One Radical Planet

🔒
✇ Δέφτερη Ανάγνωση

• Το κοινό κυπρίων. Αν για αυτό έχασε το ΑΚΕΛ, τότε είναι προς τιμήν του.

By Δέφτερη Ανάγνωση — June 9th 2021 at 15:05



Το κοινό κυπρίων. Αν για αυτό έχασε το ΑΚΕΛ, τότε είναι προς τιμήν του.

Η υποχώρηση του ΑΚΕΛ [ή ίσως πιο σωστά η διάχυση μέρους της αριστερής ψήφου] είναι ενδιαφέρον να αναλυθεί ιστορικά ακριβώς γιατί το ΑΚΕΛ είναι η κωδικοποιημένη [και σε έγγραφα] ιστορία του νεωτερικού/μοντέρνου ορθολογισμού στην πολιτική σφαίρα της κυπριακής κοινωνίας. Οπότε σε αυτό το πλαίσιο το επιχείρημα ότι το ΑΚΕΛ, όπως τζαι άλλα μαζικά αριστερά κόμματα, αντιμετωπίζουν ένα διαφορετικό κοινωνικό σώμα, είναι δεδομένο. Αλλά αξίζει να καταγραφεί σαν μεταβατικό σύμπτωμα της κοινωνιας τζαι το γεγονός ότι είμαστε ανάμεσα σε 2 εποχές – η μια τελειώνει τζαι η άλλη έρκεται. Τζαι σε τούτο το πλαίσιο πρεπει να καταγραφει επισης το ΑΚΕΛ [τζαι ο πρόδρομος του, το ΚΚΚ], ήταν τζαι είναι, θεσμικές μορφές, ανεξάρτητες που το κράτος, οι οποίες αναλυσαν/αναλύουν «προφητικά» [με ορθολογική ανάλυση αιτίας-αποτελέσματος σε συγκεκριμένο πλαίσιο] τις νέες μορφές ηγεμονίας που θα προκύψουν στο μέλλον. Το ΚΚΚ με σαφήνεια εξήγησε γιατί η ανεξαρτησία ήταν τζαι η μόνη εφικτή αντιαποικιακή επιλογή, αλλά τζαι η ευκταία. Είναι το ΑΚΕΛ που αγωνίστηκε [τζαι τελικά για τούτο αποκλείστηκε από το 1948 απο πολλούς θεσμούς] για εκδημοκρατισμό [ο οποίος είναι αυτονόητος για όλους σήμερα], τζαι για την καθιέρωση των εργατικών δικαιωμάτων που είναι η άμυνα σήμερα απέναντι στην νεοφιλελεύθερη αρπαχτή του καθεστώτος διαπλοκής τζαι ημέτερων χαλαρώσεων.

Ποιό είναι λοιπόν το «κοινό κυπρίων» που πρότεινε η αριστερά σε ένα κλίμα άγχους για το κορωνοϊό, κυβερνητικών προσπαθειών εκφοβισμού, τζαι αποκαλύψεων ότι η ημετεροκρατία έφτασε στο μεδούλι – στον ίδιο το πρόεδρο τους. Κανένας άλλος κύπριος πρόεδρος δεν έφτασε σε τέτοια κατάντια...

Οι κύπριοι κατοικούμε σε ένα νησί, αρκετά ευχάριστης διαμονής κλιματικά [γιατί έχουμε τζαι τη κρίση του κλίματος – οι συνέπειες της οποίας «αν δεν γίνει κάτι» θα μας επηρεάσουν άμεσα να «πάρουμε τα βουνά».. :)], αλλά εν το μόνο νησί [άρα εύκολα ελεγχόμενο] στην είσοδο της διώρυγας του Σουέζ, τζαι δίπλα στις πετρελαιοπηγές. Άρα θέλουν το πολλοί για δικά τους συμφέροντα.

Το κοινό συμφέρον των κυπρίων είναι να ελέγχουν οι ίδιοι τον γεωγραφικό τους χώρο για να ελέγχουν τζαι τα σύνορα, αλλά τζαι πιθανές στρατιωτικές εμπλοκές. Αν δεν έχουμε Δ.Δ.Ομοσπονδια τότε το βόρειο μέρος θα το απορροφήσει, όχι μόνο το τουρκικό κεφάλαιο, αλλά τζαι ανάλογες μεταναστευτικές ροές. Στην νότια Κύπρο συντελείται μια μεταμόρφωση επίσης πληθυσμιακά [από ΕΕ βασικά], τζαι  εμφανίστηκε πρόσφατα ένα μπλοκ απ το γνωστό κύκλωμα δικηγόροι-ελεγκτές-τράπεζες: η πώληση «Κύπρου»| [σε χαρτί-διαβατήριο, τζαι σε γη, πύργους κοκ...]

Η Κύπρος είναι αρκετά μικρή για να έχει μια υποδειγματική δημοκρατία, αλλά μπορεί τζαι να πουληθεί από καιροσκόπους.


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

• Οι τριγμοί στο κυβερνητικό μπλοκ.

By Δέφτερη Ανάγνωση — June 9th 2021 at 10:42


 

Οι τριγμοί στο κυβερνητικό μπλοκ.

Ο ΔΗΣΥ κατέβηκε στις εκλογές με 3 εξαρτήματα-υποκατάστατα: ΔΗΠΑ. ΕΔΕΚ, γΕλαμ. Βεβαια οι 2 [ΕΔΕΚ, γΕλαμ] εκαμναν κριτική στην διαφθορά – όπως άλλωστε τζαι οι υποψήφιοι του ΔΗΣΥ που εκλέγηκαν σαν άτομα συγκαλύπτοντας [προσπαθώντας έστω] ότι ανήκαν στον ΔΗΣΥ [τί σημαίνει «αλλαγή» κοκ από υποψήφιους κυβερνώντος κόμματος;]. Συγκριτικά καλά τα επήεν σε τούτο ο ΔΗΣΥ [σε αντίθεση με το δικό του ποσοστό που πήγε πίσω στο 1976]..

Τα εσωτερικά του ΔΗΣΥ είναι ρευστά- ο Αβέρωφ δεν έσιει σοβαρό εσωκομματικό αντίπαλο [ο Τορναρίτης μοιάζει με μουσειακό είδος, ο Χάρης μόλις τζαι εμπήκε τρίτος στην σειρά των εκλεγμένων του ΔΗΣΥ στην Λευκωσία] ..Αλλά τα θεάματα για «νίκη» ήταν τζαι του Αβέρωφ. Ξέρει πολλά καλά ότι αν τεθεί το θέμα ιστορικά εν ο πιο αποτυχημένος πρόεδρος του ΔΗΣΥ – που τα 37% επήεν στα 27%. Τζήνο πάντως που αναδύθηκε απέναντι, στο χώρο της δεξιάς, εν ο Θεμιστοκλέους που προσθέτει σαφές συναγερμικό βάρος στο γΕλαμ. Κυπριοποιείτο το με μιαν έννοια  τζαι ιστορικά. Τζαι ο Θεμιστοκλέους φαίνεται να θεωρεί την ομάδα Αβέρωφ υπεύθυνους για την αποχώρησή [εκδιωξη;] του από το ΔΗΣΥ. Πώς θα παίξει στο μέλλον η συνύπαρξη Χρίστου [γΕλαμ, Χρυσή Αυγή] με τον Θεμιστοκλέους [καταγωγή από την ιστορική ελληνοκυπριακή δεξιά/ακροδεξιά] θα φανεί. Όπως τζαι η σχέση των 2 με το ΔΗΣΥ καθώς θα πρέπει να πουλούν τζαι σανό στους ψηφοφόρους ότι κάμνουν «κριτική στο καθεστώς» [διότι μπορεί να έχουν τζαι τούτοι τελικά διαρροές σε αλλα ακροδεξιά μικροσχηματα]..

Στην ΕΔΕΚ, ο Σιζόπουλος μπορεί να ένοιωσε αρχικά ανακούφιση, αφού το κόμμα επέρασεν το 6%, αλλά η εκλογή ενός στελέχους της Συμμαχίας Πολιτών, σημαίνει ότι ψήφοι τους οποίους μπορεί να διαπραγματευθεί σαν είδος CEO της επιχείρησης ΕΔΕΚ εν μόνο 3. Τζαι μετά ήρτεν απευθείας ένας άλλος πάτσος που τους συμμάχους - ο ΔΗΣΥ εδιέρρεε αρχικα το όνομα του Κάρογιαν για προεδρία της Βουλης, αντί του Σιζόπουλου. Σαφώς επεριπαίξαν τον. Θα αντιδρασει; Όμως ο Σιζό έσιει τζαι άλλα που εκκρεμούν. Επανέρχεται το θέμα των σκανδάλων με τις τράπεζες τζαι είδος συναλλαγών. Μπορεί να τα επαναφέρει τζαι ο ΔΗΣΥ για να τον εκβιάζουν να τηρεί την γραμμή τωρά που εν πιασμένος πκιον στην εικόνα του μπλοκ διαπλοκής. Θα δειξει....

Με δεδομένο ότι η διαφορά αντιπολίτευσής τζαι εξαρτωμένων του ΔΗΣΥ είναι μόλις ένας ψήφος - τώρα είναι 29-27, αν ένας κυβερνητικός εν ψηφίσει τζηνο που θελει ο ΔΗΣΥ για οποιοδήποτε λόγο [σοβαρό λογο ή λογω συναλλαγών] τότε μπλοκάρεται η διαδικασία.


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

Όταν ο ΔΗΣΥ τζαι τα φερέφωνα του αναζητούν εναγωνίως τρόπους να συντηρήσουν την αυταπάτη ότι... «δικαιώθηκαν»

By Δέφτερη Ανάγνωση — June 8th 2021 at 10:39


Όταν ο ΔΗΣΥ τζαι τα φερέφωνα του αναζητούν εναγωνίως τρόπους να συντηρήσουν την αυταπάτη ότι... «δικαιώθηκαν»: Πώς φτάσαμε στην Αννίτα του αυταρχισμού/λογοκρισίας τζαι της πειθήνιας υπακοής «τελεία και παύλα» στους αντρες της εξουσίας.

Με το τέλος των εκλογών ο ΔΗΣΥ, τζαι δαμέ έπαιξε σημαντικό ρόλο  ο έλεγχος των τηλεοράσεων, επροσπάθησεν να λογοκρίνει σχεδόν ότι είσιεν πέσει στα ποσοστά του 1976 [όσα πήρε δηλαδή 2 χρόνια μετά το πραξικοπημα-εισβολη με φόντο την ευθύνη τζήνων που συγκαλύφκει ο Κληρίδης – των δολοφόνων της ΕΟΚΑ β τζαι όσων οδήγησαν στο πραξικόπημα που έφερε την εισβολή]. Τούτη η διάσταση έμεινε εκτός. Εστιάστηκε η έμφαση στις απώλειες του ΑΚΕΛ τζαι εν μέρει του ΔΗΚΟ – που έχασαν μεν, αλλά το μεν ΔΗΚΟ άντεξε μια οργανωμένη, από τον ΔΗΣΥ, υπονόμευση, ενώ το ΑΚΕΛ ήταν σε μια κατάσταση που ήταν το μόνο κόμμα/θεσμική μορφή που υπερασπίζετουν την εξελικτικα διαμορφωμενη μορφή λύσης [με φόντο τα κλειστά οδοφράγματα του Αναστασιάδη] τζαι την αντίσταση στο ρατσισμό [με φόντο τα ττέλια του Νουρή] – σχεδόν σαν το μόνο «ευρωπαϊκό» κόμμα.

Τζαι έτσι αφού έστρωσαν το χαλί οι δημοσιογράφοι [που το επαίζαν ελεγχόμενοι διαιτητές της ΚΟΠ, για να το πούμε ποδοσφαιρικά], το προεδρικό είπε να το παίξει ότι δεν δικαιώθηκε η κριτική της αντιπολίτευσης για το σκάνδαλο των διαβατηρίων. Αυτός άλλωστε ήταν τζαι ο στόχος των υπάκουων δημοσιογράφων. Ένα χυδαίο ψέμα που αναπαρήγαγαν ο Δαλίτης τζαι ο Πιμπίσιης στο Φιλελεύθερο τζαι  οι Πολίτης-Αλήθεια σαν πακέτο. Δαμέ ελογοκρίνετουν η εντυπωσιακά μειοψηφική θέση του προεδρικού: ολόκληρη η προεκλογική εστιάστηκε στην ανάγκη τιμωρίας των ενόχων – ο ίδιος ο ΔΗΣΥ έπαιξε το με υποψήφιους που εκρύφκαν το σήμα του ΔΗΣΥ, το γΕλαμ, η ρεζέρβα του προεδρικού, έπαιξε το «αντι-συστημικό» τζαι εξέλεξε τζαι τον Θεμιστοκλέους [με τις αντιπάθειες /απωθημένα στην σχέση με τον Αβέρωφ/ηγεσια του ΔΗΣΥ] τζαι ο Σιζόπουλος είσιεν ανάλογα ένα κόμμα που εφώναζε επίσης για τιμωρία ενόχων στα σκάνδαλα κοκ. Μόνο η υπάκουη ΔΗΠΑ δεν χρησιμοποίησε την διαπλοκή σαν σημείο αναφοράς. Τζαι το προεδρικό που ήταν στόχος τούτης της καταγραμμένης οργής, έπαιζε τον «..δικαίωση». Τέτοια δημοσιογραφία των υπηρεσιών.

