One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayKISA

Εκκολαπτήριο ακροδεξιών μοναχικών μακελάρηδων το ΕΑΚ

By Doros Polykarpou

Στις 12 Μαρτίου το Ε.Α.Κ (Εθνικιστικό Απελευθερωτικό Κίνημα) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει ότι “Φιλοτουρκικές οργανώσεις επιχείρησαν να πυρπολήσουν τα Γραφεία του Κινήματός» αποδίδοντας μάλιστα την ευθύνη στην “ξενοκίνητη οργάνωση ΚΙΣΑ, του γνωστού πατέρα των λαθρομεταναστών, Δώρου Πολυκάρπου…».

Η ΚΙΣΑ, όπως πολύ καλά γνωρίζει το ΕΑΚ, είναι οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία ασπάζεται και στηρίζει το έργο της στις πανανθρώπινες αξίες μεταξύ των οποίων και την καταπολέμηση της βίας.

Το ΕΑΚ, πιστό στις παρακαταθήκες των προγόνων του της ΕΟΚΑ Β, με την ανακοίνωση του με ψέματα και συνθήματα προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από την παράνομη και αντισυνταγματική δράση και στόχους του

Αντί λοιπόν να κατηγορεί και να δυσφημίζει  οργανώσεις και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων ας μας εξηγήσει με ποιόν τρόπο σέβεται  

  • το άρθρο 185 του συντάγματος της Κύπρου το οποίο καθορίζει ότι «1. Το έδαφος της Δημοκρατίας είναι ενιαίον και αδιαίρετον» και ότι «η καθολική ή μερική ένωσις της Κύπρου μεθ’ οιουδήποτε άλλου κράτους ή η χωριστική ανεξαρτησία αποκλείονται» όταν επιδιώκει την «ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα».
  • την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όταν απειλεί όσους διαφωνούν με τον ένοπλο αγώνα και την ένωση με «τσεκούρι και φωτιά», δηλαδή με βία και φυσική εξόντωση,  
  • τον περί της Καταπολέμησης Ορισμένων Μορφών και Εκδηλώσεων Ρατσισμού και Ξενοφοβίας Νόμο του 2011 όταν αυτοαποκαλείται «αντιτουρκική συμμαχία»
  • την ειρηνική συμβίωση και αλληλοσεβασμό των δύο κοινοτήτων όταν θεωρεί ότι η λύση του κυπριακού δεν μπορεί να επέλθει μέσα από ειρηνικές συνομιλίες αλλά μόνο με τη βία, τη χρήση όπλων και τον πόλεμο?

Η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι το ΕΑΚ, πέραν από την παραβίαση του συντάγματος και των νόμων της χώρας, απειλεί ουσιαστικά με δηλητηρίαση την κοινωνία και υπόθαλψη του ρατσισμού και της τρομοκρατίας.

Η πρόσφατη τραγωδία με τις επιθέσεις και τις δολοφονίες αμάχων  σε τζαμιά στη Νέα Ζηλανδία  έχουν καταστήσει πλέον σαφές ότι οι αξίες που το ΕΑΚ ενστερνίζεται και θέλει να εμφυσήσει στη νεολαία μας είναι στην ουσία οι ίδιες που όπλισαν το χέρι του νεοναζιστή μακελάρη στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας αλλά και άλλων μοναχικών μακελάρηδων που προηγήθηκαν της τραγωδίας αυτής.

Η ΚΙΣΑ πιστεύει ακράδαντα ότι το ΕΑΚ, όπως ήδη έχει αποδείξει με διάφορες επιθέσεις που διοργάνωσε μέχρι σήμερα, συνιστά εκκολαπτήριο βίας, ρατσισμού και τρομοκρατίας και ως εκ τούτου καλεί την πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της προτού να είναι αργά.     

Διοικητικό Συμβούλιο

Institutional racism, hate crimes and gender based violence denounced by the Somali refugee women in Cyprus

By Doros Polykarpou

An outcry has been raised in social media since yesterday following the publication of an amateur video, which records part of the abuse faced by a refugee woman from Somalia in a local office of the Social Welfare Services.[1]

The complainant had arrived in Cyprus as an unaccompanied minor and awaits, for the last one and a half year, the examination of her application for international protection. Her rent has not been paid by the Social Welfare Services since November 2018 and the owner, as a result, has been threatening to evict her, while in February 2019 she was only provided with 150 euros in coupons which could be redeemed with products from specific shops, without being given the allowance of 70 euros for the rest of her expenses (electricity, water and personal expenses), while in March she has not been paid anything.

The woman had reached a dead end since she had fallen ill and, raddled as she was, she visited the Social Welfare Services office last Wednesday in an attempt to request a meeting with the social welfare officer who handles her case and ask for assistance in this deadlock that the Social Welfare Services had created in the first place.

The social welfare officer at the reception not only had denied her request to see the officer who handles her case but she threw her identity card on the floor and asked her to leave. When the woman complained, the welfare officer at the reception called the security guard who approached her and grabbed her by the throat in order to remove her.

The woman was in a lot of pain, considering the already burdened situation of her throat, and felt as if she was choking having as a result to throw her wallet towards the security guard. The security guard then attacked her again by hitting her, and violently threw her out of the building.

On her way home, she realised that her lips and mouth were bleeding so she decided to file a report to the police. She visited Larnaca’s Central Police Station, where a woman police officer, after she began to tell her what had happened, told her that it was her fault for the incident since she had thrown the wallet, and that the country is poor and has no money and she didn’t understand why they come to Cyprus. She further told her that the fact that he attacked her was reasonable because he is attacked on a daily basis and has the right to defend himself, and did not allow her to file her complaint.

The next day her whole body hurt and she went to the Emergency Department where she was examined by a doctor who wrote a subscription for her for certain medication to buy at the pharmacy, which she could not however afford as she had no money. Eventually her medication was bought today by KISA.

Following an investigation by KISA it follows that the security guard in question was previously at the Social Welfare Services in Nicosia where he had exercised violence against Somali refugee women in the past, a fact of which the Social Welfare Services are fully aware.

We should highlight that in a meeting we had at KISA’s Migrant and Refugee Centre on Saturday the 9th with the women from Somalia, they reported that they systematically face institutional racism, gender violence and humiliating treatment because of their colour, their religion and the legal status of their residence, in pretty much all aspects of their lives.

They also consider that the specific violent incident at the offices of the Social Welfare Services, as well as the recent incident of institutional racism noted in the alleged “rape” of the five-month old infant – which also concerned a family from Somalia – are the tip of the iceberg.

KISA condemns all the above and calls on the competent authorities to investigate fully both the violence against the woman exercised by the security guard and the tolerance/complicity of the Social Welfare Services as well as the refusal of the Police to accept her complaint.

KISA further calls upon the state, to not only ratify international human rights conventions, such as the Istanbul Convention on preventing and combating violence against women, but also to effectively implement them. Since July 2017, when the Convention was ratified, its implementation has been prevented due to failure to take the necessary legislative and other tools.

KISA stands in solidarity and calls on all relevant organisations in the civil society to support its activities and the mobilizing actions that are being scheduled for the next few days by the women from Somalia.


[1] https://youtu.be/2z5fnw1kIes

Θεσμικό ρατσισμό, εγκλήματα μίσους και βία στη βάση του φύλου καταγγέλλουν οι Σομαλές πρόσφυγες στην Κύπρο

By Doros Polykarpou

Κατακραυγή έχει ξεσπάσει από χθες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά από τη δημοσιοποίηση ερασιτεχνικού βίντεο, στο οποίο καταγράφεται μέρος της κακοποίησης που υπέστη γυναίκα πρόσφυγας από τη Σομαλία σε τοπικό γραφείο των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.

Η παραπονούμενη έφθασε στην Κύπρο ως ασυνόδευτη ανήλικη και περιμένει εδώ και ενάμιση χρόνο την εξέταση της αίτησης της για διεθνή προστασία. Από το Νοέμβριο του 2018 δεν καταβλήθηκε το ενοίκιο της από τις ΥΚΕ, με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης να την απειλεί με έξωση, ενώ το Φεβρουάριο του 2019 της δόθηκαν μόνο 150 ευρώ σε κουπόνια που μπορούσε να εξαργυρώσει με προϊόντα σε συγκεκριμένα καταστήματα,  χωρίς να της δοθεί το βοήθημα των 70 ευρώ για τα υπόλοιπα  της έξοδα (ρεύμα, νερό και προσωπικά έξοδα), ενώ για τον Μάρτιο δεν της καταβλήθηκε οτιδήποτε. 

Η γυναίκα βρισκόταν σε αδιέξοδο αφού είχε επίσης αρρωστήσει και καταβεβλημένη επισκέφθηκε  την περασμένη Τετάρτη το γραφείο των ΥΚΕ σε μια προσπάθεια να ζητήσει συνάντηση με τη λειτουργό που χειρίζεται την υπόθεση της για να τη βοηθήσει στην αδιέξοδη κατάσταση που οι ίδιες οι ΥΚΕ την έθεσαν.

Η λειτουργός «υποδοχής» των ΥΚΕ όχι μόνο δεν της επέτρεψε να δει τη λειτουργό της αλλά στην επιμονή της της πέταξε το δελτίο ταυτότητας της στο πάτωμα και της ζήτησε να φύγει. Όταν η γυναίκα παραπονέθηκε, η λειτουργός υποδοχής κάλεσε το φρουρό ασφαλείας ο οποίος την πλησίασε και την άρπαξε δυνατά από το λαιμό για να την απομακρύνει.

Η γυναίκα πόνεσε πολύ, λόγω και της ήδη βεβαρυμμένης κατάστασης του λαιμού της, και ένοιωσε να πνίγεται με αποτέλεσμα να ρίξει το τσαντάκι που κρατούσε στο φρουρό. Τότε ο φρουρός της επιτέθηκε ξανά και κτυπώντας την, την πέταξε με τη βία έξω από το κτίριο.

Πηγαίνοντας σπίτι, διαπίστωσε  ότι τα χείλη και το στόμα της αιμορραγούσαν και αποφάσισε να καταγγείλει το περιστατικό στην Αστυνομία. Επισκέφθηκε τον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λάρνακας, όπου γυναίκα αστυνομικός αφού ξεκίνησε να της λέει τι έγινε, της ανέφερε ότι αυτή φταίει για το περιστατικό αφού του έριξε τη τσάντα της και ότι η χώρα είναι φτωχή και δεν έχει λεφτά και δεν ξέρει γιατί έρχονται στην Κύπρο. Της ανέφερε επίσης  ότι δικαιολογημένα την έδειρε γιατί καθημερινά του επιτίθενται και είχε δικαίωμα να αμυνθεί και δεν της επέτρεψε να υποβάλει καταγγελία.

Την επομένη, πονούσε ολόκληρο το σώμα της και αναγκαστικά πήγε στις Πρώτες Βοήθειες όπου την εξέτασε γιατρός και της έγραψε συγκεκριμένα φάρμακα για να αγοράσει από φαρμακείο, τα οποία όμως δεν μπορούσε να αγοράσει γιατί δεν είχε καθόλου λεφτά. Τελικά τα φάρμακα της αγοράστηκαν σήμερα από την ΚΙΣΑ.  

Από έρευνα της ΚΙΣΑ προκύπτει ότι ο συγκεκριμένος φρουρός ασφαλείας, ήταν προηγουμένως στο γραφείο των ΥΚΕ στη Λευκωσία όπου άσκησε και πάλι βία εναντίον Σομαλών γυναικών προσφύγων, γεγονός για το οποίο οι ΥΚΕ είναι πλήρως ενήμερες.

Να  τονίσουμε ότι σε συνάντηση που είχαμε σήμερα μαζί τους στο Κέντρο Μεταναστών και Προσφύγων της ΚΙΣΑ, οι γυναίκες από τη Σομαλία κατάγγειλαν ότι υφίστανται συστηματικά θεσμικό ρατσισμό, βία στη βάση του φύλου τους και εξευτελιστική μεταχείριση λόγω του χρώματος, της θρησκείας και του νομικού τους καθεστώτος παραμονής σχεδόν σε όλες τις πτυχές της ζωής τους.  Θεωρούν δε ότι το συγκεκριμένο περιστατικό βίας στα γραφεία των ΥΚΕ καθώς και το τελευταίο περιστατικό θεσμικού ρατσισμού που παρατηρήθηκε με τον υποτιθέμενο «βιασμό» του πεντάμηνου βρέφους, το οποίο και πάλι αφορούσε οικογένεια από τη Σομαλία, αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου.    

Η ΚΙΣΑ καταγγέλλει τα πιο πάνω και καλεί τις αρμόδιες αρχές για πλήρη διερεύνηση τόσο της βίας κατά της συγκεκριμένης γυναίκας από τον εν λόγω φρουρό ασφαλείας και την ανοχή/ συνενοχή  των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας όσο και την άρνηση της Αστυνομίας να δεχθεί την καταγγελία της.

Καλεί δε το κράτος, όχι μόνο να κυρώνει διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για τη βία κατά των γυναικών, αλλά και να τις εφαρμόζει αποτελεσματικά. Από τον Ιούλιο του 2017 που έχει κυρωθεί η Σύμβαση μέχρι σήμερα δεν μπορεί να εφαρμοστεί λόγω παράλειψης λήψης των απαραίτητων νομοθετικών και άλλων εργαλείων για εφαρμογή της.

Η ΚΙΣΑ θα σταθεί αλληλέγγυα και καλεί όλες τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών να υποστηρίξουν τις δράσεις και κινητοποιήσεις που προγραμματίζουν για τις επόμενες μέρες οι γυναίκες από τηΣομαλία.

Διοικητικό Συμβούλιο


ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΙΣΑ ΓΙΑ ΤΟ Ε.Α.Κ. (ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ)

By Doros Polykarpou
Παναγιώτης Κλεοβούλου στην είσοδο του οικήματος ΕΑΚ στη Λεμεσό

Γενικό Εισαγγελέα,
κ. Κύριο Κώστα Κληρίδη

Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, κ.
Κύριο Ιωνά Νικολάου

Αρχηγό Αστυνομίας,
Κύριο Ζαχαρία Χρυσοστόμου

Επίτροπο Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως
Αρχή κατά του Ρατσισμού και των Διακρίσεων
Κυρία Μαρία Στυλιανού-Λοττίδη

Πρόεδρο και Μέλη Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών

Πρόεδρο και Μέλη Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως

Αξιότιμες Κυρίες/Αξιότιμοι Κύριοι

Με την παρούσα επιθυμούμε να σας εκθέσουμε τους προβληματισμούς και  ενστάσεις μας σχετικά με την ανοχή στην δράσης της πολιτικής οργάνωσης Ε.Α.Κ (Εθνικιστικό Απελευθερωτικό Κίνημα) από το κράτος, η οποία θεωρούμε ότι λειτουργεί αντισυνταγματικά,  εκφράζει συστηματικά ρητορική μίσους και προτρέπει τα μέλη της στην άσκηση βίας για την επίτευξη των στόχων της.

Το ΕΑΚ ιδρύθηκε από άτομα που εντάσσονται στο χώρο της άκρας εθνικιστικής Δεξιάς. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της οργάνωσης[1], το  ΕΑΚ επιθυμεί να καλύψει το κενό που δημιουργεί η απουσία ενός εθνικιστικού ενόπλου  κινήματος στην Κύπρο. Οι υποστηρικτές του ΕΑΚ θεωρούν εαυτούς συνεχιστές της ΕΟΚΑ Β, και θέτουν ως στόχο τους την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Για τον παραπάνω σκοπό δηλώνουν πρόθυμοι να συμμετέχουν σε ένοπλο αγώνα. Στοχεύουν σε μια Κύπρο εθνικά ελληνική και ομοιογενή, απαλλαγμένη από Τουρκοκύπριους, τους οποίους είναι πρόθυμοι να εξοντώσουν, και ενταγμένη ως περιφέρεια στο Ελληνικό κράτος, και ως εκ τούτου αντιτίθενται με τον πιο έντονο τρόπο στην ειρηνική διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού με τη δημιουργία διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, αλλά και ουσιαστικά στην ανεξαρτησία και κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι η έντονη πεποίθηση της ΚΙΣΑ ότι η εν λόγω οργάνωση εμπίπτει στην έννοια του παράνομου συνδέσμου σύμφωνα με τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η ΚΙΣΑ, θεωρεί ότι μια σειρά εγκληματικών ενεργειών, που δυστυχώς παρέμειναν αδιερεύνητες ή/και ανεξιχνίαστες από το κράτος, παρά τις καταγγελίες που έγιναν, δυνητικά εμπλέκουν υποστηρικτές της εν λόγω οργάνωσης οι οποίοι ήταν παρόντες  σε κάθε περίπτωση. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις εξής :

  • Την επίθεση εναντίον  του Rainbow Festival, τον Νοέμβριο του 2010 στη Λάρνακα, όπου μέλη ακροδεξιών κύκλων, και άτομα που υποστηρίζουν σήμερα το ΕΑΚ, επιτέθηκαν και τραυμάτισαν συμμετέχοντες του Φεστιβάλ και μαχαίρωσαν και κτύπησαν στη συνέχεια  Τουρκοκύπριους μουσικούς  που επρόκειτο να συμμετάσχει στο φεστιβάλ[2].  Ο κ. Κλεοβούλου, ιδρυτικό στέλεχος αν όχι ο Ιδρυτής και Αρχηγός/Καθοδηγητής του ΕΑΚ, ήταν ένας από τα άτομα αυτά.  
  • Τα έκτροπα που ακολούθησαν έπειτα από μια ειρηνική δικοινοτική εκδήλωση στο γήπεδο της Τσεντίνκα παρά το Λήδρα Πάλας, τον Ιανουάριο του 2017, όπου ομάδα ακροδεξιών ατόμων, σύμφωνα με πληροφορίες μας προερχόμενα και από το ΕΑΚ, με καλυμμένα πρόσωπα, ήρθα αντιμέτωποι με τον κόσμο της εκδήλωσης στο σημείο διέλευσης  του Λήδρα Πάλας, εμποδίζοντας την έξοδό τους από το χώρο και εξυβρίζοντάς τους [3]
  • Την επίθεση στην εκδήλωση με θέμα «Η Αριστερά μπροστά στην επανένωση και μπροστά στη διχοτόμηση» που διοργάνωσε η Αριστερή Κίνηση – Θέλουμε Ομοσπονδία και το Γρανάζι στη Λεμεσό, το Μάιο του 2017, όπου υποστηρικτές του ΕΑΚ με καλυμμένα πρόσωπα και κρατώντας ρόπαλα εισήλθαν στο χώρο της εκδήλωσης, διένειμαν φυλλάδια της οργάνωσης και πέταξαν αντικείμενα όπως τούβλα στους παρευρισκόμενους, τραυματίζοντας 2 από αυτούς[4].
  • Την επίθεση με σκοπό τη σωματική βλάβη που δέχτηκε ο εκτελεστικός διευθυντής της ΚΙΣΑ μετά το τέλος εκδήλωσης στη Λεμεσό ενάντια στην ανέγερση μνημείου του Γρίβα, τον Οκτώβριο του 2017. Δράστες της επίθεσης ήταν άτομα νεαρής ηλικίας που πιστεύουμε  ότι ανήκουν στο χώρο του ΕΑΚ[5]

Πριν από λίγες μέρες, η οργάνωση ξεκίνησε να χρησιμοποιεί σε κεντρικό δρόμο της Λεμεσού, και συγκεκριμένα στη Λεωφόρο Μακαρίου Γ’, υποστατικό  με σκοπό τη συγκέντρωση των οπαδών της.  Η πρόσοψη του κτιρίου είναι διακοσμημένη με εικόνες, φωτογραφίες και συνθήματα τα οποία σας επισυνάπτουμε στο τέλος της επιστολής και τα οποία θεωρούμε πως παραβιάζουν το Σύνταγμα  και είναι ποινικά κολάσιμα καθώς αμφισβητούν την ανεξαρτησία και κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ υποκινούν στην άσκηση βίας και εμπίπτουν στην κατηγορία της ρητορικής μίσους. Μερικά από αυτά είναι τα εξής :

  • ‘’Αντιτουρκική Συμμαχία’’. Θεωρούμε ότι ο συγκεκριμένος όρος αποτελεί ρητορική μίσους, καθώς εκφράζει ρατσιστικό μίσος εναντίον της εθνοτικής ομάδας των Τούρκων και των Κυπρίων τουρκικής καταγωγής.
  • ‘’ Φωτιά και τσεκούρι στους προδότες’’. Πρόκειται επίσης για ρητορική μίσους καθώς και για υποκίνηση βίας με σκοπό τη σωματική βλάβη. Με τη συγκεκριμένη φράση, το ΕΑΚ καλεί τα μέλη του να εξολοθρεύσουν τους υποτιθέμενους εσωτερικούς εχθρούς / «προδότες» του Ελληνισμού.
  • ‘’ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ’’ και ‘’Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ’’. Σύνθημα που αμφισβητεί ευθέως την Κυπριακή ανεξαρτησία, υπονομεύει το κυπριακό σύνταγμα στο οποίο απαγορεύεται ρητά η ένωση της Κύπρου με οποιοδήποτε άλλο κράτος και προωθεί την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα μέλη της οργάνωσης επιθυμούν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω πραξικοπήματος, όπως ακριβώς έγινε από την ΕΟΚΑ Β’ και τη χούντα της Ελλάδας το 1974.
  • ‘’Ἡ λευτεριά στούς ὑποδούλους ἀποκτᾶται πάντα μέ τό αἷμα καί ὄχι μέ εἰρηνικές ψευτοφωνές’’. Σύνθημα του Γεώργιου Γρίβα. Καλεί επίσης σε ένοπλο αγώνα, αμφισβητεί το Κυπριακό Σύνταγμα και την ειρηνική  διαδικασία επίλυσης του κυπριακού, μέσω διαπραγματεύσεων.

Η ΚΙΣΑ επισημαίνει τον κίνδυνο που ενέχει η δράση της συγκεκριμένης οργάνωσης και την επίδραση της ρητορικής μίσους που από τα μέλη της προωθείται  στον πολιτικό λόγο και την κοινωνική συνείδηση. Η ΚΙΣΑ τονίζει ότι η ρητορική μίσους, δεν καλύπτεται από το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης σύμφωνα με παγιωμένη νομολογία του ΕΔΑΔ,  ενώ ποινικοποιείται από τον περί της Καταπολέμησης Ορισμένων Μορφών και Εκδηλώσεων Ρατσισμού και Ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου Νόμο του 2011 (Ν. 134(I)/2011).  Η δε δράση παράνομου συνδέσμου αλλά και η δημόσια δράση οποιουδήποτε προσώπου με στόχο την αλλαγή στην κυριαρχία της Δημοκρατίας, ή την προώθηση της εχθρότητας μεταξύ των κοινοτήτων, των θρησκευτικών ομάδων, λόγω της φυλής, της θρησκείας, του χρώματος ή του φύλου του συνιστούν ποινικά αδικήματα σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα. Το κράτος έχει στη διάθεσή του όλα τα νομικά εργαλεία για να ενεργήσει  και αποσοβήσει τον κίνδυνο συνέχισης της δράσης της εν λόγω οργάνωσης και έχει υποχρέωση να τα αξιοποιήσει.

Επίσης, η ΚΙΣΑ εκφράζει την απογοήτευση της που η Πολιτεία μέχρι σήμερα δεν έχει προχωρήσει σε θέσπιση νομοθεσίας ανάλογης άλλων κρατών μελών της ΕΕ, η οποία να απαγορεύει τη διάδοση μηνυμάτων υπέρ της δράσης και εξύμνησης της ΕΟΚΑ Β’ και του αρχηγού της, του Γεώργιου Γρίβα.

Καλούμε επομένως όλες τις αρμόδιες αρχές, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους να δράσουν άμεσα και αποτελεσματικά για εφαρμογή των νόμων και του Συντάγματος και την επικράτηση του κράτους δικαίου. Καλούμε επίσης την κοινωνία των πολιτών να βρίσκεται σε εγρήγορση, αφού χρειάζεται τώρα περισσότερο από ποτέ να αντιπαρατάξουμε στην ακροδεξιά και εθνικιστική ρητορική μια προοδευτική στάση υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλες και για όλους.

