One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayΔέφτερη Ανάγνωση

Σπόντες [10 Ιουνίου 2019]

By Defteri Anagnosi


  • Έργα και ημέραι των εκπροσώπων της ΒΟΥΛΗΣΗΣ του λαού!
    Και για να μην ισοπεδώνουμε, μπορούμε να μάθουμε παρακαλώ τον ακριβή «αριθμό» και τα ονόματα των βουλευτών που δεν υπέβαλαν δηλώσεις;

    Και μετά να κάνουν και κανένα νόμο να υποβάλουν και οικογενειακά στοιχεία, και ανάλογα να πράττει και ο εκπρόσωπος της εκτελεστικής εξουσίας, ο πρόεδρος.


    «
    Στα παλαιότερα των υποδημάτων τους έγραψαν βουλευτές την κείμενη νομοθεσία για το «Πόθεν Έσχες» με βάση την οποία ήταν υποχρεωμένοι να υποβάλουν μέχρι τις 31 Μαΐου 2019 δήλωση περιουσιακών στοιχείων τόσο των ιδίων όσο και των συζύγων και των ανήλικων τέκνων τους. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», αριθμός βουλευτών δεν υπέβαλε τη σχετική δήλωση παρά την υπενθυμητική επιστολή που έλαβαν στις 6 Μαΐου.»

    Χατζηστυλιανού, Φιλελεύθερος, 5 Ιουνίου 2019


    http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/715715/boyleftes-den-katethesan-pothen-esches?fbclid=IwAR0YhlcjDO35QnneMdo8PD73fqpi0bYcKISqu3RiZGO1XqSFwjZY9T3kuJw

  •  Κοίτα να δεις μονόφθαλμο βλέμμα η ΕΕ ή να το πούμε αλλιώς: Μήπως έρχεται και κατά εδώ κανένα breeze θεσμικής ευαισθησίας από τις Βρυξέλλες και τις δυνάμεις πίσω από τους θεσμούς; Τον Αναστασιάδη πότε θα τον διερευνήσετε; Τι άλλο αποδίδει καλυτέρα την κατάσταση/συμπεριφορά του Ν. Αναστασιάδη ως προέδρου από το: «διαπιστώνει σύγκρουση ανάμεσα στα επιχειρηματικά συμφέροντα και στην πολιτική δραστηριότητά του»;

    Σε μαζική διαδήλωση στην Πράγα οι διαδηλωτές «συγκεντρώθηκαν με αίτημα την παραίτηση του Πρωθυπουργού,
    Αντρέι Μπάμπις, μετά τη δημοσίευση του πορίσματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που τον καθιστά ύποπτο για διασπάθιση ευρωπαϊκών κονδυλίων και διαπιστώνει σύγκρουση ανάμεσα στα επιχειρηματικά συμφέροντα και στην πολιτική δραστηριότητά του, ζητώντας του να εγκαταλείψει είτε την πολιτική είτε τις επιχειρήσεις.»

    https://dialogos.com.cy/potami-orgis-kata-toy-tsechoy-tramp/



  • Σύμφωνα με την κυβερνητική εκδοχή πρέπει να είμαστε τζαι happy με το ξεπούλημα του φυσικού αερίου στο «Αφροδίτη». Αφού εν  εκάμαν απολύτως τίποτε για να το αναπτύξουν τελικά, λαλεί εκλείσαν συμφωνία για να πάρουμε 9.5 δις. Τζαι ονόμασαν το πόσο «προίκα» παντές τζαι ζούμε στον παραδοσιακό κόσμο του πατριαρχικού χωρκού, όπου ο πατέρας πρέπει να δώσει προίκα στην κόρη. Γιατί μας διούν προίκα; Διότι θα κερδίσουν πολλαπλάσια. Ο Χ. Έλληνας θεωρεί το ποσό κωμικά διογκωμένο…
    [
    https://dialogos.com.cy/apithana-ta-kerdi-ton-e9-5-dis-apo-to-afroditi/ ]..

    Τωρά για να καταλάβετε πλαίσιο – το 9.5 δις είναι σχεδόν το μισό του πλούτου που παράγουμε σαν χώρα κάθε χρόνο [ΑΕΠ- 17 με 18 δις]. Δηλαδή ούλλη η ελπίδα, ήταν για μισό χρόνο εισοδήματα; Τζαι οι υποσχέσεις ότι θα είχαμε εισοδήματα για ένα αιώνα; Μάλλον η αποτυχία εκμετάλλευσης στην ώρα του, αλλά τζαι η παράδοση της κυβέρνησης στα συμφέροντα που εκφράζει το Ισραήλ, μαζί με το σκόπιμο ναυάγιο των συνομιλίων στο Κραν Μοντανά που οδήγησαν στην από-ενοχοποίηση της Τουρκίας,  οδήγησαν σε αδιέξοδο τζιαι στα ενεργειακά, τζαι αναζητούμε ότι διέξοδο μας προσφέρουν πκιον;


  • Νέες υποσχέσεις για φυσικό αέριο: Τωρά θα φέρουν μετά το 2020… Και όμως είχε κλείσει συμφωνία για εισαγωγή φυσικού αερίου το 2010. Αλλά μερικοί φωνάζαν ότι θα έχουμε φυσικό αέριο σε λίγα χρονια. Και φυσικά όσοι βγάζουν κέρδη από το παρόν σύστημα, βγήκαν κερδισμένοι από το ναυάγιο. Και οι δημοσιογράφοι που παπαγάλιζαν, κάνουν ότι ξεχνούν. Κέρδισαν μερικοί κάτι έστω – πέρα από τις εταιρείες; Έστω διαφημιστικό πακέτο, ας πούμε...; :)


·          
  • Ένα proper and fit test για τον κ Ηροδότου σε σχέση με την διαφαινόμενη σύγκρουση συμφερόντων στο εσωτερικό της Κεντρικής Τράπεζας. Ο σύζυγος της κ. Έλενας Γρηγοριάδου έχει διοριστεί με εκτελεστικός σύμβουλος στην Κεντρική Τράπεζα. Η κ. Γρηγοριάδου έχει τον τίτλο «Ανώτερος Λειτουργός με Αναπληρωτικά καθήκοντα Βοηθός Διευθυντής». Είναι επικεφαλής του τμήματος, το οποίο ασχολείται με την governance/διοίκηση στον τραπεζιτικό τομέα και εγκρίνει τους διορισμούς μελών των συμβουλίων και ανωτέρων διευθυντών των τραπεζών. Αυτές οι εγκρίσεις θα πρέπει να περάσουν μέσα από το Συμβούλιο, στο οποίο θα συμμετέχει και ο σύζυγος της.

    Τί άλλο από σκάνδαλο είναι αυτό με βάση τους υπάρχοντες κανονισμούς και διαδικασίες; Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα [ΕΚΤ] όπως και η Κυπριακή Κεντρική Τράπεζα  κάνουν «
    proper and fit» αξιολογήσεις των τραπεζών. Ο οδηγός της ΕΚΤ σημειώνει στην ενότητα για σύγκρουση συμφερόντων/conflict of interest  ότι « ο/η διορισμένος δεν πρέπει να έχει στενή προσωπική σχέση [συμπεριλαμβανομένης και της συζυγικής] με μέλος του διοικητικού σώματος, κάτοχο σημαντικής λειτουργικής θέσης ή μέτοχο σε οντότητα υπό διερεύνηση…

    that "the appointee should not have a close personal relationship (including a spouse) with a member of a management body, key function holder or qualifying shareholder in the supervised entity or in the parent  undertaking/its subsidiaries".]
    Δηλαδή η Κεντρική έχει κανόνα να εμποδίζει την ύπαρξη ατόμων με συγγενικές σχέσεις σε λειτουργικές θέσεις ταυτόχρονα, αλλά η ίδια δεν τον εφαρμόζει για τον εαυτό της; διότι προφανώς κάτι σε σχέση με κάποια τράπεζα θα εγκρίνεται από σώμα της Κεντρικής και μετά από άλλο σώμα, και στα δυο σώματα όμως θα υπάρχουν αντιπρόσωποι ενός ζευγαριού. Και αυτό είναι σύγκρουση συμφερόντων σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό οδηγό. Αν τα πιο πάνω δεν ευσταθούν, θα δημοσιεύσουμε ευχαρίστως τεκμηριωμένη διάψευση. Αλλά εδώ τα στοιχεία μάλλον βοούν. Και από ότι ακούγεται δεν είναι η πρώτη φορά.

    Όμως ας μείνουμε στο έκδηλο και θα δούμε αν ο κ. Ηροδότου θα περάσει αυτό το τεστ απόδειξης ότι δεν ανέχεται σύγκρουση συμφερόντων κ.ο.κ.
    Διαφορετικά, θα είναι μια δήλωση ανοχής της παραβίασης κανόνων εκ μέρους του. Και το επόμενο ερώτημα, αν ο κ. Ηροδότου όντως ανεχθεί την σύγκρουση συμφερόντων, τότε είναι – πως θα  μπορέσουν οι πολίτες να «βρουν το δίκαιο τους» - εφαρμόσουν ένα καθεστώς ισονομίας που θα λειτουργει σε αντίθεση με την σημερινή επιφάνεια του βαθέως κράτους και των δικτύων του. Αλλά ας ελπίσουμε έστω και τώρα ότι ο κ. Ηροδότου δεν θα είναι από αυτούς.


  • Όσοι τολμούν να είναι συνεπείς στο καθήκον/δουλειά τους, και να ελέγχουν λ.χ. για σύγκρουση συμφερόντων στον τραπεζιτικό τομέα, δέχονται επιθέσεις [και ο προτιμητέος μηχανισμός των τραπεζιτικών συμφερόντων ειναι τα καθεστωτικά ΜΜΕ].  Η περίπτωση Σταυρινάκη και τί θυμίζει:

    «Έλεος, έλεος κύριε Σταυρινάκη μου» είπε ο Βγενόπουλος(...), από ότι κατατέθηκε στην δίκη του Χριστοδούλου,
    σύμφωνα με τίτλο στον Φιλελεύθερο της Τετάρτης 5 Ιουνίου.

    Ο κ. Σταυρινάκης λοιπόν καταθέτει εκ μέρους της Δημοκρατίας ότι ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να ολοκληρώσει τον έλεγχο για να μπορεί ο Βγενόπουλος να αγοράσει το αρχικό μερίδιο μετοχών στην Λαϊκή, ο Βγενόπουλος πίεζε και ο τότε διοικητής, ο κ. Χριστοδουλου, δεν τον κάλυπτε – στις επιθέσεις του Βγενόπουλου.
    Ενδιαφέρουσα ιστορική εικόνα… Και για τις πιέσεις του Βγενόπουλου, αλλά και τί έγινε μετά. Ο κ. Σταυρινάκης, με την συνέπεια με την οποία επέμενε να ελεγχει τον Βγενόπουλο, βρέθηκε στο στόχαστρο των ΜΜΕ μας [της καθεστωτικής πλειοψηφίας] το 2013 όταν διορίστηκε υποδιοικητής της Κεντρικής Τράπεζας από τον Π. Δημητριάδη. Αλλά βέβαια, την ίδια τύχη επιθέσεων εναντίον του είχε και ο Δημητριάδης, όταν προσπάθησε να κάμει έλεγχο [όπως όφειλεν] για τους διορισμούς στα ΔΣ των τραπεζών. Όμως όπως και στην κάθοδο του Βγενόπουλου, έτσι και μετά το 2013, όταν προσπαθούσαν οι υπερασπιστές των τραπεζών να κατασκευάσουν παραπλανήσεις με το θέαμα Φόκους [για να συγκαλύψουν τον ΔΗΣΥ βασικά], το επιμένεις για έλεγχο των τραπεζών, είναι φαίνεται αδίκημα στο αόρατο νομου του βαθέως κράτους της διαπλοκής και των δικτύων της εξουσίας.


  • Όταν η ευνοιοκρατική σχέση με την εξουσία συναντά την παραβίαση των κοινών – και όχι πια μόνο των φυσικών, αλλά και των ιστορικών: όταν το πρότζεκτ του αρχιεπίσκοπου [εκεί δεν ήταν που θα έπιανε την μπουλντόζα και αντί να του πουν να σέβεται τον νόμο εδώκαν του άδεια;] συναντά την Αφροδίτη:

    Ποιος/οι θα υπερασπιστούν σήμερα την Αφροδίτη και την αρχαία ιστορική κληρονομιά;
    Πάντως όχι ο αρχιεπίσκοπος, ο ημέτερος του μητροπολίτης κ.ο.κ.

    «Ήτανε που ήτανε άπιστη, μια ματαιόδοξη ωραιοπαθής που άλλαζε τους εραστές σαν τους χιτώνες χωρίς να σέβεται τον καημένο τον Ήφαιστο, τον άντρα της, έρχεται χιλιετηρίδες μετά να μας ανατρέψει τα σχέδια και να ανακόψει την ανάπτυξη. Ποια; Η Αφροδίτη, του Ουρανού και της Διώνης. Που δεν είχε ούτε ιερό, ούτε όσιο. Μία εξώλης και προώλης.
    Εκεί που θα έκτιζε την επίγεια Eden ο Aρχιεπίσκοπος, στη Γεροσκήπου, ήτανε -λένε οι αρχαιολόγοι- οι ιεροί Κήποι της Αφροδίτης. Κάτι ήξερε ο Aρχιεπίσκοπος που δεν ήθελε να αφήσει τους αρχαιολόγους να αρχίσουν να σκάβουν στο οικόπεδο. Οι απειλές του όμως, ότι θα μπει με την μπουλντόζα, δεν έπιασαν.

    Οι αρχαιολόγοι έκαναν το δικό τους. Κι ως γνωστόν, στην Κύπρο όπου σκάψεις θα δώσεις πάνω σε αρχαιότητες. Έχουμε εξάλλου να λέμε πόσο μακριά πάει ο πολιτισμός μας κι από που κρατά η σκούφια μας. «Όταν οι άλλοι σκαρφαλώνανε στα δέντρα σαν πίθηκοι, εμείς ανεβάζαμε θέατρα στο Κούριο, στη Σαλαμίνα, στους Σόλους, σε κάθε γωνιά του νησιού». Για αυτό και καλύψαμε το θέμα. Δεν μας ενδιαφέρουν πια αυτά. Μπουχτίσαμε. Τώρα κάνουμε θαύματα. Οικονομικά. Στα ερείπια του αρχαίου πολιτισμού μας.
     Βρήκανε λέει οι αρχαιολόγοι κάτι ντουβάρια. Αφορούν, λένε, ένα μεγάλο αρχαιολογικό σύμπλεγμα, που εκτείνεται σε έκταση, με επίκεντρο ένα ιερό (νυμφαίο). Εικάζουν ότι τα ευρήματα ανάγονται στην Ελληνιστική Περίοδο του 3ου και 4ου π.Χ. αιώνα και συνδέεται με τις ιεροτελεστίες της Αφροδίτης. Βρομοδουλειές θα τις λέγαμε καλύτερα. Θα συμφωνούσε κι ο Aρχιεπίσκοπος στην ορολογία. Ακούς εκεί να λατρεύουμε μια τέτοια γυναίκα. Αν ζούσε στις μέρες μας, ελαφρών ηθών θα την χαρακτηρίζαμε, όσο όμορφη και να ήταν. Και να έρχεται τώρα, αυτή η ξεδιάντροπη, να μπαίνει εμπόδιο στα σχέδια μας.

    Στη Γεροσκήπου θα κτίζαμε εφτάστερα, θα κάναμε τεχνητό νησί, πύργους με πολυτελή διαμερίσματα, θα ρίχνανε οι επενδυτές δισεκατομμύρια, θα ήτανε η μεγαλύτερη ανάπτυξη στη Μεσόγειο.
     Να την αποκηρύξουμε την Αφροδίτη. Δεν έχει σχέση με τα ήθη του λαού μας. Η λατρεία της διαφθείρει τη νεολαία. Αυτή μια χαρά πέρασε πλατσουρίζοντας με τους εραστές τις και τις Νύμφες μες τους αφρούς της θάλασσας μας. Από τη μια οι χελώνες, από την άλλη οι αρχαίοι, μας κατέστρεψαν όλα τα φιλέτα. Έχουν και οι σύγχρονοι δικαιώματα, όπως θα έλεγε και ο Aρχιεπίσκοπος. Εκτός κι αν συνδυάσουμε τα ιερά της Αφροδίτης με τα δικά μας ιερά. Και πλατσουρίζουμε όλοι μαζί μες τους αφρούς της θάλασσας.» 
    Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου   

    http
    ://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/717953/ach-afroditi-ti-mas-ekanes



  • Και όχι μόνο συνεχίζεται αλλα και διογκώνεται η δημόσια χρηματοδότηση της επιχείρησης κατασκευής θεαμάτων και monitoring των ΜΜΕ του Ν. Αναστασιάδη, η οποία, έχει σαν έδρα της επίσης δημόσιο χώρο, το προεδρικό, ενώ ουσιαστικά λειτουργει σαν επιχείρηση εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κ. Αναστασιάδη της οικογένειας του και των σχετικών τους επιχειρήσεων.

    Τώρα μας πληροφόρησαν ότι θα φύγει ένας σύμβουλος [εργαζόμενος στην επιχείρηση] και θα πάρουν άλλους 10.
    Πρέπει να υπαρχει κάποιος συνταγματικός τρόπος να σταματήσει η Βουλή αυτό το δημόσιο θέαμα χρησιμοποίησης δημόσιου χρήματος [των φορολογουμένων πολιτών] για τις επικοινωνιακές ανάγκες του κ. Αναστασιάδη. Διότι αν το θέμα είναι για τους συμβούλους που μπορεί να χρειάζεται ένας πρόεδρος, τότε να βρεθεί ο μέσος όρος όσων συμβούλων είχαν προηγούμενοι πρόεδροι, και ιδιαίτερα να μελετηθεί το θέμα των δημοσιογράφων [οι οποίοι προφανώς δεν πληροφορούν τον πρόεδρο για το κυπριακό αλλα για την εσωτερική κατάσταση στην κοινή γνώμη – και η δουλειά τους είναι να ξεπλένουν το προεδρικό], και να μπει ένα μάξιμουμ όριο προσλήψεων.Από τον Αναστασιάδη δεν μπορείς πια να περιμένεις να αντιληφθεί – είναι ο «πρόεδρος» με οικογενειακές επιχειρήσεις που εξυπηρετούνται από τομείς στους οποίους έχει άμεση εμπλοκή σαν πρόεδρος [χρυσά διαβατήρια, τραπεζιτικά]. Οπότε, το σύνταγμα αλλα και την ισονομία και την προστασία του δημόσιου πλούτου θα πρέπει να την αναλάβει η Βουλή. Μια κάποια πλειοψηφία με κάποιο αίσθημα τσίπας…


·          
  • Τώρα γίναμε και διεθνώς ρεζίλι με το δικτύου εξυπηρετήσεων προεδρικού – συγκροτήματος Λοττίδη; Τελικά το ότι η κ. Λοττίδου εν κάμνει τίποτε ουσιώδες για την αντιμετώπιση του «ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας». Αν ήξερε ο ευρωπαϊκός οργανισμός, θα ανέφερε ότι ασχολήθηκε όμως με πάθος για ένα φημολογούμενο κουμπάρο της τον κ. Νεοκλέους, ο οποίος είχε καταδικαστεί για εξαπάτηση δικαστηρίου. Η κ. Λοττίδου έχει φαίνεται τα προσόντα των αρίστων του johnnie walker – να μην κάνουν συνήθως την δουλειά για την οποία πληρώνονται, αλλά να εξυπηρετούν διάφορα.
    Υπάρχει και μια άλλη διάσταση. Η Καθημερινή, η εφημερίδα του συγκροτήματος της οικογένειας της κ. Λοττιδη, πουλά φιλελεύθερο δεξιό λόγο…Να υποθέσουμε ότι είναι σαφές ότι η εφημερίδα προάγει επίσης και συγκριμένα συμφέροντα, αναπόφευκτα;
    Just
    checking.. :)

    «Ανησυχία» εκφράζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (
    ECRI) του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΣτΕ) ότι το Γραφείο της Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κύπρου «δεν έχει διεξάγει οποιεσδήποτε δράσεις που να στοχεύουν στη στήριξη των ευάλωτων ομάδων ή σε επικοινωνιακές δραστηριότητες, και δεν έχει προχωρήσει σε οποιεσδήποτε εκδόσεις ή εκθέσεις, περιλαμβανομένων των ετήσιων εκθέσεων, ή σε συστάσεις για θέματα διακρίσεων από το 2016» και αναφέρει πως «θα παρακολουθεί αυτά τα θέματα στο πλαίσιο του έκτου “κύκλου επιτήρησης” που θα διεξάγει».https://dialogos.com.cy/katapeltis-i-ekthesi-ecri-gia-to-gr-epitropoy-dioikiseos/?fbclid=IwAR3jXdloJXdFiD6smEo3575N8scv3ju5rdC4yO9y5Ql2wO9lWJLGajbeEZY

·          
  •  Άκου θράσος την ΟΕΒ και το ΚΕΒΕ… Απειλούν με περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας. Η αστική τάξη που βύθισε την χώρα στο μνημόνιο, η οποία προσπάθησε μέσω των ΜΜΕ της τζαι των πολιτικών που ελεγχει να εκμεταλλευτεί την κρίση των τραπεζών για να απλωθεί παντού ένα δίκτυο ημετεροκρατίας και παραβιάσεις κανόνων, ιδιαίτερα για τα κοινά, και προσπάθησε επίσης να επιβάλει καθεστώς ελαστικής part time εργασίας χωρίς ουσιαστικά συμβόλαια [και τα ουσιαστικά συμβόλαια είναι τα συλλογικά με συντεχνιακή οργανωτική και θεσμική βούλα]…

    Μερικοί νομίζουν ότι για τον πελατειακής μορφής εκμοντερνισμό μας φταίει ότι δεν ξεπεράσαμε σαν κοινωνία την επιρροή της εκκλησίας. Κάνουν λάθος όταν δεν βλέπουν την κατάντια της τοπικής αστικής τάξης – αυτή, κατά περιόδους έχει τοσο θράσος, που σκέφτεσαι ότι αυτοί οι τύποι νοσταλγούν ένα ανύπαρκτο μεσαίωνα. Τώρα, μετά την κρίση που προκάλεσαν οι τράπεζες [επίσης ιδιωτικές επιχειρήσεις] σε μεγάλο βαθμό και λόγω των ανεξέλεγκτων δάνειων σε μέλη των ΟΕΒ-ΚΕΒΕ, και την ευνοιοκρατική στάση της κυβέρνησης Αναστασιάδη απέναντι τους, νομίζουν ότι μπορούν ακόμα να απειλούν… Κύριοι θα πρέπει να καταλάβετε ότι η καχυποψία της κοινωνίας απέναντι σας, είναι χειρότερη από οποιονδήποτε άλλο οργανισμό έκφρασης οικονομικών συμφερόντων – και όχι μόνο.

    Το ότι μια μικρή ελίτ ανήκει στα ευνοιοκρατικό δίκτυο που αποκαλύπτεται με τακτικές αναφορές σχεδόν κάθε εβδομάδα να έχει υφαρπάσει δημόσιο χώρο με κυβερνητική βοήθεια, η να έχουν «σπρωχτεί» κανονισμοί για να εξυπηρετηθούν ημέτεροι, είναι μια εικόνα η οποία έχει κωδικοποιηθεί στην κοινή γνώμη. Αν το ΚΕΒΕ-ΟΕΒ δεν κατάλαβε την νίκη των εκπαιδευτικών [παρά την καχυποψία πολλών για τον συγκεκριμένο κλάδο κοκ] πέρσι, να το βοηθήσουμε. Η εποχή που μέσω των ΜΜΕ σας προσπαθούσατε να δαιμονοποιήσετε το συνδικαλισμό εν τζαι πουλά πκιον. Αρκέφκει να γίνεται συνείδηση ότι πλουτίζετε με το πάγωμα των μισθών των υπολοίπων, ότι βγάζετε κέρδη, ενώ η πλειοψηφία είναι οικονομικά σταλωμενη και μεγάλη μερίδα αιχμάλωτη των τραπεζών σας.

    Οπότε η οργάνωση, αλλά τζαι ο θυμός εν τζιαμαί. Τζαι εν να φοούνται τζαι οι πολιτικάντηδες σύντομα – οπότε μεν απλώνετε το σιέρι σας τζιαμαί που φαίνεται, σαν θράσος… Μπορεί το κόστος να εν χοντρό. Αθθυμηθείτε το θράσος της τάξης σας την περίοδο της κρίσης των τραπεζών, όταν νομίσατε ότι βρήκατε ευκαιρία να εξαπολύσετε νεοφιλελεύθερη επίθεση με καθολικό κούρεμα κοκ. Τελικά χάσατε τις τράπεζες. Γιατί το κοινό, έστω και αν ελέγχατε τα ΜΜΕ, ξέσπασε και ναυάγησε το καθολικό κούρεμα μέσω βουλής. Να το σκέφτεστε… Ότι το θράσος έχει συνέπειες. Ιδιαίτερα το δικό σας.
·         
  • Βαλκανικές Εικόνες…

    Μαρία Χρ. Δεισδαιμόνα
    :
    Απολογούμαι για τον συνειρμό, αλλά μόλις διάβασα τη συνέντευξη της Μαργαρίτας Θεοδωράκη στο Κουτί της Πανδώρας, θυμήθηκα την Ακρίτα που είπε για την αυτο βιογραφία της Αρβελερ "Μα συγνώμη, τι να μάθουν οι νέοι απ αυτό το βιβλίο; Τι στην ευχή να μάθουν; Πως ξεκινάς από την Αριστερα και καταλήγεις" μορφωτική"ακόλουθος της Φρειδερίκης; Της Φρειδερικης
    of all the People;
    Γι αυτό βάζω την Ακρίτα. Την κ. Θεοδωράκη την βρίσκετε μόνοι σας.

    https://www.tanea.gr/2017/12/28/opinions/to-koyskoys-tis-kyrias-arbeler/?fbclid=IwAR0B2DmbPSoGSjEPWNwYmbCyRgxLUKgbMSzYJ3L02kGTycHiR9joLitFuHU


·          
  • Νέο σκάνδαλο εξυπηρέτησης συγγενή [συζύγου λέγεται] στελέχους του ΔΗΣΥ [βουλευτή] στην Έγκωμη. Δεν προλαβαίνουμε να τα μετρούμε πια… Και παράλληλα εμφανίστηκε και παραχώρηση κρατικής γης σε ημέτερο για ανέγερση ιδιωτικής πανεπιστημιακής επιχείρησης…

    Η μεσαία τάξη και η σκιά της αστικής τάξης της αρπαχτης…


    Και ένα εξαιρετικό σχόλιο της Δεισδαιμόνας για την αποκαλυπτική σύγκριση που προκαλεί η ασυδοσία του βαθέως κράτους και των πελατειακών σχέσεων της Δεξιάς…


    Μαρία Χρ. Δεισδαιμόνα

    «36 διαμερίσματα επί 500 ευρώ τον μήνα μας κάνουν 18 χιλιάδες ευρώ τον μήνα.

    Τόσα θα παίρνει σε ενοίκια εφ όρου ζωής, η Αξία Σύζυγος Βουλευτού που πήρε με την μορφή του κατ επειγοντως Άδεια Ανέγερσης Φοιτητικών Διαμερισματων στην Εγκωμη, ενώ οι κάτοικοι διαμαρτυρονται.
    Σε άλλα, πάντα παρόμοια νέα, η κυβέρνηση μας "διέθεσε" Κρατική Γη - μάλλον Κρατική Δασική Γη, σε Ιδιώτη, για την Ανέγερση Ιδιωτικού Πανεπιστημίου στη Σωτήρα.
    Απλά να θυμίσω πως στην "κατεχόμενη - μη ελεύθερη - ψευδοΚυπρο" έπεσε η κυβέρνηση όταν παραχωρήθηκε στον Σερντάρ Ντενκτάς πρόσφατα Ψευδό-Κρατική Ψευδό - Γη, για παρόμοια Ιδιωτική χρήση.
    Σαν την Νότια Κύπρο, καμμιά..!!»



  • Ένα μοναδικό κείμενο για τις θεαματικές κωλοτούμπες του ελληνικού εθνικισμού – για να θυμόμαστε ότι είναι όντως η εποχή της κωμικής επανάληψης:

    Ένοπλη Επαιτεία

    Α
    ΝΤΩΝΗΣ ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ
    «Ένοπλη επαιτεία: Εμπρηστικές δηλώσεις για το θεαθήναι, άγρια δημαγωγία σε βάρος των λαϊκών αισθημάτων
    .
    Όταν το Σεπτέμβριο του 1885 η Βουλγαρία προσάρτησε – σα δε ντρεπόταν – την Ανατολική Ρωμυλία, το γεγονός ενέσκυψε (σ.σ. ω τι αγαπημένο ρήμα) στην Ελλάδα ως κεραυνός.

    Η κυβέρνηση, μη γνωρίζοντας τι να πράξει, αντιμετωπίζοντας μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες και πληροφορημένη ότι πολύς τουρκικός στρατός είχε συγκεντρωθεί στα σύνορα, εμφανίστηκε – και πολύ καλά έκανε – φιλειρηνική.


    Όμως, την ίδια ώρα συγκροτήθηκαν συλλαλητήριο μέγα στην πλατεία Συντάγματος και διαδηλώσεις στις επαρχιακές πρωτεύουσες. Ο (σ.σ. μέγας βλάκας) Δηλιγιάννης ακολουθώντας το λαϊκό αίσθημα κήρυξε επιστράτευση που διήρκησε οκτώ μήνες, μέχρι τον Μάη του 1886. Η περίοδος της επιστράτευσης – που σκωπτικά ονομάστηκε ένοπλη επαιτεία ή ειρηνοπόλεμος όπως “Ειρηνοπόλεμος” ονομάστηκε και ο βλάκας Δηλιγιάννης – χαρακτηρίζεται από εμπρηστικές δηλώσεις προς το θεαθήναι και από τη δημαγωγία σε βάρος των λαϊκών αισθημάτων.


    Ο βλάκας Δηλιγιάννης ηρωικά διεκήρυσσε ότι τόσο στρατό επιστρατευμένο η Ελλάδα είχε να δει από την εποχή της μάχης των Πλαταιών (479 π. Χ.). Δυστυχώς, το φιλοπόλεμο πνεύμα του εκ Γορτυνίας μεγάλου βλάκα πολιτικού ακολουθούσε και ο (σ.σ. κατά πολύ λιγότερο βλάκας) Τρικούπης φοβούμενος μη κατηγορηθεί – από τον μεγάλο βλάκα – ως προδότης των εθνικών διεκδικήσεων.


    Αποτέλεσμα: Στο τέλος της επιστράτευσης η οικονομία ήταν σε άθλια κατάσταση. Το έλλειμμα υπερέβαινε το θεόρατο για τα μέτρα των καιρών εκείνων ποσό των 100 εκατομμυρίων δραχμών, η δε εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους υπερέβαινε το ήμισυ των εσόδων. Η πτώχευση (που συνέβη και τυπικά μια επταετία αργότερα) από τότε αποφαινόταν μοιραία.


    *Τα στοιχεία μας έχουν αλιευτεί από την αφιερωμένη στις νεοελληνικές πτωχεύσεις έρευνα του Νικόλαου Σοϊλεντάκη με τον τίτλο “Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”, η μόνη δική μας προσθήκη σε όσα παραπάνω διαβάσατε είναι ότι με τις όποιες κατά καιρούς αναλογίες της η ιστορία είναι ταμένη να επαναλαμβάνεται.»

  • Συγκαλύπτοντας τον Ρίκκο...; Ένα πολύ καλό κείμενο για το πώς η εξουσία χρησιμοποιεί ένα νόμο για προστασία του κοινού για να συγκαλύπτει πιθανή διαπλοκή:

    «Η νομοθεσία για τα προσωπικά δεδομένα στην Κύπρο γίνεται λάστιχο στα χέρια επιτήδειων, ανευθυνοϋπεύθυνων και γενικώς των εχόντων και κατεχόντων εξουσία. Ανάλογα με το πώς του συμφέρει του καθενός ερμηνεύει και τη νομοθεσία σε βάρος πάντα, όλως τυχαίως, της διαφάνειας και της λογοδοσίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τρόπος που χειρίστηκε την υπόθεση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Υπήρξε πλήρης συσκότιση. Όταν ζήτησα επίσημα να πληροφορηθώ, για σκοπούς δημοσιογραφικής κάλυψης, ποια είναι η πειθαρχική ποινή που επιβλήθηκε στον Ρίκκο Ερωτοκρίτου, επικαλέστηκαν τη νομοθεσία για τα προσωπικά δεδομένα για να μη μου απαντήσουν παρόλο που τις προηγούμενες μέρες μου έλεγαν ότι θα εκδώσουν ανακοίνωση. Λόγω, ακριβώς, αυτής της συσκότισης που επιβλήθηκε στην πληροφόρηση, κατέληξαν στις ελληνικές καλένδες οι καταγγελίες που φέρουν το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου να επέβαλε ποινή-χάδι στον Ρίκκο Ερωτοκρίτου. Οι πληροφορίες αυτές αναφέρουν ότι στον Ρίκκο Ερωτοκρίτου επιβλήθηκε η ποινή στέρησης της άδειας ασκήσεως της δικηγορίας για πέντε μήνες, δηλαδή μέχρι τις 31/8/2019.


    Θα μου πείτε, ουδέποτε δημοσιοποιεί το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου τις αποφάσεις του. Τότε, κακώς, δεν το πράττει, διότι οι πολίτες όταν επιλέγουν τους δικηγόρους τους για να τους εκπροσωπήσουν ενώπιον της Δικαιοσύνης, θα πρέπει να γνωρίζουν εκ των προτέρων για τυχόν πειθαρχικές καταδίκες τους και για ποια αδικήματα. Είναι δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν και επί τούτου θα πρέπει να προβληματιστεί, επιτέλους, ο Παγκύπριος
      Δικηγορικός Σύλλογος. Από την άλλη, ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου δεν ήταν ένας απλός δικηγόρος για να διερωτώνται, όσοι συμφωνούν με την πλήρη συσκότιση που επιβλήθηκε, γιατί θα έπρεπε να δημοσιοποιηθεί η απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου ή αν μη τι άλλο η ποινή που του επιβλήθηκε. 

    Η υπόθεση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου μονοπωλούσε για μήνες την κοινή γνώμη. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κάλυψαν ενδελεχώς τη δικαστική διαδικασία που βρισκόταν σε εξέλιξη ενώπιον του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο, ομόφωνα, αποφάσισε στις 24/9/2015 την παύση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου από τη θέση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα λόγω «άκρατης και ανάρμοστης συμπεριφορά που καταβαράθρωσε το κύρος της Νομικής Υπηρεσίας».
     
    Μιχάλης Χατζηστυλιανού   

    http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/716771/to-peitharchiko-ton-dikigron-kai-i-diafaneia?fbclid=IwAR03e7l29RJ6MTCkuB4hDkPkdiGfvclg5ZJlhLLn9KqBdvJyhQlvo4HiihI#.XPkM_ZwRrZ9.facebook

  • Περί Φυσικού Αεριου

    Eliana
    Georgiou

    «Ο κ. Έλληνας δήλωσε πως τα πραγματικά έσοδα του αερίου για την Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι κατά πολύ μικρότερα από όσα δημοσιοποιήθηκαν, σύμφωνα πάντα με τις σημερινές τιμές του Φυσικού Αερίου που πωλείται στην Ευρώπη. Τιμές που δεν βλέπει να αλλάζουν δραματικά στο μέλλον


    «
    Ως παράλογους, χαρακτήρισε ο Χαράλαμπος Έλληνας, Ειδικός σε θέματα Φυσικού Αερίου, τους αριθμούς που δημοσιοποιήθηκαν ως πιθανά έσοδα της Κύπρου από το κοίτασμα «Αφροδίτη».

    Με βάση την τελική συμφωνία του Υπουργείου Εμπορίου και της κοινοπραξίας
    Noble-Shell-Delek τα πιθανά καθαρά έσοδα του κράτους από την πώληση του φυσικού αερίου στο κοίτασμα «Αφροδίτη» στο τερματικό υγροποίησης Ιτκού της Αιγύπτου, ανέρχονται σε 9,5 δισ. δολάρια. Κάτι ωστόσο που αμφισβητείται, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στην εκπομπή του Ονούφριου Σωκράτους, «Ενημέρωση Τώρα», ο Ειδικός σε θέματα Φυσικού Αερίου, Χαράλαμπος Έλληνας.

    Ο κ. Έλληνας δήλωσε πως τα πραγματικά έσοδα του αερίου για την Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι κατά πολύ μικρότερα από όσα δημοσιοποιήθηκαν, σύμφωνα πάντα με τις σημερινές τιμές του Φυσικού Αερίου που πωλείται στην Ευρώπη. Τιμές που δεν βλέπει να αλλάζουν δραματικά στο μέλλον.


