooperate with NGOs.

Furthermore, KISA has invited the Commissioner to three public events and workshops, concerning integration, racism and discrimination as well as a recent one concerning hate speech. In all three events, not only did she refuse to participate but also failed to designate a representative from her staff. On the other hand, in the few events and meetings organised by her office, she not only failed to give KISA the opportunity to actively participate but in fact did not extend an invitation to the organisation at all.

At the same time, the Commissioner’s office currently faces serious problems in its operation, because of the perception and approach of the Commissioner concerning the powers and responsibilities assigned to her by legislation as well as the role and operation of the independent authorities under her mandate.

Converging all the powers and procedures under her control, she has rendered the institution even more intuit personae and has stamped out the autonomy and agency of the independent bodies placed within her mandate, such as the authority against racism and discrimination authority, causing their inertia and ineffectiveness. The same seems to have occurred in relation to the Office’s staff, where remarkable and experienced members have been side-lined and isolated.

Perhaps the most tragic aspect of the situation is the Commissioner’s interventionist and censoring approach towards the media, particularly in cases involving the publication of critical opinions about the incompetence and unwillingness to execute the important role assigned to her by the state, pressuring even for the withdrawal of articles that criticize her and her Office.

In conclusion, KISA wishes to highlight that ECRI’s conclusions must be studied thoroughly, first and foremost by the Commissioner herself and to be evaluated correctly in order to develop the appropriate measures and actions for a rational approach towards addressing the problems identified. Similarly, they must be evaluated thoroughly by the state and through a public dialogue that includes the participation of civil society in order to take action and restore the competence and efficiency of the institution.

Finally, in view of ECRI’s conclusions, KISA calls upon the relevant authorities to take all necessary measures for the implementation of the action plan for the integration of migrants and refugees as they have announced, in close cooperation with the relevant bodies of the UN, NGOs and migrant and refugee groups.

Steering Committee of KISA

Tek gerçekçi çözüm modeli federasyondur.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Genel Başkanı İzzet İzcan, Cumhurbaşkanı Mustafa Akıncı’nın,  bayram mesajında yaptığı uyarıların dikkate alınması gerektiğini belirterek  “Akıncı’nın, tüm tarafların kabul edebileceği tek gerçekçi çözüm modeli olan federasyonun hayata geçirilmesi için,  gerektiği yerde inisiyatif alarak çalışılması gerektiğini vurgulaması, ilgili tüm tarafların kulağında küpe olmalıdır” dedi.

Müzakerelerin yeniden başlamasına odaklanmalıyız.

Kıbrıs’ta bulunacak çözümün, BM Güvenlik Konseyi kararları ve Avrupa Birliği ilkelerine uygun federal çözüm olmasının tek çıkar  yol olduğunu vurgulayan BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, BM Genel Sekreteri Antonio Guterres’in belirlediği çerçevede, müzakerelerin yeniden başlamasına odaklanılmasını talep etti.

Kıbrıs halkının felakete sürüklenmesine izin veremeyiz.

Kıbrıs’ın etrafında sayısız tehlikenin Kıbrıslıları beklediğine işaret eden İzzet İzcan, “Macera peşinde koşan  statükocu  güçlerin, Kıbrıs halkını felakete sürüklemesine izin verilmemelidir” dedi.

Yarın çok geç olabilir.

Kıbrıs solunun  kendi aralarındaki didişmeleri bir yana bırakıp,  ortak vatan mücadelesi çağrısında bulunan BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, “Yarın çok geç olabilir” dedi.

Ezelden Ebede Adalet? – Tahsin Oygar

By Nazen Şansal

hammurabi-2_900x600-900x580

Argasdi dergimizin 54. sayısından, adaletin geçmişini, bugününü ve geleceğini sorgulayan bir yazı...

Yeni bir tema ile yeni sayımız Temmuz'da tüm market ve Khora kitabevlerinde...

hammurabi-2_900x600-900x580 Genelde en çok bilinen ilk yazılı hukuk kuralları,  MÖ 1793-MÖ 1750 yılları arasında Babil kralı olan Hamurabi’ninkiler olarak çıkar karşımıza. En çok bilinen olduğu doğrudur. Fakat ilk olduğu yanlış. Bugüne kadar bulunmuş en eski hukuk kuralları MÖ 2400’lerde yaşamış Sümerlerin Lagaş Kralı Urukagina’nın kurallarıdır. O dönemdeki kent devletlerden biri olan Lagaş’ta hüküm sürmüş olan Urukagina tarıma oldukça önem veriyor ve bu alanda çalışanlar için bir dizi kurallar geliştiriyordu. Bunlardan en çok bilineni “Tarla, sürenin; hayvan sağanındır” kuralıdır. Bu kuralla Urukagina, bir çeşit özel mülkiyeti devreye alarak verimliliği artırmayı planlıyordu. Urukagina kendi yönetiminin gücünü artırmak ve tapınağın gücünü azaltmak için tapınağın aldığı vergileri de bu kurallar ile azaltıyordu. Urukagina’dan yaklaşık beş yüz yıl sonra karşımıza Hamurabi kanunları çıkıyor. Hamurabi krallığını güçlendirdi, toplumsal yaşamı geliştirip polis teşkilatına benzer yapılar oluşturdu ayrıca ilkel bir posta sistemi kurdurttu. “Kısasa kısas”, “göze göz, dişe diş” yasaları diye anılan bu kurallar sonraları Tevrat ve şeriatta da gerek benzerlik gerekse mantık anlamında tekrardan karşımıza çıkıyor. Bugün hala radikal İslami anlayışlar tarafından savunulmakta olanları bile vardır. O zamanlar Shamash’inin (Sümer mitolojisinde Utu tanrısına karşılık gelen tanrı; adalet tanrısı olarak da bilinir.) bizzat kendisine bu 282 kuralı ilettiğini iddia eden Hamurabi bu kuralları acımasızca uygulatmıştır. Kurallardan bazıları şöyle; “Göz çıkaranın gözü çıkarılsın, diş kıranın dişi kırılsın, ameliyatta hastanın ölümüne neden olan doktorun ve hastanın gözünü kör eden doktorun parmakları kesilsin, babasına vuran evladın parmakları kesilsin.”  Yönetim tarafından alt tabaka ve üst tabaka diye sınıflara ayrılmış toplumsal yapıda kurallar tabakalara göre de değişebilmekte idi. Örneğin insanın dişini kıranın dişi kırılacaktır, fakat bu suç daha alt tabakadan bir insana karşı işlenirse, o zaman üst tabakadan insan sadece para cezasıyla cezalandırılacaktır! Böylece adalet tanrısının Hamurabi’ye üst sınıfları altlardan biraz daha fazla kollayan kurallar fısıldadığını anlıyoruz. Bugünün dünyasında da tanrılar fısıldamaya devam ediyor Mesela silah tanrısı, ABD’de makineli tüfek kullanımının yasalarla serbest bırakmasını söylemiş yönetenlere. Doğanın tanrısı ise İngiltere’de tüm çiçeklerin kraliçeye ait olduğunu fısıldamış. Bundan dolayı park ve kamusal alanlarda çıkan yabani bir çiçeğin bile kesilmesi yasak. Hangi tanrı bilmiyorum Fransa’da bir domuza Napolyon ismini vermeyi yasaklamış. Terzi tanrı Tayland’da iç çamaşırı giymeden dolaşmayı yasaklarken, İspanya’da ise çırılçıplak dolaşmayı yasal hale getiren bir başka tanrı mı var acaba? Bangladeş’te sınavlarda kopya çekmeyi yasaklayan öğretmen tanrı İsviçre’de gece saat 22:00’den sonra kamuya açık alanlarda erkeklerin ayakta işemesinin yasaklanması ile ilgisi olmadığını fısıldamış. Yargıçlar da fısıldar Bugünlerde bizim kktc’de öğrendiğimde çok şaşırdığım şey ise; adaleti sağlayan, yargıya yön veren yargıçların nasıl seçildiği idi. “Bağımsız” kktc yargısı yargıçlarını hangi kriterlere göre nasıl seçiyor biliyor musunuz? Hukuk bilgisini ve adalet anlayışını ölçen ve fırsat eşitliğini sağlayan yazılı bir sınavla mı? Hayır. Söyleyeyim; var olan yargıçlar olası yargıç adayı olarak düşündükleri avukatların kulağına “yargıçlığa başvurursanız seçileceksiniz.” diye fısıldıyorlar. “Adaletin gevşeyen vidalarını suç tornavidasıyla sıkarsın!”  Adalet anlayışı hem tarihsel hem de ulusal ve coğrafi düzlemlerde farklılıklar gösteriyor. Adalet mevzusunu ele alırken belli bir dönemde var olan sınıf ilişkileri ve çıkarları ile hep ilişkilendirilmesi gerektiği düşüncesi en doğru yaklaşım gibi görünmektedir. Ebedi, doğru ve evrensel bir adalet anlayışı yoktur. Engels şöyle diyor; “Ekonomik durum temeldir, ama üst yapının değişik unsurları – sınıf mücadelesinin politik biçimleri ve sonuçları – kazanılan muharebeden sonra kazanan sınıfın belirlediği anayasa – hukuk biçimleri ve hatta bütün bu gerçek mücadelelerin tarafların beyinlerine yansıması, politika, hukuk ve felsefe teorileri, dini dünya görüşleri ve bunların dogma sistemlere evrimi tarihsel mücadelelerin akışı üzerinde etkide bulunuyorlar ve birçok durumda bu mücadelelerin biçimini belirliyorlar.”  Buradan yola çıkarsak kapitalizmin adaletliyim iddiasının, kendi koşulları içerisinde adaletli olmadığını savunmak/göstermek, politik bir mücadele yöntemi olarak kapitalizmin eleştirisi için kullanılabilir ve de etkilidir. Bize fırsat eşitliği gibi sunulan yasaların aslında sadece belli bir sınıfa hizmet ettiğini ve günün sonunda en iyi yasanın bile sınıfsal sömürüyü ortadan kaldırmayacağını gösterebiliriz. Fakat bu yapılırken gerçek adalet şudur, budur gibi evrensel bir anlayışı savunmak mücadeleyi bağlamından koparacağı gibi sizi geleceğin toplumunun kahinliğine soyunan bir konuma yerleştirir. Suç ve adalet birbirleri olmadan var olamazlar. Herakleitos “Eğer adaletsizlik olmasaydı adaletin ismini bilmezlerdi” der ve Igor Jaguar, Murat Menteş’in Antika Titanik kitabında yarattığı bir mafya babası, bakın ne diyor; “Adaletin gevşeyen vidalarını suç tornavidasıyla sıkarsın!” Karl Marx’a kulak verecek olursak; “Bayrağınıza tutucu ‘adil bir iş günü için adil bir iş günü ücreti’ şiarı yerine devrimci ‘Kahrolsun Ücret Sistemi’ sloganını yazmalısınız.”   Tahsin Oygar tahsinoygar@yahoo.com   Kaynakça: Tarih Sümer’de Başlar –Samuel Noah Kramer Antika Titanik – Murat Menteş https://tr.wikipedia.org/wiki/Heraklitos http://www.praksis.org/wp-content/uploads/2011/07/010-11.pdf https://tr.wikipedia.org/wiki/Hammurabi http://www.teorivepolitika.net/index.php/arsiv/item/366-marxin-ahlaki-realizmi http://www.microdestek.com.tr/dunyanin-en-ilginc-yasalari.html https://www.birgun.net/haber-detay/karl-marx-kapitalist-somuru-ve-adalet-kavrami-200939.html  

ECRI ανησυχεί για την αδράνεια του Γραφείου της Επιτρόπου Διοίκησης για την προστασία των ευάλωτων ομάδων

By Doros Polykarpou

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI) στην έκθεση της για την υλοποίηση των συστάσεων της προς την Κύπρο, η οποία δημοσιεύθηκε στις 6 Ιουνίου 2019, εκφράζει  τις «σοβαρές ανησυχίες» της για την αδράνεια του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τη μη λήψη δράσεων για στήριξη των ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας.

Η Επίτροπος Διοίκησης, ακολουθώντας την πεπατημένη  απέρριψε τα συμπεράσματα της Επιτροπής ως  λανθασμένα και αβάσιμα, παραπέμποντας σε εκθέσεις της αναφορικά γενικά με παραβιάσεις ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.  Αντίθετα, η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι οι διαπιστώσεις της Επιτροπής αντικατοπτρίζουν την τραγική πορεία που έχει ακολουθήσει το Γραφείο της Επιτρόπου Διοίκησης τα τελευταία χρόνια, η οποία προφανώς συνειδητά αρνείται να ασκήσει τις αρμοδιότητες και εξουσίες της ειδικότερα ως αρχή κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων και οι οποίες αποτελούν υποχρέωση που απορρέει από το ενωσιακό δίκαιο και ειδικότερα τις Οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ,  αλλά και άλλες αρμοδιότητες που της έχουν αποδοθεί είτε βάσει νόμων είτε με αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου.  

Η ΚΙΣΑ μαζί με άλλες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών είχαν εκφράσει από την αρχή έντονες ανησυχίες για την επιλογή της κας Στυλιανού-Λοττίδου, τόσο ως προς την γνωσιολογική και τεχνοκρατική της επάρκεια στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διακρίσεων, όσο και τις πολιτικές σκοπιμότητες του διορισμού της από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενδεχομένως λόγω στενής οικογενειακής σχέσης με σημαντικό παράγοντα των ΜΜΕ.

Παρόλα αυτά, μετά το διορισμό της η ΚΙΣΑ συνέχισε να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για συνεργασία και συνέχιση του σημαντικού έργου που επέδειξε μέχρι τότε ο θεσμός αυτός για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών.

Συνεχίσαμε να υποβάλλουμε καταγγελίες στο γραφείο της για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων  δικαιωμάτων και διακρίσεις εναντίον ευάλωτων ομάδων. Δυστυχώς, η ανταπόκριση της Επιτρόπου ήταν άκρως απογοητευτική αφού επικαλούμενη διάφορα προσχήματα όπως «την εξάντληση των περιθωρίων παρέμβασης» παρέλειψε συστηματικά να διερευνήσει και να παρέμβει.

Επίσης, επιδιώξαμε την συνέχιση της συνεργασίας που είχαμε αναπτύξει μέχρι τότε με τις προκάτοχους της στο τομέα της υλοποίησης Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, την οποία μας αρνήθηκε παρά το γεγονός ότι με βάση τις Αρχές του Παρισιού, που αποτελούν το πλαίσιο αρχών που διέπουν τη λειτουργία του θεσμού αυτού αλλά και του νόμου που τον διέπει, το γραφείο της έχει υποχρέωση για στήριξη και συνεργασία με τις ΜΚΟ.

Περαιτέρω, η ΚΙΣΑ προσκάλεσε την Επίτροπο σε  τρεις δημόσιες εκδηλώσεις και συνέδρια,  για την ένταξη,  το ρατσισμό και τις διακρίσεις και μια πρόσφατη για την αντιμετώπιση της ρητορικής μίσους. Και στις τρείς περιπτώσεις αρνήθηκε όχι μόνο να λάβει μέρος αλλά και να υποδείξει εκπρόσωπο της από το προσωπικό του Γραφείου της. Από την άλλη, η ίδια στις λίγες εκδηλώσεις και συναντήσεις που διοργάνωσε το Γραφείο της όχι μόνο δεν έδωσε την ευκαιρία στην ΚΙΣΑ για ενεργό συμμετοχή αλλά δεν την  κάλεσε καν να παρευρεθεί.

Ταυτόχρονα, το Γραφείο της Επιτρόπου αντιμετωπίζει σήμερα σοβαρά προβλήματα στη  λειτουργία του, λόγω των αντιλήψεων και των προσεγγίσεων της Επιτρόπου για τις εξουσίες και αρμοδιότητες που της αναθέτει η νομοθεσία, καθώς και για το ρόλο και τη λειτουργία των ανεξάρτητων αρχών που της έχουν ανατεθεί.

Συγκεντρώνοντας όλες τις εξουσίες και διαδικασίες στο πρόσωπο της, κατέστησε το θεσμό ακόμα πιο προσωποπαγή και κατάργησε την αυτονομία και αυτενέργεια των ανεξάρτητων αρχών που υπάγονται στο Γραφείο της, όπως την αρχή του ρατσισμού και των διακρίσεων, οδηγώντας τις σε αδράνεια και αναποτελεσματικότητα. Το ίδιο φαίνεται να έχει συμβεί και σε σχέση με το προσωπικό του Γραφείου, με αξιόλογα και έμπειρα στελέχη να έχουν παραγκωνιστεί και απομονωθεί.

Τραγικότερη ίσως πτυχή αποτελεί επίσης η παρεμβατική και λογοκριτική στάση της προς τα ΜΜΕ, ιδιαίτερα  σε περιπτώσεις δημοσίευσης επικριτικών απόψεων για την ανεπάρκεια και την περιορισμένη βούληση για επιτέλεση του σημαντικού ρόλου που της έχει ανατεθεί από την πολιτεία, πιέζοντας ακόμη και για την απόσυρση άρθρων επικριτικών για την ίδια και το Γραφείο της.  

Καταληκτικά,  η ΚΙΣΑ  θέλει να τονίσει ότι τα συμπεράσματα της ECRI, είναι σημαντικό να μελετηθούν σοβαρά, πρώτα απ’ όλα από την ίδια την Επίτροπο και να αξιολογηθούν ορθά, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η ανάπτυξη των κατάλληλων μέτρων και δράσεων για την ορθολογιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν εντοπιστεί. Παράλληλα, θα πρέπει να τύχουν σοβαρής αξιολόγησης από την πολιτεία αλλά και δημόσιου διαλόγου, με τη συμμετοχή και της κοινωνίας των πολιτών με σκοπό τη λήψη μέτρων για την αποκατάσταση της επάρκειας και αποτελεσματικότητας του θεσμού.

Τέλος, η ΚΙΣΑ, με αφορμή τις εισηγήσεις της ECRI,  καλεί τις αρμόδιες αρχές όπως προχωρήσουν άμεσα στη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την ετοιμασία του σχεδίου ένταξης μεταναστριών/ών και προσφύγων που έχουν εξαγγείλει σε στενή συνεργασία με τους αρμόδιους οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών, τις σχετικές μη κυβερνητικές οργανώσεις και οργανώσεις μεταναστών και προσφύγων.

Διοικητικό Συμβούλιο

Kıbrıs’taki olayları NATO talimnamelerine veya özel harp psikolojik savaş yöntemlerine göre yorumlamak -14- Ulus Irkad

By YKP
Kavazoğlu’nun katlinde gene Özel Harp Talimnamesine bakarsak orada yazılan kuralların kullanıldığını ve çok yönlü birçok yöntemin izlendiğini göreceğiz. Yani anlayacağınız Kıbrıs’ta her olayın arkasında Özel Harbin etkisi veya Zir Köy’ünde verilen eğitim kurslarının izi vardır. FM-31 ve ST 31 olarak çevrilen Özel Harp Talimnamesi’nde aynen şöyle demektedir: “Adam öldürme, bombalama, silahlı soygunculuk, işkence, kötürüm haline […]

Kıbrıs’taki olayları NATO talimnamelerine veya özel harp psikolojik savaş yöntemlerine göre yorumlamak -13- Ulus Irkad

By YKP
“‘Bu haberler doğru değildi. Derviş Kavazoğlu ile arkadaşı Kostas Mişaoulis’ı Akıncılar Köyünden iki Türk vurup öldürmüştü. İkisini de tanıyordum. İşin garip yanı iki solcu sendikacıyı öldüren bu Türkler de solcuydu. Kıbrıs’ta kanlı olaylar başlamadan once Kavazoğlu’nun yakın arkadaşları olduklarını çok iyi biliyordum.. Her ikisi de solcu Rum serndikası PEO’nun üyesi idiler’(Yaşın,2004,400,III.Cilt). Hemen unutmadan söylemem gerekiyor. […]

26 Antinazizone – YRE camp – 26/7 – 4/8

By puk
We are going to the Antinazizone – YRE camp from Cyprus Πάμε στο Antinazizone – YRE camping από την Κύπρο Antinazizone – YRE kampına Kıbrıs’tan katılıyoruz EN This year, the Antinazizone – YRE Camp will take place at the coast of Ionian Sea, at the beautiful Thesprotia region, at camping “Drepano” which is 5 km … Continue reading 26 Antinazizone – YRE camp – 26/7 – 4/8

Ευρωεκλογές 2019: Η Ακροδεξιά, οι Πράσινοι, και μια Ευρώπη σε αποσύνθεση

By puk
του Τάκη Γιαννόπουλου Κοιτώντας τον πίνακα των αποτελεσμάτων των Ευρωεκλογών και των εδρών στο νέο Ευρωκοινοβούλιο για να φτάσει κάποιος στην Αριστερά πρέπει να ξεκινήσει …από το τέλος.  Εκεί θα δει την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά (GUE-NGL) με 5.19% και 39 έδρες, 13 λιγότερες από τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Τίποτα δεν θυμίζει το τοπίο του 2014 όπου […]

Tüm kardeşlerimizin bayramını kutlarken, önümüzdeki bayramların yurdumuz Kıbrıs ve bölge halklarına barış, huzur ve mutluluk getirmesini dileriz

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Genel Başkanı İzzet İzcan, yayımladığı bayram mesajında, halkın Ramazan Bayramı’nı kutlayarak barış dolu aydınlık yarınlar diledi.
Kıbrıs Türk toplumunun Ramazan Bayramı’nı büyük ekonomik, sosyal ve siyasi sorunlar ile boğuşarak karşıladığını belirten  İzcan, çözümsüzlük ve Kıbrıs sorununda belirsizliğin Kıbrıslı Türkleri toplumsal yok oluş tehlikesiyle karşı karşıya getirdiğini kaydetti.
Kıbrıs Türk toplumunun varlık ve kimliğini koruma mücadelesinde kararlılıkla hareket etmesinin önemli olduğunu belirten BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, “Tüm yurtseverlerin öncelikli görevi, insanlarımızın kardeşliği temelinde yurdumuzun bütünlüğünü sağlamaktır. Birleşik Kıbrıs Partisi çıktığı yolda kararlılıkla ilerlemeye devam edecektir” dedi.
Görüşme sürecinin bir an önce başlamasını talep eden İzzet İzcan, Birleşik Federal Kıbrıs’ın, tek gerçekçi çözüm olduğunu vurgulayarak, BM Genel sekreteri Antoni Guterres’in inisiyatif almasını istedi.
Halkımızın Ramazan Bayramını kutladığını belirten BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, “Tüm kardeşlerimizin bayramını kutlarken, önümüzdeki bayramların yurdumuz Kıbrıs ve bölge halklarına barış, huzur ve mutluluk getirmesini dilerim” dedi.

Σπόντες [3 Ιουνίου 2019]

By Defteri Anagnosi



  • Αντιφασιστικές στρατηγικές:
    Όταν ο Φρόιντ εφάρμοζε το
    trolling και οι ναζί δεν κατάλαβαν καν το ανέκδοτο.. :)
    Το 1938, οι Ναζί της Γερμανίας επεκτάθηκαν στην Αυστρία με το
    Anschluss [προσάρτηση – ένωση που θα έλεγαν μερικοί «δικοί μας»] ακολουθήσε ένα πρωτοφανές πογκρόμ [στην Γερμανία έγινε μετά] εναντίον των Εβραίων. Ο Φρόιντ ήταν τότε στα γεράματα του, 81, χρονών και δεν φαινόταν πρόθυμος να φύγει από την Βιέννη, όπου είχε ζήσει όλη του την ζωή. Αλλά όταν είδε τους τραμπούκους που είχαν εισβάλει στο σπίτι του [για να πάρουν λεφτά], και μετά έζησε την ανάκριση της κόρης τους, της Άννας, και οι Ναζί έκλεισαν τον εκδοτικό οίκο των έργων του και κατάσχαν τις καταθέσεις τους, αποφάσισε τελικά να φύγει. Κινητοποιήθηκαν διάφοροι και τελικά εξασφάλισε άδεια εξόδου από την Αυστρία. Τελικά, την πήρε και ενώ ετοιμάζονταν να φύγει οι Ναζί του ζήτησαν να υπογράψει ένα έγγραφο ότι «δεν είχε παράπονο», «του φέρθηκαν καλά και βοήθησαν στο να κάνει την εργασία του απερίσπαστος» κοκ. Ο Φρόιντ υπέγραψε και ακολούθως πρόσθεσε την εξής πρόταση από μόνος του:
    «I can most highly recommend the Gestapo to everyone.”


    Οι δικοί του που ήξεραν το πλαίσιο των πολλαπλών νοημάτων και του έκδηλου και του λανθάνοντος επιπέδου, πάγωσαν. Οι Ναζί όμως ήταν πολύ ευχαριστημένοι. Δεν κατάλαβαν τίποτα. Ούτε καν η λογική σκέψη δεν τους προέκυψε: «Ε καλά γιατί φεύγει, αφού μας εκτιμά τοσο;»…. :) Οι φασίστες είναι μονοδιάστατοι – εκεί απευθύνονται εκεί είναι η καίρια αδυναμία τους. Δεν καταλάβουν.
    Και δεν μπορούν να δουν την σχέση αιτίας – συνέπειας…

·          
  • Post εκλογικά:
    Το πρώτο θετικό άμεσο αποτέλεσμα της ήττας του ΔΗΣΥ και της κυβέρνησης στις ευρωεκλογές ήταν η άμεση παραίτηση του Ιωνά. Το είχε ανακοινώσει, μετά άρχισε το κωλοβαρεμα των αναβολών, όπως κάμνει τζαι ο Χάρης. Το μήνυμα της Μαζικής αποχής των συναγερμικών ήταν και αυτό – σαν να έλεγαν στο κόμμα τους τζαι στην κυβέρνηση τους: εκάμετε μας να ανατρεπούμαστε να πούμε ότι σας υποστηρίζουμε. Οποιαδήποτε φαντασίωση και άλλου κωλοβαρέματος εξαφανίστηκε. Ξεκίνησε και το ΓΕΣΥ – με περισσοτέρους από 500,000. Πολλά καλά. Υπάρχει δρόμος ακόμα, έσιει άλλο ένα τρίτο που θα γραφτεί ακόμα. Τζαι να δούμε τις υποδομές. Αλλά εν τζαι τούτο ένα βήμα μπροστά – είτε η καλή, με τα δεδομένα, οργάνωση ως τώρα, αλλά τζαι η εκλογική εικόνα [αποδοκιμασία του λόγου του Αβέρωφ Νεοφύτου τζαι αντι-φασιστική βοήθεια αριστερών προς τον Σιζόπουλο – τους 2 βασικούς ύποπτους για υπονόμευση του ΓΕΣΥ] ήταν τέθκια που  ο μεν Αβέρωφ εν μπορεί να φκει τζαι να το παίζει ότι εν να μας πει  «κάτι ..μοναδικό που ακουσεν που κάπου στο εξωτερικό», ενώ ο Σιζόπουλος κάθεται σε τρίζουσα καρέκλα. Α ναι, τζαι είχαμε τζαι ένα κάποιο ξέσπασμα του οχετού της εθνικοφροσύνης [όσης απέμενε από το «έθνος δοσίλογων στην αγγλοαμερικανική επέμβαση στην Ελλάδα την δεκαετία του 1940»], για την εκλογή του Νιαζί. Η στήλη υιοθετεί μια εισήγηση του Ρ. Βελεστινλή [στο
    facebook] αλλά όϊ άμεσα: αφού εγκατασταθεί σαν ευρωβουλευτης, τζαι υποβάλει στο αρμοδιο θεσμικο πλαισιο ερώτηση για δεν είναι τζαι η τουρκική γλώσσα μέρος της ΕΕ [αφού έτσι λαλεί το κυπριακό σύνταγμα για τις επίσημες γλώσσες της πολιτείας], τότε να φκάλει τζαι μιαν ομιλία στο ευρωκοινοβούλιο στα τουρκοκυπριακά, ή στα τουρκικά… στην γλώσσα της μάνας του… τζαι να δω τότε υπερασπιστές ανθρώπινων δικαιωμάτων να ωρύονται υπέρ της απαγόρευσης του δικαιώματος ομιλίας στην μητρική γλώσσα.
·         

  • Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λεμεσού για τα Ψηλά Κτίρια
    Εσείς κύριε δήμαρχε και μέλη του δημοτικού συμβουλίου θα ανεχόσασταν αυτήν την "ποιότητα ζωής" ;


    Καλούμε τον Δήμαρχο και τους Δημοτικούς Σύμβουλους Λεμεσού του ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΑΚΕΛ που ψήφισαν θετικά για τη συγκεκριμένη "ανάπτυξη" δίπλα από τον Δημόσιο Κήπο Λεμεσού, σε κατοικημένη περιοχή να μας πουν αν θα τους άρεσε να ζουν κάτω από αυτές τις συνθήκες 13 ώρες την ημέρα, περιλαμβανομένων του Σαββάτου και της Κυριακής. Αλλά ..... όταν δεν επηρεάζεσαι ο ίδιος, ψηφίζεις ότι σου λέει το κόμμα. Οι δημότες, είναι .... αμελητέα ποσότης......Πολύ εύκολα!


    https
    ://www.facebook.com/watch/?v=379235659358705

·          
  • Υπάρχει χειρότερος πάτος; Ναι – στο Ισραήλ θα ψηφίσουν αν θα επιτραπεί στον Νετανιάχου να αλλάξει τον νόμο τζαι να αποφύγει την δίκη τζαι την καταδίκη σε τεκμηριωμένη υπόθεση διαπλοκής: πρώτα υποβιβάζεις του παλαιστίνιους σε πολίτες β κατηγορίας. Τωρά ήρτεν τζαι η σειρά των ισραηλινών να ανακαλύψουν την κατάργηση της ισονομίας…

    Στα θετικά δίπλα μας, ο Νετανιάχου δεν εκατάφερε να κάμει κυβέρνηση της δεξιάς τζαι τωρα φαίνεται ότι θα έχουμε εκλογές με φόντο το νομοσχέδιο που προωθεί ο Νετανιάχου για να αποφύγει την δίκη για διαπλοκή. Το ότι υπάρχουν κάποιες έστω ρωγμές στο εσωτερικό της ισραηλινής εθνικοφροσύνης, εν ευχάριστο [ο καφκάς είναι αν θα πηαίνουν οι θρησκόληπτοι στρατό], αλλά το ακόμα πιο ενδιαφέρον για την Κύπρο είναι το ερώτημα αν οι ισραηλινοί έχουν πιο χαμηλό πάτο ακόμα και από εμάς.

    Εμείς έχουμε προεδρικό επιτελείο να συντονίζει τις σχέσεις του προέδρου με τα ΜΜΕ, ενώ ο πρόεδρος συμμετέχει σε αποφάσεις από τις οποίες ευνοούνται στα συμφέροντα οικογενειακών του επιχειρήσεων. Αλλά τίποτε στο ορίζοντα πέρα από ατάκες για «δανεικά», «μηδενικά», «παρά το ότι είναι αλλοδαπές» κοκ. Στο Ισραήλ, η έρευνα τεκμηρίωσε την διαπλοκή του Νετανιάχου. Αλλά δεν υπήρχε και Ιωνάς επικεφαλής της αστυνομίας… τέλος παντων το ερώτημα είναι το εξής: θα δώσουν οι ισραηλίτες [όσοι δώσουν τέλος πάντων] πλειοψηφία στο Νετανιάχου για να μην δικαστεί; Αν όντως ψηφίσουν να ξανακάμει κυβέρνηση ο Νετανιάχου, τότε είναι σαφώς πιο κάτω και από εμάς. Το ξέρουν τεκμηριωμένα τζαι προτιμούν να τους περιπαίζουν, με την ελπίδα να πιάσουν κανένα κόκκαλο από την εξουσία –κόκκαλο που θα αρπάξει από αλλού..

·          
  • Το τελευταίο καταφύγιο κάθε απατεώνα είναι ο εθνικισμός:
    Κινδυνεύει με δίκη και φυλάκιση ο Νετανιάχου; Άρχισε να ρίχνει ρουκέτες εναντίον της Συρίας, και θα αφήσει τους εβραίους στο χώρο του ιερού τεμένους των μουσουλμάνων κοκ…Και θα βάψει φυσικά το ψηφοδέλτιο του στο αίμα παλαιστινίων. Η ποσότητα θα φανεί…Ετσι είναι σήμερα, σε τέτοιο στάδιο κατάπτωσης το υποτιθέμενο κράτος των θυμάτων του ολοκαυτώματος…Με πολίτες β κατηγορίας τζαι ψήφο για να θεσμοθετήσουν την παραβίαση της ισονομίας για το χατίρι ενός πολιτικάντη που τους πουλά παλαιστινιακά η συριακά, αραβικά γενικώς πτώματα. Τζαι μιλούν για ρατσισμό τζαι για... δημοκρατία.

    Τζαι όσοι τσιμπούν την εθνικιστική αποβλάκωση εν καταλάβουν ότι εν τζαι τζηνοι θύματα της κατάργησης της ισότητας των πολιτων-ανθρωπων...

    Το «ολοκαύτωμα» σαν κρατικό θέαμα ξεπλύματος του Ισραήλ, έφερε τελικά την μετατροπή του Ισραήλ σε ρατσιστικό κράτος.

    Το δηλητήριο απορροφάται όταν παίζεις το ρόλο της εξουσίας…
·         

  • Από την άλλη, στα διεθνή, οι ΗΠΑ μπήκαν σε ντελίριο προστατευτισμού – κυρώσεις [τζαι με την μορφή δασμών] παντού σαν τις μαραπέλλες. Για να μην ξεχνάτε το κωμικά το όλου θεάματος: αυτή η χώρα οι ΗΠΑ πρωτοστάτησαν στην διάχυση του ελεύθερου εμπορίου τζαι το να είχαν σαν σύμβολο του καπιταλισμού τον οποίο αντιπροσωπεύαν.
    Τώρα τί λένε τα φερέφωνα της ελεύθερης αγοράς; Ότι αφού δεν μπορούν να συγκριθούν με την τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά τζαι στον ανταγωνισμό εμπορικά με την Κίνα, θέλουν προστατευτισμό. Τζαι πριν προλάβει κάποιος να σκεφτεί ότι ίσως εν τζαι γεωπολιτικά το πρόβλημα με την ηγεμονία του παγκόσμιου συστήματος, έτον Τραμπ να βάλει δασμούς στο Μεξικό, να θέλει να πάρει κάτι από Ινδία κ.ο.κ.

    Βασικά οι ΗΠΑ σαν τέως ηγεμόνας αγωνίζεται να μαζέψει όσα μπορεί σε ένα ντε φάκτο πια οικονομικά, αλλά τζαι πολιτικά, πολύ-πολικό κόσμο. Οπότε όσοι πίστεψαν στο αμερικανικό όνειρο σαν καπιταλισμό των αγορών, καλημέρα σας. Όπως τεκμηρίωσε ο Αρρίγκι, ο καπιταλισμός δεν είναι υπέρ των ελεύθερων αγορών, είναι υπέρ του ελέγχου τω αγορών από το κράτος που ελέγχει η αστική τάξη. Τζαι η αναπόφευκτη συνέπεια σε έτσι σύστημα με δεδομένη την τεχνολογική τάση, είναι τα μονοπώλια /ολιγοπώλια. Οπότε το θέαμα θυμίζει μεν εποχή όπου οι ανταγωνισμοί μεγάλων δυνάμεων οδηγούσαν σε πόλεμο. Σήμερα, όμως, με τα πυρηνικά ένας παγκόσμιος πόλεμος αποκλείεται ντε φάκτο. Άρα η αντιπαράθεση μένει στο θεαματικό τζαι έσιει σαν υλικό υπόστρωμα το οικονομικό επίπεδο..

·          

·          
  • Σκάνδαλο ευνοιοκρατικής παραχώρησης γης στην Γερμασόγεια:
    Και δεν προλάβαμε να μπούμε στην μετεκλογική περίοδο και ιδού ακόμα ένα σκάνδαλο το οποίο φαίνεται να καθοδηγείτο από το ένα «αόρατο χέρι» [όπως το κωδικοποίησε ο Γενικός Ελεγκτής στην υπόθεση με τα
    nicos plots] έτσι ώστε ένα [σε οικονομική αξία] πολύτιμο τεμάχιο γης, δόθηκε σε ημέτερο με αντάλλαγμα ένα «κρεμό» όπως το περιέγραψε μια αναφορά. Και αφού κάλυψαν τα ίχνη τους νομότυπα, ο γενικός ελεγκτής μπορούσε πια μόνο να καταγράψει… Το βαθύ κράτος ξεσάλωσε – μοιράζει δημόσια γη, συγκαλύπτει, εξαγοράζει εύνοια – οικονομική και πολιτικά.
    «Η Ελεγκτική Υπηρεσία προέβη σε διερεύνηση καταγγελίας για «σκανδαλώδη παραχώρηση κρατικής γης» αξίας €2.207.300 (γενική εκτίμηση 1.1.2013) με αντάλλαγμα ιδιωτικό τεμάχιο αξίας €927.800, ύστερα από απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου στις 15.11.2016. Στα συμπεράσματά της η Ελεγκτική Υπηρεσία θεωρεί ότι τα γεγονότα επιβεβαιώνουν τις επιφυλάξεις της ότι η ανταλλαγή έβλαψε το δημόσιο προς όφελος του ιδιώτη, παρά το γεγονός ότι ύστερα από απαντητική επιστολή  που έλαβε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 23.10.2018 η Υπηρεσία έκρινε ότι δεν χωρούσε πλέον οποιαδήποτε δική της παρέμβαση. 

    Όπως σημειώνεται από την Ελεγκτική Υπηρεσία σήμερα, η ανταλλαγή έχει ήδη γίνει και το πρώην κρατικό τεμάχιο που ανήκει πλέον στον ιδιώτη έχει αξία (γενική εκτίμηση 1.1.2013) €2.207.300 και το πρώην ιδιωτικό τεμάχιο έχει αξία €927.800.
     