Διοικητικό Συμβούλιο
ΚΙΣΑ – Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό


[1] http://eakcy.com/?page_id=153

[2] https://kisa.org.cy/press-release-rainbow-2010/

[3] https://politis.com.cy/politis-news/kypros/peo-eythynes-stin-astynomia-gia-ta-chthesina-ektropa-sto-lidra-palas/

[4] https://politis.com.cy/politis-news/kypros/epithesi-koykoyloforon-se-ekdilosi-sto-tepak/?fbclid=IwAR2XcSQkdtMLUM-5MshRQY0o55Xz3E3su5sZnxzQ3IUDUWfVclMLzkJxjlc

[5] https://kisa.org.cy/na-fraxoume-to-dromo-stous-nostalgous-griva-kai-nazi/

Η ΚΙΣΑ καταδικάζει νέο περιστατικό κράτησης Κύπριου για σκοπούς απέλασης

By Doros Polykarpou

Η ΚΙΣΑ καταδικάζει την έκδοση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του Τουρκοκύπριου Hasan Akmergiz. Τα διατάγματα αυτά εκδόθηκαν χωρίς κανένα ίχνος έρευνας του καθεστώτος του, με αποτέλεσμα Κύπριος πολίτης να κρατείται στα κρατητήρια Μεννόγειας για σκοπούς απέλασης ως Τούρκος πολίτης. Τονίζουμε ότι ο Hasan Akmergiz δεν έχει ούτε είχε ουδέποτε οποιαδήποτε σχέση με την Τουρκία, ότι ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται ως Κύπριος και ότι με βάση τον Περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμο είναι δικαιούχος της κυπριακής ιθαγένειας. Σημειώνεται  επίσης ότι κατά το στάδιο της ποινικής διαδικασίας, οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας (ΥΚΕ), έπειτα από έρευνα που διεξήγαν, υπέβαλαν σχετική κοινωνικοοικονομική Έκθεση στο Δικαστήριο, στην οποία αναγνωρίζεται και γίνεται σαφής αναφορά στην τουρκοκυπριακή του καταγωγή.

Τον Αύγουστο του 2018, ο Hasan Akmergiz διήλθε του οδοφράγματος στις ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές, όπως συνήθιζε να πράττει και προηγουμένως, με την επίδειξη ταυτότητας της ΤΔΒΚ, που αποτελεί  το μόνο εγγράφου που έχει στη διάθεσή του, με σκοπό να διευθετήσει τα απαραίτητα για τη διαδικασία απόκτησης Κυπριακής ταυτότητας και διαβατηρίου έγγραφα. Συνελήφθη από την Αστυνομία ως ύποπτος για μικρό-αδικήματα και σε μικρό χρονικό διάστημα κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε σε 4 μήνες φυλάκισης. Στις 27 Νοεμβρίου 2018, την ίδια μέρα κατά την οποία ο Hasan Akmergiz αφέθηκε ελεύθερος από τις Κεντρικές Φυλακές, μεταφέρθηκε κατευθείαν στον Χώρο Κράτησης Άτυπων Μεταναστών στην Μεννόγεια όπου και παραμένει υπό κράτηση  μέχρι και σήμερα με σκοπό την απέλαση, αφού θεωρείται Τούρκος υπήκοος.

Η μητέρα του Hasan Akmergiz απεβίωσε το 2016 χωρίς να καταφέρει να μεταβεί στις ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές προκειμένου να αιτηθεί να της εκδοθεί ταυτότητα από την Κυπριακή Δημοκρατία μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με τον περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμο, δεδομένης της καταγωγής της από Τουρκοκύπριους γονείς είναι Κύπρια. Παρ’ όλα αυτά, τα αδέλφια της, (δηλαδή οι θείοι του Hasan) καθώς και η μητέρα της (δηλαδή η γιαγιά του), έχουν ολοκληρώσει τις διαδικασίες έκδοσης Κυπριακής ταυτότητας. Ο παππούς του Hasan ήταν επίσης Κύπριος πολίτης εφόσον γεννήθηκε στην Αμμόχωστο  το 1940 και διέμενε για όλη του τη ζωή στην Κύπρο.

Η ΚΙΣΑ απαιτεί όπως ακυρωθούν πάραυτα τα διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον του Hasan Akmergiz καθώς και να διευκολυνθεί η πρόσβασή του στις απαραίτητες ενέργειες για την αναγνώριση της Κυπριακής υπηκοότητας του. Επιπρόσθετα η ΚΙΣΑ απαιτεί τη δημοσιοποίηση πλήρους έρευνας αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους, ενώ ήταν σε γνώση των αρχών η τουρκοκυπριακή καταγωγή του κ. Hasan Akmergiz, αυτός τέθηκε υπό κράτηση για σκοπούς απέλασης στην Τουρκία.

Διοικητικό Συμβούλιο

KISA’s statement concerning the case of infant abuse currently under investigation

By Doros Polykarpou

Following the developments and dimensions of the case involving the five-month old infant, KISA is forced to publically express its view, despite our position that public statements either by institutions or public figures in situations such as this seriously harm the rights of the child as well as the rights of suspects and endanger the investigation process.

Initially, we call for an investigation of serious disciplinary and criminal offences by medical staff at Makarios Hospital, where the infant was transferred following her parents’ concern regarding her health. Following the infant’s admission to the hospital, the Assistant Director of Pediatric Surgery, Efthimios Tsivitanidis, made public statements to the media prior to the completion of the investigation of the case in accordance with the provisions of the Prevention and Combating Sexual Abuse, Sexual Exploitation of Children and Child Pornography Law of 2014 (Ν. 91(I)/2014), where he expressed that he was appalled and stated that he was confident that the child had been a victim of rape, and that due to the nationality of her parents the possibility of female genital mutilation (FGM) was examined, revealing the country of origin of the child and her parents. Within less than 24 hours, statements to the media were made by Andreas Neofytou, the Executive Director of the hospital, who ruled out the possibility of rape. However, he suggested the possibility of abuse caused by the parents “in order to come within the protection of the state and to benefit from it”, ignoring the fact that the family is already under state protection since they are recognised refugees.

The public disclosure of conflicting medical assessments is a blow to the credibility of the findings, it further complicates the investigation of the case, impinges upon the rights of the child and constitutes a violation of the relevant law (Ν. 91(I)/2014).

Any information that concerns the health of any person constitutes sensitive personal data and must, therefore, be the subject of increased protection, respect and confidentiality, while it must also be placed within the context of medical confidentiality. The publication of such personal data by a medical professional is considered illegal. We question therefore why there have been no ex-officio investigations, so far, by the Commissioner for Personal Data Protection and the Commissioner for Administration and Human Rights in her capacity as the authority against racism, within their respective mandate.

Moreover, we believe that the disclosure of the infant’s medical records as well as statements in the media linking the nationality of the family to the phenomena of sexual abuse, FGM and voluntary rupture of the hymen membrane, by medical staff of a public hospital, constitute a clear case of institutionalised racism and contribute to the stigmatisation of an entire ethnic community and to the reproduction of negative stereotypes against it.

Consequently, any investigation concerning the practices of all those involved must also take place in the light of discrimination on the basis of ethnicity within the healthcare system and the provision of services, which is prohibited and constitutes a criminal offense in accordance with the provisions of the Equal Treatment (Racial or Ethnic Origin) Law of 2004 (59 (I) / 2004).

We also identify serious violations of the Rights of Suspected Persons, Persons Under Arrest and Detained Persons Law 2005 (Ν. 163(I)/2005), in relation to the arrest of the father, as a suspect of committing rape, since our communication with him revealed that he was not adequately informed about the reasons for his detention or about his rights as a suspect.

At the same time, he was presented through the media as being guilty while under no circumstances was the presumption of his innocence respected, while on the contrary sensitive personal information such as his country of origin and his and his wife’s age were revealed.

The manner in which the case was publicised, the disclosure of the family’s nationality and the age of the family members, in a small country like Cyprus, quickly led to the identification of the family by the members of their community. As a result, the family is now under pressure from the members of their community, who consider them responsible for the stigmatisation of the entire community by the Cypriot society.

The public statements that followed either by specialists, institutionally or by other public figures, essentially fuelled the conviction that the father is guilty and reinforced the prevalent racist stereotypes against the family’s ethnic group. Public statements should be avoided in these situations until investigations are completed and with primary consideration of the child’s best interests.

We further denounce the selective sensitisation of the authorities regarding the protection of the rights of the 5-month-old infant. The living conditions of the refugee family constitute themselves abuse and violence despite the fact that the family has applied, since last November, for the Minimum Guaranteed Income without however any response, and is currently living on a €280 p/m in a small apartment under appalling conditions, with no heating or hot water and being unable to cover the very basic needs of the infant even regarding nutrition and hygiene.

Lastly, we call upon those within the media to be particularly careful in the way they broadcast news concerning ethnic groups, especially children, so as not to reproduce racist stereotypes, and to validate the facts.

We call upon the prosecuting authorities and the independent institutions to assume their responsibilities and take action against anyone who has infringed the rights of the child and the family in general.

Steering Committee

Τοποθέτηση της ΚΙΣΑ σχετικά με την υπό διερεύνηση υπόθεση κακοποίησης βρέφους

By Doros Polykarpou

Η ΚΙΣΑ αναγκάζεται έπειτα από τις εξελίξεις και διαστάσεις  που έλαβε η υπόθεση με το 5μηνο βρέφος να τοποθετηθεί δημόσια επί του ζητήματος, παρά τη θέση μας ότι δημόσιες δηλώσεις είτε από θεσμούς, είτε από δημόσια πρόσωπα σε περιστατικά όπως αυτό βλάπτουν σοβαρά τόσο τα δικαιώματα του παιδιού όσο και τα δικαιώματα των υπόπτων και θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τη διαδικασία της διερεύνησης.

Αρχικά ζητούμε τη διερεύνηση διάπραξης  σοβαρών πειθαρχικών και ποινικών παραπτωμάτων από πλευράς του ιατρικού προσωπικού του Μακάριου Νοσοκομείου, όπου και μεταφέρθηκε το βρέφος έπειτα από ανησυχία των γονιών του σχετικά με την υγεία του. Μετά την εισαγωγή του βρέφους στο νοσοκομείο, ο βοηθός διευθυντής Παιδοχειρουργικής του, Ευθύμιος Τσιβιτανίδης, πριν την ολοκλήρωση της διερεύνησης της υπόθεσης σύμφωνα με τις διατάξεις του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμος του 2014 (Ν. 91(I)/2014), προέβη σε δηλώσεις στα ΜΜΕ όπου δήλωσε αποτροπιασμένος και βέβαιος ότι το παιδί έπεσε θύμα βιασμού, καθώς και ότι εξαιτίας της καταγωγής των γονιών του εξετάστηκε και το ενδεχόμενο το βρέφος να έχει υποστεί κλειτοριδεκτομή, αποκαλύπτοντας επίσης τη χώρα καταγωγής του παιδιού και γονέων.  Ακολούθησαν μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες οι δηλώσεις στον τύπο του  Ανδρέα Νεοφύτου, εκτελεστικού διευθυντή του Νοσοκομείου, ο οποίος απέκλεισε το φαινόμενο του βιασμού του βρέφους. Ισχυρίστηκε βέβαια ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο η κακοποίηση   να έχει προκληθεί από τους γονείς  σκόπιμα «προκειμένου να τεθούν υπό την προστασία της Πολιτείας και να επωφεληθούν αυτής» παραγνωρίζοντας ότι αφορά οικογένεια που ήδη  τελεί υπό την προστασία της πολιτείας αφού είναι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες.

Η  δημοσιοποίηση αλληλοαντικρουόμενων ιατρικών εκτιμήσεων  αποτελούν πλήγμα για την ίδια την αξιοπιστία των ευρημάτων,  δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο τη διερεύνηση της  υπόθεσης, πλήττουν τα δικαιώματα του παιδιού και συνιστούν παραβίαση του Νόμου 91(Ι)/2014.

Δεδομένα που αφορούν την υγεία οποιουδήποτε προσώπου αποτελούν  ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, και άρα πρέπει να τυγχάνουν αυξημένης προστασίας,  σεβασμού και εχεμύθειας, στο πλαίσιο επίσης του ιατρικού απορρήτου. Η δημοσιοποίησή τους από ιατρικό προσωπικό θεωρείται παράνομη. Διερωτόμαστε γιατί μέχρι στιγμής ούτε η  Επίτροπος  Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ούτε η Επίτροπος Διοίκησης ως αρχές κατά του ρατσισμού δεν έχουν προχωρήσει σε αυτεπάγγελτες έρευνες στο πλαίσιο των δικών τους αρμοδιοτήτων.

Επιπρόσθετα, τόσο η δημοσιοποίηση των ιατρικών δεδομένων του βρέφους όσο  και οι δηλώσεις στα ΜΜΕ όπου γίνεται λόγος για ταύτιση της καταγωγής της οικογένειας με το φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης, της κλειτοριδεκτομής και της εκούσιας ρήξης του παρθενικού υμένα, από πλευράς ιατρικού προσωπικού ενός δημόσιου νοσοκομείου θεωρούμε ότι αποτελούν ξεκάθαρη περίπτωση θεσμικού ρατσισμού και συντελούν στον περαιτέρω στιγματισμό μιας ολόκληρης εθνοτικής κοινότητας και στην αναπαραγωγή αρνητικών στερεοτύπων εναντίον της.

Θα πρέπει επομένως οποιαδήποτε διερεύνηση της συμπεριφοράς όλων όσων ενέχονται στα πιο πάνω να γίνει επίσης υπό το πρίσμα της διάκρισης λόγω εθνοτικής καταγωγής στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και παροχή υπηρεσιών, η οποία απαγορεύεται και συνιστά ποινικό αδίκημα  σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ίσης Μεταχείρισης (Φυλετική ή Εθνοτική Καταγωγή) Νόμου του 2004 (59(I)/2004).

Διαπιστώνουμε επίσης σοβαρές παραβιάσεις του  περί των Δικαιωμάτων Ύποπτων Προσώπων, Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Προσώπων που Τελούν υπό Κράτηση Νόμου του 2005 (Ν. 163(I)/2005), σε σχέση με τη σύλληψη του πατέρα, ως υπόπτου για βιασμό, αφού σε επικοινωνία που είχαμε μαζί του μας ενημέρωσε ότι δεν ήταν επαρκώς ενήμερος για τους λόγους κράτησής του αλλά ούτε και για τα δικαιώματά του ως ύποπτος διάπραξης αδικήματος.  Παράλληλα από τα ΜΜΕ παρουσιάστηκε ως ένοχος και σε καμία των περιπτώσεων δεν έγινε σεβαστό το τεκμήριο αθωότητας του ενώ αποκαλύφθηκαν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα  όπως η χώρα καταγωγής του και η ηλικία του ίδιου και της συζύγου  του.

Ο τρόπος που δημοσιοποιήθηκε στο ευρύ κοινό η υπόθεση, με την αποκάλυψη της καταγωγής της οικογένειας και της ηλικίας των μελών της, σε μια μικρή χώρα σαν την Κύπρο, οδήγησαν πολύ γρήγορα στην ταυτοποίηση της οικογένειας από τα μέλη της κοινότητας της. Ως αποτέλεσμα η οικογένεια σήμερα δέχεται πιέσεις από ομοεθνείς τους, η οποίοι τους θεωρούν υπαίτιους για τον στιγματισμό ολόκληρης της κοινότητάς τους από την κυπριακή κοινωνία.

Οι δημόσιες δηλώσεις που ακολούθησαν είτε από ειδικούς, είτε από θεσμικά είτε από άλλα δημόσια πρόσωπα ουσιαστικά τροφοδότησαν την πεποίθηση ότι ο πατέρας είναι ένοχος και ενίσχυσαν τα ρατσιστικά στερεότυπα που ήδη υπάρχουν εναντίον της εθνοτικής ομάδας της οικογένειας. Οι δημόσιες τοποθετήσεις έπρεπε να αποφεύγονται σε τέτοιες περιπτώσεις μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες και με σκοπό την καλύτερη προστασία πρωταρχικά του ίδιου του  παιδιού.

Στηλιτεύουμε, ακόμα, την επιλεκτική ευαισθησία των αρχών για την προστασία των δικαιωμάτων του 5μηνου βρέφους. Κακοποίηση και βία αποτελούν οι συνθήκες διαβίωσης της οικογένειας αναγνωρισμένων προσφύγων του βρέφους, η οποία έχει αιτηθεί από τον περασμένο Νοέμβριο παροχή Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος χωρίς να έχει λάβει ακόμα απάντηση και ζει με 280 ευρώ τον μήνα σε ένα μικρό διαμέρισμα υπό άθλιες συνθήκες, χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό και  χωρίς να μπορεί να καλύψει τις πολύ βασικές ανάγκες για μια αξιοπρεπή διαβίωση, ενώ δεν είναι δυνατό να καλυφτούν ούτε οι ανάγκες του ίδιου του βρέφους ακόμα και σε σχέση με την διατροφή και καθαριότητά του. 

Τέλος καλούμε όλα τα άτομα που εργάζονται στα ΜΜΕ να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά όταν μεταδίδουν ειδήσεις που αφορούν εθνοτικές ομάδες και ιδιαίτερα παιδιά  έτσι ώστε να μην αναπαράγουν ρατσιστικά στερεότυπα και να  επιβεβαιώνουν τα γεγονότα.

Καλούμε τις διωκτικές αρχές και τους ανεξάρτητους θεσμούς να αναλάβουν τις ευθύνες του και να ενεργήσουν κατά παντός προσώπου που έχει παραβιάσει τα δικαιώματα του βρέφους και της οικογένειας γενικότερα.

Διοικητικό Συμβούλιο

Καταδίκη – σταθμός για ρατσιστικές δηλώσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

By Doros Polykarpou

Στις  07 Ιανουαρίου το Επαρχιακό δικαστήριο Λευκωσίας καταδίκασε για πρώτη φορά πολίτιδα για ρατσιστικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συγκεκριμένα, η κα. Α. Μ. αποτεινόμενη σε  γονέα τον χαρακτήρισε «ανόητο» γιατί υιοθέτησε  παιδιά από την Ασία τα οποία είναι «βλάκες», όπως η ίδια ισχυρίστηκε.

Η ΚΙΣΑ θεωρεί  ότι η απόφαση αυτή αποτελεί αναμφίβολα σημαντική και  θετική εξέλιξη στην προσπάθεια που καταβάλλεται για την καταπολέμηση και εξάλειψη της ξενοφοβίας, του ρατσιστικού λόγου, της ρητορικής και των εγκλημάτων μίσους. Φαινόμενα εντελώς απαράδεκτα και επικίνδυνα, τα οποία όμως λαμβάνουν  ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τόσον η Αστυνομία όσο και η Γενική Εισαγγελία ανταποκρίθηκαν θετικά στη καταγγελία της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, μετά από καταγγελία πολίτη.

Χαιρετίζουμε την καίρια παρέμβαση της  Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού που εμφανώς επηρέασε και την αντίδραση των διωκτικών και εισαγγελικών αρχών. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται η ανάδειξη του θεσμού αυτού ως ένα από τους κορυφαίους θεσμούς  προάσπισης και προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον τόπο μας.

Η ΚΙΣΑ εκφράζει ταυτόχρονα τις ανησυχίες της ως προς το γεγονός ότι η ίδια συντεταγμένη και με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο αντιμετώπιση, δεν παρατηρήθηκε σε άλλες υποθέσεις και καταγγελίες παρόμοιας φύσης, της ίδιας της ΚΙΣΑ ή άλλων θυμάτων. Η ΚΙΣΑ εκτιμά ότι η αποφασιστικότητα που επέδειξαν οι θεσμοί  απονομής της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι άσχετη με το γεγονός ότι οι γονείς των παιδιών που στοχοποιήθηκαν είναι Κύπριοι, και η υπόθεση αφορούσε παιδιά, τα οποία είναι πολύ πιο ευάλωτα σε τέτοιες καταστάσεις και άρα πρέπει να τυγχάνουν αυξημένης προστασίας.  

Από την εμπειρία της ΚΙΣΑ μέχρι σήμερα και τις καταγγελίες που έχει υποβάλει για παρόμοιες υποθέσεις, εκτιμούμε ότι η σημερινή έξαρση αυτών των φαινομένων, ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενδεχομένως να μην υφίστατο  αν οι διάφοροι θεσμοί απονομής της δικαιοσύνης, και , ιδιαίτερα ο Γενικός Εισαγγελέας,  αντιδρούσαν με την ίδια αποφασιστικότητα σε όλες τις περιπτώσεις ρατσιστικής και ξενοφοβικής ρητορικής και ρητορικής μίσους, ανεξάρτητα από ποιον αυτή προέρχεται και ανεξάρτητα από την εθνοτική καταγωγή ή άλλη διαφορετικότητα των θυμάτων.

Οφείλουμε επίσης να επισημάνουμε ότι για μια ακόμη φορά, ο κατ΄εξοχήν αρμόδιος εξωδικαστικός μηχανισμός για την καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων, η Επίτροπος Διοικήσεως έλαμψε δια της απουσίας και σιγής της. Όπως έχει επανειλημμένα καταγγείλει η ΚΙΣΑ, η Επίτροπος έχει κατ’ επανάληψη απορρίψει την περαιτέρω εξέταση σοβαρών υποθέσεων που υποβάλλονται από την οργάνωση μας  αλλά και άλλες ΜΚΟ, αναφορικά με τις διακρίσεις, το ρατσιστικό και ξενοφοβικό λόγο και στη βάση αόριστων δικαιολογιών ή της «διακριτικής [της] ευχέρειας» να μην επιλαμβάνεται παραπόνων που η ίδια κρίνει ότι δεν αξίζουν εξέτασης. Δυστυχώς, η Επίτροπος, η οποία έπρεπε να εργάζεται   για την προάσπιση του κράτους δικαίου και των δικαιωμάτων των πολιτών, υπονομεύει τις κατακτήσεις  των προκατόχων της, παραλύοντας τον θεσμό. 

Στη βάση των πιο πάνω, η ΚΙΣΑ καλεί όλες τις αρμόδιες αρχές και ιδιαίτερα τις διωκτικές αρχές , περιλαμβανομένου του  Γενικού Εισαγγελέα, την Επίτροπο Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή των σχετικών νομοθεσιών που ποινικοποιούν τον ρατσιστικό και ξενοφοβικό λόγο και ρητορική μίσους και την αντιμετώπιση  όλων των καταγγελιών  για ξενοφοβικό και ρατσιστικό λόγο, ρητορική και εγκλήματα μίσους με την ίδια αποφασιστικότητα και ευαισθησία που επέδειξαν στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Διοικητικό Συμβούλιο, 10.01.2018

Landmark conviction for racist comments in social media

By Doros Polykarpou

On 7 January, the District Court of Nicosia convicted for the first time a citizen for racist comments on social media. In particular, responding to a parent, Ms A.M. called him ‘’stupid’’ because he had adopted children from Asia, which are ‘’idiots’’, as she claimed.

KISA considers that this decision undoubtedly constitutes an important and positive development in the efforts for the elimination and combating of xenophobia, racist discourse, hate speech and hate crime. Phenomena completely unacceptable and dangerous but which have taken uncontrollable proportions, especially on social media. Both the Police and the Attorney-General responded positively to the report of the Commissioner for Children’s Rights, following a complaint by a citizen.


We applaud the decisive intervention of the Commissioner for Children’s Rights, which obviously influenced the reaction of the prosecuting authorities. Once again, it is confirmed that this is one of the top institutions for the protection and promotion of human rights in Cyprus.

At the same time, KISA expresses its concerns regarding the fact that this approach based on the current legal framework was not observed in other similar cases and complaints of similar nature, submitted by KISA or other victims. KISA is of the opinion that the determination shown by the administration of justice agencies in this case is not irrelevant to the fact that the parents of the targeted children are Cypriots, and that the case concerned children, a group particularly vulnerable to such situations and therefore warranting increased protection.


From KISA’s experience todate and the reports submitted for similar cases, we consider that the current upsurge of such phenomena, especially on the social media, would probably not be as intense if the administration of justice agencies, and particularly the Attorney General, reacted with the same determination in all cases of racist and xenophobic discourse and hate speech, regardless of the person that this action came from and regardless of the ethnic origin or other diversity of the victims.

We also note that, once more, the only extrajudicial institution, with a specific mandate to combat racism and discrimination, the Ombudsman and national human rights institution, was conspicuous by being absent. As reported by KISA on many occasions, the Ombudsman, repeadelty rejected the examination of serious cases submitted by our organisation as well as other NGOs, relating to discrimination and racist and xenophobic speech on the basis abstract justifications or her discretion not to examine complaints that she finds not worthy of examination. Unfortunately, the Obbudsman who was supposed to safeguard the rule of law and the human rights of the people, does not only fulfil its mandate but also undermines the achievements of predecessors, nullifying the institution.