Το σενάριο Αννίτα ήρτεν μετά σαν σκόνη στα μάθκια με την αποκάλυψη των στημένων υποσχέσεων προς την ΔΗΠΑ τζαι το εμφανές άδειασμα του Σιζόπουλου στον οποίον είχαν υποσχεθεί προεδρία της Βουλής.

Ένα καθεστως διαπλοκης μετατρεπει ακομα τζαι τις εκλογές σε αγοραπωλησία. « Θα πάρω εγώ την καρέκλα στην Βουλή τζαι να σου κανονίσουμε κανένα δημαρχείο..» Τέτοιου επιπέδου....

Τζαι οι «δημοσιογράφοι» πιστοί στο ρόλο τους.


 

✇ Δέφτερη Ανάγνωση

• Οι ψήφοι στην Βουλή. Τζαι πάλι οριακά.

By Δέφτερη Ανάγνωση — June 3rd 2021 at 19:31

 


Οι ψήφοι στην Βουλή. Τζαι πάλι οριακά.

 Συνολική αποτίμηση ενός βαθιά διχασμένου εκλογικού σώματος: παρά την ανακούφιση του ΔΗΣΥ που μπόρεσε να προσπεράσει [στο χώρο του θεάματος] την πτώση του στα χαμηλότερο ποσοστό από το 1976, εντούτοις οι κοινωνικές συμμαχίες δείχνουν μια βαθιά πόλωση  που αναμένεται να συνεχιστεί τζαι να διευρυνθεί – μέχρι να φτάσει επιτέλους τζαι στο μπλοκ της αποχής, το οποίο καλλιεργεί η συναγερμική τακτική για να παθητικοποιεί μερίδα της κοινωνίας. 

Όσον αφορά τους ψήφους στη Βουλή, ο ΔΗΣΥ με τις εξαρτήσεις του, το γΕλαμ, την ΔΗΠΑ, τζαι την ΕΔΕΚ του Σιζόπουλου φτάνει στις 29 ψήφους, ενώ η αντιπολίτευση [ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, Οικολόγοι] στους 27. Η διαφορά είναι ένας ψήφος. Το οποίο συγκριτικά μπορεί να πει κάποιος ότι είναι καλύτερο για την αντιπολίτευση από την προηγούμενη κατάσταση, όταν το ΔΗΚΟ στήριζε την κυβέρνηση μέχρι το 2019 [ενώ είσιεν τζαι το ένα τρίτο των βουλευτών του να έχουν τάσεις προς συναγερμικές εξυπηρετησεις όπως φάνηκε όταν το ΔΗΚΟ κινήθηκε προς την αντιπολίτευση], τζαι η ΕΔΕΚ του Σιζόπουλου είσιεν πάλε 4 βουλευτές με τον Λιλλήκα σαν πρόθυμο φιλοσυναγερμικό στήριγμα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η οριακή [αν την στηρίζει η ΕΔΕΚ] πλειοψηφία της κυβέρνησης, βασίζεται τζαι το κολπο του Σαββίδη [υποτίθεται Γενικός Εισαγγελέας] να προκαλέσει διάσπαση του σχήματος Θεολόγου/κυνηγοί που οδήγησε στην δημιουργια 2 σχημάτων – εμφανώς αν εμμέναν μαζί θα έμπαιναν στην βουλή τζαι η Θεολόγου [τουλάχιστον] θα εντασσόταν στην αντιπολίτευση. Είναι χρήσιμο να έχεις ένα πειθήνιο Εισαγγελέα προεκλογικά προφανώς... :)

Αν τα 3 κόμματα της αντιπολίτευσης στηρίξουν αυτήν την περίοδο ένα συμπαγές μπλοκ ενάντια στην διαπλοκή [ η οποία φυσικά θα συνεχιστεί από τον ΔΗΣΥ] τότε οι 3 βουλευτές της ΕΔΕΚ [πλην Σιζόπουλου]  θα είναι σε όπως την μούγια μέσα στο γάλα αν μετατραπούν σε εξόφθαλμα όργανα του ΔΗΣΥ. Διότι το να πουλάς σοσιαλιστική αντιπολίτευση σε επίπεδο να εκλιπαρείς με αναφορές σε «Αντίσταση», αντιφασισμό, κριτική στις τράπεζες κοκ, τζαι να περάσεις μια θητεία της Βουλής σαν όργανο του ΔΗΣΥ θα είναι κάπως χοντρό.  Άρα ο ΔΗΣΥ θα έχει κάποιο προβλημα να συσπειρώνει πέρα από το σταθερό μπλοκ των εξαρτήσεων του – ΔΗΣΥ, γΕλαμ, ΔΗΠΑ. Τζαι φυσικά θα εξαρτηθεί από την συνέπεια των 3 κομμάτων της αντιπολίτευσης να συνεργαστούν για να εμποδίσουν την συναγερμική διαπλοκή.



✇ Δέφτερη Ανάγνωση

Το γΕλαμ πήρε το 3% που έχασε η Αλληλεγγύη, η ΔΗΠΑ απορρόφησε το σχεδόν 3% που έχασε ο ΔΗΣΥ, [μαζί με ένα άλλο αναμενόμενο σχεδόν 3% που πήρε από ?

By Δέφτερη Ανάγνωση — June 3rd 2021 at 12:33



Αν κάνει κάποιος μια ανάλυση δεξαμενής ψήφων, η εικόνα είναι η εξής: Το γΕλαμ πήρε το 3% που έχασε η Αλληλεγγύη, η ΔΗΠΑ απορρόφησε το σχεδόν 3% που έχασε ο ΔΗΣΥ, [μαζί με ένα άλλο αναμενόμενο σχεδόν 3% που πήρε από το ΔΗΚΟ – το οποίο μακροπρόθεσμα, όπως τζαι άλλες δηκοϊκές αποσχίσεις θα επιστρέψει αργά ή γρήγορα στο ΔΗΚΟ]. Η ΕΔΕΚ κράτησε τα ποσοστά της τζαι πήρε ότι ελάχιστο περισσότερο από τους προσωπικούς ψήφους του Λιλλήκα. Το ΑΚΕΛ φαίνεται να έχασε ψήφους προς την Αλλαγή Γενιάς που πλησίασε το 3% - ή ίσως τζαι στο σχήμα «Ενεργοί Πολιτες-κυνηγοι».

Σε αυτό το πλαίσιο, τα πολλαπλά σχήματα, διαμαρτυρίας, ουσιαστικά σπατάλησαν ψήφους αναδεικνύοντας σαν θεαματικό έστω «κερδισμένο» το κυβερνητικό μπλοκ παρά τις απώλειες του τζαι τα πρωτοφανή για το ίδιο χαμηλά ποσοστά. Διότι τελικά οι πρωτοφανείς αριθμοί υποψήφιων και σχημάτων δεν φάνηκε να αγγίζουν/μειώνουν την αποχή. Ανακυκλώσαν τους υπάρχοντες ψήφους.

Είναι λογικό, με φόντο την διαπλοκή που θα συνεχιστεί [υπάρχει και κόμμα, η ΔΗΠΑ, που φάνηκε να εκλέγηκε με ανάλογες περιρρεουσες προσμονές.. :)] ότι θα συνεχίσει [και είναι θετικό] να υπάρχει προθυμία για υποψηφιότητες από ανεξάρτητους ή νέα σχήματα. Αλλά ίσως στο μέλλον να είναι τζαι πιο ορθολογικά συνασπισμένες για να μην σπαταλούν ψήφους. Ήδη, ένα από τα θετικά σε σύγκριση με το 2016 είναι το γεγονός ότι τα προσωποπαγή σχήματα όπως της Θεοχάρους τζαι του Λιλλήκα εμείναν εκτός ή εξαφανίστηκαν. Ενδεικτικά ίσως του γεγονότος ότι το εκλογικό σώμα που ψηφίζει, παρακολουθεί ποιοί χειραγωγούνται από τον ΔΗΣΥ.


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

Η ανακύκλωση τζαι τα όρια στο χώρο της Δεξιάς

By Δέφτερη Ανάγνωση — June 1st 2021 at 14:04


 


Η έμφαση στα ποσοστά του ΓΕλαμ [ο σχεδόν διπλασιασμός τους] όπως τζαι συγκριτικά η μεγαλύτερη μείωση των ποσοστών του ΑΚΕΛ σε σχέση με τα ποσοστά του ΔΗΣΥ, μπορεί να γίνει παραπλανητική αν οδηγήσει σε αποφυγή συνειδητοποίησης της βαθιάς πόλωσης  αυτών που ψήφισαν τζαι της γενικευμένης κρίσης λόγω των σκανδάλων που εκφράζει τζαι η αποχή [η οποία όμως βόλεψε σαφώς τον ΔΗΣΥ – τζαι άλλωστε πριμοδοτεί την με το «όλοι είναι ίδιοι»].

Αν αναλύσει κανείς την άνοδο του γΕλαμ με βάση την οπτικής των «δεξαμενών ψήφων», ουσιαστικά δεν υπήρξε αύξηση της ακροδεξιάς: η άνοδος του γΕλαμ είναι ένα είδος μετατόπισης των ποσοστών του άλλου ακροδεξιού μορφώματος, της Αλληλεγγύης, άμεσα ή έμμεσα μέσω ΔΗΣΥ. Ουσιαστικά αποψιλώθηκε η Αλληλεγγύη τζαι ενισχύθηκε το γΕλαμ. Έτσι ο ακροδεξιός πόλος γίνεται πιο συμπαγής μεν, αλλά όχι κατά ανάγκη τζαι πιο μεγάλος. Είναι όμως γεγονός ότι το γΕλαμ λειτουργεί πια πιο ξεκάθαρα σαν συμπληρωματική δύναμη της δεξιάς τζαι της ακροδεξιάς του ΔΗΣΥ.

Σε αυτό το πλαίσιο, θα πρέπει να καταγραφεί η επίσης ιστορική [όπως τζαι του ΑΚΕΛ] μείωση τζαι των ποσοστών του ΔΗΣΥ – το κυρίως κόμμα της Δεξιάς επιστρέφει στα πιο χαμηλά του ποσοστά από τον καιρό ίδρυσης του, 27+%. Αν και η φθορά συγκαλύπτεται από τις δυνατότητες [λόγω χρημάτων αλλά τζαι χρήσης της εξουσίας] του ΔΗΣΥ να συντηρεί παράλληλα σχήματα όπως το ΔΗΠΑ, το οποίο μοιαζει σαν το τυπικό κόμμα που στηρίζεται στην υπόσχεση διαπλοκής, εντούτοις είναι σαφές ότι ο ΔΗΣΥ εξαντλεί τα αποθέματα του. Απέδειξε ότι με την εξουσία [με τις υποσχέσεις εξυπηρέτησης «Γιαννάκηδων» ως ημέτερων λ.χ.], τα χρήματα [του κεφαλαίου το οποίο εξυπηρετεί, αλλά πολύ πιθανό τζαι από όσα οικοδομήθηκαν από ημέτερους στο σκάνδαλο των διαβατηρίων], τζαι τον έλεγχο των ΜΜΕ [που έριχναν την αποκάλυψη σκανδάλων προς το συναγερμικό ρητορικό σχήμα «όλοι είναι ίδιοι»] μπόρεσε/μπορεί να συγκρατεί τους ψήφους της δεξιάς σε ένα ελεγχόμενο κύκλωμα – εδώ στο σχήμα ΔΗΣΥ-γΕλαμ-ΔΗΠΑ.