    «Το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας φαίνεται να επιμένει ότι η έννοια και ο σκοπός της γενικής εκτίμησης είναι διαφορετικός από την ειδική εκτίμηση που έγινε με σκοπό την ανταλλαγή, εντούτοις η διαφορά των τιμών είναι κολοσσιαία και συνεπώς θεωρούμε ότι τα γεγονότα επιβεβαιώνουν τις αρχικές μας επιφυλάξεις ότι η ανταλλαγή έβλαψε το δημόσιο προς όφελος του ιδιώτη…» και αφου την εγκρινε το υπουργικο συμβουλιο, τότε… «
    εφόσον το Κράτος επέλεξε να προχωρήσει με την ανταλλαγή τότε εάν, αλλάζοντας πολιτική, αποφάσιζε να ανακαλέσει την Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, τότε πιθανόν να εγείρονταν ζητήματα διεκδικήσεων μεγάλων αποζημιώσεων»..

    http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/709649/antallag-gs-eblapse-to-dimosio-pros-ofelos-idioti?fbclid=IwAR3wXhsSdONihXzJ1AfbH-uTDp81fnEnr3kJ3m_xjKOkesx37ciw4jOoRcU

    http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/504593/bazei-i-antallag-kratikis-gs
·         

  • Μαρία Χρ. Δεισδαιμόνα:
    Κλιματιστικά στα σχολεία με μια πρόταση:

    Αν είχαν συμπέθερο που πουλά κλιματιστικά, τα σχολεία θα είχαν κλιματιστικά!!


·          
  • Εκεί στην Κεντρική, περιμένουμε να δούμε δείγματα ευθιξίας από τον κ. Ηροδότου. Άντε να κατανοήσουμε ότι δεν μπορούσε δημόσια να θέσει ζήτημα για την προϊστορία του κ. Αγρότη [από στημένες αγορές την εποχή του Χρηματιστήριου, τώρα θα επιβλέπει να μην γίνονται... απάτες;]
    Αλλά κάτι δηλώσεις του περί μη αυστηρής επιτήρησης μάλλον δεν είναι καλός οιωνός. Διότι ο κ. Ηροδότου, ναι μεν πήρε χρόνο να δείξει ποιος είναι, αλλα έρχεται από τις επιλογές και διορισμούς μιας κυβέρνησης για την οποία η σύγκρουση συμφερόντων και η εξυπηρέτηση ημέτερων φαίνεται να ηταν πρακτική.
    Αρα θα πρέπει να αποδείξει και κάτι διαφορετικό. Η σύγκρουση συμφερόντων η και αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε συμβούλους και συγγενείς που εργάζονται στην τράπεζα, είναι ένα ενδεχόμενο ζήτημα το οποίο μπορεί να έρθει  να τον βρει. Θα δούμε..:)

·          
  • Και το Ανώτατο μας είπε ότι δεν θα δεχθεί καταδίκη του Ηλιάδη.
    Ετσι κυβερνά η Τράπεζα Κύπρου και τα σχετικά συμφέροντα μέσω του δικηγορικού Πολυβίου και των παράδοξων σχέσεων; Ο κ. Νικολάτος δεν είδε τίποτα ακόμα από εκείνα τα αμυδρά γκράφιτι στο ορίζοντα της Ιστορίας, που μιλούν για…ευθιξία; Ή έστω το συμφέρον του «κλάδου» η εστω της συνταγματικής εξουσίας;, η οποία ουτε καν κωμικά δεν γίνεται πιστευτή. Και το να καμώνεται κάποιος ότι άλλοι δεν βλέπουν δεν σημαίνει ότι όντως δεν βλέπουν…
    Α, και σε περίπτωση που είχατε απορία, ναι, ο Πολίτης φυσικά έγραψε και άρθρο.

    ΥΓ: Και ναι και πάλιν ο Καλατζής. Α ναι, και η
    CyprusMail :) As expected  όλα – από το Ανώτατο στο επίπεδο του πρωτοσέλιδου. Όλα όπως αναμένονταν. Η άραγε να θυμηθούμε κιόλας την ατάκα του Ρίκκου «με δικαστή τον ….» :)


  • Η ψήφος των τουρκοκυπρίων και η «δήλωση» της αποχής τους:

    Η εκλογή του Νιαζι ηταν ιστορική γιατί πέρασε από την ελληνοκυπριακή κοινότητα, μέσα από τις συζητήσεις και τις εντάσεις που προκάλεσε. Και γιατί άνοιξε τον δρόμο και σε ενιαίο ψηφοδέλτιο αλλα και στην αντιπροσώπευση των τουρκοκυπριων [μέσα από κάποιον που ψήφισαν και οι ίδιοι] στο ευρωκοινοβούλιο. Όμως, δεν μπορεί να παραγνωριστεί επίσης ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τουρκοκυπριων έκανε αποχή.  Ένας λόγος [πέρα από την βαριεστημάρα, όπως και των ε/κ να πάνε στις κάλπες – η οποίες για τους τ/κ ηταν και σε μεγαλύτερη απόσταση] είχε σαφώς να κανει με την συναισθηματική απόσταση και την αδιαφορία για την ΕΕ. Αν οι ελληνοκύπριοι ανακάλυψαν την αρνητική πλευρά της ΕΕ με την τρόικα και το μνημόνιο, οι τουρκοκύπριοι ανακάλυψαν την ασυνέπεια της ΕΕ όταν μετά το 2004 δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό να τους αποδώσει αντιπροσώπευσή, παρά την υπόσχεση, μέσω του σχεδίου Αννάν για 2 έδρες στο ευρωκοινοβούλιο.

    Γενικώς, από την οπτική των τουρκοκυπρίων, οι ελληνοκύπριοι εξαπάτησαν [όπως ειπώθηκε] την ΕΕ, αλλά ανταμωθήκαν με τις 4 δικές της, τζαι τις 2 έξτρα έδρες που θα αντιστοιχούσαν στους τουρκοκύπριους. Οπότε, η δουλειά του Νιαζί θα είναι ίσως να προσπαθήσει να γεφυρώσει κάπως την συναισθηματική απόσταση – αφού ντε φάκτο οι τ/κ ακόμα  ελπίζουν για κάτι από την ΕΕ στην γενική της μορφή. Όμως υπάρχει και μια άλλη διάσταση που δεν πρέπει να παραγνωρίζεται: όπως αποκάλυψε και η συζήτηση για την υποψηφιότητα του Νιαζί, μερικοί δεν βλέπουν ενιαίους εκλογικούς καταλόγους με σταθμισμένη ψήφο, αλλά ενιαίους καταλόγους στους οποίους θα εξαφανιστούν οι τ/κ. Διότι η όλη νοοτροπία της ρητορικής του Αναστασιάδη, του Αβέρωφ και του κάθε Μυλωνά που παραμιλούσε στα πάνελ για αν οι τ/κ θα ψήφιζαν ε/κ [το μόνο που του έμεινε να πει ήταν ότι έπρεπε να ψηφίζουν δημόσια για να ελέγχεται ο ψήφος τους] ήταν ότι οι τουρκύπριοι θα είναι επιτήρηση – σαν ύποπτοι που προωθούν τα συμφέροντα της Τουρκίας, σαν ύποπτοι για το ότι ψηφίζουν κλπ.

    Οι τουρκοκύπριοι εν κυπραίοι, άρα εν επίσης «μούττη του θκιόσμη» άμα θιχτούν. Οπότε η αποχή τους ήταν τζαι μήνυμα ότι εν καταδέχονται την ελληνοκυπριακή επιτήρηση της εθνικιστικής υστερίας. Θέλουν τις δύο τους έδρες. Που θα διασφαλίζουν τζαι θεσμικά ο ρατσισμός του κάθε Μυλωνά θα περιστρέφεται γύρω που την νεύρωση του εγώ του ρατσιστή αντί να χρειάζεται να αποδείξει ο κάθε ένας ότι δεν είναι ελέφαντας.

    Ιδού λ.χ. πως σχολίαζε την επόμενη την εκλογών ο Α. Μιχαηλίδης την υπόθεση με την εκλογή του τ/κ πως θα χρησιμοποιηθεί από την ελληνοκυπριακή οπτική για να μετατρέψει τους τουρκυπριους σε επιτηρουμένη κοινότητα. Δεν θα πάρουν, ρε Άριστε  - γιατί αν σε ενοχλεί που έχουν δικαιώματα, να θυμάσαι ότι την πολιτεία την υφαρπασαν οι ημέτεροι σου μονοπωλιακά και δεν τους ανήκει:

    «
    Η συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων πρέπει να απασχολήσει ιδιαίτερα. Και ειδικά ο τρόπος που θα αξιοποιηθεί πολιτικά. Είναι θετικό το γεγονός ότι αποδεικνύεται στην πράξη ότι η δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει ομαλά και αποτελεσματικά με ενιαίο εκλογικό κατάλογο, σε κοινή εκλογική διαδικασία και κοινούς υποψήφιους κάτω από ένα νόμιμο κράτος. Όμως, ο κίνδυνος είναι να αξιοποιηθεί η θέληση των Τουρκοκυπρίων να εκπροσωπηθούν στην Ευρώπη για να προωθηθεί και πάλι ο διαχωρισμός, αποδίδοντάς τους τις δύο έδρες που τους «υποσχέθηκε» το σχέδιο Ανάν. Κι αυτό θα είναι μια καθοριστική εξέλιξη, που οδηγεί στον διαχωρισμό αντί στην πραγματική επανένωση.


    Άριστος Μιχαηλίδης
      
    http://private.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/709704/o-akraios-politikos-logs-den-peithei-pia-toys-polites


  • Οι περιφερόμενες ψήφοι της κεντροαριστεράς:

    Το ότι η ΕΔΕΚ ειρωνικά διασώθηκε από την εκλογική διάλυση με εκκλήσεις να στηριχθεί για να μην βγάλει το ΕΛΑΜ ευρωβουλευτή, είναι εκφραστικό του
    cunning of history. Το κόμμα που αναδείχθηκε σε σύμβολο της ένοπλης αντίστασης το ‘74, βρέθηκε μετά το 1990 να συμπλέει με την ρητορική της δεξιάς και την ακροδεξιάς σε βαθμό που ακόμα και ψηφοφόροι του σκέφτονταν να μετακομίσουν στην ακροδεξιά. Τελικά, σώθηκε η έδρα και είναι πιθανό στην έπαρση της ανακούφισης μερικοί στην νυν ηγεσία της ΕΔΕΚ να ξεχάσουν ότι πήραν πριμοδότηση εναντίον του ΕΛΑΜ και όχι στήριξη για τον εαυτό τους.
    Αν θέλουν μπορούν να δουν τα εκλογικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα το Γ. Λιλλήκα και των Οικολόγων. Το 2016 ο Λιλλήκας με την Συμμαχία είχε πάρει κάτι περισσότερο από 6%, ενώ οι Οικολόγοι άγγιξαν το 5%. Μαζί δηλαδή πήραν 10-11%... Στις τωρινές ευρωεκλογές πήραν μαζί μολις λιγο πανω από το 3%.  7-8% εξαφανίστηκαν κοινώς. Διότι οι ψήφοι του 2016 όπως και το τωρινό 11% της ΕΔΕΚ δεν είναι ιστορικές σταθερές ψήφοι αλλά μάλλον περιφερόμενοι κεντροαριστεροί ψήφοι – διαμαρτυρίας ή και αντίστασης στην ακροδεξιά [σε αυτήν την συγκυρία]…Και όσοι δεν θέλουν να μάθουν από την Ιστορία θα μάθουν από το μέλλον, όπως δείχνει και η εμπειρία του Γ. Λιλλήκα. Και του κ. Περδίκη…

·          
  • Κάτι κινείται πάντως εκεί στον ΔΗΣΥ:

    Να επαναλάβουμε ότι η αποχή ήταν το πιο σημαντικό μήνυμα προς Αναστασιάδη και Αβέρωφ. Οι φήμες ότι ο Αναστασιάδης τα έβαλε με τον Αβέρωφ μάλλον είναι κόλπα διαρροής που χρησιμοποιούν συνήθως οι της κυβέρνησης – τα ίδια εκαμναν το 2013.. Αλλά τότε έπιαναν.. :)
    Εφόσον ο νέος υπουργός εν κουμπάρος του Αβέρωφ μάλλον εν Αναστασιάδης που εν υπό πίεση…. Ακούστηκε ότι η  αρχική εισήγηση του επιτελείου ελεγχόμενης επικοινωνίας του ΔΗΣΥ-κυβέρνησης ηταν ένας δικηγόρος που είσιεν συμμετοχή στην καταδίκη του Ρίκκου. Οπότε έβαλε βέτο, ακούσαμε, ο Νεοκλέους. Έσιει ΜΜΕ για να θέτει θέματα, τζαι ο Αναστασιάδης έχει επιδείξει μνημειώδη εξάρτηση. Τζαι για τα ΜΜΕ συν το σύνδρομο του
    JohnnyWalker.
    Τώρα πόσο ευσταθούν οι πληροφορίες για βέτο Νεοκλέους, δεν ξέρουμε, αλλά είναι και αυτό δείγμα του είδους της αντι-πληροφοριακής απέναντι στην ροή του προεδρικού… δείγμα των υποθέσεων/εικόνων της εποχής.


  • Το ΕΛΑΜ, το ΔΕΚ τζαι τα αποκαΐδια της ΕΟΚΑ β:

    Ο
    AcerasAnthropophorum σε ένα μετεκλογικό του σχόλιο παρατήρησε ότι δεν πολυκαταλαβαινε την έκπληξη μερικών με τα ποσοστά του ΕΛΑΜ. Τζαι παρέπεμπε στην εικόνα των χωρκών που γνώρισε στην παιδικη-εφηβικη του ηλικία την εποχή της ΕΟΚΑ β. Τζαι εσιει απόλυτα δίκαιο. Αν ο Μιχαλολιακος βιώνει τον εαυτό του σαν «σπορά των ηττημένων του 1945», η κυπριακή εκδοχή της ελληνόφωνης ακροδεξιάς, είναι μάλλον μια προσπάθεια επανεμφάνισης της ΕΟΚΑ β σαν πολιτικού λόγου. Εγκατάλειψαν φυσικά την ένωση, χωρίς να απολογηθούν [ηταν παιδια όπως έλεγαν οι μερικοί υπουργοί της κυβέρνησης Αναστασιάδη], για την 15 Ιουλίου 1974 και τις συνέπειες της. Σίγουρα και δεν κατάλαβαν την σχέση αιτίας – αποτελέσματος αλλά και κάθε φορά που το βλέπουν/ακούνε μπροστά τους είναι λες και παθαίνουν διάλειψη και δεν θέλουν να δουν/ακούσουν.
    Αυτή η ψυχολογική άμυνα [άρνηση της πραγματικότητας] προσπαθεί σε αυτό το πλαίσιο να είναι κάπως πιο ηπία σε σχέση με την κατά φαντασία μητρική οργάνωση. Ιστορικά η κυπριακή ακροδεξιά [και των 2 κοινοτήτων] δεν ηταν απλά πειθήνια στα «εθνικά κέντρα”. Ανάπτυσσε και διεκδικητικό λόγο για τα δικά της συμφέροντα – και απέναντι και ίσως και μέσα στις κατά φαντασία «μητέρες πατρίδες”. Ή συμπεριφορά του Γιωρκατζη απέναντι στην χούντα τζαι του Ντενκτας απέναντι στην Άγκυρα είναι ενδεικτικά παραδείγματα. Για την Ιστορια και τα ποσοστά σαν μέρος «δεξαμενών ψήφων» που αναπαράγονται οικογενειακά αλλα και πολιτισμικά, του ΔΕΚ του κόμματος που έκφραζε την τότε ακροδεξιά, την «ενωτική παράταξη» όπως αυτοπροσδιοριζουνταν, ηταν 4% το 1968 [Ευδοκας με Μακάριο – αλλα ο Ευδοκας/ΔΕΚ με αντίπαλο τον Γιωρκατζη στο εσωτερικό της δεξιάς], τζαι γύρω στα 10% στις βουλευτικές του 1970.

·          
  • Το πράσινο κύμα στις ευρωεκλογές και το κυπριακό βαρίδι «Περδικης»:
    Παρατηρήθηκε ευρύτερα η δραματική μείωση των ποσοστών των οικολογων-συμμαχιας πολιτών. Η ευρωπαϊκή τάση, που εκφράζει και μεγάλο μέρος των κινητοποιήσεων στο εσωτερικό της Ευρώπης, ηταν η άνοδος των πρασίνων σε βαθμό που ονομάστηκε «πράσινο κύμα» και επισκίασε μετεκλογικά την συγκρατημένη, τελικά, άνοδο των εθνικιστών της ακροδεξιάς. Μερικά σχόλια εστίασαν αναπόφευκτα στον Περδίκη. Τζαι πολλά σωστά. Στην Κύπρο, ο οικολογικός ακτιβισμός, διάχυτος τζαι αποκεντρωτικός, είναι που τα πιο δραστήρια κινήματα που υπάρχουν. Αλλά το κόμμα με το ονομα οικολογικό, μπορεί να ξεκίνησε από ευαισθησίες μιας άλλης εποχής [πάλι οικολογικές] αλλα στην πορεία το «κόμμα» έγινε απλά περίβλημα ενός είδους «one man show” του Γ. Περδίκη στην πολιτική πασαρέλα του θεάματος. Ανήκει σαν πολιτικός θέαμα σε ένα είδος τάσης/ομάδας όπως ο Ματσάκης, όπως ο Φαίδων κοκ] να προσπαθούν να ενταχθούν στην ροή των ειδήσεων με ένα γαργαλιστικό σχόλιο – που να δείχνει ότι αυτός που το λέει «ξέρει» και «είναι κάπως διαφορετικός”. Και πέρα από αυτό το εγωκεντρικό σχήμα πολιτικής πρακτικής [σε πλήρη αντίθεση με την αποκεντρωτική δημοκρατική λειτουργία του οικολογικού κινήματος διεθνώς] και αναπόφευκτα με βάση τα πιστεύω του, ο Περδικης ταυτίστηκε, λόγω καταγωγής ενδεχομένως και σίγουρα χωρίς ίχνος σχέσης ε την οικολογία, στα όρια συμμαχίας με τον ακροδεξιό εθνικισμό. Και στο κυπριακό ηταν το συνηθισμένο παπαγαλάκι που θα έριχνε μια απορριπτική ατάκα.
    Το πρόβλημα πλέον με τον Περδίκη δεν είναι η πλήξη με τα θεάματα των δήθεν διαρροών του, ουτε ο απορριπτισμος του. Ο κυπριακός οικολογικός ακτιβισμός [που αναπόφευκτα σαν οικολογικός θα πρέπει να είναι για όλη την Κύπρο – συμπεριλαμβανομένων και των τουρκοκυπριων] θα αναπτύσσεται ετσι και αλλιώς – όμως η πολιτική εκφραση πάει σε ένα εκλογικό σχήμα που μπορεί ακόμα ένα
    throwback  των 1980ς να πουλά θέαμα για δικά του κόλπα η ιδεολογικά κολλήματα…Τα τελευταία χρόνια η εμφάνιση του Θεοπέμπτου και της Ξάνθου βοηθούν…Αλλα δεν παύει το γεγονός ότι λειτουργούν ακόμα σαν εξαπτέρυγα του θεάματος «Περδικης»…Και σίγουρα αυτό το θέαμα δεν μιλά στην γενιά που αναδύεται και αυτές που έρχονται… :)


  •  Ο Παμπορίδης θέτει έμμεσα αλλά σαφώς θέμα ηγεσίας στον ΔΗΣΥ:

    « - Την τελευταία φορά που μιλήσαμε για το πολιτικό τοπίο, πριν από ένα χρόνο, είχατε προειδοποιήσει ότι ο ΔΗΣΥ απομακρύνεται σταθερά από τη λαϊκή του βάση, τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε. Μετά την απώλεια και νέων δυνάμεων από το κόμμα σας, τι ανάγνωση κάνετε;


    - Χαίρομαι που θυμάστε τι λέγαμε πέρσι. Στην Κύπρο η μνήμη σίγουρα δεν είναι ένα από τα προσόντα μας! Η σημερινή θλιβερή εικόνα δυστυχώς επιβεβαιώνει πλήρως τις περσινές μου ανησυχίες. Η ηγεσία του κόμματος βρίσκεται σε πρόδηλη δυσαρμονία με τον συναγερμικό κόσμο. Και το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνεται κιόλας. Θεωρώ ότι σε αυτά τα έξι χρόνια που βρίσκεται στο πηδάλιο του κόμματος η συγκεκριμένη ηγεσία, δεν μπόρεσε να κρατήσει τον Συναγερμό στις ράγες που θεμελίωσε η ιστορική μας ηγεσία. Για μένα η σημερινή εικόνα ήταν αναμενόμενο αποτέλεσμα, γι’ αυτό έκρουα τον κώδωνα του κινδύνου από πέρσι. Και για να εξηγούμαστε, δεν με ενδιαφέρουν προσωπικά τα όποια κομματικά οφίκια. Εκφράζω όμως την αγωνία μου ως συναγερμικός, αφού από το 1982 βρίσκομαι συνειδητά και κατ’ επιλογή σε αυτό το χώρο. Δεν μπορώ να καθίσω απαθής και να αισθάνομαι ότι αυτός ο χώρος πλέον απομακρύνεται από τις αξίες που τον διέκριναν από τους υπόλοιπους σχηματισμούς.»



  • Ο Παμπορίδης, ως κληριδικός υποψήφιος για πρόεδρος του ΔΗΣΥ, με ρητορική λαϊκής δεξιάς τζαι πατριωτικού, Κληριδικου, αντι-εθνικιστικού λόγου… άσχετο αν αποδειχθεί μετά καιροσκόπος [μέχρι τωρα το έργο του στο υπουργείο υγείας εν το μόνο θετικό που έσιει να επιδείξει η εξαετία του ΔΗΣΥ… τζαι ο ίδιος όπως λαλεί «πολεμήθηκε» από τον πρόεδρο του κόμματος. Ρε Αβέρωφ – κάτι ακοέεται στα τζεραμυθκια… :)

    «Τι πηγαίνει στραβά κατά την άποψή σας και γιατί δεν λήφθηκε το μήνυμα που στάλθηκε από το εκλογικό σώμα και στις βουλευτικές και στις ευρωεκλογές και προς το Προεδρικό και προς την Πινδάρου;


    -Υπάρχει αποξένωση από τη βάση επειδή υπάρχει αποξένωση από τις αρχές και αξίες τις οποίες ο Συναγερμός υπηρέτησε από την ίδρυσή του. Ο Γλαύκος Κληρίδης μνημονεύεται κάθε τρεις και λίγο μόνο στα λόγια, ενώ θα έπρεπε να μνημονεύεται με σεβασμό για τις παρακαταθήκες του. Δέστε για παράδειγμα το μονοασφαλιστικό ΓεΣΥ που ήταν τέκνο του Κληρίδη και που η δική μας Κυβέρνηση κατάφερε τελικά να το υλοποιήσει και να το προσφέρει στον λαό, ως την σημαντικότερη κοινωνική μεταρρύθμιση του τόπου. Ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος το πολέμησε αγνοώντας επιδεικτικά τη βάση. Κατεβήκαμε σε ευρωεκλογές και αντί να προτάσσουμε το εκσυγχρονιστικό και μεταρρυθμιστικό έργο της Κυβέρνησης ως όραμα, λέγαμε στον κόσμο «αν δεν σας αρέσει ψηφίστε τους άλλους». Και λυπούμαι αλλά μάλλον ούτε και τώρα δεν φαίνεται να λήφθηκε το μήνυμα. Δεν μπορεί για παράδειγμα ο πατριωτισμός που για τους συναγερμικούς είναι ένα υγιές συστατικό μας στοιχείο, να μετατρέπεται σε εθνικιστικό παραλήρημα επειδή κάποιοι παρασύρθηκαν από τις κορώνες ενός ακροδεξιού σχήματος. Οι λογικές του «όλοι οι καλοί χωράνε» προδίδουν την ποιότητα για χάριν των αριθμών. Αυτό λοιπόν έχει κόστος ανάμεσα στο παραδοσιακό συναγερμικό ακροατήριο. Γιατί ο μέσος συναγερμικός είναι σκεπτόμενος ψηφοφόρος. Ο Συναγερμός δεν απευθύνθηκε ποτέ στα βασικά ένστικτα του εύκολου λαϊκισμού
    .

    Παμπορίδης,
    Φιλελεύθερος 2 Ιουνιου 2019
·         

  • Όταν οι οπαδοί του συρματοπλέγματος ανακυκλώνουν το καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Το πρόβλημα στην Δένεια είναι ξεκάθαρο.
    Υπάρχει μια περιοχή ανάμεσα στις περιοχές τις οποίες ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία, και την περιοχή που ελέγχει η τουρκοκυπριακή διοίκηση/οντότητα [για το πούμε με την επίσημη ε/κ φρασεολογία] και οι ε/κ αγρότες που θέλουν να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους [ή ότι διεκδικούν] προσκρούει στο γεγονός ότι σύμφωνα με τον ΟΗΕ και τις τουρκοκυπριακές και οι τουρκικές  δυνάμεις [στην άλλη πλευρά της αντιπαράθεσης] καταγράφουν την συγκεκριμένη περιοχή ότι ανήκει στην πλευρά πέρα από την γραμμή «κατάπαυσης του πυρός» γιατί και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουμε ανακωχή και όχι τέλος του πολέμου. Αρα συλλαμβάνουν τους ελληνοκύπριους αγρότες η κάποιοι τουρκοκύπριοι πάνε και κλέβουν αυτό που οι ελληνοκύπριοι θεωρούν δικό τους κοκ.
    Η λύση είναι απλή – μια διευθέτηση του κυπριακού. Τότε τα έγγραφα του κτηματολογίου θα είναι σαφή και δεν θα υπάρχουν γραμμές κατάπαυσης του πυρός. Αλλά αυτοί που συντηρούν τον διαχωρισμό τωρα φωνάζουν για τις συνέπειες του – την δυσκολία να χρησιμοποιήσουν τα χωράφια τους οι αγρότες με γη στην νεκρή ζώνη ή μόλις μετά την γραμμή κατάπαυσης του πυρός.

 
  

 

  • Και το ορθολογικό σχόλιο ερώτηση του Chris Serap,  ο οποίος παρακολουθα το θέμα, για τα παναΰρκα  για τα της Δένειας για όσους δεν θέλουν λυση – τουλάχιστον επιτήρηση της γραμμής κατάπαυσης του πυρός δέχονται; ..Οξά θέλουν να μπορεί ο τουρκικός στρατός να κάμνει περίπατο τζαι στην νότια περιοχή της γραμμής;

    Κανεί ρε να πασάρατε ευκολίες της Τουρκίας. Εν καταλάβετε ακόμα τις συνέπειες της δικής σας [σαν ρητορικής] 15ης Ιουλίου του 1974...;


    Chris
    Serap:
    "Γιατί δεν ζήτησαν άδεια από ΗΕ; Στο ίδιο το report αναφέρεται πως εκδόθηκαν γύρω στις 526 άδειες για "civilian activities".
    Δεν κατάλαβα τι θέλουμε. Θέλουμε να επιτηρούν τα ΗΕ την νεκρή ζώνη ή όχι; Αν ναι,τότε δεν είναι ξέφραγο αμπέλι.Υπάρχει διαδικασία για άδειες(
    permits)."



  • Επιτέλους είπεν τους το κάποιος που εκφράζει τζαι μια θεσμική πραγματικότητα: «… δική μας ΑΟΖ, θα «κοτσιανιαστεί», όταν υπογραφεί συμφωνία οριοθέτησης».

    «Αναφερόμενος στο ιστορικό των συμφωνιών οριοθέτησης της κυπριακής ΑΟΖ με γειτονικές χώρες, ο Τ. Τσιελεπής υπενθύμισε ότι έγιναν συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τον Λίβανο (η τελευταία δεν έχει ακόμη επικυρωθεί από τη γείτονα χώρα), αλλά δεν υπάρχει συμφωνία με την Τουρκία, όπως και με τη Συρία και την Ελλάδα, υπό σειρά συντρεχουσών προϋποθέσεων.

    «Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι με την Τουρκία», εξηγεί. «Εμείς έχουμε μια λανθασμένη εντύπωση ότι επειδή χαράξαμε τη γραμμή στη μέση απόσταση με την Τουρκία -και σωστά κάναμε- αυτή είναι και η ΑΟΖ μας.  Θα γίνει και με βούλα δική μας ΑΟΖ, θα «κοτσιανιαστεί», όταν υπογραφεί συμφωνία οριοθέτησης.»
    https://dialogos.com.cy/kotsiani-tis-aoz-tha-echoyme-mono-me-symfonia-oriothetisis-me-tin-toyrkia/?fbclid=IwAR2Qszd4btSynxb1xuAaNneL82iI_A0Zr4-n36PDUveyp5sVnH7mKvU4GVA

·          
  • Να τιμήσουμε το Pride με μια αναφορά στην Ιστορια. Τζαι οϊ τυχαία σε ετσι εποχή..

    «Φίλοι ΛΟΑΤΚΙ, διαβάζω σχόλια που δείχνουν άγνοια της ιστορίας του κινήματος σας»


    Μια τοποθέτηση -φόρος τιμής- στον άνθρωπο που πάλεψε για την αποποινικοποίηση
    της ομοφυλοφιλίας στην Κύπρο και όχι μόνο.

    Σάββατο 01 Ιουνίου 2019


    Γράφει η Κ.Δημητρίου


    Φίλοι ΛΟΑΤΚΙ, διαβάζω σχόλια που δείχνουν άγνοια της ιστορίας του κινήματος σας, θέλω να καταθέσω πως την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας δεν την οφείλετε ούτε στην ΕΕ, ούτε στο
    PRIDE, ούτε σε καμιά οργάνωση. Την οφείλετε σε έναν άνθρωπο- τον Αλέκο Μοδινό- που μόνος του πήρε το βάρος και ανέλαβε τα έξοδα να πάει στα δικαστήρια, αρχικά στην Κύπρο και μετά στο ΕΔΑΔ για να απαιτήσει το αυτονόητο – τη νομιμοποίηση του έρωτα.

    Η απόφαση του ΕΔΑΔ, στην υπόθεση του Αλέκου, θεωρήθηκε ως σταθμός για πολλές χώρες που ταλανίζονταν από την ίδια στενοκεφαλιά του νομοθέτη και άνοιξε το δρόμο για την αποποινικοποίηση σε πολλές άλλες χώρες. Όποτε ο Αλέκος συμμετείχε σε συνέδρια στο εξωτερικό, οι σύνεδροι ένιωθαν δέος όταν αντιλαμβάνονταν ποιος ήταν.


    Μόνο στην Κύπρο στιγματίστηκε, λοιδορήθηκε και περιθωριοποιήθηκε. Τον θυμούμαι να λέει πως άτομα με τα οποία συνδεόταν φιλικά και συνεργαζόταν στην Κίνηση για την Απελευθέρωση των Ομοφυλόφιλων, όταν τον έβλεπαν στο δρόμο άλλαζαν πεζοδρόμιο και πως κανένας τους δεν τον προσκαλούσε σε πάρτι.


    Με την απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Μοδινού, η Κύπρος αναγκάστηκε να τροποποιήσει τον ποινικό της κώδικα. Σε σχετική συζήτηση που έγινε σε μια ομήγυρη δικηγόρων, άκουσα ιστορικό στέλεχος κόμματος να τοποθετείται εναντίον της αποποινικοποίησης, με τη δικαιολογία ότι αν είναι νόμιμο θα ενθαρρυνθούν οι νέοι να γίνουν ομοφυλόφιλοι (!). Αργότερα έμαθα ότι το άτομο που ξεστόμισε αυτή τη βλακεία ήταν και ο ίδιος ομοφυλόφιλος και εκεί αντιλήφθηκα τη σημασία της πρωτοβουλίας του Αλέκου – για την απελευθέρωση των μυαλών πρωτίστως.


    Για χρόνια λειτουργούσε μόνος του και χωρίς πόρους γραμμή βοήθειας (
    helpline) παρέχοντας συμβουλές και στήριξη σε άτομα ΛΟΑΤΚΙ. Πολλές φορές ορισμένοι αθκιασεροί του κάμναμε και φάρσες και μόλις μας καταλάβαινε άρχιζε τα γέλια. Ήταν παρών για τον κάθε καταπιεσμένο, ΛΟΑΤΚΙ ή μη. Γνωρίζω πως δεν είναι λίγες οι φορές που παρείχε τις υπηρεσίες του ως αρχιτέκτονας δωρεάν σε οργανώσεις ατόμων από ευάλωτες ομάδες. Εύχομαι οι οργανώσεις των ΛΟΑΤΚΙ να δουν το θέμα της αναγνώρισης της συμβολής του ενόσω βρίσκεται ακόμα στη ζωή.

    Αλέκο που δεν έχεις
    facebook, σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά και πάντα παρών στους αγώνες. Ήσουν και είσαι ο ήρωας μου.

    https
    ://city.sigmalive.com/article/2019/6/1/philoi-loatki-diabazo-skholia-pou-deikhnoun-agnoia-tes-istorias-tou-kinematos-sas/?fbclid=IwAR3z17FMPXhtTdw6lGp5fSUZ2usrYsB_xPeKkS8CuCA40M_VMyPA6mxbMNo
·          


  •  Η αιχμαλωσία του Ασσάνζ συνεχίζεται με 2 ευρωπαϊκά κράτη [Βρετανία, Σουηδία] να προσπαθούν να βρουν εύσχημους τρόπους να τον δώσουν στις ΗΠΑ… Το ότι το αμερικανικό βαθύ κράτος έχει τόση εμμονή, είναι ενδεικτικό δυο θεμάτων – και της ανάγκης στήριξης του Ασσάνζ: Το αμερικανικό κράτος προσπαθεί να τιμωρήσει Παραδειγματικά τον Ασσαντζ για να εμποδίσει την διάχυση του φαινομένου της αποκάλυψης εγκλημάτων τα οποία θέλει να συγκαλύψει το βαθύ κράτος [το έγκλημα του Ασσάνζ ήταν ότι αποκάλυψε υπό λογοκρισία στοιχεία του αμερικανικού στρατού που αποκαλύπτουν εγκλήματα κατά την αμερικανική κατοχή του Ιράκ.
    Σε ένα ελεύθερο κόσμο, και σε μια δημοκρατία θα ήταν ο δημοσιογράφος ήρωας. Εδώ αναγκάζεται να εγκλωβιστεί σε πρεσβεία για 10 χρόνια και τωρα παίζεται η τύχη του για παράδοση του στις αμερικάνικες αρχές από το πόσο και αν μερικοί δικαστές θα αντέξουν τις πιέσεις. Ή αν θα αλλάξει κυβέρνηση στην Βρετανία. Το δεύτερο ζήτημα αφορά την προστασία ατόμων που αγωνίζονται για την ελεύθερη πληροφόρηση για όσα συγκαλύπτει η εξουσία. Και σε αυτό το πλαίσιο ο Ασσάνζ και τα
    WikiLeaks είναι ένα κομβικό σημείο με την διατύπωση: ανοικτή πληροφόρηση για τα όσα κανει η εξουσία, προστασία του ιδιωτικού χώρου των πολιτών.

·          
  • Η εμφάνιση του κόμματος Κάρογιαν με κοντά στο 4% ήταν μια μικρή νίκη για τον τέως ηγέτη του ΔΗΚΟ. Αλλά στην μεγάλη εικόνα ηταν ένα ημιτελές βήμα. Σαφώς μπροστά στα σχεδόν 14% του ΔΗΚΟ του Ν. Παπαδόπουλου, το ποσοστό της ΔΗΠΑ είναι μικρό και ρευστό. Με δεδομένο, ότι όπως φάνηκε και τις προεδρικές, η μεταφορά από την Αλληλεγγύη στο ΔΗΚΟ ήταν μάλλον μικρή, ενώ το ΔΗΚΟ είχε σαφή άνοδο ποσοστών από τις προηγούμενες ευρωεκλογές, τότε μια μερίδα [σαν ποσοστό πέρα από άτομα]  των ψήφων Κάρογιαν/ΔΗΠΑ ήρθαν λογικά από το ΔΗΣΥ. Και ίσως αυτό, με μια ανάλυση δεξαμενών ψήφων, να δείχνει ότι όντως μύθος οι δήθεν «Καραγιαννικων» που ψήφισαν Μαλά στο πρώτο γύρο των προεδρικών. Όπως άλλωστε και από τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου όπου ο Αναστασιάδη πήρε τα ποσοστά του πρώτου γύρου συν του ΕΛΑΜ, στον δεύτερο γύρο. Είχε, δηλαδή, ήδη στο 35% του πρώτου γύρου τα οποία ποσοστά των Καραγιαννικών. Άρα ένα 2% μάλλον παίζεται μεταξύ Κάρογιαν κα ΔΗΣΥ. Ένα άλλο ποσοστό που ίσως να ακολουθεί τα δίκτυα ατόμων όπως την Αντιγόνη, είναι κεντρώα και αργά ή γρήγορα θα καταλήξουν είτε στο ΔΗΚΟ, είτε και αριστερότερα… Το θέμα είναι πως θα το παίξει ο Κάρογιαν ο οποίος όπως απέδειξε μερικές φορές στο παρελθόν είναι έξυπνος πολιτικός και ξέρει να ελίσσεται… Αν η ΔΗΠΑ γίνει παραμάγαζο του ΔΗΣΥ τότε απλά πάει για διορισμό αυτήν την περίοδο. Αν αντίθετα θέλει να φτιάξει ένα πόλο για να μετακινηθεί θεσμικά αργότερα σε κάποια συμμαχία χώρο, τότε μάλλον λογικά θα πρέπει να φτιάξει μια απόσταση για εικόνα αυτόνομης ύπαρξης… Θα δείξει. Θα εξαρτηθεί βέβαια και από το πώς θα αντιμετωπίσει ο ΔΗΣΥ την εσωτερικού κρίση/κριτική – αν συνεχιστεί η παρούσα πρακτική των πελατειακών σχέσεων και του απορριπτισμού στο κυπριακό, θα υπάρξει κίνηση από τα κάτω για κεντροδεξιό σχήμα;

·          
  • Είπαμε στο Ισραήλ παίζεται το πόσο βαθύς είναι ο πάτος πια της πολιτικής ξεδιαντροπιάς: θα τους βάλει να ψηφίσουν ο Νετανιάχου για να εγκρίνουν ή όχι [με το να δώσουν ή όχι πλειοψηφία στους συμμάχους του] το να εγκρίνει η βουλή νόμο να προστατεύει τον Νετανιάχου από δίκη και πιθανή φυλάκιση
    Ε, άμα ξεκινήσεις ότι οι εβραίοι είναι κανονικοί πολίτες και οι παλαιστίνιοι πολίτες β κατηγορίας, σιγά σιγά το δηλητήριο απλώνεται και μέσα στο εβραϊκό πολιτικό-πολιτισμικό θεσμικό πλαίσιο – τώρα θα υπάρχουν πολίτες α κατηγορίας όπως ο Νετανιάχου που θα είναι υπεράνω του νόμου [γιατί θα καταφέρνουν με τον εθνικισμό και τις δολοφονίες παλαιστίνιων να κερδίζουν οριακά εκλογές] και οι υπόλοιποι θα είναι τα ψώνια για τους οποίους θα εφαρμόζονται οι νόμοι…
    Soundsfamiliar?
    Τελικά, ελπίδες στην περιοχή μας αυτήν την περίοδο, έρχονται μόνο από την ήττα των ισλαμιστών στην Συρία και τις κινητοποιήσεις σε Σουδάν – και Αλγερία. Θα δούμε όμως και πως θα εξελιχθούν αυτά… Εδώ η εξουσία κάνει στριπτήζ την μιζέρια της.