On the basis of the above, KISA calls on all competent authorities, especially the prosecution authorities including the Attorney General, and the Ombudsman and National Human Rights Body, to proceed to the complete and effective Implementation of the legislation that criminalises racist and xenophobic discourse and hate speech and for the treatment of all reports and complaints about xenophobic and racist discourse, hate speech and crime with the same determination and sensitivity exhibited in this particular case.

Steering Committee, 10.01.2019

Απόφαση Υπουργικού Συμβουλίου για την Μετανάστευση Αρ. 33.210, Ημερ. 19.03.1990

By Doros Polykarpou


Απόφαση του υπουργικού συμβουλίου 33210 ημερομηνίας 19.03.1990,

Η σημερινή τραγική κατάσταση στο μεταναστευτικό, περιλαμβανομένων και των σοβαρών παραβιάσεων των δικαιωμάτων των μεταναστών/τριών, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έλλειψη ολοκληρωμένης μεταναστευτικής πολιτικής η οποία με βάση τις τότε αποφάσεις, περιορίστηκε σε θέματα «απασχόλησης ξένου εργατικού δυναμικού» και μάλιστα ως «βραχυπρόθεσμο μέτρο»

Το μεταναστευτικό πλαίσιο έχει καθοριστεί στη απόφαση του υπουργικού συμβουλίου ημερομηνίας 19.03.1990, κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες και μέχρι σήμερα δεν έχει διαφοροποιηθεί ουσιαστικά.

Μέσα από το έγγραφο γίνεται φανερή η μεγάλη σημασία που αποδόθηκε στα οφέλη της μετανάστευσης για την φιλοξενούσα κοινωνία ώστε να μπορέσει η οικονομία της “να προχωρήσει σε τεχνολογική αναβάθμιση και κατ’ επέκταση στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας” της στο τότε ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Επίσης το έγγραφο καταδεικνύει τη μεγάλη συμβολή των μεταναστών και μεταναστριών στη δημιουργία των προϋποθέσεων για προώθηση μακροπρόθεσμων στόχων της κυπριακής κοινωνίας όπως «η καλύτερη αξιοποίηση του εγχώριου εργατικού δυναμικού, την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας και την εισαγωγή νέας τεχνολογίας”

Μέσα από το έγγραφο φαίνεται ότι η μεταναστευτική πολιτική δεν έλαβε καθόλου υπόψη την τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των μεταναστών/τριών. Μάλιστα έδινε το δικαίωμα σε επιχειρήσεις που δεν πληρούσαν τους όρους ασφάλειας και υγείας να εργοδοτήσουν μετανάστες και μετανάστριες ως προσωρινό μέτρο μέχρι την βελτίωση τους.

Global Migrants Day: Yes to the Global Compact for Migration

By Doros Polykarpou

On the occasion of the International Migrants Day on 18 December, KISA together with the entire civil society for defending human rights worldwide welcomes the adoption of the UN Global Compact for Migration during the Intergovernmental Conference of some 150 states, which was held in Marrakesh in Morocco, on 10-11 December 2018.

The Global Compact is the first inter governmentally negotiated agreement after the adoption of the New York Declaration for Refugees and Migrants by the UN General Assembly in September 2016.

In the context of today’s political situation, with the upsurge of populism and nationalism, the mainstreaming and normalisation of racism and hate speech, the anti-immigrant narrative and Trump’s politics of a wall at the borders with Mexico but also EU’s ‘Fortress Europe’, the Global Compact constitutes a significant step towards the right direction. The Global Compact includes a series of components which, if implemented, will provide a framework for the sufficient recognition, protection and safeguarding of migrants’ human rights with special provisions for children, women and persons with disabilities.

In spite of the positive elements, the Global Compact presents some serious deficits and weaknesses which have been pointed out and criticised by numerous NGOS during meetings and discussions among representatives of the civil society, governments and other stakeholders, which took place prior to the adoption of the Global Compact, in the period 4-8 December in Marrakesh, and during which KISA was represented by its Executive Director, Doros Polykarpou.These meetings were organised by the Global Forum for Migration and Development and People’s Global Action Coalition for Migration, Development and Human Rights.

Among the most significant weaknesses and issues of the Global Compact is its non-binding nature, a fact which essentially renders it a political declaration of principles that will require many and painstaking efforts as well as strong political will to implement it. An equally important factor for the successful implementation of the Global Compact is the effective coordination of the actions, policies and measures envisaged. Assigning this coordination to the International Organization for Migration causes worry and concern to civil society since so far IOM’s activity has been substantially limited to the dubious “voluntary” return programme.

However,the most important obstacle to be faced by the Global Compact, and which will deem whether it will be established as another declaration of wishful thinking or as an effective means for the achievement of its aims towards the effective protection and defence of the rights of migrants, derives from the continued rise of extreme right-wing, nationalist and neo-fascist parties and movements which have linked the financial crisis with migration and refugee flows. AfterUS’s withdrawal from the negotiations of the Global Compact in 2017, 15countries refused to adopt the Global Compact despite having participated in the negotiation process to the end. 11 of which are EU member states, most of whose governments embrace extreme right and / or neo-fascist ideology.

Despite the fact that the response of the Republic of Cyprus has been positive, it nevertheless remains silent on the importance of the Global Compact and its willingness to participate in any way in its implementation.

In comparison to other EU member states, which have participated more substantially and to the highest level in the adoption of the Global Compact,such as German Chancellor Angela Merkel, whose speech at the Intergovernmental Conference was applauded, the Cypriot government chose to be represented by a diplomatic official.

Inlight of the adoption of the Global Compact for Migration and on the occasion of the International Migrants Day, KISA calls on the Republic of Cyprus:

  1. To immediately proceed to a structured dialogue with all stakeholders, including civil society organizations, with a view to developing a coherent action plan for the implementation of the Global Compact as well as measures and actions to monitor and evaluate its implementation.
  2. To replace the current migration model and launch a consultation process towards the adoption of a migration mode and policy based on the multicultural nature of modern societies and the principles of respect for human rights.
  3. To develop policies for the substantial integration of migrants and their equal participation in Cypriot society.
  4. To develop an integrated plan to curb and combat discrimination, racism, racist violence, hate speech and hate crimes.
  5. To take all necessary measures, including legislative, to ensure that migrants have equal access to economic and social rights, such as public health, the benefits of their contributions to social security funds, the benefit policies, etc.

Steering Committee


[1] http://undocs.org/en/A/CONF.231/3

Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστριών/τών: Ναι στο Παγκόσμιο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση

By Doros Polykarpou

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Μεταναστριών/τών στις 18 Δεκεμβρίου, η ΚΙΣΑ μαζί με ολόκληρη την κοινωνία των πολιτών για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά το παγκόσμιο χαιρετίζει την υιοθέτηση του Παγκόσμιου Συμφώνου του ΟΗΕ για τη  Μετανάστευση στη διακυβερνητική διάσκεψη 150 τόσων χωρών, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μαρακές του Μαρόκου στις 10-11Δεκεμβρίου 2018.

Το Σύμφωνο είναι η πρώτη συμφωνία που έτυχε διακυβερνητικής διαπραγμάτευσης με την υιοθέτηση στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ της Διακήρυξης της Νέας Υόρκης για Πρόσφυγες και Μετανάστριες/τες το Σεπτέμβριο του 2016.  Το έγγραφο θα αποτελέσει αντικείμενο μιας τελευταίας ψηφοφορίας επικύρωσης στις 19 Δεκεμβρίου στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

Στο πλαίσιο των σημερινών πολιτικών συνθηκών, με την έξαρση του λαϊκισμού και του εθνικισμού, την κανονικοποίηση και ομαλοποίηση του ρατσισμού και του λόγου μίσους, του αντι-μεταναστευτικού αφηγήματος και των πολιτικών του τείχους στα σύνορα με το Μεξικό του Τράμπ αλλά και των πολιτικών της ΕΕ ‘Ευρώπη-οχυρό’, το Σύμφωνο αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Το Σύμφωνο περιλαμβάνει μια σειρά από στοιχεία τα οποία στο βαθμό που θα εφαρμοστούν, θα διαμορφώσουν ένα πλαίσιο για ικανοποιητική αναγνώριση, υπεράσπιση και κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστριών/ών  με ειδικές πρόνοιες για τα παιδιά , τις γυναίκες και τα άτομα με αναπηρία.

Παρά τα θετικά στοιχεία, στο Σύμφωνο υπάρχουν σοβαρά ελλείμματα και αδυναμίες που καταγράφηκαν και έτυχαν κριτικής από πάμπολλες τόσες ΜΚΟ στις συναντήσεις και συζητήσεις μεταξύ εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, κυβερνήσεων και άλλων φορέων, οι οποίες προηγήθηκαν της έγκρισης του Συμφώνου από τις 4 μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου στο Μαρακές, και στις οποίες η ΚΙΣΑ εκπροσωπήθηκε με τον Εκτελεστικό της Διευθυντή, Δώρο Πολυκάρπου. Οι συναντήσεις αυτές διοργανώθηκαν από το Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη (Global Forum for Migration and Development) και την Παγκόσμια Κίνηση για τη Μετανάστευση, την Ανάπτυξη και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (People’s Global Action Coalition for Migration, Development and Human Rights).

Ανάμεσα στις πιο σημαντικές από τις αδυναμίες και τα προβλήματα του Συμφώνου είναι ο μη δεσμευτικός του χαρακτήρας, γεγονός που στην ουσία το καθιστά μια πολιτική διακήρυξη αρχών που θα χρειαστεί πολλές και επίπονες προσπάθειες καθώς και δυναμική πολιτική βούληση για να τεθεί σε εφαρμογή.Εξίσου σημαντικός παράγοντας επιτυχίας για την εφαρμογή του Συμφώνου είναι ο αποτελεσματικός συντονισμός των ενεργειών, πολιτικών και μέτρων που προβλέπονται. Η ανάθεση του συντονισμού αυτού στο  Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (International Organisation for Migration) προκαλεί ανησυχία και προβληματισμό στην κοινωνία των πολιτών, αφού μέχρι στιγμής η δράση του ΙΟΜ περιοριζόταν  ουσιαστικά στο αμφίβολο πρόγραμμα «εθελούσιας» επιστροφής.

 Το πιο σημαντικό, ωστόσο, εμπόδιο που θα αντιμετωπίσει το Σύμφωνο και το οποίο θα κρίνει την καθιέρωση του ως μια άλλη διακήρυξη ευχολογίων ή ως ένα αποτελεσματικό μέσο για την επίτευξη των στόχων του για αποτελεσματική προστασία και υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστριών/ών, εκπηγάζει από τη συνεχιζόμενη άνοδο ακροδεξιών, εθνικιστικών και νεοφασιστικών κομμάτων και κινήσεων που έχουν διασυνδέσει την οικονομική κρίση με τη μετανάστευση και τις προσφυγικές ροές. Μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από τις διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση του Συμφώνου το 2017, 15 χώρες αρνήθηκαν να υιοθετήσουν το Σύμφωνο παρά το ότι συμμετείχαν μέχρι τέλους στη διαπραγματευτική διαδικασία. 11 είναι χώρες μέλη της ΕΕ και στις περισσότερες από αυτές, οι κυβερνήσεις τους ασπάζονται ακροδεξιά ή/και νεοφασιστική ιδεολογία.

Παρά το ότι η Κυπριακή Δημοκρατία τοποθετήθηκε θετικά, εντούτοις μέχρι στιγμής τηρεί σιγή ιχθύος ως προς τη σημασία του Συμφώνου και τη βούληση της να μετέχει με οποιοδήποτε τρόπο στην εφαρμογή του. Σε αντίθεση με άλλες χώρες μέλη της ΕΕ, οι οποίες συμμετείχαν ουσιαστικά και στο ανώτατο επίπεδο στην υιοθέτηση του Συμφώνου, όπως η Γερμανίδα Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ, η ομιλία της οποίας στη διακυβερνητική διάσκεψη καταχειροκροτήθηκε, η κυπριακή κυβέρνηση επέλεξε να εκπροσωπηθεί από διπλωματικό αξιωματούχο.

Ενόψει της υιοθέτησης του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Μεταναστριών/ών, η ΚΙΣΑ ζητά από την Κυπριακή Δημοκρατία όπως:

  1. Προχωρήσει άμεσα σε ένα δομημένο διάλογο με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, περιλαμβανομένων και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, με σκοπό την επεξεργασία ενός ενιαίου σχεδίου δράσης  για την εφαρμογή του Συμφώνου καθώς και στα μέτρα και δράσεις για την αξιολόγηση της εφαρμογής του.
  2. Την αντικατάσταση του υφιστάμενου μοντέλου μετανάστευσης και την έναρξη διαβούλευσης για υιοθέτηση ενός μεταναστευτικού μοντέλου και πολιτικής στη βάση του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα των σύγχρονων κοινωνιών καθώς και στις αρχές του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  3. Την επεξεργασία πολιτικών για ουσιαστική ένταξη των μεταναστριών/ών και ισότιμη συμμετοχή τους στην Κυπριακή κοινωνία.
  4. Την επεξεργασία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αναχαίτισης και καταπολέμησης των διακρίσεων, του ρατσισμού, της ρατσιστικής βίας, της ρητορικής και των εγκλημάτων μίσους.
  5. Τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων και νομοθετικών ρυθμίσεων ώστε οι μετανάστριες/ες  να αποκτήσουν ισότιμη πρόσβαση στα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα όπως για παράδειγμα, τη δημόσια υγεία, τα οφέλη από τις εισφορές τους στα ταμεία κοινωνικών ασφαλίσεων, την επιδοματική πολιτική, κ.α.

Διοικητικό Συμβούλιο


[1] http://undocs.org/en/A/CONF.231/3

Refugees stranded on British Military Bases for over 20 years are finally granted indefinite entry and stay permit for the UK

By Doros Polykarpou

A group of refugees,who had been stranded on a British army base in Cyprus for over 20 years, has been granted by the British government indefinite entry permit for the UK for permanent residence.

The group of six families, represented by the law firm Leigh Day, had been fighting through the courts to obtain permission to enter the UK for nearly four years. Shortly before the final Supreme Court hearing on the case was due to be heard, the British government offered to settle the case by agreeing to grant all the families indefinite permit to enter the UK.

In October 1998, the six heads of families were amongst a group of 75 individuals from Ethiopia,Iraq, Sudan and Syria, who found themselves on the shores of the army base after the fishing boat with which they were travelling to Italy foundered off the coast of Cyprus. Following their arrival, the British military detained six of them for up to eighteen months as the British determined whether or not they were genuine refugees. 

Between 1999 and 2000the six men and women were released after being recognised as refugees under the 1951 Refugee Convention following a procedure conducted by the Sovereign Base Area Administration in conjunction with the Home Office and the UN Refugee Agency (UNHCR).  Those six men and women and their children have remained living on the Sovereign Base Area (SBA) ever since and launched a legal case against the government in January 2015 challenging the then Home Secretary, Theresa May’s refusal to give them leave to enter in November 2014.

They currently live in disused military accommodation on the SBA in Dhekelia, close to Larnaca, Cyprus. The families have had to endure deteriorating living conditions on theSBA with limited access to healthcare, living in bungalows which were due to be demolished in 1997 and which were found to contain potentially harmful levels of asbestos in 2008.

The UK Government has consistently denied legal responsibility for the Claimants and their families.Instead, it argued that the Refugee Convention was never extended to the SBA and that the families had no grounds on which to seek resettlement in the UK.

Expert reports commissioned by the UNHCR in 2013 found high levels of anxiety and depression amongst the families with all children being assessed to have suffered in their “psychological health” due to their living conditions.

The Government argued during the case that it reached an informal agreement with the Republic of Cyprus (RoC) to accept the refugees in 2005. However, it failed to provide any written assurances or guarantees from the RoC of this agreement who when questioned by Channel4 in September of this year denied responsibility for the refugees.

In November 2014 the then Home Secretary Theresa May refused to consider the claimants for admission into the UK. That decision was subject to judicial review proceedings heard in the High Court in March 2016 which resulted in a court ruling that the decision was unlawful and must be quashed. The government appealed the judgment to the Court of Appeal, but in May 2017 the Court of Appeal ruled unanimously that the government had acted unlawfully when refusing access to the UK to the claimants. The government was forced to make a new decision in July 2017 following the finding the Refugee Convention did apply to the SBA as a matter of law, but again refused entry to the clients and their families. 

The government then appealed again to the Supreme Court, which following a two-day hearing in December 2017 made an interim judgment in July 2018 concluding that the Refugee Convention did apply to the SBA and asking the parties to make further written submissions on a number of additional questions. 

Tessa Gregory, solicitor at Leigh Day, said:

 “We are delighted that the current Home Secretary has done the humane thing and agreed to grant our clients and their families leave to enter the UK for permanent residency.

“The heads of these six refugee families who washed up on a British army base in 1998 were fleeing from terrible conditions in their own countries. Instead of being welcomed into the UK as refugees they have been left in limbo for twenty years, raising their families in substandard housing, riddled with deadly asbestos andvoid of an official identity. 

“My clients now want to put those wasted years behind them and build a new life in the UK with stability and security. These six families have hope again and are looking forward to contributing to our society. Over the coming days and weeks we hope to work closely with the Home Office and other agencies to ensure that the families have the right to support on their arrival in the UK to make the transition as smooth as possible.”

Tag Bashir, the lead claimant, said:

 “We only want to thank everyone who has worked so hard to help us escape this twenty year nightmare. I cannot express how happy our families are to be given the opportunity to come to the UK and start our lives again”

Matthew Saltmarsh, spokesperson for the UNHCR, added:

“UNHCR has followed this protracted case closely from the start, advocating for a durable solution for the individuals who found themselves stranded on the British Sovereign Base Areas (SBA) after fleeing persecution and violence. We are delighted that the UK Government has agreed to grant the refugees indefinite leave to remain in the UK and that proceedings are now settled. We are now examining, with partners in the sector, how best the individuals can be supported to help them integrate in the UK and rebuild their lives, which had been in limbo for many years.”

Doros Polykarpou, executive director of KISA, said:

‘’It is with great delight that KISA got informed regarding the vindication of the refugees of the British Military Bases, and along with them the long struggle of KISA, which had started this case and carried it on despite the adverse circumstances and discouraging predictions.KISA would like to thank the law firms of Leigh Day Solicitors and Nicoletta Charalampidou DEPE for their persistence to carry on  with the case and to emphasise that this case set an obvious example of the importance of strategic litigation for the protection of migrants and human rights.’’

 KISA, 05.12.2018

Οι πρόσφυγες που είχαν εγκλωβιστεί για πάνω από 20 χρόνια στις Βρετανικές Βάσεις χορηγούνται επ’ αόριστο άδεια εισόδου και παραμονής στο Η?

By Doros Polykarpou

Η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να χορηγήσει επ’ αόριστο άδεια εισόδου στο Ηνωμένο Βασίλειο στις και στους πρόσφυγες που είχαν ναυαγήσει και εγκλωβιστεί τα τελευταία 20 χρόνια στις στρατιωτικές βάσεις της στην Κύπρο.

Οι έξι οικογένειες προσφύγων, οι οποίες εκπροσωπούνται νομικά από την εταιρία Leigh Day, διεκδικούν δικαστικά τα τελευταία τέσσερα χρόνια άδεια εισόδου στο Ηνωμένο Βασίλειο και λίγο πριν την τελική ακρόαση της υπόθεσης από το Ανώτατο Δικαστήριο, η  βρετανική κυβέρνηση προσφέρθηκε για διακανονισμό της  υπόθεσης δίνοντας σε όλες τις οικογένειες επ’ αόριστο άδεια εισόδου στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Τον Οκτώβριο του 1998, οι έξι επικεφαλείς των οικογενειών ήταν μεταξύ των 75 ατόμων από την Αιθιοπία, το Σουδάν και την Συρία που κατέληξαν στις ακτές των στρατιωτικών βάσεων έπειτα από το ναυάγιο ανοικτά των κυπριακών ακτών του αλιευτικού σκάφους στο οποίο επέβαιναν με προορισμό την Ιταλία. Μετά την άφιξή τους,οι έξι τέθηκαν υπό κράτηση από τον βρετανικό στρατό για 18 μήνες ενόσω προσδιοριζόταν εάν επρόκειτο ή όχι για πρόσφυγες.

Μεταξύ 1999 και 2000, οι έξι άνδρες και γυναίκες αναγνωρίστηκαν ως πρόσφυγες σύμφωνα με την Σύμβαση του 1951 για τους και τις Πρόσφυγες και αφέθηκαν ελεύθεροι/ες, ακολουθώντας τη διαδικασία που διεξάγεται από την διοίκηση των βρετανικών βάσεων σε συνεργασία με το Βρετανικό Υπουργείο Εσωτερικών και την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες. Οι έξι άνδρες και γυναίκες μαζί με τα παιδιά τους παραμένουν από τότε στις βρετανικές βάσεις και τον Ιανουάριο του 2015 κινήθηκαν νομικά εναντίον της βρετανικής κυβέρνησης, καταθέτοντας ένσταση για την άρνηση της τότε Υπουργού Εσωτερικών Τερέζα Μέι να τους δώσει άδεια εισόδου τον Νοέμβριο του 2014.

Μέχρι και σήμερα, οι οικογένειες διαμένουν σε εγκαταλελειμμένα στρατιωτικά καταλύματα στην Βάση της Δεκέλειας, κοντά στην Λάρνακα. Οι οικογένειες  παράμειναν στις βάσεις υπό άθλιες συνθήκες διαβίωσης, με περιορισμένη πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, διαμένοντας σε μπανγκαλόου που επρόκειτο να κατεδαφιστούν το 1997 και στα οποία βρέθηκαν δυνητικά επιβλαβείς ποσότητες αμίαντου το 2008.

Η βρετανική κυβέρνηση έχει αρνηθεί επανειλημμένα τη νομική ευθύνη για τις οικογένειές. Απεναντίας, έχει υποστηρίξει ότι δεν επεκτάθηκε ποτέ η ισχύς της Σύμβασης του 1951 για τις και τους Πρόσφυγες στις βρετανικές βάσεις της Κύπρου και ως εκ τούτου, οι οικογένειες δεν δικαιούνταν να διεκδικήσουν εγκατάσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 2013, σύμφωνα με εκθέσεις ειδικών από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, οι οικογένειες των προσφύγων βρέθηκαν να υποφέρουν σε μεγάλο βαθμό από αγχώδεις διαταραχές και κατάθλιψη, ενώ όλα τα παιδιά εκτιμήθηκε ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα στην ψυχική τους υγεία εξαιτίας των άθλιων συνθηκών διαβίωσής τους.

Κατά τη διάρκεια της υπόθεσης, η βρετανική κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι το2005 είχε καταλήξει σε ανεπίσημη συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία για να αποδεχθεί η Κυπριακή Δημοκρατία τους πρόσφυγες. Ωστόσο, δεν παρείχε γραπτές διαβεβαιώσεις ή εγγυήσεις σε σχέση με αυτήν τη συμφωνία από την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία αρνήθηκε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους οποιαδήποτε ευθύνη σχετικά με τις και τους πρόσφυγες, σε σχετικό ερώτημα του Channel 4 της βρετανικής τηλεόρασης

Το Νοέμβριο του 2014, η τότε Υπουργός Εσωτερικών, Τερέζα Μέι, αρνήθηκε να παραχωρήσει στις και στους αιτούντες άδεια εισόδου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η απόφαση υποβλήθηκε τον Μάρτιο του 2016 σε διαδικασία δικαστικού ελέγχου από το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο αποφάνθηκε ότι η άρνηση της Μέι ήταν παράνομη και έπρεπε να ακυρωθεί.  Η κυβέρνηση άσκησε έφεση στην απόφαση στο Εφετείο, το οποίο με τη σειρά του, τον Μάιο του 2017 αποφάσισε ομόφωνα ότι η απόφαση της κυβέρνησης να αρνηθεί στις και στους αιτούντες είσοδοστο Η.Β. ήταν παράνομη.

