One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayOne Radical Planet

Ο «βορράς», ο «νότος» και οι «παρίες»

By nikosmoudouros
«Πλέον δεν θέλουμε να αναφερόμαστε σε Βορρά και Νότο. Από τούδε και στο εξής θα λέμε ‘Τούρκοι της Κύπρου’. Έτσι αντιμετωπίζουμε το γεγονός και έτσι θα συνεχίσουμε να πράττουμε». Το συγκεκριμένο απόσπασμα από τις δηλώσεις του Ερντογάν στα Κατεχόμενα στις 20 Ιουλίου 2021, μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή επανάληψη αυτών που έμειναν γνωστές ως … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο «βορράς», ο «νότος» και οι «παρίες»

Τα προβλήματα στο εσωτερικό, το timing για Βαρώσια και η σκακιέρα του Ερντογάν

By nikosmoudouros
Τα εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην Τουρκία, σε συνδυασμό με τα γεοπολιτικά κενά που παρατηρούνται εδώ και χρόνια, στην περιοχή που επιδιώκει να εκμεταλλευτεί η Τουρκία, είχαν ως αποτέλεσμα ο Τούρκος Πρόεδρος να σκληρύνει την εξωτερική του πολιτική, ειδικά σε ότι αφορά στο Κυπριακό. Ο τουρκολόγος και και Λέκτορας στο Τμήμα … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα προβλήματα στο εσωτερικό, το timing για Βαρώσια και η σκακιέρα του Ερντογάν

Λύση «κομμάτι – κομμάτι» προωθεί η Τουρκία

By nikosmoudouros
Οι τουρκικοί σχεδιασμοί και εξαγγελίες σε σχέση με την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου έχουν χαρακτήρα καθοριστικό σε ό,τι αφορά την εξέλιξη του Κυπριακού προβλήματος, εκτιμά ο τουρκολόγος Νίκος Μούδουρος. Έχοντας στο μικροσκόπιο του την κάθοδο Ερντογάν στα κατεχόμενα, αξιολογεί όλες τις κινήσεις και σημειολογεί ακόμη και την συνοδεία του από τον εταίρο του στον τουρκικό … Συνεχίστε την ανάγνωση Λύση «κομμάτι – κομμάτι» προωθεί η Τουρκία

Αξιολόγηση της επίσκεψης Έρντογαν στα κατεχόμενα

By nikosmoudouros
Αξιολόγηση της επίσκεψης Έρντογαν στα κατεχόμενα. Εκπομπή Πρωινή Επιθεώρηση με την δημοσιογράφο Κατερίνα Ηλιάδη, στις 21 Ιουλίου 2021

FROM OUR ARCHIVES: Ένας πολύ μακρύς αρραβώνας…

By Sevgul Uludag

Ένας πολύ μακρύς αρραβώνας…

Sevgul Uludag

caramel_cy@yahoo.com

Τηλ: 99 966518

Όχι, δεν ήταν μια σκηνή από την ταινία της Audrey Tautou «Ένας πολύ μακρύς αρραβώνας» όπου η Mathilde ψάχνει για τον αρραβωνιαστικό της, που ίσως να είχε σκοτωθεί στο πεδίο της μάχης στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Audrey Tautou, την οποία ξέρουμε από την ταινία «Αμελί», σε αυτή την ταινία υποδύεται την Mathilde, που προσπαθεί να μάθει τι απέγινε ο αρραβωνιαστικός της με τη βοήθεια ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ. Αντί την Mathilde, πάω να δω την Ayshe από την Ποταμιά που τώρα ζει στο Αργάκι (Akchay) και που για τα τελευταία 36 χρόνια αναζητεί τον «αγνοούμενο» σύζυγο της …
Γεννημένη στην Ποταμιά, η οικογένεια της μετά την αιματοχυσία στον Άγιο Σωζόμενο (Arpalik) το 1964 φεύγει για ασφάλεια για την Λουρουτζίνα. Πέντε αδελφές και τέσσερεις αδελφοί, η μητέρα τους Hatice και ο πατέρας τους Ahmet άρχισαν να ζουν πρόσφυγες στη Λουρουτζίνα. Έκτισαν προσφυγικά σπίτια έξω από το χωριό και μετακόμισαν εκεί… Η ζωή τους συνεχίστηκε στην Λουρουτζίνα…
Ένας από τους αδελφούς της Ayshe πήγε στον Άγιο Σωζόμενο με τα ζώα της οικογένειας για να ζήσει εκεί και η Ayshe πήγε μαζί του για να τον βοηθήσει. Εκεί γνώρισε τον Mehmet Hasan Choban, τον γιο του «Κάρκα», του οποίου η οικογένεια επέστρεψε στον Άγιο Σωζόμενο για να επιδιορθώσει το σπίτι τους και να μείνει για να φροντίζει τα ζώα τους… Υπήρχαν 4 ή 5 οικογένειες που ζούσαν στον Άγιο Σωζόμενο, ένα εγκαταλειμμένο χωριό όπου τα τούβλινα σπίτια κατάρρεαν κάτω από τον ήλιο και τη βροχή… Ένα πολύ φτωχό χωριό, αφημένο στην καταστροφή, με τον περισσότερο πληθυσμό του να ζει στη Λουρουτζίνα ως πρόσφυγες…
Η Ayshe και ο Mehmet αρραβωνιάστηκαν τον Ιούνιο του 1974 και πήγαν στη Λευκωσία για τον πολιτικό τους γάμο (nikah). Σχεδίαζαν να κάνουν τον γάμο τους τον επόμενο χρόνο, το 1975, και μετά να κτίσουν ένα σπίτι στον Άγιο Σωζόμενο όπου είχε γη η οικογένεια του Mehmet. Έκαναν σχέδια για το σπίτι που θα έκτιζαν αλλά τα πράγματα δεν έγιναν όπως τα προγραμμάτιζαν και άφησαν την Ayshe μόνη σε αυτόν τον κόσμο, να της λείπει ο «αγνοούμενος» σύζυγος της Mehmet…
Στις 14 Αυγούστου 1974, ο Huseyin, ένας άλλος χωριανός από τον Άγιο Σωζόμενο, ξεκίνησε για να πάει στο κοντινό Πετροφάνι, όπου ήταν αρραβωνιασμένη η αδελφή του. Καθοδόν συνελήφθηκε από κάποιους Ελληνοκύπριους. Ο Djemal, πατέρας του Huseyin, πήγε στον αστυνομικό σταθμό στο Πυρρόι για να πει στην Ελληνοκυπριακή αστυνομία ότι ο γιος του «αγνοείτο» με το τρακτέρ του, αλλά και εκείνος συνελήφθηκε. Τους πήραν στη Λάρνακα για να τους δείρουν και να τους βασανίσουν και να τους ανακρίνουν για «όπλα» και «αρχηγούς» του χωριού τους… Δεν υπήρχαν όπλα στον Άγιο Σωζόμενο, ο Mehmet δεν είχε ούτε κυνηγετικό όπλο, δεν είχε καμία σχέση με την Τουρκοκυπριακή υπόγεια οργάνωση ΤΜΤ, αλλά ο Huseyin και ο πατέρας του, «παραδέχτηκαν» μετά από βασανιστήρια ότι «Υπήρχαν όπλα και ο Mehmet ήταν ο αρχηγός της ΤΜΤ στο χωριό…»
Έτσι ο Κ. από τη Λάρνακα, ένας γνωστός Ελληνοκύπριος που ήταν αναμειγμένος στην εξαφάνιση ορισμένων Τουρκοκυπρίων το 1963, ξεκίνησε για τον Άγιο Σωζόμενο σε ένα λαντρόβερ, για να «συλλάβει» τον Mehmet. Πήγε μαζί με δυο νεαρούς Ελληνοκύπριους τον Γ. και τον Α. στην Ποταμιά για να τον πάρει, και όλοι μαζί πήγαν στον Άγιο Σωζόμενο στο σπίτι του Mehmet.
«Ήταν άρρωστος εκείνη τη μέρα και ξάπλωνε όταν ήρθαν» θυμάται η Ayshe, «ήμουν εκεί… Ήταν και ο Huseyin στο λαντρόβερ… Το σοκ για μένα ήταν που είδα τον Γ. και τον Α. να έρχονται για να συλλάβουν τον σύζυγο μου. Μεγαλώσαμε μαζί στην Ποταμιά, ο πατέρας του Γ. ήταν καλός φίλος του πατέρα μου, η μητέρα μου έκανε σούπα τραχανά και ερχόταν νωρίς το πρωί για να φάει σούπα με τον πατέρα μου και να πάνε μαζί κυνήγι … Πολλές φορές καθόμασταν στο ίδιο τραπέζι για να φάμε, στο σπίτι τους… Δεν έπρεπε να το κάνει αυτό σε ένα συγχωριανό του, μας ήξερε, ήξερε πολύ καλά ότι ο σύζυγος μου ήταν αθώος. Στον Άγιο Σωζόμενο δεν υπήρχαν όπλα, ούτε «οργάνωση», ούτε «αρχηγός». Ο καθένας έβλεπε τη δουλειά του και είχαμε πολύ καλές σχέσεις με τους Ελληνοκύπριους από τα γύρω χωριά. Οι άνθρωποι από την Αθηαίνου (Kiracikeuy) έρχονταν να πάρουν το γάλα μας, όλοι έρχονταν στο σπίτι της πεθεράς μου και τους πρόσφερε φαγητό και φιλοξενία. Είτε ήταν ο αγροφύλακας ή υψηλόβαθμοι υπάλληλοι, έρχονταν για να την επισκεφτούν αφού το σπίτι της ήταν το μόνο με κατάλληλο καθιστικό όπου μπορούσε να δεχτεί επισκέπτες… Άρεσε στην πεθερά μου να έχει ένα καθαρό και σωστό σπίτι… Όλοι μας γνώριζαν… Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω τι έκαναν στον σύζυγο μου και πως ο πατέρας του Γ. δεν έκανε τίποτε για να τους σταματήσει…»
Πήραν τον Mehmet για να τους «δείξει τα όπλα» αλλά δεν υπήρχαν όπλα για να τους δείξει, έτσι ο Mehmet προσπάθησε να διαφύγει και τον πυροβόλησαν στο πόδι… Μετά τον έβαλαν στο λαντρόβερ και σύμφωνα με την Ayshe σταμάτησαν στο καφενείο στην Ποταμιά, όπου, λέει, κάποιοι άνθρωποι είδαν τον πληγωμένο σύζυγο της στο λαντρόβερ, ενώ ο Κ., ο Γ. και ο Α. αγόραζαν τσιγάρα.
Την στιγμή που πήραν τον σύζυγο της από το σπίτι τους, έτρεξε για να ενημερώσει τα Ηνωμένα Έθνη στο χωριό. Το αυτοκίνητων των ΗΕ πήγε για να ψάξει και βρήκε τον Mehmet στο λαντρόβερ, «αλλά δεν επιτρεπόταν στα ΗΕ να τους προσεγγίζουν» μας εξηγά.
Αργότερα υπήρχαν ιστορίες ότι πήραν το Mehmet στο νοσοκομείο στη Λάρνακα για «θεραπεία» αλλά δεν υπήρχαν αρχεία για να δείξουν ότι ήταν εκεί και οι νοσοκόμες και οι γιατροί δεν θυμούνται να είχε έρθει τέτοιο άτομο. Ο Mehmet «εξαφανίστηκε» από το πρόσωπο της γης…
Άκουγε προσεκτικά το κάθε όνομα αιχμαλώτου πολέμου καθώς γίνονταν οι ανταλλαγές αιχμαλώτων αλλά δεν άκουσε το όνομα του Mehmet… Καθώς συνειδητοποίησε ότι ήταν «αγνοούμενος», αρρώστησε πολύ, έκλαιγε και περίμενε, περίμενε και έκλαιγε, ελπίζοντας ότι είναι κάπου κλειδωμένος και ότι θα ερχόταν πίσω…
Η Ayshe έμεινε στον Άγιο Σωζόμενο μέχρι το 1975, οπότε μια μέρα ο αδελφός της Altuner ήρθε για να την πάρει στο βόρειο μέρος του νησιού. Εγκαταστάθηκε μαζί του πρώτα στην Άσσια για να φροντίζει 200 αίγες μαζί του και πέντε χρόνια μετά, όταν ο αδελφός της έφυγε από την Κύπρο για την Αγγλία, εγκαταστάθηκε στο Αργάκι με μερικά πρόβατα, για να ζήσει με την μητέρα και τον πατέρα της, να δουλεύει και να περιμένει…
Έχει όμορφα γκριζοπράσινα μάτια, είναι λεπτή σαν νεαρή κοπέλα, περιμένει ακόμα για να μάθει την τύχη του συζύγου της. Θα μπορούσε να παντρευόταν, αλλά λέει ότι ποτέ δεν σκέφτηκε να ξαναπαντρευτεί.
«Ήμουν μόλις 22 χρονών, αλλά όλα αυτά τα χρόνια τον περίμενα να έρθει πίσω…»
Είναι τώρα 63 χρονών και ζει με την μητέρα της Hatice…
Αν κάποιος ξέρει για την τύχη του Mehmet Hasan Choban από τον Άγιο Σωζόμενο, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το πούμε στην Ayshe που δεν είχε ποτέ τον γάμο που ονειρευόταν, που ποτέ δεν έκτισε το σπίτι που ονειρευόταν στον Άγιο Σωζόμενο, που ποτέ δεν έκανε παιδιά αφού ο σύζυγος της είναι «αγνοούμενος». Αν κάποιος από την Ποταμιά θυμάται οτιδήποτε για την τύχη αυτού του νεαρού άντρα, του Mehmet, παρακαλώ τηλεφωνήστε μου στο 99 966518… Ίσως να μπορέσουμε να βρούμε τα οστά του έτσι ώστε η Ayshe να μπορέσει τουλάχιστον να τον θάψει και να έχει τουλάχιστον ένα τάφο όπου να επισκέπτεται τον σύζυγο της…
Τίποτε δεν θα αλλάξει το παρελθόν, όμως μπορούμε να κάνουμε ανθρωπιστικές χειρονομίες για να αλλάξουμε το μέλλον…