·          
  • Κράτος της «Οικογένειας» …Ελληνικές εκλογές: όταν οι άλλοι είναι ακόμα στην εποχή των εκλογών των γόνων επιφανών οικογενειών.
    Το Μητσοτακικό θα τρώει για χρόνια από το ελληνικό δημόσιο; …έτσι από απορία έψαξα να δω σε πόσες χώρες υπάρχουν σχήματα οικογενειακής διαδοχής μέσω εκλογών – δηλαδή που ψηφίζουν οι πολίτες ένα απόγονο μιας οικογένειας παρά ένα οποιονδήποτε άλλο. Ελλάς και Ινδία – στην Ελλάδα η δεξιά, αφού δεν έχει βασιλιά να του φιλάνε τα χέρια,  πέρασε από την οικογένεια Καραμανλή στη οικογένεια Μητσοτάκη. Κάτι όπως τους Γκάντι στην Ινδία. Απλώς ο Ραχουλ έχασε [και ας είχε καλύτερο πρόγραμμα από τον Μόντι] ενώ εδώ κάτω ο.. υποτιθέμενος, απόγονος λαός των σοφών της αρχαιότητας [κοκ] θέλει οικογενειοκρατία του Μεσαίωνα. Έτσι παθαίνεις άμα κολλήσεις στα «αίματα» και τις «καταγωγές». Πιστεύει στο παραμύθι και ένα κομμάτι της κοινωνίας θεωρεί λογικό να εκλέγει ένα τύπο από συγκεκριμένη οικογένεια και να μην απορεί γιατί αυτή η οικογένεια; Έσιει παραξενιές η κοινωνία της χερσονήσου της Βαλκανικής...

·         
  • Συμπτώματα/ Εικόνες εποχής… Όπου εμφανιστεί πκιον ένα είδος σκανδάλου με την παραχώρηση προνομιακής η ευνοιοκρατικής εκ των φαινομένων άδειας για κάτι [παραβίαση ζωνών, παραβίαση κοινών κοκ] αρχίζει πκιον να γίνεται αναμενόμενο να εμφανιστούν πληροφορίες ότι εν κουμπάρος του τάδε, ή γνωστός του προέδρου κοκ… Ακόμα τζαι σαν κλίμα, εν εμφανές πκιον ότι η καχυποψία είναι βαθιά ριζωμένη για μερικούς..

    Από το ιντερνέτ για την διαμάχη για ένα πρατήριο στην περιοχή Χρυσοσπηλιώτισσας:


    «
    Eliana Georgiou

    ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΈΤΡΟΥ ιδιοκτήτης Staroil, ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΠΤΔ..... που τον έκανε και Πρόεδρο της ΟΕΒ!!!!!!
    ΜΕ ΙΕΡΟ ΜΕ ΌΣΙΟ ΈΧΕΤΕ ΠΙΟΝ...
    ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΉΣΕΤΕ ΆΜΕΣΑ ΘΑ ΚΑΛΈΣΟΥΜΕ ΣΕ ΜΠΟΫΚΟΤΆΖ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΤΩΝ STAROIL.....δεν θα βάλει ΚΑΝΈΝΑΣ ΠΕΖΊΝΑ εκτός που τον Αναστασιαδη και το Φουλη!
    Φτάνει ο εμπαιγμός......φτάνει κλικκες!!!»

    http
    ://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/711832/staroil-ga-chrysospiliotissa-den-stirizontai-se-basima-stoicheia-oi-anisychies-1?fbclid=IwAR0JS92TMf1mEshBGd5sPfAJvGkAVuGsOhFD4_rEanlBDYry5UiBcUhnrmE



  • Η νύχτα των εκλογών  στις τηλεοράσεις είσιεν χάζιν αν παρακολουθά κάποιος οϊ τόσο τι ελαλούσαν, αλλά το τρόπο με τον οποίο προσπαθούσαν να στήσουν το θέαμα: Η Κεννεβέζου, ας πούμε, στον Άλφα με τον Παρούτη προσπαθούσαν στο αρχικό στάδιο να υποβάλουν στο εκπρόσωπο του ΔΗΚΟ ΟΤΙ ..έχασαν τις εκλογές. Βασικά εθέλαν να μετατοπίσουν την εστίαση που την πτώση του ΔΗΣΥ… Έσιει χαζιν ο Παρούτης, κουρντίζεται, παίρνει τζαι πόζα παντες τζαι ξέρει, για να πουλήσει μια απλή φτηνή μετατόπιση εστίασης. Είναι γνωστά πια τα κόλπα Παρούτη. Σκεφτείτε άλλο στυλ…
·         
  • Το άλλο δημοσιογραφικό νούμερο ήταν ο Χαραλαμπίδης του Σίγμα: ή όταν οι προνομιούχοι δημοσιογράφοι δεν κατανοούν την κωμική τους θέση να κάνουν κήρυγμα, ενώ ίδιοι είναι το τεκμήριο της αποτυχίας των ΜΜΕ να πείσουν....
    Άλλος με πόζα κενή περιεχόμενου: να φκαίνει ο Χαραλαμπίδης να κάμνει κριτική τους πολιτικούς παντές τζαι εδιόρισεν τον επιθεώρηση σε επαρχιακό σχολείο. Κωμική παράσταση για ένα λόγο που εκφέρεται εμφανώς ιδεολογικά και προκατειλημμένα από ένα κανάλι που πριμοδοτεί ένα άτομο όπως τον Χαραλαμπίδη , όχι γιατί έκανε κάτι κοκ αλλά λόγω των οικογενειακών δικτύων και της ιδεολογίας της ιδιοκτησίας. Διότι οι δημοσιογράφοι των καθεστωτικών ΜΜΕ [τζαι ο Παρούτης τζαι ο Χαραλαμπίδης κοκ] έχουν μπροστά τους ένα ακόμα πιο κραυγαλέο παράδειγμα αποτυχίας να πείσουν κάποιοι – οι ίδιοι τζαι τα ΜΜΕ τους κοινό που τους ακούει καθώς κάμνει ζάπινγκ για να ποσκολλιέται. Οπότε κανένα καθρέφτη λεβέντες – αν έχασαν οι πολιτικό, οι χαμένοι πριν από αυτούς είσαστε εσεις των ΜΜΕ που τους πουλήσατε την εικόνα…
    :)

  •  Μυλωνάς μόνος ψάχνει
    Η πιο μεγάλη πλάκα των πάνελ την νύχτα των εκλογών ήταν ο Μυλωνάς. Μόνος να παραμιλά σε κωμικό επίπεδο – να νιώθεις λες και κόλλησε η βελόνα ή έπαθε εμπλοκή και του ερχόταν να πει τίποτα άλλο: κόλλησε στο αν οι τουρκοκύπριοι θα ψήφιζαν και άλλους. Ο ηλίθια εξόφθαλμος ρατσισμός [ότι οι ε/κ δεν ψήφισαν τ/κ – τον Λεβέντ ας πούμε που ο Μυλωνάς υποστήριζε] δεν μπορούσε να γίνει κατανοητός από τον Μυλωνά. Αλλά να μην του πει κάποιος στα πάνελ ότι τα αποτέλεσμα βγήκαν και όντως υπήρχε διάχυση της τουρκοκυπριακής ψήφου; Αλλά έτσι που επαραμίλαν μπορεί τζαι να τον λυπήθηκαν να του το πουν. Διότι άμα σύγκρινε κάποιος πόσοι που τους απορριπτικούς εψήφισαν Λεβέντ, τζαι πόσοι τ/κ εψήφισαν τζαι ε/κ,  ήταν σαφές ότι ο ρατσισμός ήταν ολόκληρος γυρόν που τον Μυλωνά.

    Ιδού για να κτυπιέται μόνος του – τζαι ο Μυλωνάς τζαι οι συν/πέριξ αυτού.. 





  •  Προσέξετε με τι άνεση πουλά στους ιθαγενείς ο σεβάσμιος επισκέπτης, είτε την κωμική άγνοια του, είτε την προσπάθεια του να εξαπατήσει για πολιτικούς λόγους. Ρωτά λοιπόν δήθεν ρητορικά σε ποια ευρωπαϊκή χώρα εκλέγονται ευρωβουλευτές με φυλετικά κριτήρια; Και δεν ξέρει καν ότι αυτό ακριβώς γίνεται στο Βέλγιο. Πουλώντας ντομάτες χαλασμένες στην Εγγύς Ανατολή.. :)

    «
    Stephanos Constantinides

    ΦΥΛΕΤΙΚΕΣ ΕΔΡΕΣ!


    Η Κυπριακή Δημοκρατία αντιπροσωπεύεται στο Ευρωκοινοβούλιο με έξι βουλευτές, ανέξάρτητα φυλετικής καταγωγής. Το παραμύθι για 4 Ελληνοκύπριους και δύο Τουρκοκύπριους ήταν πρόβλεψη του σχεδίου Ανάν. Στο Ευρωκοινοβούλιο, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ, εκλέγονται όσοι Τουρκοκύπριοι και όσοι Ελληνοκύπριοι αποφασίζει ο κυπριακός λαός. Εκλέγονται σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα ευρωβουλευτές με φυλετικά κριτήρια; Όχι φυσικά!»


    Και όμως στο Βέλγιο στο θεσμικό κέντρο της ΕΕ ακριβώς ετσι γίνονται οι εκλογές – διότι προφανώς το κολπάκι να χρησιμοποιείται η λέξη «φυλή» από το αποικιακό παρελθόν [έχουν τέτοιες νοσταλγιες όσοι αναλαμβάνουν ρόλους «σεβάσμιων επισκεπτών»] έχει σαν στόχο την λογοκρισία της πραγματικότητας. Στο βελγικό καθορίζεται ξεκάθαρα πόσες έδρες θα πάρει η κάθε κοινότητα [γαλλόφωνοι, γερμανόφωνοι, ολλανδοφωνοι] με βάση την περιοχή
    language are] που κατοικούν κατά πλειοψηφία.

    Μια απλή αναζήτηση στο ιντερνέτ και ιδού πως ο άλλος κτυπιέται προσπαθώντας [συνειδητά η μη] να παραπλανήσει…Η μήπως θα πέσει στο έσχατο επίπεδο της αποικιακής ρητορικής και θα μας πει ότι εδώ κάτω έχουμε «φυλές» ενώ εκεί πάνω στο Βέλγιο έχουν «κοινότητες με βάση την γλώσσα»...;
    «As the reapportionment after Brexit did not impact the number of seats allocated to Belgium, 21 MEPs will be elected in Belgium, as in the 2014 election. One of them is by law allocated to the German-speaking electoral college and the remaining ones are allocated to the Dutch-speaking and to the French-speaking electoral college in accordance with a population formula, giving them respectively twelve and eight seats, as in 2014.[3]

    Voters can only vote on the lists depending on the language area they live in. This means that in the bilingual
    arrondissement of Brussels-Capital, voters can choose whether to vote for the Dutch-speaking or for the French-speaking electoral college. There is an exception to this rule for the six municipalities with language facilities in the Brussels Periphery, whose inhabitants can also opt to vote for French-speaking lists despite being in the Dutch language area.»

    https://en.wikipedia.org/wiki/2019_European_Parliament_election_in_Belgium

·         

  • Ο Φαίδωνας διεκδικεί πκιον με δυναμική το βραβείο του κιτς για την χρονιά αν όχι για την δεκαετία. Το μένος του να κτίσει εκκλησιά στον Δημόσιο Κήπο [που δείχνει τζαι πόσο ασυνεπής είναι, φαίνεται ότι άνοιξε τον δρόμο στην αποκάλυψη μιας κωμικής εικονικής πραγματικότητας στην οποία ζει ο Φαίδων. Όταν είδαμε το πιο κάτω υποθέσαμε ότι ήταν τρολλιγκ. Τελικά δεν φαίνεται να είναι… Δηλαδή κατηγορούν τον Φαίδων ότι καταστρέφει το πράσινο τζαι τούτος δείχνει φώτος κτηρίων με κανένα δέντρουϊ, κανένα φύλο ή κάτι σε γλάστρα, μέσα μέσα – τζαι εν καταλάβει ότι αυτοκαρφώνεται τζαι σαν αχάπαρος – τζαι προβάλει το θέμας;
    Φαίδων – η κωμωδία μιας εποχής.. :)

    Το σχόλιο του Άδωνι Φλωρίδη τα λέει όλα άλλωστε:

    "Έλεος με το πράσινο... επνίξετε μας! Αμαζόνιο μας εκάμετε δα μέσα! Κάμετε μάγκομου τζ̆αι κανένα χάϊ τρέιλ να μπορούμεν να κυκλοφορούμεν που δέντρον σε δέντρον...
    Λεμούριους θα μας καταντήσετε.... Που πάει αυτή η χώρα!”




  • Τζαι αφού μιλούμε για ρατσισμό ιδού ένα κείμενο τεκμήριο του ρατσισμού που εισήχθηκε από την Ελλάδα – και διδάσκονταν και στα σχολεία πριν το 1974 [τότε που Η Ελλαδα-εθνικο κέντρο/κράτος απαιτούσε να μην διδάσκονται κυπριακά θέματα στο σχολείο. Μόνο η ελληνικη οπτική:

    «…[στις κυπριακές πόλεις] ανασαίνει ο περαστικός τον αέρα του κοσμολιτικου βίου. Δεν υπάρχει καμία ελλαδική πολιτεία που μπορεί να συγκριθεί μαζί τους. Ίσως μόνο , η Θεσσαλονίκη. Στην Λευκωσία το φαινόμενο είναι βέβαια, πιο εντυπωσιακό.


    ..Μπήκα στην τουρκογειτονια της Λευκωσίας, σε δρομάκια και δρόμους στενόχωρους, με μικροσκοπικά πεζοδρόμια, με παλιά σπίτια , με μικροσκοπικά επίσης εσωτερικά πλατώματα. Οι Τούρκοι γιόρταζαν το μπαϊράμι τους. Η κίνηση, ωστόσο εκείνες τις ώρες, δεν ήταν πυκνή. Πίσω από θολά τζάμια κοίταζαν με αποκαμωμένη ματιά πρόσωπα ιχνογραφημένα με το μολύβι «ανατολιστών» ζωγράφων του περασμένου αιώνα. Ώριμες γυναίκες και νέα κορίτσια υποδειγματικής ασκήμιας, συνομιλούσαν.. Πολυ παλιός καιρός. Μια παρουσία σταματημένη μέσα στα χρόνια… Είχα την εντύπωση πως ζούσα πριν το 1878, σε μια τεχνητή – και είναι, χωρίς αμφιβολία, τεχνητή – έξαρση του οθωμανικού εθνικισμού. Οι Τούρκοι σήμερα, αυτοί οι «σύνοικοι». καθώς τους ονομάζουν οι ελληνικές εφημερίδες της Κύπρου προσπαθούν να δηλώσουν με κάθε τρόπο την παρουσία τους και συχνότατα γίνονται ανυπόφερτα προκλητικοί. Εκεί που άλλοτε συνοικούσαν, προσέχοντας να μη θορυβήσουν, πτοημένοι από την κατωτερότητα τους, και προσπαθούσαν να υπηρετούν φιλότιμα, για να έχουν την ησυχία τους, τώρα «κραυγάζουν»…


    Οι δρομοδείχτες, τα τοπωνύμια γράφονται σε τρεις γλώσσες: προηγούνται τα ελληνικά, ακολουθούν τα τουρκικά και τα εγγλέζικα. Έτσι και τα φημισμένα «Λουτρά της Αφροδίτης» γίνονται «Αφροντίτ χαμαμαρλί». Τι ευφωνία Θεέ μου! Που να το ακούσει η Αφροδιτη, που δεν ανέχεται άλλη από την γλώσσα του Ομήρου, την γλώσσα των θεών και των ημίθεων..»


    Αυτό το κωμικό στην ρατσιστική του ειλικρίνεια και την ιστορική του άγνοια είναι μέρος από το βιβλίο του Ι.Μ. Παναγιωτοπούλου «Η Κύπρος, ένα ταξίδι» το οποίο φαίνεται να γράφτηκε μετά από επίσκεψη του συγγραφέα τα πρώτα χρόνια μετά την ανεξαρτησία. Ο υποδειγματικός ρατσισμός του που αποκαλύπτεται σχεδόν αφοπλιστικά στις δύο πρώτες παραγράφους είναι ενδεικτικός – πέρα από την κιτς προσπάθεια να περιγράψει μεταφορικά την τουρκοκυπριακή κοινότητα σαν «σταματημένη στο χρόνο» [στην πραγματικότητα ήταν ακριβώς όπως οι ε/κ και μάλιστα λιγότεροι συντηρητικοί από τους ελληνοκύπριους όσον αφορά την θρησκεία], η αναφορά στην «υποδειγματική ασκήμια» όλων των τ/κ γυναικών, τεκμηριώνει ξεκάθαρα την θέση ότι το βλέμμα καθορίζεται από τον εγκέφαλο και τι έχει κωδικοποιήσει. Ο άνθρωπος κατάφερε να βλέπει κάτι που υποβάλει ο ρατσισμός του – και δεν είδε καν την γοητεία της ανατολίτισσας έστω στους «ανατολιστές» ζωγράφους που αναφέρει…Τόσο κόλλημα. Και μετά μας ομολογεί σχεδόν αφοπλιστικά ότι θεωρεί ότι οι «Τούρκοι» πρέπει να υπηρετούν, λόγω της υποτιθέμενης «κατωτερότητας τους». Διαφορετικά θα τους «βάλουν σε τάξη»: για να έχουν την «ησυχία τους».


    Αλλά το σκηνικό του ρατσισμού [που κατά τα άλλα ανακάλυψε το κοσμοπολιτισμό της ανατολής, σε μια επαρχία που θα ήθελε το κράτος του] γίνεται μοναδικά κωμικό, στην τελευταία παράγραφο όταν ενοχλείται από την τουρκική λέξη, αλλά, έλληνας κοκ αυτός, δεν ενοχλείται από την αγγλική λέξη – και ας μόλις είχε γίνει η ΕΟΚΑ. Ήταν και αυτός του δόγματος φαίνεται ότι στην Κύπρο δεν γινόταν αντί-αποικιακός αγώνας αλλά.. ελληνικός ανώτερος κ.ο.κ.


    Δεν έχουν όλα τα βιβλία του κ. Παναγιωτόπουλου τέτοιο φτηνό ρατσισμό. Ένα είδος δαιμονοποίησης της Ανατολής, υπάρχει και στο βιβλίο του που διδάσκεται στο λύκειο, την «Αστροφεγγιά». Σε αυτό το βιβλίο καταγράφει λογοτεχνικά την μετάβαση της ελληνικής κοινωνίας από το κράτος της παλαιάς [Στερεά και Πελοπόννησος] Ελλάδας στο μετά το 1922 κράτος των εθνικών συνόρων που εκλείσαν. Αφηγείται με ενδιαφέρουσες παραπομπές την πορεία μιας νεανικής παρεας. Εκεί το πρόβλημα δεν είναι ο ρατσισμός. αλλά γιατί, στα κυπριακά σχολεία δεν διδάσκεται ένα κυπριακό λογοτεχνικό κείμενο για την κυπριακή εμπειρία εκείνης της εποχής και εκείνης της μετάβασης. Μυθιστόρημα για την εμπειρία της μετάβασης από το 19οστον 20ο αιώνα. Θα μπορούσαν να έχουν λ.χ. Νίκο Νικολαΐδη
    . Την μάχη να έχουμε και κυπριακά βιβλία στα σχολεία την κερδίσαμε [απέναντι στο κράτος του Γ. Παπανδρέου] το 1964. Αλλά σε μερικά μυαλά…



  • Όταν η άγνοια βγαίνει περίπατο, τα ειρωνικάχαμόγελα να είναι ευγενικά… :)

    Διάβασα κάπου ότι ο κ. Π. Νικολαΐδης έγραψε ότι η τουρκική γλώσσα είναι «βάρβαρη». Με όλο τον σεβασμό στο κίνημα ενάντια στον ρατσιστικό λόγο, η στήλη θα πρέπει να διαφοροποιηθεί σε ένα σημείο: αν θα κερδίσουμε αυτήν την μάχη με το παρελθόν, τον φασισμό στην σημερινή του εκδοχή, θα πρέπει να το κερδίσουμε στο γήπεδο μας και στο γήπεδο του. Στο γήπεδο μας θα τον κερδίσουμε με την λογική. Στο δικό του γήπεδο, της συναισθηματικής χειραγώγησης, θα τον αντιμετωπίσουμε αισθητικά – και με το
    nuclear option της ανατροπής: το χιούμορ. Και αν χρειαστεί και στον δρόμο.

    Σε αυτό το πλαίσιο, η απαγόρευση απόψεων δεν με βρίσκει σύμφωνο. Αφού από τα δημοσιεύματα του κ Νικολαΐδη μάθαμε ότι εκτιμά και τον... Άρη Βελουχιώτη. Ελπίζουμε να μην νομίζει ότι ο Άρης θα έλεγε ποτέ ότι μια γλώσσα είναι βάρβαρη. Άλλο η άγνοια και άλλο η γενικευμένη αχαπαροσύνη. Το ότι όλες οι γλώσσες είναι ίσες εκδοχές της ανάγκης του ανθρώπινου ζώου να επικοινωνήσει είναι θεμελιακή αρχή και στην γλωσσολογία και σε όλες τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες. Αν μια γλώσσα έχει αναπτυχθεί και έχει τεκμήρια παγκόσμιας δημιουργίας ή μια άλλη δεν έχει, αυτό δεν κάνει την δεύτερη «βάρβαρη». Άπλα δεν έτυχε η πολιτικό – πολιτιστική- οικονομική συγκυρία να ευνοήσει.

    Μπορεί κάποιος να γίνεται φορέας ρατσιστικού λόγου – όπως ο κ. Νικολαΐδης με τον ρατσισμό του 19ου αιώνα που δεν έχει να κάμει με ότι θεωρείται επιστημονική γνώση σήμερα που διδάσκεται στα σχολεία. Φυσικά κάποιος μπορεί να πιστεύει ότι κάπου υπάρχει ο ΔΙΑΣ ή ότι το "θείο" φως του Πάσχα δεν το ανάβει ένας αναπτήρας. Αλλά η πραγματικότητα είναι εκεί. Και η πραγματική νίκη ενάντια στο ρατσισμό, είναι να διαχυθεί στην κοινωνία πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι η ρητορική που κυκλοφορεί μέσα από άτομα φερέφωνα ενός κόσμου [ιεραρχίας, επιβολής και αποικιοκρατίας] που έχει πεθάνει πια.

·          

  • Από την εποχή των δολοφονιών των μασκοφόρων του Γρίβα: Τα παιδιά της εθνικοφροσύνης και των ελληνοχριστιανικών ιδεωδών…

    No
    Pasaran!
 

Και αυτά τα καθάρματα δεν διερευνήθηκαν και δεν κατηγορήθηκαν. Ουτε καν η οργάνωση [η ΕΟΚΑ], ο Γρίβας και οι παρέες του που έβγαζαν φιρμάνια για εκτελέσεις στελεχών όπως ο Στεφανίδης, δεν ενοχλούνταν από τέτοιο όργιο εγκλημάτων και βαρβαρότητας.
Αυτό ηταν το ήθος προφανώς του Γρίβας και της παρεας του.
Και αυτό το μίσος, αυτή η νεύρωση, που ταυτίζεται πλήρως με την φασιστική υστερία, από πού πηγάζει άραγε σε τύπους που ηταν φορείς αυτού που ονομάζεται «ελληνοχριστιανικά ιδεώδη»; Έφταιγε άραγε το Οιδιπόδειο τους [και για αυτό δεν καταλάβαιναν καν ποια χώρα είναι μητέρα πατρίδα] η ηταν κάτι στο ήθος όσων τους έμαθαν να παπαγαλίζουν;.

«…Τέσσερις μέρες μετά (στις 29 του Μάη) δολοφονείται με φρικτό τρόπο ο Παναγιώτης Στυλιανού από την Αχερίτου Αμμοχώστου πατέρας έξι παιδιών, μέλος του ΑΚΕΛ.
Γύρω στις 8.30 το πρωί μεγάλη ομάδα μασκοφόρων, οπλισμένοι με όπλα και ξύλα που στις άκρες τους είχαν καρφώσει μεγάλες βελόνες, όρμησαν σε σπίτι που βρισκόταν ο Παναγιώτης με την οικογένειά του. Τον κτύπησαν στο κεφάλι με τα ξύλα. Στη συνέχεια κυριολεκτικά τον κατακομμάτιασαν. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τη σκηνή παρακολουθούσε με φρίκη και τρόμο και ο πεντάχρονος τότε γιος τους Αντρέας.»


  •   Μα τζαι η Μαλαισία σιόρ;
    Κοίτα να δεις η Μαλαισία – κάτι δεν πάει καλά με τις δυτικές φαντασιώσεις όταν οι Αμερικανοί ζητούν από τους Ασιάτες να μην στηρίζουν την Κίνα, και την ίδια εβδομάδα η Μαλαισία [ιστορικά προς την Δύση αλλά με δόσεις αυτονομίας, ρίχνει δυο μικρές «βόμβες»: αμφισβητεί ξεκάθαρα την δυτική αφήγηση ότι ήταν οι Ρώσοι που κατείχαν το Μαλαισιανό αεροπλάνα πάνω από την ανατολική Ουκρανία/περιοχή των «Λαϊκών Δημοκρατιών». Και κολλητά ο πρωθυπουργός [παλιά καραβάνα η εκλογή του οποίου χαιρετίστηκε από την Δύση αρχικά σαν αποστασιοποίηση από την Κίνα…αλλα…
    J] δήλωσε ότι πρέπει οι χώρες της Ανατολικής Ασίας [αυτές που λένε οι δυτική Από Ανατολή] θα πρέπει να αρχίσουν να κάνουν προετοιμασίες για συναλλαγές σε χρυσό [δηλαδή εκτός δολαρίου].

  •  Εξαναείπαμεν το – το «1984» του Όργουελ βιώνεται σαν πραγματικότητα στην δυτική κοινωνία του θεάματος:

    Στα διεθνή, η κωμωδία αποκτά εικόνες Μαρξ 1848-52: όταν η επανάληψη της ιστορίας που βιώθηκε σαν τραγωδία, εμφανίζεται σαν κωμωδία τζαι για να δει κανείς πως ο κόσμος χάνει την δυνατότητα να βλέπει σε ένα ημι-ολοκληρωτικό σύστημα επικοινωνίας όπως αυτό των ΗΠΑ, με τα τόσα προβλήματα, μερικοί της αντιπολίτευσης  ζουν ακόμα στον Μακάρθυ. Ζουν άλλη δεκαετία…

    Νομίζουν ότι αντιστέκονται στον Τραμπ, με το να καταπίνουν την προπαγάνδα των ΜΜΕ για την Ρωσία….
    Τζαι ονομάζουν το γεγονός ότι κυκλοφορούν σαν φερέφωνα/talking heads των υποβολών των ΜΜΕ, ονομάζουν αυτήν την δημόσια επίδειξη δουλοπρέπειας σαν «Resist”...
 





    

Ευρωεκλογές 2019: Η Ακροδεξιά, οι Πράσινοι, και μια Ευρώπη σε αποσύνθεση

By puk
του Τάκη Γιαννόπουλου Κοιτώντας τον πίνακα των αποτελεσμάτων των Ευρωεκλογών και των εδρών στο νέο Ευρωκοινοβούλιο για να φτάσει κάποιος στην Αριστερά πρέπει να ξεκινήσει …από το τέλος.  Εκεί θα δει την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά (GUE-NGL) με 5.19% και 39 έδρες, 13 λιγότερες από τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Τίποτα δεν θυμίζει το τοπίο του 2014 όπου … Continue reading Ευρωεκλογές 2019: Η Ακροδεξιά, οι Πράσινοι, και μια Ευρώπη σε αποσύνθεση

Σπόντες [27 Μαΐου 2019]

By Sovaros Klooun



  • Τι μας άφησαν οι ευρωεκλογές:
    όσον αφορά το ενδιαφέρον για τα της ΕΕ, η εικόνα [και στις 2 κοινότητες πια – μετά την ιστορική κίνηση του ΑΚΕΛ που άνοιξε την πόρτα για δικοινοτικές εκλογές και παλιν] ήταν σαφής: συναισθηματική απόσταση και μειωμένη συμμετοχή. Αλλά ένα πράγμα τουλάχιστον κωδικοποιήθηκε: η κινητοποίηση για να μπλοκαριστεί η εκλογή ευρωβουλευτή της ακροδεξιάς/ΕΛΑΜ είχε κάτι από τις ευρωπαϊκές ευαισθησίες/προβληματισμούς. Ειρωνικά [κατά το «
    only Cyprus»] αλλά και με βάση την ιστορική εμπειρία, τελικά οι κινούμενοι ψήφοι στο χώρο της κεντροαριστεράς κατέληξαν στην στήριξη της ΕΔΕΚ. Για να πάρουν/κατανοήσουν το μήνυμα ότι η εξωτερική [για την ηγεσία του κόμματος και την ρητορική της] στήριξη της ΕΔΕΚ ήταν συγκυριακή, αντιφασιστική/αντι-ΕΛΑΜ, θα ήταν καλά να δουν την άνοδο [το 2016] και την εξαφάνιση/μείωση [το 2019] των ποσοστών διαμαρτυρίας προς τους Οικολόγους [που δεν ευνοήθηκαν καθόλου από το ευρωπαϊκό «πράσινο κύμα»]  και την Συμμαχία του Λιλλήκα. Για να δουν τις συνέπειες για όσους δεν κατανοούν…
    Το ιστορικό γεγονός ήταν σαφώς η εκλογή του Νιαζί και οι συζητήσεις που προκάλεσε. Και να θυμούνται μερικοί ότι οι Τουρκοκύπριοι διεκδικούν θεσμικά 2 έδρες σαν κοινότητα – και ότι η πιθανότητα κοινού ψηφοδελτίου υπάρχει κωδικοποιημένη στις συγκλίσεις για τα ενιαία ψηφοδέλτια με σταθμισμένη ψήφο. Η κοινωνία φάνηκε να αντέχει τις υστερίες και άνοιξε ένα ακόμα παράθυρο ντε φάκτο υπονόμευσης του τείχους από τα κάτω. Το άλλο αξιοσημείωτο ήταν η μαζική αποχή των συναγερμικών [σε μια προεκλογική οπού η ηγεσία τους ανταγωνίζονταν ώρες ώρες το ΕΛΑΜ στην εθνικιστική ρητορική [των «δανεικών», των «ύποπτων», των «οργάνων» κοκ] και βυθιζόταν ρητορικά σε ένα παρελθόν «ιερών ψήφων».

    Η αποχή ήταν με αυτήν την έννοια και απόρριψη [ή σιωπηλή αδιαφορία το λιγότερο] αυτών των ρητορικών από μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και έκφραση δυσφορίας [αν όχι οργής] για την εικόνα μιας διακυβέρνησης ημετεροκρατίας/πελατειακών σχέσεων, αποφυγής ανάληψης ευθυνών, και αυξανομένης ανισότητας σαν συνέπεια της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής. Ο ΔΗΣΥ έπεσε τα χαμηλότερα του ποσοστά από το 2004, η ψαλίδα από το ΑΚΕΛ σμικρύνθηκε πια στο 1.5%, η αντιπολιτευτική κριτική για τα εσωτερικά είναι σαφώς πλειοψηφική, και δεν φαίνεται να τσιμπά ευκολά πια από τις συναγερμικές μιντιακές μετατοπίσεις, ενώ οι περιφερόμενοι ψήφοι που ευνοήσαν μερικούς το 2016, φάνηκαν να περιφέρονται και αντιφασιστικά. Κάτι κινείται πια σαφώς και στην επιφάνεια πια…




  • Απολογισμός των ευρωεκλογών Ι: Η κίνηση του ΑΚΕΛ να στηρίξει την υποψηφιότητα Νιαζι απέδωσε διπλά αλλά η συνειδητή η αυθόρμητη αντιφασιστική στήριξη της ΕΔΕΚ από αριστερούς για να αποκλειστεί το ΕΛΑΜ, στοίχισε στο κόμμα της Αριστεράς την πρώτη θέση.
    Η επιτυχία της υποψηφιότητας Νιαζι εστιάζεται σε δυο σημεία: την ανάδειξη ενός συμπαγούς πόλου λύσης, και το άνοιγμα προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα – και τα δυο σαν ιστορικές προοπτικές.

    1. Προεκλογικά η στήριξη του Νιαζι προκάλεσε την έντονη και ρατσιστική αντίδραση της ηγεσίας της Δεξιάς [από τον Αναστασιάδη στον Αβέρωφ, στον Χριστοφόρου κοκ] βάζοντας ουσιαστικά το ΑΚΕΛ στο στόχαστρο μιας έντονης επίθεσης η οποία οξύνθηκε με την είσοδο τουρκικών πλοίων στην ΑΟΖ για γεώτρηση. Με την υποψηφιότητα Νιαζι η κυβέρνηση και η Δεξιά κατηγορούσε το ΑΚΕΛ ότι όχι μόνο δεν στήριζε την στροφή του Αναστασιάδη από το Κραν Μοντανα και μετά [η Δεξιά ήταν ξεκάθαρη στην προσπάθεια της να παρουσιάσει την Αριστερά σαν «προδοτική» γιατί αρνείτο την «εθνική ενότητα» των αμνών που προωθούσε ο ΔΗΣΥ] αλλά και έβαζε «Τούρκο» υποψήφιο που δεν θα έκφραζε την κυβερνητική πολιτική [την οποία η δεξιά ήθελε να παρουσιάσει σαν «φυσικά εθνική»]. Το ότι το ΑΚΕΛ άντεξε σε αυτήν την επίθεση, και μάλιστα φάνηκε να αντιστρέφει το κλίμα με άξονα την υποψηφιότητα Νιαζι ήταν ιστορικά νευραλγικό. Τώρα πια υπάρχει ένα ξεκάθαρος πόλος επανένωσης στην σημερινή συγκυρία που άντεξε και έκανε και ένα άνοιγμα την Τουρκοκυπριακή κοινότητα.

    2. Το άνοιγμα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα απέτυχε όμως σαφώς. 6,000 ψήφοι είναι μια αμελητέα ποσότητα. Οι Τουρκοκύπριοι, είτε λόγω απόστασης, είτε [πολύ πιθανόν] σαν αντίδραση στον ρατσισμό της ελληνοκυπριακής δεξιάς, αρνήθηκαν να ψηφίσουν. Μπορεί να το δει κάνεις σαν μια στάση αξιοπρέπειας, ή σαν μια στάση αποστασιοποίησης που διεκδικεί το δικαίωμα σε δυο κοινοτικές τουρκοκυπριακές θέσεις στην ευρωβουλή όπως προνοούσε και η συμφωνία ένταξης. Είναι προς τιμή του ΑΚΕΛ ότι άνοιξε τον δρόμο σε κοινό ψηφοδέλτιο, και ότι στην δύσκολη ιστορικά στιγμή θύμισε στους ελληνοκυπρίους την θεσμική ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων – και πρόσφερε στους Τουρκοκύπριους την ευκαιρία έκφρασης/εκπροσώπησης στο ευρωκοινοβούλιο με τις σημερινές συνθήκες. Είναι αξιοσημείωτο σε αυτό το πλαίσιο ότι η κίνηση του υιοθετήθηκε, μετά τις συζητήσεις που προηγήθηκαν, και από άλλους χώρους [ο ΔΗΣΥ μετεκλογικά θυμήθηκε ότι δεν έχει πρόβλημα με Τουρκοκύπριοι υποψήφιο και οι κεντρώοι συμπεριφέρονταν ανάλογα].

    Όμως οι εκλογές για την Αριστερά απέδειξαν επίσης υπάρχει ένα είδος ρευστότητας σε ομάδες των ιστορικών της ψηφοφόρων – έτσι από τις διαρροές προς Λιλλήκα και Οικολόγους το 2016, τώρα είχαμε ανάλογες διαρροές στήριξης της ΕΔΕΚ. Τα διλλήματα της μετεκλογικής περιόδου δεν θα είναι ευκολά μετά το ρήγμα στο τείχος. Από την μια το ΑΚΕΛ είναι ξεκάθαρα πια το μεγάλο κόμμα της ελληνοκυπριακής αντιπολίτευσης, [το οποίο ανέτρεξε σε μια 8ετια δαιμονοποιήσεων από άλλους χώρους και τα ΜΜΕ] το οποίο ντε φάκτο στο εσωτερικό της ελληνοκυπριακής κοινότητας θα πρέπει να συνεργαστεί με τα κόμματα του Κέντρου για να περιορίσουν τις ζημιές που προκαλεί η διακυβέρνηση πελατειακών σχέσεων του ΔΗΣΥ, ενώ από την άλλη, είναι η μόνη [για την ώρα] δύναμη στην ε/κ κοινότητα με πρόσβαση τους Τουρκοκύπριους – και με προβολή του ζητήματος της προοπτικής της λύσης.
    Θα είναι μια δύσκολη ισορροπία. Αλλά αυτό είναι η ιστορική αναγκαιότητα.


  • Απολογισμός των ευρωεκλογών ΙΙ: Ο ΔΗΣΥ συνέχισε την φθορά του και εισέπραξε το χειρότερο εκλογικό του αποτέλεσμα [κάτω από 30%] από το 2004 [στις ευρωεκλογές μετά το δημοψήφισμα]. Δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι υπήρξε σημαντική ροή ψήφων από την υποτιθέμενη επανενωτική δεξιά προς την υποψηφιότητα του Νιαζί τουλάχιστον ή από την άλλη να κατάφερε το κόμμα με την ρητορική προσέγγιση της ακροδεξιάς να περιορίσει τις ροές προς το ΕΛΑΜ.