 Η κυβέρνηση στη συνέχεια άσκησε εκ νέου έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο, έπειτα από διήμερη ακρόαση τον Δεκέμβριο του 2017, κατέληξε, τον Ιούλιο του 2018, στην προσωρινή απόφαση ότι η Σύμβαση του 1951 για τις και τους Πρόσφυγες έχει ισχύ στις βρετανικές βάσεις της Κύπρου και ζήτησε από τα διάδικα μέρη να υποβάλουν γραπτές παρατηρήσεις σχετικά με ορισμένες πρόσθετες ερωτήσεις. 

Λίγο πριν την ακρόαση ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου που ήταν προγραμματισμένη για τις 26 Νοεμβρίου του 2018, η κυβέρνηση αποφάσισε για διακανονισμό της υπόθεσης, χωρίς να αποδέχεται ευθύνη, και παραχώρησε επ’ αόριστο άδεια εισόδου στο Η.Β. στις και στους έξι αιτούντες και στις οικογένειές τους.

 Η Tessa Gregory, δικηγόρος της Leigh Day, δήλωσε:

«Εκφράζουμε την ικανοποίησή μας που η παρούσα ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών χειρίστηκε με ανθρωπιά την υπόθεση και αποφάσισε να χορηγήσει στις και στους πελάτες μας και τις οικογένειές τους άδεια εισόδου στο Η.Β. για μόνιμη διαμονή. ’Οι επικεφαλείς αυτών των έξι οικογενειών προσφύγων που κατέληξαν στις βρετανικές βάσεις το 1998 τράπηκαν σε φυγή από τις χώρες τους εξαιτίας ανυπόφορων συνθηκών. Αντί να γίνουν ευπρόσδεκτες/οι από το Η.Β. ως πρόσφυγες,οι άνθρωποι αυτοί αφέθηκαν σε κατάσταση αβεβαιότητας για είκοσι χρόνια και αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε πολύ κακής ποιότητας οικήματα,γεμάτα από θανατηφόρο αμίαντο και χωρίς επίσημη ταυτότητα. Οι πελάτες μου θέλουν τώρα να αφήσουν πίσω τους όλα αυτά τα χρόνια και να χτίσουν μια νέα ζωή στο Η.Β. με σταθερότητα και ασφάλεια. Τις επόμενες μέρες ελπίζουμε να δουλέψου με στενά με το Υπουργείο Εσωτερικών και τους άλλους φορείς για να εξασφαλίσουμε ότι οι οικογένειες των προσφύγων θα λάβουν την κατάλληλη στήριξη κατά την άφιξή τους στο Η.Β. και να κάνουμε τη μετάβασή τους όσο το δυνατόν πιο ομαλή.»

Ο Tag Bashir, ο κύριος αιτητής στην υπόθεση, δήλωσε:

«Το μόνο που θέλουμε είναι να ευχαριστήσουμε όλες και όλους που εργάστηκαν τόσο σκληρά για να μας βοηθήσουν να διαφύγουμε από τον εικοσάχρονο εφιάλτη μας.Δεν μπορώ να εκφράσω πόσο χαρούμενες είναι οι οικογένειές μας που μας δόθηκε η ευκαιρία να πάμε στο Η.Β. και να ξεκινήσουμε τις ζωές μας ξανά.»

Ο Matthew Saltmarsh, εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, πρόσθεσε:

«Η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες παρακολουθούσε στενά από την πρώτη στιγμή την υπόθεση, υπερασπίζοντας μια μόνιμη λύση για τα άτομα που βρέθηκαν αποκλεισμένα στις βρετανικές βάσεις, αφότου τράπηκαν σε φυγή από τις χώρες τους προκειμένου να ξεφύγουν από διώξεις και βία. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που η βρετανική κυβέρνηση συμφώνησε να παραχωρήσει στις και στους πρόσφυγες επ’ αόριστο άδεια διαμονής στο Η.Β. και που το ζήτημα έχει πλέον διευθετηθεί νομικά. Εξετάζουμε πλέον, σε συνεργασία με τους εταίρους μας επί του ζητήματος, τον καλύτερο δυνατό τρόπο που θα μπορούσαν τα άτομα αυτά να βοηθηθούν έτσι ώστε να ενταχθούν στο Η.Β. και να ξαναχτίσουν τις ζωές τους, οι οποίες βρίσκονται σε καθεστώς αβεβαιότητας εδώ και πολλά χρόνια.

O Δώρος Πολυκάρπου, εκτελεστικός διευθυντής της ΚΙΣΑ, δήλωσε:

Είναι με ιδιαίτερη χαρά που η ΚΙΣΑ ενημερώθηκε για τη δικαίωση των προσφύγων των βρετανικών βάσεων. Μαζί με αυτές και αυτούς δικαιώθηκε μιαπολύχρονη προσπάθεια της ΚΙΣΑ, η οποία ξεκίνησε αυτήν τη διαδικασία και τησυνέχισε παρά τις αντίξοες συνθήκες και τις αποθαρρυντικές προγνώσεις. Η ΚΙΣΑ επιθυμεί να ευχαριστήσει τα δικηγορικά γραφεία Leigh Day Solicitors και Νικολέττα Χαραλαμπίδου ΔΕΠΕ για την επιμονή τους να συνεχίσουν την υπόθεση καινα τονίσει ότι η υπόθεση αυτή συνιστά τρανταχτό παράδειγμα της σημασίας της στρατηγικής νομικής διεκδίκησης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 ΚΙΣΑ, 05.12.2018

Ελευθερώστε την Αμάλ Φάτχι! Τερματίστε την καταστολή των οργανώσεων και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αίγυπτο!

By Doros Polykarpou

Με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, η ΚΙΣΑ και το Ινστιτούτο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Καΐρου καλωσορίζουν και στηρίζουν το Women’s Film Days, που διοργανώθηκε από την τοπική ομάδα του ΟΗΕ στην Κύπρο στο πλαίσιο της διεθνούς «Εκστρατεία 16 Μέρες Ακτιβισμού Κατά της Έμφυλης Βίας». Το φεστιβάλ ανοίγει με μια ταινία για την κατάσταση στην Αίγυπτο, όπου οι οργανώσεις μας υπενθυμίζουν ότι η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξακολουθεί να προκαλεί μεγάλη ανησυχία.

Η εναρκτήρια ταινία της πρωτοβουλίας του ΟΗΕ στην Κύπρο θα προβληθεί τη Δευτέρα 26/11/2018 στο Ινστιτούτο Goethe, με την δυνατή αιγυπτιακή ταινία «678»,που αναφέρεται σε τρεις Αιγύπτιες οι οποίες αναζητούν δικαιοσύνη και λογοδοσία, καθώς αντιμετωπίζουν την καθημερινή μάστιγα της σεξουαλικής παρενόχλησης στηδημόσια σφαίρα στην Αίγυπτο. Η έμφυλη βία και ιδιαίτερα η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών εξακολουθεί να διακυβεύεται σε μεγάλο βαθμό στην Αίγυπτο.

Kαλούμε τους ακτιβιστές υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την κοινωνίατων πολιτών και την κυπριακή κοινωνία γενικά να δείξουν την υποστήριξη και την αλληλεγγύη τους με τους Αιγύπτιους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όλους τους ακτιβιστές συμμετέχοντας στην προβολή της ταινίας “678”.

Όντως, σήμερα, η υπερασπιστής των δικαιωμάτων των γυναικών κα Αμάλ Φάτχι βρίσκεται στη φυλακή. Η Αμάλ καταδικάστηκε σε διετή φυλάκιση από αιγυπριακό δικαστήριο μετά που δημοσίευσε ένα προσωπικό βίντεο στο Facebook, εκφράζοντας την απογοήτευσή της για την παρενόχλησή που υπέστη αρκετές φορές σε μια ημέρα, μεταξύ άλλων από έναν αστυνομικό που φρουρούσε μια τράπεζα, καθώς κυκλοφορούσε στο Κάιρο για τη δουλειά της. 

H παρενόχληση και οι διώξεις που αντιμετωπίζει η κα Φάτχι αποτελούν μέρος της γενικής καταστολής των ακτιβιστών, των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ΜΚΟ και της κοινωνίας των πολιτών γενικότερα στην Αίγυπτο, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Πρόσφατα, τουλάχιστον 40 εργαζόμενοι στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δικηγόροι και πολιτικοί ακτιβιστές συνελήφθησαν ή εξαφανίστηκαν βίαια από τα τέλη Οκτωβρίου του 2018, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων αρκετών που παρείχαν υποστήριξη σε οικογένειες πολιτικών κρατουμένων.

Η «υπόθεση περί ξένης χρηματοδότησης» (αριθ. 173/2011) κατά των ΜΚΟ εξακολουθεί να επιτρέπει τη φίμωση και τον εκφοβισμό του κινήματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Αιγύπτου μέσω ανακρίσεων από δικαστή, απαγόρευση ταξιδιών κατά τουλάχιστον 30 ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, παγώματοςπεριουσιακών στοιχείων έναντι 10 ακτιβιστών και κατά 7 ομάδων υπεράσπισης δικαιωμάτων. Η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων έχει επιφέρει τη διακοπή λειτουργίαςΜΚΟ, όπως την περίπτωση της Νάζρα για Φεμινιστικές Σπουδές το2018.

Ο δρακόντειος νόμος για ΜΚΟ αρ. 70/2017 παραβιάζει το Σύνταγμα της Αιγύπτου και τις διεθνείς δεσμεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η εφαρμογή του αποσκοπεί στο να θέσει τη χρηματοδότηση ΜΚΟ, την εγγραφή, τις δραστηριότητες, τις δημοσιεύσεις, την εσωτερική διοίκηση και τη συνεργασία με οποιαδήποτε ξένη οντότητα, ακόμη και όργανα του ΟΗΕ, υπό κρατικό έλεγχο.

Απαιτούμε από την αιγυπτιακή Κυβέρνηση:

Ζητούμε από την κυπριακή Κυβέρνηση και τους διεθνείς παράγοντες:

Free Amal Fathy! End the crackdown of human rights organisations and defenders in Egypt!

By Doros Polykarpou

On the occasion of the International Day for the Elimination of Violence against Women, KISA and the Cairo Institute for Human Rights Studies  welcome and support the Women’s Film Days, organised by the UN Country Team in Cyprus in the framework of the international “16 Days of Activism against Gender-Based Violence Campaign”. The festival is introduced by a film-screening on the situation in Egypt where our organisations recall that violence against women and girls remains of great concern, including against women human rights defenders.

The opening film of the UN initiative in Cyprus will take place on Monday, 26.11.2018 at the Goethe Institute, screening the powerful Egyptian film “678”, which is about three Egyptian women in search for justice and accountability as they face the daily scourge of sexual harassment in the public sphere in Egypt. Gender-based violence and particularly violence against women and girls is stillvery much at stake in Egypt .

We call on human rights activists, civil society and Cypriot society at large to show their support and solidarity with the Egyptian human rights defenders and all activists by attending the screening of the film 678.

Indeed, today, young women’s rights defender Ms Amal Fathy is in prison. Amal was jailed for two years by an Egyptian court after she published a personal video on Facebook, expressing frustration at being harassed several times in a day, including by a police officer guarding a bank, as she went about her business in Cairo.

The harassment and persecution faced by Ms Fathy are part of the general crackdown of activists, human rights defenders, NGOs and civil society at large in Egypt, especially in the last few years. More recently, at least 40 human rights workers, lawyers, and political activists have been arrested or forcibly disappeared since late October 2018, according to Human Rights Watch,including many who provided support to families of political detainees.

The “foreign funding case” (no. 173/2011) against NGOs continues to allow for silencing and intimidation of Egypt’s human rights movement through interrogations by the investigating judge, travel bans against at least 30 HRDs, asset freezes against 10 activists and 7 rights groups. Asset freezes have enable NGO closures like that of Nazra for Feminist Studies in 2018.

The draconian NGO law no. 70/2017, violates Egypt’s Constitution and international rights commitments. Its implementation is to put NGO funding, registration,activities, publications, internal administration and collaboration with any foreign entity, even a UN body, under State control.

We demand from the Egyptian Government:

  • To immediately release Ms Amal Fathy and all other women’s and human rights activists
  • To put an end to the persecution and repression of NGOs and civil society

We ask the Cypriot Government and the international actors:

  • To encourage the country to repeal the NGO law no. 70/2017
  • To link their cooperation with Egypt with the Human rights situation in Egypt

Equality, No discrimination, No racism in Employment

By Peter Asher

Background information
The project is a part of ENAR’s (European Network against Racism) strategic approach to combat discrimination and racism in employment within the member states. ENAR Shadow report on Racism & Discrimination in Employment in Europe 2013-2017  highlights the problem of systematic racism and discrimination towards migrants and refugees in the field of employment.

The main objective of the project is the organisation of a campaign for the dissemination and promotion of the findings of ENAR’s Shadow Report on racism and discrimination in employment in order to raise awareness about discrimination and racism confronting migrants and refugees in employment, at national and European level.  This campaign will include the dissemination of information about the findings of the ENAR Shadow Report. The campaign will comprise a press conference to launch the Shadow Report in Cyprus, several bilateral meetings with the relevant stakeholders and a public event, in the form of a public or roundtable discussion. Finally, the campaign will use both conventional and social media to raise awareness on discrimination and racism in employment.  The project aims to bring to the forth the structural and underlying unequal treatment, racism and discrimination confronting migrants and refugees in the field of employment

About the Project
Discrimination and racism in employment on racial, ethnic, religious and gender grounds, is a major issue in Europe. One, that instead of improving, seems to be worsening, especially after the disastrous economic crisis of the past few years that still plagues most European countries. ENAR’s (European Network Against Racism) latest shadow report on racism and discrimination in employment in Europe aimed at examining the position of migrants and minorities in European labour markets, addressing issues such as racial and gender inequality, unemployment, access to work, pay gaps and so on. The results revealed structural racism in all European countries, leading to unequal outcomes for minorities in the labour market, which directly impacts their lives, survival as well as their contribution and participation in the community.

The report on Cyprus in particular, has shown that migrant workers systematically earn less by the hour than local citizens and exposed their severe exploitation due to the widespread acceptance of viewing and using migrants as cheap workforce. Furthermore, the results of the report on Cyprus exposed institutional weaknesses highlighting the underreporting of discrimination and racism in employment. The purpose of this campaign therefore, aims at disseminating and promoting the findings of ENAR’s shadow report in order to raise awareness about discrimination and racism faced by migrants in employment. The project ultimately aims at reducing the employment gap for ethnic minority and migrants and ensure member states guarantee equal rights to residents irrespective of status and nationality, through the dissemination of the findings of the report in all platforms, but more importantly through informing and lobbying the relevant stakeholders (public services, institutions and employer associations) in bi-lateral meetings and public discussions.

Project Activities
The project campaign will include activities such as translation of the key finding of the Shadow report, conducting a press conference to launch the Shadow Report in Cyprus, bilateral meetings and workshop with relevant stakeholders, photography exhibition highlighting the employment discrimination and a public event in the form of a public or round table discussion

ENAR SHADOW REPORT στa Ελληνικά 
FLYER στα Ελληνικα

Project Partners
ENAR,  KISA, ACCEPT & AEQUITAS

 

Αντιπροσωπεία από χώρες της ΕΕ, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής για να συζητήσουν τη μετανάστευση και το άσυλο με αρμόδιους αξιω

By Doros Polykarpou

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Αντιπροσωπεία από χώρες της ΕΕ, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής για να συζητήσουν τη μετανάστευση και το άσυλο με αρμόδιους αξιωματούχους και ΜΚΟ από την Κύπρο

16 Νοεμβρίου 2018 – Λευκωσία

Δημόσια εκδήλωση | Ξενοδοχείο Κλεοπάτρα 2:00 μ.μ. – 6:00 μ.μ.
Εκδήλωση Διαφορετικότητας, 20χρονα ΚΙΣΑ| Chateau Status (buffer zone) 7:30 μ.μ. –10:30 μ.μ.

Από την ένταξή της στην ΕΕ, η Κυπριακή Δημοκρατία είδε το μεταναστευτικό της προφίλ να τροποποιείται σε μεγάλο βαθμό, σε ένα πλαίσιο ευαίσθητο σε περιφερειακά γεωπολιτικά συμφέροντα. Πριν από μια κρίσιμη χρονιά, με τις επερχόμενες ευρωεκλογές τον Μάιο του 2019, οι όροι της συζήτησης στην Κύπρο είναι πολύ όμοιοι με εκείνους σε άλλες χώρες: ποια μέσα πολιτικής θα πρέπει να προωθηθούν με την κοινωνία των πολιτών για να διασφαλιστεί μια προσέγγιση βασισμένη στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών και των προσφύγων.

Η ΚΙΣΑ & το EuroMed Rights – ένα δίκτυο με περισσότερες από 80 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών σε όλη τη Μεσόγειο – με χαρά σας προσκαλούν σε μια δημόσια εκδήλωση από τις 2:00 έως τις 6:00 μ.μ., την Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018,  στο ξενοδοχείο Cleopatra με θέμα «Μετανάστριες/ες και πρόσφυγες: Πρόσβαση στα δικαιώματα τους» (για το πρόγραμμα πατήστε εδώ).

Η εκδήλωση αυτή θα δώσει μια μοναδική ευκαιρία στους συμμετέχοντες να μοιραστούν τις απόψεις τους με μια αντιπροσωπεία από 25 αντιπροσώπους ΜΚΟ από την ΕΕ (Βέλγιο, Βουλγαρία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία) και τρίτες χώρες (Αλγερία, Ιορδανία, Λίβανος, Τυνησία και Τουρκία). Στους κύριους ομιλητές θα συμπεριλαμβάνονται δημόσια πρόσωπα από την Κύπρο, την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες στην Κύπρο, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και εκπρόσωποι της Εκτελεστικής Επιτροπής του EuroMed Rights.

Την ίδια μέρα, στο πλαίσιο της συνόδου της Ομάδας Εργασίας για τη Μετανάστευση και το Άσυλο του EuroMed Rights, η ΚΙΣΑ διοργανώνει πολυπολιτισμική εκδήλωση στο Chateau Status, στις  7:30 μ.μ., παρά το Λήδρα Πάλας στη Λευκωσία, με την οποία σημειώνει τα 20 χρόνια δράση της για την υπεράσπιση της ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων Η ξεχωριστή αυτή εκδήλωση για τη διαφορετικότητα θα αποτελέσει ευκαιρία για μετανάστριες/ες και πρόσφυγες να μοιραστούν τα φαγητά που θα έχουν ετοιμάσει αλλά και να ανταλλάξουν ιστορίες, εμπειρίες και απόψεις με τους συνέδρους του EuroMed Rights, μέλη και φίλες/ους της ΚΙΣΑ,, εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και άλλων φορέων από τη δημόσια ζωή, των μέσων ενημέρωσης, του ακαδημαϊκού κόσμου και της πολιτιστικής κοινότητας.

Επικοινωνία
ΚΙΣΑ:  + 357 22 87 81 81
EuroMed Rights: +32 2 540 86 47

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΓΛΙΚΗ

Delegation from EU, Middle East & North African countries to discuss migration & asylum with officials and NGOs from Cyprus

By Doros Polykarpou

 

PRESS RELEASE – INVITATION

Delegation from EU, Middle East & North African countries to discuss

migration & asylum with officials and NGOs from Cyprus

 

16 November 2018 – Nicosia

Public event | Cleopatra Hotel 2:00 pm – 6:00 pm Diversity Event, 
KISA’s 20th anniversary| Chateau Status (buffer zone) 7:30–10:30 pm

Since its entry in the EU, the Republic of Cyprus has seen its migration profile largely modified, in a context susceptible to regional geopolitical stakes. Ahead of a pivotal year, with European elections coming up in May 2019, the terms of the debate in Cyprus are very similar to those in other countries: what policy tools should be promoted with civil society to ensure a human-rights based approach protective of the rights of migrants and refugees.

KISA & EuroMed Rights – a network of over 80 grassroots civil society organisations across the Mediterranean – are pleased to invite you to a public event from 2:00 to 6:00 p.m. at Cleopatra Hotel on 16 November 2018 on ‘Access rights for migrants and refugees in Cyprus’ (programme can be viewed here).

This event will provide a unique opportunity for participants to share their views with a delegation of over 25 NGO representatives from EU (Belgium, Bulgaria, Greece, Italy, Spain) and non-EU countries (Algeria, Jordan, Lebanon, Morocco, Syria, Tunisia, and Turkey). Keynote speakers will include Cypriot officials, the UNHCR, Cypriot civil society organisations and EuroMed Rights Executive Committee representatives.

On that same day, in the framework of the bi-annual meeting of EuroMed Rights Migration and Asylum Working Group in Cyprus, KISA is organising a multicultural event at Chateau Status from 7:30 p.m., in the buffer zone in Nicosia that will also mark its 20th anniversary of advocating for equality and human rights of all people.

This special diversity event will be an opportunity for migrants and refugees to share food prepared by them and to also exchange stories, experiences and views with the EuroMed Rights delegates, KISA members and friends, representatives of civil society and various local stakeholders and actors from public life, the media, academia and the cultural community.    

Contacts
KISA:  + 357 22 87 81 81
EuroMed Rights: +32 2 540 86 47

THE AGENDA CAN BE DOWNLOADED HERE
PLEASE NOTE THE WORKING LANGUAGE OF THE EVENT WILL BE IN ENGLISH

 

The killing of the girl in Larnaca is only the tip of an “invisible” iceberg

By Doros Polykarpou

KISA expresses its grief for the murder of the young girl in Larnaca on 6/11/2018, as well as for the system within which the murder has taken place and the way that this is presented and publicly discussed.

In the absence of any structures of care which are accessible to them, children are automatically forced to stay home alone from a very young age or to even take up responsibility for the care of their younger siblings. Children, who are deprived of real access to the education system, since there are no appropriate structures to support their integration and attendance in school nor their substantial stay.

Children, often kicked out from school on the excuse of delinquent behaviour while they remain particularly vulnerable, experiencing racism and multiple discriminations both at the social as well as institutional levels, on the basis of their migration background, age, gender, sexual orientation, disability, religion, language, class, appearance.  Children, who often lack access to the essentials for living, such as wholesome nutrition, appropriate clothing, health services, legal residence status, birth certificate, nationality, travel documents, privacy. Children, whose parents are also vulnerable in this society, who have/are regularly experienced/ing violence and discrimination without any supportive environment and without any substantial access to the relevant services. Children, who are often forced to take up many more responsibilities than those appropriate for their age and that they can actually handle. Children, without access to free time, quality and creative activities, and often not even play. Children, without parents, unaccompanied, single-parent families, without any support. Children, who grow up in institutions or with their compatriots or relatives. Children, who experience injustice and intolerance in their very skin from the moment of their birth. Children, who find themselves in these circumstances, the Cypriot society instead of embracing them and offering support, it, instead, rejects them, marginalizes them and demonizes them, expelling them from schools, turning its back to their cries, and even joining forces with neo-nazi organisations in order to banish them from its communities, having first deprived them from access to humane living conditions.

These children’s parents experience intolerance themselves without any supportive environment or access to support structures that allows them to respond appropriately to their parenting role and their responsibilities as parents. Parents who work, oftentimes undeclared, with salaries much lower than the minimum salary-as an indication, the salary of domestic workers is set by the state at €309.

Parents, who have no access to public benefits, including single-parent families and child benefits. Parents, who have no access to the health-care system. Among them, particularly vulnerable are parents with no legal residence status and single parents.

The specific incidence, reflects our attitude as a society towards these children. This is particularly evident in the fact that witnesses, who now talk in the media about the incident and about the family, have failed to act all this time, despite knowing the difficulties the family faced. Other relevant services have similarly failed to act, such as the schools the children attended to and the Social Welfare Services, despite the fact that it appears that they had identified some of the difficulties that the family experienced, since the son of the family had been expelled from school on the grounds of delinquent behaviour.

Furthermore, we are particularly concerned about the attitude of the media, many of which have published personal data of the family, such as their address, photos of their house and their neighbourhood, details about their lives, nationality, and legal status. This attitude by the media may be putting the family and the safety of its members in danger. Moreover, it stigmatizes and marginalizes further the family in question but also whole vulnerable groups, such as migrants, Roma, recipients of public assistance, single-parent families, children with migrant background, children with psychiatric background.

Within a climate that is acutely xenophobic, within a racist and patriarchal society, full of exclusions and discriminations, which itself marginalizes and victimizes its already vulnerable members, in the face of the lack of support structures for vulnerable groups, a child has been murdered and another one is demonized for the violence which society and the state have essentially taught him. As sad as this is, it is not surprising that a child, who experiences multiple forms of violence, results in him exercising violence too. Targeting him serves no purpose but the spreading of violence itself.