(*) Article published in POLITIS in September 2010.

Photo: The "missing" Mehmet Hasan Choban (Karga) from Ayios Sozomenos…

https://sevgululudag.blogspot.com/2021/07/from-our-archives-very-long-engagement.html?fbclid=IwAR3BGrYsXraz1vQG_oSnYO3gDeUUqJfMg1Vb6z1mhc0E0qidIKMuxY3bDWU
  • July 24th 2021 at 17:42

FROM OUR ARCHIVES... A very long engagement...

By Sevgul Uludag

A very long engagement...

Sevgul Uludag

Caramel_cy@yahoo.com

99 966518

No, it wasn't a scene from the movie of Audrey Tautou, `A Very Long Engagement` where Mathilde, searches for her fiancé, who might have been killed in the battlefield during World War 1. Audrey Tautou, whom we know from her movie `Amelie`, in this movie, plays Mathilde, who with the help of a private investigator, tries to find out what happened to her fiancé. Instead of Mathilde, the woman I go to see is Ayshe from Potamia, now living in Argaki (Akchay), who has been searching for her `missing` husband for the last 36 years...
Born in Potamia, her family would flee to Louroudjina for safety after the bloodshed in Ayios Sozomenos (Arpalik) village in early 1964. Five sisters and four brothers, their mother Hatice and father Ahmet would start living as refugees in Louroudjina. They would build refugee houses outside the village and they would move there... Their life would continue in Louroudjina...
One of Ayshe's brothers would go to Ayios Sozomenos with the animals of their family to live there and she would go with him to help out. There, she would meet Mehmet Hasan Choban, the son of `Karga` (`The Crow`) whose family would return to Ayios Sozomenos to repair their house and stay and tend their animals... There would be four or five families living in Ayios Sozomenos, a deserted village where sunbrick houses which would crumble under the sun and the rain... A very poor village, its main population in Louroudjina living as refugees, left to destruction...
Ayshe and Mehmet would get engaged in June 1974 and would go to Nicosia for the civilian marriage `nikah`. They would plan to have their wedding the following year, in 1975, after they would build a house in Ayios Sozomenos where Mehmet's family had land. Plans would be drawn up for the house they would build but things would not go as planned, leaving Ayshe alone in this world, `missing` her husband Mehmet...
On the 14th of August 1974, another villager from Ayios Sozomenos, Huseyin, would set out to go to Petrofani village nearby, where his sister had been engaged. On the way he would be arrested by some Greek Cypriots. Huseyin's father, Djemal would go to Piroi village to the police station to tell the Greek Cypriot police that his son had gone `missing` with his tractor but he too, would be arrested. They would take them to Larnaca to beat up and torture and ask about `guns` and `leaders` of their village... There had been no guns at Ayios Sozomenos, Mehmet did not even have a shotgun for hunting, he had no connection with the Turkish Cypriot underground organization TMT but Huseyin and his father, would `admit` under torture that `There were guns and Mehmet was the leader of TMT in the village...`
So K. from Larnaca, a well known Greek Cypriot who had been involved in the disappearance of some Turkish Cypriots back in 1963, would set out for Ayios Sozomenos in a landrover, to `capture` Mehmet. He would go to Potamia to take with him two young Greek Cypriots, G. and A. and all together they would go to Ayios Sozomenos, to the house of Mehmet.
`He had been ill that day and was lying in bed as they came` Ayshe remembers, `I was there... Huseyin too, was in the landrover... The shock for me was seeing G. and A. coming to arrest my husband. We grew up together in Potamia, G.'s father was a good friend of my father, my mother would make trahana soup and he would come early morning to have soup with my father and they would go hunting together... Many times, we would sit at the same table to eat, in their house... He shouldn't have done that to a co-villager, he knew us, he knew perfectly well that my husband was innocent. In Ayios Sozomenos, there were no guns, no `organization`, no `leader`. We were all minding our own business and we had had very good relations with Greek Cypriots from surrounding villages. People from Athienou (Kiracikeuy) would come to get our milk, everyone would come to my mother-in-law's house and she would offer them food and hospitality. Whether it was rural constable or high officials, they would come visit her since hers was the only house with a proper sitting room where she could accept guests... My mother-in-law liked to have a clean and proper house... They all knew us... I still can't believe what they did to my husband and how the father of G. did nothing to prevent them from taking him...`
They would take Mehmet to `show them the guns` but there had been no guns to show so Mehmet would try to escape so they would shoot him on his leg... Then they would put him in the landrover and according to Ayshe would stop at Potamia at the coffeeshop where she says, some people saw her wounded husband in the landrover while K., G. and A. would buy cigarettes.
The moment her husband would be taken from their house, she would run to inform the UN in the village. The UN car would go looking and would find Mehmet in the landrover, `but the UN was not allowed to come near them` she explains.
Later on there would be stories that Mehmet had been taken to Larnaca hospital for `treatment` but no records would show he had ever been there and nurses or doctors would not remember such a person being brought in. Mehmet would `disappear` from the face of earth...
She would listen very carefully to every single name of the prisoners of war as they were being exchanged but would not hear Mehmet's name... As she would realize that he is `missing`, she would get terribly sick, crying and waiting, waiting and crying, hoping that he is locked up somewhere and would come back...
Ayshe would stay until 1975 in Ayios Sozomenos when one day her brother Altuner would come to take her to the northern part of the island. She would settle with him first in Assia to tend 200 goats together with him and five years later, as her brother would leave Cyprus for England, she would settle in Argaki with some sheep, to live with her mother and father, to work and to wait...
She has beautiful greyish green eyes, slim like a young girl, still waiting to know the fate of her husband. She could have got married but she says she never thought of marrying again.
`I was only 22 years old but all these years, I waited for him to come back...`
She is 63 years old now and she lives with her mother, Hatice...
If anyone knows of the fate of Mehmet Hasan Choban from Ayios Sozomenos, the least we can do is to tell Ayshe, who could never have the wedding she was dreaming of, who could never build the house in Ayios Sozomenos that she was dreaming of, who could never have children since her husband is `missing`. If anyone from Potamia remembers anything about the fate of this young man, Mehmet, please call me at 99 966518... Perhaps we can find his remains so Ayshe can at least bury him and at least have a grave to visit her husband...
Nothing will change the past but we can do humanitarian gestures to change the future...

14.9.2010

(*) Article published in POLITIS newspaper in September 2010…

Photo: The "missing" Mehmet Hasan Karga…
  • July 24th 2021 at 17:17

Σχολιασμός της επίσκεψης Έρντογαν στην Κύπρο

By nikosmoudouros
Σχολιασμός της επίσκεψης Έρντογαν στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 2021 Με την Ευαγγελία Μπαλταντζή, στην εκπομπή «Ναι μεν αλλά», πρώτο πρόγραμμα ΕΡΤ Εδώ ολόκληρη η ραδιοφωνική εκμπομπή.

💾

Sol Anahtarı Konseri 31 Temmuz’da

By Nazen Şansal

221567510_547653962947625_3374903743135113810_n

196542983_10159602328512445_2882002770526569367_n

Baraka Kültür Merkezi 20. Yıl Etkinliklerine Devam Ediyor 2001 yılında kurulan bir kültür derneği olan Baraka, 20. yılını çeşitli üretimler ve etkinliklerle kutluyor. Temmuz ayının ilk haftası film gösterimi, Argasdi dergisinin özel sayısı ve Bahcada 10 Tayka özel programı ile başlayan faaliyetler, "İkinci Dereceden İşsizlik Yanığı" adlı oyunun parklarda halka açık gösterimleri ile devam ediyor. Barış Manço Parkı ve Göçmenköy Parkı'ndaki gösterimleri tamamlanan oyun son olarak 29 Temmuz Perşembe 19.00'da Büyük Han arkasındaki meydanda, biletsiz ve ücretsiz olarak seyirciye sunulacak.

221567510_547653962947625_3374903743135113810_n

Sol Anahtarı Konseri 31 Temmuz'da 31 Temmuz Cumartesi akşamı saat 19.00'da ise Sol Anahtarı, halka açık bir konser verecek. Grubun albümlerinde yer alan besteleri ile yorumladığı parçalardan oluşan konserde Kıbrıs ezgileri ve dünyadan devrimci şarkılar da seslendirilecek. K.Kaymaklı'daki HAS-DER lokalinde gerçekleşecek olan konser öncesi, Baraka'nın 20. yaş günü kutlamaları çerçevesinde çeşitli videolar ve sunuşlar da yer alacak ve doğum günü pastası kesilecek. Dernekten yapılan açıklamada, tüm Baraka dostlarının davetli olduğu ve etkinliğin Pandemi önlemlerine uyularak açık havada gerçekleşeceği bildirildi.  

Συνένοχη η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ στις προκλήσεις ενάντια στο λαό της Κούβας

By ΝΙΚΟΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑ

21 Υπουργοί Εξωτερικών επέλεξαν συνειδητά την επέτειο της 26ης του Ιούλη (ιστορική μέρα για τον κουβανικό λαό και την Επανάστασή του) για να εντείνουν την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και προκλητικότητα ενάντια στο λαό της Κούβας. Με μια επαίσχυντη κοινή δήλωση στηρίζουν τα εγκληματικά σχέδια του ιμπεριαλισμού ενάντια στο νησί της Επανάστασης που κλιμακώνονται το τελευταίο διάστημα με νέες υποκριτικές προφάσεις των ΗΠΑ, της ΕΕ και των συμμάχων τους. Μια κοινή δήλωση που υιοθετεί φυσικά όλα τα προκλητικά προσχήματα του σχεδίου της κυβέρνησης Μπάιντεν εις βάρος του κουβανικού λαού. Πως θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά από τη στιγμή που συγγραφέας είναι η ίδια η Ουάσινγκτον;

Όλα αυτά την ώρα που ο μαζικά ο λαός της Κούβας υπερασπίζεται την Επανάστασή του και τις σοσιαλιστικές κατακτήσεις απέναντι στη νέα ιμπεριαλιστική προβοκάτσια και τον πολυετή εγκληματικό αποκλεισμό που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στο νησί της Επανάστασης. Η κοινή δήλωση που προώθησε ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ κλιμακώνει την επίθεση του ιμπεριαλισμού κατά του λαού της Κούβας και είναι συνέχεια των νέων κυρώσεων που επέβαλε η Ουάσινγκτον για να στηρίξει τις άνομες προβοκάτσιες στο νησί και τους μισθοφόρους τους που υλοποιούν τους εγκληματικούς σχηματισμούς των ιμπεριαλιστών και της αντικουβανικής μαφίας του Μαϊάμι. Κυρώσεις της κυβέρνησης Μπάιντεν που ενισχύουν προηγούμενες κυρώσεις της κυβέρνησης Τραμπ που προστίθενται στις χιλιάδες απάνθρωπες διατάξεις του αποκλεισμού που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 και ενισχύεται διαρκώς από όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ. Συνιστά μέγιστη πρόκληση να «ανησυχούν» δήθεν για ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες μια σειρά κυβερνήσεων και καθεστώτων που τα παραβιάζουν σωρηδόν.