Όμως δεν μπορεί επίσης να αναιρεθεί ότι αυτές οι εκλογές είχαν επίσης την πιο κωμική μορφή ever – ο ΔΗΣΥ έκανε αντιπολίτευση στον εαυτό του για να συγκρατήσει τα ποσοστά. Μάλλον ακόμα και οι ένοικοι της μάντρας ντρέπονταν να πουν ότι ψήφισαν ΔΗΣΥ, αν κρίνει κανείς από την αποτυχία των δημοσκοπήσεων – παρόλο που οι διοργανωτές τους είναι φιλικοί προς τον ΔΗΣΥ.


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

Ο κατακλυσμός των μιτσιων κομμάτων

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 29th 2021 at 20:13



Μια από τις καινοτομίες των εκλογών είναι ο μεγάλος αριθμός υποψηφίων τζαι κομμάτων. Από μόνο του τούτο εν θετικό σύμπτωμα – είναι μάλλον μια απρόσμενη συνέπεια της Συναγερμικής ρητορικής «όλοι είναι ίδιοι» για να ξεπλυθεί το φαγοπότι του ΔΗΣΥ. Ο βασικός στόχος αυτής της ρητορικής είναι ο αποκλεισμός του πληθυσμού από τις εκλογές, όπως παρατήρησε ο Τσόμσκι για τις ΗΠΑ. Το ότι στην Κύπρο αυτή η ρητορική είσιεν τζαι σαν αποτέλεσμα μια αύξηση των υποψηφίων, σαν απροσμενη συνεπεια,  είναι θετικό – δεν καταλήγουμε σε ένα διαχωρισμό «εκλεκτών» που ψηφίζουν τζαι μιας «αγέλης» που αποκλείεται από τις διαδικασίες όπως είναι η ρητορικη τηε εξουσιας στις ΗΠΑ.

 Βέβαια μπορεί να πει κάποιος ότι είναι αυταπάτη ότι οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν δραματικά τα δεδομένα. Τζαι ναι τζαι όϊ.. Οι δραματικές αλλαγές χρειάζονται πλήθη στο δρόμο που να ξέρουν τι θέλουν τζαι έχουν εικόνα πως θα αναδιοργανώσουν την κοινωνία. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, αυτό το οποίο αντιμετωπίζει η κυπριακή κοινωνία είναι μια ιστορική οπισθοδρόμηση η οποία πρέπει να ανατραπεί: με τον ΔΗΣΥ σαφώς επιστρέφουμε στις εποχές της κουμπαροκρατία [τώρα με την έννοια «συμμαθητές»] του Γιωρκατζισμού, των ξεδιάντροπων πελατειακών σχέσεων, οι οποίες συνοδεύονται από ένα ιδεολογικό πλαίσιο οπισθοδρόμησης με συμπτώματα όπως η προσπάθεια εκφοβισμού του Γαβριήλ, τα καραγκιοζιλίκια της Γιολίτη να στέλλει  αστυνομία σε σπίτι ατόμου το οποίο υποψιάζεται ότι την ειρωνεύεται κοκ. Τζαι στο background υπάρχει φυσικά η ημετεροκρατία της αρπαχτής –των διαβατηρίων, των χαλαρώσεων κοκ.

Συν βέβαια τα αδιέξοδα στα οποία έχει οδηγήσει το κυπριακό ο διχοτομισμός του Αναστασιάδη τζαι του περίγυρου του – ο οποιος συνδεεται σαφως με την διαχειριση του κρατους εκτακτης αναγκης σαν μηχανισμο αρπαχτης.

Σε τούτο το πλαίσιο, η ψήφος είναι μια πολιτική πράξη για να υπάρχει έλεγχος της εκτελεστικής εξουσίας [που τεκμηριωμένα εμπλέκεται στην διαπλοκή] από την νομοθετική. Τζαι ένας τρόπος καλλιέργειας της δυναμικής μιας ανατροπής.

Από τα μιτσιά κόμματα μέχρι τώρα φαίνεται να ξεχωρίζουν [με ετεροκλητες κατευθυνσεις/ιδεολογιες] με κάποια ποσοστά στις δημοσκοπησεις – οι «Ενεργοί Πολίτες», η «Αφύπνιση», η «Πνοή Λαού», τζαι η «Αμμόχωστος», η οποία συγκροτήθηκε με άξονα τον κίνδυνο που δημιουργείται με το άνοιγμα της Αμμοχώστου από τον Τατάρ, αλλά τζαι με φόντο την λύση. Συμμετέχουν άτομα τα οποία έχουν εμπειρία στην προσπαθεια λυσης. Η κ. Μαραγκού φαίνεται να είναι η εμβληματική εικόνα του κόμματος/σχήματος. Στα μικρα κομματα θα μπορούσε να κατατάξει κανεις τζαι το κόμμα της Θεοχάρους του οποίου η κατάρρευση φαίνεται να είναι γεγονός, παρά τα θεάματα τα οποία πρόσφερε η ιδρυτής του σε μια προσπάθεια να κερδίσει κάποια προσοχή..

Το αν θα καταφέρουν να κερδίσουν σημαντικά ποσοστά σαν σύνολο τα νέα σχήματα, τζαι από πού θα αντλήσουν, θα φανεί. Λογικά πρέπει να φέρουν αυξημένη ψήφο.

 Αυξημένη ψήφο πρέπει να υπαρχει τζαι ανάμεσα στους νέους/ες αφού γράφτηκαν 15,000 νέοι ψηφοφόροι σε σύγκριση με 10,000 σε προηγούμενες εκλογές.


Με δεδομενο ότι η υποτιθεμενη «μη εθνικιστικη» [ας το ονομασουμε ετσι αφου ο ορος «φιλελε» εμφανως δεν λειτουργει πια] πτερυγα του ΔΗΣΥ τελικα δεν τολμησε να κατεβασει καποιο δικο της σχημα, θα είναι ενδιαφερον να δουμε αν από εκεινη την πτερυγα θα υπαρχουν διαρροες προς τα μικρα σχηματα.


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

• Το μπλοκ της αντιπολίτευσης V: ΑΚΕΛ σαν η θεσμικη αριστερα

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 29th 2021 at 07:40

 


Το μπλοκ της αντιπολίτευσης V: ΑΚΕΛ σαν η θεσμικη αριστερα

Η θεσμική αριστερά του ΑΚΕΛ με ότι ανθρώπινα λάθη κλπ μπορει να την πιστωσει καποιος/α, είναι ιστορικα το κάστρο του νεωτερικού ορθολογισμού στην κυπριακή πολιτική: για την κοσμική παιδεία, για τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας [εξού τζαι η αντιπάθεια του αρχιεπίσκοπου για το ΑΚΕΛ], για την στήριξη της ανεξαρτησίας σαν πρακτικής ισορροπιών στην εξωτερική πολιτική, τζαι  για τον εμπέδωση ενός κράτους πρόνοιας με βάση τον πλούτο το νησιού.  Ειρωνικά, ενώ το ΑΚΕΛ είναι ο πολιτικός εκφραστής των λαϊκών στρωμάτων, έγινε τζαι ο φορέας του εκμοντερνισμού, ακριβώς γιατί η κυπριακή αστική τάξη ποτέ δεν ανέλαβε τέτοιο ρόλο. Αντίθετα, όπως δείχνει τζαι η εμπειρία του ΔΗΣΥ στην εξουσία, το όλο πλέγμα των σχέσεων της τοπικής αστικής τάξης φαίνεται να στηρίζεται σε μορφές διαπλοκής τζαι εξωτερικης εξαρτησης. Σε αυτό ακριβώς, το πλαίσιο δεν είναι καθόλου παράξενο ότι το ΑΚΕΛ παρά το ότι κρατούσε αποστάσεις από την ευρωλαγνειία, εντούτοις , σε θεσμικό επίπεδο, το κόμμα που ήταν πιο κοντά στο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο. Τζαι εκατάφερεν, σε τουτην την δυσκολη περιοδο, μονο του, να δέσει μαζί θέματα οικονομικής ισότητας τζαι αναδιανομής του πλούτου με βάση το δημόσιο, με θέματα κοσμικότητας, ανεξαρτησίας τζαι ηθικής στην διεθνή πολιτική, τζαι ευαισθησιών από τους μετανάστες μέχρι την οικολογία. Το πεδίο ακριβώς πάνω στο οποίο κτίζει τζαι η εξωθερμική αριστερά μιας νέας γενιάς τις σύνθεσεις της..


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

• Το μπλοκ της αντιπολίτευσης IV: ΑΚΕΛ

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 28th 2021 at 22:11



Το ΑΚΕΛ φκαίνει από μια πολλά δύσκολη περίοδο. Ήταν ίσως η πιο δύσκολη του περίοδος, η οποία μπορεί να συγκριθεί με την περίοδο 1950 μέχρι 1970, όταν αντιμετώπιζε πιθανές μορφές απαγόρευσης λειτουργίας [κηρύχτηκε παράνομο το 1955, τζαι μετα το 1960 εμφανώς οι ελληνικές κυβερνήσεις τζαι η τοπικη ακροδεξιά ήθελαν να κηρυχτεί παράνομο] ενώ οι υποστηρικτές του αντιμετώπισαν διακρίσεις, τζαι εμφανώς ήταν στόχος πολλαπλών μορφών επιθέσεων δαιμονοποιησης ή τζαι γυμνής βίας. Τούτη την περίοδο μπορεί να μην κινδύνευε με απαγόρευση αλλά σαν πτερυγα [ένα τριτο ιστορικα] της κοινωνίας, βίωσε μια έντονη συμβολική επίθεση δαιμονοποίησης. Το ότι μια μερίδα αποστασιοποιήθηκε στην αποχή δεν είναι παράξενο μπροστά στην επίθεση. Άλλοι φοβήθηκαν μπροστά στην μαζική επίθεση που ξεκίνησε μετά το Μαρί, άλλοι βρέθηκαν σε ένα καθεστώς «γνωστικής ασυμφωνίας»[τον βαθμο που επεφταν θυματα των επιθεσεων των ΜΜΕ] αλλά είναι αξιοσημείωτο ότι λίγοι μετακινηθηκαν σε άλλο κόμμα. Η δεξαμενή της αριστερής αποχής, είναι σαφώς μια δεξαμενή αριστερού κρυφού αριστερού ψήφου, η οποία ήδη διευρύνεται με νέα στρωματά νεολαίας με αριστερή αισθητική. Δεν είναι τυχαίο σε αυτό το πλαίσιο ότι αρκετοί προσπαθούν να ψαρέψουν από αυτήν την δεξαμενή πέρα από το ΑΚΕΛ [Οικολόγοι, Αλλαγή γενιάς κοκ] ενώ μερικοί [με πρώτο τον ΔΗΣΥ] προσπαθούν να κρατήσουν αυτήν την δεξαμενή σε σιωπή/αποχή με το «όλοι είναι ίδιοι, άρα μην ψηφίσετε». Όταν ενεργοποιηθεί αυτή η δεξαμενή σπάζοντας τους μηχανισμούς αυτό-αποκλεισμού που κατασκευάζουν οι μηχανισμοί τζαι τα φερεφωνα του ΔΗΣΥ τότε θα έχουμε την επόμενη ιστορική μετατόπιση με αριστερή ηγεμονία,,,

Με αυτά τα δεδομένα, το ΑΚΕΛ άντεξε εντυπωσιακά καλά αν δει κανείς την επίθεση που δέχτηκε – αλλά τζαι συγκριτικά με αλλα μαζικά ιστορικά εργατικά κινήματα [όπως λ.χ. Ισραηλ, Γερμανια, Ιταλια κοκ] Αυτή η αντοχή πρέπει να τονιστεί γιατί η επιθεση ήταν πολλαπλή – από τα ΜΜΕ τζαι σχεδόν από το σύνολο των υπόλοιπων κομμάτων για ένα διάστημα, τζαι σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων.. 

Μια σημαντική ταξική διάσταση της θεσης του ΑΚΕΛ ήταν η αντίσταση στην ταύτιση πολλων [της πλειοψηφιας των ΜΜΕ τζαι των κομμάτων – τζαι λογικά όχι χωρίς συναλλαγές] με τον νεοφιλελευθερισμό. Μια ταυτιση που περιλαμβανε  επιθέσεις ενάντια στις ορθολογικές εισηγήσεις του ΑΚΕΛ για την ταξική διάσταση των μέτρων που λαμβάνονται, ή για το ρόλο των τραπεζών. 