    Είτε δεχθεί κανείς τις ευρωεκλογές σαν μικρότερο δείγμα του όλου του εκλογικού σώματος [και άρα θα μπορούσε να συγκρίνει με τις βουλευτικές του 2016], είτε δει τις ευρωεκλογές σαν κάτι που προκαλεί αδιαφορία λόγω απόστασης των κυπρίων [και των 2 κοινοτήτων πια] από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, η Αριστερά φάνηκε να εισπράττει τα ιστορικά της ποσοστά τα οποία κινητοποιούνται εκλογικά αυτήν δεκαετία των πέτρινων χρονών, με συγκυριακές ροές, όπως αναφέρθηκε, σε άλλα σχήματα του Κέντρου ή και με ένα ποσοστό αποχής/αποστασιοποίησης ακόμα. Αλλά δεν φάνηκε να ενισχύεται η Αριστερά από δεξιούς ψήφους. Ο ΔΗΣΥ έκανε ουσιαστικά μια συντηρητική [μέχρι ακροδεξιά] προεκλογική με στόχο να μειώσει τα ποσοστά του ΕΛΑΜ και με την επίκληση του «φόβου της αριστεράς» να μαζέψει/συσπειρώσει τους ψήφους του. Απέτυχε σαφώς.

    Το ΕΛΑΜ διογκώθηκε [και σε ποσοστά και σε ψήφους] και αφού η ΕΔΕΚ συσπειρώθηκε και άντλησε και ψήφους στήριξης από άλλους χώρους, τότε προφανώς οι διαρροές προς το ΕΛΑΜ ήρθαν από τον ΔΗΣΥ. Το μόνο ευχάριστο σε αυτό το πλαίσιο ήταν η αποχή που για πρώτη φορά κτύπησε και τον ΔΗΣΥ. Η απώλεια σχεδόν 9% από το 2014, αλλά και η περαιτέρω μείωση παρά την διάλυση, εκ των φαινομένων, της Αλληλεγγύης [κάτι που φάνηκε από τις προεδρικές του 2018 με τον επαναπατρισμό της πλειοψηφίας των ποσοστών της στην υποψηφιότητα Αναστασιάδη από τον πρώτο γύρο - ο ΔΗΣΥ το 2016 πήρε 30% και ο Αναστασιάδης το 2018 πήρε 35%], είναι ίσως το βασικό τεκμήριο δυσφορίας όσων διαφωνούν με τον Αναστασιάδη στο θέμα της λύσης.

    Αλλά είναι επίσης πιθανόν ότι η αποστασιοποίηση του ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ έχει να κάνει με την εικόνα της κυβέρνησης, της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων: από την διάλυση του Συνεργατισμού και τις αποκαλύψεις για το πάρτι της ημετεροκρατίας του Χάρη που πουλούσε και
    success story σαν σκόνη στα μάτια, στις ευθύνες του Ιωνά και την έκδηλη απροθυμία του να αναλάβει την ευθύνη [ η έστω να αφήσει την καρέκλα], στο γενικό κλίμα ανασφάλειας και δυσφορίας στην κοινωνία, κοκ. Το ότι το εκλογικό σώμα του ΔΗΣΥ φαίνεται να στρέφεται σε συντηρητικές κατευθύνσεις φάνηκε και με την ξεκάθαρη νίκη-επανεκλογή του Χριστοφόρου.
 




 Η ξεκάθαρη μείωση των ποσοστών διαφοράς και η συνακόλουθη μείωση της ψαλίδας ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ, παρα τον συντριπτικό έλεγχο των τηλεοράσεων από τον ΔΗΣΥ [κάτι που ηταν κωμικά εμφανές ακόμα και την νύχτα μετα τις εκλογές] σηματοδοτεί και ένα άλλο πρόβλημα για το κυβερνών κόμμα…Πέρασε από το 8-10% της περιόδου 2013-14 στο 5% του 2016-18, στο 1.5%....
    Ο ΔΗΣΥ θα μπορούσε ίσως να ελπίζει στην ΔΗΠΑ και το ΕΛΑΜ σαν εν δυνάμει συμμάχους αλλα όπως φάνηκε και σε αυτές τις εκλογές το ΕΛΑΜ έχει δική του δυναμική – και όταν ο ΔΗΣΥ εμπλέκεται σε ανταγωνισμό μαζί του μάλλον τείνει να αναπαράγει την ρητορική του. Η ΔΗΠΑ, από την άλλη, είναι μεν ένα σχήμα με πολλαπλές εξαρτήσεις από το προεδρικό, αλλα όπως και αλλα κεντρωμένη σχήματα μάλλον στο μέλλον θα διαλυθεί ή ενταχθεί κάπου – και αν πάει στον ΔΗΣΥ δύσκολα θα πάρει όλα τα ποσοστά του.

  • Στον χώρο του Κέντρου είχαμε την σταθεροποίηση από την μια του ΔΗΚΟ με σχεδόν 14%, και την αναβίωση της υπό αποσύνθεση ΕΔΕΚ μπροστά στο κίνδυνο του ΕΛΑΜ, με τάσεις διάλυσης όμως των σχημάτων που φάνηκαν να επωφελούνται της συγκυριακής ψήφου διαμαρτυρίας το 2016.  Όμως τα προβλήματα της ΕΔΕΚ δεν λύθηκαν – και η ύπαρξη πολλαπλών ομάδων που κατάγονται από την ιστορική ΕΔΕΚ [και οι οποιες συσπειρωθήκαν ελέω ΕΛΑΜ] είναι αμφίβολο αν θα συνεχίσουν την συσπείρωση υπό την ηγεσία Σιζοπουλου. Είναι λ.χ. πιθανό σε τοπικές η προεδρικές εκλογές η ΕΔΕΚ και παλιν να μην μπορεί να «κουβαλήσει» τα ποσοστά της με την παρούσα ηγεσία.

    Είναι αξιοσημείωτο, ωστόσο, ότι το ΔΗΚΟ στήριξε ανοικτά την ΕΔΕΚ, άρα και την νυν ηγεσία, κάνοντας ουσιαστικά έκκληση για στήριξη της εν όψει ΕΛΑΜ. Και τα δυο κόμματα ανήκουν στους ευρωπαίους σοσιαλιστές. Αρα για την ώρα υπαρχει εκεί ένα εν δυνάμει μπλοκ. Το οποίο φάνηκε να κινείται αντιπολιτευτικά τον τελευταίο καιρό – και θα φανεί πως θα εξελιχθεί στην συνέχεια με φόντο και αυτά τα εκλογικά αποτελέσματα. Πέρα από την συσπείρωση αυτών των δυο ιστορικών πόλων, ωστόσο, τα υπολοιπα σχήματα που κινούνταν στο Κέντρο φάνηκαν να οδηγούνται σε παρακμή τεκμηριώνοντας την εκτίμηση ότι η ψήφος διαμαρτυρίας σε μικρά νέα σχήματα στις βουλευτικές του 2016, ηταν μια συγκυριακή ροή, που μάλλον ολοκλήρωσε τον κύκλο της.

    Έτσι η Συμμαχία Πολιτων και οι Οικολόγοι έχασαν και οι δυο – με το μεν πρώτο σχήμα [του Λιλληκα] να είναι άξιο απορίας αν θα συνεχίσει πια, ενώ οι οικολόγοι δεν φάνηκαν επίσης να πείθουν σαν κάτι περισσότερο από ευκαιριακή περίπτωση σχήματος διαμαρτυρίας. Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να αναφερθεί και η Αλληλεγγύη που φαίνεται να επέστρεψε σε μεγάλο βαθμό στο ΔΗΣΥ.


  •  Η αποχή από τις ευρωεκλογές θα πρέπει επίσης να καταγραφεί σε συνδυασμό με διάφορες έρευνες που δείχνουν τους κύπριους να βιώνουν τους ευρωπαϊκούς θεσμούς σαν ξένους, σε απόσταση κ.ο.κ.
    Είναι και μια κριτική στάση που αξίζει να ειδωθεί και σαν τέτοια…Και να κατανοηθεί [και να «αντιμετωπιστεί» - ότι και να σημαίνει αυτό] σαν τέτοια…Ετσι ενώ στις ευρωεκλογές [και με την συμμέτοχη των τουρκοκυπριων, 81, 611, στους καταλόγους – και την σαφή αποχή τους τωρα] είχαμε 43. 97% το 2014, και 42,8% το 2019, αντίθετα στις βουλευτικές [των ελληνοκυπρίων] του 2016 είχαμε ποσοστό συμμετοχής 66.74% [με τάσεις ψήφου διαμαρτυρίας] και στις προεδρικές του 2018 είχαμε [στον πρώτο γύρο – οπού υπήρχαν ευρύτερες επιλογές] ποσοστό 71.88%...



  • Η πολιτική της αμνησίας; Και τώρα όλα οι ρητορικές της πλάκας για τον Ακιντζί και την τουρκοκυπριακή αριστερά. Που είναι όπως «όλοι οι Τούρκοι» κοκ. Πως θα ξεχαστούν; Πάντως οι κινήσεις έχουν το αύρα σκακιστικής τακτικής…

    «Βάζουν πλώρη για αλλαγή μοντέλου λύσης.» Τίτλος του Φιλελεύθερου για την νέα δεξιά κυβέρνησης στην βόρεια Κύπρο. Μπα… Τώρα όλοι εκείνοι που αναλώνονταν ότι δεν υπήρχε διαφορά ανάμεσα σε Τουρκία και Ακιντζί, ή με τουρκοκυπριακή αριστερά. Η όσοι αχάπαρα φώναζαν ότι δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στους τουρκοκύπριους – ανάμεσα δηλαδή στην λογική του Ντενκτάς και του Ακιντζί, τώρα θα πάθουν αμνησία πάλι και θα λένε ότι η νέα ηγεσία των τουρκοκυπρίων εκβράζει όλους τους τ/κ;
    Ή και ανάποδα: όλα εκείνα τα φερέφωνα που αναπαρήγαγαν ότι ο Ακιντζί δεν διαφοροποιείτο από την Άγκυρα, τώρα που βλέπουν την άλλη όψη, θα πάθουν και αυτοί αμνησία ή απλώς θα συνεχίσουν το εμβατήριο με τις νέες εκδοχές που θα τους υποβάλουν;

    Ακόμα όμως και αν ήθελαν να κάνουν έτσι γενικά [και στο εξωτερικό] επίθεση ενάντια στους τ/κ ότι «δεν θέλουν λυση», υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι: οι τουρκοκύπριοι της δεξιάς θα επικαλούνται τον Αναστασιάδη σαν αυτόν που έχει φύγει από το μοντέλο λύσης του ΟΗΕ… Πάλι η οικογένεια Αναστασιάδη θα βρεθεί να εξυπηρετεί ιστορικά τουρκικό κράτος; Διότι είναι και οι συνέπειες μια μορφή εξυπηρέτησης, όπως απέδειξε η 15η και η 20η Ιουλίου 1974.
    Κατά τα άλλα – άντε να δούμε πως θα το παίξουν τώρα όσοι αναπαρήγαγαν το κλισέ – «να βρεθεί άλλη λυση»… Τώρα τα ίδια ακριβώς λένε και ο απόγονοι της ΤΜΤ.. Ή μάλλον πάντα την ήθελαν και τώρα θα σας χρησιμοποιούν σαν προλαλήσαντες. Πέρα από τα ρητορικά σχήματα, το όλο θέμα έχει βέβαια να κάνει με το ότι το τουρκικό κράτος νοιώθει ανετά να παίζει σε διαφορά ταμπλό μετά το Κραν Μοντανά..
    Θα δούμε την συνέχεια…



  • Τελικά δεν είναι να πάει σε εκλογές ο ΔΗΣΥ χωρίς να έχει κάτι βρώμικο κρυμμένο κάτω από το χαλί:
    Με προτίμηση στα τραπεζιτικά. Τώρα είναι πάλι οι χαλαρώσεις που έδωσαν στην Τράπεζα Κύπρου [την απάλλαξαν από την φορολογία – με αναστολή]. Ή ισονομία της δεξιάς – Αμα χρωστά ένας/μια πολίτης πάει φυλακή, χάνει το σπίτι του/της. Άμα χρωστά η τράπεζα του Πολυβίου, τους δίνουν.. αναστολή.. Είναι και τα δίκτυα στο Ανώτατο, είναι και τα συμφέροντα στην τσέπη, είναι και η εξαρτήσεις στην κυβέρνηση και τη Βουλή.


    Ιδού το ιστορικό των προεκλογικών συγκαλύψεων:

    Το 2013 υπήρχε έτοιμη συμφωνία, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού τους ήθελαν να φορτώσουν το όποιο έξτρα κόστος στους κύπριους πολίτες [για να γλυτώσουν οι πελάτες του δικηγορικού γραφείου – του Αναστασιάδη εννοείται] οπότε βρεθήκαμε από το «δεσμεύομαι» στο κούρεμα. Μόνο ο συμπέθερος πήρε την
    insideπληροφορία και έβγαλε τα εκατομμύρια εκτός. Είπαμε να πληρώσουν οι κύπριοι, αλλά οϊ τζαι οι ημέτεροι.. Κατά την διάρκεια των πρόσφατων προεδρικών, είχαν κρύψει κάτω από το χαλί με ψέματα, το πλάνο [μεχρι και «ελεγχόμενες εκροές καταθέσεων» είχαμε] για διάλυση του Συνεργατισμού [για να χαριστούν οι καταθέσεις στην Ελληνική και να φορτωθεί το κόστος των 7 δις στο κοινό και πάλι].

    Και τώρα αφού στήθηκαν φιέστες προεκλογικά για την αλλαγή ηγεσίας στην Τράπεζα Κύπρου [δηλαδή οι Άκερμαν και Χούριγκαν την έκαμαν με ελαφρά πηδηματάκια, χοντρό πορτοφόλι, και ευχαριστίες στον Αβέρωφ] τώρα διαρρέει ότι η ΕΕ δεν ειναι μαννοί – κατάλαβαν ότι ουσιαστικά το κράτος επιχορήγησε την Τράπεζα Κύπρου [που δεν πάει καλά – και ας λένε οι συνήθεις ψεύτες] με το να αναστείλει την φορολογία της.
    Εσείς ακούσατε κανένα χρεωμένο δανειολήπτη [πλην εκείνων που έχουν εκατοντάδες εκατομμύρια σε χρέος και είναι φίλοι του Αβέρωφ] να του χαρίζονται φόροι;

    Ημέτερες τράπεζες, ελεγχόμενα ΜΜΕ.
    Αυτή είναι η αλήθκεια λοιπόν και των οικονομικών πολιτικών του ΔΗΣΥ: Αυτή η κυβέρνηση πετά τα λεφτά του δημόσιου [των φορολογουμένων] για να επιχορηγεί τα συμφέροντα των εκατομμυριούχων ημέτερων της… και φορτώνει στο μέλλον το δημόσιο χρέος. Να δείτε που άμα χάσουν τις εκλογές θα δοκιμάσουν το θράσος να μουρμουρούν για το …δημόσιο χρέος που κατασκευάζουν τώρα. Όπως έκαναν και με τις τράπεζες των φίλων τους «των καλύτερων τραπεζιτών».


    Από
    Stockwatch:
    «The EU is considering a probe on the fairness of the state guarantee provided for the use of deferred tax assets as part of regulatory capital, the Financial Times report.

    The Basil III agreement allows for a gradual subtraction of deferred tax assets from capital adequacy calculations starting from 40% and reaching 100% in 2018 when the Basil III directive must be fully implemented.


    The deferred tax asset for Bank of Cyprus as at December 31, 2014 amounted to €457 mn.
    According to a BOCY official the bank used a 40% deduction for calculating the recently announced core tier 1 capital adequacy ratio of 14% while the full implementation of the Basil III requirements would have reduced this ratio to 13,6%. For Hellenic Bank deferred tax assets stood at €52 mn.»
    ttps://www.stockwatch.com.cy/en/article/kypriaki-oikonomia/eu-investigate-deferred-tax-assets-treatment?fbclid=IwAR1hOM05bW4RWhC71XfpTpNN9nct6xFacdn5pAPnJatk6pAxkRfuWc_24as


  • Σχόλιο του Savvakis Savvides: “  για την πληροφορία ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διερευνά το χαρισμα-αναβολη πληρωμές φόρων [για 15 χρόνια] στην Τράπεζα Κύπρου – συμπέρασμα: μετα από τόσα θεάματα και όσα πλήρωσε η κοινωνία για αυτό λάκκο που καταπίνει σπίτια επιχορηγήσεις, χατιρικά νομοσχέδια κοκ, οι κυπριακές τράπεζες [όσες έμειναν] είναι ακόμα undercapitalized… Το ερώτημα είναι ποιοι κέρδισαν από εκείνη τη ροή ξένων κεφαλαίων προς τις κυπριακές τράπεζες πριν το 2010 – για την οποία πληρώνουμε ακόμα σαν κοινωνία:

    «
    In other words, banks are seriously undercapitalised, particularly BoC, despite the desperate attempts of the Government to cover this up. Ergo, the grateful thanks of Ackerman to Averof at the Annual General Meeting about this. In the case of Cyprus it is not just tax deferral but essentially tax forgiveness. A 15 year deferral of tax essentially tantamounts to exactly that.”


  • Για την οικονομική ιστορία της Κύπρου – η σύγκριση δεν είναι με την ανάπτυξη από το σημείο μηδέν του 1919, αλλά το πώς η κατανομή και η συσσώρευση πλούτου, ξαναθυμίζει πάλι το 1919-1929 με τους τοκογλύφους και τις στρατιές των ξεκληρισμένων από τις εκποιήσεις που ρίχθηκαν στην ελαστική εργασία του τότε, χωρίς κοινωνικό πλαίσιο προστασίας…

    Σε ένα προσφατο σχόλιο του κ. Κουμουλλή [“Ο ΔΗΣΥ δεν εννοεί να εκσυγχρονισθεί”]
    για το πώς ο ΔΗΣΥ είναι ένα κόμμα με νοσταλγική πολιτική ρητορική  - με φόντο το παρελθόν του αυταρχισμού της ΕΟΚΑ β, του Γριβισμού κοκ – στα πλαίσια μιας, εκ των φαινομένων, αρχικής ρητορικής προσπάθειας να κρατηθούν ίσες αποστάσεις, αντιπαρέβαλε στην κριτική για την διεύρυνση της ανισότητας επι διακυβέρνησης ΔΗΣΥ, στην έννοια της «ανάπτυξης»..

    «
    Πριν 100 χρόνια, το 1919, υπήρχε εξαιρετικά μεγάλη ισότητα κατανομής του Εθνικού Εισοδήματος σε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα. Η εξήγηση είναι απλή: οι προπάπποι μας ήταν όλοι φτωχοί!»

    Τα μπέρδεψες τα ιστορικά δεδομένα δάσκαλε.. :) …Το 1919 δεν υπήρχε ισότητα [και γενικά η «ανάπτυξη» δεν συνυπάγεται την ανισότητα όπως αποδεικνύει εύκολα η μεταπολεμική δυτική εμπειρία, για να πάρουμε ένα εύκολο οικείο παράδειγμα] – αντίθετα υπήρχε δραματική ανισότητα ακόμα και με βάση την παραδοσιακή κατανομή του πλούτου [μεγαλογαιοκτημονες, εμπόροι - τοκογλύφοι- μικροϊδιοκτήτες γης/αγρότες] - η οποία εκείνη την περίοδο διευρύνθηκε με την απώλεια ιδιοκτησίας γης [και την υπονόμευση του καθεστώτος μικροιδιοκτησίας της πλειοψηφίας] λόγω των τοκογλύφων [των τότε τραπεζιτών και των συμφερόντων τους]. Για να έχουμε συγκριτικό μέτρο [από το «
    social change and urbanization in Cyprus» του Μ. Ατταλίδη: οι αγρότες χωρίς γη το 1901 ήταν 8,476. Αντίθετα με τις εκποιήσεις γης λόγω χρεών μετα τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αγρότες χωρίς γης εκτοξεύτηκαν σε 22,654. Οι αγώνες των αγροτών τον 18 και 19ο αιώνα απέδωσαν ένα είδος ελέγχου του πλούτου σαν μορφής εξουσίας μέσα από την μικρο-ιδιοκτησία γης, που υπονομεύτηκε από το καθεστώς των τοκογλύφων στις αρχές του 20ουαιώνα. Η επόμενη κίνηση αντίστασης ηταν η συλλογική οργάνωση των λαϊκών στρωμάτων [σε αγροτικές και εργατικές οργανώσεις /συντεχνίες, συνεργατικά κοκ] και η δημιουργια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ενός είδους κράτους ευημερίας που έλεγχε και πάλι την ακραία ταξική και οικονομική πόλωση..

    Αυτό που ζούμε σήμερα με την διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ και τις συνακόλουθες οικονομικές πολιτικές εύνοιας προς το μεγάλο κεφάλαιο και την υφαρπαγή των κοινών, και την κατάργηση μορφών προστασίας των αδύνατων κοινωνικών στρωμάτων, δεν είναι «ανάπτυξη» είναι ένα είδος επιστροφής στην ταξική δομή του 1919 – με την έννοια της υφαρπαγής [και άρα συρρίκνωσης] του μεριδίου του συλλογικού εισοδήματος των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων προς όφελος των λίγων. Όπως τότε, που όπως παρατηρούσαν και οι βρετανοί αποικιοκράτες, η πλειοψηφία των «αντιπροσώπων» στο Νομοθετικό Συμβούλιο αποτελείτο από δικηγόρους, που έλεγχαν ΜΜΕ και είχαν σχέση τα οικονομικά συμφέροντα των τοκογλύφων, των μεγαλοϊδιοκτητών γης και της Εκκλησίας. Και δεν ηταν τυχαίο φυσικά που ένα τέτοιο νομοθετικό σώμα δεν ενέκρινε καν το νομοσχέδιο για την νομιμοποίηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων.



  • Ο πολιτικός κυπροκεντρισμός την εποχή της σκιάς του «εθνικού κέντρου» και του «Σχέδιου Ατσεσον»: ο Ττοφαλος και ο Γ. Μαυρογενης.
    Μια πολύ καλη ανάλυση-παραπομπή από τον Γρηγόρη Ιωάννου [και φόρος τιμής στον Γ.Μαυρογένη] για το ιστορικό πλαίσιο μέσα από το οποίο πρέπει να γίνεται η αξιολόγηση των εμπειριών τζαι του κυπροκεντρικού λόγου εξελικτικά.  Συμπληρωματικά για το πλαίσιο: Το σκίτσο αναφέρεται στην περίοδο της «δυαδικής εξουσίας» [1964-67] όπως ονομαζετουν η πολιτικη κατασταση στην Κυπρο τότε, όπου το ελληνικό κράτος, με την ιδεολογία του «εθνικού κέντρου», χρησιμοποιούσε τον Γρίβα και τον στρατό [μεραρχία και εθνική φρουρά] για να υπονομεύσει την Ανεξαρτησία και την Δημοκρατία στην Κύπρο και να επιβάλει καποια μορφη του σχέδιου Ατσεσον [την κατάργηση της Ανεξαρτησίας και την τριχοτόμηση της Κύπρου].. Ηταν τότε που η Ανεξαρτησία, στον δημόσιο λόγο, έπρεπε να εκφραστεί με έμμεσο τρόπο σαν είδος λογοκρινόμενης έκφρασης... Σε αυτό το πλαισιο ο Ττόφαλος εξέφραζε την «λαϊκή φωνή» που δεν λογοκρίνονταν όπως τα πρωτοσέλιδα και τα εκδοτικά των εφημερίδων…


    Gregoris
    Ioannou:
    Ο Μαυρογένης υπήρξε ο σημαντικότερος Κύπριος γελοιογράφος – σε πιο μουντές εποχές και σε ένα πιο δύσκολο πολιτικό περιβάλλον ήταν από τους πρώτους ε/κ που άρθρωσαν συστηματικά μια Κυπροκεντρική οπτική. Ο «Ττόφαλος» και η Σατιρική ήταν για την εποχή τους αρκετά προχωρημένα σχήματα – συγκρινόμενα μάλιστα με την Κυπρούλα του γενικά ατάλαντου ΠΙΝ τις δεκαετίες που ακολούθησαν, μίλια μπροστά σε σύλληψη και εμβέλεια.

    Ο ε/κ Κυπριωτισμός βέβαια, ειδικά εκείνης της εποχής, δεν περιλάμβανε τους Τουρκοκύπριους. Αλλά σε σχέση με την ε/κ εθνικοφροσύνη της καταστροφής ήταν σαφώς πιο προοδευτικός. Η Κυπροκεντρική, ανεξαρτησιακή οπτική υπερίσχυσε μέσα στην ε/κ κοινότητα επί του ιδεολογήματος της Ένωσις. Και εμπόδισε την ολοκλήρωση του Ταξίμ που θα ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα αν υπερίσχυε ο ε/κ ενωτισμός κρατώντας έτσι ζωντανή την ιδέα της Κύπρου που ανήκει στο λαό της, την Κύπρο για τους Κυπρίους. Αν σήμερα μπορούμε ακόμα να μιλάμε για την προοπτική μιας ολικής Κύπρου, είναι διότι κάποιοι τις δεκαετίες του 1920, του 1940 και του 1960 αντιλήφθηκαν την Κύπρο ως αυτόνομη χώρα, πέραν από ελληνισμούς και τουρκισμούς.

    Αντίο Γιώργο Μαυρογένη.





 

  • Και ιδού πως περιέγραφε ο Σπύρος Παπαγεωργίου, ο ιστορικός του Γρίβα, την αναδυόμενη [και δημόσια λογοκρινόμενη ακόμα]  κυπριακή συνείδηση τότε, η οποία αμφισβητούσε, στον καθημερινό [και έμμεσα στον δημόσιο] λογο την εξάρτηση από την Αθήνα:

    «Εωσφορικαί δυνάμεις εμιανον την μεγάλην στιγμήν. Παρέσυραν τον λαόν. Του παρέστησαν ως τέρας τον Ελληνικόν Στρατόν, Του συσκότισαν την ελπιδοφόρα πραγματικότητα και του είπον ότι κατακτηται και όχι ελευθερωταί είναι οι ελληνες φαντάροι. Και τι άλλο χωρίς ίχνος εντροπής δεν διέδωσαν.»


    «Από την Ζυρίχη στον Αττιλαν τόμος 2, σελ. 239]..


    Και μετά ήρθε η 15η και η 20Η Ιουλίου και έγινε κατανοητό ποιός είχε δίκαιο και ποιος όχι…

  • Από τον Αναστασιάδη στον Αβέρωφ: Μια ιστορική καταγραφή ρατσιστικών ρητορικών σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και προεκλογικής αλλοφροσύνης»...

    Τέλειωσαν μεν οι εκλογές, αλλά θα μείνουν στην Ιστορια για αρκετούς λόγους. Και ο κορυφαίος ηταν/είναι η αποκάλυψη του διάχυτου ρατσισμού στον ΔΗΣΥ… Και το τέλος των αυταπατών για αυτό το κόμμα – δεν είναι μεν όλοι έτσι, αλλά και η εικόνα του ΔΗΣΥ ότι είναι εκμοντερνιστικό δήθεν κόμμα που θέλει λυση κοκ, είναι ένας βολικός μύθος για να συντηρείται η εξουσία του βαθέως κράτους και των συμφερόντων του καθεστώτος του συρματοπλέγματος.
    Ο Αναστασιάδης είναι πια γνωστός – οπότε οι ατάκες για τους «δανεικούς», τις «παρά το ότι είναι αλλοδαπές» και τα «μηδενικά» για τους εσωτερικούς πολιτικούς τους αντίπαλους, απλώς τεκμηριώνουν αυτά που όλοι ξέρουν/ήξεραν και προσπαθούσε να συγκαλύψει η πολυπληθής ομάδα δημοσιογράφων κοκ στο προεδρικό.

    Η αποκαλυπτική κορυφή του παγόβουνου, όμως, ήταν ο Αβέρωφ. Μέχρι τώρα τον είχαμε σαν ένα καιροσκόπο – συμφεροντολόγο που καλόπιανε τους πλούσιους της Λευκωσίας για να έχει πρόσβαση στην ελίτ – και να προσφέρει εξυπηρέτηση. Δεν είναι και ιδιαίτερα αξιοπρεπές η δημοκρατικό… Αλλά άντε – αυτό είναι το κόμμα της δεξιάς. Όμως ο Αβέρωφ ακριβώς γιατί ήθελε να πουλήσει εξυπηρέτηση προσπαθούσε να πουλήσει και λίγο φιλελε εικόνα. Πηγαίνει στις πορείες
    pride και προσπαθούσε να πουλήσει σκόνη στα μάτια ότι τάχα μου αυτός ενδιαφέρεται για λύση του κυπριακού και θα πείσει τον… Αναστασιάδη.

    Τώρα είχαμε και τον ρατσισμό του Αβέρωφ σε πλήρη διαφάνεια… Ο Αβέρωφ ενορχήστρωσε την εκστρατεία εναντίον του Νιαζί, χρησιμοποιώντας σαν αρχικό όπλο/όργανο [το Σιγμαλαιβ το ονόμασε «η Ε. Σταύρου απασφάλισε..»..[..το όπλο της, εννοείται] Μετά άρχισε να ρίχνει υπονοούμενα για τι θα εκπροσωπούσε ο Νιαζί [μπορεί άραγε ένα τουρκοκύπριος να είναι και κύπριος πολίτης;] και έφτασε στο αποκορύφωμα του ρατσισμού του με την ατάκα ότι οι τ/κ  «θα αλλοιώσουν το αποτέλεσμα» [προφανώς του ξέφυγε σε στιγμές κρίσης αυτό που σκεφτόταν: ότι μόνο οι ελληνοκύπριοι έχουν δικαίωμα/
    entitlement  να ψηφίζουν/καθορίζουν το αποτέλεσμα]. Και στο τέλος μας είπε ότι αν οι τουρκοκύπριοι ψηφίζουν μόνο τουρκοκύπριοι… είναι ρατσιστικό. Αλλά [σε μια επίδειξη μνημειώδους ρατσισμού μέσω σύγκρισης] αν οι ελληνοκύπριοι ψηφίζουν μόνο ελληνοκύπριους [όπως είναι το ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ] δεν είναι, φαίνεται, ρατσισμός.

    Κατά τον Αβέρωφ λοιπόν, το να ψηφίζεις την κόρη του Σύρου [και να την χρησιμοποιείς ουσιαστικά] είναι οκ. Το να ψηφίζεις Τουρκοκύπριο δεν είναι.. Και ιδιαίτερα το να ψηφίζουν οι Τουρκοκύπριοι… Σε τελική ανάλυση στο ντελίριο του παραμιλητού του ο Αβέρωφ ήταν κοντά στο να μας πει ότι.. ήθελε να μπορεί υποβάλει στους τουρκοκύπριους πότε και τι θα δικαιούνται να ψηφίσουν.
    Πάλι καλά που δεν μας εισηγήθηκε και κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης για αυτούς που του αλλοιώνουν το αποτέλεσμα και δεν ψηφίζουν όπως θα ήθελε ο ίδιος και οι ανώτεροι του…

  • Σχόλιο για την σε δημόσια θέα αποκαλυπτική υστερία του Αβέρωφ κατά την τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής περιόδου:
    «
    Εν να πάθει εγκεφαλικό ο Αβέρωφ ως την Κυριακή. Εφαντάστηκες νάρτουν ποδά σύσσωμοι οι ΤΚ να ψηφίσουν; Ο Ανάστος εν θα βρίσκει το στόμιο της μπουκάλας του ουισκιού..»


  • Τζαι για μια δήλωση του Λόρδου ..που δείχνει πόσο κολλητικό είναι, στο χώρος της δεξιάς, το σύνδρομο της καχυποψίας για την άλλη κοινότητα άμα νοιώθει κάποιος ότι κινδυνεύουν οι ημέτεροι…

    Διότι θα ήταν πολλά πιο έντιμο, τζαι κυπριακό, να μας ελάλεν ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος κ. Λόρδος, ότι ψηφίζει τον τάδε για οικογενειακούς λόγους κοκ… Αλλά η τελική ατάκα, εν κόλλημα κόλλημα όπως την γρίπη τα γέρημα…

    Τζαι καλά γιατί εν ευχήθηκες τζαι του Τορναρίτη να εν έντιμος Κύπριος; Οξά μόνο οι τουρκοκύπριοι εν ύποπτοι;… Ένεν ο Τορναρίτης ηγετικό στέλεχος του κόμματος που ναυάγησε το Κραν Μοντανά, τζαι έπαθε αλαλία σαν βουλευτής τζαι παράγοντάς για τις ενέργειες του προέδρου του; Αλλά εσένα κ. Λόρδο μου απασχολεί σε ο Νιαζί, που στο κάτω κάτω ποτέ εν έπαθε αλαλία για το κυπριακό, άσχετο ποιά ήταν η κυβέρνηση..

    Εν θωρείς την προκατάληψη που φκάλλει μάτι;

    Δηλαδή φαντάσου να μεν ίσου Βαρωσιώτης, με την δικαιολογημένη ελπίδα τζαι πόθο επιστροφής, τζαι να σε δουλεύκουν τόσα χρόνια.

    Ακόμα το κόμμα σου πάνω που το Βαρώσι…




  • Πράσινοι ιπτάμενοι μονόκεροι…
    «Στον δε Νιαζί, στον όποιο αναφέρομαι σε άλλη ανάρτηση μου, εύχομαι αν εκλεγεί να εκπροσωπεί την Κύπρο σαν αληθινός Κύπριος» Α. Λόρδος [στο σχόλιο του για στήριξη του Τορναριτή]
    .
    Η τελευταία πρόταση, ιδίως, που αναφέρεται στον Νιαζί εν εμετική, ειδικότερα για κάποιον που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ως επαναπροσεγγιστής.. άκου τον άλλο ρε.. σαν "αληθινός κύπριος" λαλεί.. σάμπως τζαι οι Ε/κ εν πιο Κυπραίοι που τους Τ/κ, ή σάμπως τζαι ούλλοι οι Ε/κ ευρωβουλευτές συμπεριφέρουνται σαν "αληθινοί Κύπριοι". "Επανενωτική δεξιά" τζαι πράσινοι ιπτάμενοι μονόκεροι...

    Πάλε καλά δηλαδή που εν μας είπεν καθαρά ότι ελπίζει στον Νιαζί, παρά το ότι εν τουρκοκύπριος [κατά το απολογήθηκα παρά το ότι ήταν αλλοδαπές]


  • Προεκλογικά είχαμε τζαι ακόμα μια αποκαλυπτική στιγμή. Η ACCEPT – ΛΟΑΤΙ έστειλε ερωτήσεις [για στήριξη της κοινότητας] τζαι κανένας του ΔΗΣΥ εν απάντησε. Ούτε ο Τορναρίτης του Λόρδου, ούτε ο Σεντώνας, ούτε η Τζιώρτζια κοκ… Είπαμε η ευαισθησία εν επιλεκτική τζαι συγκυριακή… Που λαλεί τζαι ο Τόμμυς εν τζαι εν να πετάσσουμε [τζήνος ελάλεν τα ριάλια, τούτοι ..] την στήριξη «..στο γάμο του καραγκιόζη. Πάνω από όλα η συνέπεια… :)

    Ιδού και 3 δημοσιεύματα που αν μη τι άλλο θέτουν και ζήτημα για την ηγεσία της οργάνωσης: στην ανακοίνωση για τις προεδρικές πέρσι από την μια λένε μόνο ο Μαλάς απάντησε θετικά  για συνάντηση, αλλά μετά αναφέρουν συναντήσεις με τον Αναστασιάδη. Καλά αυτές πως έγιναν; Μυστικά; Δηλαδή ο Αναστασιάδης δεν απάντησε, αλλα βρέθηκαν; Ή ίσως όλα εξηγούνται με τον διορισμό συμβούλου του Αναστασιάδη; Και ο σύμβουλος δεν έχει κάτι να πει τώρα;

    http://www.philenews.com/eidiseis/ekloges2018/article/482141/apantiseis-ypopsifion-stin-accept-loati


    Για τις ευρωεκλογές ιδού και πως καταγράφεται το σκηνικό από τον φιλοκυβερνητικό Πολίτη [στοιχεία από την ανακοίνωση της
    Accept – η απουσία του ΔΗΣΥ δεν καταγράφεται καν..]
    https://politis.com.cy/politis-news/kypros/ti-pisteyoyn-oi-ypopsifioi-eyrovoyleytes-gia-loati-themata/


    Ο «Διάλογος» της αριστεράς, προφανώς θέτει το θέμα ότι μόνο οι υποψήφιοι του ΑΚΕΛ ήταν θετικοί.
    Κοίτα να δεις… Και χωρίς σύμβουλο… :)
    https://dialogos.com.cy/erotimatologio-accept-mprostaris-to-akel-sta-dikaiomata-ton-loati/

  • Τζαι η φώκια η Αφροδιτη πέθανε σε μια σπηλιά γεμάτη μαζούτ… Την εποχή της ασυδοσίας της αρπαχτής, ουτε καν οι παιδικές ιστορίες για τα «αγαπημένα ζωάκια» δεν έχουν χώρο στην πραγματικότητα του ξεδιάντροπου…

    Loucia
    Demetriou
    : .......κτίσαμε επαύλεις πάνω από τα "σπίτια" τους!
    κάποτε η φύση θα μας εκδικηθεί για όλες τις απερίσκεπτες και κυρίως άπληστες αποφάσεις των ...."αρίστων"!


    Το γεγονός:

    «Μεγάλη έκπληξη ανέμενε σήμερα επαγγελματία ψαρά στην Κάτω Πάφο και συγκεκριμένα στην παραλία παρά τους Τάφους των Βασιλέων, τραβώντας τα δίχτυα του από τα ανοιχτά. Μεταξύ των άλλων αλιευμάτων, σε αυτά είδε έκπληκτος να περιλαμβάνεται και μια μικρή φώκια, σε ένα από τα πρώτα προφανώς ταξίδια της στην ανοιχτή θάλασσα.