    Όπως εξήγησε ο κ. Έλληνας ενδεχομένως τα έσοδα να είναι της τάξεως του 1-1,5 δισ. δολαρίων χαρακτηρίζοντας παράλληλα τις εκτιμήσεις για έσοδα 9,5 δισ. ως παράλογες και με υπολογισμός που ανταποκρίνονται στο αφαντάστα καλύτερο δυνατό σενάριο.
    Μάλιστα δεν δίστασε να αναφέρει πως σύμφωνα με τις τιμές πώλησης του Φυσικού Αερίου υπάρχει ενδεχόμενο το έργο να μην είναι οικονομικά βιώσιμο. Όσον αφορά τη συμφωνία μεταξύ κράτους και εταιρειών εξόρυξης ο κ. Έλληνας ανέφερε πως δεν την θεωρεί άσχημη, ωστόσο, χάθηκε η ευκαιρία για τα ενεργειακά της Κύπρου.»

    http://businessnews.tothemaonline.com/economy/energy/2019/06/06/geloyse-me-tis-problepseis-gia-ta-esoda-tis-kyproy-apo-to-%C2%ABafroditi%C2%BB-o-ellinas-%E2%80%93-%C2%ABxastoyki%C2%BB-oi-ektimiseis-toy-video/?fbclid=IwAR1gkMWF8IOiydk99O0lz8_pxLORdsbj_kFlGY6jSMJr0XSoDdzhtyk8HnE

  • Τα κείμενα των ε/κ απορριπτικών μετά την αλλαγή κυβέρνησης στην τουρκοκυπριακή κοινότητα ξεπερνούν πια τα όρια του κωμικού. Σας θυμίζουμε τα εμπειρικά δεδομένα. Αυτοί/ες [απορριπτικοί δημοσιογράφοι, ΜΜΕ κοκ] αναλωθήκαν από το 2015 στο να «αποδομούν» [όπως το ονόμασε ο Λιλλήκας] τον Ακιντζί, για να μας που ότι όλοι οι τούρκοι είναι ίδιοι [εκτός του Σ. Λεβέντ, που φυσικά εν τον εψήφισαν..] ..Τώρα που επανήλθε μια δεξιά κυβέρνηση, ενώ ο Ακιντζί είναι πρόεδρος, η διαφορά θέσεων είναι εμφανής. Οπότε τώρα είναι και πιο κατανοητό το πόσο παραπλανητική είναι η απορριπτική ρητορική. Ρίχνει ότι νά’ ναι για να τσιμπήσουν ότι προκαταλήψεις και άγνοια υπάρχει. Όπως τον Κωνσταντινίδη την προηγούμενη εβδομάδα που ρωτούσε με πομπωδώς ρητορικό ύφος σε ποιά χώρα τα ΕΕ ψηφίζουν με βάση τις κοινότητες – και ξέχασε το Βέλγιο. Τόση εγκυρότητα…

    Τώρα λοιπόν ο απορριπτισμος της τ/κ δεξιάς θα δείχνει την διαφορά του από τον Ακιντζί. Οπότε τι λένε τώρα τα φερέφωνα της προκατάληψης του χθες – απαιτούν από τον Ακιντζί να διώξει τα τουρκικά στρατεύματα.
    Μάλιστα. Όταν οι ε/κ διαπραγματευτές είχαν την ευκαιρία, το 2004 και το 2017, ο Άριστος ήταν πυρ και μανία εναντίον των σχεδίων λύσης – και άρα να φύγουν τα στρατεύματα. Τώρα θέλει να του κάνουν άλλοι την χάρη να ζητήσουν αυτό που ο ίδιος απέτρεψε…

    Αλλά για να το πούμε και από την οπτική των τουρκοκυπρίων – με εξαίρεση τον Σενέρ Λεβέντ ο οποίος χαίρει τόσης εκτίμησης πραγματικά από τους ε/κ απορριπτικούς που τον προβάλουν, ή/και τον χρησιμοποιούν σαν φύλλο συκής κάθε εθνικιστή ε/κ,  όσοι οι ψήφοι που πήρε από αυτούς στις ευρωεκλογές: δηλαδή κατέβηκε στις ευρωεκλογές ένας τουρκοκύπριος που κατοικεί στην νότια Κυπρο και δέχθηκε επίθεση για τα κίνητρα του, για τις ταυτίσεις του [από μερικούς μάλιστα που ακόμα νομίζουν ότι η σημαία της χώρας μας είναι εκείνη του κράτους των Αθηνών] και τωρα οι απορριπτικοί λαλούν ότι οι τουρκοκύπριους θα μπορούσαν να τους εμπιστευθούν; Γιατί; Εκείνος ο ρατσισμός που πήγαζε και από το προεδρικό και από μεγάλη μερίδα φερέφωνων στο ε/κ τύπο θα υπερασπιστεί τους τουρκοκύπριους αν δεχθούν επίθεση;


    Θα ήταν πιο έντιμο ρε Άριστε είτε να παραδεχόσουν ότι έλεγες ψέματα όταν ταύτιζες τον Ακιντζί με τους τ/κ απορριπτικούς και την Άγκυρα, ή να παραδεχτείς ότι λόγω ρατσισμού προτιμάς την διχοτόμηση [την ντε φάκτο εξυπηρέτηση της Τουρκίας δηλαδή] αλλά δεν τολμάς να το πεις γιατί θα γίνεις περίγελο αντιφάσεων και υποκρισίας… Η όλη νοοτροπία σας έναντι των τουρκοκυπρίων μοιάζει με εκείνη ενός ατόμου που ζώντας εκτός πραγματικότητας τόπου και χρόνου, συμπεριφέρεται λες και οι τουρκοκύπριοι θα δεχθούν να ζουν σαν «κατώτεροι» όπως το κωδικοποιήσει  ο ρατσισμός του Παναγιωτόπουλου από την δεκαετία του 1960.


    http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/715902/enas-mythos-poy-katarreei-ki-i-fantasia-poy-mas-dernei



  • Περί ελληνικών εκλογών: αριστερή νοσταλγία της άνοιξης ή δεξιά αντίδραση του εθνικισμού του παρελθόντος;
    Υπάρχει ένα διστακτικό σοσιαλδημοκρατικό κύμα σε μερικές περιοχές της Ευρώπης. Μετά την Πορτογαλία και την Ισπανία στις ευρωεκλογές είχαμε με την Δανία που συμπληρώνει ανάλογα κυβερνητικά κόμματα σε Σουηδία και Φινλανδία, θα περίμενε κάποιος ότι ίσως ο Σύριζα να είχε την τύχη των σοσιαλδημοκρατών στην Ιβηρική… Όμως φαίνεται ότι θα χάσει τις εκλογές. Το να κερδίσει θα ήταν όμως πιο λογικό με τα δεδομένα της εναλλαγής στην εξουσία: η διακυβέρνηση του συνέπεσε με την έξοδο από το μνημόνιο, επειχείρισε να κάνει αλλαγές [η στήλη καταγράφει σαν αξιοσημείωτη την κίνηση για ρύθμιση των ΜΜΕ], έκλεισε και μια διεθνή συμφωνία με την βόρεια Μακεδονία. Σαφώς ένα μέρος των αντιδράσεων για την συμφωνία με την βόρεια Μακεδονία συσπειρώνει την δεξιά – και μετακινεί ψήφους από την άκρα δεξιά, όπως την χ. αυγή προς την νέα δημοκρατία. Και από ότι φαίνεται και ένα έστω και μικρό μέρος της ευρύτερης αριστεράς κόλλησε στο εθνικό εμβατήριο… Εδώ ο Θεοδωράκης έγινε θέαμα στα γεράματα του.
    Όμως τα ποσοστά της αριστεράς-κεντροαριστεράς σαν ιστορικής δεξαμενής ψήφων [που ξεκινά από το παλιό ΠΑΣΟΚ και φτάνει μέχρι την άκρα αριστερά] φαινεται να συγκρατουνται σε ένα κλιμα που μαλλον ευνοει όμως, την αποστασιοποιηση [για την αριστερα]… Ίσως, σε αυτό τα πλαισιο, η αριστερά να είχε περισσότερα ποσοστά πριν. Αλλά το ουσιώδες εδώ είναι η απροθυμία αριστερών ή αριστερογενών να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ [ή να ψηφίσουν γενικώς]. Αν και η εμπειρία είναι σεβαστή, το αίσθημα της «προδοσίας» γύρω από το δημοψήφισμα του 2015, είναι μάλλον μεταφορά από ένα ευρύτερο αίσθημα. Ίσως τέλους και μιας αθωότητας για μερικούς... Ο Τσίπρας ήταν έντιμος – όταν είδε ότι δεν μπορούσε να κερδίσει κάτι, αλλά και ότι η ελληνικη κοινωνία δεν ήταν έτοιμη για έξοδο από το ευρώ [δεν ηταν αυτό που ψηφίστηκε σαν «όχι»], έκανε νέες εκλογές εκείνη την περίοδο. Και τώρα μόλις φάνηκε μια σαφής διαφορά στις ευρωεκλογές κάλεσε σε νέες εκλογές.

    Ο Σύριζα εκτόξευσε τα ποσοστά του με το να αντλήσει από την δεξαμενή ψήφων του ΠΑΣΟΚ και αναπόφευκτα [και λόγω των εισροών αλλά και των εξωτερικών περιορισμών – όταν σου λένε θα κοπεί η παροχή ευρώ, είναι η στιγμή της «πυρηνικής επιλογής»] μεταμορφώθηκε σε νέα μορφή της σοσιαλδημοκρατίας προς το αριστερότερο λόγω καταβολών κοκ. Οπότε ίσως να είναι το αίσθημα για την χαμένη άνοιξη εκεινού του καλοκαιριού [ή και του θυμού όσων δεν πίστευαν ότι θα γινόταν κάτι κοκ].

    Αλλά, όπως έγραψε και ο Ραφαηλίδης για τον εμφύλιο, τον πόλεμο δεν τον κέρδους οι ήρωες, αλλα τα όπλα [αν κέρδιζαν οι ήρωες θα κέρδιζαν οι αντάρτες τον πόλεμο]. Η χαμένη άνοιξη είναι η στιγμή που τροφοδοτεί την μελαγχολία του παρόντος, και ενδεχομένως μέρος της ιστορικής συνέχειας της μνήμης του μέλλοντος. Άσχετο πως κωδικοποιήθηκε στο εσωτερικό της Ελλάδας το δημοψήφισμα και η συνέχεια του, διεθνώς εκείνο το καλοκαίρι, εστω και αν ηττήθηκε [από την ενωμένη ΕΕ..:)], άφησε μια διεθνή αύρα εξέγερσης των πολιτών ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό που έμπνευσε τα κινήματα υπερ του Κορμπυν και του Σαντερς που εμφανίστηκαν /αναπτυχθήκαν εκείνη την περίοδο.


    Από εκεί και πέρα μια άλλη διάσταση που έχει ενδιαφέρον είναι το μένος μερικών ΜΜΕ της πασοκικης περιόδου. Το συγκρότημα Λαμπράκη λ.χ.[Βήμα, Νέα] είναι λυσσά και χολή για τον Σύριζα, κρίνοντας από τα πρωτοσέλιδα στα περίπτερα… Αλλά και διάφοροι άλλοι του λάιφστάιλ αλλά άλλων παραφυάδων, παίζουν προς τα δεξιά. Ίσως να είναι και η στιγμή της αλήθειας που το θέαμα δείχνει πια τι κρύβεται πίσω του.


    Κατά τα άλλα, ας ελπίσουμε σαν γείτονες στην ανατολική μεσόγειο ότι οι συνάνθρωποι της χερσόνησου της Βαλκανικής, ότι θα σκεφτούν το όλο σκηνικό, να σκεφτούν και την ιστορική προσβολή της εκλογής του εγγόνου του Μητσοτάκη, αλλά και ότι το αρπαχτικό χέρι του κεφαλαίου πληρώνει για τέτοια θεάματα, όπως φαίνεται και στην Λατινική Αμερική – και μετά τα ζητά στο πολλαπλάσιο.

    Ή τουλάχιστον να εμποδίσουν να έχει αυτονομία αυτό το σκηνικό που έρχεται από το παρελθόν τους. Πως θα αντιδράσουν και τι θα κάνουν είναι δικό τους θέμα.


·          
  • Ελληνικές εκλογές ΙΙ: Το πιο κάτω απόσπασμα από ένα ενδιαφέρον κείμενο καταδεικνύει και τους λόγους για τους οποίους η δεξιά έχει πάθει υστερία συσπείρωσης ενάντια στον Σύριζα που, αυτή τουλάχιστον τον βλέπει σαν όντως «αριστερά στην εξουσία», αλλα και τις φαντασιώσεις υφαρπαγής δημόσιου/κοινού πλούτου, που κρύβονται πίσω από την στήριξη αυτού του θεάματος εθνο-ηθικης [χάνουμε την Μακεδονία και φταίνε οι κομμουνιστές, και ο Σύριζα δεν τήρησε την υπόσχεση του να μην υποκύψει στο μνημόνιο].
    Δεν μοιράζει τέτοια υστερία μέσω των ΜΜΕ της τσάμπα η αστική τάξη…


    Και ετσι το πλήθος του χθες ωρύεται και για τον Τσίπρα των «λαθρομεταναστών», και για την Μακεδονία του εμφυλίου, και για τις οποιες εκμοντερνιστικες μεταρρυθμίσεις…Αλλα, όπως είπαμε και πιο πάνω, είναι  θέμα της ελληνικής κοινωνίας να πράξει η να ανεχτεί, ή..…
    :)

    «Συμφωνούμε ότι δεν πήγε αριστερά; Συμφωνούμε ότι τα αντιδραστικά αστικά επιτελεία πανηγυρίζουν έξαλλα; Ότι η δεξιά πολυκατοικία είναι στα κάγκελα;
      Ότι τα εθνικια νοιώθουν δικαιωμένα και έτοιμα να πάρουν το αίμα τους πίσω για τη Μακεδονία, για τους πρόσφυγες, για τους «λάθρο», για την κοινωνιολογία στα σχολεία, για τους άθεους που κατέλυσαν το χριστιανικό μας κράτος, για την αναρχία στα Εξάρχεια, για το άσυλο, για τις άδειες στον Κουφοντίνα, για τα επιδόματα, για την κοινωνική δικαιοσύνη που εμποδίζει τους άριστους να προκόψουν; Διακρίνει κάτι η αριστερά μας στο απέναντι στρατόπεδο ή συνεχίζει να κοιμάται όρθια;  […] Μπορεί επιτέλους κανείς σε αυτήν την μυωπική αριστερά με τις ξαφνικές της σκοτοδίνες να μας πει στα σοβαρά τι ακριβώς σημαίνει η δεξιά πολυκατοικία να εκτινάσσεται στις ευρωεκλογές από το 40% του 2015 στο 48%; Και στις περιφερειακές από το 46% του 2014 στο 54%; Και τη δεύτερη Κυριακή να σαρώνει σχεδόν όλες τις περιφέρειες και τους δήμους; Και εντάξει, η ήττα του Σύριζα είναι η τιμωρία του για τα μνημόνια. Η συντριβή του Κορτζίδη στο Ελληνικό είναι κι αυτή ήττα της μνημονιακής αριστεράς; Τι ψήφισε ο λαός του Ελληνικού και της Αργυρούπολης; Μήπως να δοθεί εδώ και τώρα το παλιό αεροδρόμιο στο Λάτση και οι παραλίες που άνοιξε ο Κορτζίδης μαζί με το κίνημα στους μαφιόζους καταπατητές; Λοιπόν θα σοβαρευτείτε κύριοι της αριστεράς ή θα συνεχίσετε να λέτε τη μια κοτσάνα πίσω από την άλλη;»

    https://avantgarde2009.wordpress.com/2019/06/06/gia-tin-sintrivi-tis-astikis-antidrasis/?fbclid=IwAR02nYK1WoY0BhvI-H9Q9TqSGJm9ecgocoQvMEWe-DcghwtiKnAdFaTnljE


·          
  • Η εγκυρότητα των δυτικών ΜΜΕ:
    Θυμάστε μια εποχή που ήταν το σπορ των ΜΜΕ που τώρα δεν γράφουν λεξούλα για τον Ασσάνζ, να δημοσιεύουν εικόνες φρίκης από την Βόρεια Κορέα
    . Ότι ο Κιμ σκότωσε τον τάδε και τον έφαγε, ή ότι σκότωσε την γυναίκα του, ότι εκτέλεσε κ.ο.κ. Αυτά ήταν ειδήσεις που διέρρεαν από την νότια Κορέα και τα διεθνή ΜΜΕ τα προβάλαν prime time.
    Την περασμένη εβδομάδα είχαμε κάτι ανάλογο [πρέπει να υπάρχει μια κρατική βιομηχανία παραγωγής «ειδήσεων» στην νότια Κορέα] – διέρρευσαν ότι ο αντιπρόσωπος της β. Κορέας στις ΗΠΑ εκτελέστηκε γιατί θύμωσε ο Κιμ για την αποτυχία της συνάντησης με τον Τραμπ. Τελικά, την επόμενη ο υποτιθέμενος νεκρός εμφανίστηκε στην τηλεόραση της βόρειας Κορέας, σε κάποια εκδήλωση… όπως διαψεύστηκαν και τόσες άλλες φορές…

    Φερεγγυότητα αποικιακών ΜΜΕ που αναπαρήγαγαν φιλελε δυτικά ΜΜΕ.


·         
  • Συγκριτικές ευαισθησίες για την Λατινική Αμερική – η ηθική των φερέφωνων της νέο-αποικιοκρατίας…:

    Αφού τώρα ο Τραμπ έριξε στα ακροδεξιά σκυλάκια [Πομπέο, Μπόλτον] ένα κοκαλάκι γύρω από το Ιράν, αφήσαν την Βενεζουέλα.
    Μάλιστα διέρρευσαν και ηχητικό όπου ο Πομπέο κατηγορεί την αντιπολίτευση για την αποτυχία του πραξικοπήματος φάρσα του Γκουιντο].. Αλλά οι τοσο ευαίσθητοι στα της Βενεζουέλας σιωπούν για την υπόλοιπη λατινική Αμερική – στην Ονδούρα λ.χ. όπου πριν λίγο καιρό είχαμε και δημόσια καλπονοθεία – σταμάτησαν την καταμέτρηση και όταν Ξαναξεκίνησαν αλλάξαν τα ποσοστά], όμως ούτε η ΕΕ, ούτε οι ΗΠΑ φάνηκαν να είχαν πρόβλημα…

    Τώρα έχουμε συγκρούσεις στους δρόμους…
    Αλλά τα δυτικά ΜΜΕ βόσκουν αλλού… Το χαλινάρι που πληρώνει δεν θέλει εστίαση στο τις συμβαίνει στις χώρες στις οποίες επιβάλλεται ξανά η βορειοαμερικανική νέο-αποικιακή εξουσία…

    «Riots against President Juan Orlando Hernandez have been raging in Honduras for several days. But the media press coverage has been very different from protests against Venezuela’s Nicolas Maduro. And it’s not hard to see why.

    Unlike Venezuela, Honduras is a close US ally.


    There have been multiple reports of violent clashes between demonstrators and state security forces since the riots broke out last week over Hernandez’s privatization proposal. Hernandez eventually dropped the plan, but the riots have since morphed into a more generalized protest against his government’s corruption and unpopular policies.

    […]

    Hernandez’s deeply unpopular proposals to privatize the country’s healthcare, pension, and education systems add to a litany of public grievances against his government, which was elected in 2017 via an election that was widely deemed fraudulent, including by the pro-Washington Organization of American States. In addition to growing unpopularity, according to major human rights organizations such as Amnesty International Hernandez’s government is one of worst human rights violators in the hemisphere. And there is growing evidence that the country has degenerated into a narco-state.»


    https://www.rt.com/news/461081-media-silence-honduras-double-standards/



  • Και καλά νέα. Ο ακροδεξιός πρόεδρος στην Κολομβία αναγκάστηκε να υπογράψει την συμφωνία ειρήνης..

    «After years of fighting it, the monumental peace legislation meant to end years of conflict has been approved.


    Colombian President Ivan Duque signed his approval on the Special Jurisdiction for Peace (JEP) legislation on Thursday after years of debate and trepidation.

    Approved as part of Colombia's Peace Agreement in 2016 and negotiated by the administration of former President Juan Manuel Santos, the JEP was monumental in ending half a century of violence between right-wing paramilitary groups and the country’s largest guerilla group, the Revolutionary Armed Forces of Colombia (FARC).


    Since rising to office, Duque has relentlessly attempted to overturn the legislation, filing six objections to the 159 articles which detailed concessions such as the suspension of extradition proceedings, reparations for victims, and the softening of sentences for former militants willing to cooperate with authorities.

    However, on
    May 30, Colombia’s Constitutional Court rejected all of Duque's objections with a vote of 47 to 34.»

    https://www.telesurenglish.net/news/Colombia-Duque-Ratifies-Special-Jurisdiction-for-Peace-Law-20190607-0016.html




 

  • Τα δυτικά ΜΜΕ και οι Μεγαλο-δημοσιογράφοι κάνουν επίσης ότι δεν βλέπουν τις συνέπειες από την υστερική εμμονή της εξουσίας να φυλακίσει τον Ασσάνζ. Τώρα αρχίσαν έρευνες και στην Αυστραλία για δημοσιογράφους που έχουν σχέση με προγράμματα που αποκαλύπτουν τα εγκλήματα στρατιωτών στο Αφγανιστάν. Μαλιστα… «δυτική δημοκρατία μια μέρα θα ντρέπεσαι για τα εγκλήματα σου…»

    Και η υπακοή στην συγκάλυψη του εγκλήματος είναι αναπόφευκτα σήμερα μέρος της υπακοής με βάση την οποία αποδόθηκαν οι καταδίκες στην Νυρεμβέργη.
    Όσοι λειτουργούν στα ΜΜΕ και δεν αντιστέκονται, συμμετέχουν… διότι τι λέει ιστορικά και πολιτικά η επίθεση εναντίον του Ασσάνζ: ότι το κράτος μπορεί να κάνει πολέμους με βάση ψέματα, να εμπλέκεται σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά όποιος δημοσιοποιήσει τεκμήρια για αυτά τα εγκλήματα, αντί να αναγνωριστεί σαν έντιμος λειτουργός της Δημοσιας Σφαίρας, ή πολίτης, τότε θα γίνεται στόχος μια διεθνούς εκστρατείας εκδίκησης για να γίνει παράδειγμα προς αποφυγήν.
    Το κράτος που λειτουργεί σαν είδος υποκόσμου….

    Εδώ αναμετριέται ένας αγώνας για τον έλεγχο της πληροφορίας και της παρακολούθησης που θα είναι νευραλγικό στο μέλλον.

    Για αυτό ο Ασσάνζ είναι σύμβολο του μέλλοντος.

    «Why the searches?
    The police action is related to articles about alleged misconduct by Australian forces in Afghanistan.

    According to the ABC, Wednesday's search is about
    the 2017 investigative series known as The Afghan Fileswhich "revealed allegations of unlawful killings and misconduct by Australian special forces in Afghanistan".
    The broadcaster said the series was "based off hundreds of pages of secret defence documents leaked to the ABC".

    The Australian Federal Police said the warrant was in relation to "allegations of publishing classified material" and that it "relates to a referral received on 11 July 2017 from the Chief of the Defence Force and the then-Acting Secretary for Defence".
    https://www.bbc.com/news/world-australia-48522729

     

Σπόντες [3 Ιουνίου 2019]

By Defteri Anagnosi



  • Αντιφασιστικές στρατηγικές:
    Όταν ο Φρόιντ εφάρμοζε το
    trolling και οι ναζί δεν κατάλαβαν καν το ανέκδοτο.. :)
    Το 1938, οι Ναζί της Γερμανίας επεκτάθηκαν στην Αυστρία με το
    Anschluss [προσάρτηση – ένωση που θα έλεγαν μερικοί «δικοί μας»] ακολουθήσε ένα πρωτοφανές πογκρόμ [στην Γερμανία έγινε μετά] εναντίον των Εβραίων. Ο Φρόιντ ήταν τότε στα γεράματα του, 81, χρονών και δεν φαινόταν πρόθυμος να φύγει από την Βιέννη, όπου είχε ζήσει όλη του την ζωή. Αλλά όταν είδε τους τραμπούκους που είχαν εισβάλει στο σπίτι του [για να πάρουν λεφτά], και μετά έζησε την ανάκριση της κόρης τους, της Άννας, και οι Ναζί έκλεισαν τον εκδοτικό οίκο των έργων του και κατάσχαν τις καταθέσεις τους, αποφάσισε τελικά να φύγει. Κινητοποιήθηκαν διάφοροι και τελικά εξασφάλισε άδεια εξόδου από την Αυστρία. Τελικά, την πήρε και ενώ ετοιμάζονταν να φύγει οι Ναζί του ζήτησαν να υπογράψει ένα έγγραφο ότι «δεν είχε παράπονο», «του φέρθηκαν καλά και βοήθησαν στο να κάνει την εργασία του απερίσπαστος» κοκ. Ο Φρόιντ υπέγραψε και ακολούθως πρόσθεσε την εξής πρόταση από μόνος του:
    «I can most highly recommend the Gestapo to everyone.”


    Οι δικοί του που ήξεραν το πλαίσιο των πολλαπλών νοημάτων και του έκδηλου και του λανθάνοντος επιπέδου, πάγωσαν. Οι Ναζί όμως ήταν πολύ ευχαριστημένοι. Δεν κατάλαβαν τίποτα. Ούτε καν η λογική σκέψη δεν τους προέκυψε: «Ε καλά γιατί φεύγει, αφού μας εκτιμά τοσο;»…. :) Οι φασίστες είναι μονοδιάστατοι – εκεί απευθύνονται εκεί είναι η καίρια αδυναμία τους. Δεν καταλάβουν.
    Και δεν μπορούν να δουν την σχέση αιτίας – συνέπειας…

·          
  • Post εκλογικά:
    Το πρώτο θετικό άμεσο αποτέλεσμα της ήττας του ΔΗΣΥ και της κυβέρνησης στις ευρωεκλογές ήταν η άμεση παραίτηση του Ιωνά. Το είχε ανακοινώσει, μετά άρχισε το κωλοβαρεμα των αναβολών, όπως κάμνει τζαι ο Χάρης. Το μήνυμα της Μαζικής αποχής των συναγερμικών ήταν και αυτό – σαν να έλεγαν στο κόμμα τους τζαι στην κυβέρνηση τους: εκάμετε μας να ανατρεπούμαστε να πούμε ότι σας υποστηρίζουμε. Οποιαδήποτε φαντασίωση και άλλου κωλοβαρέματος εξαφανίστηκε. Ξεκίνησε και το ΓΕΣΥ – με περισσοτέρους από 500,000. Πολλά καλά. Υπάρχει δρόμος ακόμα, έσιει άλλο ένα τρίτο που θα γραφτεί ακόμα. Τζαι να δούμε τις υποδομές. Αλλά εν τζαι τούτο ένα βήμα μπροστά – είτε η καλή, με τα δεδομένα, οργάνωση ως τώρα, αλλά τζαι η εκλογική εικόνα [αποδοκιμασία του λόγου του Αβέρωφ Νεοφύτου τζαι αντι-φασιστική βοήθεια αριστερών προς τον Σιζόπουλο – τους 2 βασικούς ύποπτους για υπονόμευση του ΓΕΣΥ] ήταν τέθκια που  ο μεν Αβέρωφ εν μπορεί να φκει τζαι να το παίζει ότι εν να μας πει  «κάτι ..μοναδικό που ακουσεν που κάπου στο εξωτερικό», ενώ ο Σιζόπουλος κάθεται σε τρίζουσα καρέκλα. Α ναι, τζαι είχαμε τζαι ένα κάποιο ξέσπασμα του οχετού της εθνικοφροσύνης [όσης απέμενε από το «έθνος δοσίλογων στην αγγλοαμερικανική επέμβαση στην Ελλάδα την δεκαετία του 1940»], για την εκλογή του Νιαζί. Η στήλη υιοθετεί μια εισήγηση του Ρ. Βελεστινλή [στο
    facebook] αλλά όϊ άμεσα: αφού εγκατασταθεί σαν ευρωβουλευτης, τζαι υποβάλει στο αρμοδιο θεσμικο πλαισιο ερώτηση για δεν είναι τζαι η τουρκική γλώσσα μέρος της ΕΕ [αφού έτσι λαλεί το κυπριακό σύνταγμα για τις επίσημες γλώσσες της πολιτείας], τότε να φκάλει τζαι μιαν ομιλία στο ευρωκοινοβούλιο στα τουρκοκυπριακά, ή στα τουρκικά… στην γλώσσα της μάνας του… τζαι να δω τότε υπερασπιστές ανθρώπινων δικαιωμάτων να ωρύονται υπέρ της απαγόρευσης του δικαιώματος ομιλίας στην μητρική γλώσσα.
·         

  • Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λεμεσού για τα Ψηλά Κτίρια
    Εσείς κύριε δήμαρχε και μέλη του δημοτικού συμβουλίου θα ανεχόσασταν αυτήν την "ποιότητα ζωής" ;


    Καλούμε τον Δήμαρχο και τους Δημοτικούς Σύμβουλους Λεμεσού του ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΑΚΕΛ που ψήφισαν θετικά για τη συγκεκριμένη "ανάπτυξη" δίπλα από τον Δημόσιο Κήπο Λεμεσού, σε κατοικημένη περιοχή να μας πουν αν θα τους άρεσε να ζουν κάτω από αυτές τις συνθήκες 13 ώρες την ημέρα, περιλαμβανομένων του Σαββάτου και της Κυριακής. Αλλά ..... όταν δεν επηρεάζεσαι ο ίδιος, ψηφίζεις ότι σου λέει το κόμμα. Οι δημότες, είναι .... αμελητέα ποσότης......Πολύ εύκολα!


    https
    ://www.facebook.com/watch/?v=379235659358705

·          
  • Υπάρχει χειρότερος πάτος; Ναι – στο Ισραήλ θα ψηφίσουν αν θα επιτραπεί στον Νετανιάχου να αλλάξει τον νόμο τζαι να αποφύγει την δίκη τζαι την καταδίκη σε τεκμηριωμένη υπόθεση διαπλοκής: πρώτα υποβιβάζεις του παλαιστίνιους σε πολίτες β κατηγορίας. Τωρά ήρτεν τζαι η σειρά των ισραηλινών να ανακαλύψουν την κατάργηση της ισονομίας…

    Στα θετικά δίπλα μας, ο Νετανιάχου δεν εκατάφερε να κάμει κυβέρνηση της δεξιάς τζαι τωρα φαίνεται ότι θα έχουμε εκλογές με φόντο το νομοσχέδιο που προωθεί ο Νετανιάχου για να αποφύγει την δίκη για διαπλοκή. Το ότι υπάρχουν κάποιες έστω ρωγμές στο εσωτερικό της ισραηλινής εθνικοφροσύνης, εν ευχάριστο [ο καφκάς είναι αν θα πηαίνουν οι θρησκόληπτοι στρατό], αλλά το ακόμα πιο ενδιαφέρον για την Κύπρο είναι το ερώτημα αν οι ισραηλινοί έχουν πιο χαμηλό πάτο ακόμα και από εμάς.

    Εμείς έχουμε προεδρικό επιτελείο να συντονίζει τις σχέσεις του προέδρου με τα ΜΜΕ, ενώ ο πρόεδρος συμμετέχει σε αποφάσεις από τις οποίες ευνοούνται στα συμφέροντα οικογενειακών του επιχειρήσεων. Αλλά τίποτε στο ορίζοντα πέρα από ατάκες για «δανεικά», «μηδενικά», «παρά το ότι είναι αλλοδαπές» κοκ. Στο Ισραήλ, η έρευνα τεκμηρίωσε την διαπλοκή του Νετανιάχου. Αλλά δεν υπήρχε και Ιωνάς επικεφαλής της αστυνομίας… τέλος παντων το ερώτημα είναι το εξής: θα δώσουν οι ισραηλίτες [όσοι δώσουν τέλος πάντων] πλειοψηφία στο Νετανιάχου για να μην δικαστεί; Αν όντως ψηφίσουν να ξανακάμει κυβέρνηση ο Νετανιάχου, τότε είναι σαφώς πιο κάτω και από εμάς. Το ξέρουν τεκμηριωμένα τζαι προτιμούν να τους περιπαίζουν, με την ελπίδα να πιάσουν κανένα κόκκαλο από την εξουσία –κόκκαλο που θα αρπάξει από αλλού..

·          
  • Το τελευταίο καταφύγιο κάθε απατεώνα είναι ο εθνικισμός:
    Κινδυνεύει με δίκη και φυλάκιση ο Νετανιάχου; Άρχισε να ρίχνει ρουκέτες εναντίον της Συρίας, και θα αφήσει τους εβραίους στο χώρο του ιερού τεμένους των μουσουλμάνων κοκ…Και θα βάψει φυσικά το ψηφοδέλτιο του στο αίμα παλαιστινίων. Η ποσότητα θα φανεί…Ετσι είναι σήμερα, σε τέτοιο στάδιο κατάπτωσης το υποτιθέμενο κράτος των θυμάτων του ολοκαυτώματος…Με πολίτες β κατηγορίας τζαι ψήφο για να θεσμοθετήσουν την παραβίαση της ισονομίας για το χατίρι ενός πολιτικάντη που τους πουλά παλαιστινιακά η συριακά, αραβικά γενικώς πτώματα. Τζαι μιλούν για ρατσισμό τζαι για... δημοκρατία.

    Τζαι όσοι τσιμπούν την εθνικιστική αποβλάκωση εν καταλάβουν ότι εν τζαι τζηνοι θύματα της κατάργησης της ισότητας των πολιτων-ανθρωπων...

    Το «ολοκαύτωμα» σαν κρατικό θέαμα ξεπλύματος του Ισραήλ, έφερε τελικά την μετατροπή του Ισραήλ σε ρατσιστικό κράτος.

    Το δηλητήριο απορροφάται όταν παίζεις το ρόλο της εξουσίας…
·         

  • Από την άλλη, στα διεθνή, οι ΗΠΑ μπήκαν σε ντελίριο προστατευτισμού – κυρώσεις [τζαι με την μορφή δασμών] παντού σαν τις μαραπέλλες. Για να μην ξεχνάτε το κωμικά το όλου θεάματος: αυτή η χώρα οι ΗΠΑ πρωτοστάτησαν στην διάχυση του ελεύθερου εμπορίου τζαι το να είχαν σαν σύμβολο του καπιταλισμού τον οποίο αντιπροσωπεύαν.
    Τώρα τί λένε τα φερέφωνα της ελεύθερης αγοράς; Ότι αφού δεν μπορούν να συγκριθούν με την τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά τζαι στον ανταγωνισμό εμπορικά με την Κίνα, θέλουν προστατευτισμό. Τζαι πριν προλάβει κάποιος να σκεφτεί ότι ίσως εν τζαι γεωπολιτικά το πρόβλημα με την ηγεμονία του παγκόσμιου συστήματος, έτον Τραμπ να βάλει δασμούς στο Μεξικό, να θέλει να πάρει κάτι από Ινδία κ.ο.κ.

    Βασικά οι ΗΠΑ σαν τέως ηγεμόνας αγωνίζεται να μαζέψει όσα μπορεί σε ένα ντε φάκτο πια οικονομικά, αλλά τζαι πολιτικά, πολύ-πολικό κόσμο. Οπότε όσοι πίστεψαν στο αμερικανικό όνειρο σαν καπιταλισμό των αγορών, καλημέρα σας. Όπως τεκμηρίωσε ο Αρρίγκι, ο καπιταλισμός δεν είναι υπέρ των ελεύθερων αγορών, είναι υπέρ του ελέγχου τω αγορών από το κράτος που ελέγχει η αστική τάξη. Τζαι η αναπόφευκτη συνέπεια σε έτσι σύστημα με δεδομένη την τεχνολογική τάση, είναι τα μονοπώλια /ολιγοπώλια. Οπότε το θέαμα θυμίζει μεν εποχή όπου οι ανταγωνισμοί μεγάλων δυνάμεων οδηγούσαν σε πόλεμο. Σήμερα, όμως, με τα πυρηνικά ένας παγκόσμιος πόλεμος αποκλείεται ντε φάκτο. Άρα η αντιπαράθεση μένει στο θεαματικό τζαι έσιει σαν υλικό υπόστρωμα το οικονομικό επίπεδο..

·          

·          
  • Σκάνδαλο ευνοιοκρατικής παραχώρησης γης στην Γερμασόγεια:
    Και δεν προλάβαμε να μπούμε στην μετεκλογική περίοδο και ιδού ακόμα ένα σκάνδαλο το οποίο φαίνεται να καθοδηγείτο από το ένα «αόρατο χέρι» [όπως το κωδικοποίησε ο Γενικός Ελεγκτής στην υπόθεση με τα
    nicos plots] έτσι ώστε ένα [σε οικονομική αξία] πολύτιμο τεμάχιο γης, δόθηκε σε ημέτερο με αντάλλαγμα ένα «κρεμό» όπως το περιέγραψε μια αναφορά. Και αφού κάλυψαν τα ίχνη τους νομότυπα, ο γενικός ελεγκτής μπορούσε πια μόνο να καταγράψει… Το βαθύ κράτος ξεσάλωσε – μοιράζει δημόσια γη, συγκαλύπτει, εξαγοράζει εύνοια – οικονομική και πολιτικά.
    «Η Ελεγκτική Υπηρεσία προέβη σε διερεύνηση καταγγελίας για «σκανδαλώδη παραχώρηση κρατικής γης» αξίας €2.207.300 (γενική εκτίμηση 1.1.2013) με αντάλλαγμα ιδιωτικό τεμάχιο αξίας €927.800, ύστερα από απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου στις 15.11.2016. Στα συμπεράσματά της η Ελεγκτική Υπηρεσία θεωρεί ότι τα γεγονότα επιβεβαιώνουν τις επιφυλάξεις της ότι η ανταλλαγή έβλαψε το δημόσιο προς όφελος του ιδιώτη, παρά το γεγονός ότι ύστερα από απαντητική επιστολή  που έλαβε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 23.10.2018 η Υπηρεσία έκρινε ότι δεν χωρούσε πλέον οποιαδήποτε δική της παρέμβαση. 

    Όπως σημειώνεται από την Ελεγκτική Υπηρεσία σήμερα, η ανταλλαγή έχει ήδη γίνει και το πρώην κρατικό τεμάχιο που ανήκει πλέον στον ιδιώτη έχει αξία (γενική εκτίμηση 1.1.2013) €2.207.300 και το πρώην ιδιωτικό τεμάχιο έχει αξία €927.800.
     

    «Το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας φαίνεται να επιμένει ότι η έννοια και ο σκοπός της γενικής εκτίμησης είναι διαφορετικός από την ειδική εκτίμηση που έγινε με σκοπό την ανταλλαγή, εντούτοις η διαφορά των τιμών είναι κολοσσιαία και συνεπώς θεωρούμε ότι τα γεγονότα επιβεβαιώνουν τις αρχικές μας επιφυλάξεις ότι η ανταλλαγή έβλαψε το δημόσιο προς όφελος του ιδιώτη…» και αφου την εγκρινε το υπουργικο συμβουλιο, τότε… «
    εφόσον το Κράτος επέλεξε να προχωρήσει με την ανταλλαγή τότε εάν, αλλάζοντας πολιτική, αποφάσιζε να ανακαλέσει την Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, τότε πιθανόν να εγείρονταν ζητήματα διεκδικήσεων μεγάλων αποζημιώσεων»..

    http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/709649/antallag-gs-eblapse-to-dimosio-pros-ofelos-idioti?fbclid=IwAR3wXhsSdONihXzJ1AfbH-uTDp81fnEnr3kJ3m_xjKOkesx37ciw4jOoRcU

    http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/504593/bazei-i-antallag-kratikis-gs
·         

  • Μαρία Χρ. Δεισδαιμόνα:
    Κλιματιστικά στα σχολεία με μια πρόταση:

    Αν είχαν συμπέθερο που πουλά κλιματιστικά, τα σχολεία θα είχαν κλιματιστικά!!


·          
  • Εκεί στην Κεντρική, περιμένουμε να δούμε δείγματα ευθιξίας από τον κ. Ηροδότου. Άντε να κατανοήσουμε ότι δεν μπορούσε δημόσια να θέσει ζήτημα για την προϊστορία του κ. Αγρότη [από στημένες αγορές την εποχή του Χρηματιστήριου, τώρα θα επιβλέπει να μην γίνονται... απάτες;]
    Αλλά κάτι δηλώσεις του περί μη αυστηρής επιτήρησης μάλλον δεν είναι καλός οιωνός. Διότι ο κ. Ηροδότου, ναι μεν πήρε χρόνο να δείξει ποιος είναι, αλλα έρχεται από τις επιλογές και διορισμούς μιας κυβέρνησης για την οποία η σύγκρουση συμφερόντων και η εξυπηρέτηση ημέτερων φαίνεται να ηταν πρακτική.
    Αρα θα πρέπει να αποδείξει και κάτι διαφορετικό. Η σύγκρουση συμφερόντων η και αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε συμβούλους και συγγενείς που εργάζονται στην τράπεζα, είναι ένα ενδεχόμενο ζήτημα το οποίο μπορεί να έρθει  να τον βρει. Θα δούμε..:)

·          
  • Και το Ανώτατο μας είπε ότι δεν θα δεχθεί καταδίκη του Ηλιάδη.
    Ετσι κυβερνά η Τράπεζα Κύπρου και τα σχετικά συμφέροντα μέσω του δικηγορικού Πολυβίου και των παράδοξων σχέσεων; Ο κ. Νικολάτος δεν είδε τίποτα ακόμα από εκείνα τα αμυδρά γκράφιτι στο ορίζοντα της Ιστορίας, που μιλούν για…ευθιξία; Ή έστω το συμφέρον του «κλάδου» η εστω της συνταγματικής εξουσίας;, η οποία ουτε καν κωμικά δεν γίνεται πιστευτή. Και το να καμώνεται κάποιος ότι άλλοι δεν βλέπουν δεν σημαίνει ότι όντως δεν βλέπουν…
    Α, και σε περίπτωση που είχατε απορία, ναι, ο Πολίτης φυσικά έγραψε και άρθρο.