Από τη νέα βαθιά πρόκληση ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό της Κούβας δεν λείπει η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ, αφού ένας από τους 20 ΥΠΕΞ που έσπευσαν να συνυπογράψουν την κατάπτυστη κοινή δήλωση που συνέγραψε ο ομόλογός τους από τις ΗΠΑ είναι και ο Κύπριος ΥΠΕΞ, Νίκος Χριστοδουλίδης. Μια προκλητική δήλωση που συνυπογράφουν αντιδραστικές κυβερνήσεις και καθεστώτα, περιλαμβανομένων φασιστικών κυβερνήσεων και ΝΑΤΟϊκών προτεκτοράτων. Συνυπογράφει το κράτος-εγκληματίας που ονομάζεται Ισραήλ. Συνυπογράφει το φασιστικό καθεστώς της Ουκρανίας που ανήλθε στην εξουσία με την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ που συνεχίζει να αιματοκυλεί για χρόνια το λαό της πρώην σοβιετικής δημοκρατίας. Συνυπογράφει το παράνομο ΝΑΤΟϊκό και ευρωενωσιακό προτεκτοράτο του Κοσόβου. Συνυπογράφουν κράτη – μέλη της ΕΕ που πρωταγωνιστούν στο αντικομμουνιστικό μένος των Βρυξελλών με ρατσιστικές πολιτικές, αντικομμουνιστικό κυνήγι μαγισσών, διώξεις αντιφασιστών και με διαρκή πολιτική «δικαίωσης» των συνεργατών των ναζί (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Τσεχία). Συνυπογράφουν κι άλλα μέλη της ΕΕ όπως Αυστρία, Κροατία, Ελλάδα, καθώς και άλλοι συνοδοιπόροι της Ουάσινγκτον όπως το Μαυροβούνιο, η Βόρεια Μακεδονία και το καθεστώς της Νοτίου Κορέας. Συνυπογράφουν αντιδραστικές κυβερνήσεις που λειτουργούν ως μαριονέττες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην Λατινική Αμερική (Κολομβία, Βραζιλία, Ισημερινός, Γουατεμάλα, Ονδούρα).

Με όλους αυτούς επέλεξε να ντροπιάσει την Κύπρο μας η κυβέρνηση Αναστασιάδη εμπλέκοντας για άλλη μια φορά τον πληγωμένο από τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα τόπο μας στους άνομους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών. Για πολλοστή φορά η κυπριακή κυβέρνηση επιλέγει να πάει κόντρα στο λαϊκό αίσθημα. Επιλέγει να έρθει σε αντίθεση με τη διαχρονική φιλία και αλληλοστήριξη των δυο λαών. ΔΗΣΥ, Πρόεδρος Αναστασιάδης και Χριστοδουλίδης, παραμένουν πιστοί στην πρακτική της πλήρης εναρμόνισης με τις απαράδεκτες πολιτικές των ΗΠΑ, της ΕΕ. Όπως έπραξε στηρίζοντας πρόσφατα τα γενοκτονικά εγκλήματα του Ισραήλ με αποτέλεσμα να περιλαμβάνονται στη λίστα ευχαριστιών του Νετανιάχου που δολοφονούσε για άλλη μια φορά γυναικόπαιδα… Όπως πράττει διαρκώς σιγοντάροντας κάθε ιμπεριαλιστικό έγκλημα των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ. Όπως πράττει προωθώντας την ένταξη της Κύπρου στο αιματοβαμμένο ΝΑΤΟ και τους συνεταιρισμούς του. Ένα ΝΑΤΟ που έχει κόκκινα τα χέρια του κι από το αίμα του λαού μας… Και είναι αυτό το ΝΑΤΟ που κάποιοι πιο εντατικά προωθούν τελευταία ως δήθεν «εγγυητή» μιας ιμπεριαλιστικής διευθέτησης του Κυπριακού που θα βαφτίσουν «λύση». Βάζοντας το λύκο να φυλάει πρόβατα και βαφτίζοντας κρέας το ψάρι…

Δυστυχώς δεν υπάρχει πραγματική ταξική φωνή στο πολιτικό σύστημα μας για να ασκήσει πραγματική κριτική στις προκλήσεις της κυβέρνησης Αναστασιάδη. Πως άλλωστε να το πράξουν αυτοί που περιμένουν από το θύτη ότι θα «λύσει» το Κυπριακό; Αυτοί που για πρώτη φορά στα χρονικά αντί να διαδηλώσουν μπροστά από την Πρεσβεία του θύτη, έσπευσαν στην Πρεσβεία της Κούβας! Ίσως να είχαν άλλου είδους ραντεβού εντός της Πρεσβείας του θύτη… Την ίδια ώρα που ακόμη και στις ΗΠΑ, μπροστά από το Λευκό Οίκο έγινε συμβολική παράσταση διαμαρτυρίας με σύνθημα «Ναι στην Κούβα, όχι στον αποκλεισμό».

Ως Νέα Σκέψη εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας με τον κουβανικό λαό και την Επανάστασή του, με την κυβέρνηση και το ΚΚ Κούβας απέναντι στους κλιμακούμενους εγκληματικούς σχεδιασμούς. Μια αλληλεγγύη που εκφράστηκε με την παρουσία μας την περασμένη Τετάρτη έξω από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στη διαμαρτυρία που διοργάνωσε το ΚΚΕ Κύπρου και στην οποία συμμετείχε επίσης η ΘΥΡΑ 9, το ΑΛΣ ΟΜΟΝΟΙΑ 29Μ και το Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948.

Καταδικάζουμε απερίφραστα τη στάση της κυβέρνησης του ΔΗΣΥ που προδίδει σχέσεις φιλίας δεκαετιών με το λαό της Κούβας, αλλά επίσης δεν συνάδει με τα αισθήματα της ίδιας της πλειοψηφίας του κυπριακού λαού. Στεκόμαστε στο πλευρό του λαού της Κούβας που χθες επανάλαβε την ετοιμότητά του να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις του με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 68 χρόνων από την επίθεση στους στρατώνες της Μονκάδα που έσπειρε το σπόρο που φύτρωσε λίγα χρόνια αργότερα με τη νικηφόρα έκβαση της Επανάστασης.

Η Κούβα δεν είναι μόνη της!

Baraka Kültür Merkezi 20. Yıl Etkinliklerine Devam Ediyor

By Nazen Şansal

198096142_10159602330747445_362566168876927998_n

196542983_10159602328512445_2882002770526569367_n

2001 yılında kurulan bir kültür derneği olan Baraka, 20. yılını çeşitli üretimler ve etkinliklerle kutluyor. Temmuz ayının ilk haftası film gösterimi, Argasdi dergisinin özel sayısı ve Bahcada 10 Tayka özel programı ile başlayan faaliyetler, "İkinci Dereceden İşsizlik Yanığı" adlı oyunun parklarda halka açık gösterimleri ile devam ediyor. Barış Manço Parkı'ndaki gösterimleri tamamlanan oyun, 27 Temmuz Salı saat 19.00'da Göçmenköy Parkı'nda ve son olarak 29 Temmuz Perşembe Büyük Han arkasındaki meydanda, biletsiz ve ücretsiz olarak seyirciye sunulacak. 224160468_1163683094113387_3343123096354327476_n 221952563_561098915060091_3238578098951713328_n 221635330_343600127479133_2622831560211048623_n 221689566_799080674134185_2048939727252379090_n 222987631_254395279530266_271832780383582443_n 219555517_349026350067728_2962939233613673113_n Sol Anahtarı Konseri 31 Temmuz'da 31 Temmuz Cumartesi akşamı saat 19.00'da ise Sol Anahtarı, halka açık bir konser verecek. Grubun albümlerinde yer alan besteleri ile yorumladığı parçalardan oluşan konserde Kıbrıs ezgileri ve dünyadan devrimci şarkılar da seslendirilecek. K.Kaymaklı'daki HAS-DER lokalinde gerçekleşecek olan konser öncesi, Baraka'nın 20. yaş günü kutlamaları çerçevesinde çeşitli videolar ve sunuşlar da yer alacak ve doğum günü pastası kesilecek. Dernekten yapılan açıklamada, tüm Baraka dostlarının davetli olduğu ve etkinliğin Pandemi önlemlerine uyularak açık havada gerçekleşeceği bildirildi.  

Κοινή πάλη ενάντια στην κατοχή

By ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ

Kλείνουν σήμερα 47 χρόνια από τη μαύρη εκείνη μέρα του Ιούλη του 1974 που συμπληρώθηκε το δίδυμο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα που συνεχίζει να ματώνει τον τόπο και το λαό μας μέχρι σήμερα. Στις 20 του Ιούλη του 1974 ξεκίνησε η βάρβαρη τουρκική εισβολή σκορπώντας θάνατο και αφήνοντας πίσω της εκατοντάδες χιλιάδες αγνοούμενους, τραυματίες, πρόσφυγες και εγκλωβισμένους. Όσα είχαν σχεδιαστεί από τους ιμπεριαλιστές στη Λισαβόνα στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, εφαρμόστηκαν με το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή.

Η βάρβαρη τουρκική εισβολή ήταν το αποκορύφωμα των ΝΑΤΟϊκών επιβουλεύσεων κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας που μπορούσε να ολοκληρωθεί μόνο με την προδοσία της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’.

Όπως σημειώσαμε και πριν λίγες μέρες στην επέτειο του προδοτικού πραξικοπήματος, 47 χρόνια μετά η αναγκαιότητα για κοινή πάλη όλων των Κυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στην κατοχή είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε. Απέναντι στους φασίστες σοβινιστές ανεξάρτητα της γλώσσας τους, αλλά και απέναντι σε όσους υποτάσσονται στους ιμπεριαλιστές και τις διευθετήσεις που προτάσσουν προς όφελος των δικών τους συμφερόντων, αντί των συμφερόντων του κυπριακού λαού.

Η εργατική τάξη στην Κύπρο, ανεξάρτητα γλώσσας, πρέπει να υπερβεί τα τεχνητά όρια αυτών των δυο αντιλήψεων και μακριά από μοιρολατρίες, ψευδαισθήσεις, εθνικισμούς και υποταγή στα ιμπεριαλιστικά κέντρα (που δημιούργησαν το Κυπριακό) να πάρει την υπόθεση του τόπου στα χέρια της. Να δώσει την κοινή πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό για λύση υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και απέναντι από τους ντόπιους κεφαλαιοκράτες και τα αφεντικά τους τους ιμπεριαλιστές.

47 χρόνια μετά τιμούμε τιμούμε τη μνήμη όσων αντιστάθηκαν στο τουρκοφόρο πραξικόπημα και στον ξένο εισβολέα. Τιμούμε ιδιαίτερα τους κομμουνιστές και δημοκράτες μαχητές που έδωσαν τη μάχη τους ενάντια και στους δυο εχθρούς που υπηρετούσαν το ίδιο αφεντικό. Αυτούς που την ώρα που οι θρασύδειλοι φασίστες έτρεχαν να κρυφτούν, ρίχνονταν ξανά στη μάχη ενάντια στον εισβολέα. Αυτούς που από τα κελιά των πραξικοπηματιών βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Αυτούς που προδομένοι και σχεδόν άοπλοι έδωσαν τη μάχη ενάντια στον πάνοπλο εχθρό. Αυτούς που ακόμη και την ώρα που εξελισσόταν η τουρκική εισβολή, ολοκληρώνοντας το ΝΑΤΟϊκό έγκλημα ενάντια στο λαό μας, βρίσκονταν στο στόχαστρο των θρασύδειλων πραξικοπηματιών.