    Η μικρή φώκια, γνωστή ως «Αφροδίτη», σύμφωνα με τον επαγγελματία ψαρά, μπλέχτηκε στα δίκτυα λόγω προφανώς της απειρίας της και δυστυχώς δεν έγινε εγκαίρως αντιληπτή για να αφεθεί και πάλι ελεύθερη.
    »
    http://www.philenews.com/eidiseis/topika/article/705532/nekri-i-mikri-fokia-afroditi-stin-pafo


    Panos
    Parras
    : Είμαστε ανήμποροι να προστατέψουμε το οτιδήποτε. Από ανθρώπινες ζωές, μέχρι αθώες φώκιες που κινδυνεύουν με εξαφάνιση..

    http://www.sigmalive.com/news/local/569041/entopistike-nekri-sti-xloraka-i-mikri-afrodit?fbclid=IwAR3DmMFvZs--dewgfz4QJQVhlLtYBLkH2HAtCE79-y9kvEcsttXpaS0K1kA


  • Το άλλο στοιχείο της προεκλογικής το οποίο πρέπει να καταγραφεί ηταν το ξεσάλωμα δημοσιογράφων στην υπηρεσία του ΔΗΣΥ: Οι τηλεοπτικοί σταθμοί φαίνεται να βρέθηκαν σε αμηχανία, όταν άρχισε να φαίνεται ότι δεν θα ήταν ο αναμενόμενος περίπατος του κόμματος το οποίο ήθελαν οι ιδιοκτήτες τους, και όταν έγινε και σαφές ότι η οργή του κοινού [που έφτασε και στον χώρο του ΔΗΣΥ] προκαλούσε «κάμψη» στα ποσοστά του ΔΗΣΥ, όπως το έθεσε και ο φιλοκυβερνητικός Πολίτης…

    Οπότε, η υστερική εκστρατεία άργησε [ξεκίνησε τις τελευταίες δυο-τρεις εβδομάδες της προεκλογικής] και εστίασε [με βάση την ευρύτερη εκστρατεία του ΔΗΣΥ] στον Νιαζι.
    Όμως, υπήρχε και ένα πάγωμα από μερικούς με φόντο την οργή του κοινού.
    Αλλά οι στρατευμένοι ήταν εκεί, πιστοί στο καθήκον την απαγγελίας του «ποιήματος» [όπως στις παιδικές παραστάσεις τις οποίες θυμίζουν πια τα ελεγχόμενά ΜΜΕ] ή την δημιουργίας κλίματος.
    Ο ΔΗΣΥ με αυτήν την έννοια έριξε και τις εφεδρείες – ηταν κραυγαλέοι/ες και κωμικοί/ες μερικοί/ες.

    Καταγράφουμε λοιπόν σχόλια από το την εναλλακτική Δημοσιά Σφαίρα του ίντερνετ:


    Η Μηλιώτου κατέληξε να είναι πια κωμική φιγούρα.
    Αν υπήρχε κωμική εκπομπή σιγουρά θα ήταν ένα είδος μασκώττας του Αβέρωφ να της λαλεί τί να απαγγέλει/παπαγαλίζει… Αλλά μάλλον και η Κεννεβέζου δεν….

    Ενδεικτικά:

    Costas Yennaris:
    «Τον διέκοπτε συνέχεια με βλακώδεις ερωτήσεις
    του τύπου «το να ψηφίζουν οι ΤΚ μόνο ΤΚ υποψηφίους δεν είναι ρατσισμός;» (Χωρίς αναφορά στο τι είναι να ψηφίζουν οι ΕΚ μόνο ΕΚ υποψηφίους) και όταν επιχείρησε να μιλήσει περίπου του αφαίρεσε το λόγο γιατί δεν είχε χρόνο. Με την αντικειμενικότητα του ΡΙΚ...»

    Γιωργος Σοφοκλεους … «..σέ όλες τίς περπτώσεις μηδενός εξαιρουμένου , οταν είχαν απέναντι τους τον Νιαζί η τοξικότητα καί η χολή πού εξέπεμπε ο λόγος τους , ξεπερνούσε κατά πολύ τους Ελαμίτες. Που να βλέπες ακόμη χθές το μεσημέρι την ξανθιά του Ρ.Ι.Κ απέναντι στον Άνδρο . Ήταν θρασύτατη , καί αναιδέστατη . Ένα ανερμάτιστο παπαγαλάκι του Αβέρωφ καί του Πρ. Πρ.»
    Photios Kouzpupis… «..στον Άλφα τώρα με την Κοράσα αδελφή του κυρίου πρέσβυ πίττα μιξ με πικλα, ο Μυλωνάς τζιε ο Τορναρίτης εβάλαν ματογιάλια του Γεάδης σε φασιστική νοοτροπία και έκφραση.

    Α, ο λόγος και την έξαψη τους ο τουρκοκύπριος υποψήφιος Νιαζι Κιζιλγιουρεκ του ψηφοδελτίου του ΑΚΕΛ - Αριστερα -Νεες Δυναμεις.»

  •  Ξυπνά γενικά η Πάφος – και μιλά το μέλλον…
    Δημοσκόπηση/δημοψήφισμα των Μαθητικών συμβουλίων με συντριπτική πλειοψηφία για διατήρηση του Δημόσιου Κήπου – ενάντια στο θέαμα Φαίδων και συγκάλυψη, και στον αυταρχισμό του παρελθόντος από τον Μητροπολίτη…


    «Την πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πάφου, για ανέγερση καθεδρικού ναού στον Δημόσιο Κήπο, καταδίκασαν τα Κεντρικά Μαθητικά Συμβούλια (ΚΜΣ) Πάφου.
    Με πρωτοβουλία του συμβουλίου της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών (ΕΣΕΜ) Πάφου διεξήχθη δημοψήφισμα μεταξύ των ΚΜΣ όσον αφορά την ανέγερση ναού στον Δημόσιο Κήπο.

    Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΣΕΜ, το 82.15% των μαθητών καταδίκασαν την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για ανέγερση του ναού, το 12.5% τάχθηκαν υπέρ της απόφασης ενώ
     το 5.35% των μαθητών τήρησαν αποχή. Στην ανακοίνωση αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους η ΕΣΕΜ Πάφου καταδικάζει την ανέγερση του καθεδρικού ναού: Ο Δημόσιος Κήπος αποτελεί ιστορικό κομμάτι της Πάφου και η οποιαδήποτε καταστροφή του θα αλλοιώσει τον χαρακτήρα της πόλης μας. Είναι απαράδεκτο να είμαστε μέλη της Ε.Ε και ως πόλη να μην διαθέτουμε έναν Δημόσιο Κήπο, ο όποιος με την σωστή αναδάσωση και την απαραίτητη φροντίδα, όχι μόνο θα κοσμούσε την πόλη αλλά θα έδινε και την ευκαιρία σε όλους μας να έρθουμε σε επαφή με την φύση. Το κέντρο της Πάφου στερείται αυτού αγαθού.

    Η απότομη αλλαγή ψήφου των Δημοτικών Συμβούλων, δείχνει ξεκάθαρα πως πίσω από την ανέγερση του ναού εξυπηρετούνται προσωπικά και πολιτικά συμφέροντα. Εις βάρος μας θα είναι, εάν αφήσουμε αυτά τα συμφέροντα να υπερισχύσουν. Δεν θα το κάνουμε.
    Τα χρήματα που θα δοθούν για την ανέγερση του ναού θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προς όφελος της κοινότητας και την εξυπηρέτηση άμεσων αναγκών.Η περιοχή κοντά στον Δημόσιο Κήπο έχει ήδη 2 εκκλησίες. Η δημιουργία ναού στον ίδιο χώρο είναι περιττή.

    Τόσο ως παιδία όσο και ως έφηβοι, δεν χαρήκαμε ποτέ τον κήπο όπως οι προηγούμενες γενιές, για τις οποίες αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των αναμνήσεων τους. Ας μην το στερήσουμε και στις επόμενες γενιές.
    Καταδικάζουμε την καταστροφή του κήπου και κατά συνέπεια του περιβάλλοντος, για την οικοδόμηση οποιουδήποτε κτηρίου.

    Μάλιστα, η ανακοίνωση διευκρινίζει πως το κυριότερο πρόβλημά είναι η ολέθρια καταστροφή του πράσινου:


    «Ο Δημόσιος Κήπος, είναι ένας χώρος που οφείλουμε να υπερασπίσουμε. Έχουμε φωνή και ήρθε η ώρα να ακουστεί. Δεν θα δεχτούμε παθητικά τις αποφάσεις που καθορίζουν το αύριο αυτού του τόπου, γιατί εμείς, είμαστε το αύριο. Η φύση είναι το σπίτι μας και δεν θα αφήσουμε κανέναν να το γκρεμίσει».


    https://politis.com.cy/politis-news/kypros/vrontero-ochi-mathiton-pafoy-stin-anegersi-kathedrikoy-naoy-ston-dimosio-kipo/?fbclid=IwAR3t1KARFSHc-j55DC8qgFSu6w03ThRkECVXxQsWw1XNKjTYQpj65DvN-iQ



  • Η ελπίδα που έρχεται από το Μέλλον:
    Αυτήν την εβδομάδα καθώς οι ελληνοκυπριακές τηλεοράσεις αμολήθηκαν να κινητοποιήσουν τα ρατσιστικά υπόλοιπα/κατάλοιπα της εθνικοφροσύνης για να μην «αλλοιώσουν» τα αποτελέσματα οι «μη-ελληνες» όπως το έθεσε στην αμίμητη γραφικότητα της αποκάλυψης του ρατσισμού του ο Σ. Ιακωβίδης [αρχισυντάκτης κοκ], η ελπίδα ήρθε με δυο νεανικές κινήσεις – πέρα από την αντίσταση στο πλαίσιο της προεκλογικής: από την μια ήταν η ανακοίνωση των μαθητών/τριών από την Πάφο και από την άλλη, η κινητοποίηση έξω από το προεδρικό για το κλίμα…

    Ωραία. Ακόμα μια εβδομάδα με εκδήλωση έξω από το προεδρικό. Και μάλιστα από νέους σε ώρες εκτός σχολείου.. :)





  • Όταν οι νέοι προκαλούν βραχυκύκλωμα στο ενοχικό σύστημα Της εξουσίας, που παραμιλά … πως πιθανόν το «κουλούρι» των νέων να έγινε μηδεΝίκο μετατόπισης…

    Η Ε. Νικηφόρου πάντως μας θύμισε επίσης ότι συνειρμικά στο δημόσιο λόγο, η έννοια μηδενικό, κουλούρι, ήρθε από τους νέους/ες και απευθυνόταν φυσικά στους ένοχους, που σε μια τυπική φροϋδική αντιστροφή αποκαλούσαν Άλλους για ότι οι ίδιοι ένοιωθαν σαν ενοχή….


    Evgenia
    Nikiforou

    «Ε το πόθεν το ξεσήκωσε το μηδενικό, ρε παιθκιά:
    «...η εμπιστοσύνη έγινεν κουλλούριν».

    Ανεξάρτητα αν είναι παιδιά, ανάμεσά τους και κορίτσια, αλλά και αλλοδαποί/ες- ακόμα και αυτά σκέφτονται και επηρεάζουν τόσο καθοριστικά τον πρόεδρο μηδενίκο.»


    https
    ://www.facebook.com/foecyprus/videos/257451181869099/UzpfSTc4NDc2MzY2ODoxMDE1NzM1MTg0ODc2ODY2OQ/

    [Βίντεο από την εκδήλωση με το κουλούρι της εξουσίας]


  • Η τελευταία εβδομάδα των εκλογών ήταν και η ολοκλήρωση της νίκης των εκπαιδευτικών: Τίτλος στον Φιλελεύθερο [Πέμπτη 23/5/2019]: «Τα πήραν όλα πίσω οι εκπαιδευτικοί»

    Μετά τα τόσα θεάματα του περασμένου καλοτζαιρκού  [που αποκάλυψαν τζαι τον μηχανισμό μετατόπισης που χρησιμοποιεί ο ΔΗΣΥ για αλλαγή θεματολογίας στην Δημόσια Σφαίρα – τότε ο στόχος ήταν η μετατόπιση από το θέμα του Συνεργατισμού] τζαι την σταδιακή υποχώρηση, τελικά φτάσαμε στην παραδοχή ότι το θέαμα, όχι μόνο δεν πουλούσε, αλλά είχε γίνει πια βαρίδι χοντρό. Οπότε αναμεσά σε τόσες και τόσες εξαγγελίες έργων και υποσχέσεων/δεσμεύομαι, ήρθε και αυτή η παραδοχή… Το οποίο τεκμηριώνει επίσης ότι η εκλογική περίοδος έχει μια χρησιμότητα στο να εκβιάζεται η εξουσία [ιδιαίτερα εξουσία όπως η σημερινή που βασίζεται στην διαπλοκή και αντιλαμβάνεται την πολιτική ως εξυπηρετησεις στα πλαίσια κάποιας συναναλλαγης – ας πούμε υποχωρεί κάπου γιατί ελπίζει ότι οι δικοί της τουλάχιστον ψηφοφόροι σε εκείνη την ομάδα, τους εκπαιδευτικούς, ας πούμε, θα εκλάβουν την υποχώρηση σαν προσφορά για να δώσουν ξανά την ψήφο τους] αλλά δείχνει [και αυτό είναι σημαντικό να καταγραφεί Ιστορικά] και ότι οι εκπαιδευτικοί πέτυχαν μια σημαντική νίκη με τις κινητοποιήσεις τους – και ενάντια στην δαιμονοποίηση, αλλά κα ενάντια στο άνοιγμα ενός νέου κύκλου νεοφιλελεύθερων ανοησιών.


    http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/706235/mnimeio-empaigoy-telika-i-krisi-stin-paideia-k-champiaoyri


  • Και αφού μιλούμε για οικονομικά δεδομένα, να αναδημοσιεύουμε ένα σχόλιο του Patrikios Pavlou, ο οποίος επιμένει, και πολύ καλά κανει, να επαναλαμβάνει τα δεδομένα της οικονομικής κατάστασης από το 2009 μέχρι το 2013 και να τεκμηριώνει, το γνωστό, για όλους του διεθνείς παρατηρητές, αλλά και όσους κατάλαβαν την κομπίνα που παίχτηκε μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ σε βάρος της κυπριακής κοινωνίας:

    την προσπάθεια δηλαδή να μετατοπιστεί η ευθύνη για την κρίση από τους πραγματικούς ένοχους, τις τράπεζες και όσους τις συγκάλυπταν, στην κοινωνία [το δημόσιο, τους μισθωτούς, του δανειολήπτες, τους μαθητες/τριες που δεν πλήρωναν για το λεωφορείο στο σχολείο, του συνταξιούχους που πήραν μια μικρή αύξηση επι προεδρίας Χριστόφια, κοκ].


    Σήμερα το ψέμα περπατά πια με ξύλινα ποδάρια που τρίζουν. Αλλά μας κοιτάει ακόμα κατάματα με το ψέμα που λέγεται Αβέρωφ Νεοφύτου…


    Patrikios
    Pavlou:
    Η ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού, στα πλαίσια της προεκλογικής της επιχειρηματολογίας, ρίχνει συχνά ατάκες του τύπου ‘’η πενταετία Χριστόφια ήταν καταστροφική για την Κυπριακή οικονομία’’ και άλλα παρόμοια, που σερβίρονται με τέτοια αλαζονική αυτοπεποίθηση ώστε να δημιουργούν την εντύπωση πως εκείνοι που τα λεν τα πιστεύουν κιόλας. Το κακό είναι ότι αρκετοί καλόπιστοι πολίτες, ανάμεσα τους και άνθρωποι που ανήκουν στην αριστερά, έχουν εξαπατηθεί από αυτή τη προπαγάνδα και πιστεύουν πως κάποια λάθη και παραλείψεις της τότε αριστερής Κυβέρνησης προκάλεσαν ή συνέτειναν στη δημιουργία ή το βάθεμα της οικονομικής κρίσης.


    Έχουμε καθήκον να θυμόμαστε και να θυμίζουμε μερικά βασικά ιστορικά γεγονότα και στοιχεία για να μπορούμε να ξεχωρίζουμε την αλήθεια από τη προπαγάνδα και το ψέμα. Θα υποβάλω μερικά ‘’ρητορικά’’ ερωτήματα που ελπίζω να βοηθήσουν στη κατανόηση της ιστορικής αλήθειας.


    1. Γνωρίζετε ότι οι δημοσιονομικοί δείχτες της Κύπρου, την περίοδο μέχρι το 2013, ήταν καλύτεροι από τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωζώνης;


    2. Γνωρίζετε ότι ΟΛΕΣ οι αξιολογήσεις της Κυπριακής οικονομίας από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, μέχρι το 2013, θεωρούσαν ότι οι κίνδυνοι για την Κυπριακή οικονομία προέρχονταν από τη κατάσταση των συστημικών Τραπεζών της Κύπρου παρά από τα δημοσιονομικά της δεδομένα;


    3. Γνωρίζετε ότι οι Τράπεζες είναι οργανισμοί ιδιωτικού δικαίου και η Κυβέρνηση της χώρας δεν έχει δικαίωμα να τους επιβάλει τι να κάνουν και τι να μην κάνουν και ότι δικαίωμα ελέγχου των εμπορικών τραπεζών έχει μόνο η Κεντρική Τράπεζα;


    4. Γνωρίζετε ότι ο Διοικητής της ΚΤ είναι, σύμφωνα με το Σύνταγμα της ΚΔ, ανεξάρτητος αξιωματούχος του κράτους και ότι ο ΠτΔ έχει μεν δικαίωμα να διορίζει τον Διοικητή, αλλά δεν έχει δικαίωμα να τον παύει ή να του επιβάλει πώς να ασκεί τα καθήκοντα του.
    5. Θυμάστε μήπως ότι οι σχέσεις μεταξύ Δημήτρη Χριστόφια και Αθανάσιου Ορφανίδη, τότε Διοικητή της ΚΤ, επιδεινώθηκαν λόγω διαφωνιών που πρόκυψαν αναφορικά με τον τρόπο που ο Διοικητής ασκούσε τα καθήκοντα του;

    6. Θυμάστε ακόμα ότι οι τώρα επικριτές της Κυβέρνησης Χριστόφια θεωρούσαν ότι στη Κύπρο είχαμε τους καλύτερους τραπεζίτες και ότι εξεγέρθηκαν και κατηγορούσαν τον τότε ΠτΔ ότι τα έβαλε με τον Διοικητή της ΚΤ και ότι αν έφευγε ο Ορφανίδης θα κινδύνευε η Ευρωζώνη;
    7. Γνωρίζετε ότι, σύμφωνα με το Σύνταγμα της ΚΔ, οποιαδήποτε οικονομικά μέτρα θέλει να πάρει η Κυβέρνηση χρειάζονται απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων και θυμάστε μήπως ότι την περίοδο στην οποία αναφερόμαστε, η Κυβέρνηση δεν είχε τη πλειοψηφία στη Βουλή και ότι είχαμε τότε το φαινόμενο που ονομάστηκε ‘’κυβερνώσα βουλή’’;

    8. Θυμάστε ότι η Κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια, στη προσπάθεια της να ενισχύσει τα δημόσια οικονομικά, ζήτησε από τη Βουλή να εγκρίνει νομοθετικά μέτρα, όπως πχ μικρή αύξηση πάνω στη φορολογία της ακίνητης περιουσίας, μικρή αύξηση του εταιρικού φόρου, αλλά η πλειοψηφία της Βουλής απέρριψε τα νομοσχέδια.
    9. Θεωρείτε τέλος ότι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, θα ήταν ποτέ δυνατό να ξεσπάσει μια παγκόσμια οικονομική κρίση, που ήταν η χειρότερη από την εποχή του οικονομικού κραχ της δεκαετίας του 1930, η οποία να αφήσει ανέπαφη μια μικρή οικονομία όπως τη Κυπριακή;

    Οι συνειρμοί και τα συμπεράσματα δικά σας.
 
  • Πάει φυλακή ο Μπιμπί;
    Μπορεί να κέρδισε η δεξιά τις εκλογές στο Ισραήλ [αναφερθήκαμε σε προηγούμενες εκδόσεις στην λειτουργία του διαίρει και βασίλευε αλλα τζαι την εσωστρεφή εστίαση της ρητορικής του ισραηλινού απαρτχάιντ] αλλά η συγκρότηση δεξιάς κυβέρνησης [την οποία θέλει με άγχος και πάθος ο Νετανιάχου] για να αποφύγει την φυλακή, ένεν εύκολη διότι τζαι η ισραηλινή δεξιά, μια ακόμα συγκρότηση αχταρμάς, έσιει τις δικές της ιστορικές αντιπαραθέσεις: έτσι η κοσμική δεξιά του Λίμπερμαν [με βάση τους μετανάστες που την Ρωσία] είναι κοσμική τζαι εν κάμνει χάζιν τα προνόμια που διεκδικούν τα θρησκευόμενα κόμματα για τους «πιστούς» [τούτοι έχουν αναγάγει τις πελατειακές σχέσεις σε θεολογικό επίπεδο – οι πιστοί δικαιούνται να μεν πηαίνουν στρατό. Να σκοτώνονται οι άλλοι για να μπορούν οι πιστοί να κυβερνούν σαν «θεόσταλτοι»].

    Οπότε, ο Λίμπερμαν [που εν θέλει επίσης να περάσει το νομοσχέδιο που εμποδίζει την δίκη/καταδίκη εκλεγμένων πολιτικών [άρα του Μπιμπί Νετανιάχου] εν συμφωνεί… τζαι εν φκαίνει πλειοψηφία.
    Θα δείξει... Μπορεί να έσιει ιστορικές διαμάχες τζαι εσωτερικά η ακροδεξια αλλα υπαρχει τζαι μια λαγνεία της καρέκλας στην παράταξη... :)Περνά μέρες άγχους πάντως ο φίλος και συνοδοιπόρος του Αναστου…

    “A government of 60 is not a right-wing government, but an ultra-Orthodox government that, instead of preserving Israel as a Jewish state, will change it into a theocracy,” Liberman said.


    https://www.telesurenglish.net/news/Minority-Coalition-for-Netanyahu-as-Liberman-Refuses-to-Join-20190523-0029.html


  •  USA socialism: Μπορεί ο Τραμπ να γαντζώνεται στην εξουσία, αντλώντας στήριξη από [τζαι καλώντας στην επιφάνεια] την ακροδεξιά, αλλάα φαίνεται να λειτουργεί τζαι για να συγκροτείται πιο ανοικτά τζαι το αντίπαλο δέος: αυξάνεται συνεχώς η απενοχοποίηση όρων όπως «σοσιαλισμός» στις ΗΠΑ… Τζαι μάλιστα η τάση δεν είναι απλώς αντίδραση στον Τραμπ [κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί τζαι παροδικό] αλλά φαίνεται να πηγάζει από τις αλλαγές στην αμερικανική κοινωνία: την δραματική αύξηση της ανισότητας, τα τεράστια χρέη των νέων [λόγω φοιτητικών δανείων – αποτέλεσμα του νεοφιλελευθερισμού από την δεκαετία του 1980], τζαι του κλίματος ανασφάλειας που βιώνουν οι πολίτες, καθώς ακόμα τζαι το δίκτυ προστασίας του κεϋνσιανού κράτους πρόνοιας [του new deal] χάνεται…

    Στην νέα δημοσκόπηση γίνεται σύγκριση με το 1942, όταν πρόεδρος ηταν ο Ρούζβελτ του
    New Deal τζαι οι ΗΠΑ ηταν σύμμαχοι της ΕΣΣΔ τζαι το Κομμουνιστικό Κόμμα είσιεν δεκάδες χιλιάδες μέλη, ενώ αριστερίζουσα ατμόσφαιρα υπήρχε τζαι στην διανόηση τζαι στα συνδικάτα [ηταν τούτα που εκκαθάρισε αρχές του 1950 ο Μακαρθισμός]..Το εντυπωσιακό εν ότι τα ποσοστά σήμερα εν πολλά παραπάνω ακόμα τζαι που τότε. Από 25% που απάντησαν ότι είχαν θετική εικόνα για τον σοσιαλισμό το 1942, σήμερα, το 2019 το ποσοστό ανέβηκε στο 43%...

    Τζαι όπως καταγράφεται τζαι σε άλλες δημοκοπήσεις η αλλαγή εν πολλά πιο εμφανής ηλικιακά – εν οι νέοι που ταυτίζονται αυξανόμενα με την έννοιά του σοσιαλισμου..


    «Socialism is gaining ground in the U.S, after a survey, conducted from April 17 - 30, found socialism-supporters lost by only a small percentage to those U.S. citizens who still oppose the political ideology.
    The pollsters are comparing this year's answers to those received in 1942, when the survey was first introduced. At that time, 25 percent of people responded “Good” to the question, “Would socialism be a good thing or a bad thing for the country as a whole?,” as compared to 2019 which saw the answer rise to 43 percent, an 18 percent increase.
    Ιn 1942, 40 percent of participants said they believed socialism would be “bad” while at present, 51 percent responded negatively, an increase of 11 percent. The most marked shift is in the number of people who replied “no opinion” — in 1942, 34 percent didn’t have an opinion about socialism, a number which has dipped to 9 percent in 2019. According to Gallup, this trend is related to a previous survey done in 2018 on U.S. citizens demonstrating a shift in the definition of socialism. The number of people who believe socialism means equality or equal opportunity rose, while the number of those who believe it is means government or state ownership or control of utilities dropped significantly.

    The poll takers also see a partisan divide noting that self-identified Democrats or those who lean in that direction are far more likely to take a favorable view of socialism, while those who identify as Republican are more likely to define socialism as government of control and speak about it in derogatory terms.»


    https://www.telesurenglish.net/news/New-Poll-Shows-More-People-in-US-View-Socialism-as-Good-20190522-0023.html

   

  • Όσο δεν γίνεται κατανοητό ότι τα ΜΜΕ, και ο έλεγχος τους, είναι το τελευταίο όπλο του κατεστημένου και του βαθέως κράτους…
    Οι εκλογές στην Αυστραλία ηταν νάκκον έκπληξη για την ευρύτερη αριστερά [που διά έμφαση τζαι στο μεταναστευτικό, αλλά τζαι στα οικολογικά θέματα του παγκόσμιου κλίματος] καθώς έχασε [παρά τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων ότι θα κέρδιζε] σ’ ένα υποψήφιο βαθύτατα συντηρητικό [χριστιανό
    fundamentalist που εν κολλητός συμφερόντων παραγωγής άνθρακα κοκ]…
    Η πιο κάτω ανάλυση εν σημαντική για δύο λόγους:

-       Καταρχήν κάνει μια ανάλυση που δείχνει ότι παρά την συγκυριακή νίκη της δεξιάς συμμαχίας η ευρύτερη τάση εν εσιει ανατραπεί – πρέπει δηλαδή να μπορεί να ξεχωρίζει κάνεις τα βαθύτερες τάσεις από τις επιφανειακές κινήσεις συγκυρίας… Μάλιστα φαίνεται ότι η κεντροαριστερά μπορεί να μπλοκάρει τις κινήσεις της δεξιάς μέσω Γερουσίας. Τζαι η επιτυχία στην αποτροπή επανεκλογής του τέως δεξιού πρωθυπουργού στο προπύργιο του δείχνει πίεσης την δυνατότητα των κινηματικών κινητοποιήσεων από τα κάτω.

-       Εν επίσης σημαντική η ανάλυση για τις αιτίες της ήττας. Πέρα που την «λάθος» [όπως την ονομάζει] στρατηγική του κόμματος των εργατικών να θέσουν θέματα φορολογίας σε ένα κλίμα που θα μπορούσε εύκολα [όπως τζαι έγινε] να το χρησιμοποιήσει αρνητικά η δεξιά, η βασική αιχμή πάει πίσω σε ένα κεντρικό ζήτημα – τον έλεγχο της πλειοψηφίας των ΜΜΕ που τον Μέρντοκ. Δηλαδή ακόμα τζαι σε χώρες με σαφή αριστερή πλειοψηφία, ο έλεγχος της καθεστωτικής πληροφόρησης που την δεξιά [λόγω συμφερόντων] κάμνει ακόμα τζαι τις εύκολες νίκες της αριστεράς δύσκολες… Τζαι θέτει ευρύτερα το θέμα, ότι η αριστερά πρέπει να καταλάβει ότι χωρίς αυτόνομα επικοινωνιακά δίκτυα, τζαι χωρίς μηχανισμούς αντίστασης τζαι αντεπίθεσης στις ρητορικές της δεξιάς τζαι των συντηρητικών του χθες, θα βρίσκεται συνεχώς σε θέση άμυνας, με ένα Μαρί να πλανιέται…. :) 

«In Australia’s electoral first-past-the-post system, a political party needs to win 76 seats to govern. The conservatives are predicted to gain 77 seats while the opposing Labor party is set to receive 67 seats. Labor is set to lose three seats while Scomo’s party is set to gain three seats. The Green party will have one seat. It won the seat of Melbourne with a stunning 73.3%. There will be three independent candidates. Scomo’s reactionary coalition itself won 44 seats while its junior partners – the Liberal National Party (Queensland) and the Nationals – won 23 and 10 respectively. While Scomo’s conservatives are strong is cities, the Nationals are rural parties. They remain strong in Australia’s hinterland which is somewhat similar to what Americans call flyover statesor Trump-Land.

In addition to Australia’s house of representatives, Australia also has a
Senate which follows the proportional representation system. The senate has 76 seats. 39 seats make a majority. In the senate, conservatives will have 33 seats – hence not the majority. Labor will have 26 seats, the Greens nine seats and the socially liberal centrist Centre Alliancewill have two seats. The crypto-racist One Nation party and the extremely conservative Australian Conservatives will have one seat each. In other words, the progressive group – Labor, the Greens and the Centre Alliance – hold the majority. This means that Scomo’s legislative power is severely tamed.

Next to Scomo’s slim majority in the house of representatives and being forced to seek agreement with the Senate on any future legislation going forward, the only other upset of the election came in a Sydney suburb called Warringah where Scomo’s ideological running mate and former prime minister,
Tony Abbott (Scomo was a minister under Abbott) lost his seat in a social movement campaign to oust Abbott. Tony Abbott – known as the Mad Monk because of his fundamental Catholicism – lost 18.8% to an independent on a 58% to 42% margin. As prime minister, Tony Abbott gave a knighthood to Prince Philip, the husband of the Queen. Since many regard Tony Abbott as a rather destructive force, the untimely demise of Tony Abbott may even be good for Scomo because a potential leadership challenger has been eliminated.

Overall however, three things explain Scomo’s narrow win of 77 seats – which means that he has a one man (mostly men) majority. Scomo’s three winning factors are: a) the Murdoch press, b) Labor’s big mistake and c) Scomo’s political marketing ability.»


https://www.counterpunch.org/2019/05/23/why-reactionaries-won-in-australia/




  • Πάντως η θεαματική εκλογή δεξιών η ακροδεξιών μέσω των ΜΜΕ δεν εγγυάται τζαι την επικράτηση τους. Στην Βραζιλία, ο Μπολσονάρο που εκλέγηκε σαν ο υποψήφιος του πραξικοπήματος του βαθέως κράτους εν υπουργός του ο τύπος που έστησε το θέαμα για να βάλει τον Λούλα φυλακή ώστε να μην είναι υποψήφιος] τζαι των ΜΜΕ του κεφαλαίου [που θέλει να φάει από τις ιδιωτικοποιήσεις] δεν κινείται εύκολα. Ήδη η προσπάθεια του να καταργήσει την αυτονομία των κοινοτήτων των ιθαγενών [μετέφερε μάλιστα τις αρμοδιότητες σε ένα υπουργείο με επικεφαλής ένα φανατικό που θέλει να κάμει χριστιανούς του ιθαγενεις του Αμαζονίου – ο ρατσισμός που στήριξαν δήθεν απρόθυμα τα δυτικά φιλελεύθερα ΜΜΕ τζαι ο νεοφιλελεύθερος Economist].
    Το βραζιλιάνικο κοινοβούλιο πάντως δεν πέρασε την κίνηση του απόγονου της χούντας τζαι «ναι μεν αλλά..» παιδιού του
    Economist. Θα δούμε πως θα πάει και στην γερουσία..

    https://www.reuters.com/article/us-brazil-politics-indigenous/brazil-lawmakers-undo-bolsonaro-move-to-weaken-indigenous-agency-idUSKCN1ST2HH

    Ευρύτερα συμπτώματα εποχής: Τζαι στον αγώνα των ιθαγενών πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι γυναίκες..
    https://www.reuters.com/article/us-brazil-indigenous-women/breaking-from-tradition-indigenous-women-lead-fight-for-land-rights-in-brazil-idUSKCN1S51W6

    Τζαι στην λατινική Αμερική ευρύτερα, ξαναγεμίζουν οι δρόμοι διαδηλώσεις για το δικαίωμα στο μέλλον ενάντια στο παρελθόν που επέβαλε η βορειοαμερικανική αντεπανάσταση αυτήν την περίοδο…




  • Τελικά το αμερικανικό θέαμα ήταν απλώς μια διαφημιστική εκστρατεία για αγορά όπλων...;
    Όσο για την περιοχή μας, μετά τα αμερικανικά θεάματα εναντίον του Ιράν [προς εξυπηρέτηση του Τραμπ εσωτερικά στις ΗΠΑ [ένας εχθρός να βρίσκεται για να έχουν κόκκαλο να γλείφουν οι κολλημένοι του αμερικανικού νεκρού πια 
    imperium] τζαι των «φίλων» στην περιοχή [του Μπιμπί που μπορεί να πάει φυλακή τζαι της Σαουδικής Αραβίας], ανακοινώθηκε τελικά [;] η επιτυχία της νέας θεαματικής [πια – τι άλλο να κάνει ένας ξιπετσισμένος κουρκουτάς – για να θυμηθούμε την ιστορική φράση του Δ. Χριστόφια -  όπως η δυτική ηγεμονία;] εκστρατείας…
    Οι ΗΠΑ εξασφάλισαν αγορές 8 δις όπλων από τους εξαρτώμενους στην περιοχή…

    Πολιτική πωλήσεων. Τζαι υστέρα απορούν μερικοί γιατί γίνεται δημοφιλής ο σοσιαλισμός. Αφού οι οπαδοί του μύθου της «ελεύθερης αγοράς» φροντίζουν να απομυθοποιούν καθημερινά το ψέμα που πουλούσαν για χρόνια…


    https://www.telesurenglish.net/news/US-to-Sell-Arab-Allies-8B-in-Arms-to-Deter-Iran-Pompeo--20190524-0013.html




  • Αν είχατε έστω και τις ελάχιστες αμφιβολίες για το πώς τα δυτικά ΜΜΕ ήταν όργανα ψέματων και φερέφωνα των θεαμάτων του έστηναν οι ισλαμιστές στην Συρία, ιδού ακόμα ένα τεκμήριο

    Και στα
    sidelines διέρρευσε έκθεση από την οργάνωση διερεύνησης για χημικά όπλα/και πράξεις που διαψεύδει και τα δυτικά ΜΜΕ αλλά και την ηγεσία του οργανισμού που ταυτίστηκε με το θέαμα της ‘χημικής επίθεσης’ στην Ντούμα της Συρίας [μια από τις τελευταίες απόπειρες των δυτικών ΜΜΕ να εκμαιεύσουν βομβαρδισμό της Συρίας [το αιματοβαμμένο προφίλ του «φιλελεύθερου» νεοαποικιακού  μιλιταρισμού]. Τελικά, όπως έλεγαν όσοι κοίταγαν το λογικά δεδομένα [γιατί να κανει επίθεση με χημικά η κυβέρνηση σε μια μάχη που τέλειωνε με νίκη της;] το θέαμα το έστησαν οι ισλαμιστές.
    Τα δυτικά ΜΜΕ δεν ευκαιρούσαν να σχολιάσουν την γκάφα τους.

    Αλλά ήταν γκάφα ή σκόπιμη προσφορά υπηρεσιών;


    Το λογοκριμένο έγγραφο από θεσμικό μέλος του
    OPCW [ Οργανισμού για παρεμπόδισης Χημικών όπλων] αμφισβητεί την θεωρία ότι οι κύλινδροι οι οποίοι υποτίθεται βρέθηκαν ρίχθηκαν από αεροπλάνο [με βάση τον περιβάλλοντα χώρο  και τι θα έπρεπε να υπάρχει αν γινόταν ρίψη] και εισηγείται ότι μάλλον τοποθετήθηκαν εκεί χειρωνακτικά – σαν στημένο σκηνικό. Αλλά ο οργανισμός οφειλεν να πουλήσει φαίνεται άλλο φιλμάκι στα δυτικά ΜΜΕ που τώρα έπαθαν αλαλία… 

    https
    ://www.telesurenglish.net/news/US-to-Sell-Arab-Allies-8B-in-Arms-to-Deter-Iran-Pompeo--20190524-0013.html



  •  Και μια ακόμα θετική είδηση από την χωρά που οικοδομήθηκε σαν σύμβολο μνήμης στα θύματα του Άουσβιτς και καταλήγει σαν το τελευταίο ρατσιστικό κράτος με καθεστώς απαρτχάιντ: τουλάχιστον μερικοί νέοι καταλάβουν – κοινή εκδήλωση ισραηλινών και παλαιστινίων νέων για την κλιματική αλλαγή.
   
 

 


BKP: UBP-HP hükümeti kukla ve taksimci bir hükümettir.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Merkez Yürütme Kurulu, UBP – HP hükümet programını değerlendirdi.

“Hükümet programının en önemli yanının, federal çözüm modelinin tamamen terk edilip, yerine AB’ne üye iki ayrı devlet politikasının benimsenmiş olmasıdır” diyen BKP Merkez Yürütme Kurulu, “Bu tamamen taksimci bir yaklaşım olup, Kıbrıs Türk toplumunun sonudur” dedi.
Ankara’daki AKP hükümetinin, ray değişikliği adı altında, Kıbrıs’ın kuzeyini rehin tutma ve kendi çıkarlarını koruma peşinde olduğunu vurgulayan BKP Merkez Yürütme Kurulu, “Kıbrıslı Türk yurtseverlere düşen görev, ülkenin birliği temelinde bir araya gelip ortak vatan mücadelesini sürdürmektir” dedi.

İcazetini TC elçiliğinden alan göstermelik kukla bir koalisyon hükümeti kurulmuştur denen BKP Merkez Yürütme Kurulu açıklamasında, “Bugüne kadarki BM kararlarını ret eden, toplumlar arası görüşmeleri bitiren böyle bir karar, Kıbrıs Türk toplumunu felakete sürüklemekten başka bir işe yaramaz” dedi.