KISA calls upon the state to take up its responsibilities to protect vulnerable groups and particularly children with migrant background, forming and implementing a complete, effective and child-centred system of protection for vulnerable groups which includes support, substantial access to basic rights and structures of care for children with working parents.

Finally, KISA calls upon the media to reflect upon their role and their own responsibilities concerning the cultivation of racism, discriminations and stereotypes, as well as violence, cannibalism and toxic masculinity. Particularly, it calls upon them to stop reproducing, and remove, publications which stigmatise and target the family, and vulnerable groups in general.

KISA, 9/11/2018

Η δολοφονία του κοριτσιού στην Λάρνακα είναι μόνο η κορυφή ενός «αόρατου» παγόβουνου

By Doros Polykarpou

Η ΚΙΣΑ εκφράζει την θλίψη της τόσο για τη δολοφονία του κοριτσιού στην Λάρνακα στις 6/11/2018 όσο και για το σύστημα μέσα στο οποίο έγινε η εν λόγω δολοφονία, καθώς επίσης και για τον τρόπο που αυτή προβάλλεται και συζητείται δημόσια.

Η εν λόγω δολοφονία είναι ενδεικτική της οδυνηρής κατάστασης στην οποία βρίσκονται πολλά ευάλωτα άτομα στην κυπριακή κοινωνία σήμερα, ιδιαίτερα παιδιά με μεταναστευτικό υπόβαθρο και ειδικότερα παιδιά άτυπων μεταναστριών/στών.

Παιδιά που, στην έλλειψη οποιωνδήποτε δομών φροντίδας που να είναι προσβάσιμες σε αυτά, εκ των πραγμάτων είναι αναγκασμένα να μένουν μόνα τους στο σπίτι από πολύ μικρή ηλικία ή και να αναλαμβάνουν τα ίδια την φροντίδα των μικρότερων αδελφιών τους. Παιδιά που στερούνται πραγματικής πρόσβασης στο σύστημα εκπαίδευσης, αφού δεν υπάρχουν κατάλληλες δομές που να στηρίξουν την ένταξη και παραμονή τους στο σχολείο ούτε και την ουσιαστική φοίτησή τους. Παιδιά που συχνά διώχνονται από τα σχολεία με τη δικαιολογία της παραβατικής συμπεριφοράς και ενώ τα ίδια παραμένουν ιδιαίτερα ευάλωτα, βιώνοντας ρατσισμό και πολλαπλές διακρίσεις, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε θεσμικό επίπεδο, στη βάση του μεταναστευτικού τους υπόβαθρου, καθώς και της ηλικίας, του φύλου, του σεξουαλικού προσανατολισμού, της αναπηρίας, της θρησκείας, της γλώσσας, της τάξης, της εμφάνισής τους. Παιδιά που συχνά δεν έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα για τη διαβίωση, όπως ολοκληρωμένη διατροφή, κατάλληλο ρουχισμό, υπηρεσίες υγείας, νόμιμο καθεστώς διαμονής, πιστοποιητικό γέννησης, υπηκοότητα, ταξιδιωτικά έγγραφα, ιδιωτικότητα. Παιδιά με γονείς που είναι επίσης ευάλωτες/οι σε αυτήν την κοινωνία, που συχνά έχουν βιώσει/ βιώνουν βία και διακρίσεις και δεν έχουν οποιοδήποτε υποστηρικτικό περιβάλλον ούτε και πραγματική πρόσβαση σε σχετικές υπηρεσίες. Παιδιά που συχνά αναγκάζονται και αναλαμβάνουν ευθύνες πολύ περισσότερες και μεγαλύτερες από εκείνες που αρμόζουν και που θα μπορούσαν να διαχειριστούν στην ηλικία τους. Παιδιά χωρίς πρόσβαση σε ελεύθερο χρόνο, ποιοτικές, δημιουργικές δραστηριότητες, συχνά ούτε και στο παιχνίδι. Παιδιά χωρίς γονείς, ασυνόδευτα, σε μονογονεϊκές οικογένειες, χωρίς οποιαδήποτε στήριξη. Παιδιά που μεγαλώνουν σε ιδρύματα ή με συμπατριώτες/τισσές τους ή με συγγενείς. Παιδιά που βιώνουν την αδικία, την ανέχεια και την ανισότητα στο πετσί τους από τη γέννησή τους. Παιδιά που μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η κυπριακή κοινωνία, αντί να τα αγκαλιάσει και να τα στηρίξει, τα απορρίπτει, τα περιθωριοποιεί και τα δαιμονοποιεί, διώχνοντάς τα από τα σχολεία, γυρνώντας την πλάτη στις κραυγές τους, ενώνοντας δυνάμεις ακόμα και με νεοναζιστικές οργανώσεις προκειμένου να τα εκδιώξει από τις κοινότητές της, αφού τους έχει πρώτα στερήσει την πρόσβαση σε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης.    

Οι γονείς αυτών των παιδιών συχνά βρίσκονται οι ίδιες/οι στην ανέχεια και χωρίς κανένα υποστηρικτικό περιβάλλον ή πρόσβαση σε δομές στήριξής τους προκειμένου να μπορούν να ανταποκριθούν κατάλληλα στον γονεϊκό ρόλο τους και στις υποχρεώσεις τους ως γονείς. Γονείς που εργάζονται, συχνά αδήλωτα, με μισθούς πολύ κατώτερους από τον βασικό μισθό – ενδεικτικός είναι ο μισθός των οικιακών εργατριών που ορίζεται από το κράτος στα €309.

Γονείς που δεν έχουν πρόσβαση σε δημόσια βοηθήματα, συμπεριλαμβανομένου και του επιδόματος τέκνου και μονογονεϊκής οικογένειας. Γονείς που δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας. Ανάμεσά τους, ιδιαίτερα ευάλωτες/οι είναι οι γονείς χωρίς νόμιμο καθεστώς διαμονής και οι μονογονείς.      

Η συγκεκριμένη περίπτωση καταδεικνύει και την στάση μας ως κοινωνία προς αυτά τα παιδιά. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως οι μάρτυρες που τώρα μιλούν στα ΜΜΕ για το περιστατικό και για την οικογένεια παράμεναν άπρακτοι/ες όλο αυτόν τον καιρό, γνωρίζοντας τις δυσκολίες που η οικογένεια αντιμετώπιζε. Άπραγες παράμεναν και οι υπηρεσίες, όπως τα σχολεία στα οποία τα παιδιά φοιτούσαν και οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, παρά το γεγονός πως φαίνεται να είχαν εντοπίσει κάποιες από τις δυσκολίες που η οικογένεια αντιμετώπιζε, αφού ο γιος της οικογένειας είχε εκδιωχθεί από το σχολείο για παραβατική συμπεριφορά.

Περαιτέρω, μας προβληματίζει ιδιαίτερα και η στάση των ΜΜΕ, πολλά από τα οποία έχουν δημοσιεύσει προσωπικά στοιχεία της οικογένειας, όπως τη διεύθυνσή της, φωτογραφίες του σπιτιού και της γειτονιάς της, λεπτομέρειες της ζωής της, την εθνοτική καταγωγή της, το καθεστώς της. Η στάση αυτή των ΜΜΕ μπορεί να θέτει την οικογένεια και την ασφάλεια των μελών της σε κίνδυνο. Ακόμα, στιγματίζει και περιθωριοποιεί περαιτέρω τόσο τη συγκεκριμένη οικογένεια όσο και ολόκληρες ευάλωτες ομάδες, όπως τις/ τους μετανάστριες/στες, τις/ τους Ρομά, τις/ τους λήπτριες/τες δημόσιου βοηθήματος, τις μονογονεϊκές οικογένειες, τα παιδιά με μεταναστευτική βιογραφία, τα παιδιά με ψυχιατρικό ιστορικό.

Μέσα σε ένα κλίμα ιδιαίτερα ξενοφοβικό, σε μια ρατσιστική και πατριαρχική κοινωνία γεμάτη αποκλεισμούς και διακρίσεις, η οποία περιθωριοποιεί και θυματοποιεί τα ήδη ευάλωτα μέλη της και στην έλλειψη δομών στήριξης των ευάλωτων ομάδων, ένα παιδί έχει δολοφονηθεί και ένα άλλο παιδί δαιμονοποιείται για τη βία που η ίδια η κοινωνία και η πολιτεία του έχουν ουσιαστικά διδάξει. Αν και στενάχωρο, δεν είναι παράξενο που ένα παιδί που υφίσταται βία σε πολλαπλές μορφές φτάνει να ασκεί βία το ίδιο. Η στοχοποίησή του δεν εξυπηρετεί παρά τη διαιώνιση της βίας. 

Η ΚΙΣΑ καλεί το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του για την προστασία των ευάλωτων ομάδων και ιδιαίτερα των παιδιών με μεταναστευτική βιογραφία, διαμορφώνοντας και υλοποιώντας ένα ολοκληρωμένο, αποτελεσματικό και παιδοκεντρικό σύστημα προστασίας των ευάλωτων ομάδων που να περιλαμβάνει στήριξη, πραγματική πρόσβαση σε βασικά δικαιώματα και δομές φροντίδας των παιδιών με εργαζόμενες/ους γονείς.

Ακόμα, η ΚΙΣΑ καλεί τα ΜΜΕ να αναλογιστούν τον ρόλο και τις δικές τους ευθύνες όσο αφορά την καλλιέργεια του ρατσισμού, των διακρίσεων και των στερεοτύπων, καθώς και της βίας, του κανιβαλισμού και της τοξικής αρρενωπότητας. Ιδιαίτερα τα καλεί να σταματήσουν να αναπαράγουν και να διαγράψουν δημοσιεύματα που στιγματίζουν και στοχοποιούν την οικογένεια, καθώς και ευάλωτες ομάδες γενικότερα.

ΚΙΣΑ, 9/11/2018

Με λίβελο και λάσπη απαντά ο κ. Λοττίδης στη κριτική της ΚΙΣΑ

By Doros Polykarpou

Ο κ. Λοττίδης εδώ και δύο βδομάδες έχει μετατρέψει την εφημερίδα Καθημερινή, της οποίας είναι συνιδιοκτήτης και κατά νόμο υπεύθυνος, σε προσωπικό εφαλτήριο κατασυκοφάντησης και δυσφήμησης της ΚΙΣΑ και των στελεχών της, μιας από τις σημαντικότερες μη κυβερνητικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο.

Η επίθεση ξεκίνησε μετά από έντονη κριτική που άσκησε η ΚΙΣΑ σε συζήτηση όπου είχε προσκληθεί στη  Βουλή για την προκλητική απόφαση της κυβέρνησης να βαφτίσει την ευνοιοκρατικά διορισθείσα Επίτροπο Διοίκησης, η οποία ως γνωστό είναι η σύζυγος του, σε «ανεξάρτητο» εμπειρογνώμονα για την εμπορία προσώπων.

Πιο συγκεκριμένα, στις 17/09/2018,  ο Εκτελεστικός Διευθυντής της ΚΙΣΑ εξέφρασε  σε συζήτηση στη Βουλή την έντονη αντίθεση της ΚΙΣΑ με την ανάθεση της προβλεπόμενης από το νόμο εξωτερικής αξιολόγησης του Σχεδίου Δράσης Κατά της Εμπορίας Προσώπων από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα, στην Επίτροπο Διοίκησης, για δύο σοβαρούς λόγους: «πρώτον, η Επίτροπος εξετάζει παράπονα κατά του κράτους και υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων, να είναι ταυτόχρονα ο αξιολογητής του προγράμματος που θα εξετάζει παράπονα και  δεύτερον, – και το λέω με θλίψη – ο θεσμός της Επιτρόπου Διοίκησης  είναι στον αναπνευστήρα. Αμφισβητούμε και τις ικανότητες και την πολιτική βούληση του Γραφείου της Επιτρόπου Διοίκησης  να κάνει ανεξάρτητη αξιολόγηση οποιασδήποτε κρατικής υπηρεσίας.»

Την επομένη (18/09) ο κ. Λοττίδης καταχρώμενος την εξουσία που του παρέχει η κατοχή Μέσου Μαζικής Ενημέρωσης επιτέθηκε με ψέματα, συκοφαντίες και λασπολογία σε μια από τις πλέον μάχιμες και καταξιωμένες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων του τόπου, κάνοντας λόγο για «πλούσια ΜΚΟ» με ύποπτες πηγές χρηματοδότησης την οποία «έχει καπαρώσει» ζευγάρι εισπράττοντας «ουκ ολίγα ποσά ως μισθούς και άλλα ωφελήματα».

Η επίθεση αυτή συνεχίστηκε με άρθρο του στις 24/09 με ένα καθόλα ατεκμηρίωτο και συκοφαντικό περιεχόμενο, στο οποίο λίγο πολύ αναμασούσε παλαιότερα συνθήματα γνωστών ακροδεξιών και εθνικιστικών κύκλων. Το άρθρο προβαίνει σε ανυπόστατους συνειρμούς με ad hominem επίθεση στην οργάνωση και στελέχη της, ακόμα και συγγενικά πρόσωπα των στελεχών της. Έναυσμα για τη νέα έξαρση της επίθεσης Λοττίδη ήταν η ανακοίνωση της ΚΙΣΑ, ημερομηνίας 21/09, η οποία ασκούσε κριτική τόσο στην κυβέρνηση για την πρόσφατη καταφυγή της κυβέρνησης σε ρατσιστικά αφηγήματα περί «ανάγκης προστασίας του κοινωνικού ιστού» και «του δημογραφικού χαρακτήρα της Κύπρου», όσο και σε αρθρογραφία μεταξύ άλλων και στην εφημερίδα του η οποία, κατά την άποψη μας, αποσκοπούσε στην προετοιμασία της κοινής γνώμης υπέρ των εν λόγω δηλώσεων της κυβέρνησης.

Οι επιθέσεις του κ. Λοττίδη μέσα από την εφημερίδα του είναι εκδικητικές και δεν έχουν να κάνουν τίποτα με το λειτούργημα της δημοσιογραφίας, τη νομοθεσία και τον κώδικα δεοντολογίας που διέπει τη λειτουργία των ΜΜΕ. Η ΚΙΣΑ θεωρεί πως η συμπεριφορά της εφημερίδας εγείρει ερωτηματικά αφού έχει ως στόχο την κατασυκοφάντηση χωρίς κανένα απολύτως δεδομένο, με στόχο τη δημιουργία αίσθησης ενοχής της οργάνωσης.  Τέτοιες συμπεριφορές είναι βούτυρο στο ψωμί του ΕΛΑΜ και άλλων νεοναζιστικών και εθνικιστικών κύκλων που κατηγορούν με λασπολογία για να ακυρώνουν τη δράση οργανώσεων για την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα στον τόπο.

Όσον αφορά τα υπονοούμενα για τα οικονομικά της  ΚΙΣΑ, ο κ. Λοττίδης θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον πιο προσεκτικός. H ΚΙΣΑ έχει από την ίδρυση της ελεγμένους λογαριασμούς παρά το ότι δεν είχε υποχρέωση για πολλά χρόνια με βάση τη Νομοθεσία. Επίσης, όλα τα προγράμματα στα οποία συμμετέχει η ΚΙΣΑ ελέγχονται από τους χρηματοδότες τους, κυρίως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οι οικονομικές εκθέσεις της ΚΙΣΑ ετοιμάζονταν από ανεξάρτητους ελεγκτές ανά διετία και ως εκ τούτου οι οικονομικές εκθέσεις για το 2016 / 2017 θα ολοκληρωθούν εντός του τρέχοντος έτους. Με το νέο οικονομικό έτος οι οικονομικές εκθέσεις θα ετοιμάζονται σε ετήσια βάση, σύμφωνα και με τις πρόνοιες της νέας νομοθεσίας που διέπει τη λειτουργία των μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Ο κος Λοττίδης και η εφημερίδα του λειτουργεί στα πλαίσια μιας νομοθεσίας και ενός κώδικα δεοντολογίας την οποία οφείλει να σέβεται. Εάν έχει τεκμήρια για αυτά που λέει, και εμείς ξέρουμε καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο ότι τέτοια τεκμήρια δεν μπορούν να υπάρχουν γιατί απλά είναι ανυπόστατες και κακόβουλες κατηγορίες, να τα καταθέσει/καταγγείλει, διαφορετικά ας αναλάβει τις ευθύνες του.

Η ΚΙΣΑ θεωρεί καθήκον της να προστατεύσει τη δράση και τα στελέχη της από τέτοιου είδους ανοίκειες επιθέσεις, οι οποίες μέχρι σήμερα προέρχονταν από ακροδεξιούς και εθνικιστικούς  κύκλους. Η ανοιχτή προσέγγιση και καλόπιστη συνεργασία της οργάνωσης αλλά και η μη απάντηση σε λασπολογίες φαίνεται να έχει εκληφθεί ως αδυναμία. Ως εκ τούτου, η ΚΙΣΑ θα ασκήσει όλα τα νόμιμα μέσα για προστασία των στελεχών της και ολόκληρης της οργάνωσης ξεκινώντας με καταγγελία στην Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, και άσκηση αγωγής κατά της εφημερίδας και του κ. Λοττίδη προσωπικά για λίβελο.

Διοικητικό Συμβούλιο

Up to You(th): Φεστιβάλ Νέων 2018

By Doros Polykarpou

[English and Turkish text follows below]

Με το σύνθημα «Up to You(th)», διοργανώνεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά στο Πάρκο Ακροπόλεως στη Λευκωσία, το Φεστιβάλ Νέων από τον Οργανισμό Νεολαίας Κύπρου. Το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018 και είναι ανοιχτό στο ευρύ κοινό, στέλνοντας και φέτος το μήνυμα πως η δύναμη και η ελπίδα του τόπου μας βρίσκονται στα χέρια της νέας γενιάς.

Στο Φεστιβάλ, πρωταγωνιστές θα είναι οι ίδιοι οι νέοι, αφού στόχος του, είναι η ανάδειξη τους ως ένα από τα πιο ζωντανά και ελπιδοφόρα κομμάτια της κοινωνίας μας, ώστε να εμπνευστούν ακόμα περισσότεροι νέοι και να εμπλακούν ενεργά σε δημιουργικούς τομείς της κοινωνικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας.

Πιο συγκεκριμένα, στο Φεστιβάλ θα υπάρχει και φέτος NGO Fair με τη συμμετοχή 70 και πλέον Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ), που δραστηριοποιούνται σε θέματα εθελοντισμού, περιβάλλοντος, κοινωνικής προσφοράς, πολιτισμού, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλους τομείς.

Επιπρόσθετα, οι παρευρισκόμενοι θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν προβολές ταινιών μικρού μήκους από Κύπριους δημιουργούς (Geekotopos), να συμμετέχουν σε εναλλακτικά πειράματα επιστήμης από τη SciCo Cyprus. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες θα μπορούν να συνομιλήσουν με game developers και cosplayers της Cyprus ComicCon, να δούν συναρπαστικές εφαρμογές τεχνολογίας, να γνωρίσουν τον θεσμό της ανταλλακτικής και «ανθρώπινης» βιβλιοθήκης, αλλά και να ενημερωθούν για τις Ευρωπαϊκές Εκστρατείες Life Stories και Aware. Στον χώρο, θα υπάρχει επίσης παιδική γωνιά με ενδιαφέρουσες δραστηριότητες για μικρά παιδιά.

Eίσοδος Ελεύθερη

Δραστηριότητες:

Reggae και Ska με τους BlackOut

NGO Fair. Γνωριμία με 70+ οργανώσεις που δραστηριοποιούνται σε θέματα όπως περιβάλλον, ανθρώπινα δικαιώματα, υγεία, πολιτισμό κ.α. Διοργανώνεται σε συνεργασία με το NGO-Support Centre και το Cyprus Youth Council.Συμβούλιο Νεολαίας Κύπρου.Kıbrıs Gençlik Konseyi

Ανθρώπινη Βιβλιοθήκη με το Human Library – Cyprus . Μάθε τις προσωπικές ιστορίες των ζωντανών «βιβλίων» που μπορείς να «δανειστείς» και να «διαβάσεις» ελεύθερα, μιλώντας με ανθρώπους που εκπροσωπούν διάφορες κοινωνικές ομάδες που βιώνουν διακρίσεις καθημερινά.

Basketball Jam με τους PeacePlayers International – Cyprus. Διασκεδαστικά παιχνίδια και δραστηριότητες καλαθόσφαιρας για όλες τις ηλικίες με σκοπό την άρσηπροκαταλήψεων και στερεοτύπων.

Cosplayers φωτογραφίζονται με το κοινό ενώ κύπριοι game developers δείχνουν τη δουλειά τους. Διοργανώνει η Cyprus Comic Con

Tech Fair. Drone simulator, ρομπότ, εικονική πραγματικότητα, και άλλες εφαρμογές τεχνολογίας.

PoetrySession. Κύπριοι δημιουργοί, μοιράζονται μαζί μας τα ποιήματα τους, στο chill out area του φεστιβάλ, από τις 19:30-21:00.

Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη από την Παγκύπρια Οργάνωση Προώθησης του Γραμματισμού. Αντάλλαξε βιβλία που δεν χρειάζεσαι με άλλα. Μια άτυπη «βιβλιοδρομία», με τα βιβλία στη θέση της σκυτάλης: ο καθένας μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο ανεξαρτήτως περιεχομένου και θεματολογίας, να το αφήσει εκεί, να πάρει κάποιο άλλο, να το επιστρέψει και ο κύκλος συνεχίζεται.

Role Models Initiative. Το LifeStories στοχεύει στην έμπνευση και ενδυνάμωση των νέων μέσα από την παρουσίαση ανθρώπων που κατάφεραν να πετύχουν στη ζωή τους, παρά τις διακρίσεις ή τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν, ή ανθρώπων των οποίων η δουλειά έχει εμψυχώσει άτομα με μεταναστατευτικό υπόβαθρο

Βιωματικά εργαστήρια και ανοικτές συζητήσεις σε θεματικές όπως περιβάλλον, εκπαίδευση, ανθρώπινα δικαιώματα και άλλα. (Cyprus Youth DiplomaCYFuture Worlds Center – Cyprus Neuroscience & Technology Institute ICLAIM)

Ο οργανισμός SciCo Cyprus θα βρίσκεται στο Φεστιβάλ για να δώσει σε όλους μας μια διαφορετική διάσταση για την επιστήμη, μέσα από μια σειρά από διαδραστικά πειράματα και παρουσιάσεις.

Προβολές ταινιών μικρού μήκους από κύπριους δημιουργούς. Συντονίζει ο GeekOtopos

Το Cyprus Computer Society διοργανώνει τον Παγκύπριο Διαγωνισμό Ρομποτικής Robotex Cyprus με την υποστήριξη και του ΟΝΕΚ. Οι διαγωνιζόμενοι του Robotex κατασκευάζουν και προγραμματίζουν ρομπότ ώστε να συμμετέχουν σε διάφορες προκλήσεις, όπως μονομαχία και έξοδος από λαβύρινθο. Στο περίπτερο τους στο Φεστιβάλ Νέων θα δείτε δείγματα τέτοιων αγώνων και θα μάθετε πως οι «ρομποτικές μάχες» βοηθούν στην ανάπτυξη αναλυτικής, υπολογιστικής και κριτικής σκέψης, δημιουργικότητας και ομαδικού πνεύματος

Παιδική γωνιά με εργαστήρι αυλού, παραμύθια, facepainting και κατασκευές. (WindcraftHope For Children CRC Policy Center)

For a 4th consecutive year, the Youth Board of Cyprus is organizing the Youth Festival “Up to You(th)” on Saturday, 29 of September 2018, at Akropolis Park in Nicosia, with the aim to empower and to enable the active participation of young people in the civil society.

Similarly, to the previous editions of the Youth Festival, a variety of activities have been foreseen including an NGO Fair with the participation of organizations active in the areas of volunteerism, environment, social service, culture, human rights etc., screenings of short films by Cypriot artists (Geekotopos) and alternative science experiments carried out by SciCo Cyprus. Visitors will also have the opportunity to talk with game developer and Cyprus ComicCon cosplayers, participate in the human library concept and be informed on the current European Initiatives “Life stories” and “Aware”. Interesting activities for little children will also be offered.