Μια άλλη εξίσου σημαντική διάσταση αφορούσε το ζήτημα του ρατσισμού – αλλά τζαι της διεθνούς εικόνας της χώρας: Ήταν σημαντική, τζαι σε τούτο το πλαίσιο, η αντοχή του ΑΚΕΛ αν αναλογιστεί κανείς το πλέγμα των θεμάτων που είχε να υπερασπιστεί τζαι τις πολλαπλές μορφές επίθεσης που δέχτηκε - απο σενάρια ταύτισης με το ΝΑΤΟ, μέχρι την προώθηση ενός χυδαίου ρατσισμού. Τζαι το ΑΚΕΛ να εν το μόνο θεσμικό κόμμα [μετά τζαι την κατάληψη θεσμικών οργάνων που θα μπορουσαν να διαμαρτυρηθουν για τον ρατσισμο, από ημετέρους του κυκλώματος προεδρικό-ιδιοκτήτες ΜΜΕ] που να αρθρώνει ένα εναλλακτικό λόγο.

Στις προηγούμενες βουλευτικές, το ΑΚΕΛ πήρε 25-26% [με διαρροές τότε προς υποτιθέμενα «κόμματα διαμαρτυρίας» «προσωπικοτήτων» αλλά τζαι μια συγκρατημένη αντιπολίτευση προς τον Αναστασιάδη λόγω κυπριακού – ήταν η περίοδος πριν το Κραν Μοντανά] ενώ στις προεδρικές κινείται αναμεσα στο 27% και 30% με ποσοστά που φτάνουν στο 44% στο δεύτερο γύρο.

Σε αυτές τις εκλογές, φαίνεται να σμικρύνεται η διαφορά του από τον ΔΗΣΥ σε βαθμό που να παίζεται η πρώτη θέση με την όποια συμβολική χρησιμότητα της. Το ΑΚΕΛ έχει κρυφή ψήφο – το θέμα είναι αν τζαι πως θα κινητοποιηθεί.

 

✇ Δέφτερη Ανάγνωση

• Το μπλοκ της αντιπολίτευσης ΙΙΙ. Αλλαγή Γενιάς.

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 28th 2021 at 19:02



Η νέα εμφάνιση στο μπλοκ της αντιπολίτευσης, δηλαδή αυτών οι οποίοι είχαν μια συνεπή στάση στη βουλή τον τελευταιο χρονο τζαι δεν φαίνονταν να εξαγοράζονται, είναι η «Αλλαγή γενιάς» της Άννας Θεολόγου. Η Θεολόγου διακρίθηκε στη βουλή με τις παρεμβάσεις για τα τραπεζιτικά. Ουσιαστικά, τα ατομα που εστίασαν στην ύπαρξη ενός βαθέως κράτους διαπλοκής στο τραπεζιτικό τομέα ήταν 2 γυναίκες – η Άννα Θεολόγου τζαι η Ειρήνη Χαραλαμπίδου του ΑΚΕΛ.

Αρχικά έστησε μια συμμαχία με το κόμμα των κυνηγών, τζαι φάνηκε να πιάνει αρκετά εντυπωσιακά ποσοστά για πρωτοεμφανιζόμενο σχήμα – άνω των 5%. Όταν ο Σαββίδης έτρεξε [σαν μπάτλερ του προεδρικού τζαι του ΔΗΣΥ;] να ξεθάψει κανονισμούς που να εμποδίζουν διπλές ονομασίες κοκ, η συνεργασία διασπάστηκε. Αλλά η κ. Θεολόγου φάνηκε να αναπληρώνει την απόσυρση των κυνηγών τζαι να μετατρέπει την κινηση της  σε κόμμα με δυναμική. Είναι πιθανό να αντλήσει ψήφους τζαι από τον χώρο της αποχής.



✇ Δέφτερη Ανάγνωση

• Το μπλοκ της αντιπολίτευσης ΙΙ. ΔΗΚΟ

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 28th 2021 at 18:11

 


Το ΔΗΚΟ είναι το κόμμα το οποίο με την μετακίνηση του αλλαξε τις ισορροπίες στην Βουλή Τζαι φαίνεται να κατάφερε να αντιμετωπίσει την απόπειρα του ΔΗΣΥ για διάσπαση. Ο Ν. Παπαδόπουλος στην πρώτη θητεία της κυβέρνησης Αναστασιάδη αλλά τζαι σε μέρος της δεύτερης, παρά τις οποίες διαφωνίες στήριζε την κυβέρνηση. Με την δεύτερη θητεία, όμως, άρχισε επισης μια σταδιακή αποστασιοποίηση που κορυφώθηκε τα τελευταία χρόνια. Το ΔΗΚΟ [τζαι σαν απάντηση ενδεχομένως στην προσπάθεια του ΔΗΣΥ να διασπάσει το κόμμα] εστίασε στο σκάνδαλο των διαβατηρίων με αποκορύφωμα την μη ψήφιση των προϋπολογισμών φέτος που προκάλεσε διάφορα κύματα πανικού στον ΔΗΣΥ. 

Εκλογικά όπως θα ανέμενε κανείς από ένα ιστορικό κόμμα, το οποίο έζησε διάφορες διασπάσεις κοκ, το ΔΗΚΟ άντεξε στην προσπάθεια του ΔΗΣΥ να το διασπάσει. Αν πούμε ότι τα ιστορικά του ποσοστά ήταν ανάμεσα σε 12% [στην προηγουμένη απόπειρα διάσπασης του από τον ΔΗΣΥ, το 1998 με τον Κατσιαρίστρα] τζαι 16%  το ψηλότερο [από την δεκαετία του 1980], τότε μάλλον θα κινετια μεταξύ 12% τζαι 14%.. Γενικότερα στις δημοσκοπήσεις ένα από τα λίγα σταθερά ήταν ότι το ΔΗΚΟ θα είναι τρίτο κόμμα.


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

Το μπλοκ της αντιπολίτευσης Ι. Οι Οικολόγοι

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 28th 2021 at 15:22



Οι οικολόγοι κατά διαστήματα το έπαιζαν αντιπολίτευση, αλλά επί Περδίκη ήταν ουσιαστικά one man show τζαι η όλη πρακτική εστιαζόταν στην προβολή του Περδίκη. Ο οποίος ρυμουλκούσε τις οποιες οικολογικές ευαισθησίες μιας εποχής στο απορριπτικό εθνικισμό [με κάτι διαλείμματα προσπαθειών να πείσει ότι ...δεν ήταν εθνικιστής] ..Γενικά, οι οικολόγοι αν και οικοδομήθηκαν με βάση ακτιβιστικές παρεμβάσεις, από την δεκαετία του 1980 [για τον Ακάμα λ.χ.],  ουσιαστικά φάνηκαν να είναι μια απόσχιση της ΕΔΕΚ.. τζαι ίσως τζαι σήμερα να αντλούν από την ΕΔΕΚ αν κρίνει κανείς από το μένος της προεκλογικής της ΕΔΕΚ του Σιζόπουλου. 

Ενώ η ΕΔΕΚ αναζητούσε και ρόλο στην εξουσία, τζαι επί Αναστασιάδη, τζαι ο Σιζόπουλος μετέτρεπε το κόμμα σε ουραγό του ΔΗΣΥ, οι οικολόγοι έμειναν/έγιναν το νέο κόμμα διαμαρτυρίας – τον ρόλο που είχε ιστορικά η ΕΔΕΚ. Με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Θεοπέμπτου, φάνηκε να δημιουργείται μια προσπάθεια για άνοιγμα προς ευρύτερα αριστερογενή /αριστερίζοντα στρώματα τζαι της λύσης – εξού τζαι η Κ. Ατταλίδου που δεν έρχεται από την αριστερά, αλλά είναι σαφώς της λύσης [όπως τζαι η Μέλανη που αποχώρησε] ..Ενδεικτική της αριστερόστροφης [αλλά τζαι της αντιφατικότητας της] απόπειρας προσέλκυσης ψήφων ήταν η παρέμβαση των οικολογων στις δημοτικές εκλογές Αγλαντζιάς το περασμένο καλοτζαίρι: είχαν στοιχεία [θετικά] αντι-ρατσισμού, αλλά τελικά λειτούργησαν για να ευκολύνουν την εκλογή ενός εκπροσώπου του ΔΗΣΥ τζαι του χώρου που έθεσε τις ρατσιστικές ρητορικές. 

Οι Οικολόγοι ελπίζουν σε άνοδο τζαι ο ορίζοντας τους φαίνεται να ένει το 6-7%. Σε τούτο το πλαίσιο, έλπιζαν αρχικά τζαι σε αριστερούς της αποχής, αλλά τζαι, όπως φάνηκε στην πορεία, τζαι σε Εδεκίτες που αποστασιοποιούνται λόγω Σιζόπουλου.


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

Το μπλοκ της αντιπολίτευσης:

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 28th 2021 at 14:18

 


Το μπλοκ της αντιπολίτευσης:

Το ΑΚΕΛ ηταν τζαι είναι το ιστορικό κόμμα της αντιπολίτευσης. Το ότι κατάφερε να σταθεί στα ποθκια του την περασμένη δεκαετία είναι φόρος τιμής για την ιστορική μνήμη, τζαι ιστορική συνείδηση, των κυπριακών λαϊκών στρωμάτων, αλλά τζαι για το ότι το μέλλον που έρκεται, όπως φαίνεται τζαι από διάχυση της κυπριακοτητας, αλλά τζαι των κινητοποιήσεων [νέων αλλά τζαι εργαζομένων] στο δρόμο, θα δημιουργήσει μια νέα δυναμική για την αριστερά – σε ένα νέο πλαίσιο. Ενδεχομένως, αντίστοιχο με τις μεταμορφώσεις της δεκαετίας του 1940 τζαι 1970. 

Μαζί με το ΑΚΕΛ φαίνεται να συγκροτήθηκε τον τελευταίο χρόνο μια αντιπολίτευση, η οποία δεν χειραγωγείται από τα κόλπα του Αβέρωφ, τις εξαγορές του προεδρικού κοκ... Είναι σημαντικό αυτό το μπλοκ τζαι όσοι αλλοι/ες ταυτιστούν μαζί του να έχουν πλειοψηφία στην Βουλή – για να ελέγχεται η εξουσία, αλλά τζαι για να γίνει μια δημοκρατική διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που θα έρτουν πριν τις επόμενες προεδρικες εκλογές με τις οποίες θα ξεφορτωθούμε ιστορικά, ελπίζουμε, την διαπλοκή από την εξουσία..


✇ Δέφτερη Ανάγνωση

Προεκλογική Ανασκόπηση: το μπλοκ της κυβερνητικής συνεργασίας ΙΙΙ. γΕΛΑΜ

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 28th 2021 at 06:43



Προεκλογική Ανασκόπηση: το μπλοκ της κυβερνητικής συνεργασίας ΙΙΙ. γΕΛΑΜ

Καθώς συσπειρώνονταν η αντιπολίτευση στη Βουλή ενάντια στη διαπλοκή που αποκάλυψε τζ τεκμηρίωσε το σκάνδαλο των διαβατηρίων, ο ΔΗΣΥ όλο κ περισσότερο φάνηκε να βασίζεται στο γΕλαμ

 – τζαι έφκαλλεν που το ντουλάπι την ακροδεξιά/ρατσιστική του διάσταση. 

Το ακροδεξιό σχήμα, το οποίο φαίνεται [από ότι κυκλοφορησε]  να στηρίχθηκε αρχικά από τον Αρχιεπίσκοπο, έχει επικρατήσει, για την ωρα, στον χώρο της ακροδεξιάς [η «Αλληλεγγύη» της Θεοχάρους φαίνεται να αναδείχθηκε σε ένα κωμικό πυροτέχνημα, όπως τζαι η δημιουργός του] τζαι να φαινεται να υπαρχει μια σχεση αλληλοεξυπηρετησης με τον ΔΗΣΥ. Κάμνει συνήθως ρητορική αντιπολίτευση, αλλά άμα φέρει ο φούρνος την πυρά, είναι σίγουροι ψήφοι για τον ΔΗΣΥ. Ουσιαστικά, θα μπορούσε να πει κανείς ότι το γΕλαμ λειτουργεί σαν προέκταση του ΔΗΣΥ, χρησιμοποιώντας το ίδιο δίκτυο συλλόγων, κοινωνικών ομάδων κλπ. Τζαι όταν ο ΔΗΣΥ βρίσκεται αντιμέτωπος με τις αναπόφευκτες κρίσεις διαπλοκής, τότε μια μερίδα του διοχετεύεται για εκτόνωση [σαν οι γνωστές ψευτομαγκιές της ελληνοκυπριακής εθνικοφροσύνης του στυλ «κράτα με να μεν τον δέρω»] στο γΕλαμ. Βέβαια, τούτο μπορεί να κοστίσει κάποτε στον ΔΗΣΥ, αλλά η ακροδεξιά είναι ίσως η πιο εύκολα χειραγωγίσιμη πτέρυγα της κυπριακής πολιτικής. Άμα τους ρίξουν αντικομουνισμό/αντι ακελισμό κοκ θα συναχτούν πάλε σαν πρόβατα στην μάντρα.