BKP Merkez Yürütme Kurulu, “Cumhurbaşkanı Mustafa Akıncı’ya darbe yapma hedefini güden bu politikanın orkestra şefi TC Dış İşleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu’dur ” diyerek, UBP – HP hükümeti ve meclis aracılığı ile halkımızı yeni maceralara sürüklemeye çalışanlar karşısında barış, demokrasi ve özgürlük mücadelesini yükseltmenin tüm yurtseverlerin öncelikli görevi olduğunu vurguladı.

 

Countering hate speech, nationalism and populism in the public discourse and the media

By Doros Polykarpou

KISA – Action for Equality, Support, Antiracism is organising a seminar on ‘Countering hate speech, nationalism and populism in the public discourse and the media’, on Friday and Saturday, 31 May and 1 June 2019. The seminar, which will be held at  Goethe Institute in Nicosia, is being organisation in the framework of the transnational project “Words are Stones», in which KISA participates with organisations in 5 EU member states.

In the first part of the seminar, which will start on Friday, at 6:00 in the afternoon, the following themes will be presented by corresponding speakers:

The seminar will be opened by KISA and more particularly by Ms Anthoula Papadopoulou, Chair of the Steering Committee, who will present the project and the the main findings of the national report for Cyprus.

Mr Aristos Tsiartas, Lawyer, will follow with a speech on the interaction of hate speech, nationalism and populism and their interactions on human rights, civil liberties and society in general.

Mr Aristoteles Constantinides, Associate Professor of Law at the University of Cyprus, will speak on the prohibition of hate speech as a permissible limitation to the freedom of expression. 

Following on, Mr Kypros Michaelides, Chielf of Policy, will speak on the contribution of law enforcement agencies on combating discrimination and hate speech.

And finally, Ms Sevgül Uludağ, the well-known Turkish Cypriot journalist and Nobel Prize nominee, will speak on combating hate speech and nationalism through seeking the truth, reconciliation and peace.

The first day of the seminar will close with a light meal and networking.

It is noted that there will simultaneous translation from-to Greek to English.

The whole programme  as well as the themes and speakers of the second day of the seminar, on Saturday, 1 June, which starts at 09:00 in the morning, are shown in the attached agenda or the link: https://bit.ly/2VX8glr.

Αντιμετώπιση της ρητορικής μίσους, του εθνικισμού και του λαϊκισμού στο δημόσιο λόγο και στα μέσα ενημέρωσης

By Doros Polykarpou

Η ΚΙΣΑ – Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό διοργανώνει την Παρασκευή και το Σάββατο, 31 Μαΐου και 1 Ιουνίου, σεμινάριο με θέμα την «Αντιμετώπιση της ρητορικής μίσους, του εθνικισμού και του λαϊκισμού στο δημόσιο λόγο και στα μέσα ενημέρωσης». Το σεμινάριο, που θα  πραγματοποιηθεί στο Ινστιτούτο Goethe στη Λευκωσία, διοργανώνεται στο πλαίσιο του διακρατικού προγράμματος «Οι λέξεις είναι πέτρες», στο οποίο συμμετέχει η ΚΙΣΑ μαζί με οργανώσεις από άλλα 5 κράτη μέλη της ΕΕ.

Στο πρώτο μέρος του σεμιναρίου, που θα αρχίσει την Παρασκευή, στις 6:00 το απόγευμα, θα παρουσιαστούν τα ακόλουθα θέματα από αντίστοιχους/ες ομιλητές/ομιλήτριες:

Το άνοιγμα του σεμιναρίου θα γίνει από την ΚΙΣΑ και συγκεκριμένα από την κα Ανθούλα Παπαδοπούλου, Πρόεδρο του ΔΣ, η οποία θα παρουσιάσει το έργο όπως και τα βασικά συμπεράσματα της έκθεσης για την Κύπρο.

Στη συνέχεια, ο κ .Άριστος Τσιάρτας, Νομικός, θα μιλήσει για  την αλληλεπίδραση της ρητορικής μίσους, του εθνικισμού και του λαϊκισμού και για τις επιπτώσεις τους στα ανθρώπινα δικαιώματα, τις ατομικές ελευθερίες και την κοινωνία γενικά.

Ο κ. Αριστοτέλης Κωνσταντινίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Τμήμα Νομικής, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, θα μιλήσει για την απαγόρευση της ρητορικής μίσους ως επιτρεπόμενος περιορισμός στην ελευθερία έκφρασης.

Το λόγο στη συνέχεια θα έχει ο κ. Κύπρος Μιχαηλίδης, Αρχηγός της Αστυνομίας, ο οποίος θα μιλήσει για τη συμβολή των διωκτικών αρχών στην καταπολέμηση των διακρίσεων και  της ρητορικής μίσους.

Τέλος, η κα Sevgül Uludağ, η γνωστή Τουρκοκύπρια δημοσιογράφος και υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης, για την καταπολέμηση της ρητορική μίσους μέσα από την αναζήτησης της αλήθειας, της συμφιλίωσης και της ειρήνης.

Η πρώτη ημέρα του σεμιναρίου θα κλείσει με ελαφρύ γεύμα και αλληλογνωριμία και δικτύωση στις συμμετέχουσες και τους συμμετέχοντες.

Σημειώνεται ότι στο σεμινάριο θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση από τα ελληνικά στα αγγλικά και αντίστροφα.

Ολόκληρο το πρόγραμμα καθώς και τα θέματα και οι ομιλήτριες/ές της δεύτερης μέρας του σεμιναρίου, το Σάββατο, 1 Ιουνίου, που αρχίζει στις 09:00 πρωί, φαίνονται στη συνημμένη ατζέντα ή στον ηλεκτρονικό σύνδεσμο: https://bit.ly/2VX8glr

Sol Anahtarı Lefkonuk’taydı

By Mehmet Adaman

nor

Baraka Müzik Grubu Sol Anahtarı, Geçitkale Belediyesi Engelli Meclisi tarafından organize edilen ve engelli bireylerin rol aldığı “Ben Sen’im” isimli tiyatro oyununa katkı koymak için 29 Mayıs Çarşamba akşamı Geçitkale’de (Lefkonuk) konser verdi. Sol Anahtarı, oyun için bestelediği “Engelsiziz” adlı parçayı da oyun öncesi verdiği konserde canlı olarak çalarak, dinleyenlerden büyük alkış aldı. 61417845_888157034853194_7920431271673593856_n 61588695_362042041115767_6588481382547193856_n 61629816_2341294812576577_844022942667898880_n nor nor

İzle Tartış’ta Hanna İzleniyor

By Mustafa Batak

izle tartış site haber

İzle Tartış’ta bu ay Hanna filmi  izlenilecek   Mayıs ayı filmi Mucize (Wonder) olmuştu. Baraka’nın her ay kesintisiz devam eden ücretsiz etkiliği, sun izle tartışta 4 Mayıs akşamı Mucize (Wonder)  filmi izlendi. Film sırasında ve sonrasında gerçekleştirilen sohbette keyifli ve düşündürücü anlar yaşandı. Farklılıklarla hayata gelen ve buyüzden de hayatları boyunca zorluklarla karşılaşacak çocuklara nasıl davranıldığı ve nasıl davranılabileceği üzerine derin bir sohbet gerçekleştirildi. Ülke yönetiminden okul öğretmen ve çalışanlarına, aile bireylerinden arkadaş ebeveynlerine kadar herkesin böylesi çocukların toplumda huzur ve güven içinde yaşayabilmeleri ile yerine getirmesi gerekilen sorumluluklardan örnekler verildi. izle tartış görsel Haziran ayı filmi Hanna Katılımcıların önerileriyle belirlenen bir sonraki film ise Hanna oldu. 16 yaşında zeki ve meraklı bir çocuk olan Hanna (Saoirse Ronan) babası Erik'e fazlasıyla bağlıdır. Hanna, kuzey Finlandiya'nın balta girmemiş ormanlarında, soğukkanlı bir ölüm makinesi, bir suikastçı olarak yetiştirilmiştir. Hayatı boyunca okula hiç gitmeyen Hanna artık Avrupadadır. Ve tüm hedefi görevini yerine getirebilmektir. Macera, aksiyonun yaşanacağı, insanlarla temas ettikçe kendi varoluş amacını da sorgulayacağı duygusal sahneler de barındıran bu güzel filmi birlikte izlemek isteyen herkesi 1 Haziran Cumartesi akşamı 20:00′de Kızılbaş’taki lokalimize bekleriz.

There is no future, the future is NOW – SLG Salouga Hostel

By Beyond Europe

Our friends and comrades in Thessaloniki are creating a new collective – a hostel in the social space Micropolis! Soon information about a crowdfunding will be published. In the meantime read the declaration, check out the FB page of SLG Salouga Hostel and leave a like!

August 2008: Airbnb is founded

2010: The company goes over 1 million subscriptions and accepts financing of 7.5 million dollars.

2011: Airbnb grows to over 5 million subscriptions.
June 2012: 10 million subscriptions.

2013: Airbnb already has offices in Ireland, London, Singapore and USA.

2014: The company accepts financing close to 500 million dollars.

2015: It reaches a valuation of 2.3 billion dollars with additional financing.

November 2015: Airbnb is not accepted in San Francisco
.
2016: Airbnb becomes the only company in its sector having bought all the other smaller ones.

2018: Airbnb has by now taken over all the major cities of Europe and the USA. Most homeowners choose to throw out those renting their homes and to place their home in the Airbnb platform which reaches a valuation of 38 billion.

2019: Madrid adopts a law which essentially forbids to 95% of houses to come under Airbnb.

2020: This is followed with similar laws by other European cities such as Barcelona, Milan, Paris.

2021: The valuation of Airbnb develops with slower but steady rhythm as it continues to develop around the world despite the legal limitations placed by some cities.

2022: In all European cities and metropoles, where Airbnb has been forbidden, pressure is growing to bring the platform back for development purposes by owners of properties, restaurants, bars, foreign investors, airlines and the tourism lobby.

2023: A new world economic crisis breaks out. It is fired up first by the second nuclear explosion in Fukushima, 12 years after the first. The extremely high levels of radiation in the Pacific Ocean, which destroy natural resources, result in an ocean where no exploitation can take place, all life in it either dies or gets sick, all this while cancer levels exceed all records in its coasts. As coastal areas are evacuated insurrections break out, while in the USA armed revoltsdevelop. The second reason for this is the break up of the bubble of student loans in the USA, which had reached in the USA already from 2019 1.5 trillion dollars and in 2023 it reaches 3 trillion. Studentmobilisations and occupations of universities starting in America and then in Europe are the biggest ever recorded. At the same time, a new phenomenon appears which was called by economists “mass fall out” and “mass skive”. It grew like an epidemic, especially after it expanded to mass media; persons around 25-40 “could not get up from bed”, leading this way to the greatest multisector long duration wild strikes of all time. An asymmetric attack by hackers is launched against state institutions and multinational companies. New revelations come to light after whistle blowing by members of several secret services around the world. Depression reaches 30% of world population, suicides and hunger strikes reach massive proportions.

2024-2026: An enormous war has erupted which has become known in history and human conscience as “worldwide civil war”. Extreme pauperisation leads to chain insurrections worldwide. The central slogan „The future is NOW!“ is being shouted in all languages around the world. NATO, Russia and China send international fully armed armies in the streets of metropoles and provinces; coordinated attacks with drones in occupied areas result in the death of many millions of civilians and imprisonments of many more millions. State prohibitions shut down the internet in many areas.

2027: Airbnb buys out the monopoly of privately managed prisons in the whole world, which in the context of the new state of exception penal system function also as production chains for big multinational companies, such as Amazon, aiming at a faster economic growth. Other impoverished areas have been transformed into huge lagers by states and international military organisations and their populations work in big chains of production for just a daily meal. In parallel with all this, conflicts continue around the world with somewhat lower intensity, since because of insurrections autonomous zones were created which continue to resist including evermore greater parts of population.

2028: Airbnb launches its “all inclusive trip packages”. In cooperation with Google’s big data management, it offers specially adjusted to everyone door to door trips, i.e. from the moment they leave their house until they return to it. All intermediary steps, including transportation, hotel accommodation, entertainment and food have been bought by Airbnb. Disneyworld, which has the monopoly in the spectacle industry, converts cities and metropoles in huge tourist thematic parks. Cities are equipped with “intelligent borders” for the prevention of insurrections. All this takes place with the agreement of state governments for “economic growthand anti-depression” reasons. The valuation of Airbnb explodes to 600 billion dollars.

2029: One after the other, many European metropoles such as Rome, London, Paris and Athens are bought by Airbnb. The historic centers of cities are converted for rent by rich locals and tourists, while the lowerclass is obliged to live outside the center in production lines in the suburbs and live in overercrowded buildings or encampments. Their possibility to move is limited, except for higher level company employees able to travel through Airbnb in poorer countries. Any protest, if not quashed before it even appears due to extreme controland collection of information, is put down brutally by international armies that have replaced the police in the streets of cities, in addition to the newly established U.O.M.A. (Units for Order Maintenance Airbnb).

2030: And then, when we had thought that all was finished, some glimpses of freedom appeared. Antiauthoritarian groups and communities, pushed to the edges of cities, since living in the center was impossible if you were not rich, decide to join together and prepare one last plan. Feverishsecret processes in encrypted communications and collaboration at global level are following. All those who have continued participating in movements decide to create from below conditions of living and housing against the monopoly of Airbnb. Selforganized structures of hospitality are created with rules of resistance to the wave of tourism and uprooting of people, which cater to those who want to visit various cities in Europe, and exchange experiences and ideas on whether another world is finally possible. In Thessaloniki, this starts from the (since 2025)occupied autonomous zone of Aristotle University , a movement conducted via the underground tunnels and catacombs toward the center of the city. Finally, the until 2023 Free social space Micropolis, is occupied with the intention to create a center of the struggle against Airbnb and expand the autonomous community into the centre of the city. SLG Hostel takes form.

UBP-HP hükümeti, statükoyu korumak ve Cumhurbaşkanı Akıncı’dan kurtulmak üzerine kurulmuştur.

By birlesikkibrispartisi

BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, Ankara’daki AKP iktidarının müdahaleleri sonucunda  UBP – HP  hükümetinin kurulduğunu belirterek, “Statükoyu korumayı hedefleyen bu yeni yapı, federal çözümden uzaklaşma, AKP’nin dayattığı ekonomik paketleri hayata geçirme ve Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Sn: Akıncı’yı  tasfiye etme üzerine kurulmuştur” dedi.

Bugün mecliste okunan hükümet programının bundan öncekiler gibi cek-caklar üzerine kurulu olduğunu belirten İzzet İzcan, “Yıllar var bu ülkeyi yöneten statükocu partilerin, Kıbrıs Türk toplumunu rehin tutmak, statükoya zaman kazandırmak ve ayrılıkçı yapıyı kökleştirmek peşinde koştuklarını vurguladı.

“ Dünyadan izole edilmiş militarist  bir yapı içerisinde ekonomik kalkınma ve refah sağlanamaz” diyen BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, “Büyük sıkıntılar içerisinde olan tüm sektörlerin, kurtuluşun çözüm, barış ve demokrasiden geçtiğini anlaması ve bu mücadeleye destek vermesi gerekmektedir” dedi.

Aynası iştir kişinin lafa bakılmaz.

Hükümet programında demokrasi, sosyal adalet, hukukun üstünlüğü ve laiklik ilkesine bağlı kalınacağının yazılmasının laftan ibaret olduğunu dile getiren BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, “Aynası iştir kişinin, lafa bakılmaz” dedi.

 

Hak, Adalet, Vicdani Ret – Nazen Şansal

By Nazen Şansal

78589

 Argasdi dergimizin "Adalet" temalı 54. sayısından bir yazı...

78589

Haklar, onları hayatımızda kullanalım veya kullanmayalım herkes içindir. Tüm insanların, insanlık onuruna yaraşır şekilde yaşaması için sahip çıkılmaları ve geliştirilmeleri gerekir. Bir hakkın tanınmasını talep etmek için o hakkın kullanıcısı olmak da şart değildir. Vicdani retçi olmayan hatta toplumsal dönüşüm koşullarının bazı aşamalarında şiddet kullanmanın kaçınılmazlığına inanan bir kişi de vicdani ret hakkını savunabilir, savunmalıdır da… Granma gemisinden Küba sahiline inen doktor Che, Batista’nın askerlerinin saldırısına uğradığında, hem doktor çantasını hem de cephaneyi taşıyamayacağını anlamış ve doktor çantasını bırakıp silahları almıştı.  Meksika’da yerli halklar ile birlikte emperyalizme karşı mücadele eden Zapatistalar, kağıt uçaklarla hava saldırısı gibi yaratıcı eylemlere imza atsalar da aslında yıllardır silahlı bir direnişle neoliberal politikaları geriletebilmektedir. Tüm bunları ve “Bu mücadele sınıflar mücadelesidir. Burada el titremesine, tereddüde ve kararsızlığa yer yoktur.” diyen Mahir Çayan’ın ideolojisini takdirle takip ederken vicdani retçi olmayı tutarlı ve mantıklı bulmayabiliriz. Ve tıpkı faşizme karşı verilen İspanya iç savaşındaki gibi, militarist olmayan yapılar içerisinde silahlı direnişi de, daha güzel bir dünya için mücadele yöntemlerinden biri olarak kabul edebiliriz. Ancak yine de evrensel insan haklarını sahiplenmek, herkesin düşünce, inanç ve vicdanının gereklerine göre özgürce yaşayabilmesini savunmayı ve vicdani reddin yasal bir hak olarak tanınmasını talep etmeyi de gerektirir. Hatta vicdanımızdaki adalet duygusu,  vicdani retçi olmasak da bu hakkı savunmamızı zorunlu kılar. Bu nedenle ülkemizde vicdani reddin bir yasa ile düzenlenerek hak olarak kabul edilmesini destekleriz. Bireyin savaşa karşı geliştirdiği bir tavır olarak, savaşlar kadar eski bir tarihe sahip olan vicdani reddin kökleri esas olarak Hristiyan pasifizmine dayanır. Dünyanın ilk bilinen vicdani retçisi Maximilian’dır. Kuzey Afrika’da Numidiya ülkesinden 21 yaşında bir genç, Roma ordusuna katılmayı reddeder ve Romalılar tarafından idam edilir. Tarihin bilinen bu ilk örneğinde olduğu gibi karşı çıkışların ilk gerekçesi, genel olarak, dinlerdeki “insan yaşamını sona erdirmenin kötü olduğu” inancına dayanmıştır. Bugünkü anlamıyla vicdani ret, kişinin ahlaki tercihleri, dini inancı veya politik görüşleri nedeniyle askere gitmeyi reddetmesidir. Vicdani veya dini gerekçelerle askerlik yapmamak ve bunu kamuoyuna açıklamak, düşünce, din ve vicdan özgürlüğü kapsamında bir insan hakkıdır. Anayasa’da düşünce, din ve vicdan özgürlüğü açıkça yer almaktadır. Ülkemizin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nde de bu hak tanınmıştır. Ayrıca Anayasa Mahkemesi kararlarında da “Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin önerdiği gibi askeri hizmet yerine sivil kamu hizmeti yapılmasına olanak tanıyan bir düzenlemeye iç hukukta yer verilmesi, tamamı ile yasama organının değerlendirme ve takdirindedir.” denilerek konunun hükümet ve meclisçe düzenlenmesi gereği belirtilmiş durumdadır. Ülkemizde son aylarda gündemde olan bu konu, hükümetin hazırladığı bir yasa tasarısı ile Meclise de taşındı. Meclis bu yasayı geçirir mi geçirmez mi bilmiyoruz ama bugün hükümeti oluşturan partilerin tümünün vicdani ret hakkını tanıyacakları yönündeki dünkü vaatlerini gayet iyi hatırlıyor ve kendilerine de hatırlatıyoruz. Öte yandan ülkemizde vicdani ret mücadelesi, dünyada bu hak uğruna çok ağır bedeller ödeyenlerin verdiği mücadelelerden ve bu hakkın genel felsefesinden biraz daha farklı bir perspektif ve yöntemlerle gerçekleşmekte, kanaatimizce bu sebeple doğru anlaşılamamaktadır. Vicdani ret, bireyin keyfine veya o günlerdeki fikrine göre askere gitmeyi veya gitmemeyi seçebilmesi demek değildir. Yasada yer alan ve adil bir şekilde değerlendirilen belli şartların var olması halinde, askerlikten muaf tutularak bunun yerine -genelde zorunlu askerlikten biraz daha uzun bir süre- kamu hizmeti yapılmasıdır. Örneğin, Yehova Şahitleri, dini inançları sebebiyle; pasifistler, insan ilişkilerinden beslenmelerine kadar her alanda şiddetsiz bir yaşam felsefesiyle hayatlarını sürdürdükleri için askere gitmemektedir. Bazı İsrail askerlerinin Gazze’de savaş suçu işlendiği için oraya gitmeyi reddetmesi gibi devletin veya ordunun almış olduğu yanlış bir karara ortak olmamak şeklindeki bir politik görüşle de vicdani ret hakkı kullanılabilmektedir. Ancak burada muhtemel bir savaştan değil hali hazırda süren bir savaştan bahsedilmektedir. Bununla birlikte devleti tanımamak bir vicdani ret gerekçesi olabilir mi? Vicdani reddin bir hak olarak o devletin meclisinden geçecek ve kurumlarınca uygulanacak yasalarında yer alması istendiğine göre, devleti tanımamak, mantıklı ve tutarlı bir gerekçe olamaz. Milliyetçiliğe veya ülkemizdeki taşeron işgale karşı verilecek haklı mücadele, vicdani ret hakkıyla karıştırılmamalı, başka araç ve yöntemlerle sonuna kadar savunulmalıdır. Ülkemizdeki vicdani retçilerin çoğu askerliğini yapmış olup seferberliğe gitmemek için vicdani reddini ilan etmiştir. Askere hiç gitmemek üzere vicdani reddini açıklayanlar ise değiştirmek için mücadele ettiğimiz yer olan Kıbrıs’ın kuzeyinde yaşamamaktadır. Bir sivil itaatsizlik biçimi olan vicdani ret mücadelesinin, sivil itaatsizliğin genel prensiplerine uygun olarak yapılması anlamlıdır. Sivil itaatsizlik, değiştirilmesi veya kaldırılması talep edilen yasanın hükümlerine uymayı reddederek o yasaya uyulmamasının, o yasada belirtilen bedeline maruz kalmaya rıza göstermeyi de içeren bir yöntemdir. Yurt dışında kalmak, çalışma veya okuma amaçlı bir zorunluluk da olabileceği gibi, Askerlik Yasasının askere gitmeyi reddedenlere uyguladığı bir bedel değildir. Tüm bunların yanı sıra vicdani ret ile profesyonel askerlik tartışmaları birlikte yürütülmekte ve sanki profesyonel askerlik bu duruma bir çözüm getirecek gibi sunulmaktadır. Oysa askerliğin profesyonelleşmesi, ordu kurumunu halktan uzaklaştıracak ve maddi kaygılarla veya milliyetçi ya da militarist görüşlere sahip olması sebebiyle askere yazılanlar ile halk kesimleri arasında ciddi bir kopuş olacaktır. Bugün eylemlerde gördüğümüz polislerin pek çoğunun halen bizler gibi halktan olmasının tam aksine profesyonel bir ordu, her türlü halk hareketini bastırmakta görev aşkıyla yanıp tutuşacak ve halktan çok hükümete ve dolayısıyla sermayeye yakın duracaktır. Vicdani ret tartışmasının gerek savunanlar gerekse karşı çıkanlar açısından, hem gerekçe hem de yöntem anlamında yanlış bir zeminden yapılması, halkın konuyu yanlış yerden kavrayıp, yurt içinden veya dışından yüzlerce kişinin vicdani retçi olarak askere gitmeyeceğini düşünmesine ve bu insan hakkına mesafeli durmasına sebep olmaktadır. Oysa vicdani ret evrensel bir haktır. Nazen Şansal nazen_sansal@yahoo.com    

H εκλογική νίκη να γίνει αφετηρία για αντεπίθεση

Submitted by admin on

Share it now!

Η εκλογή του Νιαζί Γκιζίλγιουρεκ με το ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ στις ευρωεκλογές είναι μια ιστορική εξέλιξη. Η εκλογή ενός τουρκοκύπριου με τις ψήφους ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων είναι ένα χαστούκι στους εθνικιστές και τους φασίστες και στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα για την προοπτική της συνεργασίας, της συμφιλίωσης και της ενότητας των απλών ανθρώπων στο νησί. Δημιουργεί μια νέα δυναμική και ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας για ειρήνη και επανένωση.

Το δεύτερο σημαντικό που έδειξαν οι ευρωεκλογές είναι την αποδοκιμασία της κυβέρνησης και του κυβερνητικού κόμματος. Όσο και να δηλώνουν ικανοποιημένοι που διατήρησαν την πρωτιά δεν μπορούν να κρύψουν ότι έχασαν 9% από τις ευρωεκλογές του 2014 και περισσότερες από 18,000 ψήφους. Η Ψαλλίδα από το ΑΚΕΛ μειώθηκε σε 1,5% από το 11% που ήταν στις προηγούμενες ευρωεκλογές. Ο κόσμος αποδοκίμασε τη πολιτική της λιτότητας, των περικοπών, και των σκανδάλων από τους «άριστους των αρίστων» που διόρισε ο Αναστασιάδης. Αποδοκίμασε τη ρατσιστική ρητορική και την απαξίωση που επεχείρησαν για όσους διαφωνούν μαζί τους με χυδαίες εκφράσεις όπως τα «μηδενικά». Αποδοκίμασε τις εθνικιστικές επιθέσεις στο Νιαζί και τις προσβολές προς τους τουρκοκύπριους με τις «δανικές ψήφους».

Το τρίτο σημαντικό στοιχείο που βγήκε μέσα από αυτές τις εκλογές ήταν η αποτυχία του ΕΛΑΜ, του εδώ παραρτήματος της Χρυσής Αυγής να κερδίσει την 6η έδρα. Ολες οι δημοσκοπήσεις του έδιναν προβάδισμα αλλά τελικά την έδρα την κέρδισε η ΕΔΕΚ την οποία ψήφισαν αρκετά άτομα από άλλους χώρους με στόχο να εμποδίσουν το ΕΛΑΜ να εκλέξει ευρωβουλευτή. Μπορεί το ΕΛΑΜ να ανέβασε τα ποσοστά του στο 8.2% αλλά αυτό οφείλετε κυρίως στην μεγάλη αποχή (57,20%). Στην πραγματικότητα κέρδισε μόνο 1300 ψήφους περισσότερους από τις προεδρικές του Φλεβάρη του 2018. Αυτό όμως με κανένα τρόπο δεν πρέπει να μας προκαλεί εφησυχασμό. Σίγουρα χαιρόμαστε που δεν κατάφεραν να εκλέξουν ευρωβουλευτή γιατί αυτό θα τους έδινε ακόμη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και δυναμική όπως και πόρους αλλά το ότι εδραιώνεται σε ψηλά ποσοστά και κυρίως μέσα στη νεολαία είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίσουμε άμεσα την επόμενη περίοδο.

Είναι επίσης σημαντικό το ότι για πρώτη φορά τα κόμματα, που την προηγούμενη περίοδο συνεργάστηκαν με τους φασίστες του ΕΛΑΜ σε μια σειρά εκδηλώσεις, όπως για το ενωτικό δημοψήφισμα, τη διαμαρτυρία έξω από την Ελληνική Πρεσβεία, για να μην ανοίξει το οδόφραγμα στην Δερύνεια και πολλά άλλα, αναγκάστηκαν να μιλήσουν ανοικτά για την φασιστική απειλή. Στα πάνελ των συζητήσεων όλα τα κόμματα χαιρέτησαν την εκλογή ευρωβουλευτή από την ΕΔΕΚ και τον αποκλεισμό του ΕΛΑΜ – Χρυσή Αυγή και για πρώτη φορά μίλησαν για ακροδεξιά, για φασιστικό κόμμα και νεοναζί. Μέχρι τώρα μόνο το ΑΚΕΛ αναφέρονταν στο ΕΛΑΜ σαν Χρυσή Αυγή Κύπρου. Τώρα ακόμη και ο Συναγερμός που πριν λίγο καιρό ο Υπουργός του της Παιδείας επισκέφτηκε τους νεοναζί στα γραφεία τους και δήλωσε ότι «μοιράζονται τις ίδιες αρχές και αξίες» χαιρέτησε την εκλογή ευρωβουλευτή από την ΕΔΕΚ και μιλήσει για τον κίνδυνο από το ΕΛΑΜ, παρά το ότι απόφυγε να μιλήσει για φασιστικό κόμμα αλλά μίλησε για εθνικιστικό.

Όλα αυτά δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου ενάντια στον φασισμό και τον ρατσισμό. Ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται εκλογικά, ούτε και πρέπει να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές για να κάνουμε ένα μέτωπο ενάντια στη φασιστική απειλή. Χρειάζεται να συγκροτήσουμε ένα αντιφασιστικό κίνημα που να έχει διάρκεια και μαζικότητα και να μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ακροδεξιάς και των φασιστών όπου εμφανίζονται κάθε φορά. Ένα κίνημα που να αντιστέκεται στις επιθέσεις της κυβέρνησης και των αφεντικών. Μια κοινωνική συμμαχία, που να αποτελείται από τον κάθε ένα και την κάθε μια που δεν θέλει να δει να ξαναγίνονται ολοκαυτώματα και ναζιστικές θηριωδίες, που θέλει να ζήσει σε μια επανενωμένη πατρίδα που θα την «διαφεντεύουν αυτοί που την δουλεύουν», σε μια κοινωνία που να χαρακτηρίζεται από την κοινωνική αλληλεγγύη, την αποδοχή και το σεβασμό της διαφορετικότητας, ανεξάρτητα από θρησκεία, εθνική καταγωγή ή σεξουαλικό προσανατολισμό.

Αν δεν το κάνουμε τώρα, θα έχουμε χαραμίσει μια τεράστια ευκαιρία που μας ανοίγει το κλίμα που δημιουργεί η εκλογή του Νιαζί Γκιζίλγιουρεκ και η ενίσχυση της αριστεράς και των κομμάτων που έστω και αργά αναγνώρισαν την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η φασιστική απειλή.

Εργατική Δημοκρατία
27 Μάη 2019

  • May 27th 2019 at 12:57

Επισκόπηση 13/05 -19/05

By Παρατηρητήριο εργασίας και ταξικών σχέσεων
Επισκόπηση 13/05 -19/05 


Επισκόπηση 13/05 -19/05 


Αυξάνονται οι έκτακτοι στο δημόσιο

13/05

Αύξηση παρουσιάζεται στην εργοδότηση εκτάκτων υπαλλήλων στη δημόσια υπηρεσία, όπως διαφαίνεται από στοιχεία που ανακοίνωσε η Στατιστική Υπηρεσία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το εργατικό δυναμικό της κυβέρνησης τον Απρίλιο του 2019 αυξήθηκε κατά 215 άτομα (0,4%) σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2018 και έφτασε τα 52.311 άτομα από 52.096 τον Απρίλιο του 2018.

Στο έκτακτο προσωπικό παρατηρείται αύξηση (4,9%) φθάνοντας τις 17.306 σε σχέση με 16.504 άτομα τον Απρίλιο του 2018.

Στο μόνιμο προσωπικό παρατηρείται μείωση κατά 587 άτομα (-1,6%) στα 35.005 από 35.592.

Σε σχέση με τον Απρίλιο του 2018 τόσο στη Δημόσια όσο και στην Εκπαιδευτική Υπηρεσία υπάρχει αύξηση με τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση να παρατηρείται στο προσωπικό της Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (1,6%) και πιο συγκεκριμένα στο έκτακτο προσωπικό με ποσοστό 11,4% (394 άτομα).

Σε σχέση με το Μάρτιο του 2019 παρατηρείται αύξηση σε όλες τις κατηγορίες εκτός από την Εκπαιδευτική Υπηρεσία που παρατηρείται μείωση (-0,4%). Η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στο προσωπικό των Δυνάμεων Ασφαλείας (2,0%) που κυρίως οφείλεται στο έκτακτο προσωπικό (4,8%).

Στην Κυβέρνηση περιλαμβάνονται η Δημόσια Υπηρεσία, η Εκπαιδευτική Υπηρεσία, οι Δυνάμεις Ασφαλείας και οι Ωρομίσθιοι Κυβερνητικοί Εργάτες. Στη Δημόσια Υπηρεσία περιλαμβάνονται οι μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι των Υπουργείων, Τμημάτων και Υπηρεσιών. Στην Εκπαιδευτική Υπηρεσία περιλαμβάνεται το μόνιμο και έκτακτο εκπαιδευτικό προσωπικό που υπηρετεί στις σχολικές μονάδες καθώς και το προσωπικό του Κέντρου Παραγωγικότητας και του Ανώτερου Ξενοδοχειακού Ινστιτούτου. Στις Δυνάμεις Ασφαλείας περιλαμβάνονται η Αστυνομία, η Πυροσβεστική Υπηρεσία και η Εθνική Φρουρά.

Στα στοιχεία δεν περιλαμβάνονται τα Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (Βουλευτές και Εκπρόσωποι Θρησκευτικών Ομάδων).

Της Γεωργίας Χαννή

πηγή: Stockwatch


Σε 48ωρη απεργία η συντεχνία «Ισότητα»

13/05

Με πορεία από το Υπουργείο Οικονομικών προς το Προεδρικό, άρχισε σήμερα η 48ωρη απεργία της Παγκύπριας Συντεχνίας Ισότητας,  υπέρ των δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων Ορισμένου και Αορίστου Χρόνου στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
 
Στο προεδρικό οι διαδηλωτές έδωσαν υπόμνημα στον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Πρόδρομου Προδρόμου, ο οποίος τους διαβεβαίωσε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνωρίζει για το θέμα.
 
Όπως δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Γραμματέας της συντεχνίας «Ισότητα» Χρίστος Χατζηπαύλου, δεν υπήρξε καμιά δέσμευση εκ μέρους της Κυβέρνησης για το θέμα, ενώ όταν ζήτησαν συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο Εκπρόσωπος τους είπε ότι κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο. Στη συνέχεια οι διαδηλωτές επέστρεψαν στο Υπουργείο Οικονομικών, όπου και τερματίστηκε η πορεία.
 
Αύριο οι διαδηλωτές της «Ισότητας» θα συγκεντρωθούν εκ νέου στο Υπουργείου Οικονομικών στις 9.30 το πρωί και στη συνέχεια θα πορευθούν προς τη Βουλή των Αντιπροσώπων.
 
«Διεκδικούμε πλήρη εξίσωση των δικαιωμάτων με αυτά των συναδέλφων μονίμων υπαλλήλων, σύμφωνα με την οδηγία 1999/70/ΕΚ, με την οποία υπάρχει ελλιπής συμμόρφωση εκ μέρους της εργοδοτικής πλευράς», ανέφερε στο ΚΥΠΕ ο κ. Χατζηπαύλου. Η οδηγία, εξήγησε, αναφέρει ότι το κράτος πρέπει σταματήσει να προσλαμβάνει προσωπικό σε έκτακτη βάση για να καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες και να αναγνωρίσει τα ίδια δικαιώματα στους ορισμένου και αορίστου χρόνου υπαλλήλους με αυτά των μονίμων υπαλλήλων. Πρόσθεσε ότι από τη στιγμή που αυτή η κατηγορία εργαζομένων έχει τις ίδιες ευθύνες, τα ίδια καθήκοντα και τις ίδιες υποχρεώσεις με αυτά των μονίμων υπαλλήλων θα έπρεπε και το κράτος, ως κράτους δικαίου και κράτους προνοίας να εφαρμόζει στην ολότητα το ευρωπαϊκό δίκαιο.
 
«Υπάρχει δυσμενής διάκριση, παραβιάζεται η αρχή της ισότητας, η αρχή της μη διάκρισης και βέβαια η αρχή της νομιμότητας. Υπάρχει μια οδηγία και πρέπει να βρει τον τρόπο η εργοδοτική πλευρά να την εφαρμόσει», είπε. 
 
 
Πρόσθεσε ότι η συντεχνία έχει ετοιμάσει και έναν οδηγό για σωστή εφαρμογή της οδηγίας την οποία απέστειλαν με υπομνήματα σε όλους τους αρμοδίους, συμπεριλαμβανομένων του Υπουργείου Οικονομικών, του Υπουργείου Εργασίας, του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Υπουργικού Συμβουλίου.

«Κάναμε ό,τι ήταν δυνατό, εξαντλήσαμε όλα τα μέσα που είχαμε στη διάθεσή μας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, αλλά δυστυχώς δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση», είπε.
 
Στην κεντρική Κυβέρνηση, εξήγησε, υπάρχουν πάνω από 5000 επηρεαζόμενοι, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι αορίστου χρόνου και στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου άλλοι περίπου 11000, δηλαδή αποτελούν περίπου το 33% της δημόσιας υπηρεσίας και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
 
Από τη σημερινή και αυριανή απεργία επηρεάζονται πολλές υπηρεσίες όπως, τα Κέντρα Εξυπηρέτησης του Πολίτη, Επαρχιακές Διοικήσεις, το Κτηματολόγιο, Δικαστήρια, Νοσοκομεία, Ταχυδρομεία κ.α.
 
Η «Ισότητα» συναντήθηκε την Παρασκευή με τον Υπουργό Οικονομικών, ενώ υπήρξαν συναντήσεις και εντός Σαββατοκύριακου.
 
Όπως είπε ο κ. Χατζηπαύλου, επί της αρχής ο Υπουργός Οικονομικών συμφώνησε και αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει πρόβλημα, αλλά στην πορεία της συζήτησης έθεσε ορισμένα ζητήματα ως κόκκινη γραμμή για το υπουργείο, τα οποία δεν μπορούν να επιλυθούν.
 
«Για αυτό θεωρήσαμε ότι έπρεπε να κατέλθουμε σε 48ωρη απεργία, προφανώς γιατί δεν υπάρχει διάθεση ή πρόθεση να επιλυθεί το ζήτημα», είπε.
 