Kıbrıs Gençlik Örgütü, gençlerin sivil topluma katkılarını sağlamak ve güçlendirmek adına 4 yıldır gerçekleştirdiği “up to youth” gençlik festivalini 29 Eylül 2018’de Lefkoşa Akropolis Park’ında gerçekleştiriyor. Daha önceki gençlik festivalleri gibi, gönüllülük, çevre, sosyal hizmet, kültür, insan hakları vs. alanlarında çalışan örgütlerin katılacağı bir STÖ fuarı, Kıbrıs’lı sanatçıların (Geekotops) kısa filmlerinin gösterimi ve SciCo Kıbrıs tarafından gerçekleştirilecek olan alternatif bilim deneylerini içeren birçok aktivite olacaktır. Ziyaretçilerin ayrıca, oyun yapımcıları ve Kıbrıs ComicCon’dan kostüm sanatçıları ile konuşma, yaşayan kütüphane konseptine katılma ve “Life stories” ya da “Aware” gibi güncel Avrupa İnisiyatifleri hakkında bilgi alma fırsatı olacak. Ayrıca Küçük çocuklar için ilginç aktivitelerde olacaktır.

Η ΚΙΣΑ καταδικάζει την καταφυγή της κυβέρνησης σε ρατσιστικά αφηγήματα

By Doros Polykarpou

Οι νέες δηλώσεις προερχόμενες από τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ κ. Αβέρωφ Νεοφύτου έρχονται να ενισχύσουν ένα αφήγημα που δημιουργείται εκ μέρους της κυβέρνησης για δημιουργία πανικού όσον αφορά τους πρόσφυγες και μετανάστες στη Κύπρο. Πιο συγκεκριμένα, οι δηλώσεις καλούν το κράτος να «προστατεύσει και τον κοινωνικό του ιστό, αλλά και τον δημογραφικό του χαρακτήρα» οι οποίες έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά πρόσφατων άρθρων περί αυξημένων μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών σε συγκεκριμένη καθημερινή εφημερίδα και άλλα ΜΜΕ, δηλώσεις σε ΜΜΕ όπως και τοποθετήσεις του Υπουργού Εσωτερικών μετά από διυπουργικές επιτροπές. Επιπρόσθετα, ο Κ. Αβέρωφ Νεοφύτου δήλωσε πως οι αριθμοί είναι τέτοιοι που ενδεχομένως να υπάρχει πρόβλημα όχι απλά δημογραφικό και κοινωνικού ιστού «αλλά ακόμη και στο οικονομικό σκέλος». Μάλιστα, σειρά στις δηλώσεις πήρε και η κ. Θεοχάρους του κόμματος «Αλληλεγγύη» υιοθετώντας επί της ουσίας όλη την πολιτική ατζέντα ακροδεξιών, νεοφασιστικών και νεοναζιστικών κομμάτων και οργανώσεων σε όλη την Ευρώπη περί ασύμμετρης απειλής από τα ασθενέστερα κοινωνικά σύνολα εντός της κοινωνίας.

Το αφήγημα που προτείνεται έχει να κάνει με την δημιουργία πανικού στον δημόσιο διάλογο όσον αφορά την παρουσία προσφύγων και μεταναστών στην Κύπρο, σε μια εποχή που σύμφωνα με επίσημα στοιχεία οι πρόσφυγες που φθάνουν στην Ευρώπη όχι απλά δεν αυξάνονται αλλά μειώνονται [1]. Μάλιστα, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών, η κυβέρνηση προτίθεται να  ενισχύσει την «επιτήρησης σημείων της νεκρής ζώνης και της πράσινης γραμμής» αλλά και των εξωτερικών συνόρων της Δημοκρατίας, επιδιώκοντας την βοήθεια των εταίρων τους στη  Ε.Ε., δίνοντας την εντύπωση  πως  τέτοια «ενίσχυση», θα μπορούσε, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου,  να συνιστά οποιαδήποτε άλλη ενέργεια πέραν από την  έγκαιρη διάσωση των προσφύγων που θαλασσοπνίγονται με σκοπό την διαφυγή από εμπόλεμες περιοχές. Η ΚΙΣΑ υπενθυμίζει στην Κυβέρνηση ότι η Κύπρος δεσμεύεται από διεθνές εθιμικό δίκαιο και ευρωπαϊκό δίκαιο στον πλήρη σεβασμό της αρχής της απαγόρευσης της άμεσης ή έμμεσης επαναπροώθησης προσώπων σε χώρες όπου υπάρχει κίνδυνος δίωξης όπως την Τουρκία, μια χώρα η οποία επαναπροωθεί Σύριους στη Συρία, παρά τις δεσμεύσεις της προς την Ε.Ε.[2]

Η ΚΙΣΑ θεωρεί αυτές τις δηλώσεις επικίνδυνες για τη δημόσια συζήτηση που μπορεί να διεξαχθεί στο ζήτημα της Μεταναστευτικής πολιτικής. Φαίνεται πως η κυβέρνηση για δικές της πολιτικές σκοπιμότητες, έχει επιλέξει να συγκολλήσει αυθαίρετα διάφορα γεγονότα που αφορούν μετανάστες, πρόσφυγες, τον κανονισμό πράσινης γραμμής και τον δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού για εσωτερική κατανάλωση διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα. Είναι κατανοητό πως η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα έχει χάσει επικοινωνιακά τουλάχιστον το παιχνίδι όσον αφορά ζητήματα όπως την παιδεία, τον συνεργατισμό, θέματα αξιοκρατίας και διαφθοράς όπως  επίσης και τα σκάνδαλα κατάχρησης των προεδρικών εξουσιών με την προκλητική παραχώρηση για προεδρικής χάρης σε παιδεραστή και τον πρώην Β γενικό Εισαγγελέα.

Σε ένα πιο ανησυχητικό ενδεχόμενο, είναι οι πληροφορίες που κυκλοφορούν στη κοινωνία για πιθανή επικοινωνιακή στρατηγική των συμβούλων της Κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος για χρησιμοποίηση του Μεταναστευτικού ως εργαλείο συγκράτησης των διαρροών του εκλογικού τους σώματος, υιοθετώντας τις θέσεις των νεοφασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων στο εν λόγω ζήτημα.

Η ΚΙΣΑ τονίζει  ότι η μέχρι τώρα εμπειρία, όχι μόνο στην Κύπρο αλλά σε ολόκληρη την Ε.Ε. με την εφαρμογή παρόμοιων στρατηγικών και πολιτικών  στο τέλος της ημέρας όχι μόνο δεν αναχαιτίζουν αλλά αντίθετα ενισχύουν τις θέσεις και την εκλογική βάση των ακροδεξιών και νεοναζιστικών δυνάμεων στη κοινωνία.

Σημαντικά ερωτήματα προκύπτουν επίσης όσον αφορά την εξαγγελία διαφόρων μέτρων τα οποία βρίσκονται σε σύγκρουση/ αντιδιαστολή με τους εξαγγελλόμενους  στόχους. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα ασυνέπειας μεταξύ εξαγγελιών και πράξεων της κυβέρνησης αφορά την  επιτάχυνση της διαδικασίας εξέτασης ασύλου. Διερωτόμαστε  γιατί η κυβέρνηση συνεχίζει να διατηρεί σε ισχύ την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, με Πρόεδρο και Μέλη της και πάλι του ημετέρους της κυβέρνησης, μια δεύτερη διοικητική διαδικασία,  η οποία επιμηκύνει σημαντικά την διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων ασύλου  και ενώ εν τω μεταξύ λειτουργεί από το 2016 το Διοικητικό Δικαστήριο και πρόσφατα έχει ιδρυθεί νέο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας. Να σημειωθεί ότι όλες οι χώρες της ΕΕ διατηρούν σύμφωνα και με τις σχετικές νομικές τους υποχρεώσεις μια, αντί δύο διοικητικές διαδικασίες. Επίσης θεωρούμε τραγελαφικό η κυβέρνηση να διατηρεί και να προωθεί μια μεταναστευτική πολιτική που οδηγεί τους μετανάστες και μετανάστριες συστηματικά στην απώλεια του νόμιμου καθεστώτος τους και ταυτόχρονα να καταγγέλλει την αύξηση άτυπων μεταναστών , ωσάν μην έχει την εκτελεστική εξουσία για να εκπληρώσει της υποχρεώσεις της.

Η ΚΙΣΑ είναι ανοικτή προς ένα δημόσιο διάλογο όπου τα γεγονότα δεν θα αποκόπτονται από την πραγματικότητα για δημιουργία αφηγημάτων και θεαμάτων για σκοπούς χειραγώγησης της κοινής γνώμης και της κοινωνίας. Επίσης η ΚΙΣΑ είναι πρόθυμη να συνεργαστεί για την εξεύρεση δικαιότερων, αποτελεσματικότερων  και ταχύτερων μηχανισμών εξέτασης αιτήσεων όπως επίσης και την άρση του κοινωνικού αποκλεισμού των μεταναστών και προσφύγων με νομοθεσίες και πολιτικές  που μετατρέπουν τους ανθρώπους σε αόρατους και έρμαιο των κυκλωμάτων διαφθοράς και διαπλοκής.

Διοικητικό Συμβούλιο

[1] Asylum quarterly report – https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Asylum_quarterly_report

[2] https://www.hrw.org/news/2018/03/22/turkey-mass-deportations-syrians

Fake news με στόχο την υπόθαλψη του μίσους, του ρατσισμού και μισαλλοδοξίας

By Doros Polykarpou

Ανακοίνωση της ΚΙΣΑ σχετικά με τα fake δημοσιεύματα γύρω από τα πρόσφατα περιστατικά στο Κέντρο Προσφύγων στη Κοφίνου

Η  αγανάκτηση που βαπτίστηκε «επίθεση» και ένας μεθυσμένος που έγινε  «επικίνδυνος τρομοκράτης» …

Αιτητής ασύλου που μαζί με τη σύζυγο  και τα τρία  ανήλικα παιδιά τους βρίσκονται εδώ και 2 χρόνια στην Κοφίνου, σε χώρο 10 τ.μ., αναμένοντας απελπισμένα την Υπηρεσία Ασύλου να εξετάσει την αίτηση του, ζήτησε εισιτήριο για να μεταβεί στη Λευκωσία να δει τι θα κάνει για να προχωρήσει η αίτηση του … Η λειτουργός του είπε ότι υπάρχουν «νέοι κανονισμοί» και για να του δώσει εισιτήριο θα πρέπει να της πει ποιον θα δει στη Λευκωσία για να γράψει το όνομα στο έντυπο που θα πρέπει να υπογραφεί από το συγκεκριμένο πρόσωπο και να επιστραφεί. Να σημειωθεί ότι για τη Λάρνακα υπάρχουν ελεύθερα εισιτήρια ή/και μηνιαία κάρτα για τα λεωφορεία, όχι όμως για τη Λευκωσία όπου συγκεντρώνονται όλες οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.

Η νέα αυτή αυθαίρετη ρύθμιση  ήταν αναμενόμενο να κριθεί ως ένα ακόμη μέτρο καταπίεσης και περιορισμού των δικαιωμάτων τους σε ελεύθερη διακίνηση στο έδαφος της Δημοκρατίας με αποτέλεσμα να εξοργιστεί και να αρχίσει να βρίζει όχι όμως να επιτεθεί στη λειτουργό, όπως οι διάφοροι επιτήδειοι διαδίδουν για τους δικούς τους και μόνο λόγους.

Η απειλή ατόμου σε κατάσταση μέθης έγινε  «επίθεση με μαχαίρι»

Όταν οι φρουροί επενέβησαν για να κατευνάσουν τα πνεύματα,  ένας δεύτερος αιτητής ασύλου, ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα αλκοολισμού και ήταν σε έντονη κατάσταση μέθης, κινήθηκε απειλητικά κατά των φρουρών. Να σημειωθεί ότι η Υπηρεσία Ασύλου γνωρίζει εδώ και αρκετό καιρό το σοβαρό πρόβλημά αλκοολισμού που αντιμετωπίζει και δεν μερίμνησαν όπως όφειλαν να διευθετήσουν τη μετακίνησή του σε χώρο εκτός του Κέντρου όπου με βάση τους κανονισμούς δεν έπρεπε να παραμείνει.

Να σημειωθεί επίσης ότι ο θυμός του με τους φρουρούς δεν είχε σχέση με το συγκεκριμένο συμβάν αλλά συνδέεται με την απαγόρευση  μεταφοράς αλκοόλ στο δωμάτιο του και  στο Κέντρο γενικά, με αποτέλεσμα να είναι αναγκασμένος να κάθεται συχνά έξω από την πύλη για να πιεί όλο το ποτό που έχει πριν του επιτραπεί να εισέλθει στο Κέντρο. Σε μια τέτοια κατάσταση μέθης και σε βαθμό που προφανώς δεν είχε καν συναίσθηση της πραγματικότητας κινήθηκε απειλητικά προς τους φρουρούς οι οποίοι σε καμιά περίπτωση δεν διέτρεξαν τον παραμικρό κίνδυνο.

Η ΚΙΣΑ ούτε επικροτεί ούτε δικαιολογεί την όποια παραβατική  συμπεριφορά, έστω και αν νοιώθει συμπάθεια και κατανόηση για την αγανάκτηση που νοιώθουν οι πλείστοι αιτητές ασύλου στο Κέντρο της Κοφίνου η οποία ενίοτε οδηγεί και σε παραβατική συμπεριφορά.

Ωστόσο,  καταδικάζει κάθε προσπάθεια εκμετάλλευσης των μεμονωμένων αυτών περιστατικών που στοχοποιούν  το σύνολο των αιτητών ασύλου που ζουν σε  άθλιες συνθήκες που υποβιβάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια  και παραμένουν έρμαια της διάθεσης των αρμόδιων αρχών για το πότε θα αποφασίσουν να προχωρήσουν στην εξέταση των αιτήσεων τους.

Η ΚΙΣΑ καταδικάζει και καταγγέλλει τα κελεύσματα γνωστών λαϊκιστικών και νεοναζιστικών κύκλων, οι οποίοι μέσω τέτοιων ψεύτικων ειδήσεων που στο μόνο που αποσκοπούν είναι η υπόθαλψη του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, και οι οποίοι καλούν τους πολίτες σε βία και να πάρουν το νόμο στα χέρια τους, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το κράτος δικαίου  και καταστροφικές επιπτώσεις στο σεβασμό  των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Διοικητικό Συμβούλιο

Extradition of Seif Eldin Mostafa Mohamed Emam to Egypt

By Doros Polykarpou

KISA regrets to announce that Mr Emam, otherwise known to the media as the Egyptian hijacker, under the weight of the inhuman and degrading treatment which he was subjected  to by the authorities of the Republic of Cyprus all throughout his detention  at the Central Prisons, has decided to withdraw all the applications pending at the European Court of Human Rights (ECtHR) and the Administrative Court and surrender voluntarily to the Egyptian authorities. As Emam himself stated  to KISA: “I prefer to return to Egypt where I will be physically tortured and know what I have to deal with afterwards, than remain in Cyprus in Block 10 of the Central Prison where psychological abuse occurs on a daily basis and there is no prospect of it ending or a way of dealing with it.” Right from the beginning, KISA was opposed to the decision to extradite him to Egypt, while he maintained asylum seeker status and due to his fear that he would not be given a fair trial and subjected to torture and inhuman and degrading treatment by the Egyptian authorities.

More specifically, KISA reports that the ECtHR revoked the postponement order of Emam’s extradition to Egypt, which was issued according to Rule 39 of the Court’s Procedural Rules in November 2017, after his own signed statement that he wished to be extradited to Egypt. With another signed statement, Emam declared he also wished to withdraw his main application to the ECtHR  against the Republic of Cyprus as well as  his application to the Administrative Court that was pending regarding his asylum application. Questions are raised as to the conditions under which he withdraw all his cases from the Courts as,  from a legal point of view, even if the postponement of the extradition order from the ECtHR had been recalled, his cases could have proceeded.

It is important to note that, apart from the issue of his extradition to Egypt, his application to the ECtHR was about the detention conditions at the Central Prison where he remained originally for about a year in the garrison headquarters, under inhumane and degrading conditions, according to the findings of the Committee for the Prevention of Torture (CPT),  and then in Block 10 of the Central Prisons, where persons with psychological or other issues of a similar nature, or generally persons with “problematic” behaviour, according to the Administration of the Prisons, are detained. It must be noted that, according to his statements to the EctHR, his detention in Block 10 was  perceived by him as punitive and in effect  isolation.

KISA is convinced that his long-term detention at the garrison headquarters and in Block 10 under inhuman conditions and with degrading treatment and the complete refusal of the Administration of the Central Prisons to examine the complaints he repeatedly submitted both through KISA and through his lawyers, eventually broke Emam’s resistance, resulting in his “voluntary” request to surrender to the Egyptian authorities and the retraction of all his cases, probably in the context of suggestions either of the authorities of the Republic or of Egypt..

KISA states that it continues to consider the Republic responsible for the violations of Emam’s  rights  and that his exradition to Egypt places him in grave danger to violation of fundamental rights and that it will be following the case and the way Mr Emam is treated by the Egyptian authorities.

Steering Committee KISA

19 August 2018

 

 Έκδοση του Seif Eldin Mostafa Mohamed Emam στην Αίγυπτο  

By Doros Polykarpou

Η ΚΙΣΑ με λύπη της ανακοινώνει ότι ο κ. Εμάμ, άλλως γνωστού στα ΜΜΕ ως Αιγύπτιος Αεροπειρατής, υπό το βάρος της απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης την οποία υπέστη από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας καθόλη τη διάρκεια κράτησής του στις Κεντρικές Φυλακές, αποφάσισε όπως αποσύρει όλες τις αιτήσεις του που εκκρεμούσαν ενώπιον του ΕΔΑΔ και του Διοικητικού Δικαστηρίου και παραδοθεί οικειοθελώς στις Αιγυπτακές αρχές. Όπως ανέφερε ο ίδιος ο Emam στην ΚΙΣΑ «προτιμώ να επιστρέψω στην Αίγυπτο όπου θα βασανιστώ σωματικά και ξέρω τι έχω να αντιμετωπίσω στη συνέχεια, παρά να παραμείνω στην Κύπρο στο Μπλοκ 10 των Κεντρικών Φυλακών όπου η ψυχολογική βία είναι σε καθημερινή βάση και δεν υπάρχει προοπτική τερματισμού ή αντιμετώπισης». Η ΚΙΣΑ τάχθηκε από την πρώτη στιγμή κατά της απόφασης έκδοσης του στην Αίγυπτο, ενόσω αυτός διατηρούσε την ιδιότητα του αιτητή ασύλου και λόγω του φόβου του ότι δεν θα τύγχανε δίκαιης δίκης και ότι θα υποστεί βασανιστήρια απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση από τις αρχές της Αιγύπτου.

Πιο συγκεκριμένα η ΚΙΣΑ ανακοινώνει ότι το ΕΔΑΔ ανακάλεσε το διάταγμα αναστολής της έκδοσης του Emam στην Αίγυπτο που εκδόθηκε σύμφωνα με τον Κανονισμό 39 των Κανονισμών Διαδικασίας του Δικαστηρίου τον Νοέμβριο του 2017, μετά από δική του ενυπόγραφη δήλωση ότι επιθυμεί να εκδοθεί στην Αίγυπτο. Με άλλη ενυπόγραφη δήλωση του ο Emam δήλωσε ότι επιθυμεί την απόσυρση επίσης της κυρίως αίτησης που καταχώρησε στο ΕΔΑΔ και η οποία στρεφόταν κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς και της αίτησής του που εκκρεμεί ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου αναφορικά με το αίτημα ασύλου του. Εγείρονται ερωτηματικά ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες απέσυρε όλες τις υποθέσεις του ενώπιον των Δικαστηρίων, αφού από νομικής άποψης ακόμη και εάν η αναστολή έκδοσής του από το ΕΔΑΔ είχε ανακληθεί, οι υποθέσεις του κατά τα άλλα θα μπορούσα να συνεχίσουν.

Σημειώνεται ότι πέραν από το θέμα της έκδοσής του στην Αίγυπτο, η υπόθεσή του ενώπιον του ΕΔΑΔ αφορούσε τις συνθήκες κράτησής του στις Κεντρικές Φυλακές αρχικά για ένα χρόνο περίπου στο Φρουραρχείο υπό απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες σύμφωνα και με τα ευρήματα της Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων (CPT) και στη συνέχεια στο Μπλοκ 10 των Κεντρικών Φυλακών όπου κρατούνται άτομα με ψυχολογικά ή άλλα παρόμοιας φύσης προβλήματα ή γενικά πρόσωπα με «προβληματική» κατά την άποψη της Διεύθυνσης των Φυλακών συμπεριφορά. Να σημειωθεί ότι η κράτηση του στο Μπλόκ 10 ο ίδιος με βάση δηλώσεις του στο ΕΔΑΔ την εκλάμβανε ως τιμωρητική, προσομοιάζουσα με απομόνωση. Η ΚΙΣΑ είναι πεπεισμένη ότι η μακρόχρονη κράτησή του στο Φρουραρχείο και στο Μπλοκ 10 υπό συνθήκες απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης και η πλήρης άρνηση της Διεύθυνσης των Κεντρικών Φυλακών να εξετάσει τα παράπονά του που κατ΄επανάληψη υπέβαλε μέσω τόσο της ΚΙΣΑ όσο και των δικηγόρων του, έκαμψε τις αντιστάσεις του Emam με αποτέλεσμα να ζητήσει «οικειοθελώς» την παράδοσή του στις Αιγυπτιακές αρχές και την απόσυρση όλων των υποθέσεών του στο πλαίσιο ενδεχομένως υποδείξεων είτε των αρχών της Δημοκρατία είτε τω αρχών της Αιγύπτου.

 Η ΚΙΣΑ δηλώνει ότι εξακολουθεί να θεωρεί τη Δημοκρατία υπεύθυνη για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων του Emam  και ότι η έκδοσή του στην Αίγυπτο τον θέτει σε σοβαρό κίνδυνο παραβιάσεων θεμελιωδών δικαιωμάτων του και ότι θα παρακολουθεί την υπόθεση και τον τρόπο μεταχείρισης του κ. Emam από τις Αιγυπτιακές αρχές.

 

Διοικητικό Συμβούλιο ΚΙΣΑ

19 Αυγούστου 2018 

Husband of a Cypriot of Turkish-Cypriot origin, 35 years in Cyprus and father of two children in detention for deportation!

By Doros Polykarpou

Yet another case that demonstrates the delirium caused by the aggressive implementation of measures which the Cypriot authorities insist on calling “migration policy” – but have nothing in common with migration law and human rights law – is added to the record of human rights’ violations , the facts of which causeindignation and surprise to the very least.

For the past month approximately, Mr L.A, who is Turkish Cypriot of Syrian origin, is being detained at the Detention Center for Undocumented Migrants at Mennogeia with the intention of being deported while at the same time no one is in a position to identify where he would be deported to, since his only recognised citizenship is Syrian and the country that has been his permanent residence for the past 34 years is Cyprus. As he himself remarks: “I don’t want to go anywhere, I want to go to Famagusta where my family is, home is just some minutes from here!“

In 1984, Mr L.A., who was 18 at the time, having finished high school in Syria, came to study at Famagusta, where he met his Cypriot wife. A few years later, they got married and had two children. In 1993, Mr L.A. was registered as a citizen of the TRNC based on his family ties.

When the checkpoints opened in 2004, Mr L.A. informed the migration authorities of the Republic that he is the husband of a Cypriot citizen, providing them with the relevant documents and credentials for the electronic database. Since then, for the past 14 years, he has travelled to all throughout the territories of Cyprus and abroad under the auspices of the Cypriot authorities, travelling outside of Cyprus through the entry points of the Republic, including Larnaca Airport, without any trouble. For example, in August 2017, he travelled to France via Larnaca Airport. Furthermore, the Ministry of Transport, Communications and Works of the Republic of Cyprus has issued him a temporary driving license, with which he could travel by his own car in the areas under the control of the RoC.

In light of the particularly restrictive possibilities for travel outside of Cyprus, being in the possession of travel documents (passport, ID) of the “Turkish Republic of Northern Cyprus” and a Syrian passport, documents which are either not recognised by other countries or make travel impossible, since,  due to  the war in Syria, no state issues visas of entry to Syrians, in 2014, Mr L.A. travelled to Germany where his brother lives as a recognised refugee, and soon secured refugee status for himself, along with refugee travel documents and a permit to remain in Germany.