Όλα αυτά καταγράφονται αναλυτικότερα σε παλαιότερο αφιέρωμα μας για την τουρκική εισβολή.

Baraka Tiyatro Ekibi Parkta Seyircisiyle Buluştu

By Nazen Şansal

217888590_880485159532818_1247949457093964555_n

218604526_4126258297429855_5960053618165935127_n        215045568_173534021504538_2669805380968523514_n 

Baraka Kültür Merkezi, toplumun ruh sağlığının da beden sağlığı kadar önemli olduğunu vurgulayarak, Pandemi'ye rağmen ve gereken önlemleri alarak faaliyetlerine devam ediyor. Biletsiz ve ücretsiz, açık hava etkinlikleri ile biraraya gelen sanat severler, yaratılan sosyal dayanışma ortamı ile içinde bulunduğumuz sıkıntılı dönemi bir nebze olsun hafifletebiliyorlar. Baraka Tiyatro Ekibi "İkinci Dereceden İşsizlik Yanığı" adlı kara mizah oyunu ile dün akşam Barış Manço Parkı'ndaydı. Oyun, üniversite mezunu sıradan bir gencin iş arama serüvenine ve bir gün sınıf atlayıp yükselme hayaline «zoom in» yaparken aslında «zoom out»ta kapitalizmin neoliberal döneminde çekilen toplumsal acılara geniş açılı bir ayna tutuyor. Tıpkı lunaparklardaki kahkaha aynaları gibi, pek çok gencin yaşadığı trajik gerçekliği komik bir biçime sokuyor. 219219486_4095712900513436_7284792351727922723_n Gösterimler devam edecek İlk temsli kaçıranlar için bir sonraki gösterim, 24 Temmuz Cumartesi saat 19.00'da Barış Manço Parkı'nda yer alacak. Ardından 27 Temmuz Salı Göçmenköy Parkı'nda sokaklanacak olan oyun 29 Temmuz Perşembe ise son temsilini Suriçi Büyük Han arkasındaki meydanda gerçekleştirecek. Tümü saat 19.00'da başlayacak olan gösterimlerde sınırlı sayıda sandalye bulunduruluyor ve Pandemi önlemleri bakımından seyircilerin oyun vaktinden 10 dakika önce gelmeleri rica ediliyor. 215045568_173534021504538_2669805380968523514_n 215901221_140465544796957_759508658275121298_n 216721675_241426140939783_2448340208502035265_n 216785842_340742980836964_3401235997869252945_n 216904298_423844022081936_1694246418637673353_n 216936963_884754168797283_3161200839290698078_n 216953588_3147721862127724_7355349941771903280_n 216963920_324484572671144_170726037880090192_n 216970905_560120905331362_7007236677166818764_n 216991465_533268424580381_6085393272663978383_n 217015760_792900194708780_8469380795434846119_n 217130251_965664134228366_5469163382293680226_n 217192879_535711290959719_5759445369879466039_n 217200238_385327916269248_5416526692737578449_n 217345122_299650358342116_7047557180953001538_n 217399655_187019623311404_268677957177388918_n 217406722_802745513718553_3299902790333646753_n 217448067_1698936970292272_4087360626850665846_n 217448072_919982878732394_5071745357046430404_n 217495086_859445738089801_803985194875511993_n 217600361_525687932212101_3574397347484205267_n 217605275_961306414413430_6607476832927822903_n 217628969_2331955846937351_2072422222873880209_n 217680191_543119096717856_8453052052039620949_n 217797771_656282385334421_2526743778744952665_n 217828140_1025706204839884_2607904401514173149_n 217888594_847289242661206_2814778358486040283_n 218065420_1863510053826389_8890391307560433413_n 218083049_4180475572044773_4984510706611651367_n 218106414_344670770559540_7612779051798482618_n 218128763_564707744537929_390307172498426725_n 218198369_1077044242823783_3073563997386270481_n 218223729_404728790958889_8334650070958872458_n 218304525_953131648807620_7680021332460989731_n 218355474_662411925156835_5381869231898753325_n 218378996_524380488881768_6813424061970942593_n 218384640_4160532664035013_8742836967078576789_n 218400603_1021943485241574_3746350292290571999_n 218405006_1422247601486791_4803294547360534669_n 218434664_254814979740255_689836172315798275_n 218449403_2377242415739073_8906058821198618174_n 218604434_239470121352686_44384148046517645_n 218604526_4126258297429855_5960053618165935127_n 218604597_1193976384437193_5018592207128488483_n 218604603_829469614436383_1748641935218269479_n 218634112_492376538728964_4151981832723411061_n 218807824_806015113610987_4428782758658645727_n 218884866_807401266808033_1441429976161697891_n 218907854_858793531387269_7662228291952612364_n 218917510_622178388743277_3755169654280034771_n 219219486_4095712900513436_7284792351727922723_n 219754099_584944216248549_8930395794648218738_n 217888590_880485159532818_1247949457093964555_n

Τιμή και δόξα στην αντίσταση

By ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ

15 του Ιούλη σήμερα. Μαύρη επέτειος. 47 χρόνια έχουν περάσει από το δίδυμο ιμπεριαλιστικό έγκλημα του 1974, αλλά οι πληγές του παραμένουν ανοικτές. Η Κύπρος και ο λαός της παραμένουν μοιρασμένοι από την τουρκική κατοχή και το συνεχιζόμενο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα. Tο προδοτικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή το μαύρο Ιούλη του 1974 δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Η Χούντα των Αθηνών και η ΕΟΚΑ Β’ άνοιξαν την κερκόπορτα στον Αττίλα εκτελώντας το έγκλημα ενάντια στην Κύπρο και στον κυπριακό λαό. Ενα έγκλημα αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης συνωμοσίας από τους πιο σκοτεινούς κύκλους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Διχοτομικά σχέδια, «διπλές ενώσεις», απόπειρες φυσικής εξόντωσης του Προέδρου Μακαρίου και μια σειρά μεθοδεύσεων οδήγησαν στο αποκορύφωμα της προδοσίας της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’ που παρέδωσαν τη μισή Κύπρο στην Τουρκία. Σήμερα τιμούμε τη μνήμη όσων αντιστάθηκαν στο προδοτικό πραξικόπημα, όσων έδωσαν τη μάχη ενάντια στα όπλα που έστρεψε το ΝΑΤΟ ενάντια στην Κυπριακή Δημοκρατία και όσων έδωσαν σε αυτή τη μάχη ότι πολυτιμότερο είχαν. Τιμούμε τους κομμουνιστές και τους δημοκράτες αντιστασιακούς που έδωσαν μια άνιση μάχη ενάντια στα υποχθόνια πλάνα των ιμπεριαλιστών.

47 χρόνια μετά η αναγκαιότητα για κοινή πάλη όλων των Κυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στην κατοχή είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε. Απέναντι στις σειρήνες του φασισμού και του σοβινισμού, ένθεν κακείθεν του κατοχικού συρματομπλέγματος, αλλά και απέναντι στις σειρήνες της υποταγής σε ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις που κάθε άλλο παρά λύνουν το Κυπριακό προς όφελος του λαού μας. Η εργατική τάξη στην Κύπρο, ανεξάρτητα γλώσσας, πρέπει να υπερβεί τα τεχνητά όρια αυτών των δυο αντιλήψεων και μακριά από μοιρολατρίες, ψευδαισθήσεις, εθνικισμούς και υποταγή στα ιμπεριαλιστικά κέντρα (που δημιούργησαν το Κυπριακό) να πάρει την υπόθεση του τόπου στα χέρια της. Να δώσει την κοινή πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό για λύση υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και απέναντι από τους ντόπιους κεφαλαιοκράτες και τα αφεντικά τους τους ιμπεριαλιστές.

Ας θυμηθούμε όμως το αφιέρωμά μας στο τουρκοφόρο προδοτικό πραξικόπημα, το πρώτο άρθρο που φιλοξένησε η ιστοσελίδα μας το 2018: Έτσι προδόθηκε η Κύπρος…

Ελλάδα – Τουρκία: Η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν γνωρίζει σύνορα

By puk
Από το βουνό Ίντα και το «Κανάλι Ιστανμπουλ», στη Λήμνο, τη Λέσβο και την Σαμοθράκη Όσα σύνορα, όσα ναυτικά μίλια και χωρικά ύδατα, κι αν προσπαθούν οι άρχουσες τάξεις να ορίσουν, η επίδραση των καταστροφικών για το περιβάλλον έργων που έχουν ήδη ξεκινήσει δεν γνωρίζει από τέτοιου είδους τεχνητούς διαχωρισμούς, επηρεάζοντας όλες τις γειτονικές χώρες.Continue reading "Ελλάδα – Τουρκία: Η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν γνωρίζει σύνορα"

İzzet İzcan: Ankara elini Kıbrıs’tan çek.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Genel Başkanı İzzet İzcan, Türk tarafının Maraş konusunda izlediği siyasetin, taksimci ilhak siyasetinin devamı olduğunu vurguladı. “Ankara’daki AKP iktidarı, Kıbrıs’taki statükocuları kullanarak yeni bir senaryo ortaya koymuştur” diyen İzzet İzcan, “Ankara elini Kıbrıs’tan çek” dedi.
BM Güvenlik Konseyinin 550 ve 789 sayılı kararları ve 1979 yılında Denktaş’la Kibriyanu arasında imzalanan doruk antlaşması, Maraş’ı çözümü beklemeden, BM’ye devrini ve geçmiş sakinlerine iadesini karar altına aldığını belirten İzzet İzcan, “Bütün bunları yok sayarak, uluslararası hukuku çiğneyenler, Kıbrıs Türk toplumunu ateşe atıyorlar” dedi.
“Ankara’daki AKP iktidarı, Maraş’ın BM’ye devri karşılığında, Mağusa limanı ve Ercan Havaalanının açılmasını ret ederek, ambargoların sürmesini sağlamıştır” diyen BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, Ankara’nın kendi çıkarları uğruna Kıbrıs Türk toplumunun geleceğini yok ettiğini vurguladı.
Önümüzde duran öncelikli görevin, ortak vatan mücadelesini yükselterek, federal birleşik Kıbrıs’a ulaşmak olduğunu dile getiren İzzet İzcan, toplumlar arası görüşmelerin, Crans Montana’da kaldığı yerden devam etmesini talep etti.

BKP, MYK: Bizleri dava ederek susturamazsınız.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Merkez Yürütme Kurulu, ülkede yaşanan hukuk dışı yapıların üstüne gitmekte kararlı olduğunu açıkladı.
“BKP, kurulduğu günden beri, Kuzey Kıbrıs’ın kara para aklama merkezi olmasına karşı çıkmış, bu konuda çıkan haberler üzerine ciddi bir şekilde eğilmiş, uluslararası basında çıkan açıklama ve haberleri yakinen takip ederek, hükümetten açıklama talep ederek, konuların üzerine gitmesini istemiştir” denilen BKP Merkez Yürütme Kurulu açıklamasında, bugüne kadar olduğu gibi, bundan sonra da kararlı adım atacakları vurgulanmıştır.
Türkiye’de, yaptığı açıklamalarla gündemi sarsan Sedat Peker, Mehmet Ağar’ın denetimi altında faaliyet yürüten uluslararası uyuşturucu çetesinin, yılda 50 Milyar doları, Kıbrıs’ta sanal bet patronu Halil Falyalı üzerinden aklanarak, Türkiye’ye transfer edildiğini iddia etmiştir.
BKP, hükümete çağrıda bulunarak, bu konunun araştırılmasını talep etmiştir. Bunun üzerine Halil Falyalı, muteber bir iş adamı olduğu gerekçesi ile partimiz Birleşik Kıbrıs Partisi ve Genel Başkanımız İzzet İzcan’ı 4 Milyon TL tazminat talep ederek dava etmiştir.
“Birleşik Kıbrıs Partisi, bu tür saldırılara papuç bırakacak bir parti değildir” diyen BKP Merkez Yürütme Kurulu, insanımızı yakından ilgilendiren bu hayati konularda geri adım atmamız söz konusu olamaz” dedi.
“Halep orda ise arşın burdadır” diyen BKP Merkez Yürütme Kurulu, konuyu toplumun gündeminde tutarak, her türlü yasa dışılığın önlenmesi için mücadeleyi kararlılıkla sürdüreceklerini vurguladı.