πηγή: Stockwatch


Σύσταση ομάδων εργασίας για τα προβλήματα της βιομηχανίας από ΑΚΕΛ και ΚΕΒΕ

13/05

Τα προβλήματα της κυπριακής βιομηχανίας συζητήθηκαν σε σημερινή συνάντηση αντιπροσωπείας του ΚΕΒΕ υπό τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Χριστόδουλο Αγκαστινιώτη με αντιπροσωπεία του ΑΚΕΛ, υπό το ΓΓ του κόμματος Άντρο Κυπριανού, ο οποίος επεσήμανε πως το κόμμα θεωρεί στην πλειοψηφία τους λογικά και ατιολογημένα τα θέματα που αναδεικνύει το ΚΕΒΕ, αλλά πάντα μέσα σε ένα πλέγμα που εξασφαλίζει και την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων της χώρας.

Στις δηλώσεις του, ο κ. Αγκαστινιώτης είπε πως το ΚΕΒΕ έθιξε τα προβλήματα της κυπριακής βιομηχανίας και κατέθεσε προτάσεις και εισηγήσεις για την επίλυσή τους. «Νομίζω ότι οι αντιδράσεις του ΓΓ και του ΑΚΕΛ ήταν πολύ θετικές στις εισηγήσεις μας και αναμένουμε να θεσμοθετήσουμε αυτή την ανταλλαγή απόψεων για το καλό των μελών μας αλλά και της οικονομίας», συμπλήρωσε.

Από την πλευρά του ο ΓΓ του ΑΚΕΛ χαρακτήρισε τη συνάντηση εποικοδομητική, σημειώνοντας ότι για μας η βιομηχανία αποτελεί ένα σημαντικό πυλώνα της κυπριακής οικονομίας και θεωρούμε ότι θα πρέπει να έχει τη στήριξη της Πολιτείας ευρύτερα.

«Έχουμε ανταλλάξει απόψεις για τα πιο σημαντικά προβλήματα τα οποία τους απασχολούν, έχουμε αποφασίσει να συστήσουμε ομάδες εργασίας, οι οποίες μετά τις Ευρωεκλογές θα μελετήσουν σε βάθος αυτά τα ζητήματα και θα επιδιώξουμε να πάρουμε πρωτοβουλίες στην Βουλή για να επιλύσουμε θέματα, τα οποία έχουν να κάνουν με τη βιομηχανία», πρόσθεσε.

Ο κ. Κυπριακού ξεκαθάρισε, επειδή λέγονται διάφορα, όπως είπε, ότι το ΑΚΕΛ δεν τάσσεται ενάντια στους επιχειρηματίες και την επιχειρηματικότητα.

«Εκείνο το οποίο διεκδικούμε είναι να υπάρχει δικαιότερη κατανομή του πλούτου, ιδιαίτερα μέσα στις δύσκολες συνθήκες που περνά ο τόπος μας», είπε ο κ. Κυπριανού και συμπλήρωσε ότι το 2017 το ποσοστό κέρδους ως προς το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 2% ενώ το ποσοστό των μισθών μειώθηκε κατά 4,3%.

«Και με το πρόβλημα το οποίο υπάρχει στο θέμα των ενοικίων και στους άλλους κοινωνικούς τομείς, εκείνο το οποίο λέμε είναι ότι χρειάζεται να υπάρξει μια ολοκληρωμένη κοινωνική πολιτική από την πλευρά του κράτους για την αντιμετώπιση όλων αυτών των προβλημάτων». Είπε τέλος ότι το κόμμα «έχει την καλή διάθεση να συνεργαστούμε με το ΚΕΒΕ εκεί και όπου τα αιτήματα είναι δικαιολογημένα και θεωρώ ότι στην πλειοψηφία των θεμάτων που έχουν τεθεί σήμερα τα αιτήματα είναι και λογικά και αιτιολογημένα, είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε για να δούμε πώς τα επιλύουμε, πάντοτε επαναλαμβάνω μέσα σε ένα πλέγμα που θα εξασφαλίσει ότι  θα επιλυθούν σημαντικά κοινωνικά προβλήματα στη χώρα μας».

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο κ. Κυπριανού ανέδειξε ως σημαντικά ζητήματα της κυπριακής βιομηχανίας, τα θέματα των βιομηχανικών και βιοτεχνικών ζωνών, τα θέματα που σχετίζονται με το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, που είναι υψηλό με αποτέλεσμα να πλήττεται η ανταγωνιστικότητα κάποιων προϊόντων αλλά και άλλα θέματα που έχουν να κάνουν με την πιο αποτελεσματική και λιγότερο κοστοβόρα λειτουργία των επιχειρήσεων.

Απαντώντας στην ίδια ερώτηση, ο κ. Αγκαστινιώτης είπε ότι το ΚΕΒΕ έθεσε συγκεκριμένα θέματα στην αντιπροσωπεία του ΑΚΕΛ, προσθέτοντας ότι το Επιμελητήριο έχει κάνει συγκεκριμένες εισηγήσεις για την επίλυση τους. «Άρα δεν μένουμε μόνο στο να παραπονιόμαστε αλλά έχουμε δώσει και προτάσεις λύσεων, τα οποία θα εξετάσουμε ξανά μετά τις ευρωεκλογές για να προχωρήσουμε προς τη Βουλή».

πηγή: Διάλογος


10 χιλιάδες άνεργοι βρήκαν δουλειά, αλλά 8 χιλιάδες πέρασαν στην ανεργία
17/05

Κινούμενη άμμος η αγορά εργασίας

Με κινούμενη άμμο μοιάζει η αγορά εργασίας, αφού υπάρχει ροή από την ανεργία προς την απασχόληση αλλά και το αντίστροφο.

Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, μεταξύ του τρίτου και του τέταρτου τριμήνου του 2018 δέκα χιλιάδες άνεργοι βρήκαν δουλειά και πέρασαν στην απασχόληση.

Ωστόσο άλλοι οκτώ χιλιάδες πέρασαν από την απασχόληση στην ανεργία. Επίσης εννέα χιλιάδες εργαζόμενοι και δύο χιλιάδες άνεργοι πέρασαν στην αδράνεια. Ειδικότερα, 388 χιλιάδες, οι οποίοι βρίσκονταν στην απασχόληση το τρίτο τρίμηνο, παρέμειναν στην απασχόληση και το τέταρτο τρίμηνο του 2018, ενώ άλλοι οκτώ χιλιάδες πέρασαν στην ανεργία και εννέα χιλιάδες πέρασαν στην αδράνεια.

Επίσης, 23 χιλιάδες οι οποίοι βρίσκονταν στην ανεργία παρέμειναν στην ανεργία και το τέταρτο τρίμηνο, ενώ άλλοι δέκα χιλιάδες πέρασαν στην απασχόληση και δύο χιλιάδες πέρασαν στην αδράνεια. Ακόμη, 200 χιλιάδες οι οποίοι βρίσκονταν στην αδράνεια παρέμειναν στην αδράνεια, ενώ άλλοι εφτά χιλιάδες πέρασαν στην απασχόληση και δύο χιλιάδες πέρασαν στην ανεργία.

Μεγαλύτερη η ροή προς την ανεργία για τους άνδρες

Εν τω μεταξύ, τα στοιχεία δείχνουν ότι στους άνδρες η ροή από την απασχόληση προς την ανεργία (5 χιλιάδες) ήταν μεγαλύτερη από τη ροή από την ανεργία προς την απασχόληση (4 χιλιάδες). Αντίστοιχα στις γυναίκες η ροή από την ανεργία προς την απασχόληση (6 χιλιάδες) ήταν μεγαλύτερη από τη ροή από την απασχόληση προς την ανεργία (4 χιλιάδες).

Κωνσταντίνος Ζαχαρίου

πηγή: Διάλογος


Εντός του 2019 η μεταρρύθμιση δημοσίου

17/05

Δεν τα βάζει κάτω η κυβέρνηση και επιμένει στη μεταρρύθμιση του δημοσίου, τοποθετώντας την χρονικά «εντός του 2019».

Η μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας για να καταστεί πιο αποτελεσματική και αποδοτική, αποτελεί προϋπόθεση για επιτυχημένη μετάβαση σε συνθήκες βιώσιμης ανάπτυξης, παροχή ποιοτικών υπηρεσιών στους πολίτες και στήριξη των επιχειρήσεων, αναφέρει το υπουργείο οικονομικών στο στρατηγικό πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής 2020-2022.

Βασικές παράμετροι για την οριζόντια μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας αποτελούν η συγκράτηση των κρατικών δαπανών και του κρατικού μισθολογίου, η ενίσχυση της ευελιξίας της δημόσιας υπηρεσίας μέσω της κινητικότητας των δημοσίων υπαλλήλων για καλύτερη αξιοποίηση του προσωπικού, καθώς και η εισαγωγή νέου νομοθετικού πλαισίου αξιολόγησης των δημόσιων υπαλλήλων και επιλογής υποψηφίων για προαγωγές καθώς και η αναδιοργάνωση κρατικών υπηρεσιών με γνώμονα την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών και των επιχειρήσεων.

«Η κυβέρνηση, μετά την καταψήφιση των σχετικών νομοσχεδίων για μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας, προχώρησε σε νέες διαβουλεύσεις με σκοπό τον καταρτισμό νέων νομοθετημάτων, τα οποία προτίθεται να τα υποβάλει εκ νέου στη βουλή των αντιπροσώπων εντός του 2019, σε μια νέα προσπάθεια για προώθηση της μεταρρύθμισης στα οριζόντια θέματα διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού», αναφέρεται.

Ο υπουργός οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης σε μήνυμα του στην ετήσια έκθεση του υπουργείου για το 2018, αναφέρει ότι η «προώθηση αλλαγών στις δομές και διαδικασίες του κράτους και της οικονομίας παραμένει για μας η ύψιστη προτεραιότητα και ως εκ τούτου ως υπουργείο οικονομικών συνεχίζουμε με τις προσπάθειες για την οριζόντια μεταρρύθμιση στη δημόσια υπηρεσία για θέματα πρόσληψης, αξιολόγησης και ανέλιξης προσωπικού, για την περαιτέρω ανάπτυξη της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη διατήρηση ευνοϊκού περιβάλλοντος για την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις, τη βελτίωση της διακυβέρνησης στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας, τη διασύνδεση της πανεπιστημιακής έρευνας στα δημόσια πανεπιστήμια με την αγορά κλπ».

Παράλληλα, μέσα από το σχέδιο δράσης για βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου: «Απλά και αποτελεσματικά», προωθείται περαιτέρω η αναθεώρηση του νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου και η απλοποίηση των διαδικασιών ώστε να ελαχιστοποιηθεί το διοικητικό κόστος και να διευκολυνθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα και οι επενδύσεις. Σημειώνεται ότι θα πρέπει να προωθηθεί η υλοποίηση δράσεων απλοποίησης σε όλες τις κρατικές υπηρεσίες και ιδιαίτερα εκείνες που επηρεάζουν άμεσα τις επιχειρήσεις και την εξυπηρέτηση του κοινού.

Υπάρχει επίσης ανάγκη για περαιτέρω χρήση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών στη δημόσια διοίκηση, προκειμένου να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα. Η υλοποίηση της στρατηγικής για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση στο πλαίσιο της γενικότερης ψηφιακής στρατηγικής, αποτελεί σημαντική προτεραιότητα.

Ως εκ τούτου, απαιτείται η υλοποίηση δράσεων από όλα τα υπουργεία που να στοχεύουν στην επέκταση και αναβάθμιση των πληροφοριών και υπηρεσιών που παρέχονται ηλεκτρονικά από το κράτος μέσω της ενιαίας διαδικτυακής πλατφόρμας «Αριάδνη».

Τονίζεται ότι θα πρέπει επίσης να προωθηθεί περαιτέρω η διευκόλυνση της πρόσβασης του ιδιωτικού τομέα σε ηλεκτρονικές υπηρεσίες και της ηλεκτρονικής επικοινωνίας με το κράτος καθώς και διευκόλυνση των ηλεκτρονικών πληρωμών, με στόχο τη διευκόλυνση της εξυπηρέτησης των πολιτών και των επιχειρήσεων.

Της Γεωργίας Χαννή

πηγή: Stockwatch








  • May 27th 2019 at 20:59

Άτε Λεβέντ-η μου

Άτε Λεβέντ-η μου, κόψε λλιες δανεικές ψήφους του ΑΚΕΛ πέρκι δούμε χαΐρι άτε Λεβέντ-η μου, κόψε λλιες δανεικές ψήφους του ΑΚΕΛ πέρκι δούμε χαΐρι

Kıbrıs’taki olayları NATO talimnamelerine veya özel harp psikolojik savaş yöntemlerine göre yorumlamak -12- Ulus Irkad

By YKP
Özel Savaş, Özel Harp Dairesi veya Psikolojik Savaşın en önemli düşmanı sol ve komünist çalışmalar veya örgütlerdir. Bu tip savaşta akıl karıştırmak olayları anlaşılmaz duruma getirmek başlıca ilkelerdir. 1989 sonrasında Kuzey Kıbrıs’ta parti veya örgütlerin, aydın ve siyasilerin bombalanmasında da aynı taktikler takip edilmiştir. Mesela esas hedef olan sol ve demokrat kesimlerken aynı bombalamada ya […]

Μεν μας αφήκετε μόνους με τους Ε/κ!

Kıbrıslı Türkler bizi Kıbrıslı Rumlar’la yalnız bırakmayın! Evet be annem! Τουρκοκύπριοι, μεν μας αφήκετε μόνους με τους Ελληνοκύπριους!

enter image description here

Turkish Cypriots should vote

Turkish Cypriots should vote in the European Parliament elections on Sunday and all democratically minded and peace oriented Greek Cypriots should be vigilant against fascists, policemen and state bureaucrats that might try to prevent some of them from exercising their right.

Turkish Cypriots are entitled to 2 out of the 6 seats in the European Parliament allocated to Cyprus as a unified whole. The failure to reach a unification agreement has allowed the Greek Cypriots who monopolise the legal state to hold all 6 seats in the 2004 and 2009 Euro-elections. It was only after EU pressure that the Greek Cypriot leadership allowed the Turkish Cypriots residing in the north to vote for the first time in 2014 elections in order to not risk losing 2 out of the 6 seats. And the narrow minded Turkish Cypriot leadership who called for non participation and a mixture of bureaucratic prejudice and incompetence by Greek Cypriot state officials resulted in a very low turnout last time and to Greek Cypriots maintaining their hold of the 6 seats.

This time things are different. The danger of permanent partition of our country is within sight. Niyazi Kizilyerek is on AKEL’s ballot with high chances of getting elected. Sener Levent this time does not run alone but with Jasmin, a full ballot of 6 candidates. A small Turkish Cypriot communist group is also contesting this election with 2 candidates.

Friends and comrades in the Turkish Cypriot community come to vote in these elections. Don’t listen to the voices of those in your community who say that by doing so you are forfeiting the Turkish Cypriot right to 2 out of the 6 seats in the European Parliament. If we manage to reunify our country, the two seats allocated to the Turkish Cypriot community are guaranteed. If we don’t manage to overturn partition soon, we have much bigger things than that to worry about. Don’t listen to the voices of those in the Greek Cypriot community who say that by voting you are forfeiting your communal collective rights and you are subsuming yourself in the Greek Cypriot state. And don’t be intimidated by the fascists. Cypriot peace activists and the EU are watching.

We need to keep the reunification idea alive. Mass Turkish Cypriot participation in the European elections is one small, but important step in this process. We all need to work to ensure that this happens. enter image description here

Ένωσις και η πολιτική ισότητα

Τι εννοείτε, κύριε Γκουτέρες μου, ότι η ένωσις και η πολιτική ισότητα είναι ασύμβατα;

enter image description here

Δεν υπάρχει περιθώριο για νέες ατέρμονες συζητήσεις.

By nicostrim
 

Τάκης Χατζηδμητρίου

Πολιτική και Οικονομική Επιθεώρηση « ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ»
Μετά τις εκλογές
Ένα μη βιώσιμο  Status quo
Η Κύπρος από το 1959 και μετα αριθμεί στην ιστορία της δώδεκα προεδρικές εκλογές. Και όλες ταυτισμένες με κρίσεις και εντάσεις που ορίζουν την Κύπρο ως πρόβλημα. Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ο έβδομος πρόεδρος. Με εξαίρεση την εβδομάδα της διακυβέρνησης από τη χούντα, ύστερα από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, το σύστημα λειτούργησε μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια, τουλάχιστο σε ό,τι συνιστά την  υποβολή υποψηφιοτήτων και την ύπαρξη σχετικής, στην πρώτη περίοδο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ελευθερίας του τύπου. Δεν έλειψαν και εκλογές που αμαυρώθηκαν από τραμπουκισμούς από φιλομακαριακά στοιχεία κάτω από την εποπτεία του ίδιου του Υπουργού Εσωτερικών, όπως συνέβη στις εκλογές του 1968 και από τρομοκρατία, όπως στην εκλογή του 1973, με τη χούντα και την ΕΟΚΑ β’.
Η αναμέτρηση με το Μακάριο ήταν άνιση. Η προβολή της προσωπικότητας και του σχήματος του Αρχιεπισκόπου λειτουργούσε καθοριστικά μέσα στην κοινωνία. Η επιδίωξη του ψηλότερου δυνατού ποσοστού, για λόγους γοήτρου, επιστράτευσε, ιδιαίτερα στις δυο πρώτες αναμετρήσεις, μεθόδους που δεν προσιδίαζαν με την έννοια της αδιάβλητης πορείας προς τις κάλπες.
Από το 1978 και μετά αρχίζουν τα κόμματα να διαδραματίζουν ρόλο στην  εκλογή του προέδρου και προβάλλεται η ανάγκη για εφαρμογή ίσων όρων αναμέτρησης μεταξύ των υποψηφίων.
Το πολιτικό σύστημα, ιδιαίτερα μετά το πραξικόπημα, το 1974, λειτούργησε όλο και σε πιο πολιτικοποιημένο κλίμα, με προβολή προγραμμάτων και θέσεων έναντι του πολιτικού προβλήματος και της εσωτερικής διακυβέρνησης. Οι δημοκρατικές διαδικασίες κερδίζουν έδαφος και οι εκλογές διεξάγονται μέσα σε κλίμα μετριοπάθειας. Το αποτέλεσμα, ακόμη και στις περιπτώσεις που κρίθηκε από διαφορά λίγων εκατοντάδων ψήφων, ουδέποτε αμφισβητήθηκε.
Μετά από μια σειρά αλληλοδιάδοχων εκλογών, συνδεδεμένων και με τις εξελίξεις στο Κυπριακό και τους μύθους που το περιβάλλουν, φτάσαμε στις εκλογές του 2018. Το κύριο χαρακτηριστικό των εκλογών του 2018 ήταν η σαφής αναμέτρηση μεταξύ δύο γραμμών, που στο παρελθόν υπονοούντο αλλά που δεν πήραν ποτέ συγκεκριμένη έκφραση και εκπροσώπηση.  Η αποσαφήνιση αφορούσε την αντιπαράθεση μεταξύ των υποστηρικτών της συμβιβαστικής λύσης στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) με πολιτική ισότητα,  και της άλλης που απέρριπτε  τη ΔΔΟ και αποκήρυσσε τις μέχρι στιγμής επιτευχθείσες συμφωνίες ως απαράδεκτες. Η επικράτηση στον πρώτο γύρο και τελικά η  επανεκλογή του Νίκου Αναστασιάδη στο δεύτερο, με την υποστήριξη του συντηρητικού ΔΗΣΥ, αλλά και η ισχυρή παρουσία του Σταύρου Μαλά που υποστηρίχτηκε, βασικά,  από το ΑΚΕΛ, το κόμμα της αριστεράς,  απέδειξαν σαφή επικράτηση της μετριοπαθούς γραμμής . Και οι δύο υποψήφιοι μαζί συγκέντρωσαν 66%.  Αντίθετα ο Νικόλας Παπαδόπουλος, υποψήφιος της απορριπτικής γραμμής, συγκέντρωσε μόνο 25% των ψήφων, ενώ τα κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, που τον υποστήριξαν, είχαν συγκεντρώσει το 35% των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές το 2016. Τελικά, στο δεύτερο γύρο των εκλογών, αυτό το 25% του Νικόλα Παπαδόπουλου κατανεμήθηκε από μισό στον κάθε ένα από τους δύο τελικούς διεκδικητές της προεδρίας, ένδειξη ύπαρξης διαφορετικών τάσεων και μέσα στο 25%.
Τι μάθαμε οι Κύπριοι
Σε όλα αυτά τα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι Κύπριοι έμαθαν πολλά στην οικονομία, στο εμπόριο και στην παροχή υπηρεσιών. Πέτυχαν ένταξη στο παγκόσμιο σύστημα, ιδιαίτερα μέσα από τον υπεράκτιο τομέα, σημείωσαν αξιοσημείωτη παρουσία στην εμπορική ναυτιλία,  στον τουρισμό, στη διαχείριση των υδάτων, στην κατασκευή έργων, στην ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, στη δημιουργία μεγάλων εργοληπτικών  οργανισμών με διεθνή δραστηριότητα. Ανέπτυξαν στενές σχέσεις με τους γειτονικές τους χώρες και πήραν σημαντική θέση σε διεθνείς οργανισμούς. Αποκορύφωμα η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη βοήθεια και τη συμπαράσταση της Κυβέρνησης Σημίτη, με την υπογραφή της σύμβασης το 2003 στη Στοά του Αττάλου και επίσημα το 2004.
Έδειξαν, ακόμη, αυτοσυγκράτηση , μεθοδικότητα, και μετριοπάθεια στην αντιμετώπιση της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 2013, κάτι που βοήθησε στη διαφύλαξη, όσο τούτο ήταν δυνατό, του βιοτικού τους επιπέδου. Το πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα το ώριμο συντεχνιακό κίνημα, απέφυγε τις ακρότητες και τις διχαστικές τακτικές. Μέσα από συμφωνημένες ή ανεκτικές διαδικασίες βοήθησαν στο ξεπέρασμα της κρίσης το ταχύτερο δυνατό. 
Και τι δε μάθαμε
Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα που οι Κύπριοι δε μάθαμε, δεν καταλάβαμε, δεν τολμήσαμε. Δεν εννοήσαμε τι σημαίνει άγονη πάροδος του χρόνου με διαιώνιση του Κυπριακού προβλήματος . Το πολιτικό σύστημα αποδείχτηκε ανίκανο να πάρει αποφάσεις όταν οι συγκυρίες έβαζαν ενώπιόν του κρίσιμα διλήμματα. Απέκρουε την έννοια του συμβιβασμού στο πολιτικό θέμα, αναζητώντας είτε την τέλεια ρύθμιση, είτε τη νομοθετική και με ακρίβεια διευθέτηση όλων των ζητημάτων. Νομίζαμε ότι μόνο έτσι θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε την ασφάλεια του κράτους μας και παραγνώρισαμε την  έννοια της συνεννόησης, της αλληλοκατανόησης , των κοινών στόχων και της καλής πίστης, ακόμη και όταν υπήρχαν συγκεκριμένες ενδείξεις από την πλευρά των Τουρκοκυπρίων. Στο μεταξύ εδραιώνονται τα τετελεσμένα της κατοχής και σε κάθε περίπτωση νέας διαπραγμάτευσης  αρχίζουμε από υποδεέστερη θέση.
Διατηρούμε κλίμα αντιπαράθεσης με το βορρά λόγω της κατοχής και του παράνομου καθεστώτος, που περιλαμβάνει και τους Τουρκοκύπριους, ενώ θα έπρεπε με συγκεκριμένα μέτρα και συνεχή ανοίγματα να δημιουργούσαμε μαζί τους δίαυλους επικοινωνίας και συνεργασίας. Θα έπρεπε να λογαριάζαμε τους Τουρκοκύπριους, πολίτες άλλωστε της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως στρατηγικούς φίλους και  δυνητικούς συνεργάτες για την αυριανή πολυεθνική  πολυπολιτισμική Κύπρο. Ιδιαίτερα τώρα που υφίστανται και αυτοί την επιθετική εθνικιστική τακτική του Ερντογάν, που είναι ολοκληρωτικά αντίθετη με την ιστορία και την παράδοσή τους. Οι έποικοι, κάτω από την καθοδήγηση της Άγκυρας κινούνται πια επιθετικά επισείοντας τη σημαία του Παντουρανισμού, ενέργεια που προκάλεσε την έντονη και μαζική αντίδραση των Τουρκοκυπρίων.   
Είναι γι’ αυτό που θα πρέπει να επιλέξουμε πολιτική υπέρβασης των κρίσεων. Ως πρώτο μας βήμα δεν μπορεί να είναι άλλο από την βελτίωση των σχέσεων με τους Τουρκοκυπρίους. Υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν για τη βελτίωση των μεταξύ μας σχέσεων, με την από κοινού αντιμετώπιση  προβλημάτων της καθημερινής ζωής, μέχρι την εμπέδωση αμοιβαίου σεβασμού που θα μας επιτρέψει να έχουμε κοινούς στόχους.
Για να γίνουν αυτά χρειάζεται ψηλό αίσθημα ευθύνης και εγκατάλειψης μικρόψυχων συμπεριφορών, που δυστυχώς δηλητηριάζουν ακόμη τις διακοινοτικές σχέσεις.
Δε μάθαμε  και κάτι άλλο, που συνδέεται πιο άμεσα με την ίδια την ύπαρξή μας, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος ανεξάρτητο , ότι έχει την αυθυπαρξία της. Αντί να αναπτύσσουμε τις δικές μας πρωτοβουλίες προστρέχουμε στις μητέρες πατρίδες. Μας λείπει η αυτοπεποίθηση. Φοβούμαστε την ανάληψη ευθυνών για την ίδια την τύχη της πατρίδας μας. Νομίζουμε ότι ακόμα συνεχίζουμε το χαμένο για πάντα αλυτρωτικό αγώνα. Η ανακήρυξη  του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας έγινε και φέτος μέσα σε θάλασσα ελληνικών σημαιών. Όταν ακούγεται το ερώτημα, γιατί; Σου λένε: «Είμαστε Έλληνες» . Μα η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αποτελείται μόνο από Έλληνες . Πώς θα πεισθεί η άλλη πλευρά ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα υποστηρίζει την κυπριακή ανεξαρτησία και επιθυμεί τη λύση; Ότι μας διακατέχει έναντί τους ο αναγκαίος σεβασμός; Γιατί καλείται στο Εθνικό Συμβούλιο ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας για να ενημερώσει τα κόμματα για τις κυπριακές εξελίξεις; Αν είχε να προσφέρει μια υπηρεσία η Ελληνική Κυβέρνηση στην Κύπρο, αυτή την κρίσιμη ώρα της ιστορίας της, θα έπρεπε να σέβεται έμπρακτα την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας  και να ενεργεί με διακριτικότητα.
Μόνο όταν αναζητηθούν τα σημεία της ενότητας μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην κρατική μας  υπόσταση θα μπορέσουμε   να βάλουμε  θεμέλια ειρήνης στην Κύπρο . Το Κράτος είναι πολυεθνικό, η μία κοινότητα είναι ελληνική και η άλλη είναι τουρκική και πάλι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι δεν είμαστε μόνοι. Συνυπάρχουμε με τους Μαρωνίτες τους Αρμένιους και τους Λατίνους. Όλοι μαζί είμαστε ο κυπριακός λαός, είμαστε Κύπριοι. Η σχέση της Κύπρου με την Ελλάδα και την Τουρκία πρέπει να είναι σχέσεις κρατικές, όπως με όλα τα άλλα κράτη του κόσμου.
Η επανεκλογή του Νίκου Αναστασιάδη
Οι  εκλογές τέλειωσαν και ο Νίκος  Αναστασιάδης επανεξελέγη Πρόεδρος. Πρόβαλε ως πιο δυνατό του χαρτί την οικονομία. Στο Κυπριακό, παρόλο που επέμενε στη ΔΔΟ και στις συνομιλίες, έδωσε μόνο περιορισμένη, ως περιθωριακή, σημασία. Δεν απευθύνθηκε προς τους Τουρκοκύπριους  και απέφυγε συνάντηση με τον Ακιντσί,  ακόμη και όταν οι συνθήκες την επέβαλλαν.
Υπήρξε αντιπαλότητα με τους ανθυποψηφίους του σε διάφορα ζητήματα, όπως και αμφισβήτηση των επιτυχιών του στην οικονομία. Επίκεντρο στις συζητήσεις ήταν  η άνιση κατανομή των βαρών και η μεγέθυνση του χάσματος μεταξύ των διαφόρων τάξεων του λαού.  Στο Κυπριακό, χωρίς να υπάρχει διαφορά στην προσέγγιση της ΔΔΟ, ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ, Σταύρος Μαλάς επεξέτεινε την κριτική στους χειρισμούς του στο Κυπριακό. Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν στο θέμα της διακοπής των συνομιλιών στο Μοντ Πελεράν. Εκείνη τη στιγμή, με την κατάθεση από μέρους του Ακιντσί χάρτη στα πλαίσια, σχεδόν, των Ελληνοκυπριακών προσδοκιών,  οι δύο πλευρές είχαν προσεγγίσει τη δυνατότητα της επίλυσης του προβλήματος όσο ποτέ προηγουμένως. Κριτική ασκήθηκε στον Αναστασιάδη και για τη στάση του στο Γκραν  Μοντάνα, ότι εκεί άφησε αναξιοποίητο το πλαίσιο Γκουτέρες. Σ’ αυτό περιλαμβάνονταν  ικανοποιητικές λύσεις πάνω στα θέματα που παρέμεναν διαφορές, όπως στο θέμα των Εγγυήσεων που προνοούσε «τερματισμό των μονομερών επεμβατικών δικαιωμάτων και τερματισμό της Συνθήκης Εγγυήσεων»  και την αντικατάστασή της από «ένα νέο πολυμερές σύστημα ασφάλειας». Στο σημείο αυτό διατυπώθηκε η διαφωνία για συμμετοχή της Τουρκίας σε αυτό το πολυμερές σύστημα και παραγνωρίστηκαν όλα τα άλλα ουσιώδη μέρη που ανταποκρίνονταν προς τις ελληνοκυπριακές προσδοκίες . Παραγνωρίστηκε ακόμη η πρόνοια για αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και η παραμονή μόνο των αποσπασμάτων που προέβλεπε η Συμφωνία Ζυρίχης Λονδίνου με 950 Έλληνες στρατιώτες και 650 Τούρκους, γιατί δεν είχε σαφή ημερομηνία λήξης της παρουσίας τους, αλλά πρόνοια για επανεξέταση της συμφωνίας μετα από κάποιο χρονικό διάστημα.
Στο έγγραφο του Γκουτέρες γινόταν και αναφορά στην παραχώρηση της Μόρφου. Ικανοποιητικές ρυθμίσεις προσφέρονταν και στα θέματα της ιδιοκτησίας. Διευκρινιζόταν ακόμη το θέμα της αναποτελεσματικής συμμέτοχης των Τουρκοκυπρίων στα ομοσπονδιακά όργανα . Μια αναφορά που δεν απείχε , εν πολλοίς, από τα ήδη συμφωνηθέντα μεταξύ των ηγετών . Δινόταν ακόμη και απάντηση για ισότιμη μεταχείριση Τούρκων κα Ελλήνων υπηκόων.
Συμφωνημένη εθεωρείτο και η εκ περιτροπής προεδρία με διασταυρούμενη και σταθμισμένη ψήφο. Μια πρόνοια που για πρώτη φορά θα εγκαθιστούσε την πολιτική συνάφεια και ενότητα μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Παρέμενε η διαφορά   για αποδοχή της αξίωσης της τουρκοκυπριακής ηγεσίας για μια θετική ψήφο στα ομοσπονδιακά όργανα ανεξάρτητων αρχών και οργανισμών. Ένα δευτερεύον θέμα, που μόνο μέσα στα πλαίσια της καλής θέλησης θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί για να ξεπεραστούν οι όποιες ανασφάλειες και φοβίες. Άλλωστε, η αυστηρή νομική ρύθμιση της κάθε λεπτομέρειας αυξάνει αντί να ελαττώνει τη δυσπιστία και την αντιπαλότητα τη στιγμή που χρειάζεται η  συνεργασία και η  συμπόρευση.
Η ανοικτή αντιπαράθεση με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών στο θέμα των εγγυήσεων εξουδετέρωσε την παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα και οδήγησε σε αδιέξοδο τις συνομιλίες.
Κυπριακό, εκλογές  και συνομιλίες
Καρδιά του προβλήματος της πολιτικής ζωής εξακολουθεί να παραμένει το Κυπριακό, ανεξάρτητα από ποιες προτεραιότητες βάζει το κάθε κόμμα, ή ποια συμφέροντα προτάσσει σε μια απροσανατόλιστη κοινωνία η κάθε ομάδα ή ο κάθε ιδιώτης.
Το εκλογικό κλίμα ήταν βεβαρυμμένο  από τις ανοικτές πληγές που άφησε πίσω της η οικονομική κρίση, αλλά κύρια από την αποτυχία των συνομιλίων στο Γκραν Μοντάνα. Μετά από τη  δραματική απόρριψη στο δημοψήφισμα του 2004 του σχεδίου του Γενικού Γραμματέα, Κόφι Ανάν, χρειάστηκε να περάσουν άλλα δεκατρία χρόνια για να βρεθούμε και πάλι τον Ιούλιο του 2017 στον προθάλαμο της λύσης, «στο τελευταίο μίλι», στο Γκραν Μοντάνα. Σε αυτή την περίπτωση δεν αφήσαμε το ζήτημα να φτάσει σε δημοψήφισμα . Επελέγη το αδιέξοδο.
Οι εκλογές δεν ήταν ο καλύτερος σύμμαχος για απεγκλωβισμό από το αδιέξοδο και φυσικά για μια πορεία λύσης.  Ο Αναστασιάδης απέδωσε  την ευθύνη για το αδιέξοδο στην Τουρκία και στο συνομιλητή του.  Δεν ήταν δύσκολο να πεισθεί, σχετικά, ο ψηφοφόρος όταν είχε κατά νου και τις άλλες συμπεριφορές του Ερντογάν. Η τακτική αυτή τον διευκόλυνε στο να καταφύγει  στο συναίσθημα και να διεγείρει το εθνικιστικό  φρόνημα, που είναι  τόσο πρόσφορο, στο ψηφοφοριακό δυναμικό του κόμματός του. Ένα κόμμα συντηρητικό, με ρίζες στην ΕΟΚΑ αλλά και στην ΕΟΚΑ β’. 
Διαφοροποιημένη ήταν η πολιτική του Σταύρου Μαλά, υποψήφιου που υποστηρίχτηκε από το ΑΚΕΛ. Άσκησε κριτική στον Προέδρο και υποστήριξε ότι με την τακτική του άφησε εκτεθειμένη την ελληνοκυπριακή πλευρά, ενώ απάλλασσε από κάθε ευθύνη την Τουρκία. Προχώρησε ακόμη πάρα πέρα, διεύρυνε το ακροατήριο του απευθυνόμενος προς τους Τουρκοκύπριους . Ο συναινετικός του λόγος είχε ευνοϊκό αντίκτυπο στο σύνοικο στοιχείο. Εκεί όμως που υστερούσε ήταν η πειστικότητα του λόγου του στα οικονομικά  ζητήματα.
Το αδιέξοδο στο Κυπριακό εξόπλισε με επιχειρήματα την πολίτικη του Νικόλα Παπαδόπουλου για απόρριψη των συμφωνηθέντων και ενίσχυσε το ΕΛΑΜ, αδελφικό της Χρυσής Αυγής κόμμα, με ακραία εθνικιστική του γραμμή.
Παρόλα αυτά παρέμενε ανοικτό στις εκλογές  το ζήτημα της επιλογής γραμμής: Συμβιβαστική λύση στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, ή απόρριψη των συμφωνηθέντων με φανερή ή κρυφή αποκήρυξη της ΔΔΟ; Μιας πολιτικής, που με μικρές διαφοροποιήσεις υποστηρίχτηκε μόνο από το ΔΗΣΥ  και το ΑΚΕΛ . Από το Μαλά και τον Αναστασιάδη.
Μετά τις εκλογές όμως θα  απαιτηθούν πρωτοβουλίες για απάβλυνση των διαφορών μεταξύ των δυο κομμάτων. Στην προεκλογική περίοδο ο Αναστασιάδης μίλησε για  οπαδούς της «όποιας λύσης» και το ΑΚΕΛ για αναξιόπιστο πρόεδρο.  Μια  αντιπαράθεση που επεκτάθηκε και στη βάση και δημιούργησε ρήξεις και εκεί που προηγούμενα δεν υπήρχαν. Σε περίπτωση όμως θετικών εξελίξεων θα χρειαστεί προσπάθεια και συγκεκριμένα μέτρα για να εγκατασταθεί σημείο επαφής και συμπόρευσης  μεταξύ ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ.
Πιο κρίσιμος ακόμη είναι ο διαπιστωμένος κλονισμός εμπιστοσύνης με όσα προηγήθηκαν  και όσα, στο μεταξύ, λέχθηκαν μεταξύ των δύο ηγετών,  Αναστασιάδη και Ακιντσί,. Μια κατάσταση άκρως δυσάρεστη για τη διαμόρφωση  συνθηκών λύσης, που απαιτεί εμπιστοσύνη , συνεργασία και συμπόρευση. Και σε περίπτωση συμφωνίας θα πρέπει να εμφανιστούν οι δύο ηγέτες από κοινού για να την στηρίξουν.
Για την επανέναρξη των συνομιλίων παρουσιάζονται δισταγμοί και διαφορετικές προσεγγίσεις. Ο Αναστασιάδης θέλει προεργασία και ο Ακιντσί χρονοδιάγραμμα. Πότε και πώς θα γεφυρωθούν οι δύο θέσεις είναι ακόμη πρόωρο να υποθέσει κάνεις. Ακόμη και στην περίπτωση που προωθούνται οι συνομιλίες, τούτο είναι αρκετό για ν’ ανοίξει το δρόμο της λύσης;  Είναι μόνο υπόθεση ηγετών η πρόοδος στις συνομιλίες;
Στη φάση που τώρα περνούμε εκείνο που προέχει είναι να αναληφθούν πρωτοβουλίες για τη βελτίωση των διακοινοτικών σχέσεων. Πέραν των όσων προϋπήρχαν μετά το αδιέξοδο του Ιουλίου του 2017, επήλθε δραματική επιδείνωση των δικοινοτικών σχέσεων. Μέτρα που λήφθηκαν και από τις  δύο πλευρές ενέτειναν την ένταση και το διαχωρισμό. Δεν είναι τυχαίο που ακούστηκαν αυτή την περίοδο σκέψεις ή και εκφράστηκαν διαπιστώσεις για λύση δύο κρατών. Η δεξιά εθνικιστική διακυβέρνηση που βρισκόταν στην εξουσία στο βορρά, εκείνη την εποχή, επέβαλε δασμούς στη βοήθεια που στέλνεται στους Ελληνοκύπριους εγκλωβισμένους στην Καρπασία. Το συμβάν αυτό προκάλεσε αντιδράσεις και αντιπαραθέσεις με ευρύτερες επιπτώσεις. Δεν έλειψαν όμως και αρνητικά μέτρα από μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, που ζήτησε από την ΕΕ να αποσύρει την ομάδα των εμπειρογνωμόνων που βοηθούσαν την τουρκοκυπριακή πλευρά στην εναρμόνιση της με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αν η πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η επίλυση του προβλήματος, γιατί έπρεπε να τερματιστεί η προσπάθεια των Τουρκοκυπρίων για εναρμόνιση;
Παραμένουμε σε αυτά τα δύο μείζονα περιστατικά ως χαρακτηριστικά παραδείγματα επιδείνωσης στις διακοινοτικές σχέσεις. Υπάρχουν δυστυχώς και πολλά άλλα, που αγγίζουν τη ζωή των απλών ανθρώπων και μεγεθύνουν τη ρήξη και τα χάσματα μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Κάποια από αυτά είναι ευτελή και προδίδουν μικρόνοια και μικροψυχία. Είναι επώδυνο ακόμη και να τα αναφέρει κανείς, γνωστά όμως σε όλους , στους διπλωματικούς κύκλους και στον ΟΗΕ. Το αδιέξοδο συνόδευσαν μέτρα, τακτικές και ενέργειες που αφήνουν εκτεθειμένες και τις δύο πλευρές, αλλά κύρια την ελληνοκυπριακή, που θέλει να εμφανίζεται ως το νόμιμο κράτος και που θεωρητικά, ως Κυπριακή Δημοκρατία, εκπροσωπεί ολόκληρη την Κύπρο και όλο το λαό της. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι τελευταίες εκθέσεις του ΓΓ του ΟΗΕ, πέραν των αναφορών για ανεύρεση κοινού εδάφους μεταξύ των ηγετών, αποδίδει κύρια σημασία στις διακοινοτικές σχέσεις. Ζητά ενίσχυση των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης ( ΜΟΕ) ως βασική προϋπόθεση για την έναρξη και την ευόδωση των συνομιλιών.
Ο ΓΓ προχωρεί σε συγκεκριμένες αναφορές και ζητά άρση των γραφειοκρατικών μεθοδεύσεων που εμποδίζουν το έργο των Τεχνικών Επιτροπών. Τα Ηνωμένα Έθνη δεν αρκέστηκαν μόνο στη διατύπωση των θέσεών τους μέσα από την έκθεση του ΓΓ, αλλά προχώρησαν στην  συμπερίληψη όλων αυτών των παρατηρήσεων και εισηγήσεων στην τελευταία απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Πότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι η διεθνής αναγνώριση της ΚΔ δεν προσφέρεται εν λευκώ; Όσο περισσότερο μεταχειριζόμαστε, όχι μόνο το καθεστώς του βορρά, αλλά και τους Τουρκοκύπριους ως παράνομους, με μειωμένα ή καθόλου  δικαιώματα, τόσο εξασθενούμε τη θέση μας . Ήδη ο ΓΓ του ΟΗΕ μας προειδοποίησε από το Γενάρη του 2017 ότι δεν μπορούν οι ΤΚ να παραμένουν σε απομόνωση και αναφέρθηκε ιδιαίτερα στον αθλητισμό και τον πολιτισμό. Τι άλλο είναι η αναφορά αυτή από προειδοποίηση παράκαμψης των ελληνοκυπριακών ενστάσεων για συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων σε διεθνείς διοργανώσεις; Όταν  η  Β. και Ν. Κορέα  βρίσκουν τρόπους συνεργασίας, εμάς τι μας εμποδίζει άλλο από ένας νοσηρός εθνικισμός που στρέφεται και εναντίον των δικών  μας συμφερόντων;
Όλα αυτά τα αδόκιμα και πρωτόγνωρα συμβαίνουν όταν η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ. Ένα κράτος  που προσπαθεί με διπλωματικούς τρόπους να απαλλαγεί από την κατοχή και να προχωρήσει στη συγκρότηση μιας πολιτείας πέραν από τους εθνικισμούς, να εδραιώσει ένα  μεταεθνικό κράτος, πολυπολιτισμικό που να χωράει μέσα του όλους τους κατοίκους του, ανεξάρτητα από φυλή και θρησκεία.
Τα χρονικά περιθώρια που προσφέρονται στον Αναστασιάδη είναι περιορισμένα . Μόνο αν μπορέσει να διαπραγματευτεί τους πρώτους μήνες της νέας του θητείας θα μπορέσει να πετύχει το στόχο που δεν μπορεί να είναι άλλος από τη λύση. Με πρόσφατη την επανεκλογή του και μάλιστα με ψηλό ποσοστό και με ηττημένη την αδιάλλακτη γραμμή, έχει την ευχέρεια να πάρει πρωτοβουλίες και αποφάσεις. Ο κύκλος των ατέρμονων συνομιλιών έχει πια ολοκληρώσει τη διαδρομή του. Το πλαίσιο λύσης είναι περίπου καθορισμένο και μάλιστα σε μεγάλη λεπτομέρεια από τις συγκλίσεις και συμφωνίες, παλαιότερα στις συνομιλίες Χριστόφια-Ταλάτ και πρόσφατα στις συνομιλίες Αναστασιάδη – Ακιντσί . Η παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ πρόσφερε τη βάση και τη μεθόδευση επίτευξης τελικής διαπραγμάτευσης και λύσης . Εκείνο πια που απομένει είναι η λήψη πολιτικών αποφάσεων με γνώμονα, όχι τα χειροκροτήματα, αλλά το μέλλον του νησιού και του λαού του.
Οι Τουρκοκύπριοι περνούν τη δική τους περίοδο έντονων εξελίξεων . To TK πολιτικό μόρφωμα, όσο και να το λέμε παράνομο, έχει πια εδραιωμένη πολιτική υπόσταση και έχει επιτελέσει σημαντικές προόδους σε διάφορους τομείς. Ο προϋπολογισμός του είναι πια πλεονασματικός, έχει 1, 5 εκ τουρισμό και 100.000 ξένους φοιτητές σε 18 πανεπιστήμια . Έρχεται νερό από την Τουρκία και σύντομα ηλεκτρική ενέργεια σε πολύ χαμηλότερη τιμή από αυτή που παράγεται στην ΚΔ.
Σταδιακά και ας μην έχει τους επίσημους τίτλους, επεκτείνει τη διεθνή του παρουσία. Οι εκπρόσωποί του, μάλιστα, τυγχάνουν οιωνοί διπλωματικής αναγνώρισης και μεταχείρισης. Πρεσβείες διαπιστευμένες στην Κυπριακή Δημοκρατία  διατηρούν γραφεία και στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας.  Ως κοινότατα αναγνωρίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη και την ΕΕ . Στο Συμβούλιο της Ευρώπης η Κύπρος αντιπροσωπεύεται με δύο αντιπροσωπείες, μία ελληνοκυπριακή και μια τουρκοκυπριακή. Σε παλαιότερες προσφυγές της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας το σώμα καλούσε αντιπροσώπους και των δύο κοινοτήτων. Χρήσιμο να το γνωρίζουν και όσοι σήμερα ζητούν προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας για τις τουρκικές προκλήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ.
Στις τελευταίες εκλογές το εθνικιστικό κόμμα διατήρησε ηγεμονική θέση αναμεσά στους Τουρκοκύπριους. Κυριότερος λόγος γι’ αυτή του την επιτυχία ήταν και η αποτυχία του Γκραν Μοντάνα. Μπροστά στην απειλή της συνέχισης μιας ακραίας εθνικιστικής πολιτικής και της ανεμπόδιστης διείσδυσης της Τουρκίας, τα άλλα τουρκοκυπριακά κόμματα συνασπίστηκαν και σχημάτισαν «κυβέρνηση» που δε θα παρεμβάλλει εμπόδια στον Ακιντσί και που δε θα συμβάλλει σε επιδείνωση των σχέσεων με την ελληνοκυπριακή πλευρά. Χωρίς τούτο να σημαίνει και κάποια δραματική αλλαγή.
Πολλοί είναι οι Τουρκοκύπριοι που ανησυχούν για το ίδιο το μέλλον της κοινότητάς τους. Η διείσδυση της Τουρκίας στα κατεχόμενα είναι τέτοια που έρχεται σε σύγκρουση με τον κοσμικό και ευρωπαϊκό χαρακτήρα των Τουρκοκυπρίων. Οι έποικοι αυξάνονται και έχουν πια φωνή στη «βουλή» τους. Δέχονται απ’ ευθείας οδηγίες από την Άγκυρα και τον Ερντογάν και επιτίθενται εναντίον των Τουρκοκυπρίων όταν εκφράζουν αντίθετη άποψη. Κτίζονται παντού τζαμιά και ιδρύονται θρησκευτικά σχολεία. Πρόσφατα εγκαινιάστηκε τεράστιο τζαμί και παραπλέυρως μεγάλο κτιριακό συγκρότημα με πανεπιστημιακή θρησκευτική σχολή. Φανερή είναι ακόμη η διείσδυση του τουρκικού κεφαλαίου, ιδιαίτερα στον τουρισμό. Ενώ τα καζίνα απαγορεύονται στην Τουρκία, στην κατεχομένη Κύπρο αφθονούν, όπως επίσης και κάθε άλλης λογής δραστηριότητα της τουρκικής μαφίας.
Το δίλημμα για τους δημοκρατικούς Τουρκοκύπριους, αλλά και όλους τους άλλους που θέλουν να προστατέψουν την πολιτιστική τους φυσιογνωμία, είναι είτε με λύση και στην Ευρώπη, είτε χωρίς λύση και στην Ασία. Η προβαλλόμενη αντίσταση ή έστω η διαφοροποιημένη γραμμή των συνεργαζόμενων στο βορρά τουρκοκυπριακών κομμάτων είναι ευάλωτη κι επισφαλής. Η εθνικιστική αντιπολίτευση, βασισμένη στην Τουρκία και στις οικονομικές της διασυνδέσεις, θα υπονομεύει συνεχώς τη θέση τους. Αντίθετα, άμεσες θετικές εξελίξεις θα ενισχύσουν τη θέση τους. Εξελίξεις που μπορούν να συντελεστούν τώρα πριν λήξει η θητεία του Μουσταφά Ακιντζί.
Τα δεδομένα αυτά ορίζουν και τα χρονικά περιθώρια ρύθμισης του Κυπριακού. Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι , ίσως πιο πιεστικοί. Το 2019 η Τουρκία θα έχει προεδρικές εκλογές. Χρόνος, δηλαδή, τελείως ακατάλληλος για συζήτηση θεμάτων που άπτονται του τουρκικού εθνικισμού.
Η  μετεκλογική   κρίση των υδρογονανθράκων
Την επομένη των προεδρικών εκλογών η Κύπρος μπήκε μέσα σε νέο κυκεώνα κρίσης με επίκεντρο τις διατρήσεις για φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο. Τουρκικά πολεμικά παρεμπόδισαν το πλωτό γεωτρύπανο της ιταλικής εταιρείας ΕΝΙ να προχωρήσει σε διάτρηση για φυσικό αέριο στο οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ. Ένα εύκολο εγχείρημα για την Τουρκία σε βάρος ενός μικρού κράτους, που μάλιστα το 35% του εδάφους του βρίσκεται κάτω από την κατοχή του τούρκικου στρατού.  Εύκολο, ακόμη, το πρόσχημα ότι ενεργεί για να προστατεύσει τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων. Η Τουρκία προχώρησε σε αυτή την προκλητική ενέργεια σε μια εποχή που ο πολεμικός της πυρετός βρίσκεται σε πρωτοφανές επίπεδο. Στρέφεται εναντίον όλων. Η γλώσσα που οι Τούρκοι επίσημοι χρησιμοποιούν είναι βάναυση και ακραία, υπεροπτική και ρατσιστική, μύγα η Ελλάδα , ελέφαντας η Τουρκία. Ο Ερντογάν συνδέει τη δράση του στο Αιγαίο και στη Ανατολική Μεσόγειο, με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην γειτονική Αφρίν της Συρίας. Μια ένταση που τυχόν κλιμάκωσή της, ακόμη και τυχαία, μπορεί να βυθίσει στην καταστροφή τις γειτονικές χώρες και τον ίδιο τον τούρκικο λαό. Οι χώρες της περιοχής έχουμε μέλλον μόνο μέσα σε συνθήκες ειρήνης. Πολεμικοί παιάνες και στρατιωτικές επιχειρήσεις, χωρίς να λύνουν προβλήματα, φέρνουν φέρετρα και καταστροφές. Η Τουρκία άρχισε μάλιστα να εισπράττει τα δικά της φέρετρα.  Έχει και η δύναμη τα όριά της, έχει και τις δικές της αδυναμίες. Δίπλα σε κάθε δυνατό υπάρχει ένας δυνατότερος, με τα δικά του συμφέροντα και επιδιώξεις. Μπορούν ως ένα σημείο να συμπίπτουν, όταν όμως διαφέρουν τι γίνεται; Τώρα μπορεί να συμπίπτουν τα ρωσικά με τα τούρκικα συμφέροντα στην παρεμπόδιση της αξιοποίησης των ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου. Όμως συμφέρει στην Τουρκία να αποξενωθεί από την περιοχή ή να έχει μόνο αρνητικό ρόλο; Μπορεί να εκβιάσει την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και η ίδια αποστερείται από παρουσία και συμμετοχή στον πλούτο της περιοχής.
Όταν πρωτοξεκίνησε η υπόθεση ων υδρογονανθράκων υποστηρίχτηκε ότι θα μπορούσε να αποβεί χρήσιμο εργαλείο για την προώθηση λύσης, μέσα στα πλαίσια της εξυπηρέτησης των συμφερόντων όλων των εμπλεκομένων μερών. Υπήρξε και η αντίθετη άποψη,  ότι θα μπορούσε να γίνει αιτία και λόγος εντάσεων ή ανεξέλεγκτων καταστάσεων, αν  γινόταν αντικείμενο ανταγωνισμού μεταξύ των χωρών της περιοχής και ιδιαίτερα με την Τουρκία.
Στις συνομιλίες για τη λύση του Κυπριακού παραγνωρίστηκαν τα γεωστρατηγικά δεδομένα. Απουσίασε η συναίσθηση ότι ζούμε στην πιο κρίσιμη περιοχή της γης, όπου η αστάθεια, οι εντάσεις και οι τοπικοί πόλεμοι θέτουν σε κίνδυνο την περιφερειακή και την παγκόσμια ασφάλεια και ειρήνη. Παρέμειναν οι συζητήσεις περιορισμένες σε επί μέρους νομικά ζητήματα και παραγνωρίστηκαν οι κίνδυνοι από τη διαιώνιση του πολιτικού προβλήματος .
Τελικά οι διαδικασίες για τη λύση ναυάγησαν, αλλά οι ενεργειακοί σχεδιασμοί συνεχίστηκαν και μάλιστα με τρόπο που αναπότρεπτα οδηγούσαν σε κρίση. Υποστηρίχτηκε ότι με την ανεύρεση πλούσιων κοιτασμάτων αερίου η θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς θα ενισχυόταν στις διαπραγματεύσεις.  Έγιναν υπολογισμοί στη βάση ότι θα προχωρούσαμε ανεμπόδιστοι στην υλοποίηση των προγραμμάτων, βασισμένοι στην παντοδυναμία των εταιρειών αλλά και των κρατών που ήταν πίσω απ’ αυτές. Τώρα λέγεται ότι πίσω από την ΕΝΙ είναι μόνο η Ιταλία ενώ πίσω από την ΕΧΧΟΝ-ΜΟΒΙείναι οι ΗΠΑ.
Έγιναν όμως και άλλα. Προχώρησε η Κύπρος σε διμερείς και τριμερείς επαφές με χώρες της περιοχής, δίνοντας την εντύπωση της ανεξάρτητης πορείας και του ρυθμιστή του ενεργειακού δυναμικού της περιοχής. Θεωρητικές αναφορές ότι οι διμερείς ή τριμερείς συνεργασίες της Κύπρου δε στρέφονται εναντίον άλλων κρατών, με υπονοούμενη την Τουρκία, παρέμεναν χωρίς αντίκρισμα. Αντίθετα, ενεργοποιούσαν το ενδεχόμενο της κρίσης. Παραγνωρίστηκε η πικρή εμπειρία ότι όποτε αφέθηκαν τα πράγματα να οδηγηθούν στη βία, τα όπλα ή ακόμη και στην απειλή βίας, τούτο απέβαινε σε βάρος της Κύπρου και του κυπριακού προβλήματος.
Αν η Κυπριακή  Δημοκρατία έχει μια προτεραιότητα είναι να βρει τα κοινά συμφέροντα με τον εχθρό της . Μέσα από αυτή την κοπιώδη και επώδυνη διαδικασία μπορούμε να εδραιώσουμε την ειρήνη και να αξιοποιήσουμε, προς όφελος όλων μας, τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της Ανατολικής Μεσογείου. Αντίθετα, η συντήρηση κλίματος έντασης και σύγκρουσης μπορεί να ικανοποιεί το συναίσθημά και να τονώνει τον εθνικισμό, όμως το αποτέλεσμα είναι γνωστό, νέες κρίσεις και νέα χάσματα.
Μας εγκλωβίζει στο ελληνικό κρατίδιο του νότου, χωρίς ελπίδες και προοπτική. Σε ένα, δηλαδή, κρατίδιο  που θα έχει στο μεταξύ απαρνηθεί την πατρώα γη στο βορρά και διαγράψει ένα μεγάλο κομμάτι του λαού μας, κοινό κληρονόμο της φυσιογνωμίας, της ιστορίας και της παράδοσης του νησιού μας. Μια τέτοια μίζερη ζωή τι μέλλον εξασφαλίζει για τις κατοπινές γενιές; 
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πόσο μας αρέσει να ζούμε σε ψευδαισθήσεις.. Οι διεθνείς δραστηριότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι ενεργειακοί σχεδιασμοί πραγματοποιούνταν ωσάν να  ήταν το στάτους κβο σταθερό, απρόσβλητο και αμετακίνητο. Ήρθε, όμως, η κρίση στην ΑΟΖ ως ένα πρόσθετο στοιχείο για να επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχει στάτους κβο και ότι η διαιώνιση του Κυπριακού αυξάνει και τους κινδύνους .
Σαφής είναι η αναφορά του τελευταίου ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας που λέγει: « Επαναλαμβάνοντας τη σπουδαιότητα που η διεθνής κοινότητα αποδίδει απευθύνεται προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και τα καλεί να δείξουν ευελιξία και να εμπλακούν πλήρως και εποκοδομητικά στις συνομιλίες, για να διασφαλίσουν μια διευθέτηση. Η διάσκεψη για την Κύπρο του περασμένου χρόνου δεν κατέληξε σε διαρκή, συνολική και δίκαιη διευθέτηση, βασισμένη στη Δικοινοτική , Διζωνική,  Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται από τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας . Συνιστά εις τα μέλη να ανανεώσουν τη δέσμευση τους για μια τέτοια διευθέτηση και τονίζουν ότι το στάτους κβο δεν είναι βιώσιμο»,
Η κρίση μας οδήγησε στην πεπατημένη. Διαβήματα και διαμαρτυρίες. Ίσως να έγιναν και προς την πλευρά της Τουρκίας από κυβερνήσεις ή και διεθνείς οργανισμούς. Όμως όλοι καταλήγουν στον κοινό παρονομαστή, που λέγεται επίλυση του Κυπριακού. Την προσέγγιση των διαφόρων πλευρών συνοψίζει ο ΓΓ του ΟΗΕ κος Γκουτέρες όταν μέσω του εκπροσώπου του λέγει : «η λύση του Κυπριακού προβλήματος αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία για την οριστική επίλυση του ζητήματος (της ΑΟΖ και των υδρογονανθράκων) και την απελευθέρωση συνεργατικών κα αμοιβαία επωφελών λύσεων». Συμπέρασμα: Η επίλυση του Κυπριακού μπορεί να εκλογικεύσει τις καταστάσεις
Όσο δίκαιο και να έχουμε, πόσο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το τουρκικό ναυτικό; Τι θα κάνουμε αν αύριο η Τουρκία εγκαταστήσει δικό της γεωτρύπανο στην κυπριακή ΑΟΖ; Και πώς απαντούμε στο επιχείρημα ότι δικαιούνται και οι Τουρκοκύπριοι μερίδιο από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου; Θα πούμε μετά από τη λύση; Ποια λύση και πότε; 
Πως διαχειριζόμαστε τις περιφερειακές και τις διεθνείς μας σχέσεις ;  Τις εντάσεις και τα συγκρουόμενα μεταξύ των χωρών της περιοχής συμφέροντα; Το μέλλον της Κύπρου προδιαγράφεται όσο ποτέ να αιωρείται μεταξύ ενός ελληνοκυπριακού κρατιδίου στη νότια Κύπρο, υπό τουρκική ηγεμονία ή ένα ανεξάρτητο στα πλαίσια του δυνατού, μέσα στις συνθήκες που περνούμε. Ένα ανεξάρτητο κράτος μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ,  ειρηνικό  με επαφές με όλες τις χώρες της περιοχής και με τους Τουρκοκύπριους, γέφυρα επικοινωνίας με την ίδια την Τουρκία.
Από όπου ξεκινήσουμε καταλήγουμε στο ίδιο σημείο : στην ανάγκη διευθέτησης του Κυπριακού. Δεν υπάρχει περιθώριο για νέες ατέρμονες συζητήσεις .
Ο χρόνος που απομένει είναι περιορισμένος και τα προβλήματα στο εσωτερικό και γύρω από την Κύπρο μεγεθύνονται. Ας μη τα αφήσουμε να πάρουν ένα χωρίς επιστροφή δρόμο.
  • February 22nd 2018 at 16:27