    ΥΓ: Και ναι και πάλιν ο Καλατζής. Α ναι, και η
    CyprusMail :) As expected  όλα – από το Ανώτατο στο επίπεδο του πρωτοσέλιδου. Όλα όπως αναμένονταν. Η άραγε να θυμηθούμε κιόλας την ατάκα του Ρίκκου «με δικαστή τον ….» :)


  • Η ψήφος των τουρκοκυπρίων και η «δήλωση» της αποχής τους:

    Η εκλογή του Νιαζι ηταν ιστορική γιατί πέρασε από την ελληνοκυπριακή κοινότητα, μέσα από τις συζητήσεις και τις εντάσεις που προκάλεσε. Και γιατί άνοιξε τον δρόμο και σε ενιαίο ψηφοδέλτιο αλλα και στην αντιπροσώπευση των τουρκοκυπριων [μέσα από κάποιον που ψήφισαν και οι ίδιοι] στο ευρωκοινοβούλιο. Όμως, δεν μπορεί να παραγνωριστεί επίσης ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τουρκοκυπριων έκανε αποχή.  Ένας λόγος [πέρα από την βαριεστημάρα, όπως και των ε/κ να πάνε στις κάλπες – η οποίες για τους τ/κ ηταν και σε μεγαλύτερη απόσταση] είχε σαφώς να κανει με την συναισθηματική απόσταση και την αδιαφορία για την ΕΕ. Αν οι ελληνοκύπριοι ανακάλυψαν την αρνητική πλευρά της ΕΕ με την τρόικα και το μνημόνιο, οι τουρκοκύπριοι ανακάλυψαν την ασυνέπεια της ΕΕ όταν μετά το 2004 δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό να τους αποδώσει αντιπροσώπευσή, παρά την υπόσχεση, μέσω του σχεδίου Αννάν για 2 έδρες στο ευρωκοινοβούλιο.

    Γενικώς, από την οπτική των τουρκοκυπρίων, οι ελληνοκύπριοι εξαπάτησαν [όπως ειπώθηκε] την ΕΕ, αλλά ανταμωθήκαν με τις 4 δικές της, τζαι τις 2 έξτρα έδρες που θα αντιστοιχούσαν στους τουρκοκύπριους. Οπότε, η δουλειά του Νιαζί θα είναι ίσως να προσπαθήσει να γεφυρώσει κάπως την συναισθηματική απόσταση – αφού ντε φάκτο οι τ/κ ακόμα  ελπίζουν για κάτι από την ΕΕ στην γενική της μορφή. Όμως υπάρχει και μια άλλη διάσταση που δεν πρέπει να παραγνωρίζεται: όπως αποκάλυψε και η συζήτηση για την υποψηφιότητα του Νιαζί, μερικοί δεν βλέπουν ενιαίους εκλογικούς καταλόγους με σταθμισμένη ψήφο, αλλά ενιαίους καταλόγους στους οποίους θα εξαφανιστούν οι τ/κ. Διότι η όλη νοοτροπία της ρητορικής του Αναστασιάδη, του Αβέρωφ και του κάθε Μυλωνά που παραμιλούσε στα πάνελ για αν οι τ/κ θα ψήφιζαν ε/κ [το μόνο που του έμεινε να πει ήταν ότι έπρεπε να ψηφίζουν δημόσια για να ελέγχεται ο ψήφος τους] ήταν ότι οι τουρκύπριοι θα είναι επιτήρηση – σαν ύποπτοι που προωθούν τα συμφέροντα της Τουρκίας, σαν ύποπτοι για το ότι ψηφίζουν κλπ.

    Οι τουρκοκύπριοι εν κυπραίοι, άρα εν επίσης «μούττη του θκιόσμη» άμα θιχτούν. Οπότε η αποχή τους ήταν τζαι μήνυμα ότι εν καταδέχονται την ελληνοκυπριακή επιτήρηση της εθνικιστικής υστερίας. Θέλουν τις δύο τους έδρες. Που θα διασφαλίζουν τζαι θεσμικά ο ρατσισμός του κάθε Μυλωνά θα περιστρέφεται γύρω που την νεύρωση του εγώ του ρατσιστή αντί να χρειάζεται να αποδείξει ο κάθε ένας ότι δεν είναι ελέφαντας.

    Ιδού λ.χ. πως σχολίαζε την επόμενη την εκλογών ο Α. Μιχαηλίδης την υπόθεση με την εκλογή του τ/κ πως θα χρησιμοποιηθεί από την ελληνοκυπριακή οπτική για να μετατρέψει τους τουρκυπριους σε επιτηρουμένη κοινότητα. Δεν θα πάρουν, ρε Άριστε  - γιατί αν σε ενοχλεί που έχουν δικαιώματα, να θυμάσαι ότι την πολιτεία την υφαρπασαν οι ημέτεροι σου μονοπωλιακά και δεν τους ανήκει:

    «
    Η συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων πρέπει να απασχολήσει ιδιαίτερα. Και ειδικά ο τρόπος που θα αξιοποιηθεί πολιτικά. Είναι θετικό το γεγονός ότι αποδεικνύεται στην πράξη ότι η δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει ομαλά και αποτελεσματικά με ενιαίο εκλογικό κατάλογο, σε κοινή εκλογική διαδικασία και κοινούς υποψήφιους κάτω από ένα νόμιμο κράτος. Όμως, ο κίνδυνος είναι να αξιοποιηθεί η θέληση των Τουρκοκυπρίων να εκπροσωπηθούν στην Ευρώπη για να προωθηθεί και πάλι ο διαχωρισμός, αποδίδοντάς τους τις δύο έδρες που τους «υποσχέθηκε» το σχέδιο Ανάν. Κι αυτό θα είναι μια καθοριστική εξέλιξη, που οδηγεί στον διαχωρισμό αντί στην πραγματική επανένωση.


    Άριστος Μιχαηλίδης
      
    http://private.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/709704/o-akraios-politikos-logs-den-peithei-pia-toys-polites


  • Οι περιφερόμενες ψήφοι της κεντροαριστεράς:

    Το ότι η ΕΔΕΚ ειρωνικά διασώθηκε από την εκλογική διάλυση με εκκλήσεις να στηριχθεί για να μην βγάλει το ΕΛΑΜ ευρωβουλευτή, είναι εκφραστικό του
    cunning of history. Το κόμμα που αναδείχθηκε σε σύμβολο της ένοπλης αντίστασης το ‘74, βρέθηκε μετά το 1990 να συμπλέει με την ρητορική της δεξιάς και την ακροδεξιάς σε βαθμό που ακόμα και ψηφοφόροι του σκέφτονταν να μετακομίσουν στην ακροδεξιά. Τελικά, σώθηκε η έδρα και είναι πιθανό στην έπαρση της ανακούφισης μερικοί στην νυν ηγεσία της ΕΔΕΚ να ξεχάσουν ότι πήραν πριμοδότηση εναντίον του ΕΛΑΜ και όχι στήριξη για τον εαυτό τους.
    Αν θέλουν μπορούν να δουν τα εκλογικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα το Γ. Λιλλήκα και των Οικολόγων. Το 2016 ο Λιλλήκας με την Συμμαχία είχε πάρει κάτι περισσότερο από 6%, ενώ οι Οικολόγοι άγγιξαν το 5%. Μαζί δηλαδή πήραν 10-11%... Στις τωρινές ευρωεκλογές πήραν μαζί μολις λιγο πανω από το 3%.  7-8% εξαφανίστηκαν κοινώς. Διότι οι ψήφοι του 2016 όπως και το τωρινό 11% της ΕΔΕΚ δεν είναι ιστορικές σταθερές ψήφοι αλλά μάλλον περιφερόμενοι κεντροαριστεροί ψήφοι – διαμαρτυρίας ή και αντίστασης στην ακροδεξιά [σε αυτήν την συγκυρία]…Και όσοι δεν θέλουν να μάθουν από την Ιστορία θα μάθουν από το μέλλον, όπως δείχνει και η εμπειρία του Γ. Λιλλήκα. Και του κ. Περδίκη…

·          
  • Κάτι κινείται πάντως εκεί στον ΔΗΣΥ:

    Να επαναλάβουμε ότι η αποχή ήταν το πιο σημαντικό μήνυμα προς Αναστασιάδη και Αβέρωφ. Οι φήμες ότι ο Αναστασιάδης τα έβαλε με τον Αβέρωφ μάλλον είναι κόλπα διαρροής που χρησιμοποιούν συνήθως οι της κυβέρνησης – τα ίδια εκαμναν το 2013.. Αλλά τότε έπιαναν.. :)
    Εφόσον ο νέος υπουργός εν κουμπάρος του Αβέρωφ μάλλον εν Αναστασιάδης που εν υπό πίεση…. Ακούστηκε ότι η  αρχική εισήγηση του επιτελείου ελεγχόμενης επικοινωνίας του ΔΗΣΥ-κυβέρνησης ηταν ένας δικηγόρος που είσιεν συμμετοχή στην καταδίκη του Ρίκκου. Οπότε έβαλε βέτο, ακούσαμε, ο Νεοκλέους. Έσιει ΜΜΕ για να θέτει θέματα, τζαι ο Αναστασιάδης έχει επιδείξει μνημειώδη εξάρτηση. Τζαι για τα ΜΜΕ συν το σύνδρομο του
    JohnnyWalker.
    Τώρα πόσο ευσταθούν οι πληροφορίες για βέτο Νεοκλέους, δεν ξέρουμε, αλλά είναι και αυτό δείγμα του είδους της αντι-πληροφοριακής απέναντι στην ροή του προεδρικού… δείγμα των υποθέσεων/εικόνων της εποχής.


  • Το ΕΛΑΜ, το ΔΕΚ τζαι τα αποκαΐδια της ΕΟΚΑ β:

    Ο
    AcerasAnthropophorum σε ένα μετεκλογικό του σχόλιο παρατήρησε ότι δεν πολυκαταλαβαινε την έκπληξη μερικών με τα ποσοστά του ΕΛΑΜ. Τζαι παρέπεμπε στην εικόνα των χωρκών που γνώρισε στην παιδικη-εφηβικη του ηλικία την εποχή της ΕΟΚΑ β. Τζαι εσιει απόλυτα δίκαιο. Αν ο Μιχαλολιακος βιώνει τον εαυτό του σαν «σπορά των ηττημένων του 1945», η κυπριακή εκδοχή της ελληνόφωνης ακροδεξιάς, είναι μάλλον μια προσπάθεια επανεμφάνισης της ΕΟΚΑ β σαν πολιτικού λόγου. Εγκατάλειψαν φυσικά την ένωση, χωρίς να απολογηθούν [ηταν παιδια όπως έλεγαν οι μερικοί υπουργοί της κυβέρνησης Αναστασιάδη], για την 15 Ιουλίου 1974 και τις συνέπειες της. Σίγουρα και δεν κατάλαβαν την σχέση αιτίας – αποτελέσματος αλλά και κάθε φορά που το βλέπουν/ακούνε μπροστά τους είναι λες και παθαίνουν διάλειψη και δεν θέλουν να δουν/ακούσουν.
    Αυτή η ψυχολογική άμυνα [άρνηση της πραγματικότητας] προσπαθεί σε αυτό το πλαίσιο να είναι κάπως πιο ηπία σε σχέση με την κατά φαντασία μητρική οργάνωση. Ιστορικά η κυπριακή ακροδεξιά [και των 2 κοινοτήτων] δεν ηταν απλά πειθήνια στα «εθνικά κέντρα”. Ανάπτυσσε και διεκδικητικό λόγο για τα δικά της συμφέροντα – και απέναντι και ίσως και μέσα στις κατά φαντασία «μητέρες πατρίδες”. Ή συμπεριφορά του Γιωρκατζη απέναντι στην χούντα τζαι του Ντενκτας απέναντι στην Άγκυρα είναι ενδεικτικά παραδείγματα. Για την Ιστορια και τα ποσοστά σαν μέρος «δεξαμενών ψήφων» που αναπαράγονται οικογενειακά αλλα και πολιτισμικά, του ΔΕΚ του κόμματος που έκφραζε την τότε ακροδεξιά, την «ενωτική παράταξη» όπως αυτοπροσδιοριζουνταν, ηταν 4% το 1968 [Ευδοκας με Μακάριο – αλλα ο Ευδοκας/ΔΕΚ με αντίπαλο τον Γιωρκατζη στο εσωτερικό της δεξιάς], τζαι γύρω στα 10% στις βουλευτικές του 1970.

·          
  • Το πράσινο κύμα στις ευρωεκλογές και το κυπριακό βαρίδι «Περδικης»:
    Παρατηρήθηκε ευρύτερα η δραματική μείωση των ποσοστών των οικολογων-συμμαχιας πολιτών. Η ευρωπαϊκή τάση, που εκφράζει και μεγάλο μέρος των κινητοποιήσεων στο εσωτερικό της Ευρώπης, ηταν η άνοδος των πρασίνων σε βαθμό που ονομάστηκε «πράσινο κύμα» και επισκίασε μετεκλογικά την συγκρατημένη, τελικά, άνοδο των εθνικιστών της ακροδεξιάς. Μερικά σχόλια εστίασαν αναπόφευκτα στον Περδίκη. Τζαι πολλά σωστά. Στην Κύπρο, ο οικολογικός ακτιβισμός, διάχυτος τζαι αποκεντρωτικός, είναι που τα πιο δραστήρια κινήματα που υπάρχουν. Αλλά το κόμμα με το ονομα οικολογικό, μπορεί να ξεκίνησε από ευαισθησίες μιας άλλης εποχής [πάλι οικολογικές] αλλα στην πορεία το «κόμμα» έγινε απλά περίβλημα ενός είδους «one man show” του Γ. Περδίκη στην πολιτική πασαρέλα του θεάματος. Ανήκει σαν πολιτικός θέαμα σε ένα είδος τάσης/ομάδας όπως ο Ματσάκης, όπως ο Φαίδων κοκ] να προσπαθούν να ενταχθούν στην ροή των ειδήσεων με ένα γαργαλιστικό σχόλιο – που να δείχνει ότι αυτός που το λέει «ξέρει» και «είναι κάπως διαφορετικός”. Και πέρα από αυτό το εγωκεντρικό σχήμα πολιτικής πρακτικής [σε πλήρη αντίθεση με την αποκεντρωτική δημοκρατική λειτουργία του οικολογικού κινήματος διεθνώς] και αναπόφευκτα με βάση τα πιστεύω του, ο Περδικης ταυτίστηκε, λόγω καταγωγής ενδεχομένως και σίγουρα χωρίς ίχνος σχέσης ε την οικολογία, στα όρια συμμαχίας με τον ακροδεξιό εθνικισμό. Και στο κυπριακό ηταν το συνηθισμένο παπαγαλάκι που θα έριχνε μια απορριπτική ατάκα.
    Το πρόβλημα πλέον με τον Περδίκη δεν είναι η πλήξη με τα θεάματα των δήθεν διαρροών του, ουτε ο απορριπτισμος του. Ο κυπριακός οικολογικός ακτιβισμός [που αναπόφευκτα σαν οικολογικός θα πρέπει να είναι για όλη την Κύπρο – συμπεριλαμβανομένων και των τουρκοκυπριων] θα αναπτύσσεται ετσι και αλλιώς – όμως η πολιτική εκφραση πάει σε ένα εκλογικό σχήμα που μπορεί ακόμα ένα
    throwback  των 1980ς να πουλά θέαμα για δικά του κόλπα η ιδεολογικά κολλήματα…Τα τελευταία χρόνια η εμφάνιση του Θεοπέμπτου και της Ξάνθου βοηθούν…Αλλα δεν παύει το γεγονός ότι λειτουργούν ακόμα σαν εξαπτέρυγα του θεάματος «Περδικης»…Και σίγουρα αυτό το θέαμα δεν μιλά στην γενιά που αναδύεται και αυτές που έρχονται… :)


  •  Ο Παμπορίδης θέτει έμμεσα αλλά σαφώς θέμα ηγεσίας στον ΔΗΣΥ:

    « - Την τελευταία φορά που μιλήσαμε για το πολιτικό τοπίο, πριν από ένα χρόνο, είχατε προειδοποιήσει ότι ο ΔΗΣΥ απομακρύνεται σταθερά από τη λαϊκή του βάση, τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε. Μετά την απώλεια και νέων δυνάμεων από το κόμμα σας, τι ανάγνωση κάνετε;


    - Χαίρομαι που θυμάστε τι λέγαμε πέρσι. Στην Κύπρο η μνήμη σίγουρα δεν είναι ένα από τα προσόντα μας! Η σημερινή θλιβερή εικόνα δυστυχώς επιβεβαιώνει πλήρως τις περσινές μου ανησυχίες. Η ηγεσία του κόμματος βρίσκεται σε πρόδηλη δυσαρμονία με τον συναγερμικό κόσμο. Και το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνεται κιόλας. Θεωρώ ότι σε αυτά τα έξι χρόνια που βρίσκεται στο πηδάλιο του κόμματος η συγκεκριμένη ηγεσία, δεν μπόρεσε να κρατήσει τον Συναγερμό στις ράγες που θεμελίωσε η ιστορική μας ηγεσία. Για μένα η σημερινή εικόνα ήταν αναμενόμενο αποτέλεσμα, γι’ αυτό έκρουα τον κώδωνα του κινδύνου από πέρσι. Και για να εξηγούμαστε, δεν με ενδιαφέρουν προσωπικά τα όποια κομματικά οφίκια. Εκφράζω όμως την αγωνία μου ως συναγερμικός, αφού από το 1982 βρίσκομαι συνειδητά και κατ’ επιλογή σε αυτό το χώρο. Δεν μπορώ να καθίσω απαθής και να αισθάνομαι ότι αυτός ο χώρος πλέον απομακρύνεται από τις αξίες που τον διέκριναν από τους υπόλοιπους σχηματισμούς.»



  • Ο Παμπορίδης, ως κληριδικός υποψήφιος για πρόεδρος του ΔΗΣΥ, με ρητορική λαϊκής δεξιάς τζαι πατριωτικού, Κληριδικου, αντι-εθνικιστικού λόγου… άσχετο αν αποδειχθεί μετά καιροσκόπος [μέχρι τωρα το έργο του στο υπουργείο υγείας εν το μόνο θετικό που έσιει να επιδείξει η εξαετία του ΔΗΣΥ… τζαι ο ίδιος όπως λαλεί «πολεμήθηκε» από τον πρόεδρο του κόμματος. Ρε Αβέρωφ – κάτι ακοέεται στα τζεραμυθκια… :)

    «Τι πηγαίνει στραβά κατά την άποψή σας και γιατί δεν λήφθηκε το μήνυμα που στάλθηκε από το εκλογικό σώμα και στις βουλευτικές και στις ευρωεκλογές και προς το Προεδρικό και προς την Πινδάρου;


    -Υπάρχει αποξένωση από τη βάση επειδή υπάρχει αποξένωση από τις αρχές και αξίες τις οποίες ο Συναγερμός υπηρέτησε από την ίδρυσή του. Ο Γλαύκος Κληρίδης μνημονεύεται κάθε τρεις και λίγο μόνο στα λόγια, ενώ θα έπρεπε να μνημονεύεται με σεβασμό για τις παρακαταθήκες του. Δέστε για παράδειγμα το μονοασφαλιστικό ΓεΣΥ που ήταν τέκνο του Κληρίδη και που η δική μας Κυβέρνηση κατάφερε τελικά να το υλοποιήσει και να το προσφέρει στον λαό, ως την σημαντικότερη κοινωνική μεταρρύθμιση του τόπου. Ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος το πολέμησε αγνοώντας επιδεικτικά τη βάση. Κατεβήκαμε σε ευρωεκλογές και αντί να προτάσσουμε το εκσυγχρονιστικό και μεταρρυθμιστικό έργο της Κυβέρνησης ως όραμα, λέγαμε στον κόσμο «αν δεν σας αρέσει ψηφίστε τους άλλους». Και λυπούμαι αλλά μάλλον ούτε και τώρα δεν φαίνεται να λήφθηκε το μήνυμα. Δεν μπορεί για παράδειγμα ο πατριωτισμός που για τους συναγερμικούς είναι ένα υγιές συστατικό μας στοιχείο, να μετατρέπεται σε εθνικιστικό παραλήρημα επειδή κάποιοι παρασύρθηκαν από τις κορώνες ενός ακροδεξιού σχήματος. Οι λογικές του «όλοι οι καλοί χωράνε» προδίδουν την ποιότητα για χάριν των αριθμών. Αυτό λοιπόν έχει κόστος ανάμεσα στο παραδοσιακό συναγερμικό ακροατήριο. Γιατί ο μέσος συναγερμικός είναι σκεπτόμενος ψηφοφόρος. Ο Συναγερμός δεν απευθύνθηκε ποτέ στα βασικά ένστικτα του εύκολου λαϊκισμού
    .

    Παμπορίδης,
    Φιλελεύθερος 2 Ιουνιου 2019
·         

  • Όταν οι οπαδοί του συρματοπλέγματος ανακυκλώνουν το καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Το πρόβλημα στην Δένεια είναι ξεκάθαρο.
    Υπάρχει μια περιοχή ανάμεσα στις περιοχές τις οποίες ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία, και την περιοχή που ελέγχει η τουρκοκυπριακή διοίκηση/οντότητα [για το πούμε με την επίσημη ε/κ φρασεολογία] και οι ε/κ αγρότες που θέλουν να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους [ή ότι διεκδικούν] προσκρούει στο γεγονός ότι σύμφωνα με τον ΟΗΕ και τις τουρκοκυπριακές και οι τουρκικές  δυνάμεις [στην άλλη πλευρά της αντιπαράθεσης] καταγράφουν την συγκεκριμένη περιοχή ότι ανήκει στην πλευρά πέρα από την γραμμή «κατάπαυσης του πυρός» γιατί και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουμε ανακωχή και όχι τέλος του πολέμου. Αρα συλλαμβάνουν τους ελληνοκύπριους αγρότες η κάποιοι τουρκοκύπριοι πάνε και κλέβουν αυτό που οι ελληνοκύπριοι θεωρούν δικό τους κοκ.
    Η λύση είναι απλή – μια διευθέτηση του κυπριακού. Τότε τα έγγραφα του κτηματολογίου θα είναι σαφή και δεν θα υπάρχουν γραμμές κατάπαυσης του πυρός. Αλλά αυτοί που συντηρούν τον διαχωρισμό τωρα φωνάζουν για τις συνέπειες του – την δυσκολία να χρησιμοποιήσουν τα χωράφια τους οι αγρότες με γη στην νεκρή ζώνη ή μόλις μετά την γραμμή κατάπαυσης του πυρός.

 
  

 

  • Και το ορθολογικό σχόλιο ερώτηση του Chris Serap,  ο οποίος παρακολουθα το θέμα, για τα παναΰρκα  για τα της Δένειας για όσους δεν θέλουν λυση – τουλάχιστον επιτήρηση της γραμμής κατάπαυσης του πυρός δέχονται; ..Οξά θέλουν να μπορεί ο τουρκικός στρατός να κάμνει περίπατο τζαι στην νότια περιοχή της γραμμής;

    Κανεί ρε να πασάρατε ευκολίες της Τουρκίας. Εν καταλάβετε ακόμα τις συνέπειες της δικής σας [σαν ρητορικής] 15ης Ιουλίου του 1974...;


    Chris
    Serap:
    "Γιατί δεν ζήτησαν άδεια από ΗΕ; Στο ίδιο το report αναφέρεται πως εκδόθηκαν γύρω στις 526 άδειες για "civilian activities".
    Δεν κατάλαβα τι θέλουμε. Θέλουμε να επιτηρούν τα ΗΕ την νεκρή ζώνη ή όχι; Αν ναι,τότε δεν είναι ξέφραγο αμπέλι.Υπάρχει διαδικασία για άδειες(
    permits)."



  • Επιτέλους είπεν τους το κάποιος που εκφράζει τζαι μια θεσμική πραγματικότητα: «… δική μας ΑΟΖ, θα «κοτσιανιαστεί», όταν υπογραφεί συμφωνία οριοθέτησης».

    «Αναφερόμενος στο ιστορικό των συμφωνιών οριοθέτησης της κυπριακής ΑΟΖ με γειτονικές χώρες, ο Τ. Τσιελεπής υπενθύμισε ότι έγιναν συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τον Λίβανο (η τελευταία δεν έχει ακόμη επικυρωθεί από τη γείτονα χώρα), αλλά δεν υπάρχει συμφωνία με την Τουρκία, όπως και με τη Συρία και την Ελλάδα, υπό σειρά συντρεχουσών προϋποθέσεων.

    «Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι με την Τουρκία», εξηγεί. «Εμείς έχουμε μια λανθασμένη εντύπωση ότι επειδή χαράξαμε τη γραμμή στη μέση απόσταση με την Τουρκία -και σωστά κάναμε- αυτή είναι και η ΑΟΖ μας.  Θα γίνει και με βούλα δική μας ΑΟΖ, θα «κοτσιανιαστεί», όταν υπογραφεί συμφωνία οριοθέτησης.»
    https://dialogos.com.cy/kotsiani-tis-aoz-tha-echoyme-mono-me-symfonia-oriothetisis-me-tin-toyrkia/?fbclid=IwAR2Qszd4btSynxb1xuAaNneL82iI_A0Zr4-n36PDUveyp5sVnH7mKvU4GVA

·          
  • Να τιμήσουμε το Pride με μια αναφορά στην Ιστορια. Τζαι οϊ τυχαία σε ετσι εποχή..

    «Φίλοι ΛΟΑΤΚΙ, διαβάζω σχόλια που δείχνουν άγνοια της ιστορίας του κινήματος σας»


    Μια τοποθέτηση -φόρος τιμής- στον άνθρωπο που πάλεψε για την αποποινικοποίηση
    της ομοφυλοφιλίας στην Κύπρο και όχι μόνο.

    Σάββατο 01 Ιουνίου 2019


    Γράφει η Κ.Δημητρίου


    Φίλοι ΛΟΑΤΚΙ, διαβάζω σχόλια που δείχνουν άγνοια της ιστορίας του κινήματος σας, θέλω να καταθέσω πως την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας δεν την οφείλετε ούτε στην ΕΕ, ούτε στο
    PRIDE, ούτε σε καμιά οργάνωση. Την οφείλετε σε έναν άνθρωπο- τον Αλέκο Μοδινό- που μόνος του πήρε το βάρος και ανέλαβε τα έξοδα να πάει στα δικαστήρια, αρχικά στην Κύπρο και μετά στο ΕΔΑΔ για να απαιτήσει το αυτονόητο – τη νομιμοποίηση του έρωτα.

    Η απόφαση του ΕΔΑΔ, στην υπόθεση του Αλέκου, θεωρήθηκε ως σταθμός για πολλές χώρες που ταλανίζονταν από την ίδια στενοκεφαλιά του νομοθέτη και άνοιξε το δρόμο για την αποποινικοποίηση σε πολλές άλλες χώρες. Όποτε ο Αλέκος συμμετείχε σε συνέδρια στο εξωτερικό, οι σύνεδροι ένιωθαν δέος όταν αντιλαμβάνονταν ποιος ήταν.


    Μόνο στην Κύπρο στιγματίστηκε, λοιδορήθηκε και περιθωριοποιήθηκε. Τον θυμούμαι να λέει πως άτομα με τα οποία συνδεόταν φιλικά και συνεργαζόταν στην Κίνηση για την Απελευθέρωση των Ομοφυλόφιλων, όταν τον έβλεπαν στο δρόμο άλλαζαν πεζοδρόμιο και πως κανένας τους δεν τον προσκαλούσε σε πάρτι.


    Με την απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Μοδινού, η Κύπρος αναγκάστηκε να τροποποιήσει τον ποινικό της κώδικα. Σε σχετική συζήτηση που έγινε σε μια ομήγυρη δικηγόρων, άκουσα ιστορικό στέλεχος κόμματος να τοποθετείται εναντίον της αποποινικοποίησης, με τη δικαιολογία ότι αν είναι νόμιμο θα ενθαρρυνθούν οι νέοι να γίνουν ομοφυλόφιλοι (!). Αργότερα έμαθα ότι το άτομο που ξεστόμισε αυτή τη βλακεία ήταν και ο ίδιος ομοφυλόφιλος και εκεί αντιλήφθηκα τη σημασία της πρωτοβουλίας του Αλέκου – για την απελευθέρωση των μυαλών πρωτίστως.


    Για χρόνια λειτουργούσε μόνος του και χωρίς πόρους γραμμή βοήθειας (
    helpline) παρέχοντας συμβουλές και στήριξη σε άτομα ΛΟΑΤΚΙ. Πολλές φορές ορισμένοι αθκιασεροί του κάμναμε και φάρσες και μόλις μας καταλάβαινε άρχιζε τα γέλια. Ήταν παρών για τον κάθε καταπιεσμένο, ΛΟΑΤΚΙ ή μη. Γνωρίζω πως δεν είναι λίγες οι φορές που παρείχε τις υπηρεσίες του ως αρχιτέκτονας δωρεάν σε οργανώσεις ατόμων από ευάλωτες ομάδες. Εύχομαι οι οργανώσεις των ΛΟΑΤΚΙ να δουν το θέμα της αναγνώρισης της συμβολής του ενόσω βρίσκεται ακόμα στη ζωή.

    Αλέκο που δεν έχεις
    facebook, σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά και πάντα παρών στους αγώνες. Ήσουν και είσαι ο ήρωας μου.

    https
    ://city.sigmalive.com/article/2019/6/1/philoi-loatki-diabazo-skholia-pou-deikhnoun-agnoia-tes-istorias-tou-kinematos-sas/?fbclid=IwAR3z17FMPXhtTdw6lGp5fSUZ2usrYsB_xPeKkS8CuCA40M_VMyPA6mxbMNo
·          


  •  Η αιχμαλωσία του Ασσάνζ συνεχίζεται με 2 ευρωπαϊκά κράτη [Βρετανία, Σουηδία] να προσπαθούν να βρουν εύσχημους τρόπους να τον δώσουν στις ΗΠΑ… Το ότι το αμερικανικό βαθύ κράτος έχει τόση εμμονή, είναι ενδεικτικό δυο θεμάτων – και της ανάγκης στήριξης του Ασσάνζ: Το αμερικανικό κράτος προσπαθεί να τιμωρήσει Παραδειγματικά τον Ασσαντζ για να εμποδίσει την διάχυση του φαινομένου της αποκάλυψης εγκλημάτων τα οποία θέλει να συγκαλύψει το βαθύ κράτος [το έγκλημα του Ασσάνζ ήταν ότι αποκάλυψε υπό λογοκρισία στοιχεία του αμερικανικού στρατού που αποκαλύπτουν εγκλήματα κατά την αμερικανική κατοχή του Ιράκ.
    Σε ένα ελεύθερο κόσμο, και σε μια δημοκρατία θα ήταν ο δημοσιογράφος ήρωας. Εδώ αναγκάζεται να εγκλωβιστεί σε πρεσβεία για 10 χρόνια και τωρα παίζεται η τύχη του για παράδοση του στις αμερικάνικες αρχές από το πόσο και αν μερικοί δικαστές θα αντέξουν τις πιέσεις. Ή αν θα αλλάξει κυβέρνηση στην Βρετανία. Το δεύτερο ζήτημα αφορά την προστασία ατόμων που αγωνίζονται για την ελεύθερη πληροφόρηση για όσα συγκαλύπτει η εξουσία. Και σε αυτό το πλαίσιο ο Ασσάνζ και τα
    WikiLeaks είναι ένα κομβικό σημείο με την διατύπωση: ανοικτή πληροφόρηση για τα όσα κανει η εξουσία, προστασία του ιδιωτικού χώρου των πολιτών.

·          
  • Η εμφάνιση του κόμματος Κάρογιαν με κοντά στο 4% ήταν μια μικρή νίκη για τον τέως ηγέτη του ΔΗΚΟ. Αλλά στην μεγάλη εικόνα ηταν ένα ημιτελές βήμα. Σαφώς μπροστά στα σχεδόν 14% του ΔΗΚΟ του Ν. Παπαδόπουλου, το ποσοστό της ΔΗΠΑ είναι μικρό και ρευστό. Με δεδομένο, ότι όπως φάνηκε και τις προεδρικές, η μεταφορά από την Αλληλεγγύη στο ΔΗΚΟ ήταν μάλλον μικρή, ενώ το ΔΗΚΟ είχε σαφή άνοδο ποσοστών από τις προηγούμενες ευρωεκλογές, τότε μια μερίδα [σαν ποσοστό πέρα από άτομα]  των ψήφων Κάρογιαν/ΔΗΠΑ ήρθαν λογικά από το ΔΗΣΥ. Και ίσως αυτό, με μια ανάλυση δεξαμενών ψήφων, να δείχνει ότι όντως μύθος οι δήθεν «Καραγιαννικων» που ψήφισαν Μαλά στο πρώτο γύρο των προεδρικών. Όπως άλλωστε και από τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου όπου ο Αναστασιάδη πήρε τα ποσοστά του πρώτου γύρου συν του ΕΛΑΜ, στον δεύτερο γύρο. Είχε, δηλαδή, ήδη στο 35% του πρώτου γύρου τα οποία ποσοστά των Καραγιαννικών. Άρα ένα 2% μάλλον παίζεται μεταξύ Κάρογιαν κα ΔΗΣΥ. Ένα άλλο ποσοστό που ίσως να ακολουθεί τα δίκτυα ατόμων όπως την Αντιγόνη, είναι κεντρώα και αργά ή γρήγορα θα καταλήξουν είτε στο ΔΗΚΟ, είτε και αριστερότερα… Το θέμα είναι πως θα το παίξει ο Κάρογιαν ο οποίος όπως απέδειξε μερικές φορές στο παρελθόν είναι έξυπνος πολιτικός και ξέρει να ελίσσεται… Αν η ΔΗΠΑ γίνει παραμάγαζο του ΔΗΣΥ τότε απλά πάει για διορισμό αυτήν την περίοδο. Αν αντίθετα θέλει να φτιάξει ένα πόλο για να μετακινηθεί θεσμικά αργότερα σε κάποια συμμαχία χώρο, τότε μάλλον λογικά θα πρέπει να φτιάξει μια απόσταση για εικόνα αυτόνομης ύπαρξης… Θα δείξει. Θα εξαρτηθεί βέβαια και από το πώς θα αντιμετωπίσει ο ΔΗΣΥ την εσωτερικού κρίση/κριτική – αν συνεχιστεί η παρούσα πρακτική των πελατειακών σχέσεων και του απορριπτισμού στο κυπριακό, θα υπάρξει κίνηση από τα κάτω για κεντροδεξιό σχήμα;

·          
  • Είπαμε στο Ισραήλ παίζεται το πόσο βαθύς είναι ο πάτος πια της πολιτικής ξεδιαντροπιάς: θα τους βάλει να ψηφίσουν ο Νετανιάχου για να εγκρίνουν ή όχι [με το να δώσουν ή όχι πλειοψηφία στους συμμάχους του] το να εγκρίνει η βουλή νόμο να προστατεύει τον Νετανιάχου από δίκη και πιθανή φυλάκιση
    Ε, άμα ξεκινήσεις ότι οι εβραίοι είναι κανονικοί πολίτες και οι παλαιστίνιοι πολίτες β κατηγορίας, σιγά σιγά το δηλητήριο απλώνεται και μέσα στο εβραϊκό πολιτικό-πολιτισμικό θεσμικό πλαίσιο – τώρα θα υπάρχουν πολίτες α κατηγορίας όπως ο Νετανιάχου που θα είναι υπεράνω του νόμου [γιατί θα καταφέρνουν με τον εθνικισμό και τις δολοφονίες παλαιστίνιων να κερδίζουν οριακά εκλογές] και οι υπόλοιποι θα είναι τα ψώνια για τους οποίους θα εφαρμόζονται οι νόμοι…
    Soundsfamiliar?
    Τελικά, ελπίδες στην περιοχή μας αυτήν την περίοδο, έρχονται μόνο από την ήττα των ισλαμιστών στην Συρία και τις κινητοποιήσεις σε Σουδάν – και Αλγερία. Θα δούμε όμως και πως θα εξελιχθούν αυτά… Εδώ η εξουσία κάνει στριπτήζ την μιζέρια της.

·          
  • Κράτος της «Οικογένειας» …Ελληνικές εκλογές: όταν οι άλλοι είναι ακόμα στην εποχή των εκλογών των γόνων επιφανών οικογενειών.
    Το Μητσοτακικό θα τρώει για χρόνια από το ελληνικό δημόσιο; …έτσι από απορία έψαξα να δω σε πόσες χώρες υπάρχουν σχήματα οικογενειακής διαδοχής μέσω εκλογών – δηλαδή που ψηφίζουν οι πολίτες ένα απόγονο μιας οικογένειας παρά ένα οποιονδήποτε άλλο. Ελλάς και Ινδία – στην Ελλάδα η δεξιά, αφού δεν έχει βασιλιά να του φιλάνε τα χέρια,  πέρασε από την οικογένεια Καραμανλή στη οικογένεια Μητσοτάκη. Κάτι όπως τους Γκάντι στην Ινδία. Απλώς ο Ραχουλ έχασε [και ας είχε καλύτερο πρόγραμμα από τον Μόντι] ενώ εδώ κάτω ο.. υποτιθέμενος, απόγονος λαός των σοφών της αρχαιότητας [κοκ] θέλει οικογενειοκρατία του Μεσαίωνα. Έτσι παθαίνεις άμα κολλήσεις στα «αίματα» και τις «καταγωγές». Πιστεύει στο παραμύθι και ένα κομμάτι της κοινωνίας θεωρεί λογικό να εκλέγει ένα τύπο από συγκεκριμένη οικογένεια και να μην απορεί γιατί αυτή η οικογένεια; Έσιει παραξενιές η κοινωνία της χερσονήσου της Βαλκανικής...

·         
  • Συμπτώματα/ Εικόνες εποχής… Όπου εμφανιστεί πκιον ένα είδος σκανδάλου με την παραχώρηση προνομιακής η ευνοιοκρατικής εκ των φαινομένων άδειας για κάτι [παραβίαση ζωνών, παραβίαση κοινών κοκ] αρχίζει πκιον να γίνεται αναμενόμενο να εμφανιστούν πληροφορίες ότι εν κουμπάρος του τάδε, ή γνωστός του προέδρου κοκ… Ακόμα τζαι σαν κλίμα, εν εμφανές πκιον ότι η καχυποψία είναι βαθιά ριζωμένη για μερικούς..