Subsequently, Mr L.A. returned and lived with his family in Cyprus, travelling to Germany from time to time to maintain his right to remain as a refugee in the country in question. When he last attempted to travel to Germany via Larnaca Airport on the 30/07/2018, he was not permitted to travel because his German residence permit had expired and he was arrested and held in custody based on detention and deportation orders that the Civil Registry and Migration Department issued on the same day “due to unauthorised residence”!

While all European and international conventions for human rights repeatedly direct the attention of states to the importance of the strict and clear legal and procedural guarantees that must be abided in every decision regarding detention and deportation, the Republic of Cyprus chose to detain a Syrian citizen at Mennogeia for deportation purposes, while he is the husband of a Cypriot citizen and has been a permanent resident of Cyprus for years, has been able to move freely for decades across the entire area of the Republic under the auspices of the authorities, as he holds – among many other things – a valid “driving license… for the unoccupied territories of the Republic of Cyprus”, just a few minutes away from his home and without there being the slightest prospect of his deportation.

KISA reports the illegal detention of Mr L.A. and the violation of his rights and urges the competent authorities to release him immediately so he may return to his home and family.

We highlight that such grotesque situations would not occur if the Republic of Cyprus had impartially and consistently implemented policies and practices that unrestrainedly respect the right to naturalisation for members of the family of Cypriot citizens who belong to the Turkish Cypriot community.

 3 August 2018

Steering Committee

Σύζυγος Κύπριας ΤΚ καταγωγής, 35 χρόνια κάτοικος Κύπρου και πατέρας δύο παιδιών κρατείται για απέλαση !

By Doros Polykarpou

Τον παραλογισμό που προκύπτει από την επιθετική εφαρμογή μέτρων που οι κυπριακές αρχές επιμένουν να ονομάζουν «μεταναστευτική πολιτική» αλλά ουδεμία σχέση έχουν με το μεταναστευτικό δίκαιο και το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναδεικνύει άλλη μία περίπτωση στο ιστορικό παραβιάσεων δικαιωμάτων, τα γεγονότα της οποίας προκαλούν τουλάχιστον αγανάκτηση και έκπληξη.

Εδώ και ένα μήνα περίπου, ο κ. Λ.Α., Τουρκοκύπριος συριακής καταγωγής,  κρατείται στον Χώρο Κράτησης Άτυπων Μεταναστών στην Μεννόγεια για σκοπούς απέλασης ενώ την ίδια στιγμή κανείς δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει τη χώρα όπου θα ήταν εφικτή η απέλασή του, αφού η μόνη αναγνωρισμένη υπηκοότητα που κατέχει είναι η Συριακή και τα τελευταία 34 χρόνια η χώρα μόνιμης διαμονής του είναι η Κύπρος. Όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά αναφέρει «I don’t want to go anywhere, I want to go to Famagusta where my family is, home is just some minutes from here!»

Το 1984, ο κ. Λ.Α., 18 χρονών τότε, αφού τελείωσε το σχολείο στην Συρία, ήρθε για σπουδές στην Αμμόχωστος,  όπου γνώρισε την Κύπρια σύζυγό του. Τέλεσαν γάμο λίγα χρόνια μετά και απόκτησαν δύο παιδιά. Ο κ. Λ.Α. το 1993 πολιτογραφήθηκε ως πολίτης της ΤΔΒΚ στη βάση των οικογενειακών του δεσμών.

Με τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων το 2004, ο κ. Λ.Α. ενημέρωσε τις μεταναστευτικές αρχές της Δημοκρατίας ότι είναι σύζυγος Κύπριας πολίτιδας θέτοντας υπόψη τους τα σχετικά έγγραφα και στοιχεία για σκοπούς καταχώρησής τους στο μηχανογραφημένο σύστημα. Έκτοτε και τα τελευταία 14 χρόνια κυκλοφορεί εν γνώσει των κυπριακών αρχών σε όλην την Κύπρο και στο εξωτερικό, ταξιδεύοντας εκτός Κύπρου μέσω των σημείων διελεύσεως της Δημοκρατίας, περιλαμβανομένου του Αεροδρομίου Λάρνακας, χωρίς προβλήματα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι τον Αύγουστο του 2017, ταξίδεψε στην Γαλλία μέσω του Αεροδρομίου Λάρνακας.  Περαιτέρω, το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων της Κυπριακής Δημοκρατίας του έχει εκδώσει προσωρινή άδεια οδήγησης για να μπορεί να διακινείται με το αυτοκίνητό του στις περιοχές που ελέγχονται από την ΚΔ.

Ενόψει των ιδιαίτερα περιορισμένων δυνατοτήτων του να ταξιδέψει εκτός Κύπρου, όντας κάτοχος ταξιδιωτικών εγγράφων (διαβατήριο, ταυτότητα) της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» και συριακού διαβατηρίου, έγγραφα τα οποία είτε δεν αναγνωρίζονται από άλλες χώρες είτε καθιστούν αδύνατη τη διακίνησή του αφού λόγω του πολέμου στη Συρία, κανένα κράτος δεν εκδίδει θεωρήσεις εισόδου σε Σύριους, το 2014 ο κ. Λ.Α. μετέβη στην Γερμανία, όπου βρίσκεται ο αδερφός του ως αναγνωρισμένος πρόσφυγας, και σύντομα εξασφάλισε και ο ίδιος το καθεστώς του πρόσφυγα, συνοδευόμενο από ταξιδιωτικά έγγραφα πρόσφυγα και άδεια διαμονής στην Γερμανία.

Στη συνέχεια, ο κ. Λ.Α. επέστρεψε και διέμενε με την οικογένεια του στην Κύπρο, ταξιδεύοντας κατά καιρούς στην Γερμανία για διατήρηση του δικαιώματος παραμονής ως πρόσφυγας στην εν λόγω χώρα. Κατά την τελευταία του προσπάθεια να μεταβεί στην Γερμανία, μέσω του Αεροδρομίου Λάρνακας, στις 30/8/2018, δεν του επιτράπηκε να ταξιδέψει γιατί η άδεια παραμονής του στην Γερμανία είχε λήξει και συνελήφθητε και  τέθηκε υπό κράτηση βάσει διαταγμάτων απέλασης και κράτησης που το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης εξέδωσε την ίδια ημέρα «λόγω παράνομης παραμονής»!

Την ίδια ώρα που σύσσωμες οι ευρωπαϊκές και διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων επισύρουν ξανά και ξανά την προσοχή των κρατών στη σημασία των αυστηρών και σαφών νομικών και διαδικαστικών εγγυήσεων που απαιτείται να τηρούνται σε κάθε απόφαση κράτησης και απέλασης, η

Κυπριακή Δημοκρατία επέλεξε να θέσει υπό κράτηση στην Μεννόγεια για σκοπούς απέλασης Σύριο πολίτη, σύζυγο Κύπριας πολίτιδας και μόνιμο κάτοικο Κύπρου που εν γνώσει της Δημοκρατίας κυκλοφορεί για δεκαετίες σε όλη την έκτασή της, κατέχοντα μεταξύ άλλων σε ισχύ «άδεια οδήγησης … στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας», λίγη ώρα μακριά από το σπίτι του και χωρίς να υπάρχει η παραμικρή προοπτική απέλασής του.

Η ΚΙΣΑ καταγγέλλει την παράνομη κράτησή του κ. Λ.Α.  και τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων του και καλεί τις αρμόδιες αρχές να τον αφήσουν άμεσα ελεύθερο για να μπορέσει να επιστρέψει στο σπίτι και την οικογένεια του.

Με την ευκαιρία, επισημαίνουμε ότι οι τραγελαφικές αυτές καταστάσεις δεν θα υπήρχαν αν η Κυπριακή Δημοκρατία εφάρμοζε αμερόληπτα και με συνέπεια πολιτικές και πρακτικές οι οποίες να σέβονται χωρίς περιορισμούς το δικαίωμα πολιτογράφησης μελών οικογένειας Κυπρίων πολιτών που ανήκουν στην τουρκοκυπριακή κοινότητα.

 03 Αυγούστου 2018

Διοικητικό Συμβούλιο

CALL ON THE LIBE COMMITTEE MEMBERS TO ADOPT A STRONG RESOLUTION ON THE SITUATION IN HUNGARY

By Myriam Idrissi Safi

Dear MEP,

On 20 June 2018, on the World Refugee Day, the Hungarian Parliament adopted two draft
legislative packages:

  • Constitutional amendments limiting the judicial independence and restricting the
    freedom of judges to interpret the law. The new amendments provide that a new
    court that may be dominated by judges arriving from the state’s public administration
    will rule on cases involving elections, taxes, and public procurement, among many
    other key issues. Its head will be a political appointee selected by Parliament. The
    subordination of the judiciary to both the executive and legislative powers deeply
    undermines the rule of law.
  • A package of laws criminalising the work of NGOs who help asylum-seekers and
    migrants. The new legislation, which may come into force as early as 1 July,
    criminalizes a range of activities, including distributing information on migrationrelated
    matters, providing advice to migrants and refugees, and conducting human
    rights monitoring at borders. The authorities will be able to arrest, charge and
    immediately remove from Hungary’s border area with non-Schengen countries any
    lawyer, adviser, volunteer or legally resident family member suspected of helping a
    person to make an asylum claim or obtain a residence permit, or of providing other
    legal or humanitarian assistance.

The latest developments in Hungary triggered immediate and strong reactions from the UN
High Commissioner for Human Rights Zeid Ra’ad Al Hussein and the Council of Europe
through Yves Cruchten, rapporteur of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe
(PACE) on new restrictions on NGO activities in Council of Europe member States. While
Zeid stated that the “Parliament’s decision is an attack on fundamental human rights and
freedoms in Hungary. The constant stoking of hatred by the current Government for political
gain has led to this latest shameful development, which is blatantly xenophobic and runs
counter to European and international human rights standards and values”, Cruchten
declared that “the new law criminalises a range of lawful activities by grass-roots activists
and NGOs in support of asylum-seekers, refugees and migrants and will seriously impede
their work. It is problematic from the point view of international human rights standards, and
especially the freedoms of association and expression”.

On 25 June, the LIBE Committee will vote on Judith Sargentini’s report on a proposal calling
on the Council to determine, pursuant to Article 7(1) of the Treaty on European Union, the
existence of a clear risk of a serious breach by Hungary of the values on which the Union is
founded.

As Member of the LIBE Committee, we urge you to attend the voting session on
Monday and vote in favour of the report. We urge you to show your support to civil
society, press freedom, academic freedom, the independence of the judiciary, the rule of
law and fundamental rights.

The changes introduced by Hungary’s government are not a matter of national discretionary
power: the European Union has to take a strong stance, as the UN and Council of Europe did.
The European Union can no longer afford to lag behind and stay silent. Fundamental
freedoms, human rights, separation of powers are principles that should always be placed
above any kind of short-term political considerations.

Yours sincerely,

Signatories
1. AEDH – European Association for the Defence of Human Rights
2. European Civic Forum
3. EuroMed Rights
4. FIDH – International Federation for Human Rights
5. The Hungarian Helsinki Committee
6. Latvian Human Rights Committee
7. Statewatch
8. La Cimade
9. Asociación Pro Derechos Humanos de Andalucía
10. Italian Federation for Human Rights
11. AMERA International
12. European Association for the Defence of Human Rights – Bulgaria
13. Arci – Associazione Ricreativa Culturale Italiana
14. Finnish League for Human Rights
15. Liga Portuguesa dos Direitos Humanos – CIVITAS
16. KISA – Action For Equality, Support, Antiracism
17. Hellenic League for Human Rights
18. Greek Council for Refugees
19. Action
20. Luxembourg Ouvert et Solidaire – Ligue des Droits de l’Homme
21. Polish Society of Anti-Discrimination Law
22. LVRM – Dutch League for Human Rights
23. AITIMA
24. Internationale Liga für Menschenrechte
25. Lithuanian NGO Information and Support Centre
26. Italian Council for Refugees
27. Academia Cidadã
28. Ligue des droits de L’Homme – Belgique
29. Mirovni inštitut/Peace Institute
30. LIDU – Lega Italiana dei Diritti dell’Uomo
31. New Europeans
32. Pro asyl
33. Ligue des droits de l’Homme – France
34. CIVICUS
35. Human Security Collective
36. European Humanist Federation
37. Young European Federalists
38. Malta Association of Human Rights
39. Comité pour le Respect des Libertés et des droits de l’Homme en Tunisie

Ανακοίνωση τύπου με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων

By Doros Polykarpou

Η ΚΙΣΑ απαιτεί μια ολοκληρωμένη πολιτική υποδοχής και ένταξης των προσφύγων.

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων, η ΚΙΣΑ – Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό καταγγέλλει και καταδικάζει τη συνέχιση των σοβαρότατων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στην Κύπρο, τόσον αναφορικά με τις απαράδεκτες και απάνθρωπες συνθήκες υποδοχής, όσο και με την πρόσβαση στα δικαιώματά τους και την ισότιμη συμμετοχή τους στην κοινωνία.

Τα τελευταία χρόνια, με την οικονομική κρίση και την ένταση των συνεπακόλουθων προβλημάτων, την έντονη και στοχευμένη δημαγωγία περί ‘παχυλών επιδομάτων’ και την άκριτη αποδοχή τους από την κοινωνία, τις θεσμικές διακρίσεις σε όλους τους τομείς, από την υγεία, την απασχόληση μέχρι τις κοινωνικές παροχές και αλλού, έχει δημιουργηθεί ένα εχθρικό περιβάλλον εναντίον των προσφύγων και αιτητριών/ών ασύλου, με χαρακτηριστικά γνωρίσματα την ξενοφοβία και το ρατσισμό. Ένα περιβάλλον που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να νομιμοποιεί την εχθρική στάση  και αδιαφορία της προς τα προβλήματα και τις ανάγκες των προσφύγων.

Όπως ανάδειξε για άλλη μια φορά πριν από λίγους μήνες η τραγική κατάσταση που επικρατεί στο Κέντρο Υποδοχής Αιτητριών/ών Ασύλου στην Κοφίνου, με τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής και τις επιπτώσεις τους στην υγεία των φιλοξενούμενων προσφύγων, ιδιαίτερα μικρών παιδιών και άλλων ευάλωτων ατόμων, η Κυπριακή κυβέρνηση εξακολουθεί να εφαρμόζει μια αναποτελεσματική και αλλοπρόσαλλη πολιτική υποδοχής και ένταξης των προσφύγων και αιτητριών/ών. Μια πολιτική που αντίκεινται όχι μόνο στις βασικές υποχρεώσεις της χώρας έναντι των ευρωπαϊκών και διεθνών συμβάσεων που έχει υπογράψει, αλλά και καταστρατηγεί βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και αρχές, όπως η αλληλεγγύη και η στήριξη ανθρώπων που εξαναγκάζονται από πολέμους και διώξεις να ζητήσουν προστασία στη χώρα μας.

Μια πολιτική, σύμφωνα με την οποία οι πρόσφυγες δεν έχουν πρόσβαση στην ισότιμη, δίκαιη και ενεργή συμμετοχή στην κοινωνία. Οι πολιτικές και πρακτικές της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι των προσφύγων στοχεύουν στο να αποτρέπουν πρόσφυγες από το να έρχονται στην Κύπρο και να μεταφέρουν το μήνυμα ότι οι πρόσφυγες δεν είναι ευπρόσδεκτες/οι, εμποδίζοντας την πρόσβαση τους σε βασικά δικαιώματα και καθιστώντας την ένταξη τους αδύνατη. Ως αποτέλεσμα, οι πρόσφυγες, ακόμη και στη περίπτωση που τους παραχωρηθεί προστασία, αναγκάζονται είτε να μεταβούν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και να παραμείνουν χωρίς καθεστώς παραμονής είτε να αιτηθούν εκ νέου διεθνή προστασία σε αυτές τις χώρες.

Ενδεικτική αυτής της πολιτικής και στάσης της κυβέρνησης είναι η περίπτωση των Κούρδων απάτριδων από τη Συρία, οι οποίοι για περισσότερο από 16 μήνες τώρα διαμαρτύρονται έξω από το Προεδρικό Μέγαρο και το Υπουργείο Εσωτερικών κατά της συνεχιζόμενης άρνησης του Υπουργείου να  τους αναγνωρίσει ως πρόσφυγες και να τους παραχωρήσει την κυπριακή υπηκοότητα. Σήμερα, 20/06/2018, με παρέμβαση του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων και την ανάληψη προσωπικά πρωτοβουλίας για συνεννοήσεις με την κυβέρνηση με σκοπό τη δικαίωση των αιτημάτων τους, οι διαμαρτυρόμενοι  αποφάσισαν να αναστείλουν  τη διαμαρτυρία τους. Σε περίπτωση μη ευόδωσης και αυτής της προσπάθειας, οι διαμαρτυρόμενοι δηλώνουν  αποφασισμένοι για συνέχιση και ένταση της διαμαρτυρίας τους.

Η ΚΙΣΑ καταγγέλλει επίσης και καταδικάζει τη συνέχιση της πολιτικής αυτής και σε ότι αφορά την αντιμετώπιση των ασυνόδευτων παιδιών προσφύγων που ως ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα θα έπρεπε να τυγχάνουν  ιδιαίτερα προσεκτικού χειρισμού και προστασίας. Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις της επικεφαλής του Γραφείου του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ), η κυπριακή κυβέρνηση σε συνεργασία με το ΔΟΜ Κύπρου προγραμματίζουν τη δημιουργία στρατοπέδου κράτησης των ασυνόδευτων παιδιών προσφύγων στο Ζύγι. Έτσι, αντί της αποκέντρωσης των χώρων φιλοξενίας προσφύγων σε τοπικές κοινότητες με εύκολη πρόσβαση σε βασικούς θεσμούς και υπηρεσίες, όπως σχολεία, νοσοκομεία, κοινωνικές και άλλες βασικές κρατικές υπηρεσίες αλλά και υποστηρικτικές ΜΚΟ και χώρους ψυχαγωγίας, η κυβέρνηση εντείνει την απομόνωση και τον αποκλεισμό τους, έτσι ώστε παραμένουν αθέατοι και αποκλεισμένοι από την κυπριακή κοινωνία.

Το  μικρό ποσοστό,  ιδιαίτερα Σύριων προσφύγων  που αποκτούν το καθεστώς αναγνωρισμένου πρόσφυγα συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν πολλά και σοβαρά προβλήματα στην ένταξη τους στην κοινωνία, ιδιαίτερα αναφορικά με στοιχειώδη δικαιώματα, όπως η απασχόληση, η κατάρτιση και η εκπαίδευση, με τη μη αναγνώριση των επαγγελματικών τους προσόντων,  έτσι ώστε να μπορέσουν να απεγκλωβιστούν από την ανεργία και την εξάρτιση τους από τις κοινωνικές παροχές ώστε να μπορέσουν να ανασυγκροτηθούν και να συνεχίσουν τη ζωή τους σε συνθήκες αξιοπρέπειας και απόλαυσης των δικαιωμάτων τους.

Με την ευκαιρία της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων, που ορίστηκε για να γιορτάζεται η συμπαράσταση και αλληλεγγύη με τους πρόσφυγες, η ΚΙΣΑ καλεί την Κυπριακή Δημοκρατία να προχωρήσει άμεσα στα ακόλουθα:

  • Διασφάλιση της ουσιαστικής πρόσβασης των προσφύγων σε αξιοπρεπείς και δίκαιες συνθήκες υποδοχής. Η ΚΙΣΑ πιστεύει ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της σύστασης ενός συντονιστικού φορέα που να αποτελείται από ΜΚΟ και κυβερνητικές υπηρεσίες που να είναι αρμόδιες για την πρόσβαση των προσφύγων σε δίκαιες συνθήκες υποδοχής. Η ικανοποιητική πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, στέγασης και αξιοπρεπούς διαβίωσης πρέπει να διασφαλίζεται για όλες και όλους τις και τους πρόσφυγες αμέσως μετά την άφιξη τους και χωρίς διακρίσεις.
  • Να διασφαλίσει γρήγορη και δίκαιη εξέταση των αιτήσεων ασύλου όλων των προσφύγων, ανεξάρτητα της καταγωγής τους, στα πλαίσια της αρχής για αξιοπρεπείς και δίκαιες συνθήκες υποδοχής .
  • Να διασφαλίσει την ουσιαστική πρόσβαση των προσφύγων σε νομική αρωγή ως την πιο ασφαλή δίοδο για αξιοπρεπείς και δίκαιες διαδικασίες ασύλου.
  • Δημιουργία ενός αποκεντρωμένου δικτύου χώρων υποδοχής προσφύγων σε κάθε δήμο, ξεκινώντας από τους μεγαλύτερους. Το κέντρο στην Κοφίνου μπορεί, αν χρειάζεται, να μετατραπεί σε κέντρο έκτακτης ανάγκης για βραχυπρόθεσμη στέγαση προσφύγων κατά την άφιξη τους στην Κύπρο.
  • Ανάπτυξη προγράμματος για την ουσιαστική πρόσβαση παιδιών προσφύγων στην εκπαίδευση. Τα παιδιά πρόσφυγες θα πρέπει να στηρίζονται ουσιαστικά ώστε να μπορούν να ολοκληρώνουν την εκπαίδευση τους ως κανονικές/οί μαθήτριες/τες και όχι ως «παρατηρητές» όπως συμβαίνει σήμερα. Οι «παρατηρητές» δεν μπορούν να πάρουν απολυτήριο και να συνεχίσουν την εκπαίδευση τους. Επίσης, τα παιδιά πρόσφυγες πρέπει να έχουν άμεση πρόσβαση στην εκμάθηση των ελληνικών και να έχουν μέρος της εκπαίδευσης στους στη μητρική τους γλώσσα.
  • Ανάπτυξη σχεδίου δράσης μέσω του οποίου να αντιμετωπιστεί η ξενοφοβία και ο ρατσισμός και οι πρόσφυγες να αποκτήσουν πραγματική πρόσβαση στην ένταξη ως ίσα και ενεργά μέλη της κοινωνίας.

Διοικητικό Συμβούλιο ΚΙΣΑ

Press release on the occasion of the World Refugee Day

By Doros Polykarpou

KISA demands a comprehensive policy for reception and integration of refugees.

In light of the International Day for Refugees, KISA – Action for Equality, Support, Antiracism reports and condemns the continuation of the extremely serious problems that refugees face in Cyprus, both in relation to the unacceptable and inhumane reception conditions, as well as access to their rights and allow for their equal participation in society.

Over the last few years, with the economic crisis and the intensity of subsequent problems, the intense and targeted demagoguery about ‘cushy benefits’ and their acceptance – without judgement – by society, the institutional discrimination in all sectors – from healthcare, employment to social provisions and others, a hostile environment has been created towards refugees and asylum seekers, characterised by xenophobia and racism. This is the environment that the government uses to legitimise its hostile attitude and indifference towards the problems and needs of refugees.

As indicated once more a few months ago by the tragic situation at the Asylum Seekers’ Reception Center in Kofinou, with inhumane living conditions and lack of sanitation and their impact on the health of hosted refugees, especially young children and other vulnerable groups, the Cypriot government continues to apply an ineffective and inconsistent policy for reception and integration of refugees and asylum seekers. A policy that contradicts not only the basic obligation the countries has towards the European and international treaties it has signed, but also violates basic human rights and principles, like solidarity and support for people who are forced by war and persecution to ask for protection from our country.

A policy according to which refugees don’t have access to equivalent, fair and active participation in society. The policies and practices of the Republic of Cyprus for refugees aim to deter refugees from coming to Cyprus and to pass on the message that refugees are not welcome, by preventing their access to basic rights and rendering their integration impossible. As a result, even in cases where they are granted protection, refugees are either forced to move to other European countries and remain there without a residence permit or to apply for international protection again in these countries.

Particularly indicative of the government’s policy and attitude is the case of the stateless Kurdish refugees from Syria who have been protesting outside the Presidential Palace and the Ministry of Interior for over 16 months now against the continued denial of the Ministry to recognise them as refugees and grant them Cypriot citizenship. Today, 20/06/2018, with the intervention of the President of the House of Representatives and his personal guarantee to take initiative regarding communications with the government with a view to satisfying their demands, the protesters decided to cease the protest. In case this attempt also fails to bear fruits, the protesters declare they are determined to continue and intensify their protest.