✇ Δέφτερη Ανάγνωση

Προεκλογική Ανασκόπηση: το μπλοκ της κυβερνητικής συγκάλυψης ΙΙ. ΔΗΠΑ Απόπειρα κατασκευής υποκατάστατων του ΔΗΣΥ,

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 27th 2021 at 21:24


Προεκλογική Ανασκόπηση: το μπλοκ της κυβερνητικής συγκάλυψης ΙΙ. ΔΗΠΑ
Απόπειρα κατασκευής υποκατάστατων του ΔΗΣΥ, αφού το κυβερνητικό κόμμα μοιάζει πκιον με ανεξίτηλη τάστα ή «βέρκα ξιμαρισμένη»

 Η ΔΗΠΑ σε νοσταλγία Κεννεβέζου, Λακκοτρύπη κοκ.... Σε αυτό το κλίμα, ο ΔΗΣΥ [που έχει προφανώς αρκετό χρήμα για να ρίξει στο παζάρι, [συναλλαγων, προβολών τζαι μετατοπίσεων] άρχισε να εστιάζει σε ημέτερους που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Η πρώτη επίθεση έγινε ενάντια στο ΔΗΚΟ με την αποχώρηση των 3 βουλευτών το περασμενο καλοκαίρι τζαι την δημιουργία μετά της ΔΗΠΑ, με επικεφαλής τον Κάρογιαν. Αν και το κυβερνητικό μπλοκ έλπιζε φαίνεται σε διάσπαση του ΔΗΚΟ τζαι στην δημιουργία ενός συναγερμικού  ΔΗΚΟ, το οποίο θα ήταν πειθήνιο με την παραχώρηση καρεκλών τζαι άλλων ανάλογων ωφελημάτων, το μόνο που φάνηκε να πετύχαινε ήταν να σπρώξει το ΔΗΚΟ ολοκληρωτικά στην αντιπολίτευση. Παρά το cheerleading από τον Πολίτη, το κόμμα του Κάρογιαν φαινεται να είναι στο όριο του μπαίνει /δεν μπαίνει βουλή. Σε αυτό το πλαισιο σαφώς απέτυχε η φαντασίωση για διάσπαση του ΔΗΚΟ. Μια κίνηση που για τους Συναγερμικούς φαίνεται να είχε [στον προγραμματισμό της εξουσίας] μακροπρόθεσμη προοπτική – τζαι να κουβαλά απωθημένα από την απώλεια της παντοδυναμίας της δεξιάς στην Βουλή τμε τις εκλογες του 1970. Αντίθετα, τώρα φαίνεται ότι το σχήμα του Κάρογιαν, μαλλον θα έχει την ίδια μοίρα με άλλα ανάλογα σχήματα αποχώρησης από το ΔΗΚΟ – όπως λ.χ. του Ντίνου Μιχαηλίδη κοκ. Σε κάποια φάση θα διαλυθεί με επιστροφή του κυρίως όγκου στο ΔΗΚΟ με κάποιους καρεκλάκηδες του ΔΗΣΥ.

✇ Δέφτερη Ανάγνωση

• Προεκλογική Ανασκόπηση: το μπλοκ της κυβερνητικής διαπλοκής. ΔΗΣΥ

By Δέφτερη Ανάγνωση — May 27th 2021 at 14:33





Προεκλογική Ανασκόπηση: το μπλοκ της κυβερνητικής διαπλοκής. ΔΗΣΥ

Από τον ΔΗΣΥ που κάμνει αντιπολίτευση στον εαυτό του, μέχρι τα δεκανίκια του – από τον Κάρογιαν, στον Σιζόπουλο με το γΕλαμ σαν το alter ego πια της κυβερνητικης δεξιάς.

Ο ΔΗΣΥ αυτήν την περίοδο βρέθηκε για πρώτη φορά, μετα την άνοιξη του 2013, υπό έντονη πίεση. Το σκάνδαλο των διαβατηρίων ήταν εν μέρει σύμπτωμα. Υπήρχε τζαι υπάρχει μια ευρύτερη δυσφορία που ξεσπά κατά περιόδους – από την αντίδραση των εκπαιδευτικών το 2018, μέχρι την κινητοποίηση των Ως Δαμέ φέτος. Ο ΔΗΣΥ τζαι ο Αναστασιάδης προσπαθούσαν να συγκαλύφκουν τις ευθύνες τους ή τζαι τα κραυγαλέα σκάνδαλα της ημετεροκρατίας που εγκαθίδρυσαν, μέσα από τον έλεγχο των ΜΜΕ. Γιατί η περασμένη δεκαετία δεν ήταν μόνο μια περίοδος διαπλοκής, μαζικής μεταφοράς πλούτου από την πλειοψηφία στους λίγους της ημετεροκρατίας, υποταγής του κοινωνικού συνόλου στα συμφέροντα μιας φούχτας τραπεζιτών τζαι δικηγορικών γραφείων, αλλά ήταν επίσης τζαι μια περίοδος δραματικής συρρίκνωσης του δημόσιου λόγου με την συγκέντρωση των mainstream ΜΜΕ στα χέρια μιας ελάχιστης ομάδας, η οποία φαινεται να λειτουργούσε τζαι να λειτουργεί σαν συγκοινωνούντα δοχεία με το προεδρικό τζαι το επιτελείο προπαγάνδας του.

Όμως μετά την πρώτη περίοδο του κορωνοϊού, όπου τα ΜΜΕ προσπάθησαν να πουλήσουν τον Αναστασιάδη σαν «καλό παππούλη», η οργή άρχισε να επιστρέφει τζαι ίσως τζαι λόγω εκλογών, να άρκεψε να κωδικοποιείται.

Οι πρώτοι ηχηροί πάτσοι για το στρατόπεδο της διαπλοκής ηρταν με την μαζική αντίδραση της κοινωνιας στην προσπάθεια επίθεσης εναντίον του Γενικού Ελεγκτή – με απειλές για καθαίρεση κοκ. Καθώς μπαίναμε στην προεκλογική περίοδο, ο ΔΗΣΥ άρχισε να εισπράττει ακόμα τζαι από τις δημοσκοπήσεις ημέτερων σαφώς χαμηλά ποσοστά – κάτω από 20% [πριν την αναγωγή κλπ] με μικρή μόνο διαφορά από το ΑΚΕΛ [1% μέχρι 3%]. Τα ποσοστά του 40% [έστω τζαι σαν φαντασίωση προβαλλόμενη από ημέτερες δημοσκοπήσεις] είχαν πια ξεχαστεί. Οι ευρύτερες δημοσκοπήσεις έδειχναν μια πλειοψηφία από 55% μέχρι 70% να είναι σταθερά ενάντια στην κυβέρνηση – ενώ σε μερικά θέματα, όπως την αντιπαράθεση για τον Γενικό Ελεγκτή, η αντίθεση έφτανε στα 80%+. Ενώ ελάχιστοι πια φαίνεται να διαφωνούν [ακομα τζαι αναμεσα στους ψηφοφορους του ΔΗΣΥ] ότι ο ΔΗΣΥ είναι το κόμμα της διαπλοκής.

Η προεκλογική εκστρατεία του ΔΗΣΥ είναι αμυντική – προσπαθεί να κάνει αντιπολίτευση στην δική του διακυβέρνηση με υποσχέσεις, φρούδες ως συνήθως, ότι δεν θα επαναλάβει τον εαυτό του – ενώ παράλληλα είναι το κομμα της ημετεροκρατίας κοκ. Τζαι σε τουτο το πλαίσιο, προσπαθεί να δημιουργήσει κόμματα υποκατάστατα για να αντέξει την πίεση. Τζαι με υποσχέσεις συναλλαγών κοκ αναμένει κανείς φυσικά ...Στις δημοσκοπήσεις το ποσοστό του είναι σταθερά κάτω από 20%, ενώ με αναγωγή ανεβαίνει προς το 25%.. Εμφανώς τζαι δαμέ ο ΔΗΣΥ ελπίζει στην αποχή των αντιπάλων του τζαι στην παραπλάνηση του κοινού με τα υποκατάστατα..


✇ Νέα Σκέψη

Οι εκλογές της 30ης Μαΐου – Η επόμενη μέρα για το λαό

By ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ — June 3rd 2021 at 23:00

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της 30ης Μαΐου, καταγράφονται πλέον στην ιστορία. Η «Νέα Σκέψη», θεωρεί πως εκείνο που έχει σημασία, είναι η ορθή ανάγνωση τους και η εξαγωγή συμπερασμάτων για πολλές παραμέτρους που αφορούν στην πολιτική, στην οικονομική και στην κοινωνική διάρθρωση του κράτους και της κοινωνίας στη σύγχρονη Κύπρο, μέλος της ΕΕ από το 2004.

Κάποια σημεία μπορούν να διαβαστούν ως εξής:

Ένα ποσοστό της τάξης του 34.28%, που μεταφράζεται σε 191,228 ψηφοφόρους, τήρησε αποχή από τη διαδικασία της ψηφοφορίας. Αν συνυπολογιστεί και ένας αριθμός γύρω στους 90,000 που ενώ έχουν δικαίωμα ψήφου, επέλεξαν να μην εγγραφούν στον εκλογικό κατάλογο, τότε μπορούμε να διαπιστώσουμε πως σχεδόν το 40% όσων έχουν δικαίωμα ψήφου στην Κύπρο, απαξιώνει τον αστικό κοινοβουλευτισμό. Στην ουσία, θεωρεί πως ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, δεν έχει να περιμένει κάτι ουσιαστικό για τη ζωή του και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Ταυτόχρονα, οφείλουμε να επισημάνουμε πως αυτή η μερίδα του κόσμου που απαξιώνει, ταυτόχρονα απαξιώνεται από το ίδιο το σύστημα και εξωθείται στην αποχή, η οποία δεν έχει επιπτώσεις στο κατεστημένο.

Την ίδια στιγμή, καταγράφηκε ένας διπλασιασμούς της εκλογικής δύναμης του φασιστικού κόμματος στην Κύπρο, το οποίο μάλιστα κατατάσσεται πλέον στην τέταρτη θέση, με βάση τα αποτελέσματα. Η απαξίωση του αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος, ο βίος και η πολιτεία των κομμάτων που το αποτελούν, οδήγησαν στη ραγδαία άνοδο του αριθμού των πολιτών που δυστυχώς, επιλέγει φασισμό, χωρίς ενδοιασμούς.

Το κυβερνών κόμμα και ενώ ασκεί τις αντιλαϊκές πολιτικές και ταυτόχρονα συνελήφθη να διαπράττει σωρεία παράνομων πράξεων, είτε ως στελέχη, είτε ως εκτελεστική εξουσία, βυθισμένο σε μια πρωτόγνωρη διαφθορά, εντούτοις διατήρησε σε μεγάλο βαθμό τα ποσοστά του. Παρέμεινε πρώτη δύναμη, με αυξημένη διαφορά από το δεύτερο κόμμα. Μαζί στα σκάνδαλα και διάφοροι θεσμοί, καθώς και άλλα κόμματα ή στελέχη τους, οπότε σε συνδυασμό με την αποχή ως πράξη απαξίωσης, καμιά τιμωρία δεν φαίνεται να έχει πρακτικά αγγίξει το σύστημα.

Μικρά νεοσύστατα κόμματα, με παλαιά στελέχη κομμάτων της συντήρησης, παρουσιάστηκαν ως η αλλαγή και κατέγραψαν θεαματικά ποσοστά, σε μια εκλογική διαδικασία όπου τρία τουλάχιστο μικρά κόμματα, απέτυχαν να φτάσουν το όριο εισόδου του 3.6% και έμειναν χωρίς εκπροσώπηση στη βουλή. Με αυτό το δεδομένο, ένα ποσοστό γύρω στο 15% όσων ψήφισαν δεν αντιπροσωπεύονται σήμερα στη βουλή.