    Από το ιντερνέτ για την διαμάχη για ένα πρατήριο στην περιοχή Χρυσοσπηλιώτισσας:


    «
    Eliana Georgiou

    ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΈΤΡΟΥ ιδιοκτήτης Staroil, ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΠΤΔ..... που τον έκανε και Πρόεδρο της ΟΕΒ!!!!!!
    ΜΕ ΙΕΡΟ ΜΕ ΌΣΙΟ ΈΧΕΤΕ ΠΙΟΝ...
    ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΉΣΕΤΕ ΆΜΕΣΑ ΘΑ ΚΑΛΈΣΟΥΜΕ ΣΕ ΜΠΟΫΚΟΤΆΖ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΤΩΝ STAROIL.....δεν θα βάλει ΚΑΝΈΝΑΣ ΠΕΖΊΝΑ εκτός που τον Αναστασιαδη και το Φουλη!
    Φτάνει ο εμπαιγμός......φτάνει κλικκες!!!»

    http
    ://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/711832/staroil-ga-chrysospiliotissa-den-stirizontai-se-basima-stoicheia-oi-anisychies-1?fbclid=IwAR0JS92TMf1mEshBGd5sPfAJvGkAVuGsOhFD4_rEanlBDYry5UiBcUhnrmE



  • Η νύχτα των εκλογών  στις τηλεοράσεις είσιεν χάζιν αν παρακολουθά κάποιος οϊ τόσο τι ελαλούσαν, αλλά το τρόπο με τον οποίο προσπαθούσαν να στήσουν το θέαμα: Η Κεννεβέζου, ας πούμε, στον Άλφα με τον Παρούτη προσπαθούσαν στο αρχικό στάδιο να υποβάλουν στο εκπρόσωπο του ΔΗΚΟ ΟΤΙ ..έχασαν τις εκλογές. Βασικά εθέλαν να μετατοπίσουν την εστίαση που την πτώση του ΔΗΣΥ… Έσιει χαζιν ο Παρούτης, κουρντίζεται, παίρνει τζαι πόζα παντες τζαι ξέρει, για να πουλήσει μια απλή φτηνή μετατόπιση εστίασης. Είναι γνωστά πια τα κόλπα Παρούτη. Σκεφτείτε άλλο στυλ…
·         
  • Το άλλο δημοσιογραφικό νούμερο ήταν ο Χαραλαμπίδης του Σίγμα: ή όταν οι προνομιούχοι δημοσιογράφοι δεν κατανοούν την κωμική τους θέση να κάνουν κήρυγμα, ενώ ίδιοι είναι το τεκμήριο της αποτυχίας των ΜΜΕ να πείσουν....
    Άλλος με πόζα κενή περιεχόμενου: να φκαίνει ο Χαραλαμπίδης να κάμνει κριτική τους πολιτικούς παντές τζαι εδιόρισεν τον επιθεώρηση σε επαρχιακό σχολείο. Κωμική παράσταση για ένα λόγο που εκφέρεται εμφανώς ιδεολογικά και προκατειλημμένα από ένα κανάλι που πριμοδοτεί ένα άτομο όπως τον Χαραλαμπίδη , όχι γιατί έκανε κάτι κοκ αλλά λόγω των οικογενειακών δικτύων και της ιδεολογίας της ιδιοκτησίας. Διότι οι δημοσιογράφοι των καθεστωτικών ΜΜΕ [τζαι ο Παρούτης τζαι ο Χαραλαμπίδης κοκ] έχουν μπροστά τους ένα ακόμα πιο κραυγαλέο παράδειγμα αποτυχίας να πείσουν κάποιοι – οι ίδιοι τζαι τα ΜΜΕ τους κοινό που τους ακούει καθώς κάμνει ζάπινγκ για να ποσκολλιέται. Οπότε κανένα καθρέφτη λεβέντες – αν έχασαν οι πολιτικό, οι χαμένοι πριν από αυτούς είσαστε εσεις των ΜΜΕ που τους πουλήσατε την εικόνα…
    :)

  •  Μυλωνάς μόνος ψάχνει
    Η πιο μεγάλη πλάκα των πάνελ την νύχτα των εκλογών ήταν ο Μυλωνάς. Μόνος να παραμιλά σε κωμικό επίπεδο – να νιώθεις λες και κόλλησε η βελόνα ή έπαθε εμπλοκή και του ερχόταν να πει τίποτα άλλο: κόλλησε στο αν οι τουρκοκύπριοι θα ψήφιζαν και άλλους. Ο ηλίθια εξόφθαλμος ρατσισμός [ότι οι ε/κ δεν ψήφισαν τ/κ – τον Λεβέντ ας πούμε που ο Μυλωνάς υποστήριζε] δεν μπορούσε να γίνει κατανοητός από τον Μυλωνά. Αλλά να μην του πει κάποιος στα πάνελ ότι τα αποτέλεσμα βγήκαν και όντως υπήρχε διάχυση της τουρκοκυπριακής ψήφου; Αλλά έτσι που επαραμίλαν μπορεί τζαι να τον λυπήθηκαν να του το πουν. Διότι άμα σύγκρινε κάποιος πόσοι που τους απορριπτικούς εψήφισαν Λεβέντ, τζαι πόσοι τ/κ εψήφισαν τζαι ε/κ,  ήταν σαφές ότι ο ρατσισμός ήταν ολόκληρος γυρόν που τον Μυλωνά.

    Ιδού για να κτυπιέται μόνος του – τζαι ο Μυλωνάς τζαι οι συν/πέριξ αυτού.. 





  •  Προσέξετε με τι άνεση πουλά στους ιθαγενείς ο σεβάσμιος επισκέπτης, είτε την κωμική άγνοια του, είτε την προσπάθεια του να εξαπατήσει για πολιτικούς λόγους. Ρωτά λοιπόν δήθεν ρητορικά σε ποια ευρωπαϊκή χώρα εκλέγονται ευρωβουλευτές με φυλετικά κριτήρια; Και δεν ξέρει καν ότι αυτό ακριβώς γίνεται στο Βέλγιο. Πουλώντας ντομάτες χαλασμένες στην Εγγύς Ανατολή.. :)

    «
    Stephanos Constantinides

    ΦΥΛΕΤΙΚΕΣ ΕΔΡΕΣ!


    Η Κυπριακή Δημοκρατία αντιπροσωπεύεται στο Ευρωκοινοβούλιο με έξι βουλευτές, ανέξάρτητα φυλετικής καταγωγής. Το παραμύθι για 4 Ελληνοκύπριους και δύο Τουρκοκύπριους ήταν πρόβλεψη του σχεδίου Ανάν. Στο Ευρωκοινοβούλιο, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ, εκλέγονται όσοι Τουρκοκύπριοι και όσοι Ελληνοκύπριοι αποφασίζει ο κυπριακός λαός. Εκλέγονται σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα ευρωβουλευτές με φυλετικά κριτήρια; Όχι φυσικά!»


    Και όμως στο Βέλγιο στο θεσμικό κέντρο της ΕΕ ακριβώς ετσι γίνονται οι εκλογές – διότι προφανώς το κολπάκι να χρησιμοποιείται η λέξη «φυλή» από το αποικιακό παρελθόν [έχουν τέτοιες νοσταλγιες όσοι αναλαμβάνουν ρόλους «σεβάσμιων επισκεπτών»] έχει σαν στόχο την λογοκρισία της πραγματικότητας. Στο βελγικό καθορίζεται ξεκάθαρα πόσες έδρες θα πάρει η κάθε κοινότητα [γαλλόφωνοι, γερμανόφωνοι, ολλανδοφωνοι] με βάση την περιοχή
    language are] που κατοικούν κατά πλειοψηφία.

    Μια απλή αναζήτηση στο ιντερνέτ και ιδού πως ο άλλος κτυπιέται προσπαθώντας [συνειδητά η μη] να παραπλανήσει…Η μήπως θα πέσει στο έσχατο επίπεδο της αποικιακής ρητορικής και θα μας πει ότι εδώ κάτω έχουμε «φυλές» ενώ εκεί πάνω στο Βέλγιο έχουν «κοινότητες με βάση την γλώσσα»...;
    «As the reapportionment after Brexit did not impact the number of seats allocated to Belgium, 21 MEPs will be elected in Belgium, as in the 2014 election. One of them is by law allocated to the German-speaking electoral college and the remaining ones are allocated to the Dutch-speaking and to the French-speaking electoral college in accordance with a population formula, giving them respectively twelve and eight seats, as in 2014.[3]

    Voters can only vote on the lists depending on the language area they live in. This means that in the bilingual
    arrondissement of Brussels-Capital, voters can choose whether to vote for the Dutch-speaking or for the French-speaking electoral college. There is an exception to this rule for the six municipalities with language facilities in the Brussels Periphery, whose inhabitants can also opt to vote for French-speaking lists despite being in the Dutch language area.»

    https://en.wikipedia.org/wiki/2019_European_Parliament_election_in_Belgium

·         

  • Ο Φαίδωνας διεκδικεί πκιον με δυναμική το βραβείο του κιτς για την χρονιά αν όχι για την δεκαετία. Το μένος του να κτίσει εκκλησιά στον Δημόσιο Κήπο [που δείχνει τζαι πόσο ασυνεπής είναι, φαίνεται ότι άνοιξε τον δρόμο στην αποκάλυψη μιας κωμικής εικονικής πραγματικότητας στην οποία ζει ο Φαίδων. Όταν είδαμε το πιο κάτω υποθέσαμε ότι ήταν τρολλιγκ. Τελικά δεν φαίνεται να είναι… Δηλαδή κατηγορούν τον Φαίδων ότι καταστρέφει το πράσινο τζαι τούτος δείχνει φώτος κτηρίων με κανένα δέντρουϊ, κανένα φύλο ή κάτι σε γλάστρα, μέσα μέσα – τζαι εν καταλάβει ότι αυτοκαρφώνεται τζαι σαν αχάπαρος – τζαι προβάλει το θέμας;
    Φαίδων – η κωμωδία μιας εποχής.. :)

    Το σχόλιο του Άδωνι Φλωρίδη τα λέει όλα άλλωστε:

    "Έλεος με το πράσινο... επνίξετε μας! Αμαζόνιο μας εκάμετε δα μέσα! Κάμετε μάγκομου τζ̆αι κανένα χάϊ τρέιλ να μπορούμεν να κυκλοφορούμεν που δέντρον σε δέντρον...
    Λεμούριους θα μας καταντήσετε.... Που πάει αυτή η χώρα!”




  • Τζαι αφού μιλούμε για ρατσισμό ιδού ένα κείμενο τεκμήριο του ρατσισμού που εισήχθηκε από την Ελλάδα – και διδάσκονταν και στα σχολεία πριν το 1974 [τότε που Η Ελλαδα-εθνικο κέντρο/κράτος απαιτούσε να μην διδάσκονται κυπριακά θέματα στο σχολείο. Μόνο η ελληνικη οπτική:

    «…[στις κυπριακές πόλεις] ανασαίνει ο περαστικός τον αέρα του κοσμολιτικου βίου. Δεν υπάρχει καμία ελλαδική πολιτεία που μπορεί να συγκριθεί μαζί τους. Ίσως μόνο , η Θεσσαλονίκη. Στην Λευκωσία το φαινόμενο είναι βέβαια, πιο εντυπωσιακό.


    ..Μπήκα στην τουρκογειτονια της Λευκωσίας, σε δρομάκια και δρόμους στενόχωρους, με μικροσκοπικά πεζοδρόμια, με παλιά σπίτια , με μικροσκοπικά επίσης εσωτερικά πλατώματα. Οι Τούρκοι γιόρταζαν το μπαϊράμι τους. Η κίνηση, ωστόσο εκείνες τις ώρες, δεν ήταν πυκνή. Πίσω από θολά τζάμια κοίταζαν με αποκαμωμένη ματιά πρόσωπα ιχνογραφημένα με το μολύβι «ανατολιστών» ζωγράφων του περασμένου αιώνα. Ώριμες γυναίκες και νέα κορίτσια υποδειγματικής ασκήμιας, συνομιλούσαν.. Πολυ παλιός καιρός. Μια παρουσία σταματημένη μέσα στα χρόνια… Είχα την εντύπωση πως ζούσα πριν το 1878, σε μια τεχνητή – και είναι, χωρίς αμφιβολία, τεχνητή – έξαρση του οθωμανικού εθνικισμού. Οι Τούρκοι σήμερα, αυτοί οι «σύνοικοι». καθώς τους ονομάζουν οι ελληνικές εφημερίδες της Κύπρου προσπαθούν να δηλώσουν με κάθε τρόπο την παρουσία τους και συχνότατα γίνονται ανυπόφερτα προκλητικοί. Εκεί που άλλοτε συνοικούσαν, προσέχοντας να μη θορυβήσουν, πτοημένοι από την κατωτερότητα τους, και προσπαθούσαν να υπηρετούν φιλότιμα, για να έχουν την ησυχία τους, τώρα «κραυγάζουν»…


    Οι δρομοδείχτες, τα τοπωνύμια γράφονται σε τρεις γλώσσες: προηγούνται τα ελληνικά, ακολουθούν τα τουρκικά και τα εγγλέζικα. Έτσι και τα φημισμένα «Λουτρά της Αφροδίτης» γίνονται «Αφροντίτ χαμαμαρλί». Τι ευφωνία Θεέ μου! Που να το ακούσει η Αφροδιτη, που δεν ανέχεται άλλη από την γλώσσα του Ομήρου, την γλώσσα των θεών και των ημίθεων..»


    Αυτό το κωμικό στην ρατσιστική του ειλικρίνεια και την ιστορική του άγνοια είναι μέρος από το βιβλίο του Ι.Μ. Παναγιωτοπούλου «Η Κύπρος, ένα ταξίδι» το οποίο φαίνεται να γράφτηκε μετά από επίσκεψη του συγγραφέα τα πρώτα χρόνια μετά την ανεξαρτησία. Ο υποδειγματικός ρατσισμός του που αποκαλύπτεται σχεδόν αφοπλιστικά στις δύο πρώτες παραγράφους είναι ενδεικτικός – πέρα από την κιτς προσπάθεια να περιγράψει μεταφορικά την τουρκοκυπριακή κοινότητα σαν «σταματημένη στο χρόνο» [στην πραγματικότητα ήταν ακριβώς όπως οι ε/κ και μάλιστα λιγότεροι συντηρητικοί από τους ελληνοκύπριους όσον αφορά την θρησκεία], η αναφορά στην «υποδειγματική ασκήμια» όλων των τ/κ γυναικών, τεκμηριώνει ξεκάθαρα την θέση ότι το βλέμμα καθορίζεται από τον εγκέφαλο και τι έχει κωδικοποιήσει. Ο άνθρωπος κατάφερε να βλέπει κάτι που υποβάλει ο ρατσισμός του – και δεν είδε καν την γοητεία της ανατολίτισσας έστω στους «ανατολιστές» ζωγράφους που αναφέρει…Τόσο κόλλημα. Και μετά μας ομολογεί σχεδόν αφοπλιστικά ότι θεωρεί ότι οι «Τούρκοι» πρέπει να υπηρετούν, λόγω της υποτιθέμενης «κατωτερότητας τους». Διαφορετικά θα τους «βάλουν σε τάξη»: για να έχουν την «ησυχία τους».


    Αλλά το σκηνικό του ρατσισμού [που κατά τα άλλα ανακάλυψε το κοσμοπολιτισμό της ανατολής, σε μια επαρχία που θα ήθελε το κράτος του] γίνεται μοναδικά κωμικό, στην τελευταία παράγραφο όταν ενοχλείται από την τουρκική λέξη, αλλά, έλληνας κοκ αυτός, δεν ενοχλείται από την αγγλική λέξη – και ας μόλις είχε γίνει η ΕΟΚΑ. Ήταν και αυτός του δόγματος φαίνεται ότι στην Κύπρο δεν γινόταν αντί-αποικιακός αγώνας αλλά.. ελληνικός ανώτερος κ.ο.κ.


    Δεν έχουν όλα τα βιβλία του κ. Παναγιωτόπουλου τέτοιο φτηνό ρατσισμό. Ένα είδος δαιμονοποίησης της Ανατολής, υπάρχει και στο βιβλίο του που διδάσκεται στο λύκειο, την «Αστροφεγγιά». Σε αυτό το βιβλίο καταγράφει λογοτεχνικά την μετάβαση της ελληνικής κοινωνίας από το κράτος της παλαιάς [Στερεά και Πελοπόννησος] Ελλάδας στο μετά το 1922 κράτος των εθνικών συνόρων που εκλείσαν. Αφηγείται με ενδιαφέρουσες παραπομπές την πορεία μιας νεανικής παρεας. Εκεί το πρόβλημα δεν είναι ο ρατσισμός. αλλά γιατί, στα κυπριακά σχολεία δεν διδάσκεται ένα κυπριακό λογοτεχνικό κείμενο για την κυπριακή εμπειρία εκείνης της εποχής και εκείνης της μετάβασης. Μυθιστόρημα για την εμπειρία της μετάβασης από το 19οστον 20ο αιώνα. Θα μπορούσαν να έχουν λ.χ. Νίκο Νικολαΐδη
    . Την μάχη να έχουμε και κυπριακά βιβλία στα σχολεία την κερδίσαμε [απέναντι στο κράτος του Γ. Παπανδρέου] το 1964. Αλλά σε μερικά μυαλά…



  • Όταν η άγνοια βγαίνει περίπατο, τα ειρωνικάχαμόγελα να είναι ευγενικά… :)

    Διάβασα κάπου ότι ο κ. Π. Νικολαΐδης έγραψε ότι η τουρκική γλώσσα είναι «βάρβαρη». Με όλο τον σεβασμό στο κίνημα ενάντια στον ρατσιστικό λόγο, η στήλη θα πρέπει να διαφοροποιηθεί σε ένα σημείο: αν θα κερδίσουμε αυτήν την μάχη με το παρελθόν, τον φασισμό στην σημερινή του εκδοχή, θα πρέπει να το κερδίσουμε στο γήπεδο μας και στο γήπεδο του. Στο γήπεδο μας θα τον κερδίσουμε με την λογική. Στο δικό του γήπεδο, της συναισθηματικής χειραγώγησης, θα τον αντιμετωπίσουμε αισθητικά – και με το
    nuclear option της ανατροπής: το χιούμορ. Και αν χρειαστεί και στον δρόμο.

    Σε αυτό το πλαίσιο, η απαγόρευση απόψεων δεν με βρίσκει σύμφωνο. Αφού από τα δημοσιεύματα του κ Νικολαΐδη μάθαμε ότι εκτιμά και τον... Άρη Βελουχιώτη. Ελπίζουμε να μην νομίζει ότι ο Άρης θα έλεγε ποτέ ότι μια γλώσσα είναι βάρβαρη. Άλλο η άγνοια και άλλο η γενικευμένη αχαπαροσύνη. Το ότι όλες οι γλώσσες είναι ίσες εκδοχές της ανάγκης του ανθρώπινου ζώου να επικοινωνήσει είναι θεμελιακή αρχή και στην γλωσσολογία και σε όλες τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες. Αν μια γλώσσα έχει αναπτυχθεί και έχει τεκμήρια παγκόσμιας δημιουργίας ή μια άλλη δεν έχει, αυτό δεν κάνει την δεύτερη «βάρβαρη». Άπλα δεν έτυχε η πολιτικό – πολιτιστική- οικονομική συγκυρία να ευνοήσει.

    Μπορεί κάποιος να γίνεται φορέας ρατσιστικού λόγου – όπως ο κ. Νικολαΐδης με τον ρατσισμό του 19ου αιώνα που δεν έχει να κάμει με ότι θεωρείται επιστημονική γνώση σήμερα που διδάσκεται στα σχολεία. Φυσικά κάποιος μπορεί να πιστεύει ότι κάπου υπάρχει ο ΔΙΑΣ ή ότι το "θείο" φως του Πάσχα δεν το ανάβει ένας αναπτήρας. Αλλά η πραγματικότητα είναι εκεί. Και η πραγματική νίκη ενάντια στο ρατσισμό, είναι να διαχυθεί στην κοινωνία πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι η ρητορική που κυκλοφορεί μέσα από άτομα φερέφωνα ενός κόσμου [ιεραρχίας, επιβολής και αποικιοκρατίας] που έχει πεθάνει πια.

·          

  • Από την εποχή των δολοφονιών των μασκοφόρων του Γρίβα: Τα παιδιά της εθνικοφροσύνης και των ελληνοχριστιανικών ιδεωδών…

    No
    Pasaran!
 

Και αυτά τα καθάρματα δεν διερευνήθηκαν και δεν κατηγορήθηκαν. Ουτε καν η οργάνωση [η ΕΟΚΑ], ο Γρίβας και οι παρέες του που έβγαζαν φιρμάνια για εκτελέσεις στελεχών όπως ο Στεφανίδης, δεν ενοχλούνταν από τέτοιο όργιο εγκλημάτων και βαρβαρότητας.
Αυτό ηταν το ήθος προφανώς του Γρίβας και της παρεας του.
Και αυτό το μίσος, αυτή η νεύρωση, που ταυτίζεται πλήρως με την φασιστική υστερία, από πού πηγάζει άραγε σε τύπους που ηταν φορείς αυτού που ονομάζεται «ελληνοχριστιανικά ιδεώδη»; Έφταιγε άραγε το Οιδιπόδειο τους [και για αυτό δεν καταλάβαιναν καν ποια χώρα είναι μητέρα πατρίδα] η ηταν κάτι στο ήθος όσων τους έμαθαν να παπαγαλίζουν;.

«…Τέσσερις μέρες μετά (στις 29 του Μάη) δολοφονείται με φρικτό τρόπο ο Παναγιώτης Στυλιανού από την Αχερίτου Αμμοχώστου πατέρας έξι παιδιών, μέλος του ΑΚΕΛ.
Γύρω στις 8.30 το πρωί μεγάλη ομάδα μασκοφόρων, οπλισμένοι με όπλα και ξύλα που στις άκρες τους είχαν καρφώσει μεγάλες βελόνες, όρμησαν σε σπίτι που βρισκόταν ο Παναγιώτης με την οικογένειά του. Τον κτύπησαν στο κεφάλι με τα ξύλα. Στη συνέχεια κυριολεκτικά τον κατακομμάτιασαν. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τη σκηνή παρακολουθούσε με φρίκη και τρόμο και ο πεντάχρονος τότε γιος τους Αντρέας.»


  •   Μα τζαι η Μαλαισία σιόρ;
    Κοίτα να δεις η Μαλαισία – κάτι δεν πάει καλά με τις δυτικές φαντασιώσεις όταν οι Αμερικανοί ζητούν από τους Ασιάτες να μην στηρίζουν την Κίνα, και την ίδια εβδομάδα η Μαλαισία [ιστορικά προς την Δύση αλλά με δόσεις αυτονομίας, ρίχνει δυο μικρές «βόμβες»: αμφισβητεί ξεκάθαρα την δυτική αφήγηση ότι ήταν οι Ρώσοι που κατείχαν το Μαλαισιανό αεροπλάνα πάνω από την ανατολική Ουκρανία/περιοχή των «Λαϊκών Δημοκρατιών». Και κολλητά ο πρωθυπουργός [παλιά καραβάνα η εκλογή του οποίου χαιρετίστηκε από την Δύση αρχικά σαν αποστασιοποίηση από την Κίνα…αλλα…
    J] δήλωσε ότι πρέπει οι χώρες της Ανατολικής Ασίας [αυτές που λένε οι δυτική Από Ανατολή] θα πρέπει να αρχίσουν να κάνουν προετοιμασίες για συναλλαγές σε χρυσό [δηλαδή εκτός δολαρίου].

  •  Εξαναείπαμεν το – το «1984» του Όργουελ βιώνεται σαν πραγματικότητα στην δυτική κοινωνία του θεάματος:

    Στα διεθνή, η κωμωδία αποκτά εικόνες Μαρξ 1848-52: όταν η επανάληψη της ιστορίας που βιώθηκε σαν τραγωδία, εμφανίζεται σαν κωμωδία τζαι για να δει κανείς πως ο κόσμος χάνει την δυνατότητα να βλέπει σε ένα ημι-ολοκληρωτικό σύστημα επικοινωνίας όπως αυτό των ΗΠΑ, με τα τόσα προβλήματα, μερικοί της αντιπολίτευσης  ζουν ακόμα στον Μακάρθυ. Ζουν άλλη δεκαετία…

    Νομίζουν ότι αντιστέκονται στον Τραμπ, με το να καταπίνουν την προπαγάνδα των ΜΜΕ για την Ρωσία….
    Τζαι ονομάζουν το γεγονός ότι κυκλοφορούν σαν φερέφωνα/talking heads των υποβολών των ΜΜΕ, ονομάζουν αυτήν την δημόσια επίδειξη δουλοπρέπειας σαν «Resist”...
 





    

Σπόντες [27 Μαΐου 2019]

By Sovaros Klooun



  • Τι μας άφησαν οι ευρωεκλογές:
    όσον αφορά το ενδιαφέρον για τα της ΕΕ, η εικόνα [και στις 2 κοινότητες πια – μετά την ιστορική κίνηση του ΑΚΕΛ που άνοιξε την πόρτα για δικοινοτικές εκλογές και παλιν] ήταν σαφής: συναισθηματική απόσταση και μειωμένη συμμετοχή. Αλλά ένα πράγμα τουλάχιστον κωδικοποιήθηκε: η κινητοποίηση για να μπλοκαριστεί η εκλογή ευρωβουλευτή της ακροδεξιάς/ΕΛΑΜ είχε κάτι από τις ευρωπαϊκές ευαισθησίες/προβληματισμούς. Ειρωνικά [κατά το «
    only Cyprus»] αλλά και με βάση την ιστορική εμπειρία, τελικά οι κινούμενοι ψήφοι στο χώρο της κεντροαριστεράς κατέληξαν στην στήριξη της ΕΔΕΚ. Για να πάρουν/κατανοήσουν το μήνυμα ότι η εξωτερική [για την ηγεσία του κόμματος και την ρητορική της] στήριξη της ΕΔΕΚ ήταν συγκυριακή, αντιφασιστική/αντι-ΕΛΑΜ, θα ήταν καλά να δουν την άνοδο [το 2016] και την εξαφάνιση/μείωση [το 2019] των ποσοστών διαμαρτυρίας προς τους Οικολόγους [που δεν ευνοήθηκαν καθόλου από το ευρωπαϊκό «πράσινο κύμα»]  και την Συμμαχία του Λιλλήκα. Για να δουν τις συνέπειες για όσους δεν κατανοούν…
    Το ιστορικό γεγονός ήταν σαφώς η εκλογή του Νιαζί και οι συζητήσεις που προκάλεσε. Και να θυμούνται μερικοί ότι οι Τουρκοκύπριοι διεκδικούν θεσμικά 2 έδρες σαν κοινότητα – και ότι η πιθανότητα κοινού ψηφοδελτίου υπάρχει κωδικοποιημένη στις συγκλίσεις για τα ενιαία ψηφοδέλτια με σταθμισμένη ψήφο. Η κοινωνία φάνηκε να αντέχει τις υστερίες και άνοιξε ένα ακόμα παράθυρο ντε φάκτο υπονόμευσης του τείχους από τα κάτω. Το άλλο αξιοσημείωτο ήταν η μαζική αποχή των συναγερμικών [σε μια προεκλογική οπού η ηγεσία τους ανταγωνίζονταν ώρες ώρες το ΕΛΑΜ στην εθνικιστική ρητορική [των «δανεικών», των «ύποπτων», των «οργάνων» κοκ] και βυθιζόταν ρητορικά σε ένα παρελθόν «ιερών ψήφων».

    Η αποχή ήταν με αυτήν την έννοια και απόρριψη [ή σιωπηλή αδιαφορία το λιγότερο] αυτών των ρητορικών από μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και έκφραση δυσφορίας [αν όχι οργής] για την εικόνα μιας διακυβέρνησης ημετεροκρατίας/πελατειακών σχέσεων, αποφυγής ανάληψης ευθυνών, και αυξανομένης ανισότητας σαν συνέπεια της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής. Ο ΔΗΣΥ έπεσε τα χαμηλότερα του ποσοστά από το 2004, η ψαλίδα από το ΑΚΕΛ σμικρύνθηκε πια στο 1.5%, η αντιπολιτευτική κριτική για τα εσωτερικά είναι σαφώς πλειοψηφική, και δεν φαίνεται να τσιμπά ευκολά πια από τις συναγερμικές μιντιακές μετατοπίσεις, ενώ οι περιφερόμενοι ψήφοι που ευνοήσαν μερικούς το 2016, φάνηκαν να περιφέρονται και αντιφασιστικά. Κάτι κινείται πια σαφώς και στην επιφάνεια πια…




  • Απολογισμός των ευρωεκλογών Ι: Η κίνηση του ΑΚΕΛ να στηρίξει την υποψηφιότητα Νιαζι απέδωσε διπλά αλλά η συνειδητή η αυθόρμητη αντιφασιστική στήριξη της ΕΔΕΚ από αριστερούς για να αποκλειστεί το ΕΛΑΜ, στοίχισε στο κόμμα της Αριστεράς την πρώτη θέση.
    Η επιτυχία της υποψηφιότητας Νιαζι εστιάζεται σε δυο σημεία: την ανάδειξη ενός συμπαγούς πόλου λύσης, και το άνοιγμα προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα – και τα δυο σαν ιστορικές προοπτικές.

    1. Προεκλογικά η στήριξη του Νιαζι προκάλεσε την έντονη και ρατσιστική αντίδραση της ηγεσίας της Δεξιάς [από τον Αναστασιάδη στον Αβέρωφ, στον Χριστοφόρου κοκ] βάζοντας ουσιαστικά το ΑΚΕΛ στο στόχαστρο μιας έντονης επίθεσης η οποία οξύνθηκε με την είσοδο τουρκικών πλοίων στην ΑΟΖ για γεώτρηση. Με την υποψηφιότητα Νιαζι η κυβέρνηση και η Δεξιά κατηγορούσε το ΑΚΕΛ ότι όχι μόνο δεν στήριζε την στροφή του Αναστασιάδη από το Κραν Μοντανα και μετά [η Δεξιά ήταν ξεκάθαρη στην προσπάθεια της να παρουσιάσει την Αριστερά σαν «προδοτική» γιατί αρνείτο την «εθνική ενότητα» των αμνών που προωθούσε ο ΔΗΣΥ] αλλά και έβαζε «Τούρκο» υποψήφιο που δεν θα έκφραζε την κυβερνητική πολιτική [την οποία η δεξιά ήθελε να παρουσιάσει σαν «φυσικά εθνική»]. Το ότι το ΑΚΕΛ άντεξε σε αυτήν την επίθεση, και μάλιστα φάνηκε να αντιστρέφει το κλίμα με άξονα την υποψηφιότητα Νιαζι ήταν ιστορικά νευραλγικό. Τώρα πια υπάρχει ένα ξεκάθαρος πόλος επανένωσης στην σημερινή συγκυρία που άντεξε και έκανε και ένα άνοιγμα την Τουρκοκυπριακή κοινότητα.

    2. Το άνοιγμα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα απέτυχε όμως σαφώς. 6,000 ψήφοι είναι μια αμελητέα ποσότητα. Οι Τουρκοκύπριοι, είτε λόγω απόστασης, είτε [πολύ πιθανόν] σαν αντίδραση στον ρατσισμό της ελληνοκυπριακής δεξιάς, αρνήθηκαν να ψηφίσουν. Μπορεί να το δει κάνεις σαν μια στάση αξιοπρέπειας, ή σαν μια στάση αποστασιοποίησης που διεκδικεί το δικαίωμα σε δυο κοινοτικές τουρκοκυπριακές θέσεις στην ευρωβουλή όπως προνοούσε και η συμφωνία ένταξης. Είναι προς τιμή του ΑΚΕΛ ότι άνοιξε τον δρόμο σε κοινό ψηφοδέλτιο, και ότι στην δύσκολη ιστορικά στιγμή θύμισε στους ελληνοκυπρίους την θεσμική ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων – και πρόσφερε στους Τουρκοκύπριους την ευκαιρία έκφρασης/εκπροσώπησης στο ευρωκοινοβούλιο με τις σημερινές συνθήκες. Είναι αξιοσημείωτο σε αυτό το πλαίσιο ότι η κίνηση του υιοθετήθηκε, μετά τις συζητήσεις που προηγήθηκαν, και από άλλους χώρους [ο ΔΗΣΥ μετεκλογικά θυμήθηκε ότι δεν έχει πρόβλημα με Τουρκοκύπριοι υποψήφιο και οι κεντρώοι συμπεριφέρονταν ανάλογα].

    Όμως οι εκλογές για την Αριστερά απέδειξαν επίσης υπάρχει ένα είδος ρευστότητας σε ομάδες των ιστορικών της ψηφοφόρων – έτσι από τις διαρροές προς Λιλλήκα και Οικολόγους το 2016, τώρα είχαμε ανάλογες διαρροές στήριξης της ΕΔΕΚ. Τα διλλήματα της μετεκλογικής περιόδου δεν θα είναι ευκολά μετά το ρήγμα στο τείχος. Από την μια το ΑΚΕΛ είναι ξεκάθαρα πια το μεγάλο κόμμα της ελληνοκυπριακής αντιπολίτευσης, [το οποίο ανέτρεξε σε μια 8ετια δαιμονοποιήσεων από άλλους χώρους και τα ΜΜΕ] το οποίο ντε φάκτο στο εσωτερικό της ελληνοκυπριακής κοινότητας θα πρέπει να συνεργαστεί με τα κόμματα του Κέντρου για να περιορίσουν τις ζημιές που προκαλεί η διακυβέρνηση πελατειακών σχέσεων του ΔΗΣΥ, ενώ από την άλλη, είναι η μόνη [για την ώρα] δύναμη στην ε/κ κοινότητα με πρόσβαση τους Τουρκοκύπριους – και με προβολή του ζητήματος της προοπτικής της λύσης.
    Θα είναι μια δύσκολη ισορροπία. Αλλά αυτό είναι η ιστορική αναγκαιότητα.


  • Απολογισμός των ευρωεκλογών ΙΙ: Ο ΔΗΣΥ συνέχισε την φθορά του και εισέπραξε το χειρότερο εκλογικό του αποτέλεσμα [κάτω από 30%] από το 2004 [στις ευρωεκλογές μετά το δημοψήφισμα]. Δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι υπήρξε σημαντική ροή ψήφων από την υποτιθέμενη επανενωτική δεξιά προς την υποψηφιότητα του Νιαζί τουλάχιστον ή από την άλλη να κατάφερε το κόμμα με την ρητορική προσέγγιση της ακροδεξιάς να περιορίσει τις ροές προς το ΕΛΑΜ.

    Είτε δεχθεί κανείς τις ευρωεκλογές σαν μικρότερο δείγμα του όλου του εκλογικού σώματος [και άρα θα μπορούσε να συγκρίνει με τις βουλευτικές του 2016], είτε δει τις ευρωεκλογές σαν κάτι που προκαλεί αδιαφορία λόγω απόστασης των κυπρίων [και των 2 κοινοτήτων πια] από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, η Αριστερά φάνηκε να εισπράττει τα ιστορικά της ποσοστά τα οποία κινητοποιούνται εκλογικά αυτήν δεκαετία των πέτρινων χρονών, με συγκυριακές ροές, όπως αναφέρθηκε, σε άλλα σχήματα του Κέντρου ή και με ένα ποσοστό αποχής/αποστασιοποίησης ακόμα. Αλλά δεν φάνηκε να ενισχύεται η Αριστερά από δεξιούς ψήφους. Ο ΔΗΣΥ έκανε ουσιαστικά μια συντηρητική [μέχρι ακροδεξιά] προεκλογική με στόχο να μειώσει τα ποσοστά του ΕΛΑΜ και με την επίκληση του «φόβου της αριστεράς» να μαζέψει/συσπειρώσει τους ψήφους του. Απέτυχε σαφώς.

    Το ΕΛΑΜ διογκώθηκε [και σε ποσοστά και σε ψήφους] και αφού η ΕΔΕΚ συσπειρώθηκε και άντλησε και ψήφους στήριξης από άλλους χώρους, τότε προφανώς οι διαρροές προς το ΕΛΑΜ ήρθαν από τον ΔΗΣΥ. Το μόνο ευχάριστο σε αυτό το πλαίσιο ήταν η αποχή που για πρώτη φορά κτύπησε και τον ΔΗΣΥ. Η απώλεια σχεδόν 9% από το 2014, αλλά και η περαιτέρω μείωση παρά την διάλυση, εκ των φαινομένων, της Αλληλεγγύης [κάτι που φάνηκε από τις προεδρικές του 2018 με τον επαναπατρισμό της πλειοψηφίας των ποσοστών της στην υποψηφιότητα Αναστασιάδη από τον πρώτο γύρο - ο ΔΗΣΥ το 2016 πήρε 30% και ο Αναστασιάδης το 2018 πήρε 35%], είναι ίσως το βασικό τεκμήριο δυσφορίας όσων διαφωνούν με τον Αναστασιάδη στο θέμα της λύσης.

    Αλλά είναι επίσης πιθανόν ότι η αποστασιοποίηση του ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ έχει να κάνει με την εικόνα της κυβέρνησης, της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων: από την διάλυση του Συνεργατισμού και τις αποκαλύψεις για το πάρτι της ημετεροκρατίας του Χάρη που πουλούσε και
    success story σαν σκόνη στα μάτια, στις ευθύνες του Ιωνά και την έκδηλη απροθυμία του να αναλάβει την ευθύνη [ η έστω να αφήσει την καρέκλα], στο γενικό κλίμα ανασφάλειας και δυσφορίας στην κοινωνία, κοκ. Το ότι το εκλογικό σώμα του ΔΗΣΥ φαίνεται να στρέφεται σε συντηρητικές κατευθύνσεις φάνηκε και με την ξεκάθαρη νίκη-επανεκλογή του Χριστοφόρου.
 




 Η ξεκάθαρη μείωση των ποσοστών διαφοράς και η συνακόλουθη μείωση της ψαλίδας ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ, παρα τον συντριπτικό έλεγχο των τηλεοράσεων από τον ΔΗΣΥ [κάτι που ηταν κωμικά εμφανές ακόμα και την νύχτα μετα τις εκλογές] σηματοδοτεί και ένα άλλο πρόβλημα για το κυβερνών κόμμα…Πέρασε από το 8-10% της περιόδου 2013-14 στο 5% του 2016-18, στο 1.5%....
    Ο ΔΗΣΥ θα μπορούσε ίσως να ελπίζει στην ΔΗΠΑ και το ΕΛΑΜ σαν εν δυνάμει συμμάχους αλλα όπως φάνηκε και σε αυτές τις εκλογές το ΕΛΑΜ έχει δική του δυναμική – και όταν ο ΔΗΣΥ εμπλέκεται σε ανταγωνισμό μαζί του μάλλον τείνει να αναπαράγει την ρητορική του. Η ΔΗΠΑ, από την άλλη, είναι μεν ένα σχήμα με πολλαπλές εξαρτήσεις από το προεδρικό, αλλα όπως και αλλα κεντρωμένη σχήματα μάλλον στο μέλλον θα διαλυθεί ή ενταχθεί κάπου – και αν πάει στον ΔΗΣΥ δύσκολα θα πάρει όλα τα ποσοστά του.