KISA also reports and condemns the continuation of this policy with regards to the management and handling of unaccompanied refugee children who, as a particularly vulnerable group, should be handled with extreme care and protection. According to recent statements by the head of the Office of the International Refugee Organisation (IRO), the Cypriot government in collaboration with the IRO in Cyprus are planning the creation of a detainment camp for unaccompanied refugee children in Zygi. Therefore, instead of decentralising refugee hosting spaces to local communities with easy access to basic institutions and services, such as schools, hospitals, social and other basic state services but also supportive NGOs and areas for recreation, the government exacerbates their isolation and exclusion, such that they remain invisible and excluded from Cypriot society.

The small percentage, especially of Syrian refugees, that actually are granted recognised refugee status continue to face several serious problems with their integration into society, particularly relating to elementary rights, like employment, training, and education, with the lack of recognition for their professional qualifications, so that they could free themselves from unemployment and their dependence on social provisions, to rebuild and continue their lives with decent living conditions and enjoyment of their rights.

Given the opportunity of today’s International Refugee Day, which was set to celebrate support and solidarity with refugees, KISA urges the Republic of Cyprus to proceed immediately with the following:

  • Ensuring essential access to decent and fair reception conditions for refugees. KISA believes that this can be achieved only through introducing a coordinating entity consisting of NGOs and competent state services regarding access to fair reception conditions for refugees. Satisfactory access to healthcare services, housing and decent livng conditions must be ensured for all refugees immediately after their arrival and without discrimination.
  • Ensuring quick and fair examination of all refugees’ applications for asylum regardless of their origin, in the context of the principle for decent and fair reception conditions.
  • Ensuring essential access to legal counsel for refugees as the safest means of providing decent and fair asylum seeking procedures.
  • Creation of a decentralised network of refugee reception centers in every municipality, starting with the largest ones. The center in Kofinou can, if necessary, be transformed into an emergency center for short-term housing of refugees when they first arrive in Cyprus.
  • Development of a programme for the meaningful access of child refugees to education. Child refugees need to be supported properly in order to be able to completely their education as proper students, not as “observers”, as is the case today. “Observing” students cannot get a diploma to continue their education. Also, child refugees must have immediate access to learning Greek and to have part of their education delivered to them in their native language.
  • Development of a plan of action through which xenophobia and racism are dealt with and refugees can acquire actual access to integration as equal and active members of society.

KISA Steering Board

Joint Statement-The United Nations Global Compact on Migration is a Key Opportunity to Recognise Rights of Migrant Domestic and Care Workers

By Myriam Idrissi Safi

BRUSSELS, 15 JUNE 2018 – Across Europe, many individuals and families rely on support to carry
out essential domestic and care work, to look after children, clean or care for an elderly relative.
Without regulation and investment in the sector, domestic and care workers are often carrying
out these vital jobs without adequate pay, holidays or protection. Further, an increasing number
of these workers – the majority of whom are women – are undocumented migrants. Being
undocumented leaves them unable to access the same rights as other workers and puts them at
greater risk of exploitation, violence and abuse. Informal carers* who provide care outside of a
professional or formal employment framework also play a key role.
An undocumented domestic worker from the Philippines said: “I left my children with my mother
in the Philippines so that I could come and work in Belgium as a domestic worker. Here, I take care
of the children of my boss while I have to raise my own children through Skype. It is very hard
certainly when my madame is rude and angry for little things. Sometimes she doesn’t want to pay
me because she says I didn’t do a good job. I don’t want that anymore. What I do is work so it
should be paid like that too.”
On the occasion of International Domestic Workers Day (16 June), we urge the European Union
and its member states to use the United Nations Global Compact on Migration** as an
opportunity to recognise migrant domestic and care workers’ rights as workers.
The Global Compact on Migration is currently being negotiated by UN member states in New York.
The EU and its member states should use this crucial opportunity to commit to reforms and policies
that provide social protection and sustainable and quality domestic and care services for those
needing care, and decent work for those working in the sector.
Two key reforms are needed in this context:
1. Decent labour migration opportunities should be enhanced for migrant workers to work in
the sector. This includes ensuring that migrant workers can change employers.
2. Regular labour standards should apply to domestic and care work, and to all workers in
these sectors, regardless of their residence status. This means ensuring that migrant
workers can file a complaint against employers that fail to meet these standards, and access
justice for wage theft and other violations, through labour courts, without risking arrest or
deportation as a result.
Governments should allocate budgets for home-based health and care social services. To ensure
affordability, accessibility and quality, services should be delivered through public services, as well
as, where appropriate, through public-private partnerships that subsidise and properly regulate
private service provision.
A sustainable domestic and care work model in Europe is integral to society as a whole, necessary
to sustain social protection systems and facilitate equal participation in the labour market and
work-life balance for families.
###
Notes to editors:
* Informal carers are people of all ages who provide (usually unpaid) care to someone with a
chronic illness, a disability or any other long-lasting health or care needs, outside of a
professional or formal employment framework. According to recent research, informal carers
across the EU provide over 80% of all care.
** The Global Compact on Migration will be the first, inter-governmentally negotiated
agreement, prepared under the auspices of the United Nations, to cover all dimensions of
international migration in a holistic and comprehensive manner. The final round of intergovernmental
negotiations will be 9-13 July.
See also:
– Shared Concerns and Joint Recommendations on Migrant Domestic and Care Work, PICUM,
2017.
– Website for the Global Compact on Migration.
List of signatories:
1. Association for Integration and MIgration (SIMI)
2. Caritas Europa
3. Comité contre l’esclavage moderne
4. CSC Bruxelles
5. Eurocarers
6. European Federation of Food, Agriculture and Tourism Trade Unions (EFFAT)
7. European Federation of National Organisations Working with the Homeless
(FEANTSA)
8. European Federation of Public Service Unions (EPSU)
9. European Federation for Services to Individuals (EFSI)
10. FAIRWORK Belgium
11. La Strada International
12. LEFÖ-IBF
13. Platform for International Cooperation on Undocumented Migrants
14. Red Acoge
15. The Salvation Army, EU Affairs Office
16. Uni Europa

Παραβίαση δικαιωμάτων γυναίκας πρόσφυγα μονογονιού και ανήλικου παιδιού από το κράτος

By Doros Polykarpou

Ξεπέρασε κάθε όριο διακριτικής μεταχείρισης το κράτος  αφού, για τη διερεύνηση καταγγελίας για κλοπή λίγου χαμ κι ενός πιάτου μακαρονιών, η αστυνομία συνέλαβε και έθεσε υπό κράτηση γυναίκα πρόσφυγα μονογονιό, η οποία αρνείται την κατηγορία. Η κράτηση επικυρώθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, το οποίο συμφώνησε με την ανάγκη κράτησης της γυναίκας δεδομένης της πρόθεσης της αστυνομίας να αναζητήσει την … περιουσία που κλάπηκε! Οι δε Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, «διασφαλίζοντας το συμφέρον του παιδιού» στάθηκαν αρωγοί στις πιο πάνω ενέργειες, αναλαμβάνοντας να θέσουν «υπό την προστασία τους» το παιδί!

Η στέρηση της ελευθερίας κάθε ατόμου, και, ειδικά μιας γυναίκας μονογονέα   με μικρό παιδί συνιστά περιορισμό του  ύψιστου  ανθρώπινου δικαιώματος της προσωπικής ελευθερίας, και δικαιολογείται μόνο σε εξαντλητικά καθορισμένες περιπτώσεις, που δεν συνέτρεχαν στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η θέση αυτή ενισχύεται  και από το γεγονός ότι η γυναίκα αφέθηκε τελικά  ελεύθερη χωρίς να έχουν προκύψει αποδεικτικά στοιχεία εις βάρος της για το αδίκημα για το οποίο  κατηγορείται.

Η κυρία Μ.Ι. (ψευδώνυμο) ήρθε στην Κύπρο πριν από περισσότερο από 5 χρόνια με άδεια εργασίας. Έφυγε από τη χώρα της από φόβο ότι η οικογένεια της θα τη σκότωνε επειδή τους «ατίμασε» αφού έμεινε έγκυος εκτός γάμου. Στην Κύπρο, μετά από εργασία δύο μηνών, ο εργοδότης της την απέλυσε παράνομα όταν κατάλαβε ότι ήταν έγκυος. Επειδή δεν γνώριζε ότι η απόλυση της ήταν παράνομη, δεν την κατάγγειλε με αποτέλεσμα να χάσει το νόμιμο καθεστώς παραμονής της στη χώρα. Ο εργοδότης της μάλιστα είχε το θράσος να την καταγγείλει στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ΥΑΜ) η οποία ως συνήθως πρόστρεξε να εξυπηρετήσει τον εργοδότη συλλαμβάνοντας την για να την απελάσει.

Κατά την κράτηση της στη Μεννόγια, και ενώ ακόμα έγκυος, η κυρία Μ.Ι. υπέβαλε αίτηση ασύλου επειδή φοβόταν ότι θα ήταν θύμα εγκλήματος τιμής σε περίπτωση που θα αναγκαζόταν να γυρίσει στην πατρίδα της. Μετά την υποβολή της αίτησης της για άσυλο, η κυρία Μ.Ι. αφέθηκε ελεύθερη αλλά χωρίς οποιαδήποτε στήριξη ή πόρους ενώ δεν είχε ενημερωθεί για τα δικαιώματά της. Στα 4 και πλέον δηλαδή χρόνια από την υποβολή της αίτησης ασύλου, η οποία εξακολουθεί να εκκρεμεί, η κυρία Μ.Ι. δεν  είχε λάβει τις υλικές συνθήκες υποδοχής ασύλου, τις οποίες το κράτος είναι υποχρεωμένο να παρέχει, ούτε και είχε αξιολογηθεί με οποιοδήποτε τρόπο, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου,  κατά πόσο εμπίπτει στα πρόσωπα με ειδικές ανάγκες υποδοχής, δεδομένου ότι ήταν γυναίκα μονογονέας η οποία επικαλείται φόβο δίωξης για λόγους φύλου. Μόλις πέρσι, η εν λόγω πρόσφυγας αποτάθηκε στην ΚΙΣΑ, η οποία διαμεσολάβησε προς τις αρμόδιες αρχές για παροχή των δικαιωμάτων της που της παραχωρήθηκαν για λίγους μήνες και αποτελούνταν από κουπόνια αξίας €225, εκ των οποίων  €100 για ενοίκιο και €95 για «προσωπικά έξοδα», δηλαδή ηλεκτρισμό και νερό.   Τον Ιανουάριο 2018, οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας διέκοψαν την παροχή των υλικών συνθηκών υποδοχής με τη δικαιολογία ότι είχε αρνηθεί να αναζητήσει εργασία όπως της είχαν πει.

Στην πραγματικότητα, η κυρία Μ.Ι. ακολούθησε τις οδηγίες των ΥΚΕ και αποτάθηκε στο Τμήμα Εργασίας για να εγγραφεί ως άνεργη. Το Τμήμα Εργασίας την παρέπεμψε να εργαστεί σε ανθοπωλείο σε διπλανό χωριό, αλλά η Μ.Ι.  αδυνατούσε να ανταποκριθεί στο ολοήμερο ωράριο λόγω του ότι δεν μπορούσε να αφήνει το παιδί της μόνο του όταν δεν ήταν στο σχολείο, πράγμα για το οποίο ενημέρωσε εκ νέου το Τμήμα Εργασίας. Το Τμήμα Εργασίας, όταν έμαθε πως έχει ένα παιδί 5 ετών, αρνήθηκε να την γράψει εκ νέου για αναζήτηση εργασίας και τη συμβούλευσε να αποταθεί ξανά στις ΥΚΕ για να την καταχωρήσουν στις ευάλωτες ομάδες και να συνεχίσει να παίρνει τα δικαιώματά της σε υλικές συνθήκες υποδοχής χωρίς να αποτείνεται για αναζήτηση εργασίας, αφού ως μητέρα ενός μικρού παιδιού δεν θα μπορούσε να εργαστεί. Η κυρία Μ.Ι. αποτάθηκε ξανά στις ΥΚΕ, οι οποίες όμως αρνήθηκαν να την αναγνωρίσουν ότι εμπίπτει στις ευάλωτες ομάδες που δεν μπορούν να αναζητήσουν εργασία.  Σημειώνεται ότι το παιδί της δεν έχει πιστοποιητικό γέννησης επειδή η ίδια δεν μπορούσε να πληρώσει το πρόστιμο που επιβάλλει η Επαρχιακή Διοίκηση σε περιπτώσεις καθυστέρησης εγγραφής γέννησης παιδιού. Οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας αρνήθηκαν να καταβάλουν το τέλος για το πιστοποιητικό γέννησης του παιδιού με αποτέλεσμα το παιδί να παραμένει χωρίς πιστοποιητικό γεννήσεως. Έκτοτε, η κυρία Μ.Ι. και το παιδί της επιβιώνουν χωρίς οποιουσδήποτε πόρους.

Η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι η σπουδή και αυστηρότητα με την οποία οι διωκτικές και οι δικαστικές αρχές αλλά και οι ΥΚΕ άσκησαν τις αρμοδιότητες τους δεν αποτελούν δυστυχώς την εξαίρεση αλλά τον κανόνα της άνισης και διακριτικής μεταχείρισης προσφύγων και μεταναστριών/ών στη βάση της εθνότητας ή/και του καθεστώτος παραμονής τους αλλά και της τιμωρητικής στάσης των αρχών που αποτελεί απόρροια του θεσμικού ρατσισμού που υφίσταται σε κάθε επίπεδο της δημόσιας διοίκησης και των δημοσίων αρχών.

Επίσης, η ΚΙΣΑ θεωρεί ως εξίσου διακριτικές και ανήθικες τις ενέργειες των ΥΚΕ που, παραβαίνοντας το ρόλο και την αποστολή τους, ιδιαίτερα αναφορικά με τα δικαιώματα και την ευημερία των παιδιών, όχι μόνο δεν εμπόδισαν την προσωποκράτηση της μητέρας υποδεικνύοντας ότι δεν θα ήταν προς το συμφέρον του παιδιού, αλλά συνέργησαν στο χωρισμό του από τη μητέρα του. Τερματίζοντας δε τις υλικές συνθήκες υποδοχής προς την πρόσφυγα γυναίκα για να την εξαναγκάσουν να αναζητήσει εργασία, οι ΥΚΕ παρέβηκαν τη νομοθεσία σχετικά με την προστασία ευάλωτων ομάδων, σε μια από τις οποίες ανήκουν η μητέρα πρόσφυγας ως μονογονιός και το παιδί της, την οποία όφειλαν να στηρίξουν, αντί να την καταδικάσουν στην απαξίωση και την εξαθλίωση.

Χαιρετίζοντας την αποφυλάκιση της μητέρας πρόσφυγα, η ΚΙΣΑ, καλεί το κράτος-

  1. όπως τερματίσει τις πολιτικές, πρακτικές και ενέργειες που οδηγούν στη στοχοποίηση των μεταναστριών/ών και προσφύγων.
  2. όπως λάβει όλα τα απαραίτητα  μέτρα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των διακρίσεων και του θεσμικού ρατσισμού.
  3. όπως επεξεργαστεί και υιοθετήσει πολιτικές και δώσει  ανάλογες οδηγίες  προς τα μέλη της αστυνομίας ώστε να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον.
  4. όπως αναθεωρήσει τις πολιτικές απασχόλησης και παροχής υλικών συνθηκών / κουπόνια για τους αιτητές ασύλου, ούτως ώστε να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια στη βάση της αρχής της ίσης μεταχείρισης.

Η ΚΙΣΑ καλεί ιδιαίτερα την αστυνομία όπως προχωρήσει άμεσα στην πλήρη διερεύνηση της καταγγελίας για την κλοπή, περιλαμβανόμενων και των κινήτρων του καταγγέλλοντα, τον οποίο η πρόσφυγας δεν γνωρίζει καθόλου.

08.06.2018

Διοικητικό Συμβούλιο

Violation of the rights of a refugee single-parent woman and a child by the state

By Doros Polykarpou

The police exceeded all limits of discrimination when, for the investigation of a complaint of theft of a few slices of ham and a plate of pasta, of the total value of €20, arrested and detained a refugee single-parent, who denies the charge. The detention was endorsed by the Nicosia District Court, which agreed with the need to detain the woman in view of the intention of the police to seek the … stolen property! As for the Social Welfare Services, in “assuring the best interest of the child”, they provided all support to the above actions by undertaking to “place the child under their protection”!

The deprivation of freedom of every person and, especially of a single-parent woman of a young child, constitutes restriction of the most fundamental human right of personal freedom and can be justified only in exhaustively defined circumstances that were not present in the present case. This position is strengthened by the fact that the woman was eventually released without any evidence materialising against her for the offence she is being charged with.

Ms M.I. (pseudonym) came to Cyprus more than 5 years ago with a work permit. She had left her country for fear of being killed by her family for “shaming their honour” as she became pregrant outside marriage.

In Cyprus, after working for two months, her employer fired her when he realised she was pregrant. As she was not aware that her dismissal was illegal, she did not report it and ended up with losing her legal residence status in the country. Her employer went even further and reported her to the police Aliens and Immigration Unit, which as usual obliged and proceeded to her arrest for deportation purposes.

During her detention at Menoyia, and while still pregnant, Ms M.I. applied for asylum fearing that she would be a victim of an honour crime if she were to be forced to return to her home country. After her asylum application, Ms M.I. was released but without any support or resources and no information as to her rights. In the period of more than 4 years since her asylum application, which is still pending, Ms M.I. had not received the material reception conditions which the state was obliged to provide her with. Neither had she been assessed in any way, as per the Refugee Law, whether she belongs to the persons with special reception needs in view of her being a single-parent woman, who fears prosecution for gender reasons. It was only last year that the said refugee woman applied to KISA, which then mediated with the competent services, which granted her her rights to reception conditions for a few months and included coupons worth €225, of which  €100 for rent and και €95 for “personal expenses”, such as electricity and water bills. In January 2018, the Social Welfare Services terminated her reception conditions with the excuse that she had refused to seek work as she had been instructed.

What actually happened was that Ms M.I., following the instructions of the SWS, had applied to the Labour Department to register as unemployed. The Labour Department referred her to a flower shop in a nearby village but Ms M.I. was unable to cover the whole-day job because she could not leave her child alone when not at school, for which she informed the Labour Department. When the latter learned of the 5-year old child, it refused to register her again as seeking work and advised her to apply again to the SWS to register her as belonging to a vulnerable group so that she would continue to be granted her rights to material reception conditions, without applying for work because as mother to a young child she could not work. Ms M.I. applied again to the SWS, which refused to recognise that she belonged to a vulnerable group who cannot seek work. It is noted that her child does not have a birth certificate because she could not pay the fine imposed by the District Administration Office when births are not registered on time. The SWS refused to pay for the fee for the birth certificate, as a result of which the child has no birth certificate. Since then, Ms M.I. and her child survive without any resources.

KISA considers that the haste and severity used by the law-enforcement and judicial authorities as well as the SWS in exercising their powers are not, unfortunately, an exception but rather the rule in the unequal and discriminatory treatment of migrants and refugees on the basis of ethnicity and/or residence status, as well as of the punitive attitude of the authorities as a result of the institutional racism pervasive at every level of public administration and public authorities.

KISA also considers equally discriminatory and immoral the actions of the SWS which, in contravening their role and mission, especially in relation to children’s rights and well-being, not only did they not prevent the mother’s detention by pointing out that it would not be to the interest of the child, but they colluded to the child’s separation from her mother. By terminating the mother’s material reception conditions in order to force her to seek work, the SWS violated the law for the protection of vulnerable groups that the refugee single-parent woman and her child belong to, and which they ought to support, instead of condemning them to denigration and wretchedness.

Welcoming the refugee mother’s release from detention, KISA calls on the state to -:

  1. Terminate the policies, practices and actions leading to targeting migrants and refugees;
  2. take all necessary measures for effectively combating institutional discrimination and racism;
  3. develop and adopt policies and issue relevant instruction to the police so as to avoid similar incidents in future;
  4. review its employment policies and material reception conditions/ coupon system to asylum seekers, so that they can live in dignity on the principle of equal treatment.

KISA also calls on the police to proceed immediately to the full investigation of the theft complaint, including the motives of the complainant, whom the refugee woman does not know at all.

08.06.2018

KISA Steering Committee

Δήλωση Απάτριδων Κούρδων/ισσών Απεργών

By Doros Polykarpou

Βιώνουμε τις τελευταίες μέρες την αλληλεγγύη και την στήριξη μεγάλης μερίδας της κοινωνίας από ΜΚΟ και άλλα οργανωμένα σύνολα, προσωπικότητες, καλλιτέχνες, λειτουργούς των Μέσων Ενημέρωσης, καθώς και πολίτισσες/τες. Αυτή η αλληλεγγύη και η στήριξη έχουν δημιουργήσει, πιστεύουμε, ένα θετικό κλίμα, το οποίο μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα μας και να ελπίζουμε σε ένα αίσιο τέλος.

Ενόψει των πιο πάνω, αποφασίσαμε ότι από σήμερα, 25/5/2018, αναστέλλουμε προσωρινά την απεργία δίψας μας, ελπίζοντας σε θετικές εξελίξεις μέσα από αυτό το κλίμα αλληλεγγύης και στήριξης του αγώνα μας. Συνεχίζουμε βέβαια τη διαμαρτυρία μας έξω από το Προεδρικό Μέγαρο και το Υπουργείο Εσωτερικών, καθώς και την απεργία πείνας.

Τέλος, θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά όλες τις ΜΚΟ, οργανωμένα σύνολα, προσωπικότητες, καλλιτέχνες, δημοσιογράφους και άλλα άτομα για την αλληλεγγύη και την στήριξή τους στον αγώνα μας.

Οικογένεια Hasan-Janbali
Απάτριδες Κούρδισσες/οι από την Συρία
Απεργοί Πείνας

The Ministry of Interior misinforms in regards to the stateless refugees on hunger and thirst strike

By Doros Polykarpou

Sadly, last evening we were informed of the misleading statements made by the Permanent Secretary of the Ministry of Interior to the media. The Permanent Secretary claimed that “of the applications submitted for naturalisation, many do not meet the standard criteria of the law, which require a period of legal residency in Cyprus. Their request is that their applications are approved as submitted, not just be examined, but approved.” This statement implies that the strikers are asking through their protest that the state act unlawfully and grant them Cypriot citizenship unrightfully. He also claimed that if they were granted Cypriot citizenship, that would be a discriminatory treatment at the expense of other people who have also applied for naturalisation.

In fact, the family of the strikers begun their protest in 2015 requesting to be granted the refugee status, which the Republic of Cyprus has illegally not recognised to them[1].  The former Minister of Interior, Mr. Socratis Hasikos, in the presence of the UNHCR representative, Ms. Olga Komitis, the then Sigma Channel journalist, Mr. Marios Demetriou, and KISA representative, Mr. Doros Polykarpou, committed to granting them Cypriot citizenship instead of refugee status[2]. Subsequently, the competent officer of the Ministry, Ms. Anta Argyropoulou, indicated to each family member when to submit their application, in accordance to the timeframes set by the law. In accordance to the Ministry’s suggestions, the family members submitted their applications for citizenship, which were then collectively rejected on unsubstantiated arguments[3].

The family is protesting outside the Ministry of Interior and the Presidential Palace for more than a year now. Members of the family are on hunger strike since 14/5/2018 and on thirst strike since 21/5/2018, not in order to be granted Cypriot citizenship illicitly, as claimed by the Permanent Secretary of the Ministry, but protesting against the breaching of the Minister’s commitment, and to demand responses to their applications on the basis of a just and individualised examination.

Under these circumstances, KISA invites the Ministry, even now, to reconsider its decision and fulfil its commitments towards the family of the strikers, and to respond immediately to their applications for naturalisation on the basis of a just and individualised examination. It is highlighted that the health and lives of the strikers are in great danger, as today is the 3rd day of their thirst strike and the 10th of their hunger strike.

Finally, KISA invites everyone to a solidarity to the strikers event, which is organised for tomorrow, the 24th of May 2018, at 2pm outside the Ministry of Interior.

Steering Committee, KISA

[1] ΚΙSΑ. Stateless Kurds from Syria decided to go again on a hunger strike. 27/4/2015.

[2] ΚΙSΑ. The lives of the strikers must be protected. 18/5/2015.

[3] ΚΙSΑ. Break of promises and vengeful attitude by the Minister of Interior. 29/3/2017.

ΚΙSΑ. Stateless refugees on hunger strike – Citizenship is a human right! 9/6/2017.

ΚΙSΑ. The protesting stateless Kurds are suspending their hunger strike. 12/8/2017.

❌