Αφήνουμε τελευταίο, το κόμμα της κυπριακής Αριστεράς. Σε συνθήκες σκληρής αντιλαϊκής επίθεσης που μπορούμε να πούμε πως ξεκίνησε αμέσως μετά την είσοδο στην ΕΕ και εντάθηκε από το 2012 μέχρι και σήμερα – με μνημόνια, ιδιωτικοποιήσεις, χορηγίες στο τραπεζικό κεφάλαιο από τα δημόσια ταμεία, με απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, με εκποιήσεις πρώτης κατοικίας και με ένα ποσοστό φτώχειας γύρω στο 23% δηλ. πέραν των 200,000 ανθρώπων – το κόμμα της αριστεράς κατάφερε, όχι απλά να μην μαζέψει τους εργαζόμενους κοντά του, αλλά να κατρακυλήσει σε ένα ποσοστό της τάξης του 22.3%. Το ποσοστό αυτό, αν ληφθούν υπόψη οι πιο πάνω αριθμοί που αναφέρονται σε όσους απέχουν ή δεν εγγράφονται στους εκλογικούς καταλόγους και με βάση τον αριθμό των επίσημα εγγεγραμμένων, ρίχνει ακόμη περισσότερο την επιρροή του κόμματος στην κυπριακή κοινωνία, περιορίζοντας την γύρω στο 13% όσων έχουν δικαίωμα να ψηφίσουν.

Σε μια σειρά από εκλογικές αναμετρήσεις από το 2012 και μετά, είτε αυτές αφορούσαν Προεδρικές εκλογές, είτε Βουλευτικές, είτε Ευρωεκλογές, το κόμμα της αριστεράς, έχασε. Χαρακτηριστικά, ενώ το 2011 στις αντίστοιχες βουλευτικές εκλογές, είχε λάβει τη στήριξη 132,000 ψηφοφόρων, το 2016 μειώθηκαν στους 90,000 και το 2021 στους μόλις 79,000.

Στο κόμμα της Κυπριακής Αριστεράς, το οποίο συναίνεσε και στήριξε την ένταξη στην ΕΕ, η ρητορική των τελευταίων είκοσι χρόνων άλλαξε. Οι πολιτικές του, εντάχθηκαν στο δοσμένο πλαίσιο διαχείρισης και συνδιαχείρησης του καπιταλιστικού συστήματος, με πρόσχημα το λεγόμενο εκσυγχρονισμό. Είναι χαρακτηριστικό, πως ακόμη και ως αντιπολίτευση για 8 χρόνια, επέλεξε συνειδητά να εξαντλεί τον αγώνα του, στη καλύτερη διαμόρφωση κυβερνητικών μνημονιακών νομοσχεδίων ή και στην απευθείας ψήφιση τους. Η λογική του μονόδρομου, ενός κεφαλαιοκρατικού συστήματος εντός ΕΕ, διαπότισε τα μυαλά και τις πολιτικές των καθοδηγητικών του σωμάτων, σε βαθμό που να μην ξεχωρίζει πλέον, από τα καθαρά συστημικά κόμματα και να θεωρείται από τον απλό ψηφοφόρο που απέχει, το ίδιο με τους λοιπούς.

Στο ίδιο διάστημα και με μια στρατηγική που αναπτύχτηκε στους κόλπους του από το 2004 και ένθεν, οι θέσεις του στο Κυπριακό μεταλλάχθηκαν. Οι αναλύσεις του πλέον δεν θεωρούν σχέδια όπως το Ανάν ή τα πιο πρόσφατα, ως χωριστικά και επικίνδυνα για το λαό και επωφελή μόνο για τον ιμπεριαλισμό που μεσολαβεί, προτείνει και καθορίζει το πλαίσιο λύσης. Στην ουσία δεν καταγράφεται καμιά αναφορά στον ιμπεριαλισμό και την Τουρκία, ως το κύριο εμπόδιο για σωστή λύση. Τα πυρά στρέφονται σε όσους στο εσωτερικό μέτωπο επιλέγουν να μην συναινούν στην όποια ιμπεριαλιστική διευθέτηση, είτε για τους σωστούς, είτε και για τους λάθος λόγους.

Μεγάλο μέρος του κόσμου της αριστεράς, ίσως η πλειοψηφία, δεν εγκρίνει αυτή την πολιτική και τούτο εκφράστηκε με έντονο τρόπο σε διάφορες φάσεις, αρχής γινόμενης με το δημοψήφισμα του 2004. Η στάση της ηγεσίας του ΑΚΕΛ σε αυτό το ζήτημα, ιδιαίτερα στις μέρες μας, έχει οδηγήσει μεγάλο αριθμό υποστηρικτών του σε αποστασιοποίηση και αυτό εκφράζεται και με τα εκλογικά ποσοστά. Ανεξάρτητα όμως από τα όποια εκλογικά ποσοστά των τελευταίων ετών, ακόμα και σε περιόδους που τα ποσοστά ήταν ψηλότερα, αποδείχτηκε, πως αυτά από μόνα τους, δεν ήταν ικανά να μετατραπούν σε δύναμη αντίστασης σε αντιλαϊκές πολιτικές, ιδιαίτερα μετά την ένταξη στην ΕΕ.

Ως εκ τούτου και με βάση τα πιο πάνω, εκείνο που απώλεσε το ΑΚΕΛ ήταν η πολιτική οργάνωση σε ταξική βάση, με στόχο τη ρήξη και τη σύγκρουση με πολιτικές του ντόπιου κεφαλαίου και της ΕΕ. Οι φωνές εντός και πέριξ του κόμματος της αριστεράς, για πλήρη μετατροπή του κόμματος σε σοσιαλδημοκρατικό, καταγράφονται εδώ και δεκαετίες και εντείνονται στις μέρες μας. Το που θα κινηθεί το κόμμα στο αμέσως επόμενο διάστημα, θα κρίνει οριστικά τη θέση του στο πολιτικό πεδίο και ταυτόχρονα θα υποχρεώσει και τους κομμουνιστές που παραμένουν στις τάξεις του, να πάρουν τις αποφάσεις τους.

Σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, τα οποία είναι απότοκο της ευρωπαϊκής ομηρείας, δεν συζητήθηκαν. Κανένας δεν στόχευσε στην ανάδειξη της φτώχειας και να καταθέσει ριζοσπαστικές πολιτικές ανακούφισης. Η απόκτηση στέγης, σε συνδυασμό με την απώλεια του Συνεργατισμού, που αποτελούσε το στήριγμα των χαμηλών εισοδηματικά στρωμάτων, έχει γίνει σχεδόν αδύνατη. Την ίδια στιγμή, με τις ψήφους των μεγάλων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου του ΑΚΕΛ, ο βασικός νόμος των εκποιήσεων περιουσιών και πρώτης κατοικίας, τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή. Καμιά ελπίδα δεν διαγράφεται στον ορίζοντα για τους οικονομικά αδύνατους. Τα ωράρια εργασίας έχουν απορρυθμιστεί, η εργασία σε Κυριακές και αργίες έχει γίνει νόμος και οι μισθοί έχουν κατρακυλήσει σε εξευτελιστικά επίπεδα. Πέραν της αοριστολογίας, καμιά ριζοσπαστική πρόταση προς την κοινωνία, δεν δείχνει πως το πολιτικό προσωπικό της χώρας, νοιάζεται και επιθυμεί ρήξη με το κεφάλαιο για το καλό του λαού.

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 30ης Μαΐου, μπορούν να ερμηνευτούν από διάφορους και με διάφορους τρόπους. Για μας αυτό που αναδεικνύεται περίτρανα είναι η χρεωκοπία του συστήματος και του αστικού κοινοβουλευτισμού και των κομμάτων που παλεύουν για τη διαχείριση του καπιταλισμού. Ο λαός είναι απελπιστικά μόνος και έχει αφεθεί στην τύχη του και στα χέρια των αρπακτικών του συστήματος, στα πλαίσια της θεσμοθετημένης ομηρείας στην ΕΕ, που κανένα κόμμα δεν αμφισβητεί. Αντιθέτως, όλες οι πολιτικές προτάσεις που καταγράφηκαν στην προεκλογική περίοδο, αναφέρονται αποκλειστικά στην καλύτερη διαχείριση αυτών ακριβώς των αντιλαϊκών πολιτικών.

Ως συμπέρασμα για το αύριο, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε πως με βάση τα δεδομένα όπως διαμορφώνονται, έρχονται πολύ δύσκολες μέρες για το λαό μας. Εκείνο που απουσιάζει, είναι η πολιτική και καθαρά ταξική οργάνωση των εργαζομένων. Απουσιάζει η υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού με όρους σύγκρουσης με το κεφάλαιο και όχι με όρους εκλογικών ποσοστών και κομματικού οφέλους. Το άμεσο καθήκον αυτή τη στιγμή, είναι η υπόθεση των εργαζομένων και το μέλλον του αγώνα της. Επιβάλλεται η οργάνωση της ταξικής αντεπίθεσης.

Νέα Σκέψη

✇ Νέα Σκέψη

Η οργή του λαού 

By ΧΡΙΣΤΟΣ Κ. ΚΟΥΡΤΕΛΛΑΡΗΣ — May 28th 2021 at 19:49

Σκυφτός, απλωμένος πάνω από τη μηχανή του αυτοκινήτου, μουντζωμένος και με την κούραση όλης της εβδομαδας να βαραίνει το κορμί, προσπαθώ να μαζέψω δυνάμεις, για να ολοκληρωθεί η τελευταία μέρα της εβδομάδας στο μεροκάματο του συνεργείου.

Γιατί όμως εμείς, που βγάζουμε με ιδρώτα και αίμα τίμια το ψωμί μας, να πρέπει να ανεχόμαστε αυτούς που ζουν σαν παράσιτα από τον πλούτο που εμείς παράγουμε;  Η σκληρότητα της χειρονακτικής εργασίας σε κάνει να θυμώνεις πιο πολύ με την αδικία που σε περικυκλώνει, σε κάνει να θυμώνεις πιο πολύ και με αυτούς που θα και θα, επειδή σε δυο μέρες είναι οι εκλογές και έχουν ανάγκη την ψήφο σου.

Θυμώνω πιο πολύ με τους υποκριτές που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τη φτώχεια και τα βάσανα του λαού, αλλά και με τους υποκρινόμενους τους εργατοπατέρες, ενώ αυτοί δεν δούλεψαν πραγματικό μεροκάματο, ούτε μια μέρα στη ζωή τους.

Η φυσιολογική οργή μας για τη διαφθορά, για την αδικία, για την εκμετάλλευση, για το ότι οι εργαζόμενοι δουλεύουμε μέχρι να σπάσουμε, λες και ήμαστε παιχνίδι στα χέρια του πλούσιου εργοδότη, βιομηχάνου, αφεντικού και αφέντη, αυτή η οργή μας, πρέπει να συνδέεται με την αιτία. Και η αιτία είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός, το σύστημα αυτό που εκτρέφει την αδικία, προασπίζεται  και προάγει την καταπίεση και την εκμετάλλευση, πολλαπλασιάζει τις ανισότητες, ευνοεί τη διαφθορά.

Κανένα κόμμα όμως, δεν μιλά για αυτή την αιτία όλες αυτές τις μέρες που η καταπολέμηση της διαφθοράς έγινε το αγαπημένο σλόγκαν όλων, κατεργάρηδων και κατεργαρέων, παραμυθάδων και λοιπών λαοπλάνων. Και πως άραγε ένα κόμμα που έχει ως άμεσο στόχο την ανάληψη ξανά της εξουσίας για να διαχειριστεί τον καπιταλισμό, μπορεί να μιλήσει για την πραγματική αιτία των παθών του λαού; Πώς θα γίνει αυτό, αφού θέλει να κυβερνήσει στον καπιταλισμό και να διαχειριστεί το σύστημα των πλουσίων και των αστών;

Αν δεν το αντιλαμβανόμαστε αυτό, θα παραμείνουμε για πάντα εγκλωβισμένοι, όπως και τώρα σε μια βασανιστική ψευδαίσθηση, θα παραμείνουμε ως η μια ψήφος εργαλείο με αξία μόνο ως τη μέρα των εκλογών και μετά ξανά στο ίδιο έργο θεατές.

Η οργή μας λοιπόν πρέπει να μετατραπεί σε ταξική συνείδηση, για να έχουν οι αγώνες μας αποτέλεσμα! Η οργή μας να μετατραπεί σε ταξική οργάνωση για να δημιουργήσουμε το σπίτι του λαού και να μπορούν οι αγώνες να γεννούν την ελπίδα και να φέρνουν την πραγματική ελευθερία, τη δικαίωση, την πρόοδο και προκοπή  του εργαζομένου και όλου του λαού.