  • Στον χώρο του Κέντρου είχαμε την σταθεροποίηση από την μια του ΔΗΚΟ με σχεδόν 14%, και την αναβίωση της υπό αποσύνθεση ΕΔΕΚ μπροστά στο κίνδυνο του ΕΛΑΜ, με τάσεις διάλυσης όμως των σχημάτων που φάνηκαν να επωφελούνται της συγκυριακής ψήφου διαμαρτυρίας το 2016.  Όμως τα προβλήματα της ΕΔΕΚ δεν λύθηκαν – και η ύπαρξη πολλαπλών ομάδων που κατάγονται από την ιστορική ΕΔΕΚ [και οι οποιες συσπειρωθήκαν ελέω ΕΛΑΜ] είναι αμφίβολο αν θα συνεχίσουν την συσπείρωση υπό την ηγεσία Σιζοπουλου. Είναι λ.χ. πιθανό σε τοπικές η προεδρικές εκλογές η ΕΔΕΚ και παλιν να μην μπορεί να «κουβαλήσει» τα ποσοστά της με την παρούσα ηγεσία.

    Είναι αξιοσημείωτο, ωστόσο, ότι το ΔΗΚΟ στήριξε ανοικτά την ΕΔΕΚ, άρα και την νυν ηγεσία, κάνοντας ουσιαστικά έκκληση για στήριξη της εν όψει ΕΛΑΜ. Και τα δυο κόμματα ανήκουν στους ευρωπαίους σοσιαλιστές. Αρα για την ώρα υπαρχει εκεί ένα εν δυνάμει μπλοκ. Το οποίο φάνηκε να κινείται αντιπολιτευτικά τον τελευταίο καιρό – και θα φανεί πως θα εξελιχθεί στην συνέχεια με φόντο και αυτά τα εκλογικά αποτελέσματα. Πέρα από την συσπείρωση αυτών των δυο ιστορικών πόλων, ωστόσο, τα υπολοιπα σχήματα που κινούνταν στο Κέντρο φάνηκαν να οδηγούνται σε παρακμή τεκμηριώνοντας την εκτίμηση ότι η ψήφος διαμαρτυρίας σε μικρά νέα σχήματα στις βουλευτικές του 2016, ηταν μια συγκυριακή ροή, που μάλλον ολοκλήρωσε τον κύκλο της.

    Έτσι η Συμμαχία Πολιτων και οι Οικολόγοι έχασαν και οι δυο – με το μεν πρώτο σχήμα [του Λιλληκα] να είναι άξιο απορίας αν θα συνεχίσει πια, ενώ οι οικολόγοι δεν φάνηκαν επίσης να πείθουν σαν κάτι περισσότερο από ευκαιριακή περίπτωση σχήματος διαμαρτυρίας. Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να αναφερθεί και η Αλληλεγγύη που φαίνεται να επέστρεψε σε μεγάλο βαθμό στο ΔΗΣΥ.


  •  Η αποχή από τις ευρωεκλογές θα πρέπει επίσης να καταγραφεί σε συνδυασμό με διάφορες έρευνες που δείχνουν τους κύπριους να βιώνουν τους ευρωπαϊκούς θεσμούς σαν ξένους, σε απόσταση κ.ο.κ.
    Είναι και μια κριτική στάση που αξίζει να ειδωθεί και σαν τέτοια…Και να κατανοηθεί [και να «αντιμετωπιστεί» - ότι και να σημαίνει αυτό] σαν τέτοια…Ετσι ενώ στις ευρωεκλογές [και με την συμμέτοχη των τουρκοκυπριων, 81, 611, στους καταλόγους – και την σαφή αποχή τους τωρα] είχαμε 43. 97% το 2014, και 42,8% το 2019, αντίθετα στις βουλευτικές [των ελληνοκυπρίων] του 2016 είχαμε ποσοστό συμμετοχής 66.74% [με τάσεις ψήφου διαμαρτυρίας] και στις προεδρικές του 2018 είχαμε [στον πρώτο γύρο – οπού υπήρχαν ευρύτερες επιλογές] ποσοστό 71.88%...



  • Η πολιτική της αμνησίας; Και τώρα όλα οι ρητορικές της πλάκας για τον Ακιντζί και την τουρκοκυπριακή αριστερά. Που είναι όπως «όλοι οι Τούρκοι» κοκ. Πως θα ξεχαστούν; Πάντως οι κινήσεις έχουν το αύρα σκακιστικής τακτικής…

    «Βάζουν πλώρη για αλλαγή μοντέλου λύσης.» Τίτλος του Φιλελεύθερου για την νέα δεξιά κυβέρνησης στην βόρεια Κύπρο. Μπα… Τώρα όλοι εκείνοι που αναλώνονταν ότι δεν υπήρχε διαφορά ανάμεσα σε Τουρκία και Ακιντζί, ή με τουρκοκυπριακή αριστερά. Η όσοι αχάπαρα φώναζαν ότι δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στους τουρκοκύπριους – ανάμεσα δηλαδή στην λογική του Ντενκτάς και του Ακιντζί, τώρα θα πάθουν αμνησία πάλι και θα λένε ότι η νέα ηγεσία των τουρκοκυπρίων εκβράζει όλους τους τ/κ;
    Ή και ανάποδα: όλα εκείνα τα φερέφωνα που αναπαρήγαγαν ότι ο Ακιντζί δεν διαφοροποιείτο από την Άγκυρα, τώρα που βλέπουν την άλλη όψη, θα πάθουν και αυτοί αμνησία ή απλώς θα συνεχίσουν το εμβατήριο με τις νέες εκδοχές που θα τους υποβάλουν;

    Ακόμα όμως και αν ήθελαν να κάνουν έτσι γενικά [και στο εξωτερικό] επίθεση ενάντια στους τ/κ ότι «δεν θέλουν λυση», υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι: οι τουρκοκύπριοι της δεξιάς θα επικαλούνται τον Αναστασιάδη σαν αυτόν που έχει φύγει από το μοντέλο λύσης του ΟΗΕ… Πάλι η οικογένεια Αναστασιάδη θα βρεθεί να εξυπηρετεί ιστορικά τουρκικό κράτος; Διότι είναι και οι συνέπειες μια μορφή εξυπηρέτησης, όπως απέδειξε η 15η και η 20η Ιουλίου 1974.
    Κατά τα άλλα – άντε να δούμε πως θα το παίξουν τώρα όσοι αναπαρήγαγαν το κλισέ – «να βρεθεί άλλη λυση»… Τώρα τα ίδια ακριβώς λένε και ο απόγονοι της ΤΜΤ.. Ή μάλλον πάντα την ήθελαν και τώρα θα σας χρησιμοποιούν σαν προλαλήσαντες. Πέρα από τα ρητορικά σχήματα, το όλο θέμα έχει βέβαια να κάνει με το ότι το τουρκικό κράτος νοιώθει ανετά να παίζει σε διαφορά ταμπλό μετά το Κραν Μοντανά..
    Θα δούμε την συνέχεια…



  • Τελικά δεν είναι να πάει σε εκλογές ο ΔΗΣΥ χωρίς να έχει κάτι βρώμικο κρυμμένο κάτω από το χαλί:
    Με προτίμηση στα τραπεζιτικά. Τώρα είναι πάλι οι χαλαρώσεις που έδωσαν στην Τράπεζα Κύπρου [την απάλλαξαν από την φορολογία – με αναστολή]. Ή ισονομία της δεξιάς – Αμα χρωστά ένας/μια πολίτης πάει φυλακή, χάνει το σπίτι του/της. Άμα χρωστά η τράπεζα του Πολυβίου, τους δίνουν.. αναστολή.. Είναι και τα δίκτυα στο Ανώτατο, είναι και τα συμφέροντα στην τσέπη, είναι και η εξαρτήσεις στην κυβέρνηση και τη Βουλή.


    Ιδού το ιστορικό των προεκλογικών συγκαλύψεων:

    Το 2013 υπήρχε έτοιμη συμφωνία, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού τους ήθελαν να φορτώσουν το όποιο έξτρα κόστος στους κύπριους πολίτες [για να γλυτώσουν οι πελάτες του δικηγορικού γραφείου – του Αναστασιάδη εννοείται] οπότε βρεθήκαμε από το «δεσμεύομαι» στο κούρεμα. Μόνο ο συμπέθερος πήρε την
    insideπληροφορία και έβγαλε τα εκατομμύρια εκτός. Είπαμε να πληρώσουν οι κύπριοι, αλλά οϊ τζαι οι ημέτεροι.. Κατά την διάρκεια των πρόσφατων προεδρικών, είχαν κρύψει κάτω από το χαλί με ψέματα, το πλάνο [μεχρι και «ελεγχόμενες εκροές καταθέσεων» είχαμε] για διάλυση του Συνεργατισμού [για να χαριστούν οι καταθέσεις στην Ελληνική και να φορτωθεί το κόστος των 7 δις στο κοινό και πάλι].

    Και τώρα αφού στήθηκαν φιέστες προεκλογικά για την αλλαγή ηγεσίας στην Τράπεζα Κύπρου [δηλαδή οι Άκερμαν και Χούριγκαν την έκαμαν με ελαφρά πηδηματάκια, χοντρό πορτοφόλι, και ευχαριστίες στον Αβέρωφ] τώρα διαρρέει ότι η ΕΕ δεν ειναι μαννοί – κατάλαβαν ότι ουσιαστικά το κράτος επιχορήγησε την Τράπεζα Κύπρου [που δεν πάει καλά – και ας λένε οι συνήθεις ψεύτες] με το να αναστείλει την φορολογία της.
    Εσείς ακούσατε κανένα χρεωμένο δανειολήπτη [πλην εκείνων που έχουν εκατοντάδες εκατομμύρια σε χρέος και είναι φίλοι του Αβέρωφ] να του χαρίζονται φόροι;

    Ημέτερες τράπεζες, ελεγχόμενα ΜΜΕ.
    Αυτή είναι η αλήθκεια λοιπόν και των οικονομικών πολιτικών του ΔΗΣΥ: Αυτή η κυβέρνηση πετά τα λεφτά του δημόσιου [των φορολογουμένων] για να επιχορηγεί τα συμφέροντα των εκατομμυριούχων ημέτερων της… και φορτώνει στο μέλλον το δημόσιο χρέος. Να δείτε που άμα χάσουν τις εκλογές θα δοκιμάσουν το θράσος να μουρμουρούν για το …δημόσιο χρέος που κατασκευάζουν τώρα. Όπως έκαναν και με τις τράπεζες των φίλων τους «των καλύτερων τραπεζιτών».


    Από
    Stockwatch:
    «The EU is considering a probe on the fairness of the state guarantee provided for the use of deferred tax assets as part of regulatory capital, the Financial Times report.

    The Basil III agreement allows for a gradual subtraction of deferred tax assets from capital adequacy calculations starting from 40% and reaching 100% in 2018 when the Basil III directive must be fully implemented.


    The deferred tax asset for Bank of Cyprus as at December 31, 2014 amounted to €457 mn.
    According to a BOCY official the bank used a 40% deduction for calculating the recently announced core tier 1 capital adequacy ratio of 14% while the full implementation of the Basil III requirements would have reduced this ratio to 13,6%. For Hellenic Bank deferred tax assets stood at €52 mn.»
    ttps://www.stockwatch.com.cy/en/article/kypriaki-oikonomia/eu-investigate-deferred-tax-assets-treatment?fbclid=IwAR1hOM05bW4RWhC71XfpTpNN9nct6xFacdn5pAPnJatk6pAxkRfuWc_24as


  • Σχόλιο του Savvakis Savvides: “  για την πληροφορία ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διερευνά το χαρισμα-αναβολη πληρωμές φόρων [για 15 χρόνια] στην Τράπεζα Κύπρου – συμπέρασμα: μετα από τόσα θεάματα και όσα πλήρωσε η κοινωνία για αυτό λάκκο που καταπίνει σπίτια επιχορηγήσεις, χατιρικά νομοσχέδια κοκ, οι κυπριακές τράπεζες [όσες έμειναν] είναι ακόμα undercapitalized… Το ερώτημα είναι ποιοι κέρδισαν από εκείνη τη ροή ξένων κεφαλαίων προς τις κυπριακές τράπεζες πριν το 2010 – για την οποία πληρώνουμε ακόμα σαν κοινωνία:

    «
    In other words, banks are seriously undercapitalised, particularly BoC, despite the desperate attempts of the Government to cover this up. Ergo, the grateful thanks of Ackerman to Averof at the Annual General Meeting about this. In the case of Cyprus it is not just tax deferral but essentially tax forgiveness. A 15 year deferral of tax essentially tantamounts to exactly that.”


  • Για την οικονομική ιστορία της Κύπρου – η σύγκριση δεν είναι με την ανάπτυξη από το σημείο μηδέν του 1919, αλλά το πώς η κατανομή και η συσσώρευση πλούτου, ξαναθυμίζει πάλι το 1919-1929 με τους τοκογλύφους και τις στρατιές των ξεκληρισμένων από τις εκποιήσεις που ρίχθηκαν στην ελαστική εργασία του τότε, χωρίς κοινωνικό πλαίσιο προστασίας…

    Σε ένα προσφατο σχόλιο του κ. Κουμουλλή [“Ο ΔΗΣΥ δεν εννοεί να εκσυγχρονισθεί”]
    για το πώς ο ΔΗΣΥ είναι ένα κόμμα με νοσταλγική πολιτική ρητορική  - με φόντο το παρελθόν του αυταρχισμού της ΕΟΚΑ β, του Γριβισμού κοκ – στα πλαίσια μιας, εκ των φαινομένων, αρχικής ρητορικής προσπάθειας να κρατηθούν ίσες αποστάσεις, αντιπαρέβαλε στην κριτική για την διεύρυνση της ανισότητας επι διακυβέρνησης ΔΗΣΥ, στην έννοια της «ανάπτυξης»..

    «
    Πριν 100 χρόνια, το 1919, υπήρχε εξαιρετικά μεγάλη ισότητα κατανομής του Εθνικού Εισοδήματος σε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα. Η εξήγηση είναι απλή: οι προπάπποι μας ήταν όλοι φτωχοί!»

    Τα μπέρδεψες τα ιστορικά δεδομένα δάσκαλε.. :) …Το 1919 δεν υπήρχε ισότητα [και γενικά η «ανάπτυξη» δεν συνυπάγεται την ανισότητα όπως αποδεικνύει εύκολα η μεταπολεμική δυτική εμπειρία, για να πάρουμε ένα εύκολο οικείο παράδειγμα] – αντίθετα υπήρχε δραματική ανισότητα ακόμα και με βάση την παραδοσιακή κατανομή του πλούτου [μεγαλογαιοκτημονες, εμπόροι - τοκογλύφοι- μικροϊδιοκτήτες γης/αγρότες] - η οποία εκείνη την περίοδο διευρύνθηκε με την απώλεια ιδιοκτησίας γης [και την υπονόμευση του καθεστώτος μικροιδιοκτησίας της πλειοψηφίας] λόγω των τοκογλύφων [των τότε τραπεζιτών και των συμφερόντων τους]. Για να έχουμε συγκριτικό μέτρο [από το «
    social change and urbanization in Cyprus» του Μ. Ατταλίδη: οι αγρότες χωρίς γη το 1901 ήταν 8,476. Αντίθετα με τις εκποιήσεις γης λόγω χρεών μετα τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αγρότες χωρίς γης εκτοξεύτηκαν σε 22,654. Οι αγώνες των αγροτών τον 18 και 19ο αιώνα απέδωσαν ένα είδος ελέγχου του πλούτου σαν μορφής εξουσίας μέσα από την μικρο-ιδιοκτησία γης, που υπονομεύτηκε από το καθεστώς των τοκογλύφων στις αρχές του 20ουαιώνα. Η επόμενη κίνηση αντίστασης ηταν η συλλογική οργάνωση των λαϊκών στρωμάτων [σε αγροτικές και εργατικές οργανώσεις /συντεχνίες, συνεργατικά κοκ] και η δημιουργια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ενός είδους κράτους ευημερίας που έλεγχε και πάλι την ακραία ταξική και οικονομική πόλωση..

    Αυτό που ζούμε σήμερα με την διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ και τις συνακόλουθες οικονομικές πολιτικές εύνοιας προς το μεγάλο κεφάλαιο και την υφαρπαγή των κοινών, και την κατάργηση μορφών προστασίας των αδύνατων κοινωνικών στρωμάτων, δεν είναι «ανάπτυξη» είναι ένα είδος επιστροφής στην ταξική δομή του 1919 – με την έννοια της υφαρπαγής [και άρα συρρίκνωσης] του μεριδίου του συλλογικού εισοδήματος των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων προς όφελος των λίγων. Όπως τότε, που όπως παρατηρούσαν και οι βρετανοί αποικιοκράτες, η πλειοψηφία των «αντιπροσώπων» στο Νομοθετικό Συμβούλιο αποτελείτο από δικηγόρους, που έλεγχαν ΜΜΕ και είχαν σχέση τα οικονομικά συμφέροντα των τοκογλύφων, των μεγαλοϊδιοκτητών γης και της Εκκλησίας. Και δεν ηταν τυχαίο φυσικά που ένα τέτοιο νομοθετικό σώμα δεν ενέκρινε καν το νομοσχέδιο για την νομιμοποίηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων.



  • Ο πολιτικός κυπροκεντρισμός την εποχή της σκιάς του «εθνικού κέντρου» και του «Σχέδιου Ατσεσον»: ο Ττοφαλος και ο Γ. Μαυρογενης.
    Μια πολύ καλη ανάλυση-παραπομπή από τον Γρηγόρη Ιωάννου [και φόρος τιμής στον Γ.Μαυρογένη] για το ιστορικό πλαίσιο μέσα από το οποίο πρέπει να γίνεται η αξιολόγηση των εμπειριών τζαι του κυπροκεντρικού λόγου εξελικτικά.  Συμπληρωματικά για το πλαίσιο: Το σκίτσο αναφέρεται στην περίοδο της «δυαδικής εξουσίας» [1964-67] όπως ονομαζετουν η πολιτικη κατασταση στην Κυπρο τότε, όπου το ελληνικό κράτος, με την ιδεολογία του «εθνικού κέντρου», χρησιμοποιούσε τον Γρίβα και τον στρατό [μεραρχία και εθνική φρουρά] για να υπονομεύσει την Ανεξαρτησία και την Δημοκρατία στην Κύπρο και να επιβάλει καποια μορφη του σχέδιου Ατσεσον [την κατάργηση της Ανεξαρτησίας και την τριχοτόμηση της Κύπρου].. Ηταν τότε που η Ανεξαρτησία, στον δημόσιο λόγο, έπρεπε να εκφραστεί με έμμεσο τρόπο σαν είδος λογοκρινόμενης έκφρασης... Σε αυτό το πλαισιο ο Ττόφαλος εξέφραζε την «λαϊκή φωνή» που δεν λογοκρίνονταν όπως τα πρωτοσέλιδα και τα εκδοτικά των εφημερίδων…


    Gregoris
    Ioannou:
    Ο Μαυρογένης υπήρξε ο σημαντικότερος Κύπριος γελοιογράφος – σε πιο μουντές εποχές και σε ένα πιο δύσκολο πολιτικό περιβάλλον ήταν από τους πρώτους ε/κ που άρθρωσαν συστηματικά μια Κυπροκεντρική οπτική. Ο «Ττόφαλος» και η Σατιρική ήταν για την εποχή τους αρκετά προχωρημένα σχήματα – συγκρινόμενα μάλιστα με την Κυπρούλα του γενικά ατάλαντου ΠΙΝ τις δεκαετίες που ακολούθησαν, μίλια μπροστά σε σύλληψη και εμβέλεια.

    Ο ε/κ Κυπριωτισμός βέβαια, ειδικά εκείνης της εποχής, δεν περιλάμβανε τους Τουρκοκύπριους. Αλλά σε σχέση με την ε/κ εθνικοφροσύνη της καταστροφής ήταν σαφώς πιο προοδευτικός. Η Κυπροκεντρική, ανεξαρτησιακή οπτική υπερίσχυσε μέσα στην ε/κ κοινότητα επί του ιδεολογήματος της Ένωσις. Και εμπόδισε την ολοκλήρωση του Ταξίμ που θα ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα αν υπερίσχυε ο ε/κ ενωτισμός κρατώντας έτσι ζωντανή την ιδέα της Κύπρου που ανήκει στο λαό της, την Κύπρο για τους Κυπρίους. Αν σήμερα μπορούμε ακόμα να μιλάμε για την προοπτική μιας ολικής Κύπρου, είναι διότι κάποιοι τις δεκαετίες του 1920, του 1940 και του 1960 αντιλήφθηκαν την Κύπρο ως αυτόνομη χώρα, πέραν από ελληνισμούς και τουρκισμούς.

    Αντίο Γιώργο Μαυρογένη.





 

  • Και ιδού πως περιέγραφε ο Σπύρος Παπαγεωργίου, ο ιστορικός του Γρίβα, την αναδυόμενη [και δημόσια λογοκρινόμενη ακόμα]  κυπριακή συνείδηση τότε, η οποία αμφισβητούσε, στον καθημερινό [και έμμεσα στον δημόσιο] λογο την εξάρτηση από την Αθήνα:

    «Εωσφορικαί δυνάμεις εμιανον την μεγάλην στιγμήν. Παρέσυραν τον λαόν. Του παρέστησαν ως τέρας τον Ελληνικόν Στρατόν, Του συσκότισαν την ελπιδοφόρα πραγματικότητα και του είπον ότι κατακτηται και όχι ελευθερωταί είναι οι ελληνες φαντάροι. Και τι άλλο χωρίς ίχνος εντροπής δεν διέδωσαν.»


    «Από την Ζυρίχη στον Αττιλαν τόμος 2, σελ. 239]..


    Και μετά ήρθε η 15η και η 20Η Ιουλίου και έγινε κατανοητό ποιός είχε δίκαιο και ποιος όχι…

  • Από τον Αναστασιάδη στον Αβέρωφ: Μια ιστορική καταγραφή ρατσιστικών ρητορικών σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και προεκλογικής αλλοφροσύνης»...

    Τέλειωσαν μεν οι εκλογές, αλλά θα μείνουν στην Ιστορια για αρκετούς λόγους. Και ο κορυφαίος ηταν/είναι η αποκάλυψη του διάχυτου ρατσισμού στον ΔΗΣΥ… Και το τέλος των αυταπατών για αυτό το κόμμα – δεν είναι μεν όλοι έτσι, αλλά και η εικόνα του ΔΗΣΥ ότι είναι εκμοντερνιστικό δήθεν κόμμα που θέλει λυση κοκ, είναι ένας βολικός μύθος για να συντηρείται η εξουσία του βαθέως κράτους και των συμφερόντων του καθεστώτος του συρματοπλέγματος.
    Ο Αναστασιάδης είναι πια γνωστός – οπότε οι ατάκες για τους «δανεικούς», τις «παρά το ότι είναι αλλοδαπές» και τα «μηδενικά» για τους εσωτερικούς πολιτικούς τους αντίπαλους, απλώς τεκμηριώνουν αυτά που όλοι ξέρουν/ήξεραν και προσπαθούσε να συγκαλύψει η πολυπληθής ομάδα δημοσιογράφων κοκ στο προεδρικό.

    Η αποκαλυπτική κορυφή του παγόβουνου, όμως, ήταν ο Αβέρωφ. Μέχρι τώρα τον είχαμε σαν ένα καιροσκόπο – συμφεροντολόγο που καλόπιανε τους πλούσιους της Λευκωσίας για να έχει πρόσβαση στην ελίτ – και να προσφέρει εξυπηρέτηση. Δεν είναι και ιδιαίτερα αξιοπρεπές η δημοκρατικό… Αλλά άντε – αυτό είναι το κόμμα της δεξιάς. Όμως ο Αβέρωφ ακριβώς γιατί ήθελε να πουλήσει εξυπηρέτηση προσπαθούσε να πουλήσει και λίγο φιλελε εικόνα. Πηγαίνει στις πορείες
    pride και προσπαθούσε να πουλήσει σκόνη στα μάτια ότι τάχα μου αυτός ενδιαφέρεται για λύση του κυπριακού και θα πείσει τον… Αναστασιάδη.

    Τώρα είχαμε και τον ρατσισμό του Αβέρωφ σε πλήρη διαφάνεια… Ο Αβέρωφ ενορχήστρωσε την εκστρατεία εναντίον του Νιαζί, χρησιμοποιώντας σαν αρχικό όπλο/όργανο [το Σιγμαλαιβ το ονόμασε «η Ε. Σταύρου απασφάλισε..»..[..το όπλο της, εννοείται] Μετά άρχισε να ρίχνει υπονοούμενα για τι θα εκπροσωπούσε ο Νιαζί [μπορεί άραγε ένα τουρκοκύπριος να είναι και κύπριος πολίτης;] και έφτασε στο αποκορύφωμα του ρατσισμού του με την ατάκα ότι οι τ/κ  «θα αλλοιώσουν το αποτέλεσμα» [προφανώς του ξέφυγε σε στιγμές κρίσης αυτό που σκεφτόταν: ότι μόνο οι ελληνοκύπριοι έχουν δικαίωμα/
    entitlement  να ψηφίζουν/καθορίζουν το αποτέλεσμα]. Και στο τέλος μας είπε ότι αν οι τουρκοκύπριοι ψηφίζουν μόνο τουρκοκύπριοι… είναι ρατσιστικό. Αλλά [σε μια επίδειξη μνημειώδους ρατσισμού μέσω σύγκρισης] αν οι ελληνοκύπριοι ψηφίζουν μόνο ελληνοκύπριους [όπως είναι το ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ] δεν είναι, φαίνεται, ρατσισμός.

    Κατά τον Αβέρωφ λοιπόν, το να ψηφίζεις την κόρη του Σύρου [και να την χρησιμοποιείς ουσιαστικά] είναι οκ. Το να ψηφίζεις Τουρκοκύπριο δεν είναι.. Και ιδιαίτερα το να ψηφίζουν οι Τουρκοκύπριοι… Σε τελική ανάλυση στο ντελίριο του παραμιλητού του ο Αβέρωφ ήταν κοντά στο να μας πει ότι.. ήθελε να μπορεί υποβάλει στους τουρκοκύπριους πότε και τι θα δικαιούνται να ψηφίσουν.
    Πάλι καλά που δεν μας εισηγήθηκε και κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης για αυτούς που του αλλοιώνουν το αποτέλεσμα και δεν ψηφίζουν όπως θα ήθελε ο ίδιος και οι ανώτεροι του…

  • Σχόλιο για την σε δημόσια θέα αποκαλυπτική υστερία του Αβέρωφ κατά την τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής περιόδου:
    «
    Εν να πάθει εγκεφαλικό ο Αβέρωφ ως την Κυριακή. Εφαντάστηκες νάρτουν ποδά σύσσωμοι οι ΤΚ να ψηφίσουν; Ο Ανάστος εν θα βρίσκει το στόμιο της μπουκάλας του ουισκιού..»


  • Τζαι για μια δήλωση του Λόρδου ..που δείχνει πόσο κολλητικό είναι, στο χώρος της δεξιάς, το σύνδρομο της καχυποψίας για την άλλη κοινότητα άμα νοιώθει κάποιος ότι κινδυνεύουν οι ημέτεροι…

    Διότι θα ήταν πολλά πιο έντιμο, τζαι κυπριακό, να μας ελάλεν ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος κ. Λόρδος, ότι ψηφίζει τον τάδε για οικογενειακούς λόγους κοκ… Αλλά η τελική ατάκα, εν κόλλημα κόλλημα όπως την γρίπη τα γέρημα…

    Τζαι καλά γιατί εν ευχήθηκες τζαι του Τορναρίτη να εν έντιμος Κύπριος; Οξά μόνο οι τουρκοκύπριοι εν ύποπτοι;… Ένεν ο Τορναρίτης ηγετικό στέλεχος του κόμματος που ναυάγησε το Κραν Μοντανά, τζαι έπαθε αλαλία σαν βουλευτής τζαι παράγοντάς για τις ενέργειες του προέδρου του; Αλλά εσένα κ. Λόρδο μου απασχολεί σε ο Νιαζί, που στο κάτω κάτω ποτέ εν έπαθε αλαλία για το κυπριακό, άσχετο ποιά ήταν η κυβέρνηση..

    Εν θωρείς την προκατάληψη που φκάλλει μάτι;

    Δηλαδή φαντάσου να μεν ίσου Βαρωσιώτης, με την δικαιολογημένη ελπίδα τζαι πόθο επιστροφής, τζαι να σε δουλεύκουν τόσα χρόνια.

    Ακόμα το κόμμα σου πάνω που το Βαρώσι…




  • Πράσινοι ιπτάμενοι μονόκεροι…
    «Στον δε Νιαζί, στον όποιο αναφέρομαι σε άλλη ανάρτηση μου, εύχομαι αν εκλεγεί να εκπροσωπεί την Κύπρο σαν αληθινός Κύπριος» Α. Λόρδος [στο σχόλιο του για στήριξη του Τορναριτή]
    .
    Η τελευταία πρόταση, ιδίως, που αναφέρεται στον Νιαζί εν εμετική, ειδικότερα για κάποιον που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ως επαναπροσεγγιστής.. άκου τον άλλο ρε.. σαν "αληθινός κύπριος" λαλεί.. σάμπως τζαι οι Ε/κ εν πιο Κυπραίοι που τους Τ/κ, ή σάμπως τζαι ούλλοι οι Ε/κ ευρωβουλευτές συμπεριφέρουνται σαν "αληθινοί Κύπριοι". "Επανενωτική δεξιά" τζαι πράσινοι ιπτάμενοι μονόκεροι...

    Πάλε καλά δηλαδή που εν μας είπεν καθαρά ότι ελπίζει στον Νιαζί, παρά το ότι εν τουρκοκύπριος [κατά το απολογήθηκα παρά το ότι ήταν αλλοδαπές]


  • Προεκλογικά είχαμε τζαι ακόμα μια αποκαλυπτική στιγμή. Η ACCEPT – ΛΟΑΤΙ έστειλε ερωτήσεις [για στήριξη της κοινότητας] τζαι κανένας του ΔΗΣΥ εν απάντησε. Ούτε ο Τορναρίτης του Λόρδου, ούτε ο Σεντώνας, ούτε η Τζιώρτζια κοκ… Είπαμε η ευαισθησία εν επιλεκτική τζαι συγκυριακή… Που λαλεί τζαι ο Τόμμυς εν τζαι εν να πετάσσουμε [τζήνος ελάλεν τα ριάλια, τούτοι ..] την στήριξη «..στο γάμο του καραγκιόζη. Πάνω από όλα η συνέπεια… :)

    Ιδού και 3 δημοσιεύματα που αν μη τι άλλο θέτουν και ζήτημα για την ηγεσία της οργάνωσης: στην ανακοίνωση για τις προεδρικές πέρσι από την μια λένε μόνο ο Μαλάς απάντησε θετικά  για συνάντηση, αλλά μετά αναφέρουν συναντήσεις με τον Αναστασιάδη. Καλά αυτές πως έγιναν; Μυστικά; Δηλαδή ο Αναστασιάδης δεν απάντησε, αλλα βρέθηκαν; Ή ίσως όλα εξηγούνται με τον διορισμό συμβούλου του Αναστασιάδη; Και ο σύμβουλος δεν έχει κάτι να πει τώρα;

    http://www.philenews.com/eidiseis/ekloges2018/article/482141/apantiseis-ypopsifion-stin-accept-loati


    Για τις ευρωεκλογές ιδού και πως καταγράφεται το σκηνικό από τον φιλοκυβερνητικό Πολίτη [στοιχεία από την ανακοίνωση της
    Accept – η απουσία του ΔΗΣΥ δεν καταγράφεται καν..]
    https://politis.com.cy/politis-news/kypros/ti-pisteyoyn-oi-ypopsifioi-eyrovoyleytes-gia-loati-themata/


    Ο «Διάλογος» της αριστεράς, προφανώς θέτει το θέμα ότι μόνο οι υποψήφιοι του ΑΚΕΛ ήταν θετικοί.
    Κοίτα να δεις… Και χωρίς σύμβουλο… :)
    https://dialogos.com.cy/erotimatologio-accept-mprostaris-to-akel-sta-dikaiomata-ton-loati/

  • Τζαι η φώκια η Αφροδιτη πέθανε σε μια σπηλιά γεμάτη μαζούτ… Την εποχή της ασυδοσίας της αρπαχτής, ουτε καν οι παιδικές ιστορίες για τα «αγαπημένα ζωάκια» δεν έχουν χώρο στην πραγματικότητα του ξεδιάντροπου…

    Loucia
    Demetriou
    : .......κτίσαμε επαύλεις πάνω από τα "σπίτια" τους!
    κάποτε η φύση θα μας εκδικηθεί για όλες τις απερίσκεπτες και κυρίως άπληστες αποφάσεις των ...."αρίστων"!


    Το γεγονός:

    «Μεγάλη έκπληξη ανέμενε σήμερα επαγγελματία ψαρά στην Κάτω Πάφο και συγκεκριμένα στην παραλία παρά τους Τάφους των Βασιλέων, τραβώντας τα δίχτυα του από τα ανοιχτά. Μεταξύ των άλλων αλιευμάτων, σε αυτά είδε έκπληκτος να περιλαμβάνεται και μια μικρή φώκια, σε ένα από τα πρώτα προφανώς ταξίδια της στην ανοιχτή θάλασσα.


    Η μικρή φώκια, γνωστή ως «Αφροδίτη», σύμφωνα με τον επαγγελματία ψαρά, μπλέχτηκε στα δίκτυα λόγω προφανώς της απειρίας της και δυστυχώς δεν έγινε εγκαίρως αντιληπτή για να αφεθεί και πάλι ελεύθερη.
    »
    http://www.philenews.com/eidiseis/topika/article/705532/nekri-i-mikri-fokia-afroditi-stin-pafo


    Panos
    Parras
    : Είμαστε ανήμποροι να προστατέψουμε το οτιδήποτε. Από ανθρώπινες ζωές, μέχρι αθώες φώκιες που κινδυνεύουν με εξαφάνιση..

    http://www.sigmalive.com/news/local/569041/entopistike-nekri-sti-xloraka-i-mikri-afrodit?fbclid=IwAR3DmMFvZs--dewgfz4QJQVhlLtYBLkH2HAtCE79-y9kvEcsttXpaS0K1kA


  • Το άλλο στοιχείο της προεκλογικής το οποίο πρέπει να καταγραφεί ηταν το ξεσάλωμα δημοσιογράφων στην υπηρεσία του ΔΗΣΥ: Οι τηλεοπτικοί σταθμοί φαίνεται να βρέθηκαν σε αμηχανία, όταν άρχισε να φαίνεται ότι δεν θα ήταν ο αναμενόμενος περίπατος του κόμματος το οποίο ήθελαν οι ιδιοκτήτες τους, και όταν έγινε και σαφές ότι η οργή του κοινού [που έφτασε και στον χώρο του ΔΗΣΥ] προκαλούσε «κάμψη» στα ποσοστά του ΔΗΣΥ, όπως το έθεσε και ο φιλοκυβερνητικός Πολίτης…

    Οπότε, η υστερική εκστρατεία άργησε [ξεκίνησε τις τελευταίες δυο-τρεις εβδομάδες της προεκλογικής] και εστίασε [με βάση την ευρύτερη εκστρατεία του ΔΗΣΥ] στον Νιαζι.
    Όμως, υπήρχε και ένα πάγωμα από μερικούς με φόντο την οργή του κοινού.
    Αλλά οι στρατευμένοι ήταν εκεί, πιστοί στο καθήκον την απαγγελίας του «ποιήματος» [όπως στις παιδικές παραστάσεις τις οποίες θυμίζουν πια τα ελεγχόμενά ΜΜΕ] ή την δημιουργίας κλίματος.
    Ο ΔΗΣΥ με αυτήν την έννοια έριξε και τις εφεδρείες – ηταν κραυγαλέοι/ες και κωμικοί/ες μερικοί/ες.

    Καταγράφουμε λοιπόν σχόλια από το την εναλλακτική Δημοσιά Σφαίρα του ίντερνετ:


    Η Μηλιώτου κατέληξε να είναι πια κωμική φιγούρα.
    Αν υπήρχε κωμική εκπομπή σιγουρά θα ήταν ένα είδος μασκώττας του Αβέρωφ να της λαλεί τί να απαγγέλει/παπαγαλίζει… Αλλά μάλλον και η Κεννεβέζου δεν….

    Ενδεικτικά:

    Costas Yennaris:
    «Τον διέκοπτε συνέχεια με βλακώδεις ερωτήσεις
    του τύπου «το να ψηφίζουν οι ΤΚ μόνο ΤΚ υποψηφίους δεν είναι ρατσισμός;» (Χωρίς αναφορά στο τι είναι να ψηφίζουν οι ΕΚ μόνο ΕΚ υποψηφίους) και όταν επιχείρησε να μιλήσει περίπου του αφαίρεσε το λόγο γιατί δεν είχε χρόνο. Με την αντικειμενικότητα του ΡΙΚ...»

    Γιωργος Σοφοκλεους … «..σέ όλες τίς περπτώσεις μηδενός εξαιρουμένου , οταν είχαν απέναντι τους τον Νιαζί η τοξικότητα καί η χολή πού εξέπεμπε ο λόγος τους , ξεπερνούσε κατά πολύ τους Ελαμίτες. Που να βλέπες ακόμη χθές το μεσημέρι την ξανθιά του Ρ.Ι.Κ απέναντι στον Άνδρο . Ήταν θρασύτατη , καί αναιδέστατη . Ένα ανερμάτιστο παπαγαλάκι του Αβέρωφ καί του Πρ. Πρ.»
    Photios Kouzpupis… «..στον Άλφα τώρα με την Κοράσα αδελφή του κυρίου πρέσβυ πίττα μιξ με πικλα, ο Μυλωνάς τζιε ο Τορναρίτης εβάλαν ματογιάλια του Γεάδης σε φασιστική νοοτροπία και έκφραση.

    Α, ο λόγος και την έξαψη τους ο τουρκοκύπριος υποψήφιος Νιαζι Κιζιλγιουρεκ του ψηφοδελτίου του ΑΚΕΛ - Αριστερα -Νεες Δυναμεις.»

  •  Ξυπνά γενικά η Πάφος – και μιλά το μέλλον…
    Δημοσκόπηση/δημοψήφισμα των Μαθητικών συμβουλίων με συντριπτική πλειοψηφία για διατήρηση του Δημόσιου Κήπου – ενάντια στο θέαμα Φαίδων και συγκάλυψη, και στον αυταρχισμό του παρελθόντος από τον Μητροπολίτη…


    «Την πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πάφου, για ανέγερση καθεδρικού ναού στον Δημόσιο Κήπο, καταδίκασαν τα Κεντρικά Μαθητικά Συμβούλια (ΚΜΣ) Πάφου.
    Με πρωτοβουλία του συμβουλίου της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών (ΕΣΕΜ) Πάφου διεξήχθη δημοψήφισμα μεταξύ των ΚΜΣ όσον αφορά την ανέγερση ναού στον Δημόσιο Κήπο.

    Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΣΕΜ, το 82.15% των μαθητών καταδίκασαν την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για ανέγερση του ναού, το 12.5% τάχθηκαν υπέρ της απόφασης ενώ
     το 5.35% των μαθητών τήρησαν αποχή. Στην ανακοίνωση αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους η ΕΣΕΜ Πάφου καταδικάζει την ανέγερση του καθεδρικού ναού: Ο Δημόσιος Κήπος αποτελεί ιστορικό κομμάτι της Πάφου και η οποιαδήποτε καταστροφή του θα αλλοιώσει τον χαρακτήρα της πόλης μας. Είναι απαράδεκτο να είμαστε μέλη της Ε.Ε και ως πόλη να μην διαθέτουμε έναν Δημόσιο Κήπο, ο όποιος με την σωστή αναδάσωση και την απαραίτητη φροντίδα, όχι μόνο θα κοσμούσε την πόλη αλλά θα έδινε και την ευκαιρία σε όλους μας να έρθουμε σε επαφή με την φύση. Το κέντρο της Πάφου στερείται αυτού αγαθού.

    Η απότομη αλλαγή ψήφου των Δημοτικών Συμβούλων, δείχνει ξεκάθαρα πως πίσω από την ανέγερση του ναού εξυπηρετούνται προσωπικά και πολιτικά συμφέροντα. Εις βάρος μας θα είναι, εάν αφήσουμε αυτά τα συμφέροντα να υπερισχύσουν. Δεν θα το κάνουμε.
    Τα χρήματα που θα δοθούν για την ανέγερση του ναού θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προς όφελος της κοινότητας και την εξυπηρέτηση άμεσων αναγκών.Η περιοχή κοντά στον Δημόσιο Κήπο έχει ήδη 2 εκκλησίες. Η δημιουργία ναού στον ίδιο χώρο είναι περιττή.

    Τόσο ως παιδία όσο και ως έφηβοι, δεν χαρήκαμε ποτέ τον κήπο όπως οι προηγούμενες γενιές, για τις οποίες αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των αναμνήσεων τους. Ας μην το στερήσουμε και στις επόμενες γενιές.
    Καταδικάζουμε την καταστροφή του κήπου και κατά συνέπεια του περιβάλλοντος, για την οικοδόμηση οποιουδήποτε κτηρίου.

    Μάλιστα, η ανακοίνωση διευκρινίζει πως το κυριότερο πρόβλημά είναι η ολέθρια καταστροφή του πράσινου:


    «Ο Δημόσιος Κήπος, είναι ένας χώρος που οφείλουμε να υπερασπίσουμε. Έχουμε φωνή και ήρθε η ώρα να ακουστεί. Δεν θα δεχτούμε παθητικά τις αποφάσεις που καθορίζουν το αύριο αυτού του τόπου, γιατί εμείς, είμαστε το αύριο. Η φύση είναι το σπίτι μας και δεν θα αφήσουμε κανέναν να το γκρεμίσει».


    https://politis.com.cy/politis-news/kypros/vrontero-ochi-mathiton-pafoy-stin-anegersi-kathedrikoy-naoy-ston-dimosio-kipo/?fbclid=IwAR3t1KARFSHc-j55DC8qgFSu6w03ThRkECVXxQsWw1XNKjTYQpj65DvN-iQ



  • Η ελπίδα που έρχεται από το Μέλλον:
    Αυτήν την εβδομάδα καθώς οι ελληνοκυπριακές τηλεοράσεις αμολήθηκαν να κινητοποιήσουν τα ρατσιστικά υπόλοιπα/κατάλοιπα της εθνικοφροσύνης για να μην «αλλοιώσουν» τα αποτελέσματα οι «μη-ελληνες» όπως το έθεσε στην αμίμητη γραφικότητα της αποκάλυψης του ρατσισμού του ο Σ. Ιακωβίδης [αρχισυντάκτης κοκ], η ελπίδα ήρθε με δυο νεανικές κινήσεις – πέρα από την αντίσταση στο πλαίσιο της προεκλογικής: από την μια ήταν η ανακοίνωση των μαθητών/τριών από την Πάφο και από την άλλη, η κινητοποίηση έξω από το προεδρικό για το κλίμα…

    Ωραία. Ακόμα μια εβδομάδα με εκδήλωση έξω από το προεδρικό. Και μάλιστα από νέους σε ώρες εκτός σχολείου.. :)





  • Όταν οι νέοι προκαλούν βραχυκύκλωμα στο ενοχικό σύστημα Της εξουσίας, που παραμιλά … πως πιθανόν το «κουλούρι» των νέων να έγινε μηδεΝίκο μετατόπισης…

    Η Ε. Νικηφόρου πάντως μας θύμισε επίσης ότι συνειρμικά στο δημόσιο λόγο, η έννοια μηδενικό, κουλούρι, ήρθε από τους νέους/ες και απευθυνόταν φυσικά στους ένοχους, που σε μια τυπική φροϋδική αντιστροφή αποκαλούσαν Άλλους για ότι οι ίδιοι ένοιωθαν σαν ενοχή….


    Evgenia
    Nikiforou

    «Ε το πόθεν το ξεσήκωσε το μηδενικό, ρε παιθκιά:
    «...η εμπιστοσύνη έγινεν κουλλούριν».

    Ανεξάρτητα αν είναι παιδιά, ανάμεσά τους και κορίτσια, αλλά και αλλοδαποί/ες- ακόμα και αυτά σκέφτονται και επηρεάζουν τόσο καθοριστικά τον πρόεδρο μηδενίκο.»


    https
    ://www.facebook.com/foecyprus/videos/257451181869099/UzpfSTc4NDc2MzY2ODoxMDE1NzM1MTg0ODc2ODY2OQ/

    [Βίντεο από την εκδήλωση με το κουλούρι της εξουσίας]


  • Η τελευταία εβδομάδα των εκλογών ήταν και η ολοκλήρωση της νίκης των εκπαιδευτικών: Τίτλος στον Φιλελεύθερο [Πέμπτη 23/5/2019]: «Τα πήραν όλα πίσω οι εκπαιδευτικοί»

    Μετά τα τόσα θεάματα του περασμένου καλοτζαιρκού  [που αποκάλυψαν τζαι τον μηχανισμό μετατόπισης που χρησιμοποιεί ο ΔΗΣΥ για αλλαγή θεματολογίας στην Δημόσια Σφαίρα – τότε ο στόχος ήταν η μετατόπιση από το θέμα του Συνεργατισμού] τζαι την σταδιακή υποχώρηση, τελικά φτάσαμε στην παραδοχή ότι το θέαμα, όχι μόνο δεν πουλούσε, αλλά είχε γίνει πια βαρίδι χοντρό. Οπότε αναμεσά σε τόσες και τόσες εξαγγελίες έργων και υποσχέσεων/δεσμεύομαι, ήρθε και αυτή η παραδοχή… Το οποίο τεκμηριώνει επίσης ότι η εκλογική περίοδος έχει μια χρησιμότητα στο να εκβιάζεται η εξουσία [ιδιαίτερα εξουσία όπως η σημερινή που βασίζεται στην διαπλοκή και αντιλαμβάνεται την πολιτική ως εξυπηρετησεις στα πλαίσια κάποιας συναναλλαγης – ας πούμε υποχωρεί κάπου γιατί ελπίζει ότι οι δικοί της τουλάχιστον ψηφοφόροι σε εκείνη την ομάδα, τους εκπαιδευτικούς, ας πούμε, θα εκλάβουν την υποχώρηση σαν προσφορά για να δώσουν ξανά την ψήφο τους] αλλά δείχνει [και αυτό είναι σημαντικό να καταγραφεί Ιστορικά] και ότι οι εκπαιδευτικοί πέτυχαν μια σημαντική νίκη με τις κινητοποιήσεις τους – και ενάντια στην δαιμονοποίηση, αλλά κα ενάντια στο άνοιγμα ενός νέου κύκλου νεοφιλελεύθερων ανοησιών.


    http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/706235/mnimeio-empaigoy-telika-i-krisi-stin-paideia-k-champiaoyri


  • Και αφού μιλούμε για οικονομικά δεδομένα, να αναδημοσιεύουμε ένα σχόλιο του Patrikios Pavlou, ο οποίος επιμένει, και πολύ καλά κανει, να επαναλαμβάνει τα δεδομένα της οικονομικής κατάστασης από το 2009 μέχρι το 2013 και να τεκμηριώνει, το γνωστό, για όλους του διεθνείς παρατηρητές, αλλά και όσους κατάλαβαν την κομπίνα που παίχτηκε μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ σε βάρος της κυπριακής κοινωνίας:

    την προσπάθεια δηλαδή να μετατοπιστεί η ευθύνη για την κρίση από τους πραγματικούς ένοχους, τις τράπεζες και όσους τις συγκάλυπταν, στην κοινωνία [το δημόσιο, τους μισθωτούς, του δανειολήπτες, τους μαθητες/τριες που δεν πλήρωναν για το λεωφορείο στο σχολείο, του συνταξιούχους που πήραν μια μικρή αύξηση επι προεδρίας Χριστόφια, κοκ].


    Σήμερα το ψέμα περπατά πια με ξύλινα ποδάρια που τρίζουν. Αλλά μας κοιτάει ακόμα κατάματα με το ψέμα που λέγεται Αβέρωφ Νεοφύτου…


    Patrikios
    Pavlou:
    Η ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού, στα πλαίσια της προεκλογικής της επιχειρηματολογίας, ρίχνει συχνά ατάκες του τύπου ‘’η πενταετία Χριστόφια ήταν καταστροφική για την Κυπριακή οικονομία’’ και άλλα παρόμοια, που σερβίρονται με τέτοια αλαζονική αυτοπεποίθηση ώστε να δημιουργούν την εντύπωση πως εκείνοι που τα λεν τα πιστεύουν κιόλας. Το κακό είναι ότι αρκετοί καλόπιστοι πολίτες, ανάμεσα τους και άνθρωποι που ανήκουν στην αριστερά, έχουν εξαπατηθεί από αυτή τη προπαγάνδα και πιστεύουν πως κάποια λάθη και παραλείψεις της τότε αριστερής Κυβέρνησης προκάλεσαν ή συνέτειναν στη δημιουργία ή το βάθεμα της οικονομικής κρίσης.


    Έχουμε καθήκον να θυμόμαστε και να θυμίζουμε μερικά βασικά ιστορικά γεγονότα και στοιχεία για να μπορούμε να ξεχωρίζουμε την αλήθεια από τη προπαγάνδα και το ψέμα. Θα υποβάλω μερικά ‘’ρητορικά’’ ερωτήματα που ελπίζω να βοηθήσουν στη κατανόηση της ιστορικής αλήθειας.


    1. Γνωρίζετε ότι οι δημοσιονομικοί δείχτες της Κύπρου, την περίοδο μέχρι το 2013, ήταν καλύτεροι από τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωζώνης;


    2. Γνωρίζετε ότι ΟΛΕΣ οι αξιολογήσεις της Κυπριακής οικονομίας από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, μέχρι το 2013, θεωρούσαν ότι οι κίνδυνοι για την Κυπριακή οικονομία προέρχονταν από τη κατάσταση των συστημικών Τραπεζών της Κύπρου παρά από τα δημοσιονομικά της δεδομένα;


    3. Γνωρίζετε ότι οι Τράπεζες είναι οργανισμοί ιδιωτικού δικαίου και η Κυβέρνηση της χώρας δεν έχει δικαίωμα να τους επιβάλει τι να κάνουν και τι να μην κάνουν και ότι δικαίωμα ελέγχου των εμπορικών τραπεζών έχει μόνο η Κεντρική Τράπεζα;


    4. Γνωρίζετε ότι ο Διοικητής της ΚΤ είναι, σύμφωνα με το Σύνταγμα της ΚΔ, ανεξάρτητος αξιωματούχος του κράτους και ότι ο ΠτΔ έχει μεν δικαίωμα να διορίζει τον Διοικητή, αλλά δεν έχει δικαίωμα να τον παύει ή να του επιβάλει πώς να ασκεί τα καθήκοντα του.
    5. Θυμάστε μήπως ότι οι σχέσεις μεταξύ Δημήτρη Χριστόφια και Αθανάσιου Ορφανίδη, τότε Διοικητή της ΚΤ, επιδεινώθηκαν λόγω διαφωνιών που πρόκυψαν αναφορικά με τον τρόπο που ο Διοικητής ασκούσε τα καθήκοντα του;

    6. Θυμάστε ακόμα ότι οι τώρα επικριτές της Κυβέρνησης Χριστόφια θεωρούσαν ότι στη Κύπρο είχαμε τους καλύτερους τραπεζίτες και ότι εξεγέρθηκαν και κατηγορούσαν τον τότε ΠτΔ ότι τα έβαλε με τον Διοικητή της ΚΤ και ότι αν έφευγε ο Ορφανίδης θα κινδύνευε η Ευρωζώνη;
    7. Γνωρίζετε ότι, σύμφωνα με το Σύνταγμα της ΚΔ, οποιαδήποτε οικονομικά μέτρα θέλει να πάρει η Κυβέρνηση χρειάζονται απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων και θυμάστε μήπως ότι την περίοδο στην οποία αναφερόμαστε, η Κυβέρνηση δεν είχε τη πλειοψηφία στη Βουλή και ότι είχαμε τότε το φαινόμενο που ονομάστηκε ‘’κυβερνώσα βουλή’’;

    8. Θυμάστε ότι η Κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια, στη προσπάθεια της να ενισχύσει τα δημόσια οικονομικά, ζήτησε από τη Βουλή να εγκρίνει νομοθετικά μέτρα, όπως πχ μικρή αύξηση πάνω στη φορολογία της ακίνητης περιουσίας, μικρή αύξηση του εταιρικού φόρου, αλλά η πλειοψηφία της Βουλής απέρριψε τα νομοσχέδια.
    9. Θεωρείτε τέλος ότι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, θα ήταν ποτέ δυνατό να ξεσπάσει μια παγκόσμια οικονομική κρίση, που ήταν η χειρότερη από την εποχή του οικονομικού κραχ της δεκαετίας του 1930, η οποία να αφήσει ανέπαφη μια μικρή οικονομία όπως τη Κυπριακή;

    Οι συνειρμοί και τα συμπεράσματα δικά σας.
 
  • Πάει φυλακή ο Μπιμπί;
    Μπορεί να κέρδισε η δεξιά τις εκλογές στο Ισραήλ [αναφερθήκαμε σε προηγούμενες εκδόσεις στην λειτουργία του διαίρει και βασίλευε αλλα τζαι την εσωστρεφή εστίαση της ρητορικής του ισραηλινού απαρτχάιντ] αλλά η συγκρότηση δεξιάς κυβέρνησης [την οποία θέλει με άγχος και πάθος ο Νετανιάχου] για να αποφύγει την φυλακή, ένεν εύκολη διότι τζαι η ισραηλινή δεξιά, μια ακόμα συγκρότηση αχταρμάς, έσιει τις δικές της ιστορικές αντιπαραθέσεις: έτσι η κοσμική δεξιά του Λίμπερμαν [με βάση τους μετανάστες που την Ρωσία] είναι κοσμική τζαι εν κάμνει χάζιν τα προνόμια που διεκδικούν τα θρησκευόμενα κόμματα για τους «πιστούς» [τούτοι έχουν αναγάγει τις πελατειακές σχέσεις σε θεολογικό επίπεδο – οι πιστοί δικαιούνται να μεν πηαίνουν στρατό. Να σκοτώνονται οι άλλοι για να μπορούν οι πιστοί να κυβερνούν σαν «θεόσταλτοι»].

    Οπότε, ο Λίμπερμαν [που εν θέλει επίσης να περάσει το νομοσχέδιο που εμποδίζει την δίκη/καταδίκη εκλεγμένων πολιτικών [άρα του Μπιμπί Νετανιάχου] εν συμφωνεί… τζαι εν φκαίνει πλειοψηφία.
    Θα δείξει... Μπορεί να έσιει ιστορικές διαμάχες τζαι εσωτερικά η ακροδεξια αλλα υπαρχει τζαι μια λαγνεία της καρέκλας στην παράταξη... :)Περνά μέρες άγχους πάντως ο φίλος και συνοδοιπόρος του Αναστου…

    “A government of 60 is not a right-wing government, but an ultra-Orthodox government that, instead of preserving Israel as a Jewish state, will change it into a theocracy,” Liberman said.


    https://www.telesurenglish.net/news/Minority-Coalition-for-Netanyahu-as-Liberman-Refuses-to-Join-20190523-0029.html


  •  USA socialism: Μπορεί ο Τραμπ να γαντζώνεται στην εξουσία, αντλώντας στήριξη από [τζαι καλώντας στην επιφάνεια] την ακροδεξιά, αλλάα φαίνεται να λειτουργεί τζαι για να συγκροτείται πιο ανοικτά τζαι το αντίπαλο δέος: αυξάνεται συνεχώς η απενοχοποίηση όρων όπως «σοσιαλισμός» στις ΗΠΑ… Τζαι μάλιστα η τάση δεν είναι απλώς αντίδραση στον Τραμπ [κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί τζαι παροδικό] αλλά φαίνεται να πηγάζει από τις αλλαγές στην αμερικανική κοινωνία: την δραματική αύξηση της ανισότητας, τα τεράστια χρέη των νέων [λόγω φοιτητικών δανείων – αποτέλεσμα του νεοφιλελευθερισμού από την δεκαετία του 1980], τζαι του κλίματος ανασφάλειας που βιώνουν οι πολίτες, καθώς ακόμα τζαι το δίκτυ προστασίας του κεϋνσιανού κράτους πρόνοιας [του new deal] χάνεται…

    Στην νέα δημοσκόπηση γίνεται σύγκριση με το 1942, όταν πρόεδρος ηταν ο Ρούζβελτ του
    New Deal τζαι οι ΗΠΑ ηταν σύμμαχοι της ΕΣΣΔ τζαι το Κομμουνιστικό Κόμμα είσιεν δεκάδες χιλιάδες μέλη, ενώ αριστερίζουσα ατμόσφαιρα υπήρχε τζαι στην διανόηση τζαι στα συνδικάτα [ηταν τούτα που εκκαθάρισε αρχές του 1950 ο Μακαρθισμός]..Το εντυπωσιακό εν ότι τα ποσοστά σήμερα εν πολλά παραπάνω ακόμα τζαι που τότε. Από 25% που απάντησαν ότι είχαν θετική εικόνα για τον σοσιαλισμό το 1942, σήμερα, το 2019 το ποσοστό ανέβηκε στο 43%...

    Τζαι όπως καταγράφεται τζαι σε άλλες δημοκοπήσεις η αλλαγή εν πολλά πιο εμφανής ηλικιακά – εν οι νέοι που ταυτίζονται αυξανόμενα με την έννοιά του σοσιαλισμου..


    «Socialism is gaining ground in the U.S, after a survey, conducted from April 17 - 30, found socialism-supporters lost by only a small percentage to those U.S. citizens who still oppose the political ideology.
    The pollsters are comparing this year's answers to those received in 1942, when the survey was first introduced. At that time, 25 percent of people responded “Good” to the question, “Would socialism be a good thing or a bad thing for the country as a whole?,” as compared to 2019 which saw the answer rise to 43 percent, an 18 percent increase.
    Ιn 1942, 40 percent of participants said they believed socialism would be “bad” while at present, 51 percent responded negatively, an increase of 11 percent. The most marked shift is in the number of people who replied “no opinion” — in 1942, 34 percent didn’t have an opinion about socialism, a number which has dipped to 9 percent in 2019. According to Gallup, this trend is related to a previous survey done in 2018 on U.S. citizens demonstrating a shift in the definition of socialism. The number of people who believe socialism means equality or equal opportunity rose, while the number of those who believe it is means government or state ownership or control of utilities dropped significantly.

    The poll takers also see a partisan divide noting that self-identified Democrats or those who lean in that direction are far more likely to take a favorable view of socialism, while those who identify as Republican are more likely to define socialism as government of control and speak about it in derogatory terms.»


    https://www.telesurenglish.net/news/New-Poll-Shows-More-People-in-US-View-Socialism-as-Good-20190522-0023.html

   

  • Όσο δεν γίνεται κατανοητό ότι τα ΜΜΕ, και ο έλεγχος τους, είναι το τελευταίο όπλο του κατεστημένου και του βαθέως κράτους…
    Οι εκλογές στην Αυστραλία ηταν νάκκον έκπληξη για την ευρύτερη αριστερά [που διά έμφαση τζαι στο μεταναστευτικό, αλλά τζαι στα οικολογικά θέματα του παγκόσμιου κλίματος] καθώς έχασε [παρά τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων ότι θα κέρδιζε] σ’ ένα υποψήφιο βαθύτατα συντηρητικό [χριστιανό
    fundamentalist που εν κολλητός συμφερόντων παραγωγής άνθρακα κοκ]…
    Η πιο κάτω ανάλυση εν σημαντική για δύο λόγους:

-       Καταρχήν κάνει μια ανάλυση που δείχνει ότι παρά την συγκυριακή νίκη της δεξιάς συμμαχίας η ευρύτερη τάση εν εσιει ανατραπεί – πρέπει δηλαδή να μπορεί να ξεχωρίζει κάνεις τα βαθύτερες τάσεις από τις επιφανειακές κινήσεις συγκυρίας… Μάλιστα φαίνεται ότι η κεντροαριστερά μπορεί να μπλοκάρει τις κινήσεις της δεξιάς μέσω Γερουσίας. Τζαι η επιτυχία στην αποτροπή επανεκλογής του τέως δεξιού πρωθυπουργού στο προπύργιο του δείχνει πίεσης την δυνατότητα των κινηματικών κινητοποιήσεων από τα κάτω.

-       Εν επίσης σημαντική η ανάλυση για τις αιτίες της ήττας. Πέρα που την «λάθος» [όπως την ονομάζει] στρατηγική του κόμματος των εργατικών να θέσουν θέματα φορολογίας σε ένα κλίμα που θα μπορούσε εύκολα [όπως τζαι έγινε] να το χρησιμοποιήσει αρνητικά η δεξιά, η βασική αιχμή πάει πίσω σε ένα κεντρικό ζήτημα – τον έλεγχο της πλειοψηφίας των ΜΜΕ που τον Μέρντοκ. Δηλαδή ακόμα τζαι σε χώρες με σαφή αριστερή πλειοψηφία, ο έλεγχος της καθεστωτικής πληροφόρησης που την δεξιά [λόγω συμφερόντων] κάμνει ακόμα τζαι τις εύκολες νίκες της αριστεράς δύσκολες… Τζαι θέτει ευρύτερα το θέμα, ότι η αριστερά πρέπει να καταλάβει ότι χωρίς αυτόνομα επικοινωνιακά δίκτυα, τζαι χωρίς μηχανισμούς αντίστασης τζαι αντεπίθεσης στις ρητορικές της δεξιάς τζαι των συντηρητικών του χθες, θα βρίσκεται συνεχώς σε θέση άμυνας, με ένα Μαρί να πλανιέται…. :) 

«In Australia’s electoral first-past-the-post system, a political party needs to win 76 seats to govern. The conservatives are predicted to gain 77 seats while the opposing Labor party is set to receive 67 seats. Labor is set to lose three seats while Scomo’s party is set to gain three seats. The Green party will have one seat. It won the seat of Melbourne with a stunning 73.3%. There will be three independent candidates. Scomo’s reactionary coalition itself won 44 seats while its junior partners – the Liberal National Party (Queensland) and the Nationals – won 23 and 10 respectively. While Scomo’s conservatives are strong is cities, the Nationals are rural parties. They remain strong in Australia’s hinterland which is somewhat similar to what Americans call flyover statesor Trump-Land.

In addition to Australia’s house of representatives, Australia also has a
Senate which follows the proportional representation system. The senate has 76 seats. 39 seats make a majority. In the senate, conservatives will have 33 seats – hence not the majority. Labor will have 26 seats, the Greens nine seats and the socially liberal centrist Centre Alliancewill have two seats. The crypto-racist One Nation party and the extremely conservative Australian Conservatives will have one seat each. In other words, the progressive group – Labor, the Greens and the Centre Alliance – hold the majority. This means that Scomo’s legislative power is severely tamed.

Next to Scomo’s slim majority in the house of representatives and being forced to seek agreement with the Senate on any future legislation going forward, the only other upset of the election came in a Sydney suburb called Warringah where Scomo’s ideological running mate and former prime minister,
Tony Abbott (Scomo was a minister under Abbott) lost his seat in a social movement campaign to oust Abbott. Tony Abbott – known as the Mad Monk because of his fundamental Catholicism – lost 18.8% to an independent on a 58% to 42% margin. As prime minister, Tony Abbott gave a knighthood to Prince Philip, the husband of the Queen. Since many regard Tony Abbott as a rather destructive force, the untimely demise of Tony Abbott may even be good for Scomo because a potential leadership challenger has been eliminated.

Overall however, three things explain Scomo’s narrow win of 77 seats – which means that he has a one man (mostly men) majority. Scomo’s three winning factors are: a) the Murdoch press, b) Labor’s big mistake and c) Scomo’s political marketing ability.»


https://www.counterpunch.org/2019/05/23/why-reactionaries-won-in-australia/




  • Πάντως η θεαματική εκλογή δεξιών η ακροδεξιών μέσω των ΜΜΕ δεν εγγυάται τζαι την επικράτηση τους. Στην Βραζιλία, ο Μπολσονάρο που εκλέγηκε σαν ο υποψήφιος του πραξικοπήματος του βαθέως κράτους εν υπουργός του ο τύπος που έστησε το θέαμα για να βάλει τον Λούλα φυλακή ώστε να μην είναι υποψήφιος] τζαι των ΜΜΕ του κεφαλαίου [που θέλει να φάει από τις ιδιωτικοποιήσεις] δεν κινείται εύκολα. Ήδη η προσπάθεια του να καταργήσει την αυτονομία των κοινοτήτων των ιθαγενών [μετέφερε μάλιστα τις αρμοδιότητες σε ένα υπουργείο με επικεφαλής ένα φανατικό που θέλει να κάμει χριστιανούς του ιθαγενεις του Αμαζονίου – ο ρατσισμός που στήριξαν δήθεν απρόθυμα τα δυτικά φιλελεύθερα ΜΜΕ τζαι ο νεοφιλελεύθερος Economist].
    Το βραζιλιάνικο κοινοβούλιο πάντως δεν πέρασε την κίνηση του απόγονου της χούντας τζαι «ναι μεν αλλά..» παιδιού του
    Economist. Θα δούμε πως θα πάει και στην γερουσία..

    https://www.reuters.com/article/us-brazil-politics-indigenous/brazil-lawmakers-undo-bolsonaro-move-to-weaken-indigenous-agency-idUSKCN1ST2HH

    Ευρύτερα συμπτώματα εποχής: Τζαι στον αγώνα των ιθαγενών πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι γυναίκες..
    https://www.reuters.com/article/us-brazil-indigenous-women/breaking-from-tradition-indigenous-women-lead-fight-for-land-rights-in-brazil-idUSKCN1S51W6

    Τζαι στην λατινική Αμερική ευρύτερα, ξαναγεμίζουν οι δρόμοι διαδηλώσεις για το δικαίωμα στο μέλλον ενάντια στο παρελθόν που επέβαλε η βορειοαμερικανική αντεπανάσταση αυτήν την περίοδο…




  • Τελικά το αμερικανικό θέαμα ήταν απλώς μια διαφημιστική εκστρατεία για αγορά όπλων...;
    Όσο για την περιοχή μας, μετά τα αμερικανικά θεάματα εναντίον του Ιράν [προς εξυπηρέτηση του Τραμπ εσωτερικά στις ΗΠΑ [ένας εχθρός να βρίσκεται για να έχουν κόκκαλο να γλείφουν οι κολλημένοι του αμερικανικού νεκρού πια 
    imperium] τζαι των «φίλων» στην περιοχή [του Μπιμπί που μπορεί να πάει φυλακή τζαι της Σαουδικής Αραβίας], ανακοινώθηκε τελικά [;] η επιτυχία της νέας θεαματικής [πια – τι άλλο να κάνει ένας ξιπετσισμένος κουρκουτάς – για να θυμηθούμε την ιστορική φράση του Δ. Χριστόφια -  όπως η δυτική ηγεμονία;] εκστρατείας…
    Οι ΗΠΑ εξασφάλισαν αγορές 8 δις όπλων από τους εξαρτώμενους στην περιοχή…

    Πολιτική πωλήσεων. Τζαι υστέρα απορούν μερικοί γιατί γίνεται δημοφιλής ο σοσιαλισμός. Αφού οι οπαδοί του μύθου της «ελεύθερης αγοράς» φροντίζουν να απομυθοποιούν καθημερινά το ψέμα που πουλούσαν για χρόνια…


    https://www.telesurenglish.net/news/US-to-Sell-Arab-Allies-8B-in-Arms-to-Deter-Iran-Pompeo--20190524-0013.html




  • Αν είχατε έστω και τις ελάχιστες αμφιβολίες για το πώς τα δυτικά ΜΜΕ ήταν όργανα ψέματων και φερέφωνα των θεαμάτων του έστηναν οι ισλαμιστές στην Συρία, ιδού ακόμα ένα τεκμήριο

    Και στα
    sidelines διέρρευσε έκθεση από την οργάνωση διερεύνησης για χημικά όπλα/και πράξεις που διαψεύδει και τα δυτικά ΜΜΕ αλλά και την ηγεσία του οργανισμού που ταυτίστηκε με το θέαμα της ‘χημικής επίθεσης’ στην Ντούμα της Συρίας [μια από τις τελευταίες απόπειρες των δυτικών ΜΜΕ να εκμαιεύσουν βομβαρδισμό της Συρίας [το αιματοβαμμένο προφίλ του «φιλελεύθερου» νεοαποικιακού  μιλιταρισμού]. Τελικά, όπως έλεγαν όσοι κοίταγαν το λογικά δεδομένα [γιατί να κανει επίθεση με χημικά η κυβέρνηση σε μια μάχη που τέλειωνε με νίκη της;] το θέαμα το έστησαν οι ισλαμιστές.
    Τα δυτικά ΜΜΕ δεν ευκαιρούσαν να σχολιάσουν την γκάφα τους.

    Αλλά ήταν γκάφα ή σκόπιμη προσφορά υπηρεσιών;


    Το λογοκριμένο έγγραφο από θεσμικό μέλος του
    OPCW [ Οργανισμού για παρεμπόδισης Χημικών όπλων] αμφισβητεί την θεωρία ότι οι κύλινδροι οι οποίοι υποτίθεται βρέθηκαν ρίχθηκαν από αεροπλάνο [με βάση τον περιβάλλοντα χώρο  και τι θα έπρεπε να υπάρχει αν γινόταν ρίψη] και εισηγείται ότι μάλλον τοποθετήθηκαν εκεί χειρωνακτικά – σαν στημένο σκηνικό. Αλλά ο οργανισμός οφειλεν να πουλήσει φαίνεται άλλο φιλμάκι στα δυτικά ΜΜΕ που τώρα έπαθαν αλαλία… 

    https
    ://www.telesurenglish.net/news/US-to-Sell-Arab-Allies-8B-in-Arms-to-Deter-Iran-Pompeo--20190524-0013.html



  •  Και μια ακόμα θετική είδηση από την χωρά που οικοδομήθηκε σαν σύμβολο μνήμης στα θύματα του Άουσβιτς και καταλήγει σαν το τελευταίο ρατσιστικό κράτος με καθεστώς απαρτχάιντ: τουλάχιστον μερικοί νέοι καταλάβουν – κοινή εκδήλωση ισραηλινών και παλαιστινίων νέων για την κλιματική αλλαγή.
   
 

 


  • May 21st 2019 at 16:15

Σπόντες [12 Μαΐου 2019]

By Defteri Anagnosi

Παναγιώτη Στεφανή, από τους Τρούλλους,

συγνώμη και σε εσένα από τους δειλούς που σε σκότωσαν γιατί δεν τολμούσαν να δουν το τέρας που γεμίζει το κόμπλεξ της ανασφάλειας μέσα τους. Και σκότωσαν τον διαφορετικό…


  • Το ρήγμα στο τείχος του διαχωρισμού με την τουρκοκυπριακή ψήφο, οι υστερίες του παρελθόντος, και οι μορφές της ντε φάκτο επανένωσής από τα κάτω.Αυτήν την εβδομάδα είχαμε μια διολίσθηση του πολιτικού λόγου της δεξιάς μέσω του Αβέρωφ και του θιάσου που έστησε. Ήταν ένα θλιβερό deja-vu που ενσωματωνόταν στην μελαγχολία από την αύρα των δολοφονιών γυναικών-κοριτσιών μεταναστών, και την νέα αποκάλυψη ότι και ο θάνατος του μαθητή στους Τρούλλους είχε, ακόμα και αυτός, ένα υπόστρωμα ακροδεξιάς υστερίας που διοχετεύτηκε και σε εκείνο το εφηβικό επίπεδο…Φαντάσου να ήταν και Τουρκοκύπριος ο καημένος ο έφηβος. Άμα συμπεριφέρονταν έτσι σε ένα ελληνοκύπριο παιδί αριστερής οικογένειας… Και μετά σκεφτόσουν- άμα μέχρι και στον Νιαζί συμπεριφέρονται έτσι…

    Αλλά πάλι σκέφτεσαι ότι η πρόοδος σε αυτήν την χώρα γίνεται, για δεκαετίες τώρα, μέσα από το πείσμα να αντιστεκόμαστε σε αυτές τις υστερίες των νευρώσεων και των εξαρτήσεων από εισαγόμενους εθνικισμούς. Δεν είναι η πρώτη φορά. Ο Μένοικος σαν σύμβολο μιας εποχής… Πέθανε όρθιος αρνούμενος να υποταχθεί.


    Ο στόχος της πρόσφατης υστερίας του ΔΗΣΥ ήταν ενδεχομένως ο Νιαζί σαν υποψήφιος του ΑΚΕΛ. Όμως η εικόνα πολλά γληγορά εκτραχύνθηκε σε ένα χυδαίο ρατσισμό που θύμιζε ένα βαθύ παρελθόν. «Τι θα αντιπροσωπεύει ο Νιαζί;» ρωτούσαν με μια δήθεν χαζή αθωότητα ο Αβέρωφ, η  Ε. Σύρου [τι να πεις; Ρώτησε ποτέ τον μπαμπά της ποιους εξυπηρετούσε/αντιπροσώπευε όταν έκανε σχέδια πραξικοπήματος που αφήναν την Κερύνεια εκτός δράσης;] κ.ο.κ. Η λογική απάντηση φυσικά είναι ότι ο Νιαζί όπως και κάθε υποψήφιος θα αντιπροσωπεύει τους ψήφους που θα το ψηφίσουν – και αν τον ψηφίσουν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι, ως ευρωπαίοι πολίτες της Κύπρου, θα τους αντιπροσωπεύει επίσης με την ευαισθησία του ατόμου που ξέρει [σαν μέλος της κοινότητας τους λόγω καταγωγής] την εμπειρία τους. Ενώ αντίθετα, ας πούμε, ποτέ δεν θα περίμενα και ούτε θα δεχόμουν ότι θα με αντιπροσωπεύει η κόρη του Σύρου ή κάποιος του ΕΛΑΜ έστω και αν εκλεγεί…Θα αντιπροσωπεύει άλλους –
    not in my name. Αυτά είναι απλοί δημοκρατικοί κανόνες…Και όμως ρωτούσαν λες και δεν το σκέφτηκαν ποτέ. Πόσο ψέμα;.. Το ότι ο Νιαζί έχει έρθει στην περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία από την δεκαετία του 1980, το ότι έχει δαιμονοποιηθεί από την τουρκοκυπριακή ακροδεξιά, είναι λίγο πολύ γνωστά δεδομένα – και στον Αβέρωφ και στην υπόλοιπη ηγεσία του ΔΗΣΥ…Έγραψε μέχρι και βιβλίο για τον υποτιθέμενο ιστορικό τους ηγέτη – οπότε προς τι η χαζή παράσταση των ρητορικών ερωτήσεων;

    Η απάντηση είναι σαφής: ο στόχος δεν ήταν ο συγκεκριμένο άνθρωπος, ακαδημαϊκός κοκ που έχει καταγράψει με έρευνα τις θέσεις και απόψεις του. Ο στόχος ήταν η τουρκοκυπριακή κοινότητα ευρύτερα – και η πιθανότητα να ασκήσει το δικαίωμα ψήφου. Ο ΔΗΣΥ ταυτίστηκε με την ακροδεξιά σε μια προσπάθεια αποθάρρυνσης των Τουρκοκυπρίων να ψηφίσουν. Τι τους έλεγαν ουσιαστικά; Ότι τους θεωρούν όργανα της Τουρκίας. Και δεν ήταν παραδρομή του λόγου – το είπε και ο πρόεδρος τους σε μια άλλη φάση. Άμα ένα άτομο όπως ο Νιαζί δαιμονοποιήται τόσο χυδαία [σαν ύποπτος , πράκτορας κοκ] ενώ μόλις πριν λίγο καιρό ήταν ο αποδεκτός διπλανός γείτονας και σύμβουλος του προέδρου τους, τότε γιατί να εμπιστευθεί ο μέσος Τουρκοκύπριος που δεν έζησε στη νότια Κύπρο, ότι θα είναι [εκείνος/η ή τα παιδιά τους] ασφαλισμένος; Εδώ δαιμονοποιούν με χυδαία ψέματα έναν άτομο με μόνο κριτήριο το ότι είναι… «Τούρκος».. Αυτή ήταν η παράσταση που ζήσαμε – και περιμένουμε τώρα να δούμε πως θα αντιδράσουν οι Τουρκοκύπριοι και πως θα αντιδράσουν οι οπαδοί της λύσης μέσα στο ΔΗΣΥ στις ευρωεκλογές.
    Είναι στιγμή ιστορικής ευθύνης. Το δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων να ψηφίζουν δεν είναι επιφανειακό. Είναι μια ουσιώδης ρωγμή στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης που τους αποκλείει. Αν ψηφίσουν μαζικά τότε θα αναγκάσουν και άλλα ε/κ κόμματα να τους λαμβάνουν υπόψιν και όχι να τους δαιμονοποιούν σαν... μισταρκούς. Και όταν οι Τουρκοκύπριοι θα λαμβάνονται υπόψιν στις εκλογές σαν άτομα – πολίτες και όχι σαν δαιμονοποιημένη μάζα, τότε θα τεθεί και το επίσης ιστορικό ερώτημα: πότε θα ολοκληρωθεί η λύση με την ομοσπονδιακή επανένωση. Διότι θα καταλάβουν και οι μεν και οι δε ότι η μονοπωλιακή διαχείριση της εξουσίας [είτε διεθνών είτε σε ένα μέρος της χώρας] είναι ανέφικτη πια [και δεν συμφέρει σε καμία από τις δυο κοινότητες]– και η άλλη κοινότητά θα εμφανιστεί σαν σύμμαχος απέναντι στο εξωτερικό και σαν εσωτερικό όριό στην διαπλοκή και την επιβολή μορφών του βαθέως κράτους.