İzzet İzcan: İki rekât namaz kıl, bisiklet bedava kampanyası ile suç işlenmektedir.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Genel Başkanı İzzet İzcan, Türkiye’deki AKP iktidarının, Kuzey Kıbrıs’a el atarak, iki rekât namaz kıl, Cemaate katıl, bisiklet bedava kampanyasını başlatmasının, bizi bekleyen tehlikenin boyutlarını ortaya koyduğunu vurguladı.
“Türkiye’de demokratik laik hukuk devletini ortadan kaldırmaya çalışan AKP, Kıbrıs’taki yerli işbirlikçileri ile saldırıya geçmiştir” diyen İzzet İzcan, “Kıbrıs’ın başka bir ülke olduğunu unutmuş olabilirsiniz, ancak size asla boyun eğmeyeceğiz” dedi.
Ersin Tatar’ın TDP ve CTP’yi hain ilan ederek, Rum meclisine gidin açıklamalarının, siyasal etik değerlerle bağdaşmadığını, tam bir işbirlikçilik olduğunu dile getiren İzzet İzcan, çağdışı bir zihniyetle, siyaset yaparak hiçbir yere varılamayacağını vurguladı.
“Birleşik Kıbrıs Partisi, 15 Temmuz faşist Yunan darbesi ve 20 Temmuz askeri müdahalesi ile yurdumuzun bölünmesine, sonuna kadar karşı çıkacaktır” diyen BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, Kuzey Kıbrıs’ta hainlik edebiyatı yaparak, kendi halkına karşı bayrak açan statükocuların ihanet içinde olduklarını vurguladı.

İzcan: AB gel toprağını ve vatandaşlarını koru.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Genel Başkanı İzzet İzcan, Türkiye ve Kıbrıs Türk liderliği tarafından tek taraflı açılacağı ilan edilen Maraş’ın taksimci ve ayrılıkçı siyasetin devamı olduğunu vurguladı. BM’nin 550 ve 789 sayılı Güvenlik Konseyi kararlarının Maraş’ın BM denetiminde, 1974 öncesi sakinlerine devrini karar altına aldığını hatırlatan İzzet İzcan, “Bu kararı çiğneyerek Kıbrıs’ta yeni gerginlikler yaratmak, ülkeyi felakete sürüklemekten başka bir şey değildir” dedi.
1974 yılında Denktaş ve Kiprianu arasında imzalanan Doruk antlaşması da Maraş’ın Kıbrıs sorunu çözülmeden, BM denetiminde 1974 öncesi sakinlerine devir edilerek açılmasını karar altına aldığını belirten İzcan, Türk tarafının tek taraflı aldığı kararlarla tüm antlaşmaları çiğnediğini vurguladı.
Kıbrıs halkının AB vatandaşı, Kıbrıs’ın tümünün AB toprağı olduğunu dile getiren İzcan, AB’ye çağrıda bulunarak, “Gel vatandaşlarına ve toprağına sahip çık” dedi.
Güvenlik konseyi kararlarının çiğnenmesini kabul etmediklerini belirten İzcan, dünyada uluslararası hukuku çiğneyen ülkelerin felakete sürüklendiğini, savaşlar yaşayarak perişan olduklarını belirtti.
Tayyip Erdoğan iktidarının tüm diktatörlerin geçtiği yoldan geçmeye hevesli olduğunu belirten İzcan, “Bu yol çıkmaz yoldur ve hiçbir yere varmaz” dedi.
BM Güvenlik Konseyine görüşme sürecinin BM parametreleri temelinde başlatılması çağrısında bulunan İzcan, Kıbrıs’ın geleceğinin birleşik federal Kıbrıs’ta olduğunu vurguladı.

BKP MYK: Bizleri dava ederek susturamazsınız.

By birlesikkibrispartisi

BKP MYK: Bizleri dava ederek susturamazsınız.
Birleşik Kıbrıs Partisi Merkez Yürütme Kurulu, ülkede yaşanan hukuk dışı yapıların üstüne gitmekte kararlı olduğunu açıkladı.
“BKP, kurulduğu günden beri, Kuzey Kıbrıs’ın kara para aklama merkezi olmasına karşı çıkmış, bu konuda çıkan haberler üzerine ciddi bir şekilde eğilmiş, uluslararası basında çıkan açıklama ve haberleri yakinen takip ederek, hükümetten açıklama talep ederek, konuların üzerine gitmesini istemiştir” denilen BKP Merkez Yürütme Kurulu açıklamasında, bugüne kadar olduğu gibi, bundan sonra da kararlı adım atacakları vurgulanmıştır.
Türkiye’de, yaptığı açıklamalarla gündemi sarsan Sedat Peker, Mehmet Ağar’ın denetimi altında faaliyet yürüten uluslararası uyuşturucu çetesinin, yılda 50 Milyar doları, Kıbrıs’ta sanal bet patronu Halil Falyalı üzerinden aklanarak, Türkiye’ye transfer edildiğini iddia etmiştir.
BKP, hükümete çağrıda bulunarak, bu konunun araştırılmasını talep etmiştir. Bunun üzerine Halil Falyalı, muteber bir iş adamı olduğu gerekçesi ile partimiz Birleşik Kıbrıs Partisi ve Genel Başkanımız İzzet İzcan’ı 4 Milyon TL tazminat talep ederek dava etmiştir.
“Birleşik Kıbrıs Partisi, bu tür saldırılara pabuç bırakacak bir parti değildir” diyen BKP Merkez Yürütme Kurulu, insanımızı yakından ilgilendiren bu hayati konularda geri adım atmamız söz konusu olamaz” dedi.
“Halep orda ise arşın burdadır” diyen BKP Merkez Yürütme Kurulu, konuyu toplumun gündeminde tutarak, her türlü yasa dışılığın önlenmesi için mücadeleyi kararlılıkla sürdüreceklerini vurguladı.

İzzet İzcan: İki rekât namaz kıl, bisiklet bedava kampanyası ile suç işlenmektedir.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Genel Başkanı İzzet İzcan, Türkiye’deki AKP iktidarının, Kuzey Kıbrıs’a el atarak, iki rekât namaz kıl, Cemaate katıl, bisiklet bedava kampanyasını başlatmasının, bizi bekleyen tehlikenin boyutlarını ortaya koyduğunu vurguladı.
“Türkiye’de demokratik laik hukuk devletini ortadan kaldırmaya çalışan AKP, Kıbrıs’taki yerli işbirlikçileri ile saldırıya geçmiştir” diyen İzzet İzcan, “Kıbrıs’ın başka bir ülke olduğunu unutmuş olabilirsiniz, ancak size asla boyun eğmeyeceğiz” dedi.
Ersin Tatar’ın TDP ve CTP’yi hain ilan ederek, Rum meclisine gidin açıklamalarının, siyasal etik değerlerle bağdaşmadığını, tam bir işbirlikçilik olduğunu dile getiren İzzet İzcan, çağdışı bir zihniyetle, siyaset yaparak hiçbir yere varılamayacağını vurguladı.
“Birleşik Kıbrıs Partisi, 15 Temmuz faşist Yunan darbesi ve 20 Temmuz askeri müdahalesi ile yurdumuzun bölünmesine, sonuna kadar karşı çıkacaktır” diyen BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, Kuzey Kıbrıs’ta hainlik edebiyatı yaparak, kendi halkına karşı bayrak açan statükocuların ihanet içinde olduklarını vurguladı.

İzcan: Halkımızın Kurban Bayramı kutlu olsun.

By birlesikkibrispartisi

Kıbrıs Türk toplumunun Kurban Bayramını büyük ekonomik, sosyal ve siyasal sorunlar ile boğuşarak karşıladığını belirten BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, “Suç cennetine dönüştürülmüş Kuzey Kıbrıs’ta, suçlular elini kolunu sallayarak gezmekte, uyuşturucu baronları gençlerimizin kanını emerken, gece kulübü adı altında kadın ticareti yapmaktadır. Dünyayı saran korona salgını, ülkemizde de kendini hissettirmiştir. Yaşanan ekonomik yıkım halkımızın büyük bir bölümünü sefalet içinde yaşamaya mahkum etmiştir”dedi.
Türkiye’deki AKP iktidarının, Türkiye’de kaybettiği halk desteğini toparlamak için, Kıbrıs sorununu şöven ve ırkçı bir yaklaşımla kullanma peşinde olduğunu belirten İzzet İzcan, Erdoğan iktidarının maceracı politikalarına geçit vermeyeceklerini vurguladı.
Kıbrıslı Türkler için tek kurtuluşun kendi ülkesinde egemen olacağı federal çözüme bir an evvel ulaşmak olduğunu belirten BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, BKP’nin barış ve çözüm yönünde atılacak her türlü adıma destek vereceğini vurguladı.
Barış ve kardeşliğin tüm Kıbrısa egemen olacağı yarınların yakın olması temennisinde bulunan İzcan, Kurban Bayramı’nın barış ve huzur içinde geçmesini diledi ve halkımızın bayramını kutladı.

Στη πολιτική και κοινωνική δράση, ο καθένας επιλέγει αυτό που η συνείδηση επιτάσσει

By nicostrim


 "Δεν μιλώ ποτέ για την αρνητική πλευρά της ζωής μου, πρώτ' απ' όλα γιατί δε θέλω να παραπονιέμαι - ήμουν ένας μαχητής πού δε στάθηκε τυχερός στην άμεση πάλη κι οι μαχητές δεν μπορούν και δεν πρέπει να ελεεινολογούν τη μοίρα τους επειδή πάλεψαν όχι γιατί τους εξανάγκασε κανείς, αλλά γιατί το θέλησαν οι ίδιοι συνειδητά". [ Αντόνιο Γκράμσι: «Οι διανοούμενοι», Εκδόσεις «Στοχαστής», 1972, GLI INTELLETTUALI E L' ORGANIZZAZIONE DELLA CULTURA Οι Διανούμενοι ]

Στη πολιτική και κοινωνική δράση, ο καθένας επιλέγει αυτό που η συνείδηση επιτάσσει. Κι αυτό δεν είναι κάτι αφηρημένο που τίθεται στο κενό αλλά πάντα προσαρμόζεται στις δοσμένες συνθήκες μέσα στη συγκυρία. Κι αν «η ελευθερία είναι η συνείδηση της αναγκαιότητας», τότε στην εποχή της πόλωσης και της διαφωνίας, η ευθυγράμμιση της Αριστεράς και η παρέμβαση μας, ως οργανικοί διανοούμενοι (σύμφωνα με τον Γκράμσι), δε σηκώνει αναβολή ή αναμονή. Στην εποχή τούτη η πόλωση βιώνεται ως καθημερινή διαδικασία στα πλαίσια της διαβρωτικής αποδημοκρατικοποίησης και του εκφασισμού των θεσμών και μερίδας των μαζών, της φτωχοποίησης και της στοχοποίηση των μεταναστών, προσφύγων και των εργαζομένων, δε σηκώνει αδράνεια ή ολιγωρία.
Αυτή η ανάγκη για δράση και τοποθέτηση επιτάσσει το συντονισμό με την ότι πιο προοδευτικό και ζωντανό στη κοινωνία, όπως τα κινήματα που γεννιούνται μέσα από τις συγκρούσεις που προκύπτουν από τις αυταρχικές δυνάμεις που επιχειρούν να επιβάλουν την βούληση τους. Στους κυρίαρχους θεσμούς της ηγεμονίας, προβάλλουν διάφοροι λαϊκιστές με βάρβαρες ακροδεξιές ή δεξιές/συντηρητικές και νεοφιλελεύθερες λύσεις που στην ουσία καταργούν τη δημοκρατία. Δεν ενοχλεί ότι πολλοί από αυτούς είναι οι ίδιοι οι κατεξοχήν καταχραστές εξουσίας, διαπλεκόμενοι και διεφθαρμένοι που καρπούνται από την διαδικασία αποσάθρωσης της δημοκρατίας.
Εδώ δεν αναφέρομαι για την κοινωνία ως μια άμορφη μάζα. Έχω σαφέστατη αντίληψη τόσο για το αγωνιζόμενο εκείνο προοδευτικό, δημοκρατικό τμήμα της κοινωνίας της πόλωσης και διαφωνίας που ριζοσπαστικοποιείται. Η Αριστερά, αν θα είναι Αριστερά, δεν έχει άλλο ρόλο από να είναι η πρωτοπόρος δύναμη αυτού του τμήματος της κοινωνίας.