✇ Δέφτερη Ανάγνωση

· Η παράσταση «ο Άντρος και εγώ»..

By Δέφτερη Ανάγνωση — March 10th 2021 at 22:20


·         Η παράσταση «ο Άντρος και εγώ»..

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι με δεδομένη την διεθνή απομόνωση της κυβέρνησης για το κυπριακό μετά το Κραν Μοντανά, αλλά τζαι την εσωτερική απαξίωση τζαι του Αναστασιάδη τζαι του ΔΗΣΥ, ότι ίσως ο Αβέρωφ να εκπροσωπεί μια ρεαλιστική αναγνώριση ότι κάτι πρέπει να γίνει στο κυπριακό – άρα να θέλει να δείξει ότι το εννοεί με μια κίνηση προσέγγισης στο ΑΚΕΛ. Από την άλλη βέβαια υπάρχει τζαι η πραγματικότητα Αβέρωφ τζαι παραδεξάμενων. Αυτών δηλαδή που τάχα ήθελαν λύση, αλλά με απαράμιλλη υποκρισία συμμετείχαν στην εκστρατεία επανεκλογής ή στήριξαν τον Αναστασιάδη το 2018. Από τον Αβέρωφ στην επιχείρηση παραγωγής μετατοπίσεων Πολίτης λτδ [ο οποίος προσπαθούσε να λανσάρει το θέμαμα «εγώ και ο Άντρος» σαν τάχα μου «μέτωπο για λύση»]. Γιατί να τους πιστέψει κανείς αυτούς; Γιατί να μην δει τα θεάματα που στήνουν ότι είναι τρόποι να εκλιπαρούν θεάματα μετατόπισης από τις αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα του προέδρου τους, τζαι αύριο με την πρώτη ευκαιρία θα αρκέψουν πάλε τις δαιμονοποιήσεις αριστερών;

Αυτό δεν κάνουν συνήθως;  Πώς να ξεχάσει κανείς τις υπηρεσίες του Πολίτη στον Νικ-αρο [προεκλογικά ή αλλωσπως], το 2011 με το θέαμα Μαρί τζαι μετά στην συγκάλυψη των τραπεζών;

Αλλά τα πραγματα είναι ακόμα χειροτέρα – ο Αβέρωφ ξεκίνησε αυτήν την παράσταση πουλώντας ουσιαστικά την αποκεντρωμένη απόπειρα για δυο κράτη του Ανάστου. Όταν πάει στο ΑΚΕΛ τζαι καμώνεται ότι συμφωνεί με την διζωνική, πώς μπορεί να τον πιστέψει κάποιος ότι λίγες μέρες πριν σε ένα από τα τηλεοπτικά κανάλια που ελέγχει άμεσα ή έμμεσα ο ΔΗΣΥ/κυβέρνηση κοκ πουλούσε την αποκεντρωμένη με δακρυσμένο τάχα μου πάθος; Ενώ ο Πολίτης που με χειραγωγήσεις τάχα μου στήριζε κάποτε την λύση [τζαι αναζητά τωρα «μέτωπα»] φαίνεται να προωθεί επίσης έμμεσα [μέσω Διονυσίου λ.χ.] αποκεντρωμένη πορεία – η οποία φαίνεται να οδεύει προς δυο κράτη; …Όταν δεν πουλά αμπελοανοησίες ξεπλύματος της διαφθοράς –όπως στα τέλη του Φεβράρη, ή όπως κάμνει με τις υστερικές επιθέσεις εναντίον του Γενικού Ελεγκτή τον οποίον δεν ελέγχει το προεδρικό..


✇ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ

Ο Τατάρ εκπροσωπεί την πολιτική της υπακοής

By nikosmoudouros — October 26th 2020 at 17:14
Η επικράτηση του Ερσίν Τατάρ στο κατοχικό καθεστώς σηματοδοτεί τη μεταφορά του τουρκικού κράτους στην Κύπρο, υπογραμμίζει ο τουρκολόγος Νίκος Μούδουρος, ο οποίος παρακολουθεί στενά τα τεκταινόμενα στα κατεχόμενα και την Τουρκία. Σε μια πρώτη αποτίμηση του αποτελέσματος των λεγόμενων προεδρικών εκλογών εκτιμά πως η κατάσταση είναι τέτοια που δεν θα πρέπει να υποτιμηθούν ούτε […]
✇ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ

Ο Ακιντζί έχει προβάδισμα αλλά μην υποτιμούμε τις παρεμβάσεις της Τουρκίας υπέρ του Τατάρ

By nikosmoudouros — October 18th 2020 at 10:22
Προβάδισμα στον Μουσταφά Ακιντζί «βλέπει» ο Νίκος Μούδουρος για τις αυριανές «εκλογές» στα κατεχόμενα στην Κύπρο. Σε συνέντευξή του στο iefimerida.gr, o Λέκτορας του Τμήματος Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου, Νίκος Μούδουρος εξηγεί πού θα κριθεί ο νικητής της Κυριακής αλλά και γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία για Ελλάδα και Κύπρο ποιος θα είναι […]
✇ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ

Ποιος (θα) είναι ο «ακρίτας» της Τουρκίας;

By nikosmoudouros — October 9th 2020 at 08:34
Το μήνυμα ενός πρωτοσέλιδου τουρκικής εφημερίδας και η επικείμενη συμπεριφορά των ψηφοφόρων στην τ/κ κοινότητα Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΥΔΟΥΡΟΥ Στις 10 Σεπτεμβρίου 2020, ο πρωτοσέλιδος τίτλος της τουρκικής εφημερίδας Γενί Σιαφάκ (Yeni Şafak) παρουσίασε για πολλοστή φορά τον Μουσταφά Ακιντζί ως ένα πολιτικό φιλο-ελληνοκυπριακών τάσεων. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκε η φράση «Rumların Akıncısı», η οποία αποδόθηκε στον ελληνοκυπριακό […]
✇ Αγκάρρα

Εκλογές, αστικά δίπολα και…καπιταλιστική συνέχεια

By Weapons of Class Destruction (WCD) — July 9th 2019 at 18:42

Η εξουσία δεν είναι μονοδιάστατη ούτε μονοπολική, καθότι εμπεριέχει διαβαθμίσεις αναφορικά με την ισχύ και την ένταση του κάθε πόλου που την συγκροτεί συνολικά (κεφάλαιο, κράτος, ΜΜΕ κλπ). Υπό αυτή την έννοια, η κυβερνητική εξουσία και η εκλογική κατάληψη της αποτελεί μόνο το ένα σκέλος, το πολιτικό τμήμα που υψώνεται πάνω στο οικονομικό. Γιατί, στις ταξικά προσδιορισμένες αστικές κοινωνίες η εξουσία κατέχεται από εκείνους που ελέγχουν τα κλειδιά της οικονομίας, που έχουν στην ιδιοκτησία τους τα μέσα παραγωγής και τον κοινωνικό πλούτο που παράγεται.

Σε αυτό το πλέγμα κοινωνικών σχέσεων υπάρχουν οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι, οι κοινωνικές τάξεις (αστική – εργατική) που συγκροτούνται γύρω από την κεντρική σύγκρουση της αντιθετικής σχέσης κεφαλαίου – εργασίας, Μια εκλογική νίκη, ακόμη και ενός κόμματος που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερό (όπως του ΣΥΡΙΖΑ το 2015) δεν αρκεί για να μετασχηματιστεί η κοινωνία. Δεν καταργείται η ταξική πάλη, δεν αίρονται οι κοινωνικές τάξεις με την άνοδο του Α ή Β κόμματος στον κυβερνητικό θώκο, ούτε η ταξική σύγκρουση μπορεί απλά να μεταφερθεί από τη οικονομική σφαίρα (χώροι εργασίας, επιχειρήσεις, λιμάνια κ.ά.) στη κρατική σφαίρα (κυβέρνηση, υπουργεία). Το αστικό κράτος δεν μπορεί παρά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να συνιστά την εκτελεστική επιτροπή της άρχουσας τάξης (όπως το έθεσε ο Μαρξ) που το διευθύνει, όπως και το κοινοβούλιο δεν μπορεί παρά για τους κομμουνιστές να αποτελεί ένα πεδίο αξιοποίησης για την απογύμνωση του ως αστικού θεσμού. Συνεπώς, δεν είναι αρκετή η βούληση, η θέληση, η τόλμη κ.ά. μιας «αριστερής» κυβέρνησης για να αλλάξει θεμελιακά η κοινωνία, πόσο μάλλον όταν δεν θέτει καν το ζήτημα εκεί που δημιουργείται, δηλαδή στην παραγωγική διαδικασία (καπιταλισμός), αλλά αποσπασματικά στον τρόπο αναπαραγωγής/διαχείρισης του (αναδιανομή, ανακατανομή).

Σε αυτό το πλαίσιο και στον αστερισμό του επαναπροσδιορισμού του αστικού/καπιταλιστικού διπολισμού όπως χαρτογραφήθηκε στις ελληνικές εθνικές εκλογές μπορούν να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, με ευρύτερες προεκτάσεις που αφορούν και την Κύπρο, όσον αφορά τη πολιτική ουσία των πραγμάτων:

(α) Το πολιτικό δίπολο (νεοφιλελευθερισμός – σοσιαλδημοκρατία) όπως εξακτινώνεται και σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο διατηρείται με ορισμένες όμως τροποποιήσεις στο εσωτερικό του δεύτερου καθώς αντανακλάται περισσότερο μια μεταμοντέρνα νεοαριστέρα και όχι μια παραδοσιακή-ρεφορμιστική σοσιαλδημοκρατία.

(β) Σε ο,τι αφορά την κομματική εκπροσώπηση του δεύτερου πόλου (σοσιαλδημοκρατία) έχουμε μια εδραιωμένη μετατόπιση αφού ο ΣΥΡΙΖΑ έχει οριστικά πάρει τη θέση του παλιού ΠΑΣΟΚ (νυν ΚΙΝΑΛ) και αυτό αποτυπώνεται στα αποτελέσματα του εκλογικού χάρτη. Το νεοκομματικό δίπολο ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζει το πολιτικό δίπολο νεοφιλελευθερισμού/συντηρητισμού – σοσιαλδημοκρατίας/νεοαριστερας που κυριαρχεί σε εκλογικό επίπεδο.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσο οι κινήσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσουν σε μια εκ νέου επανεκτίμηση της ταυτότητας του, και μετατροπή του από κινηματική-πολιτισμική νεοαριστερά του «ατομικού δικαιωματισμού», των identity politics, των πλατειών κ.α. (βλ. Ποδέμος, Ντιε Λίνκε) σε μια δεξιά σοσιαλδημοκρατία ευρωπαϊκής κοπής (βλ. συμμαχία S&D σε ευρωκοινοβούλιο). Βέβαια, η κοινωνική βάση στην οποία απευθύνεται παραμένει η ίδια, δηλαδή τα μεσαία αστικά στρώματα θεματοποιώντας κυρίως ζητήματα αισθητικής, ετερότητας, τρόπους ζωής, κατανάλωση κ.ά. και ούτε κατά διάνοια δεν αναφέρεται σε αλλαγή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και οργάνωσης της εργασίας (ακόμη και μέσω μεταρρυθμίσεων). Πηγαίνοντας ξανά πίσω στο 2015 και ιχνηλατώντας την πορεία του μέχρι σήμερα, καταδεικνύεται ακόμη εμφατικότερα πως δεν τίθεται κανένα ζήτημα του τύπου «ήθελε, αλλά δεν μπορούσε», «προσπάθησε, αλλά συνθηκολόγησε», «αναγκάστηκε να υποχωρήσει» κ.ά.

Επί του πρακτέου, και σε ο,τι αφορά τον «πόλεμο θέσεων» είναι σημαντικό να καταγραφεί ότι η αστική τάξη έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να (επανα)διαμορφώσει και να στήσει το πολιτικό παιχνίδι με τέτοιους όρους όπως καθρεφτίστηκε στις εκλογές ώστε οι κύριοι παίκτες, είτε φορούν ροζ, είτε μπλε, είτε πράσινη φανέλα να βάζουν γκολ για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Ενώ φαινομενικά εμφανίζονται ως να έχουν διαφορές, αυτές δεν αφορούν καμία ουσιαστική διαφοροποίηση σχετικά με την εξυπηρέτηση, προώθηση και υλοποίηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Η αστική τάξη, ως η κυρίαρχη επί των κοινωνικών σχέσεων, έχει οριοθετήσει ηγεμονικά το πεδίο της κοινωνικό-πολιτικής αντιπαράθεσης και κανονικοποιήσει τα όρια του πλαισίου σύγκρουσης, με τρόπο που δεν αμφισβητείται η λογική του καπιταλισμού, ο πυρήνας των εκμεταλλευτικών του σχέσεων (ατομική ιδιοκτησία μέσων παραγωγής / εμπορευματοποίηση εργατικής δύναμης).