  • Όταν το δηλητήριο του Ιούλη του 2011, έφτασε στους Τρούλλους, δολοφόνησε ένα έφηβο που απλώς ήθελε να ζήσει και αυτός την εφηβεία του με μια ομάδα όμοιων-συνομήλικών του: Ο θάνατος του Παναγιώτη Στεφανή είχε αρχικά τα στοιχεία μιας τραγωδίας μεταξύ παιδιών/εφήβων. Μετά άρχισε να φαίνεται κάπως πιο τρομακτικό – ένα παιδί που υποβαλλόταν σε μπούλινγκ από συνομήλικους του. Και τώρα φτάσαμε και στο κερασάκι στην τούρτα – ένα βίντεο όπου το παιδί/έφηβος υποχρεώνεται να στέκει σε [στρατιωτική] προσοχή και υποβάλλεται σε αυτοεξευτελισμό, βρίζοντας την ομάδα του και την πολιτική παράταξη [την δική του ή των γονιών του]. Και άντε να πεις ότι το να βρίζει την ομάδα του, Ίσως να είναι μέρος της εφηβικής ανωριμότητας – τσακώνονται οι μιτσιοί για τον φούρπο. Και πάλι είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί να υποβάλλεται ένα παιδί σε τέτοιες τελετές.

    Τι κόμπλεξ ανασφάλειας και άγχους ευνουχισμού κουβαλά στα υπόγεια της, μερίδα της παραδοσιακής κουλτούρας. Άτε έστω η μάππα. Αλλά και πολιτικά; «Αριστερά και Χριστόφιας». Αυτούς έπρεπε να βρίζει για να τον εγκρίνουν αυτοί που τον είχαν μετατρέψει σε ψαρωμένο στρατιώτη σε προσοχή – για να κερδίσει λίγη από την συμπάθεια τους. Πολύ οξυμένο πολιτικό κριτήριο έχουν μερικά νούμερα στους Τρούλλους. Και ελπίζουμε να μην αρχίσουν τα πλυντήρια να ξεπλένουν τώρα ότι ήταν τυχαία. Όχι ρε δεν ήταν τυχαία. Αυτά τα παιδιά βασανιστές μεγάλωσαν με το κλίμα του μίσους εκεινού του καλοκαιριού του 2011. Όταν μια κερκίδα ολόκληρη φώναζε «θάνατος στον Χριστόφια» και τόσοι και τόσοι σιωπούσαν. Εκείνη η συλλογική αθλιότητα και υστερία στην κερκίδα δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ. Όταν το ΕΛΑΜ εμφανιζόταν με αποδοχή έξω από το προεδρικό…

    Εκείνο το μίσος έφτασε και στους εφήβους από τους Τρούλλους. Και δεν είναι η πρώτη φορά που το μίσος, η εμπάθεια και φτήνια μετατρέπουν τους εφήβους σε άκαρδα όργανα φόνων. Όταν οι δειλοί μασκοφόροι του Γρίβα και του Παπαφώτη, δειλοί γιατί δεν τολμούσαν να τα βάλουν σαν ενός προς ένα με τον Σάββα Μένοικο, σαν έντιμοι άντρες εστω στην παραδοσιακή κουλτούρα, τον έδεσαν σε ένα δέντρο και κάλεσαν παιδιά της εθνικοφροσύνης να τον λιθοβολήσουν μέχρι θανάτου. Ένα άνθρωπο δεμένο. Δειλοί… Εκεί σκοτώθηκε ο πρώτος Παναγιώτης Στεφανή της νεωτερικότητάς μας. Και τώρα αυτό… Ελπίζουμε  μόνο να μην τον σκότωσαν κιόλας σκόπιμα, υποχρεώνοντας να πιει υπερβολική ποσότητα αλκοόλ για να γελούν μαζί του. Τέτοια ήθη…


    «Νέο βίντεο βλέπει το φως της δημοσιότητας σε σχέση με τον εκφοβισμό και το μπούλινγκ που δεχόταν από συμμαθητές του πριν τον τραγικό θάνατό του ο 16χρονος μαθητής Παναγιώτης Στεφανή από τους Τρούλους, που πέθανε τα ξημερώματα της Κυριακής 14 Απριλίου. Στο βίντεο που δημοσίευσε η ιστοσελίδα Ρεπόρτερ, ο 16χρονος δέχεται οδηγίες για να εξυβρίσει την Αριστερά και τον Χριστόφια, καθώς και την ομάδα του την Ομόνοια, ενώ φαίνεται να στέκεται σε στάση προσοχής.»




  •  Από το Ζύγι στους Τρούλλους. Από την τύπισσα με τα τιγρέ που δεν ήθελε τα παιδιά των ξένων που θα μολύναν τις επιχειρήσεις, μέχρι τις τελετές μπούλινγκ με πολιτική αύρα στους Τρούλλους. Τί αρρώστια είναι αυτή;

    Zevse
    Pandom
    :
    Τον έβλεπαν οι ακροδεξιοί φασίστες να πεθαίνει και το απολάμβαναν. Είναι ολοφάνερο ότι του άνοιγαν το στόμα και το κατάπινε με το ζόρι. Αυτό καταλαβαίνω.

    "- «Γ...ω την αριστερά και τον Χριστόφια», λέει αρχικά ο άτυχος Παναγιώτης, μετά από υπόδειξη που του έγινε από τον εκφοβιστή του.
    Α, στους Τρούλλους στο Β’ γύρο των προεδρικών του 18’ ο Ν. Αναστασιάδης έλαβε το 81.5% ενώ στις αμέσως προηγούμενες το «γαλάζιο» ποσοστό έφτασε στο 84%.



  • Αφιερωμένο στον Παναγιώτη Στεφανή από τους Τρούλλους που πέθανε/τον σκότωσαν γιατί αναζητούσε λίγη αποδοχή στην έρημο της αθλιότητας, όπου θέλουν να εξαφανίσουν το διαφορετικό… Είναι και αυτό το μίσος μέρος της αρρώστιας που επιπλέει πια σαν βαλίτσα πτωμάτων της ένοχης συνείδησης πάνω στην επιφάνεια της τοξικής λίμνης:

    «…
    και τότε ήταν που άρχισε να παίζει θέατρο, να βρίσκει μάσκες που αυτοί οι τυπάδες θα αναγνώριζαν, χλωμές μάσκες, μάσκες κλόουν, μέχρι που τους έπεισε ότι ήταν εντάξει, ότι ήταν και αυτός άνθρωπος σαν και αυτούς. Τους κορόιδευε με τον ίδιο τρόπο που ένα ευαίσθητο ανθρώπινο ον μπορεί να κοροϊδέψει γορίλλες να τον δεχτούν στην οικογένεια τους, να τον χαϊδεύουν, να τον αγκαλιάζουν και να του μπουκώνουν μπανάνες στο στόμα..»
    [
    Salman  Rushdie]


  • Μάλιστα – ακόμα δεν προλάβαμε να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της αισχρότητας των βασανιστηρίων στα οποία υποβαλλόταν ο Παναγιώτης Στεφανή από τους Τρούλλους, στα πλαίσια του μπούλινγκ [που περιλάμβανε και ποδοσφαιρικά σκηνικά]  και ήρθε ένα επεισόδιο από τους πανηγυρισμούς του ΑΠΟΕΛ να θυμίσει την αθλιότητα: τραγούδια μίσους και «ξύλου» από ένα δίποδο εμπόρευμα με την στήριξη της νεύρωσης από την γνωστή πτέρυγα της κερκίδας. Το μεταφέρουμε από τον Πολίτη, ο οποίος τουλάχιστον σε αυτό, έπιασε την ουσία στο πλαίσιο – φώναζαν το όποιο σύνθημα-τραγούδι «μπροστά σε παιδιά». Το να περιμένει κανείς ευθιξία από το σωματείο θα ήταν υπερβολικό… Για τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή τι να πει κανείς;
    Είναι το ζωντανό σύμβολο του κινουμένου εμπορεύματος: το οποίο τραγουδά ότι του υποβάλλουν οι κάθε φορά αγοραστές του. Είναι ένα δείγμα του πάτου που έχει τρύπα…Άντε και άμα τον ξεφορτωθεί το ΑΠΟΕΛ να του τραγουδούν μετά το άσμα του για να θυμάται ότι δικαιούται να μιλά μόνο με βάση του τι θέλει ο αγοραστής του.
    Γιατί αυτό έκανε. Έγλειφε αυτούς που τον αγοράσαν. Ούτε περαστικά δεν αξίζει…

    Καταγράφεται όμως στα θετικά η κριτική στάση του δημοσιογράφου του Πολίτη - έστω που κατάλαβε το μέγεθος της αθλιότητας. Έστω αυτός/η..


    «Τραγικός Ανδρέας Κατσαντώνης…

    Ο νεαρός ποδοσφαιριστής του ΑΠΟΕΛ έχασε την μπάλα, φωνάζοντας αισχρό σύνθημα κατά της πρώην του ομάδας, της Ομόνοιας, όταν βγήκε στον εξώστη κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών των γαλαζοκιτρίνων για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

    Ο 19χρονος επιθετικός, που το περασμένο καλοκαίρι μεταπήδησε στους πρωταθλητές από το τριφύλλι, φώναξε γνωστό σύνθημα των πορτοκαλί που κάνει λόγο για «ξύλο» και το οποίο ουσιαστικά επιδοκιμάζει πράξεις βίας ανάμεσα στους οπαδούς.

    Το εν λόγω σύνθημα προέκυψε μετά από σοβαρά επεισόδια που έγιναν πριν από χρόνια σε αγώνα του ΑΠΟΕΛ με την Ομόνοια και μάλιστα ειρωνεύεται το γεγονός πως οπαδός των πρασίνων κατρακυλούσε στις κερκίδες μετά που ξυλοκοπήθηκε.

    Αν είναι δυνατόν για έναν ποδοσφαιριστή να έχει τέτοια συμπεριφορά και να υιοθετεί τέτοιο σύνθημα (το ξεκίνησε ο ίδιος δίνοντας το έναυσμα στον κόσμο να το τραγουδήσει), ενώπιον χιλιάδων ανθρώπων και μπροστά ακόμη και σε παιδιά.»

    https://politis.com.cy/athlitika/protathlima-cyta/proklitikos-ston-exosti-o-katsantonis-me-aischro-synthima-gia-tin-omonoia/?utm_source=nl&utm_medium=nl&utm_campaign=nl



  • Η τραγική μορφή στο σύνορο: ο Νιαζί σαν αλληγορία για τους τουρκοκύπριους ή τους ανθρώπους που δεν υπακούουν στο «νόμο» του Συρματοπλέγματος. Το θέμα δεν είχε να κάνει ούτε με τον Νιαζί σαν ακαδημαϊκό [σιγά μην θκιεβάζει ο κάθε Αβέρωφ, η κάθε κόρη του κάθε Σύρου] ούτε με τον Νιαζί σαν υποστηρικτή της ομοσπονδιακής λύσης. Ο άνθρωπος είναι/ήταν ξεκάθαρος και το λέει από την δεκαετία του 1980 όταν έσπασε για πρώτη φορά το τείχος του διαχωρισμού του 74. Και την πρώτη επίθεση λάσπης εναντίον του, την εξαπέλυσαν οι απορριπτικοί της ακροδεξιάς την δεκαετία του 1990. Τώρα είναι το κόμμα των φιλελέ του 2004… Πέρα από το άτομο του, το οποίο πια ζει και εργάζεται στην περιοχή που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία, ο Νιαζί είναι σύμβολο της τεράστιας πλειοψηφίας των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι λόγω του πραξικοπήματος [που έκανε η οργάνωση του μπαμπά της κυρίας Σύρου] και των συνεπειών του [της εισβολής] εγκλωβίστηκαν στην βόρεια Κύπρο. Και για να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για δεκαετίες χρειάζονταν τουρκικό διαβατήριο, ενώ ακόμα και σήμερα που μπορούν να έχουν ξανά κυπριακά διαβατήρια, για να πάνε Τουρκία μέσω Λάρνακας πρέπει να κάμουν πογύριν της ανατολικής Μεσογείου.

    Γιατί πρέπει να πληρώνει μια ολόκληρη κοινότητα το κόστος των εγκλημάτων της οργάνωσης του Σύρου; Ήρθε στην νότια Κύπρο ο Νιαζί. Πέρασε το κόστος της περιθωριοποίησης ποδά, της δαιμονοποίησης ποτζεί. Νόμισε ότι έγινε αποδεκτός έστω μετά που τόσον τζαιρό… Εδώ έγραψε βιβλίο για τον ιστορικό ηγέτη της δεξιάς. Τζαι όμως στην πρώτη εύκαιρα, νά’ σου ο υφέρπων ρατσισμός [τζαι ακόμα εν εθάψαμε τες κοπέλες που δολοφόνησε το ντελίριο που νομιμοποίησε ρατσισμός] ξαφνικά εστίασε πάνω του – Άκου ερώτηση: θα εκπρόσωπος τους Τουρκοκύπριους ή την Κυπριακή Δημοκρατία. Τζαι οι Τουρκοκύπριοι τί είναι; Είναι ή δεν είναι η κοινότητα που είναι  συνιδρυτής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γιατί να μη αναμένεται από ένα Τουρκοκύπριοι υποψήφιο να εκπροσωπεί τζαι την κοινότητά του; Τζαι ο άλλος να ρωτά χωρίς ίχνος ντροπής αν θα εκπροσωπεί την Κύπρο ή την Τουρκία.

    Αλλά, όταν έχεις για πρόεδρο ένα τύπο που είπε κάτι ανάλογο για το φυσικό αέριο, τι να περιμένεις από ένα τύπο που απλώς μιλά ακατάπαυστα για να συγκαλύψει το άγχος να μην αποκαλυφθεί η κενότητα του. Το νόημα ήταν το εξής: Άμα είσαι Τουρκοκύπριος η ελληνοκυπριακή δεξιά θα σε προβάλει σαν έκθεμα άμα σε έσιει ανάγκη για ξέπλυμα του παρελθόντος της, τζαι άμα το έσιει ανάγκη θα σε δαιμονοποιά ότι είσαι ξένος, όργανο, ύποπτος. Ήταν που τες εφτομάδες που ένοιωθες ντροπή που είσαι υπόχρεος να ανήκεις σε κάτι [εστω κοινότητα] μαζί με την αθλιότητα ενός Αβέρωφ. Ούτε καν ο Πιν δεν έφτασε τέτοιο πάτο – τζείνος έσιει τουλάχιστον μια συνέπεια…


  • Η εικόνα των συσσωρευμένων αδιεξόδων πίσω από τις φούσκες των 2 τελευταίων χρονών ή πως η πολιτική Αναστασιάδη έστρωσε το χαλί στην τουρκική ναυτική περικύκλωση της Κύπρου – και στους περιπάτους του ναυτικού της, και τις γεωτρήσεις σύντομα στην κυπριακή ΑΟΖ:

    Η εικόνα από τις ε/κ εφημερίδες της Κυριακής ήταν σαφής: οι μύθοι και οι φούσκες για συμμαχίες κοκ κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Και σαν παρηγοριά περιμένουν κάτι από την ΕΕ σε…βάθος χρόνου. Μα αν ήδη η πορεία της Τουρκίας είναι μπλοκαρισμένη, τότε πως θα την εκβιάσουν;…Η πραγματικότητα είναι εδώ:  Η Τουρκία έστειλε ένα πλοίο για γεώτρηση και όλοι απλά συμβουλεύαν να μην υπάρχει ένταση – αλλά και όλοι υπενθύμιζαν εν μέρει στην ελληνοκυπριακή πλευρά ότι αν θέλει να διεκδικεί κάτι σαν Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να κατανοήσει ότι το φυσικό αέριο ανήκει και στους Τουρκοκύπριους [σε όλους τους κυπρίους ήταν η συνήθης διατύπωση]…Και ξαφνικά συνειδητοποιείται και πάλι η αλήθεια του 1974 που ο νυν πρόεδρος δεν φαίνεται να κατάλαβε ποτέ στα απωθημένα των ενοχών του: όταν παραβιάζεται το σύνταγμα [όπως έγινε με το πραξικόπημα ή όπως με τις δηλώσεις για το φυσικό αέριο λες και οι Τουρκοκύπριοι είναι μια κοινότητα που δεν πρέπει να έχει λόγο για αυτό] τότε η ελληνοκυπριακή κοινότητα παύει να θεωρείται ότι εκπροσωπεί την Κυπριακή Δημοκρατία και μετατρέπεται σε απλή κοινότητα την οποία κοιτάζουν με αδιαφορία οι γύρω: ποιος θα ασχοληθεί με μια κοινότητα η οποία συρρικνώνεται αυξανόμενα σε μια γωνιά του νησιού, όταν υπάρχουν τα συμφέροντα μιας χώρας με την γεωπολιτική και άλλη σημασία του τουρκικού κράτους;


    Ανάλογα συμβαίνουν και όταν οι διαχειριστές της Κυπριακής Δημοκρατίας αποστασιοποιούνται από τον ΟΗΕ – μια ιστορική ανοησία της ελληνοκυπριακής δεξιάς που νόμιζε ότι το να πουλά δουλοπρέπεια στους δυτικούς θα την έκανε αρεστή. Ποτέ δεν κατάλαβε μια απλή θέση της ρεαλιστικής θεωρίας στις διεθνείς σχέσεις [την οποία κατά τα αλλα επικαλείται χωρίς να την κατανοεί] – ότι το να προσφέρεσαι σαν δούλος/υπηρέτης, αντι να διαπραγματεύεσαι σε πλαίσιο μορφών ισορροπίας ισχύος [άρα εμπλέκοντας και άλλους «παίκτες»/δυνάμεις], απλά σε μετατρέπει σε δεδομένο. Ετσι η εισβολή δεν έγινε πριν την 15η Ιουλίου διότι η κυβέρνηση Μακαρίου κρατούσε την Κύπρο στα πλαίσια μιας ισορροπίας ισχύος αναμεσα σε Δύση [ η Δύση είχε ήδη τις βρετανικές βάσεις, ραντάρ παρακολούθησης της περιοχής, αλλα και νατοϊκά στρατεύματα – Ελλάδας και Τουρκίας] και Ανατολή [η οποία στήριζε την Κύπρο για την αδέσμευτη πολιτική της – και η οποία την στήριξε και οικονομικά μετα την εισβολή] η οποία εκωδικοποίητο στον ΟΗΕ.

    Με το πραξικόπημα το κυπριακό έφυγε από τον ΟΗΕ αφού οι νατοϊκοί στρατοί [ελληνικός και τουρκικός] όπως και οι φιλο-νατοϊκές ένοπλες ομάδες [ΕΟΚΑ β και ΤΜΤ] είχαν απόλυτο στρατιωτικό έλεγχο. Και σε εκείνο το πλαίσιο η Τουρκία έκανε περίπατο…Η Τουρκία σταμάτησε όχι γιατί την εμπόδισε κάτι εσωτερικά [αντίθετα οι ηλίθιοι δειλοί της ακροδεξιάς της προσφέραν στο πιάτο δικαιολογίες για επέκταση με τις σφαγές στην Τοχνη και την Αλοα-Μαραθα-Σανταλρη] αλλα γιατί το θέμα με την παραίτηση Σαμψών μεταφέρθηκε πάλι στον ΟΗΕ.
    Τα χαζοχαρούμενα θεάματα της νυν κυβέρνησης με το Ισραήλ και τις τριμερο-τετραμερείς κ.ο.κ., και με τις μονομερείς κινήσεις για το φυσικό αέριο και σαν αποκορύφωμα την πραξικοπηματική δήλωση Αναστασιάδη ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν πρέπει να έχουν έστω και μια θετική ψήφο για θέματα του φυσικού αερίου, απλά οδήγησαν στην διεθνή εγκατάλειψη της Κύπρου και την μετατροπή της σε ελληνοκυπριακή διοίκηση.

    Αναγνωρίζεται ακόμα θεσμικά η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά η τουρκοκυπριακή κοινότητα λειτουργεί πια και σαν αυτόνομος παράγοντας για τους διεθνείς «παίκτες» αφού εμφανώς η νυν ελληνοκυπρ8καη ηγεσία της Κ.Δ. τεκμηριωθεί με τις πρακτικές της ότι τους παραγνωρίζει όπως ισχυρίζονται ιστορικά οι Τουρκοκύπριοι. Και ο Αναστασιάδης τα επιβεβαίωσε με την συμπεριφορά του στο Κραν Μοντανα.
    Τώρα απλά συνειδητοποιούμε ότι πρέπει να πάμε πίσω στον ΟΗΕ, να βρούμε κάποια άκρη με τους Τουρκοκυπρίους – και με την Τουρκία να έχει κερδίσει πόντους σε όλα τα μέτωπα τα τελευταία δύο χρόνια…



  • Η αθλιότητα των επιθέσεων εναντίον του Νιαζί είναι μια χρήσιμη εμπειρία. Καταγράφει το επίπεδο της ασυνέπειας μιας ηγεσίας [υπήρχαν άνθρωποι που πίστεψαν τον Αβέρωφ !!] που πουλούσε ψέματα, υπεκφυγές και θεάματα. Και το κάνει για χρόνια – αλλά τώρα ήταν η αλήθεια γυμνή στην grotesque εκδοχή της. Η πραγματική εικόνα: Φτήνιες από το ρεπερτόριο του παρελθόντος και των ρατσιστικών προκαταλήψεων. Ο πανικός των εκλογών; Το άγχος να μετατοπιστεί η συζήτηση από τον Χάρη και τον Ιωνά. Ότι και να πει κανείς, το να καταφεύγει το κόμμα που είναι κυβέρνηση σε τέτοιο φτηνό ρατσισμό είναι χοντρό ακόμα και για τα επίπεδα της ελληνοκυπριακής δεξιάς ιστορικά. Μετά από αυτό το ντελίριο, οργανωμένο από Αβέρωφ, με συμμετοχή Αναστασιάδη, ποιος θα τους πάρει σοβαρά στο κυπριακό; Σε τι διαφέρουν πια από το ΕΛΑΜ; Και όλα αυτά γίνονταν ενώ προσπαθούσαν να πουλήσουν στο εξωτερικό την εικόνα ότι ..εκπροσωπούν και τις ..δυο κοινότητες και ότι θέλουμε συμπαράσταση για να προστατεύουμε το φυσικό αέριο από την τουρκική παρέμβαση. Και διεκδικούν συμπαράσταση με ρητορική που ούτε η Λεπεν δεν θα χρησιμοποιούσε.Ιδού και μια απλή απάντηση από τον Σ. Χριστοδουλου του Φιλελευθέρου [που φαίνεται να πίστεψε σε κάποιο στάδιο προηγουμένως τον Αβέρωφ] στον οχετό των ρητορικών ερωτήσεων της ρατσιστικής εκστρατείας:

    «Αυτός ο Αβέρωφ, λοιπόν, είναι τουλάχιστον ντροπή να ενορχηστρώνει τον πόλεμο λάσπης κατά του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Γιατί τα περιβόητα τρία ερωτήματα που αναπαράγουν τα παπαγαλάκια του είναι επίπλαστα. Πρώτον, ξεχωριστές συγκεντρώσεις γίνονται λόγω της κατοχής και διγλωσσία δεν μπορεί να υπάρξει στην εποχή της χωρίς σύνορα ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Δεύτερον, ένας Τουρκοκύπριος που υπήρξε σύμβουλος του Προέδρου είναι εξίσου Κύπριος με όλους εμάς και δεν υποχρεούται να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας. Και, τρίτον, την εισαγωγή της Τουρκικής ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρότεινε ο ίδιος ο Αναστασιάδης από το 2016.”


    http
    ://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/699646/o-katiforos?fbclid=IwAR0KaPQq3cTfN10hmazbg7rTkg8MH4Pa0HbnGpgrEh0DpPg9CoOT_uPDeKk



  • Η αξιοπρέπεια να καταγράφεται. Η δήλωση της Κ. Κληρίδη ήταν μια αξιοπρεπής διαφοροποίηση από τον οχετό της ηγεσίας του κόμματος της. Αλλά καταγράφεται και ότι η Καίτη τήρησε την κομματική πειθαρχία – «σημαντικό το έργο του Νιαζί αλλά..». Ως εκεί έφτανε. Να πούμε ότι είναι εντυπωσιακό ότι δεν ανάφερε ενόχληση από τον ρατσισμό της ηγεσίας του κόμματος της και δεν σκέφτηκε καν την επιλογή της αποχής έστω [αφού έχει τα όποια απωθημένα με το ΑΚΕΛ]; Η επίκληση του 2004 μετά το Κραν Μοντανα, είναι πια μη πειστική]. Δεν γίνεται να ενοχλεί το ένα, και το άλλο να προσπερνιέται. Αλλά μπροστά στην εκκωφαντική σιωπή των υπόλοιπων, κάτι ήταν και το πιο κάτω:

«    "Διαχωρίζω τη θέση μου.
    Τις τελευταίες μέρες έχει αναπτυχθεί μια ατεκμηρίωτη συζήτηση γύρω από την υποψηφιότητα του Niyazi Kizilyurek.
    Επειδή οι τοποθετήσεις της Προεδρίας και του Δημοκρατικού Συναγερμού με βρίσκουν εντελώς αντίθετη, για λογούς συνείδησης θέλω να διαχωρίσω την θέση μου από τις δηλώσεις του Προέδρου, του Εκπροσώπου Τύπου και όσον έχουν εκφραστεί εκ μέρους του ΔΗΣΥ.
    Ο πατριωτισμός του κυρίου Kizilyurek και η αγάπη του για ολόκληρη την Κύπρο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από όσους έχουν διαβάσει τα βιβλία του. Αν εκλεγεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα τοποθετηθεί προς όφελος όλων των Κυπρίων, με αντίληψή των ευαισθησιών και των δυο κοινοτήτων, όπως θα έπρεπε να κάνει ο καθένας από μας που επιθυμεί την επανένωση αυτού του τόπου.
    Υπενθυμίζω ότι ένα μακροσκελή διάλογο που έκανε με τον Γλαύκο Κληρίδη πάνω στο θέμα αυτό, έχει δημοσιευτεί σε βιβλίο με τον τίτλο «Η Πορεία μιας Χώρας.» Το συστήνω σε όσους ισχυρίζονται ότι δεν ξέρουν τις θέσεις του κυρίου Kizilyurek.
    Αν ο κύριος Kizilyurek ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος θα τον ψήφιζα κι’ εγώ η ίδια. Δεν μπορώ όμως να δώσω την ψήφο μου στο ΑΚΕΛ, το κόμμα που το 2004 θυσίασε την λύση «ψηφίζοντας όχι για να τσιμεντώσει το ναι» και για να μείνει στην εξουσία με τον Τάσο Παπαδόπουλο.
    Αντ’ αυτού και με την έλλειψη άλλης επιλογής, θα ψηφίσω δυο υποψήφιους του ΔΗΣΥ που τουλάχιστο, κατά την άποψη μου, έχουν κατανοήσει την πολιτική του Γλαυκού Κληρίδη στο Κυπριακό, και που αν εκλέγουν, θα εξακολουθούν να εργαστούν μέσα σε αυτό το πνεύμα".


  • Και η πιο μεγάλη πλάκα αυτού του ρατσιστικού ντελίριου της ηγεσίας του ΔΗΣΥ ήταν οι χαζοχαρούμενες ερωτήσεις του στυλ [όπως τις κατέγραψε/διαμόρφωσε ο Π. Πενταλιώτης»]:
    «
    Επιτέλους να μας απαντήσει ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ» εάν σέβεται την Κυπριακή Δημοκρατία και τη σημαία της. Πόσο σέβεται την Κυπριακή Δημοκρατία που είναι υποψήφιος;»

    Πώς να μην γελάσεις; Η ηγεσία του κόμματος που κάνει προεκλογικές και μετεκλογικές γιορτές με ελληνική σημαία, ρωτά τον Νιαζι που αγωνίστηκε για την κυπριακή σημαία…αν σέβεται την σημαία της Κύπρου..:)..Δηλαδή ο ΔΗΣΥ και οι οργανώσεις του την σέβονται;

    Ε ρε πλάκα… Είναι και απόλαυση να βλέπεις την εθνικοφροσύνη να τυλίγεται την κυπριακή σημαία. Άντε τρέξετε στις οργανώσεις σας να δούμε τι σημαίες έχουν...

    Κωμωδία έχετε καταντήσει στο άγχος των δημοσκοπήσεων και της συνείδησης πόσο οργισμένη είναι η κοινωνία μαζί σας. Και εκλιπαρείτε με το «Ότι αθθυμάστε σιέρεστε..» από το βαθύ ντουλάπι των προκαταλήψεων και των υστεριών του χθες. Άλλωστε καταφέρατε ποτέ να κάνετε ένα βήμα μακριά από εκείνο το χθες;

    Ρε εσείς ακόμα δεν τολμάτε να σκεφτείτε ότι μια ανεξάρτητή δικοινοτική πολιτεία πρέπει να έχει δικό της κρατικό ύμνο, τζαι μιλάτε για σεβασμό στην Κυπριακή Δημοκρατία;

    Ή να σας θυμήσουμε του δειλούς που ξεχνούν τι έκαναν στις 15 Ιουλίου 1974;

    Ιδού η κατάντια σας…



  • Ιστορικές Μνήμες:
    12 Μαΐου 1427: Εκτελέστηκε από τους αριστοκράτες και τα όργανα τους, στην Λευκωσία ο Ρε Αλέξης, ο εκπρόσωπος/ηγέτης της πρώτης Παγκύπριας εξέγερσης των καταπιεσμένων αγροτών στον ύστερο κυπριακό Μεσαίωνα.

    Η εξέγερση κατάφερε να προχωρήσει σε θεσμούς αυτό-οργάνωσης των αγροτών [τα οποία η εξουσία των αριστοκρατών ονόμαζε «καπετανάτα» της εξέγερσης των «καταραμένων χωρικών»].
    Η κυπριακή επανάσταση συνέπεσε με μια σειρά από άλλες ανάλογες εξεγέρσεις, όπως του Σεΐχη Μπεντρεττίν [μια θρησκευτικά κοινή εξέγερση μουσουλμάνων και χριστιανών με στόχο ένα είδος κοινοκτημοσύνης του πλούτου και της παραγωγής]. Η κυπριακή εξέγερση με βάση το γεγονός ότι η Κύπρος ήταν τότε λατινικό βασίλειο και άρα συμμετείχε και στην δυτική ιστορία, θεωρείται μια από τις πρώτες κοσμικές [μη θρησκευτικές] εξεγέρσεις που προδιαγράφουν το παλιρροιακό κύμα των νεωτερικών εξεγέρσεων που θα ακολουθήσουν στην δυτική Ευρώπη από τον 16οαιώνα.
    Παρά την ιστορική της σημασία η εξέγερση του Ρε Αλέξη δεν διδάσκεται ιδιαίτερα στα σχολεία, και ούτε ένα μνημείο δεν υπάρχει για τον Ρε Αλέξη. Σύμπτωμα και αυτό ότι πολιτισμική αποικιοκρατία δεν έχει ακόμα ξεπεραστεί.

    Θα το ξεπεράσουμε και αυτό.. :) Έχουμε πολλά τελικά που πρέπει να σαρώσει η εξέγερση του μέλλοντος…



  • Ιστορικές μνήμες, Κύπρος άνοιξη 1945: Οι αναφορές για την αντιφασιστική νίκη τον Μάιο του 1945, θα πρέπει στην Κύπρο να συνοδεύονται από την ανάμνηση της ολοκλήρωσης της επίθεσης των αποικιοκρατών ενάντια στο λαϊκό κυπριακό κίνημα ταξικής δικαιοσύνης και αντι-αποικιακής εστίασης

    Η βρετανική επίθεση ξεκίνησε λίγο μετά την ανάλογη επίθεση στην Ελλάδα ενάντια στο εκεί λαϊκό κίνημα – η οποία κατέληξε στην μάχη των Δεκεμβριανών. Η συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφτηκε τον Φεβρουάριο του 1945, και τον επόμενο μήνα οι Βρετανοί εξαπέλυσαν φαίνεται και την ανάλογη επίθεση στην Κύπρο. Στις 25 Μαρτίου, και ενώ η ένταση αναμεσά στην αριστερά και την δεξιά [η οποία συνεργαζόταν τότε με τους βρετανούς] οξύνθηκε με τα Δεκεμβριανά στην Ελλάδα, η αποικιακή αστυνομία, σε μια πρωτοφανή κίνηση, πυροβόλησε και σκότωσε 3 διαδηλωτές της αριστεράς στο Λευκόνοικο οι οποίοι διαμαρτύρονταν γιατί δεν επιτράπηκε στον εκπρόσωπο τους να μιλήσει σε εκδήλωση στην Εκκλησία – για την κοινωνική διάσταση της επανάστασης το 21.

    Λίγες εβδομάδες μετά, στις 17 Απριλίου απαγορεύτηκε η αριστερή εφημερίδα του Βαρωσιού, η «Ανόρθωση» με την δικαιολογία ότι ένα κείμενο του Φιφη Ιωάννου [τότε γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ] με αφορμή του τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ηταν έκκληση σε «ταξικό μίσος». Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η δομή [επίθεση-πυροβολισμοί σε διαδήλωση σαν πρόκληση, απαγόρευση εφημερίδων] ηταν μέρος του σεναρίου το οποίο κατέγραψε ο Τσώρτσιλ σαν οδηγίες στον υπουργό εξωτερικών του όσον αφορά την πρόκληση σύγκρουσης με το ΕΑΜ στην Ελλάδα.


    Στην περίπτωση της Κύπρου, όπου δεν υπήρχαν όπλα όπως στην Ελλάδα, τα κοινωνικά κινήματα του τότε αντέδρασαν με μαζικές κινητοποιήσεις – με άξονα οργάνωσης τις συντεχνίες… Και έτσι στις 11 Μαΐου «έξι εβδομάδες μετά τις δολοφονίες στο Λευκόνοικο και δυο μέρες μετά την λήξη του Πολέμου στη Ευρώπη, οι δυνάμεις ασφάλειας της αποικίας επεδραμαν εναντίον των οικημάτων της ΠΣΕ [οι αριστερές συντεχνίες γνωστές και σαν «παλιές συντεχνίες»] σε όλη την Κύπρο, κατάσχαν όλα τα έγγραφα των συντεχνιών και συνέλαβαν την ηγεσία της οργάνωσης με την κατηγορία της ανατρεπτικής και αντικυβερνητικής δραστηριότητας.»

    [Ρολάνδος Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική, σελ. 126].

    Η κυπριακή μαζική αριστερά που γεννιόταν τότε μέσα από τα κοινωνικά κινήματα [εργατών, αγροτών, νέων κοκ] αντιστάθηκε με τους δικούς της μηχανισμούς στο δεδομένο πλαίσιο: Με μαζικές κινητοποιήσεις, απεργίες, συλλογές υπογραφών και δικαστικές μάχες με διεθνή [και από τα βρετανικά συνδικάτα] αλληλεγγύη. Τελικά απλώς άλλαξε το όνομα της συντεχνίας από ΠΣΕ σε ΠΕΟ και η ηγεσία της οργάνωσης δικάστηκε, αλλά επιβλήθηκαν ποινές που σαφώς δεν ήταν ο στόχος των αποικιοκρατών στην αρχική τους πρόθεση – όταν έψαχναν εμφανώς δικαιολογία για ανοικτή επίθεση. Ένα χρόνο μετά στις δημοτικές του 1946 το λαϊκό μέτωπο της κεντροαριστεράς σάρωσε στις δημοτικές εκλογές.

    Ο αντιφασιστικός αγώνας είχε και την αντι-αποικιακή του διάσταση σε αυτό το σύνορο των πολιτισμών και των γεωπολιτικών ισορροπιών. Και είναι καλά να το θυμόμαστε αυτήν την εποχή όπου το παγκόσμιο/διεθνές γίνεται και πάλι καθοριστικό. Και όπου μερικοί προσπαθούν πάλι να ξεπλύνουν τους συνεργάτες της αποικιοκρατίας τότε – και μετά.



  • Αναζητώντας το ανύπαρκτο λείψανο του μαρμαρωμένου βασιλιά. Υπάρχουν ακόμα άτομα που πραγματικά πιστεύουν ότι… οι «μεγάλοι» [όποιοι και αν είναι αυτοί] θα «δώκουν πάνω στην Τουρκία» τζαι θα «την κάμουν κομματούθκια». Ως τωρά νόμιζα ότι τούτο το παραμύθι επούλαν το μόνο ο Λ. Μαύρος σαν συγκάλυψη των ενοχών του από το 74 – πε τζαι καλά οι κούρδοι θα κάμουν κράτος τζαι θα διασπάσουν την Τουρκία κ.ο.κ. Ύστερα ξύπνησε… Αλλά φαίνεται ότι μια μερίδα της δεξιάς, καθώς νοιώθει το έδαφος να σουζεται κάτω που τα ποθκια της, τζαι τους τοίχους να αποκτούν παράξενα shapes αρκέφκει να επιστρέφει στην νοσταλγική φαντασιοπληξία. Ίσως βέβαια να εν τζαι η προσέγγιση με την ακροδεξιά που κάμνει ολόκληρη την παράταξη να παραμιλά πκιον όπως την κόρη του Σύρου [τούτη έπιασε το παραμύθι του Ιγνατίου τζαι έκαμε το κομπολόι - εν σίουρη ότι οι ΗΠΑ εν έτοιμες για επίθεση στην Τουρκία – έσιει το η οικογένεια φαίνεται να μεν χαπαρίζει από ανάλυση συνεπειών τζαι γεωπολιτικής]. Οπότε για το καλό της ισορροπίας του δημόσιου λογού να αθθυμήσουμε ορισμένα πρακτικά ζητήματα:


1.    Η Τουρκία, λεβέντες τζαι λεβέντισσες, δεν πρόκειται να αλλάξει θέση γεωγραφικά. Γενικώς καμία χώρα εν μετακινείται – just in case που εν το καταλάβετε στο παραμιλητό σας. Οπότε get used στην πραγματικότητα μιας μεγάλης χώρας σε ένα κομβικό γεωπολιτικό σημείο: η Τουρκία είναι μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη και λόγω αυτής της γεωπολιτικής θέσης και λόγω του ότι έχουν πια σχέσεις εξάρτησης από αυτήν τόσο η Δύση [με τις βάσεις] όσο και η Ανατολή [είναι η πρόσβαση στη Μεσόγειο]

2.    Η Τουρκία είναι μια σχετικά συμπαγής πολιτισμικά χώρα με εξαίρεση ένα κομμάτι στα νοτιοανατολικά της, όπου κατοικούν οι κούρδοι – και αυτό το κομμάτι δεν τραβά πλέον για ανεξαρτησία. Οι κούρδοι είναι το κόμμα της αριστεράς της Τουρκίας… Οπότε ξεχάστε τους διαμελισμού και μάλλον get used στην ιδέα ότι εξελίσσεται μια πορεία σταθεροποίησης δημοκρατικών θεσμών με παλινδρομήσεις – αλλά συγκριτικά είναι μπροστά από τους υπολοίπους συμμάχους της Δύσης.