The resignation of Jacob Zuma: Lessons for Cyprus

By nicostrim
  
FrankK
 From Defteri Anagnosi

From the very beginning of his presidency, Zuma was deeply embroiled in corruption.  The corruption took many forms but was mainly based around his relationship with the Gupta brothers.  In return for favouritism with the allocation of lucrative government and other business contracts as well as access to key ministries, the Guptas rewarded Zuma and his close circle of friends and political allies with generous payments. The stench of corruption reached a stage where it could no longer be covered up or tolerated.


Does some of this sound familiar in the context of Cyprus? I say ‘some’ because there are obvious differences between the sources of the corruption, how it spread and how the media covered it in the two countries. However, the starkest difference is the response of Disy compared with that of the ANC. In the case of the latter, large sections of the rank and file and, importantly, a significant number of ANC members of parliament and senior party officials had become repulsed and disillusioned by the excesses of their president. However, it wasn’t all about an altruistic belief in clean government and high moral principles. The response was also partly driven by realpolitik and the need for self-preservation; in other words, the ANC’s fear of losing the next election. Eventually, they forced Zuma to resign. A victory for South Africa’s democracy?  It’s too early to tell but I remain cautiously optimistic.



The reaction of Disy to the well-known corruption surrounding Anastasiades and other senior figures within the party couldn’t be more striking. Not only have there been no calls for the corruption to end but there has been active collusion to ensure that everyone within the party gets a share of the pie. This, of course, is helped by an equally corrupt and self-serving media whose proprietors are more concerned with protecting their financial interests than in exposing the truth. In the long-term, the impact on Cyprus’s democracy and institutions will be corrosive.  The signs are already there. Let’s remind ourselves that in the recent presidential elections, out of 550.876 registered voters 143.400 didn’t vote at all and just under 23.000 voted blank or spoilt there vote. Anastasiades and his cronies may be laughing all the way to the bank (in Switzerland or wherever) but the rest of us need to be more vociferous. 

  • February 20th 2018 at 07:52

Far-Right in Politics in Europe, by Jean-Yves Camus and Nicolas Lebourg

By nicostrim

Matthew Feldman on a timely history that roams over the Continent

April 13, 2017
A historic Alleanza Nazionale election campaign event in Rome
Source: Alamy
Lurch from the Left: coalition government can be the kiss of death for the far Right, as it was for Italy’s Alleanza Nazionale
Far-Right Politics in Europe is timely, important and frustrating in equal measure. The timely bit is easy: just look around. A “radicalized conservative right” rules the Polish and Hungarian capitals; “far-right electoralist parties” in France, the Netherlands and elsewhere are nationally competitive; while “Islamophobia, which is at the heart of neopopulism” is an issue with troubling appeal to mainstream voters that has derived from what Jean-Yves Camus and Nicolas Lebourg call the “far right field”.
This is a field that should not be understood simply as “to the right of the conservative and liberal parties”, although the authors dismiss such taxonomic debates as “mere quibbles”. Likewise, they argue that ideologically focused analysis of these phenomena can cause “unnecessary confusion”, although they later hold up ideological “transgression” as a key subcultural appeal for neo-Nazism. Cue frustration, then, as early on as a 50-page introduction in which Camus and Lebourg seem less interested in dispelling confusion than narrating 19th-century reactions to the French Revolution. The authors argue that the First World War was but a “turning point” for the far Right, rather than – as most scholars contend – the violent catalyst for fascist ideology, which, post-1945, morphed into a post-fascism that eventually became known as the European far Right.
In addition to its hit-and-miss approach to terminology and a needlessly looongue durée, the book often overplays its Francocentric hand. As befits the authors’ national context, their French examples are excellent – particularly regarding the development of the Front National over the past generation, and in their analysis of the more culturalist, “metapolitical” agenda of Nouvelle Droite intellectuals. Yet their comfort with discussing the French far Right sometimes seems to come at the expense of other geographical areas, as the final chapter’s whistle-stop tour of Central-Eastern Europe reveals.
For all that, however, there are important insights offered here. The first two chapters range across the often mutually exclusive ways that neo-fascists dealt with the “necessity of reinventing their radicalism” in the immediate post-war decades. Some doubled down, such as the World Union of National Socialists, founded in 1962, while others turned to euphemisms such as Oswald Mosley’s “European socialism” and Alain de Benoist’s “ethnopluralism”. The latter, which is well covered here, is a kind of intellectual judo that broadly casts multiculturalism as a kind of racist insensitivity to “difference” (since racial mixing dilutes both – allegedly equally valued – ethnic groups). Expect to hear more of this backdoor “white affirmationism”, in the authors’ useful phrase, in the coming years.
Camus and Lebourg also handle the far Right’s approach to racial difference skilfully. Immigration is a much greater issue for Western Europe’s far Right than it is among such groups in post-Soviet states, with the latter tending to more overt anti-Semitism and anti-Roma prejudice. Even if a family resemblance places, say, the Serbian Radical Party in the same frame as the True Finns in Scandinavia, the authors are alive to key differences and contexts that could, at least in these two cases, be summed up in a word: Russia.
Perhaps most important (and surely most reassuring for anxious liberals) is the authors’ identification of the Achilles heel of “national populism” – namely, that “an antisystem position is more tenable without power”. True, coalition government can be the kiss of death for the far Right, as it was for Italy’s Alleanza Nazionale. But Camus and Lebourg also characterise the turn of the 21st century as “the height of neopopulism”, and that conclusion may soon seem optimistically premature.
Matthew Feldman is professor of contemporary history and co-director of the Centre for Fascist, Anti-Fascist and Post-Fascist Studies, Teesside University.

Far-Right Politics in Europe
By Jean-Yves Camus and Nicolas Lebourg, translated by Jane Marie Todd
Harvard University Press 320pp, £23.95
ISBN 9780674971530
Published 30 March 2017
  • February 9th 2018 at 11:29

Πρώτη ανάγνωση των εκλογών: Αναστοχασμός για ένα κούφιο λόγο σε ένα μισοάδειο γήπεδο

By nicostrim

Άκουσα τις δύο ομιλίες του επανεκλεγέντα προέδρου Αναστασιάδη, του Σταύρου Μαλά, των πολιτικών και των διαφόρων σχολιαστών μετά τα αποτελέσματα. Ήταν ασφαλώς αναμενόμενο ότι θα επικρατούσαν οι ευχαριστίες σ’ όσους συμμετείχαν, κάποιες συναισθηματικές αντιδράσεις και οι αναλύσεις περί μετακινήσεις ψήφων απ’ εδώ προς τα εκεί. Δεν είδα όμως ακόμα ουσιαστική διάθεση για προβληματισμό και αναστοχασμό. Γι’ αυτό και θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες πρώτες σκέψεις.


1.      Κέρδισε με διαφορά ο Αναστασιάδης. Ανάμενα ότι θα ήταν μικρότερη η διαφορά – σε κάποια στιγμή μάλιστα είδα την πιθανότητα ανατροπής: Πόνταρα ότι θα εκφραστεί πολιτικά η κοινωνική δυσαρέσκεια π.χ. ότι  το 1./3 των κυπρίων είναι κάτω από το όριο της φτώχιας, την συνεχιζόμενη ψηλή νεανική ανεργία κι αποδήμηση, ότι ο Αναστασιάδης έκανε κούρεμα, ενώ είχε προεκλογικά δεσμευτεί για ακριβώς το αντίθετο και εφάρμοσε αυτό το πρόγραμμα σκληρής λιτότητας. Θεώρησα ότι ορθολογιστικά δεν θα του έβγαινε το πολιτικό παιγνίδι που έπαιξε στο κυπριακό κι ότι αυτό θα οδηγούσε σε πολιτική δυσαρέσκεια, ιδίως μετά την αποκάλυψη των παλινωδιών του στο κυπριακό, το γεγονός ότι συστρατεύτηκε με το ΕΛΑΜ για το ενωτικό δημοψήφισμα που άφησε την ε/κ πλευρά εκτεθειμένη, ενώ μόνο πριν από μερικούς λίγους μήνες οδήγησε στο ναυάγιο την προοπτική λύσης στο Γκραν Μοντανά. Θεώρησα ότι θα του στοίχιζε πολιτικά η αποκάλυψη ότι είπε ψέματα στον ΟΗΕ κι ότι απέκρυψε από τον κόσμο ότι αποσύρθηκε ο χάρτης από τους τ/κ.  όταν είδα τις πιο σκοταδιστικές και διεφθαρμένες δυνάμεις (π.χ. αρχιεπίσκοπος) να τον στηρίζουν, θεώρησα ότι θα γυρίσει μπούμερανγκ.  Όλα αυτά, δεν μπορεί σκέφτηκα, θα τον άφηναν εκτεθειμένο και στο κόσμο που θέλει λύση: Πόνταρα ότι αυτό θα κινητοποιούσε μια η μάζα του κόσμου που θα έφευγε από την αποχή  και θα εκφραζόταν στην κάλπη υπέρ του Μαλά.


2.      Όλα τα πιο πάνω λειτούργησαν σε μεγάλο βαθμό στο πρώτο γύρο υπέρ του Μαλά: Εκεί που είχαν ξεγραμμένη την Αριστερά και το δημοκρατικό προοδευτικό χώρο  ο Μαλάς πήρε 30.5% κι ο Αναστασιάδης 35.5%. Ναι, υπάρχουν προφανών πολιτικές και κοινωνικές αντιστάσεις. Στάθηκε όρθια η Αριστερά. Το πρωί της δεύτερης Κυριακής είδαμε ενθουσιασμό στο κόσμο της υποψηφιότητας Μαλά γιατί υπήρχαν ενδείξεις ότι πράγματι ήρθε κόσμος από την Αριστεράς που δεν ψήφισε την πρώτη Κυριακή. Ωστόσο, μέχρι το απόγευμα ήταν φανερό πως δεν είχε επαρκή στήριξη από άλλους χώρους - μοίρασαν οι ψήφοι του ΔΗΚΟ και των άλλων ανάμεσα στους δύο υποψηφίους, ενώ ο Αναστασιάδης είχε μαζεμένους του ΕΛΑΜ και της άκρας Δεξιάς - σε αυτούς εξάλλου απευθύνεται ο αρχιεπίσκοπος διότι κατά βάση είναι σήμερα ο «πνευματικός» ηγέτης των Χρυσαυγιτών. Η δυσαρέσκεια έμεινε στην αποχή, δεν εκφράστηκε στην κάλπη. Η μιντιακή ηγεμονία με τα περί επιτυχίας στην οικονομία με 3% μεγέθυνση, μείωση ανεργίας ενώ η στήριξη που πήρε από το οικονομικό κατεστημένο φαίνεται να επέτρεψαν στον Αναστασιάδη να συγκρατήσει τους ψήφους του. Κράτησε τους φοβικούς μικροαστούς του «embourgeoisement» (εξαστισμού) της πρότερης περιόδου που μάχονται να περισώσουν ότι μάζεψαν τώρα την εποχή των «ισχνών αγελάδων», κράτησε τις μάζες με διάφορα μέσα (π.χ. φουστανέλα  στα παραδοσιακά του προπύργια της Δεξιάς, μοίραζε αβέρτα υποσχέσεις κτλ.), ενώ με τη κυριαρχία στα παραδοσιακά ΜΜΕ αλλά και στα social media κατάφερε να περάσει το προφανώς  επαρκώς το αφήγημα περί «εκσυγχρονισμού» και «συνέχειας». Τα μακιαβελικά παιγνίδια του βγήκαν – κατάφερε επιτυχώς να «αρθρώσει» τα διάφορα παρά τις αντιφάσεις και την καταστροφική από λάθη του προεκλογική εκστρατεία: απλά στη συγκυρία μας δεν του στοίχησε η ανεπάρκεια του. Καλά θα ήταν ξαναδιαβάσουμε τι έγραφε παλιά  ο Στούαρτ Χωλ για την Θάτσερ κι ο Λακλάου για τον λαϊκισμό και να αναγνώσουμε τις συμβαίνει τον κόσμο με την άνοδο του ακροδεξιού λαϊκισμού σήμερα.


3.      Όσο για το κοινωνικό ζήτημα, ξέρουμε ότι δεν οδηγεί αυτόματα ούτε στην αύξηση της ιδεολογικές αντίστασης μέσα από μετωπικές πολιτικές συγκρούσεις, ούτε σε άνοδο της Αριστεράς – υπό κάποιες προϋποθέσεις αυτό είναι δυνατό, αλλά πρέπει να αναλυθεί στο συγκεκριμένο πολιτικό-οικονομικό, ιστορικό, πολιτιστικό και κοινωνικό πλαίσιο. Πολλές φορές το κοινωνικό ζήτημα μετατοπίζεται. Μπορεί να οδηγηθούν οι μάζες σε απόγνωση και εγκατάλειψη της πολιτικής συλλήβδην. Αυτό μπορεί να εκφραστεί με αποχή και απαξίωση. Ας μη ξεχνούμε και τον παράγοντα  αποδήμηση: απλά πολλοί φεύγουν από τη χώρα – βέβαια πολλοί ψήφισαν. Άλλοι μπορεί ακόμα κάποιο να οδηγηθούν σε αντιδραστικές πολιτικές και ιδεολογικές κατευθύνσεις. Τελικά, αυτά όλα οδηγούν στο «πάσο» επιτρέποντας στην εξουσία να συνεχίσει στο «business as usual». Κι όμως καθόλου δεν εξαλείφονται οι αντιφάσεις καθώς περιπλέκεται όλο και περισσότερο το κοινωνικό ζήτημα και ανοίγονται νέα κοινωνικά και πολίτικά ζητήματα. Εξ ου και τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, οι εκποιήσεις και όλο το πράμα με την κρίση των τραπεζών θα μας περιμένουν αμέσως μετά τις εκλογές.    


4.      Κέρδισε ο Αναστασιάδης. Ωστόσο, το μισοάδειο γήπεδο σκέφτομαι μπορεί να μην είναι καθόλου τυχαίο κι ασήμαντο γεγονός: Για πρώτη φορά στη ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας από τότε που εγώ θυμούμαι δεν γέμισε το γήπεδο στην ανακήρυξη προέδρου δεν είναι τυχαίο. Μήπως γυρνούν τις πλάτες οι πολίτες στη πολιτική;  Σε μια μετεκλογική συζήτηση με ένα φίλο συμφωνήσαμε ότι στις εκλογές τούτες ο κ. Αναστασιάδης ίσως σπατάλησε όσο «πολιτικό κεφάλαιο» του είχε απομείνει και δεν θα έχει καμία δυνατότητα να αντιμετωπίσει:


- Έχοντας απωλέσει όλο το πολιτικό του κεφάλαιο, ένας αναξιόπιστος ηγέτης που έχει πλέον πιαστεί να ψεύδεται στον ΟΗΕ, στους τ/κ και στο λαό, πως θα λύσει τα μεγάλα προβλήματα της χώρας; Σαν το βοσκό το ψεύτη γιατί να το πιστέψει κανείς ότι θέλει να λύσει το κυπριακό;

- Θα έχει σοβαρότατα καθημερινά προβλήματα «διαχείρισης» - θα έχει πλειοψηφίες στη βουλή; Ποιο πρόγραμμα και ποια «ισχυρή εντολή» έχει λάβει για να κυβερνήσει;  Δεν κατάλαβα ακριβώς τι εννοεί όταν λέει «συνεχίζουμε».

-Το βασικό αφήγημα της προεκλογικής του εκστρατεία ήταν το εξής: «Πέτυχαμε πολλά, σώσαμε την οικονομία κι έχουμε επιτέλους ανάπτυξη: δώστε μας εντολή να συνεχίσουμε». Μας είπε ότι αντιμετώπισε επιτυχώς τα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα π.χ. έχει λύσει το πρόβλημα της φτώχιας με το «επαναστατικό» όπως το έλεγε ΕΕΕ που οδήγησε στην εξαθλίωση και ξήλωμα του ισχνού κοινωνικού κράτους και στην μετεκλογική του ομιλία μίλησε για προστασία των «ευάλωτων ομάδων»: Γιατί λοιπόν να τον πιστέψει κάνεις;


Τα μεγάλα προβλήματα κάθε άλλο παρά λύθηκαν - οξύνονται σε ένα κόσμο γεμάτο αντιφάσεις. Ο κούφιος λόγος του προέδρου σε ένα μισοάδειο γήπεδο ας γίνει η αρχή για να προβληματιστούν κόμματα, σχολιαστές, σκεπτόμενοι πολίτες και κοινωνία.



  • February 5th 2018 at 00:09
❌