Έχει λοιπόν εδραιώσει και θεμελιώσει το αξίωμα που λέει πως σημασία δεν έχει ποιος ασκεί την εξουσία (π.χ. ΝΔ, ή ΣΥΡΙΖΑ, ή ΚΙΝΑΛ), αλλά το ποιος την κατέχει (αστική τάξη) καταφέρνοντας να προβάλει τα συμφέροντας της τόσο μέσω μιας νεοφιλελεύθερης-συντηρητικής κυβέρνησης όσο και μέσω μια σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης (ακόμη και κυβέρνησης της «ριζοσπαστικής αριστεράς, της ρήξης, της ανατροπής κοκ»). Πρέπει δε να τονιστεί, ότι αυτό το δίπολο στην παρούσα συγκυρία δεν ενσαρκώνει καν μια υποτυπώδη αντίθεση ανάμεσα σε διαφορετικές λογικές διαχείρισης του καπιταλισμού καθότι το εύρος των διαχειριστικών επιλογών έχει ουσιαστικά σμικρυνθεί, ενώ σε ο,τι αφορά το γεωπολιτικό κομμάτι (συμμαχίες με ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, συνεργασία με Ισραήλ, εξωτερική πολιτική) υπάρχει πλήρης και κρυστάλλινη ευθυγράμμιση των αστικών κομμάτων.

Έτσι, είναι επιτακτικό να τονισθεί και να αναδειχθεί ακόμη μια φορά το προφανές (που πολλές φορές μπουρδουκλώνεται από δήθεν «αριστερές ψαγμένες αναλύσεις») πως οι (όποιες) διαφορές ανάμεσα στο πολιτικό/κομματικό προσωπικό της αστικής τάξης είναι αφενός περισσότερο (α) έκφραση ορισμένων μικροδιαφορων ως προς τον τρόπο και την τακτική επιβολής των ταξικών συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης που ελέγχει τα μέσα παραγωγής και την εξουσία συνολικότερα, και αφετέρου (β) απόρροια ενός ανταγωνισμού σε μικρό-επίπεδο ανάμεσα στο πολιτικό προσωπικό ως προς το δηλαδή ποιο κόμμα θα εξυπηρετήσει καλύτερα το κεφάλαιο (επιχειρηματίες, βιομήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές κ.α.) διαχειριζόμενο το αστικό κράτος για να απολαύσει και το ίδιο μέρισμα από τη νομή της κυβερνητικής εξουσίας. Δεν υπάρχει καμία, επί της ουσίας, αμφισβήτηση της στρατηγικής του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, καθώς το ζήτημα δεν είναι αν θα βρίσκεσαι στην αριστερή ή τη δεξιά λωρίδα αυτού του δρόμου, αλλά το κατά πόσο θα ακολουθήσεις μια διαφορετική στρατηγική, συνεπώς ένα διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης. Αυτόν που δεν θα εδράζεται στο κέρδος και την αδιάκοπη τάση αναζήτησης κερδοφορίας, αλλά θα τοποθετεί τις σύγχρονες ανθρώπινες ανάγκες στο πυρήνα του σχεδιασμού της οικονομίας.

Δεν είναι τυχαία άλλωστε τα λόγια του κατά πολλούς σκληροπηρυνικά ακροδεξιού Άδωνη Γεωργιάδη στην παράδοση παραλαβή του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, που ενώ ευχαρίστησε τον Γιάννη Δραγασάκη “για την ωραία συζήτηση που είχαν” ανέφερε, “δεν ερχόμαστε εδώ για να γκρεμίσουμε, ερχόμαστε για να χτίσουμε κι εμείς αυτά που θεωρούμε σωστά” ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει πολύ συγκεκριμένα ότι “πολλές από τις δικές σας πρωτοβουλίες έτυχαν και της δικής μας συναίνεσης στη Βουλή”. Κλείνοντας, ευχήθηκε απευθυνόμενος στον κ. Δραγασάκη “κι εγώ να τύχω της δικής σας συναινέσεως εφόσον το κρίνετε στο μέλλον. Έχουμε πολιτική αλλαγή, αλλά το κράτος πρέπει να έχει συνέχεια, δεν έχουμε σκοπό να βγάλει ο ένας το μάτι του άλλου”.

Κλείνοντας, σε ο,τι αφορά την Ελλάδα, αυτόν τον δρόμο, τη λεωφόρο του μέλλοντος, την αναγκαία προοπτική οικοδόμησης του σοσιαλισμού  – κομμουνισμού μπορεί να εκφράσει ο ιστορικά διαμορφωμένος, εργασιακά ριζωμένος και συλλογικό πολιτικός φορέας (ΚΚΕ) της εργατικής τάξης και των συμμαχικών της λαϊκών στρωμάτων – τάξη που αποτελεί το επαναστατικό κοινωνικό υποκείμενο, και την εν γένει πολιτικά κινητήριο δύναμη, στις παρούσες ιστορικές συνθήκες του καπιταλιστικού συστήματος.

The post Εκλογές, αστικά δίπολα και…καπιταλιστική συνέχεια appeared first on Αγκάρρα.

✇ Αγκάρρα

Η εκλογική ‘κανονικότητα’ και ο αγώνας που συνεχίζεται σήμερα

By Hugo Sillen — July 8th 2019 at 18:22

Η εκλογική ‘κανονικότητα’ και ο αγώνας που συνεχίζεται σήμερα

Αλλαγή σκυτάλης και πολιτικού προσωπικού λοιπόν στις χθεσινές εκλογές. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μίλησε κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του για την επιστροφή της χώρας στην ‘κανονικότητα’, κάτι που εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι δεν έπεισε όσους χρειαζόταν για να παραμείνει στην κυβέρνηση.

Το αποτέλεσμα των εκλογών, πάντως, είναι μια επιστροφή στην ‘κανονικότητα’ εκ των πραγμάτων. Τα αποτελέσματα  μοιάζουν με αυτά των εκλογών του 2009 με ένα νέο δικομματισμό να εδραιώνεται και με τα δέκα χρόνια κρίσης να φέρνουν την αντικατάσταση του ενός πόλου του συστήματος (ΠΑΣΟΚ) από έναν άλλο (ΣΥΡΙΖΑ). Ακόμη και η ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής αντικαταστάθηκε από την Ελληνική Λύση του Βελόπουλου στον ρόλο του σχετικά πρόσφατου ΛΑ.Ο.Σ. Εκλογικά τουλάχιστον η αστική τάξη διαχειρίστηκε με απόλυτη επιτυχία  την κρίση, η οποία αποτέλεσε την μεγαλύτερη δοκιμασία για την ηγεμονία του πολιτικού προσωπικού του καπιταλιστικού συστήματος στην Ελλάδα.

Ωστόσο, οι ομοιότητες με αυτό που κωδικοποιήθηκε ως ‘κανονικότητα’ (η κίβδηλη ευδαιμονία των προ-κρίσης δεκαετιών) τελειώνουν εκεί. Τα οικονομικά στοιχεία της λαϊκής οικονομίας δεν έχουν και δεν θα έχουν ποτέ στο μέλλον την εικόνα που είχαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Μια ακόμη μεγάλη διαφορά που κατοχυρώθηκε σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση είναι η εικόνα απαξίωσης του πολιτικού συστήματος από μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος. Η αποχή που έκλεισε στο 42,08%, αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη της μεταπολίτευσης και δίνει μια εικόνα μεγάλης απογοήτευσης, μια εικόνα ενός λαού σε παραίτηση και κατάθλιψη. Φυσικά αυτή η εικόνα είναι άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που απογοήτευσε μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων του, οδηγώντας τους είτε σε πολιτική συντηρητικοποιηση, είτε σε απάθεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΚΚΕ προειδοποίησε για το που θα οδηγήσει η πολιτική και η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 κιόλας

Σε αυτές τις συνθήκες ‘κανονικότητας’ λοιπόν, το ΚΚΕ κατάφερε να κρατήσει τις δυνάμεις του, οι οποίες εάν κάποιος δει την μεγάλη εικόνα της κατάστασης του κινήματος σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι διόλου αμελητέες. Πολύ ειδικότερα δε, εάν αναλογιστούμε ότι σε αντίθεση με τα αστικά κόμματα οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ είναι πολύ πιο συνειδητοποιημένοι και δραστήριοι, όπως καταμαρτυρούν οι γενναίες προσπάθειες και η εν γένει δυναμική παρουσία των ψηφοφόρων του Κόμματος σε όλη την προεκλογική περίοδο. Ωστόσο, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους αυτή η σταθεροποίηση των δυνάμεων που καταγράφεται στην κάλπη, ειδικά σε σχέση με την διαμόρφωση συντηρητικών και αντιδραστικών συσχετισμών στην εξουσία δεν είναι αρκετή. Μεγάλα τμήματα του λαού παγιδεύθηκαν και πάλι στα ψεύτικα διλήμματα και ψήφισαν είτε τον ένα πόλο του συστήματος, είτε τον άλλο με ‘μισή καρδιά’. Αυτό είναι αποτέλεσμα της ‘εκπαίδευσης’ του λαού από το πολιτικό σύστημα στην λογική, όχι πια των μειωμένων απαιτήσεων, αλλά στην λογική των ανύπαρκτων απαιτήσεων. Ας είναι, το ΚΚΕ θα είναι εδώ από σήμερα για να αγωνιστεί και για αυτούς που δεν το ψήφισαν και για να αποδείξει ότι αξίζει την εμπιστοσύνη τους και για να συνεχίσει τον αγώνα να πείσει τον λαό ότι αξίζει πολύ περισσότερα και μπορεί να τα πάρει μόνο εάν πιστέψει στις δικές του δυνάμεις.

Σε μια γενικότερα καταθλιπτική εκλογική εικόνα ένα από τα ελπιδοφόρα μηνύματα που έβγαλαν οι κάλπες έρχεται από την Αθήνα και την Αττική, στην οποία βρίσκεται και η μεγαλύτερη μάζα των εργαζομένων, όπου το ΚΚΕ είναι ξεκάθαρα τρίτη δύναμη. Αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να αποτελέσει μια βάση στην οποία μπορεί να ‘χτίσει’ το Κόμμα στα επόμενα χρόνια και καταδεικνύει ότι έστω και σε εμβρυϊκό ακόμα επίπεδο, υπάρχουν διεργασίες ενίσχυσης που μπορούν να ενταθούν στην περίοδο που αρχίζει από σήμερα. 

Κλείνοντας πρέπει να τονιστεί ότι οι κάλπες δεν είναι τίποτα άλλο από μια αποτύπωση συσχετισμών και σε καμία περίπτωση δεν καθορίζουν τα πάντα. Τίποτα δεν κερδίζεται σε αυτές και τίποτα δεν χάνεται από αυτές. Από αύριο κιόλας ξεκινάει ο αγώνας, με το ΚΚΕ και την πρωτοπόρα εργατική τάξη όπως πάντα στην προμετωπίδα του, εναντίον -μιας ακόμη- αντιλαϊκής κυβέρνησης και ο αγώνας να μεγαλώσουν οι απαιτήσεις και να αυξηθεί η πίστη του λαού στις δικές του δυνάμεις και όχι στον οποιοδήποτε μεσσία. Ούτως ώστε στο παρόν να μπλοκαριστούν όσα περισσότερα από αυτά που έρχονται, αλλά κυριότερα στο μέλλον να ανοίξουν ορίζοντες για μια πραγματική αλλαγή εξουσίας και για μια χώρα και οικονομία που θα δουλεύει πραγματικά για τους πολλούς. Ούτως ώστε να αναστρέψουμε την ζημιά που έκανε ο καιροσκοπισμός του ΣΥΡΙΖΑ στις αξίες, τα ιδανικά, τα σύμβολα, και τα όνειρα των αριστερών και προοδευτικών ανθρώπων του τόπου. Επομένως, ψηλά τις σημαίες και τα κεφάλια σύντροφοι οι πιο όμορφοι αγώνες μας είναι μπροστά μας!

The post Η εκλογική ‘κανονικότητα’ και ο αγώνας που συνεχίζεται σήμερα appeared first on Αγκάρρα.

❌