  • July 17th 2021 at 15:21

17 Ιουλίου 2021 - Η γιαγιά μου η Πολυξένη

By nicostrim

 


17 Ιουλίου 2021

Σα σήμερα πριν από 9 χρόνια έφυγε από τη ζωή η γιαγιά μου, Πολυξένη Νικολάου. Πέρυσι έγραψα κι ανάρτησα ένα δεύτερο αποχαιρετιστήριο, ενώ ανάρτησα και τον επικήδειο λόγο εκ μέρους της οικογένειας στη κηδεία τότε.

Φέτος δε θα γράψω άλλο κείμενο˙ εξάλλου έχω ήδη ένα κείμενο που περιμένει να δει το φως κι απευθύνεται στους παππούδες και τις γιαγιάδες μου. Αυτό είναι γραμμένο εδώ και κάποια χρόνια που είναι καταχνιασμένο «στα συρτάρια», όπως λέγαμε εμείς τα πανάρχαια δημιουργήματα της εποχής πριν από της σύγχρονης εποχής. Ίσως τελικά, παρά την ειρωνική αντίδραση που εισπράττουν από τον Μαρξιστή καθηγητή τους, περί της αρχής της «σύγχρονης» ή «μοντέρνας εποχής»,  οι φοιτητές να έχουν δίκιο, ότι η σύγχρονη εποχή αρχίζει με την ανακάλυψη του smart phone, ή το πολύ την εποχή της ανακάλυψης του κομπιούτερ.

Προς το παρόν, τιμής ένεκεν, απλώς αναδημοσιεύω το περυσινό μου κείμενο (2020) και τον επικήδειο λόγο του 2012. Με άλλο ποστ επίσης θα αναρτήσω εάν κοινωνιολογικό κείμενο για τη γενέτειρα της γιαγιάς και του παππού, τη Φασούλα. Υπό διαμόρφωση είναι κι ένα άλλο κείμενο για το πως η Τριμίκλινη, η Αγία Φύλα, η Φασούλα κι άλλα χωριά της επαρχίας Λεμεσού αλλά και της αγροτικής Πάφου υπήρξαν οι κύριοι τροφοδότες εργατικών μαζών και artisans της σύγχρονης Λεμεσού. Η Λεμεσός υπήρξε ο κατεξοχήν χώρος καπιταλιστικής ανάπτυξης, πολιτιστικής δημιουργίας και πολιτικής-κοινωνικής αμφισβήτησης – η γενέτειρα του Αριστερού εργατικού κινήματος αλλά και μια εξαιρετικής πολιτιστικής δημιουργίας αμφισβήτησης.

 

Ξανα-αποχαιρετώντας τη γιαγιά μου (2020)

 

Σταμάτησε το αυτοκίνητο έξω από το σπίτι. Βγήκα έξω. Ήταν η μητέρα μου με τη γιαγιά μου. Επέστρεφαν από τον γιατρό. Δε μπορούσε να κατέβει από το αυτοκίνητο. Με αγκάλιασε. Με κοίταξε βουρκωμένα και παραπονιάρικα με το βαθύ γαλανό της μάτι: «Άραγε εν σε ξαναδώ ρε Νικόλα μου;»

Με δυσκολία μπόρεσα να κρατήσω το δάκρυ. Ήξερε, όπως κι εγώ, ότι δε θα ξαναϊδωθούμε. Ένιωσα το ίδιο ανατριχιαστικό γνώριμο ρίγος όταν είχα ξαναδεί αυτό το στέρνο βλέμμα: τότε στο μιλλένιουμ, όταν επέστρεψα από την Αγγλία, πρόλαβα να αποχαιρετήσω στο νοσοκομείο τον αγαπημένο παππού-Μιχάλη. Το 2011, ένα  χρόνο πριν τη γιαγιά-Ξενού, είχα αποχαιρετήσει, πάλι το νοσοκομείο. την άλλη αγαπημένη μου, γιαγιά-Μαρία. Έτσι τους λέγαμε όλους. Ακόμα κι όταν μεγαλώσαμε: Έπρεπε να προσδιορίσουμε πιο παππούς, ποια γιαγιά, ποια θεία, ποιοςθείος για να μη παρεξηγηθούμε ή να το αφήσουμε έτσι στο απρόσωπο.  Ήταν η γιαγιά-Ξενού, ίσως γιατί Ξενού τη φώναζε ο πάππους-Νίκος.

Είπα λοιπόν, εκεί το γνωστό ψέμα τους θάρρους και της ελπίδας που λέμε σ’ αυτούς που αποχαιρετούμε αλλά δεν έχουμε την δύναμη, το κουράγιο ή απλά αρνούμαστε να εγκαταλείψουμε την ελπίδα - ίσως πάλι και μην έχουμε το καν το δικαίωμα να εγκαταλείψουμε την ελπίδα, την όποια, την όσο αμελητέα ελπίδα: «Μα τί λαλείς γιαγιά-Ξένου; Εν να γίνεις καλά, εν να δεις, τζιαι εν να σε ξαναδούμε, σίγουρα!» Είναι το ψέμα της τελευταίας ελπίδας  θέλεις να δώσεις δύναμη στο αγαπημένο σου πρόσωπο να παλέψει όταν βλέπεις το θάνατο να το περικυκλώνει.

Ήταν τελευταία φορά που είδα τη γιαγιά μου. Είχα την τύχη να την αποχαιρετήσω στο στέρνο της ταξίδι. Κι έτσι είχα το επώδυνα αλλά τόσο συναρπαστικό προνόμιο, να συνταξιδέψω λίγο στο κόσμο της. Ήμουν, μου είχε μια ιδιαίτερη αδυναμία, ως πρώτος εγγονός που έφερε μάλιστα το όνομα του αγαπημένου της συζύγου. Βρέθηκα έτσι κάπου ανάμεσα σε ένα προνομιακό ταξιδευτή-ξεναγό και ένα λαθρεπιβάτη σε ένα ταξίδι σε μια άλλη εποχή. Ταξίδεψα μέσα από τις αναμνήσεις όσων είχα την χαρά να μιλήσω που την αγάπησαν, μέσα από τις ανέκδοτες ιστορίες συγγενών και φίλων και μέσα από φωτογραφίες και κείμενο που μάζεψα για στο χωριό που τη γέννησε, τη Φασούλα Λεμεσού, τα ποιήματα του Καρνέρα, τα βιβλία για τη κοινωνική της Κύπρου, τους λαϊκούς αγώνες, το θέατρο, το μετανάστευση και το συναρπαστικό ταξίδι της ζωής της.  

Αυτό είναι που περιγράφω στον επικήδειο αποχαιρετισμό πιο κάτω. Κι ύστερα φαντάστηκα ένα μεγαλύτερο «ταξιδιωτικό» όπου έβαλα τη Πολυξένη μας ως πρόσωπο που βιώνει, ένα το μεγαλύτερο ταξίδι μιας ιστορίας γιγαντιαίων μεταβολών. Αυτό θα το μοιραστώ μαζί σας, για όσους έχουν το κουράγιο και το ενδιαφέρον να διαβάσουν το ευρύτερο ταξίδι σε άλλο ποστ.

Πρώτα ξανά-αποχαιρετώ τη γιαγιά-Ξενού.

 

---------------------------------------------------------------------

Αποχαιρετισμός στη Γιαγιά μου (επικήδειος 2012)

 

Είμαστε όλοι επιζώντες με αναστολή, είπε ένας μεγάλος στοχαστής.

Εξάλλου ένα από τα παλαιότερα φιλοσοφικά κελεύσματα είναι ότι φιλοσοφείς σημαίνει μαθαίνεις να πεθάνεις.[1]

 

Κι όμως τίποτε μπροστά στη σιωπή του θανάτου δεν μπορεί να λεχθεί που να προσεγγίζει, πόσο μάλλον να αγγίζει το απόλυτο της αιώνιας απουσίας των αγαπημένων μας που αποχαιρετούμε.

 




Έχοντας λοιπόν γνώση της αδυναμίας μου να αρθρώσω λόγο τη στιγμή τούτη, σας παρακαλώ όπως με συγχωρέσετε αν αναγνώσω αυτό το γραπτό κείμενο.

 

Όταν μου ανατέθηκε ο άχαρος τούτος ρόλος να απευθύνω τον ύστατο λόγο αποχαιρετισμού στη γιαγιά, δεν παραξενεύτηκα, χωρίς να σκεφτώ περιέργως το περίμενα.

 

Η Πολυξένη, η γιαγιά μου η Ξενού, γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1922. Ήταν το 6ον τέκνο δεκαμελούς οικογένειας του Αντώνη Βαντζέλη και Δομνούς: Ήρθε στο κόσμο μετά τον Γιαννουρή, τη Στυλλού, την Κυριακού (παπαδιά), την Ελένη, την Ελλάδα. Ακολούθησε η Γιαννοβέφα και ο Αντρέας. Εγγόνι του μουκτάρη Ενί-Χριστοφή που σκότωσαν τα Χασαμπουλιά και που τραγούδησε ο μεγάλος Καρνέρας.

 

Είδε λοιπόν το πρώτο φως τη χρονιά της μικρασιάτικης καταστροφής σε μια φτωχή αποικιοκρατούμενη χώρα στο χωριό τούτο, τη Φασούλα με 420 κατοίκους, ανάμεσα τους και καμιά σαρανταριά Τ/Κ. Η γιαγιά μου έτρεφε μεγάλη αγάπη για τους συγχωριανούς της αι σε μια από τις τελευταίες ηχογραφήσεις που έχω μιλά για τους Τ/Κς συγχωριανούς που συνάντησε όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα.

 

Η πρώτη της δεκαετία στη ζωή ήταν δύσκολη για τη χώρα: όπως τώρα, αλλά χειρότερα μάτιζε το νησί μια παγκόσμια οικονομική κρίση η οποία σε συνδυασμό με τα αγροτικά χρέη, τη τοκογλυφία και την ανομβρία τσάκιζαν όλο τον αγροτικό κόσμο. Ακόμα και εύπορες οικογένειες όπως ο Βαντζέληδες με το νάμην, για τους οποίους η Ξενού ήταν τόσο περήφανοι περνούσαν δύσκολα χρόνια. Ο Βρετανός Surridge στη έκθεση του αναφέρει ότι 80% των αγροτών είναι χρεωμένοι. Περιγράφει τη σκηνή στη τελευταία συνέντευξη που ήρθαν οι Χατζηγαβρίλιες να γκρεμίσουν ένα από τα οικογενειακά σπίτια και η Δομνού, άρπαξε το κοντάρι του φούρνου και τους λέει: «όποιος εν παλληκάρι ας τολμήσει να μπει μέσα!»  Άλλοι έχασαν όλη τους περιουσία τότε.

 

Στην Κύπρο που περιγράφεται από τους Times του 1934[2]ως η «Σταχτοπούτα της Βρετανικής αυτοκρατορίας», η Πολυξένη μεγαλώνει και γνωρίζει νωρίς το μελλοντικό σύζυγο της, τον Νίκο Μαυροβουνιώτη τον οποίο παντρεύεται το 1943. Εξάλλου, ο μακαρίτης ο παοούς-Νίκος δεν επιτρέπει ούτε σε χωριανό, πόσο μάλλον σε «ξενομερίτη» να κοντέψει στο σπίτι.  Αποκτούν δύο παιδιά, τη Δάφνη και τον Όμηρο: είναι περήφανοι για τα παιδιά της, τόσο για τις επιχειρηματικές επιτυχίες του  Όμηρου στο Λονδίνο, όσο για την αναγνώριση κι επιτυχία της Δάφνης ως ζωγράφος. Μυθολογικά ονόματα.

