Αγαπητέ Jesus... αν υπάρχεις κάπου δηλαδή, εκπροσωπά σε υποτίθεται τούτος ο τύπος, ο Γιώρκος;... Τούτη η εμμονή που έσιει με την κατασκευή μίσους, διαχωρισμού κοκ, ή τα κουτοπόνηρα ψέματά του [να θέλει διχοτόμηση τζαι να μιλά για «ορθή λυση»] εν μέρος της ερμηνείας του «Αγαπάτε αλλήλους;.. :)»
Πάλε καλά, δηλαδή, που έσιεις τζαι τον Παπα που την Αργεντινή να λαλεί τζαι καμιάν νούσιμη κουβέντα.. για να σώσει την αξιοπρέπεια της θρησκείας σου...
Η κουλτούρα του συνδυασμού στοιχείων από διαφορετικές θρησκείες, από τα κάτω, την καθημερινότητα, ήταν ένα βασικό χαρακτηριστικό της Κύπρου ιστορικά. Τζαι στην περίοδο πριν τους πολέμους των εθνικιστών [1958-1974] τούτο το φαινόμενο εκφράζετουν με διάφορους τρόπους. Η πιο γνωστή κοινότητα διασταύρωσης θρησκειών, που εμφανίζετουν τζαι στην Μεσαορία τζαι στην Τηλλυρκά τζαι στο Τρόοδος, ήταν οι Λινοπάμπακοι... Αλλά τα στοιχεία συμβίωσης ήταν διάχυτα τζαι στις καθημερινές τελετουργίες...
Η πιο κάτω καταγραφή του Αζίζ εν τεκμήρια της σοφίας, αλλά τζαι της γοητείας, τζηνης της ιστορικής καθημερινότητας :)..
«Η μάνα μου, μουσουλμάνα αγύριστη, μας κάπνιζε με φύλλα της ελιάς που έπαιρνε από την εκκλησιά του χωρκού. Μια φορά που πήγαμε με τα δικά μου παιθκιά, να τη δούμε στο χωρκό, και έτυχε να ήταν το μπαϊράμι, όταν μας κάπνηζε της είπα, άννε- μητέρα, οι κάμποι στο χωρκό εν γεμάτες ελιές. Σαν έρκουμαι να κόψω τζιαι να σου φέρω… απάντησε μου με ένα σεμνό ειλικρινές ύφος: «Όι γιε μου, τούτη εν δκιαβασμένη…» Δηλαδή, την διάβαζε και την ευλογούσε ο παπάς!… Μουσουλμάνα, πήγαινε και έπαιρνε τη … διαβασμένη ελιά από την εκκλησία! Αυτό να πει σεβασμός! Έτσι ζούσαμε στο χωρκό. Με χαιρετίσματα στον σημερινό αρχηγό της εκκλησιάς… Κι όταν βκάλλει εγκυκλίους να ξέρει να μιλά και με τη γλώσσα της μάνας μου…»