 

Η  Πολυξένη μια δραστήρια και ξύπνια γυναίκα που εντάσσεται στο προοδευτικό χώρο: μαζί με τον σύζυγο της Νίκο, το αδελφό του Αντωνή και τον κουνιάδο τους τον Γιώργο, γνωστό ως «Μάστρο», θα ιδρύσουν το δικό τους ερασιτεχνικό θίασο και θα παίξουν σε διάφορες παραστάσεις στο χωρία, στη Λεμεσό και σε άλλες ενορίες.  Έπαιξε σε τουλάχιστον 3 έργα όπως το «Το φιλί του θανάτου», «Μάρτυρες κι εκδικητές».

 

Είχε ταλέντο μου λένε όσοι την είδαν- κι όσοι την άκουσαν μου μίλησαν για ότι ήταν καλοφωνάρησσα. Ήταν οικογενειακό του εξ ου και μικρότερος αδελφός της που έφυγε νωρίς από τα 35 του ήταν ο καλύτερος ψάλτης της εποχής.

 

Το 1959 μεταναστεύσουν για την Αγγλία. Εκεί εργάζεται πολύ σκληρά- είχε την πειθαρχία, την εμμονή και το επιχειρηματικό δαιμόνιο με ότι ασχολήθηκε. Εργαζόταν ατέλειωτες ώρες και δεν σήκωνε και πολλές κουβέντες.

 

Αν έχει κάτι που την καθόριζε ήταν η υπερβολική της αδυναμία για την οικογένεια της: στα δύο της τέκνα, τα εγγόνια της, τα’ αδέλφια της  και τα ανίψια της, τα βαφτιστικά της. Δεν ανεχόταν το παραμικρό, ούτε κριτική, ούτε λάθος: οι δικοί της άνθρωποι ήταν οι τέλειοι, οι καλύτεροι, οι ανώτεροι. Καλώς ή κακώς αυτός ήταν ο κόσμος της!  

 

Στις 9 Δεκεμβρίου 1982  χάνει τον πολυαγαπημένο της σύζυγο μετά από εγχείρηση ανοικτής καρδιάς, London Clinic, Harley street. Για 30 χρόνια επιβιώνει τον αποχωρισμό αυτό κι αποδεικνύει την ανθεκτικότητα και τη δύναμη της: Δεν το βάζει κάτω και πεισματικά αρνείται να γίνει βάρος σε κανένα μέχρι τέλους.

 

Η Ξενού χαιρόταν να μαγειρεύει για τους άλλους, να ασχολείται με τον κήπο της – αγαπούσε τα λουλούδια σε βαθμό που ο μακαρισμένος ο παππούς μου την έλεγε «φκιορούλλα»! Έπλεξε με σμιλί συνολικά 22 σκεπάσματα και ένα ερμάρι με πλεκτά συνολάκια!

 

 

 «Άραγε εν το ξαναδώ, εν να ξανάρτω πίσω;», ρωτούσε με απορία κι αμφιβολίες την αγαπημένη της Δάφνη, την ώρα που ετοίμαζαν τα πράγματα για το στερνό ταξίδι στο Λονδίνο, ακριβώς 53 χρόνια μετά το πρώτο της, το καλοκαίρι του 1959. Το ένιωθε ότι κόντευε η ώρα, κι ας λάμβανε όλες τις γεμάτες σιγουριά διαβεβαιώσεις από την Δάφνη: «Οπωσδήποτε και θα έρθεις πίσω!»

 

Το Τελευταίο σου τούτο Καλοκαίρι το περιγράφει τόσο πιο όμορφα ο ποιητής:

Αποχαιρετιστήρια χρώματα των δειλινών. Καιρός να ετοιμά-σεις

τις τρεις βαλίτσες[...]

διαφαίνεται η σκοτεινή υποψία πως αυτό το καλοκαίρι

με τατζιτζίκια του, τα δέντρα του, τη θάλασσα του,

με τα σφυρίγματα των πλοίων του στα ένδοξα λιογέρματα,

με τις βαρκάδες του στο φεγγαρόφωτο κάτω απ’ τα μπαλκονάκια

και με την υποκριτική ευσπαλχνία του, θα ‘ναι το τελευταίο.[3]

 

 


 

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

1916                                                 Γέννηση Νίκου Μαυροβουνιώτη

10 Σεπτεμβρίου 1922    Γέννηση Πολυξένης

1937-1938                         Ο Νίκος τη ζητά από την μητέρα της –είναι μικρή λέει

1940                                     Αρραβώνες

1943                                     Γάμος

1944                                     Έχασε το πρώτο μωρό στη γέννα, ήταν αγόρι

1945                                     Γεννιέται η Δάφνη

1948                                     Γεννιέται ο Όμηρος

1949-1950                         Μετακομίζουν στη Λεμεσό

1950-1952                         Μετακομίζουν πίσω στη Φασούλα

1952                                     Δυστύχημα 18θέσεου λεωφορείου, τα οποίο επιβαίνουν 50 άτομα. Ο παππού γλυτώνει παρά τρίχα. 3 νεκροί, 14 τραυματίες

1952                                     Μετακομίζουν στη Λεμεσό

25 Μάρτη 1959                Ο Νίκος με τη Δάφνη σαλπάρουν για Λονδίνο

Αύγουστο 1959                Ο Πολυξένη με τον Όμηρο μεταναστεύουν για Λονδίνο

1968                                     Γάμος Δάφνης-Ανδρέα

1969                                     Πρώτο καρδιακό Νίκου

9 Δεκέμβρη 1982             Αποβίωσε ο Νίκος  μετά από εγχείρηση ανοικτής καρδιάς, London Clinic, Harley street.

15 Απρίλη 2012                Πάσχα, φεύγουν με τη Δάφνη για Λονδίνο για να προλάβουν

17 Ιουλίου 2012               Αποβίωσε η Πολυξένη, λίγο πριν τα 90 της γενέθλια που πάντα γιόρταζε με χαρά…                                                                     

 



[1] Jacques Derrida Μαθαίνοντας να ζεις εν τέλει, Συνέντευξη με τον Jean Birnbaum, Άγρα, σελ. 27.

[2] Times 20.4.1934, “A Cinderella Colony”, βλ. Richter σελ 593.

[3] Από «Το Τελευταίο Καλοκαίρι», Γιάννη Ρίτσου [συλλογή Σφυρίγματα πλοίων]

  • July 17th 2021 at 14:52

15 Ιουλίου 2021

By nicostrim

Aνατριχίλα και φρίκη, κι ας το περίμενα πάλι. 8.20 αντηχούσε πάλι ο διαπεραστικός και επώδυνος ήχος της σειρήνας που ρύπανση τα αυτιά και κάνει τα σκυλιά να γαυγίζουν σα τρελά.

Άλλη μια 15η Ιουλίου όπου αυτοί που υμνούσαν το πραξικόπημα ή που έδωσαν πολιτική στέγη στους πραξικοπηματίες βρίσκονται εκλεγμένοι πλέον στο προεδρικό. Ασφαλώς δε θα διαρκούσε για πάντα η τάτσα στο φασισταριό αλλά αυτό ζούμε μοιάζει με μαζική ηλιθιότητα.

Τί λέω όμως τώρα, εν έτη 2021, 47 χρόνια μετά; Ας πάμε πίσω στο 2000, μόλις επέστρεψα από το εξωτερικό. Λοιπόν, μάζεψε που λέτε τους 18άρηδες της διμοιρίας και τους ρώτησε ο διμοιρίτης γιατί είναι μεσίστιες οι σημαίες. Δεν ήξερε κανείς να πει.

Η χώρα ή η εποχή της λήθης;




 

  • July 17th 2021 at 14:48

İzzet İzcan: Erdoğan ülkende kal.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Genel Başkanı İzzet İzcan, Türkiye Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın, ayrılıkçı politikalarını ilan etmek ve dünyayı tehdit etmek için Kıbrıs’a yapacağı ziyaretin, çözüm sürecine hiçbir katkısı olmayacağını vurguladı.
Erdoğan’ın, toplumun büyük bir kesimi tarafından istenmediğini, kendi kamuoyunu etkilemek üzere giriştiği propaganda faaliyetlerini, kendi ülkesinde yapmasının daha uygun olacağını belirten İzzet İzcan, Erdoğan’a “Ülkende kal” dedi.
TDP ve CTP parti yetkili kurullarının, Tayyip Erdoğan’ın mecliste konuşma yapmayı planladığı oturuma katılmama kararı almasının yerinde ve doğru bir karar olduğunu belirten BKP Genel Başkanı İzzet İzcan, Erdoğan’ın propagandalarına alet olmamalarının sevindirici olduğunu vurguladı.
Federal çözüm yanlılarının, birlikte hareketinin önemine dikkat çeken İzzet İzcan, gelinen aşamada, ilhak ile çözüm arasında yol ayrımında bulunulduğunu belirterek, çözüm yanlısı tüm kesimlerin, ortak vatan mücadelesini kararlılıkla verip, barış ve özgürlüğe ulaşacaklarını vurguladı.

BKP, MYK: Kıbrıs’ta yaşanan kötülüklerin sebebi, Türkiye’deki Erdoğan iktidarı ve onun yerli işbirlikçileridir.

By birlesikkibrispartisi

Birleşik Kıbrıs Partisi Merkez Yürütme Kurulu, Ali Bizden’den sonra Dr: Ahmet An’ın da Türkiye milli güvenliğine zarar veren kişi olarak nitelendirilerek, Türkiye’ye girişinin yasaklanmasını şiddetle kınadıklarını açıkladı.
“Yaşananlar, Kıbrıs Türk toplumunun kimlik ve varlığına açık saldırıdır” denilen BKP Merkez Yürütme Kurulu açıklamasında, “Ankara’daki AKP iktidarının, neden Türkiye’de bize yeni Anayasa hazırladığı ve niyetinin Kıbrıslı Türkleri baskı altına alarak, otoriter bir düzen kurmak olduğu bir kez daha ortaya çıkmıştır” dedi.
Olaylara tepki gösteren bazı muhalefet çevrelerinin, Ersin Tatar hükümetine değil, Türkiye halkına kan kusturan Erdoğan iktidarına açık tavır koyması gerektiğini belirten BKP MYK, “Ülkede yaşanan kötülüklerin sebebi, Türkiye’deki Erdoğan iktidarı ve onun yerli işbirlikçileridir” dedi.
BKP Merkez Yürütme Kurulu, Kıbrıs’taki TC Elçiliğine, yasaklı listenin derhal açıklanması çağrısında bulunarak, ayni şekilde bu yasakları koyanların Kuzey Kıbrıs’a girişinin yasaklanmasını talep etti.
“Bizi ülkesinde istemeyenleri biz de ülkemizde istemiyoruz” denilen BKP Merkez Yürütme Kurulu açıklamasında, 20 Temmuz’da, Tayyip Erdoğan tarafından planlanan yeni oldu bittiler karşısında halkı uyanık olmaya çağırdı.

Θέατρο: EL CHE ( Δελτίο τύπου )

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Μια θεατρική παράσταση σχετικά με τη ζωή του επανάστατη της οικουμένης, Ερνέστο Γκεβάρα γνωστού ως Che, που άφησε το στίγμα του στην Κούβα, το νησί της επανάστασης, για το καλύτερο σύστημα υγείας στον κόσμο, για τον διεθνιστικό χαρακτήρα της Κουβανικής επανάστασης ενάντια στον Ιμπεριαλισμό, για τον αλληλέγγυο χαρακτήρα που φέρει με τους λαούς που αγωνίζονται για την ανεξαρτησία τους και τον σοσσιαλισμό αλλά και της φροντίδας σε όλο τον κόσμο με την Κουβανική Διεθνή Ιατρική Ταξιαρχία που πολέμησε την πανδημία όπου κι αν της ζητήθηκε. Ένα έργο γραμμένο με αγάπη προς την ανιδιοτέλεια του ήρωα και τη φλόγα που έζωσε τις εφηβικές μας καρδιές στην Κύπρο, όταν υπερασπίστηκε την ανεξαρτησία του νησιού μας από το βήμα του Ο.Η.Ε. Στόχευσα να θέσω τις άγνωστες πτυχές της νεανικής του ζωής στα μάτια μας χωρίς περιττούς βερμπαλισμούς, με αυτοσαρκασμό και με έναν ιδιότυπο ερωτισμό. Κατέληξα στο αισιόδοξο, στο παρόν και στο μέλλον. Την Κουβανική Επανάσταση. Έτσι γιορτάζουμε τα 93 γενέθλια του Che. Ενάντια στο ιμπεριαλιστικό εμπάργκο και με την επαναστατική αισιοδοξία για το μέλλον.

ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ
Ώρα έναρξης: 21.00
ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ
Ώρα έναρξης: 21.00
Διάρκεια: 1 ώρα και 15 λεπτά
Τόπος: Σπίτι του Ηθοποιού
Παναθηναίων 5 και Αλκαμένους 175
Ελεύθερη συνεισφορά για την μετάφραση του έργου στα ισπανικά.

Θα υπάρξει σειρά προτεραιότητας με βάση τη χρονική σειρά έλευσης στο χώρο λόγω των γνωστών συνθηκών.

Γράφει – Παίζει: Βασίλης Κυριάκου
Σκηνοθέτης: Γιάννης Σταματίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Καταλιακού
Σκηνογραφία: Μπέτυ Λυρίτη
Ηχητική προσαρμογή: Παναγιώτης Μαζαράκης

The post Θέατρο: EL CHE ( Δελτίο τύπου ) appeared first on Αγκάρρα.

«Μα τώρα υπάρχει κάποιος ο οποίος θεωρεί ότι μπορεί να υπάρξει ρήξη με τρόπο επαναστατικό και να πετύχουμε τον μετασχηματισμό της κοινωνία

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Άντρος Κυπριανού σε συνέντευξη του στο Κανάλι 6 προχθές, μας υπενθύμισε γιατί το εργατικό κόμμα της Κύπρου φαίνεται πως πρέπει να ξανα-ξεσκονίσει και να ανοίγει – που και που τουλάχιστον – βιβλία με τα γραφόμενα του Λένιν, έτσι για να ξέρουν πως να αποφεύγουν ερωτήσεις.
Μεταξύ των πολλών που είπε, στεκόμαστε σε μια φράση που είναι ενδεικτική:

Ερώτηση δημοσιογράφου: Στο ερώτημα ρήξη ή ενσωμάτωση τι λέτε;

Απάντηση Α. Κυπριανού: “Μα τώρα υπάρχει κάποιος ο οποίος θεωρεί ότι μπορεί να υπάρξει ρήξη – σίγουρα όχι ενσωμάτωση – με τρόπο επαναστατικό και να πετύχουμε τον μετασχηματισμό της κοινωνίας με επανάσταση στο σύγχρονο κόσμο όπως λειτουργούν τα πράγματα; Ο Λένιν έλεγε ότι πρέπει να κάμνεις ένα βήμα μπροστά και δύο βήματα πίσω εκεί και όπου χρειάζεται για να μπορείς να χτίζεις στέρεες βάσεις για να διεκδικείς και να πετυχαίνεις το στόχο σου. Ο Λένιν ουδέποτε είπε να πάμε στην αυτοκαταστροφή”

Από την πλευρά μας, εμείς λέμε πως δεν είναι κακό ένα κόμμα να μην δηλώνει επαναστατικό, είναι όμως υποκρισία και προσπάθεια εμπαιγμού του εργατικού κόσμου όταν ένα κόμμα που θέλει να εκπροσωπεί την εργατική τάξη, κοροϊδεύει με τεχνάσματα ότι προσπαθεί να επιτύχει άλλους σκοπούς από αυτούς που πραγματικά επιθυμεί. Υπάρχουν πολλοί θεωρητικοί του οπορτουνισμού, μπορεί να διαλέξει πολύ ευκολότερες ατάκες και στόχους, δεν χρειάζεται να είναι όλα δικαιολογημένα με αποφθέγματα έξω από το πραγματικό περιεχόμενο του Λένιν και του Μάρξ.

The post «Μα τώρα υπάρχει κάποιος ο οποίος θεωρεί ότι μπορεί να υπάρξει ρήξη με τρόπο επαναστατικό και να πετύχουμε τον μετασχηματισμό της κοινωνίας με επανάσταση;» appeared first on Αγκάρρα.

1821 – 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση

By Vasily Zaytsev

Οπτικο-ακουστική παραγωγή της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ με αφορμή τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821

Σε αυτά τα σύντομα επεισόδια, το υλικό ξεδιπλώνει την ιστορία ξεσκεπάζοντας μύθους και ηρωποιήσεις αλλά αναγνωρίζοντας το μεγαλειώδες ιστορικό γεγονός, ενώ παράλληλα αντλεί ιστορικά μαθήματα για τους αγώνες του μέλλοντος.

Η σειρά των 6 επεισοδίων δίνει στο θεατή την ευκαιρία να παρακολουθήσει την εξέλιξη των γεγονότων που προηγήθηκαν, που οδήγησαν στην επανάσταση και τελικά στη συγκρότηση του ελληνικού αστικού κράτους. Μπορεί επίσης να παρακολουθήσει τις ηρωικές μάχες των πρωταγωνιστών, τις “εμφύλιες” συγκρούσεις, αλλά και να δει μέσα σε ποιες τοπικές και διεθνείς οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, αυτές οι ιστορικές στιγμές εκδηλώθηκαν. Μέσα από τη σειρά επιχειρείται η αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας -σε αντιδιαστολή με το σύνολο των εκδοχών της αστικής ιστοριογραφίας- αλλά και η προσπάθεια εξαγωγής χρήσιμων ιστορικών συμπερασμάτων από την Επανάσταση του 1821.

Επεισόδιο 1ο: «Η Επανάσταση, ατμομηχανή της Ιστορίας»

2ο επεισόδιο: «Στην αυγή της νέας εποχής»

3ο επεισόδιο: «Η πρωτοπορία του αγώνα»

4ο επεισόδιο «Και ποιοι θέλετε να αρματωθούν, αν όχι εμείς;»

5ο επεισόδιο: «“Εμφύλιοι” πόλεμοι. Η επανάσταση μέσα στην επανάσταση»

6ο επεισόδιο: «Η επανάσταση διδάσκει»

Credits

Σκηνοθεσία Κώστας Σταματόπουλος

Διεύθυνση Φωτογραφίας – Μοντάζ Σέργιος Κολισίκας

Έρευνα – Επιμέλεια Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Παρουσίαση Θέμης Πάνου, Αφροδίτη Βραχοπούλου

Κάμερα Ηλίας Διαμαντάκος, Άκης Βαλεργάκης

Υπεύθυνη Παραγωγής Παυλίνα Αγαλιανού

Σύνθεση πρωτότυπης μουσικής Εύα Φάμπα

Ηχογράφηση Μουσικής Βαγγέλης Φάμπας (στούντιο MassiveProductions)

Έπαιξαν οι μουσικοί

Εύα Φάμπα: Κλασσική κιθάρα

Δημήτρης Κουφαλάκος: Φαγκότο

Φώτης Κόλλιας: Κρουστά

Αφήγηση Σπύρος Κοντορίζος

Ηχογράφηση Σπικάζ Σωτήρης Γκέκας

Motion graphics Γιάννης Κλεφτογιάννης

Εναέριες λήψεις Τηλέμαχος Τσουραμάνης Ορέστης Μπορμπότης

Συμμετείχαν

Χρήστος Μπαλωμένος Μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ Οικονομολόγος

Αποστόλης Χαρίσης Μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας

Aκούστηκαν τα μουσικά θέματα

Eισαγωγή από “Ένα παλικάρι 20 χρονών” (παραδοσιακό)

Bela Bartok – Out of Doors, Sz. 81

“La Marseillaise”

Solo Cello Passion – Doug Maxwell

The post 1821 – 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση appeared first on Αγκάρρα.

«Έχουμε μια κουλτούρα και μια ασφάλεια που πρέπει να προστατέψουμε»

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Η ατάκα ανήκει στον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Κυριάκο Κούσιο με αφορμή ερωτήσεις δημοσιογράφων για το συρματόπλεγμα απώθησης (πιθανών και απίθανων) προσφύγων και μεταναστών στον Αστρομερίτη: «Έχουμε μια κουλτούρα και μια ασφάλεια που πρέπει να προστατέψουμε.


Ο πολιτισμός κιαι η ασφάλεια τους είναι τόσο τραγικά ειρωνικά που μπορούν και τα δύο να συμβολιστούν από το συρματόπλεγμα που έχουν στήσει στον Αστρομερίτη.


ΥΓ: Υπάρχει τζιαι ένα «προιόν» που πρέπει να διασφαλιστεί, αν θέλει κάποιος να αγοράσει “διαβατήρια”

The post «Έχουμε μια κουλτούρα και μια ασφάλεια που πρέπει να προστατέψουμε» appeared first on Αγκάρρα.

Η σημασία της αποχώρησης της Τουρκίας από την Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης

By puk
Πριν από σχεδόν δέκα χρόνια, το 2012, το τουρκικό κοινοβούλιο επικύρωσε ομόφωνα τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Τότε η Τουρκία ήταν από τις πρώτες χώρες που επικύρωσαν τη Σύμβαση και η κίνηση αυτή επικροτήθηκε τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς. Μια δεκαετία αργότερα,Continue reading "Η σημασία της αποχώρησης της Τουρκίας από την Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης"

Ασήκωτες οι ευθύνες της Κυβέρνησης Αναστασιάδη

By puk
για τις ελλείψεις στην υγεία, για την οργή του κόσμου και τα επεισόδια στον ΔΙΑ του Δώρου Μιχαήλ Με τα κρούσματα κορονοϊού να βρίσκονται ξανά στα ύψη και τα νοσοκομεία να είναι υπερπλήρη, η κυβέρνηση αποδεικνύεται ανήμπορη να αντιμετωπίσει την κατάσταση, 17 ολόκληρους μήνες μετά το πρώτο lockdown. Η κυβέρνηση και οι κολαούζοι της σταContinue reading "Ασήκωτες οι ευθύνες της Κυβέρνησης Αναστασιάδη"

Solidarity to the striking oil workers in Iran!

By puk
Tens of thousands of contract oil workers in more than 105 oil fields are on strike in Iran, for more than a month (the first strikes started on the 19th of June).  The demands of the workers as stated by the newly formed Organising Committee for the Contract Oil Workers’ Strike, is an increase in wages …

Continue reading "Solidarity to the striking oil workers in Iran!"

Σχολιασμός της επίσκεψης Έρντογαν στην Κύπρο

By nikosmoudouros
Σχολιασμός της επίσκεψης Έρντογαν στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 2021 Με την Ευαγγελία Μπαλταντζή, στην εκπομπή “Ναι μεν αλλά”, πρώτο πρόγραμμα ΕΡΤ Εδώ ολόκληρη η ραδιοφωνική εκμπομπή.

💾

Παράνομη Επίσκεψη Ερντογάν στα Κατεχόμενα – Ν. Μούδουρος & Ζ. Τζιάρρας

By nikosmoudouros
Ο Λέκτορας στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών Πανεπιστημίου Κύπρου Νίκος Μούδουρος και ο Διεθνολόγος, ερευνητής PRIO Ζήνωνας Τζιάρρας σχολιάζουν τη σημασία και τις προεκτάσεις της παράνομης επίσκεψης του Ερντογάν στην κατεχόμενη Κύπρο. ΡΙΚ 1, 19/07/2021

Ποιον Ερντογάν έχουμε σήμερα ενώπιον μας και τι θα ανακοινώσει την Τρίτη;

By nikosmoudouros
Του Νικόλα Ζαννέττου – n.zannettos@alphacyprus.com.cy Ποια Τουρκία έχουμε σήμερα ενώπιον μας; Ποιος είναι επιτέλους ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν; Τι θα ανακοινώσει από τα κατεχόμενα την ερχόμενη Τρίτη; Δύναται ο Τούρκος Πρόεδρος να οπισθοχωρήσει στο κυπριακό και να επανέλθει ποτέ ξανά στη λύση ομοσπονδίας; Αυτά και πολλά άλλα ήταν ανάμεσα στα ερωτήματα που απασχόλησαν την κουβέντα …

Continue reading "Ποιον Ερντογάν έχουμε σήμερα ενώπιον μας και τι θα ανακοινώσει την Τρίτη;"

❌