3.    Μέσα στα πλαίσια της ολοκλήρωσης του τέλους της δυτικής ηγεμονίας στην Ασία γενικά και ειδικά [στις αρχές του 21ου αιώνα] στην ανατολική Μεσόγειο [με την ήττα των δυτικών στην Συρία], η Τουρκία ελίχθηκε με εξαιρετική στρατηγική και αποτελεί σήμερα μέρος του μετα-ηγεμονικού [όσον αφορά την δυτική επίδραση] κόσμου. Με τις ανάλογες μετα-ηγεμονικές συμμαχίες άντεξε και σε μια οικονομική επίθεση των δυτικών. Το θέμα είναι οι υπόλοιποι πως προσδιορίζονται απέναντι της.
Ο Ερντογάν, σαν άλλος Α. Παπανδρέου, παίζει ένα παιχνίδι όπου τον παίρνει. Αλλά οι πιο πάνω τάσεις δεν εξαρτώνται από αυτόν  -- είναι ευρύτερες ιστορικές τάσεις στις οποίες τοσο ο Κεμαλ όσο και ο Ερντογαν είναι φορές παρα μοναδικές μορφές κοκ…



  • Όταν οι φούσκες σπάζουν και αφήνουν πίσω του μία συρρικνωμένη μιζέρια ψεμάτων: η είσοδος του τουρκικού πλοίου στην κυπριακή ΑΟΖ και η αποκάλυψη του κενού των θεαμάτων
    ή κοινώς,
    μας περικυκλώνει ναυτικά η Τουρκία και η κυβέρνηση μαζεύει συμπάθειες της μιας εβδομάδας… Την επόμενη εβδομάδα οι φίλοι μας κάνουν δήλωση στήριξης της Τουρκίας μέσω του ΝΑΤΟ…
    .

    Και τελικά, η ΕΕ μας είπε ότι «είναι μαζί μας», όπως λένε και στους Έλληνες άμα προκύπτει θέμα στο Αιγαίο – τζαι υγείαν… Τουλάχιστον τα φερέφωνα το προεδρικού [από τον Πιμπίσιη του Φιλελεύθερου μέχρι τον Πολίτη] δεν προσπάθησαν να μας πουλήσουν καμιά νέα φούσκα ανάλογων των θεαμάτων των τριμερών και τετραμερών [άραγε το ιορδανικό ναυτικό τι κάνει; ετοιμάζεται...;
    ]
    Και το άλλο του νούμερο, για το οποίο κτυπιέται η κόρη του Σύρου [από οικογενειακή παράδοση μάλλον], ο Νετανιάχου , που χάθηκε ρε παιδί μου… Δημοσιογραφία της πλάκας στο τετράγωνο: ενώ το τουρκικό πλοίο έμπαινε στην κυπριακή ΑΟΖ [ή τέλος πάντων αυτήν που διεκδικούμε μονομερώς] το Ισραήλ κτύπησε το κτήριο όπου βρισκόταν το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων …στην Γάζα, και μερικά ελληνικά σαιτ το παρουσίασαν σαν «αντίποινα»…. «για την παρουσία του «τουρκικού πλοίου στην κυπριακή ΑΟΖ».  Η λαφαζανιά σαν επάγγελμα… Ώστε έτσι πολεμά Ισραήλ; Μπροστά στα τουρκικά πλοία  παύει και βομβαρδίζει ένα σπίτι ενός δημοσιογραφικού πρακτορείου; Άσσιοιλε – μεγάλη δύναμη. Κατά τα άλλα η όλη διαμάχη είχε να κανει με την ανταλλαγές πυραύλων με την Χαμάς. Ούτε την Χαμάς εν τη κάμνει ζάφτι ο Νετανιάχου ρε.
    Άσε να μην πούμε για τις βαρύγδουπες αναλύσεις του Ιγνατίου που μας διαβεβαίωνε ότι αύριο μεθαύριο θα αστραφτεί εναντίον της Τουρκίας το Τραμπ, τζαι τελικά οι ΗΠΑ είπαν μας ότι.. υπάρχει πρόβλημα σε μια περιοχή που «διεκδικεί η Κυπριακή Δημοκρατία». Ώστε κ. Ιγνάτιου για τις ΗΠΑ το σκηνικό είναι θέμα «διεκδικήσεων»...? Εγκυρότητα Ιγνάτιου…
    https
    ://www.nato.int/cps/en/natohq/news_165855.htm?fbclid=IwAR3rnhXuDEXIOIIYzkJyGn_qPmqE-VgZU26SZnklXoB24Q2-GrV4wHeSocc



  • Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια της αυταπάτης; Και τωρα που η πραγματικότητα είναι πια ξεκάθαρη για τις συνέπειες της μετα το Κραν Μοντανα εποχής, και τις φούσκες για συμμαχίες κοκ, τι να κάνουμε τωρα που η είσοδο της Τουρκίας στην ΑΟΖ είναι ντε φάκτο γεγονός – και όταν όλοι απλά λένε να υπάρξει αυτοσυγκράτηση και συνεργασία για ακριβοδίκαιη κατανομή των πόρων του νησιού;
    Η κυβέρνηση διοχετεύει συνεχως πληροφορίες για συμφωνίες [για έρευνες και κόντρα έρευνες] με  εταιρείες για την ΑΟΖ. Βασικά προσπαθεί να μετατοπίσει από την πραγματικότητα της Τουρκικής εισόδου στην «διεκδικουμένη από τους ε/κ ΑΟΖ» όπως μας είπαν ντε φάκτο οι Αμερικανοί. Αλλά το πάγωμα είναι εμφανές πια. Για όσους απορούν πως βρισκόμαστε στην σημερινή κατάσταση, τα δεδομένα είναι απλά. Συνέβησαν 3 πράγματα και τώρα ζούμε τις συνέπειες τους – και δεν είναι ακόμα «εισβολή» που ζούμε, μάλλον κάτι αναμεσά στον βομβαρδισμό τη Τυλληρίας [σαν την πρώτη είσοδο της τουρκικής αεροπορίας συν Κύπρο [τώρα έχουμε είσοδο του ναυτικού – που ξεκίνησε το επεισόδιο στην «Σουπιά»] και περικύκλωση όπως μετά την 15 Ιουλίου και λόγο πριν την εισβολή της 20ης Ιουλίου.

    Τα 3 είναι τα εξής: Η πλήρης επικράτηση της Τουρκίας στο διεθνές επίπεδο μετά την παταγώδη αποτυχία των ελληνοκυπρίων να πετύχουν κάτι η έστω να μην χάσουν τοσο δραματικά στο Κραν Μοντανά, η εκμετάλλευση από την Τουρκία της προεκλογικής περιόδου και των προσφορών του Αναστασιάδη για αλλαγή βάσης συζήτησης, με την περικύκλωση της Κύπρου χωρίς να συναντήσει καμιά αντίδραση – αφού ο ίδιος ο ε/κ πρόεδρος ασχολείται με τα αλλα προσωπικά/ιδιωτικά θέματα, και τις ρατσιστικές δηλώσεις Αναστασιάδη για τους τουρκοκύπριους και το φυσικό αέριο που έπεισαν τους παντες [και τους τουρκοκύπριους] ότι ο άνθρωπος είναι αθεράπευτα κολλημένος στο παρελθόν και τους εθισμούς του…



  • Μια σύνοψη των  3 κινήσεων που έφεραν την Τουρκία να κάνει περίπατο στην θάλασσα γύρω από την Κύπρο:

1.    Η αποτυχία στο Κραν Μοντανά χρεώθηκε πρακτικά στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Μπορεί για λόγους αβρότητας να κρατήθηκαν κάποιες ίσες αποστάσεις αλλά ουσιαστικά και οι ευρωπαίοι και ο ΟΗΕ είχαν καταγράψει την πρωτοφανή αγένεια του Αναστασιάδη [μέχρι και η ημέτερη του εφημερίδα ο Πολίτης το παραδέχτηκε] η οποία συνεχίστηκε μετα και με την συμπεριφορά απέναντι στον Άιντα, αλλά και την συνεργασία του με τον Κοτζιά για να μην κλείσει η συμφωνία - και μήπως και πάει καν ο Τσίπρας στο Κραν Μοντανά, μπας και… Οπότε, όπως φάνηκε και από τις ευχαριστίες του Γκουτέρες στην Τουρκία, η Τουρκία είχε πετύχει μια πρωτοφανή ανατροπή – τώρα πια ήταν οι ελληνοκύπριοι που ήταν κατηγορούμενοι. Αν το 2004 υπήρχε μια υπόσχεση ότι θα βρισκόταν κάτι σύντομα μετά το «όχι» [αφού ο Τάσσος μόλις είχε αναλάβει] τώρα πια ήταν ξεκάθαρο ότι ο Αναστασιάδης κορόιδευε, έλεγε ασύστολα ψέματα και απλά ήθελε διαιώνιση της διαδικασίας. Όπως το πραξικόπημα έφερε την εισβολή η ατσαλοσύνη και η βλακεία [το άλλη λέξη να χρησιμοποιήσεις για την πιστή μερικών ότι με το να κάνουν προπαγάνδα στο εσωτερικό θα άλλαζαν την εικόνα που είχαν φτιάξει στο εξωτερικό;] των χειρισμών στο Κραν Μοντανά. Αν ο Αναστασιάδης δεν ήθελε να κλείσει η συμφωνία όφειλε [όπως ο ίδιος είχε πει για τον Τάσσο το 2004, να φροντίσει να μην φτάσει το θέμα στο Κραν Μοντανά. Έχασε και παρέδωσε το διεθνές πλεονέκτημα στην Τουρκία.

2.    Ακολούθως η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε την προεκλογική περίοδο, και τις προσπάθειες του Αναστασιάδη να την καλοπιάσει [διότι αυτό έκανε και μαλιστα με χυδαία δουλοπρέπεια] ρίχνοντας ατάκες για «βόρεια ΑΟΖ» ή κάνοντας προσφορές για «άλλες λύσεις» [δυο κρατών κοκ] δίνοντας στην Τουρκία να καταλάβει ότι δεν τον ενδιέφερε τίποτα άλλο εκτός από το φυσικό αέριο στο νότο – και, όπως φαινόταν και από την διακυβέρνηση του του, το προσωπικό οικογενειακό όφελος. Άρα η Τουρκία τον άφηνε να κάνει υπόγειες προσφορές, έφτιαχνε τις σχέσεις της με τον περίγυρο της [και ιδιαίτερα με την Ρωσία] και άρχισε να σφίγγει σταδιακά τον κλοιό. Ο Αναστασιάδη αποδείχτηκε ότι δεν είχε τίποτα στο χέρι… ήταν τόσο  εύκολος, όσο και οι ιδεολογικοί οικογενειακοί πρόγονοι της 15ης Ιουλίου.

3.    Το κερασάκι στην τούρτα, ο Αναστασιάδης το πρόσφερε με την ρατσισμό του απέναντι στους τουρκοκύπριους και την αμίμητη βλακεία [τι άλλο να την ονομάσεις] να πει δημόσια ότι οι τουρκοκυπριοι δεν πρέπει να έχουν ρόλο σε θέματα που αφορούν το φυσικό αέριο [και ανάφερε την πιθανότητα του eastmed]. Με εκείνες τις δηλώσεις έχασε και την όποια στήριξη από την τουρκοκυπριακή πλευρά [ο Ακιντζιή είχε διαφοροποιηθεί από την Τουρκία σε αρκετά θέματα αλλά ο Αναστασιάδης αποδείχθηκε πια ένας αφερέγγυος καιροσκόπος με ένα υφέρπων ρατσισμό από την εποχή του πατέρα του] αλλά πρόσφερε και στην Τουρκία πια την τελειά δικαιολογία ότι οι ελληνοκύπριοι δεν σκόπευαν πραγματικά να μοιραστούν το φυσικό αέριο αλλά να το χρησιμοποιήσουνε μονομερώς – άρα η Τουρκία δικαιούται να διεισδύει και την δική της ΑΟΖ και να ενεργεί προς το συμφέρον των Τουρκοκυπρίων.
Με αυτές τις 3 κινήσεις, η Τουρκία έχει πια το πάνω χέρι διότι οι ελληνοκύπριοι είναι πια εγκλωβισμένοι ναυτικά, κανένας δεν θεωρεί ότι φταίει η Τουρκία για το όποιο αδιέξοδο [ούτε καν η ΕΕ] και για τους περισσοτέρους η αρνητική εικόνα που έχει δημιουργήσει ο Αναστασιάδης για τον εαυτό του, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο να θεωρούν την ελληνοκυπριακή πλευρά αφερέγγυα. Και ο ίδιος ο Αναστασιάδης άλλωστε τώρα πια φαίνεται να ελπίζει μόνο στο να εξασφαλίσει κάποια συμφέροντα για τους ημέτερους του από το φυσικό αέριο – στο κυπριακό τα έχει χαρίσει όλα τα αλλά στην Τουρκία.
Η ανατροπή της πιο πάνω εικόνας απαιτεί ουσιαστικά την δημιουργία ενός μπλοκ με τους Τουρκοκυπρίους και την διαδικασία λύσης. Διαφορετικά η Τουρκία θα επιβληθεί στην βόρεια Κύπρο που θα μετατραπεί σε πλειοψηφικό μέρος της Κύπρου, και αναπόφευκτα θα επεκταθεί στο νότο μετατρέποντας του ε/κ σε μειοψηφία σταδιακά. Παράλληλα η Τουρκία θα μετατρέπει  την διαφορά σε καθαρά ζήτημα συνδιαχείριση του φυσικού αεριού – και κανένας δεν αμφισβητεί το δικαίωμα της, και σιγουρά το δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων.


  • Η είσοδος της Τουρκίας στο χώρο που διεκδικεί η Κυπριακή Δημοκρατία θα συνεχιστεί σε άμεση συνάρτηση με το πώς υποβαθμίζεται η δικοινοτική πολιτεία σε κοινότητα. Ιδού λοιπόν και η σωστή διάσταση της ατάκας του Τάσσου «παρέλαβα κράτος δεν θα παραδώσω κοινότητα.» Μόνο που τότε η διαπραγμάτευση ήταν για κράτος [σε μετεξέλιξη ομοσπονδιακό] ενώ τώρα επί Αναστασιάδη ουσιαστικά έχουμε μετατροπή σε κοινότητα από μια πολιτική που δεν δείχνει να κατανοεί το πλαίσιο και οποιαδήποτε σχέση αιτίας και συνεπειών.

    Στο θεσμικό επίπεδο οι ελληνοκύπριοι θα πρέπει μέσα από τους υπάρχοντες θεσμούς κόμματα, Βουλή κοκ] να βρουν τρόπο να διαμορφωθεί πια μια συλλογική ηγεσία η οποία να βρει τρόπο συνομιλίας με του Τουρκοκυπρίους και πάλι και να επαναφέρει τον ΟΗΕ σαν το βασικό πλαίσιο προστασίας της Κύπρου. Και σε αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχει επιστροφή από Οσα έχουν ήδη κατοχυρωθεί για τις 2 κοινότητες.
    Κάθε υπαναχώρηση είναι μια πάσα στην Τουρκία – και η Ιστορία είναι εκεί και κανένας/καμία δεν μπορεί πια να καμώνεται ότι δεν καταλαβαίνει.
    Ο Αναστασιάδης είναι εμφανές ότι δεν μπορεί. Δεν καταλαβαίνει το διεθνές πλαίσιο - φαίνεται να νομίζει ότι τα κολπάκια που χρησιμοποιεί στο εσωτερικό με βασικό μηχανισμό την εξαγορά και την υπόσχεση ανταλλαγμάτων, λειτουργούν και στο εξωτερικό στο προσωπικό επίπεδο στο οποίο φαίνεται να κινείται μονιμά. Δεν καταλαβαίνει ότι δεν τον λαμβάνει κανείς υπόψη σοβαρά διεθνώς. Η συμπεριφορά του με άξονα το προσωπικό ιδιωτικό όφελος μπορεί να του απέφερε εκατομμύρια σαν οικογένεια μέσω του δικηγορικού του γραφείου [και πριν και κατά την διάρκεια της προεδρίας του] αλλά διεθνώς αντιμετωπίζεται σαν ένα καιροσκόπος ο οποίος μπορεί να εξαγοραστεί [ακριβώς γιατί το μέγεθος του είναι ασήμαντο – και φυσικά δεν μπορεί να εξαγοράσει αυτός άλλους – μέσο είναι όχι «παίκτης»], να εκβιαστεί ή να αγνοηθεί. Οι προσφορές του λ.χ. στην Τουρκία [και για δυο κράτη από ότι ακούαμε] απλά έδειξαν στο Τουρκικό κράτος ότι έχουν να κάνουν με ένα τύπο που δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ευρύτερη εικόνα, φτάνει να στηθεί ένα παρασκήνιο που θα του δώσει τρόπους να ελιχθεί…Το μήνυμα που πηρέ η Τουρκία, ήταν ότι με τέτοιο τύπο όλα γίνονται… Και στο εσωτερικό πια παρά τις εξαγορές ΜΜΕ και συμβούλων /δικτύων δημοσιογράφων, θεωρείται πια γενικώς αφερέγγυος και η γνωστή εμπάθεια με την οποία λειτουργεί σαν υποκατέστη της αδυναμίας του για ανάλυση και λογική συμπεριφορά, δείχνουν ότι είναι ένα πρόβλημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σαν τέτοιο για το υπόλοιπο της θητείας του.
    Στο επίπεδο της κοινωνίας και της καθημερινότητας, μόνο η πρακτική της διεύρυνσης της επανένωσης μέσω των κινήσεων από τα κάτω λειτουργεί πια. Και σε αυτό το πλαίσιο μια μαζική τουρκοκυπριακή ψήφος θα βοηθούσε…



  • Έργα και ημέρες της Συναγερμικής προεκλογικής:
    «Κοιτάζετε το μέλλον σαν υπόσχεση, για να μην καταλάβετε ότι σας επιστρέφουμε στο παρελθόν
    »: με το ρουσφέτι των κουμπάρων, με το ξεπούλημα της γης της μικροϊδιοκτησίας σε ξένους ή τους ημέτερους [τους επιχορηγημένους από το κράτος όπως τους ημέτερους τραπεζιτικούς ή που έβγαλαν τα εκατομμύρια πριν το κούρεμα γιατί ήξεραν προνομιακά], και την επιστροφή στην περίοδο όπου οι άνθρωποι ζούσαν με τον φόβο – της δόσης του δάνειου [τότε ήταν οι τοκογλύφοι, σήμερα είναι το τραπεζιτικό ολιγοπώλιο που έστησε ο Χάρης και η συναγερμική παρεΐτσα], ή την αδυναμία πληρωμής βασικών αναγκών…



  • Ας δούμε τώρα και τον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας των ψεμάτων του Χάρη και των ημέτερων του: κτυπάμε ρέστα ανάμεσα στους φτωχότερους της ΕΕ.. «Έχετε δει το οικονομικό θαύμα; Κάποιοι αρνούνται να το δουν!... :)»
    Τζαι ανάμεσα σε αυτούς που αρνούνται τυχαίνει να είναι τζαι η Ευρωπαϊκή στατιστική Υπηρεσία, σύμφωνα με την οποία η Κύπρος είναι μια από τις 5 χώρες της ΕΕ με τα ψηλότερα ποσοστά υλικής στέρησης

    https
    ://in-cyprus.com/cyprus-5th-highest-severe-material-deprivation-rate-in-eu/

Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της τάσης είναι η αδυναμία ναπληρώσει κάποιος/α γιατουλάχιστον 4 από ταακόλουθα: pay their bills on time, keep their home adequately warm, face unexpected expenses, eat meat (or fish or the vegetarian equivalent) regularly, take a one week holiday away from home, a TV, a washing machine, a car, a telephone..



  • Όπα ξεκινούν οι έρευνες για τα σκάνδαλα του Χάρη και των διορισμένων του… Τα σέβη μας κύριε Κώστα Κληρίδη. Και Τα διαφημιστικά πακέτα των ΜΜΕ στο τραπέζι:

    Η ανακοίνωση της εισαγγελίας έθεσε δυο ομάδες θεμάτων: παρατυπίες σε μια σειρά από ΣΠΕ πριν το 2013, οι οποίες θα διερευνούν επίσης, αλλά η βασική εστίαση ήταν τα 7 σημεία της περιόδου μετά το 2017 τα οποία οδήγησαν [με βάση και τα πόρισμα πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η εισαγγελία] στην διάλυση του Συνεργατισμού… Το ενδιαφέρον ήταν η προσπάθεια συγκάλυψης του Χαρούλη. Ο πιο γραφικός, ως συνήθως τα τελευταία χρόνια, ήταν ο Πολίτης: αφού έριξε τίτλο μόνο για τα συνεργατικά πριν το 2013, και ανάλωσε το πρωτοσέλιδο κείμενο του σε αυτό το θέμα, στην τελευταία γραμμή μας έριξε και την διαβεβαίωση [εκ μέρους του Χάρη ή των συντακτών;..:)] ότι τα αδικήματα δεν αφορούν τον Χάρη… Μπα. Αφου η ανακοιωση της Εισαγγελίας αφορούσε την έναρξη ερευνών – πως ξέρει ο Πολίτης ότι δεν θα εμπλέκεται ο Χάρης; Προκαταβολικό ξέπλυμα…;


    Και πως δηλαδή βρέθηκε ο Χατζηγιάννης εκεί; Ποιος τον πήρε από την κατάσταση που ήταν υπό έρευνα και τον έβαλε επικεφαλής στον Συνεργατισμό – και γλύτωσε από εκείνη την έρευνα για παρατυπίες;  Και δεν ήξερε ο Χάρης  για τις ευνοιοκρατικές διαγραφές δανείων; Τις ενέκρινε η όχι;. Μπαίνει βαθιά το πόδι του Χάρη μέσα… Και ο Φιλελεύθερος με τον Χατζηβασίλη προσπάθησε να υποβαθμίσει την πραγματική έρευνα – διότι το πόρισμα ήταν σαφές: η διάλυση ήταν προϊόν της περιόδου μετά το 2013. Της περιόδου του Χάρη και τους Χατζηγιάννη.
    Ένα στοιχείο που μάλλον πάγωσε λίγο τα ΜΜΕ μας είναι και το σημείο 5 πιο κάτω- την διερεύνηση δηλαδή των διαφημιστικών πακέτων και ιδιαίτερα βέβαιά όσων δοθήκαν το 2017-18 ενώ έκλεινε ο Συνεργατισμός..
    Ιδού λοιπόν η αρχική λίστα από το stockwatch που ήταν πολύ πιο αντικειμενικό για την συγκριτική αξία/σημασία των ερευνών – με σχόλια για το ποιους αφορούν.


1.       Τις συνθήκες υπό τις οποίες διεγράφησαν €63 εκ. που αφορούν 19 περιπτώσεις Μη Εξυπηρετούμενων Χορηγήσεων (ΜΕΧ), (ενδεικτικά σελ. 302-304 της Έκθεσης). [το θέμα αφορά την διοικητής Χατζηγιάννη και τον Χάρη άμεσα – σύμφωνα με τα τεκμήρια ήξερε και παρακολουθούσε τα δεδομένα]

2. Τις 16 περιπτώσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων (Έρευνα Εσωτερικού Ελέγχου της Επιτροπείας της ΣΚΤ, (ενδεικτικά σελ. 305-316 της Έκθεσης).
  Συγκεκριμένα να διερευνηθούν τα εξής : α. Επιτόκια, β. Επάρκεια εξασφαλίσεων, γ. Οι καθυστερήσεις στην αποπληρωμή των δανείων, δ.  Τήρηση των όρων των συμφωνιών, Διαδικασία Είσπραξης των καθυστερημένων οφειλών στις περιπτώσεις Μη Εξυπηρετούμενων Χορηγιών (ΜΕΧ). [Αυτό αφορά πιο άμεσα στην διοίκηση Χατζηγιάννη και τους άμεσα εμπλεκομένους – και βέβαια στους έκαναν παρέμβαση/εις]

3. Το ενδεχόμενο διάπραξης ποινικών αδικημάτων που σχετίζονται με την παράνομη υπερχρέωση τόκων. [πολύ ωραίο αυτό –να γίνει διερεύνηση και μετά να επεκταθεί και στις άλλες τράπεζες του ολιγοπωλίου]

4. Οι συνθήκες της διεκδίκησης και έγκρισης εξόδων φιλοξενίας, εξόδων ταξιδιών στο εξωτερικό, κ.α., συμπεριλαμβανομένης της παραχώρησης και χρήσης εταιρικών πιστωτικών καρτών.  [Αυτό αφορά ολόκληρη την παρεΐτσα του Χάρη και του Χατζηγιάννη – ιδιαίτερα και προσωπικά τον δεύτερο]

5. Ο τρόπος ανάθεσης και/ή χειρισμού κονδυλίων για διαφήμιση.
  [Εδώ είναι το μαργαριτάρι που πάγωσε τα ΜΜΕ… θα γίνει επιτέλους διερεύνηση και θα μάθουμε που πήγαν εκείνες οι εκατοντάδες χιλιάδες που πετάχτηκαν στο τέλος του Συνεργατισμού… Και είναι ιστορική αυτή η έρευνα, αφού θέτει μια ιστορική πρώτη για επέκταση και αλλού μετά… J]
               
6. Οι συνθήκες διαπραγμάτευσης και υπογραφής της συμφωνίας μεταξύ της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας και του Ισπανικού οίκου
Altamira, συμπεριλαμβανομένου και του ρόλου που διαδραμάτισαν πρόσωπα στην συνομολόγηση της. [Αφορά άμεσα τον Χατζηγιάννη, και τον περίγυρο του, και στο βάθος και πάλι Χάρης]

7. Οι συνθήκες αγοράς υπηρεσιών που αφορούν σε αμοιβές €37 εκ. όπως περιλαμβάνονται στον Πίνακα στις σελ. 470-477 της Έκθεσης. [και εδώ πλην της διοίκησης Χατζηγιάννη, αφορά και τον Χάρη που επέβλεπε και τον κουμπάρο του τον Σταυρινίδη, όπως και τον Δ. Διονυσίου που είχε καθεστώς δημοσίου υπάλληλου με μπόνους από τον Συνεργατισμό

http://www.sigmalive.com/news/oikonomia/526360/sktodysseaso-dionysiou-plironetai-apo-ypoik-kai-skt]


  • Και ο Πολίτης κοιτάζει μόνο πριν το 2013…  Ο καθένας με το άγχος του και την εμμονή να κοιτάζει το δάκτυλο αντί το φεγγάρι που δείχνει το δάκτυλο.
    https://politis.com.cy/politis-news/kypros/oi-27-trypies-spe-poy-voyliaxan-to-karavi/?utm_source=nl&utm_medium=nl&utm_campaign=nl

    Βέβαια είναι υπερβολικό το να αναζητά κάνεις εγκυρότητα για τα τραπεζιτικά σκάνδαλα από την εφημερίδα που αναλώθηκε από το 2012 να ζητά περιορισμό των συζητήσεων για τα σκάνδαλά των τράπεζων ή μετά να προσπαθεί να μετατοπίσει την όποια συζήτηση. Η να ελπίζει κανείς ότι ο Πολίτης θα καταφέρει έστω και μια φορά να μην παραπλανήσει σε αναφορά της Εισαγγελίας με τον Κ. Κληρίδη σαν Γενικό Εισαγγελέα.

    Πολέμησε όσο μπορούσε και το πόρισμα για τον Συνεργατισμό αλλά δεν τα κατάφερε να το λογοκρίνει. Οπότε δεν είναι και τυχαίο ότι καμώνεται ότι δεν ξέρει το βασικό συμπέρασμα της έρευνας πάνω στην όποια βασίστηκε η διερεύνηση της Γενικής Εισαγγελίας: ότι η βασική ευθύνη για την διάλυση του Συνεργατισμού ανήκει στους υπευθύνους μετά το 2013.
    Ε πώς να παρουσιάσει στα θύματα τα όποιά χειραγωγεί ο Πολίτης, την πραγματικότητα – ότι ανοίγονται 7 έρευνες και οι μισές από αυτές εχο0υν να κάνουν με την εποπτεία η τους διορισμούς [και τις άμεσες σχέσεις] του Χάρη Γεωργιάδη… Οπότε πούλησε πάλι το παλιό παραμύθι… Της εποχής που ο Πολίτης καθόριζε την ατζέντα… Σήμερα, είναι πια κωμική η εικόνα των αλλεπάλληλων υπεκφυγών. Και πως δηλαδή να παρουσιάσει η εν λόγω εφημερίδα αντικειμενικά την ουσία της έρευνας αφού αγγίζει και τα διαφημιστικά πακέτα στα ΜΜΕ. Και ο Πολίτης είναι τεκμηριωμένα [και με δικαστική μαρτυρία] ιστορικά εμπλεκόμενος… Άντε να δούμε τι θα βγάλει και αυτή η έρευνα.Πάντως ένα ακόμα γύρο απωθημένων με τον Κώστα Κληρίδη που δεν συγκάλυψε, δεν θα τον βγάλει περίπατο η «Εφημερίς» [λογοπαίγνιο για το όνομα της εφημερίδας του Πολύκαρπου Ιωαννίδη στα τέλη της δεκαετίας του 1940.. :)]

  • Έτσι για να έχουμε υπόψιν τι περιμένει την κοινωνία μετά τις εκλογές – τι θα πληρώσει η κοινωνία από την πολιτική του Χάρη…
    "Πέραν του 75% των μη εξυπηρετούμενων δανείων των νοικοκυριών δεν καλύπτεται από το «Εστία», αφού είτε δεν πληρούν τα κριτήρια του σχεδίου είτε οι δανειολήπτες δεν θεωρούνται βιώσιμοι από τις τράπεζες για σκοπούς αναδιάρθρωσης, λόγω των χαμηλών τους εισοδημάτων. Μάλιστα τα στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας δείχνουν ότι επίκειται μεγάλο κύμα εκποιήσεων μετά τις ευρωεκλογές, όταν αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή και το νέο σύστημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών."


    https://dialogos.com.cy/megalo-kyma-ekpoiiseon-meta-tis-eyroekloges/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook&fbclid=IwAR06s1vAvj6OeiihCC1ne5uaobVLbp2x8DvWXdHarDw0PpTQweKBh5D7MCk

  • Δίκη για τον θάνατο του Κ. Παπακώστα ή οι αθλιότητες ενός Ιωνά χωρίς καρέκλα και χωρίς φύλο συκής: απαγόρευσαν στον Παπακώστα να περπατήσει 100 μέτρα για να πάει στην εκκλησία το Πάσχα – αυτοί που σκίστηκαν πολλαπλώς να στείλουν το Νεοκλέους στο μέλαθρο σε άλλη πόλη

    Θα δούμε λοιπόν και τον Χάρη σε δίκη αλλά και τον Ιωνά τελικά – για την δολοφονία [τι άλλο είναι η σκόπιμη παράβλεψη 3 ιατρικών γνωματεύσεων για επικείμενο θάνατο – ενώ του απαγορευόταν  έστω και λίγο περπάτημα] …Το δηλητήριο του Μαρί που σκότωσε το παιδί στους Τρούλλους, κυκλοφορούσε και στις φλέβες του Ιωνά όταν ..δεν αποφάσιζε να κάνει το καθήκον του.


    «Με τρεις ιατρικές γνωματεύσεις του ιατροσυμβουλίου ότι επερχόταν ο θάνατός του, αρνείτο πεισματικά να δώσει την έγκρισή του να πάει στην εκκλησία εκατό μέτρα μακριά με τη συνοδεία δεσμοφύλακα. Αρνήθηκε πεισματικά να μας επιτρέψει, παρά τις προσωπικές επαφές που είχα μαζί του, να τον αφήσει να περπατά λίγο έξω από το νοσοκομείο. Εκεί δεν ξύπνησε μέσα του η πολιτική ευαισθησία; Έπρεπε να τον αφήσουν να πεθάνει; Έναν άνθρωπο που ανάλωσε τη ζωή του στους αγώνες της Κύπρου τον άφησαν να πεθάνει με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε».
    Ο απαγγελτικός λόγος από τον αδελφό του μ. Κώστα Παπακώστα, Ι. Παπακώστα, στη διάρκεια εκπομπής, την περασμένη Τρίτη, στον τηλεοπτικό σταθμό «Άλφα»

    https://dialogos.com.cy/sto-dikastirio-o-ionas-tha-klithei-na-logodotisei-gia-tis-synthikes-thanatoy-k-papakosta/

  • Η φτήνια του ΔΗΣΥ σαν δημόσιο έκθεμα με ενδιαφέρον εξαπτέρυγα όπως τους Λεβέντ βορείως και εκκωφαντικές σιωπές νοτίως:

    Η επίθεση εναντίον του Νιαζί ήταν οργανωμένη από τον ΔΗΣΥ και είχε και ξεκάθαρο στόχο – την μετατόπιση της έμφαση από τα σκάνδαλα, τις παραιτήσεις κοκ, και την μεταφορά της εστίασης στον «Τούρκο» που θα πιάσει την «ευρω-έδρα». Η αισχρότητα πηγάζει από το γεγονός ότι πριν από αυτήν την προεκλογική δεν είχαν κανένα πρόβλημα με τον Νιαζί σαν άτομο, σαν πολιτική μορφή που πέρασε το τοίχος, ή σαν ακαδημαϊκό. Ξαφνικά άμα έκοψε μέσα ο ΔΗΣΥ εφκάλαν περίπατο, χωρίς ίχνος ενδοιασμού, τον πιο χυδαίο ρατσισμό. Τζαι ακόμα σιηρότερα εν εφκήκεν ένας, μια, να πει «αντροπή ρε». Τίποτε… Η ασημαντότητα του/της κάθε διαττοντα αστερα σαν
    generic πατέντες θεαματικής ατάκας τζαι πειθήνιας υπακοής στο κομματικό καθήκον. Τζαι να ήταν τουλάχιστον κανένα κόμμα έστω ιδεολογίας – να πεις άτε... Αλλά δαμαί φαίνεται να έχουμε πειθήνιους του κόμματος της αρπαχτής.

    Ο μόνος που διαφοροποιήθηκε δημόσια τζαι έντονα ήταν ο Κωνσταντίνου του Πολίτη. Τουλάχιστον τούτος εν άντεξε. Ή μπορεί να πουλά το σενάριο «Στυλιανίδης». Ότι τζαι να ένει... Αλλά οι υπόλοιποι σιωπή. Τζαι αθθυμίζουμεν το σκηνικό – ξεκίνησε με την κόρη του Σύρου να σαλαβατά με παιδιάστικες ανοησίες [«θα θυμώσουν οι ευρωπαίοι γιατί θα εκλέγει τούρκος, ενώ οι ευρωπαίοι τα έχουν με την Τουρκία» – μα πόσο πιο κωμικό μπορεί να γίνει αυτό το άτομο; Τζαι πραγματικά στον ΔΗΣΥ θα στείλουν αυτήν την αχαπαροσύνη στην Ευρώπη τζαι νομίζουν ότι εν «ευρωπαϊκή» τούτη η ρητορική;..:)] τζαι παρέλαση ρατσιστικής άγνοιας ακόμα τζαι για το σύνταγμα [Η «Κυπριακή Δημοκρατία των ελλήνων της Κύπρου» - υπάρχει κάτι πιο ρατσιστικό ανάμικτο με την πλήρη αγνοια;]. Με
    background την δήλωση Αναστασιάδη για δανεικές ψήφους.

    Μετά εμπήκε τζαι ο Αβέρωφ στο χορό – ερώταν [με την σοβαροφάνεια της λαφαζανιάς του θεάτρου που παίζει κάθε φορά που αλλάζει νούμερο] αν ο Νιαζί θα αντιπροσωπεύει τους Τουρκοκύπριους ή την Κυπριακή Δημοκρατία. Μετά μπήκε στην παράσταση τζαι ο κασέτας Χριστοφόρου να αμφιβάλει αν ο Νιαζί θα εκπροσωπούσε έστω τους τουρκοκύπριους ή την Τουρκία. Τζαι την βοήθεια στο ακροδεξιό παιδάκι την πρόσφερε [ε τώρα πκιον, φύλο συκής εν έσιει κοπέλλια – αν τούτος εν προσφέρει υπηρεσίες εν ψωνάρα] ο Λεβέντ που έφκηκε να κατηγορήσει τζαι τον Νιαζί τζαι το ΑΚΕΛ. Όλοι αυτοί [και ο Λεβέντ φυσικά] στην υπηρεσία ενός θεάματος μετατόπισης - που τελικά εν φαίνεται να ετράβησεν ευρύτερα [ούτε καν ο Φιλελεύθερος..:)] - τώρα πόσο έπαιξε στους υποστηρικτές της λύσης του ΔΗΣΥ θα φανεί.

    Αλλά τι σιωπή από τόσους και τόσους, ΜΜΕ και εύκολους στην ατάκα. 215 χρόνια ψέματα… Ξυπνάτε ρε. Αυτός είναι ο ΔΗΣΥ τζαι ούτε το φύλο συκής «Κληρίδη» εν περνά πκιον. Τζαι ετοιμάστε τα γιαούρτια την επόμενη φορά που θα έρτουν να σας πουλήσουν ευαισθησία για λύση ή άποψη για τον… εθνικισμό. Η σιωπή των αμνών μιλά πολύ περισσότερο από τις ατάκες της φτήνιας…

  •  Άκουσα τον Νιαζί να λαλεί ότι του οφείλει μια απολογία ο Αβέρωφ…
    Κάνεις λάθος Νιαζί. Κάνεις λάθος ότι ο Αβέρωφ, ο Αναστασιάδης κ.ο.κ. ήταν ποτέ ειλικρινείς μαζί σου. Σε χρησιμοποιούσαν – όπως τώρα χρησιμοποιούν εκείνο το κωμικό πια νούμερο τον Λεβέντ. Και είναι λάθος να περιμένεις απολογία από αυτούς… [Υ.Γ. Ο Νιαζί ιδεολογικά δεν είναι αριστερός – είναι ένας κεντρώος, περισσότερο κεϋνσιανός της γερμανικής σχολής. Σε αναλογία, πολιτικά, όπως τον Μαλά. Φιλοσοφικά είναι ένα είδος χεγκελιανού – εξού και η «ολική Κύπρος». Και σίγουρα είναι φεντεραλιστής – και στην Κύπρο και στην Ευρώπη. Το κοινό του με τη αριστερά είναι το κυπριακό – και σε αυτήν την συγκυρία και ευρύτερα.]


  • Καθώς άκουγα κάθε μέρα και ένα νέο νούμερο του ΔΗΣΥ να παρελαύνει για να πουλήσει τον ίδιο φτηνό ρατσισμό που οδήγησε στα εγκλήματα των μαζικών τάφων στο παρελθόν [ίδια λογική: οι τούρτσιοι εν ούλλοι ίδιοι, άρα ας τους σφάξουμε ούλλους, γέρους μωρά, άντρες, γυναίκες] ένοιωσα ένα θυμό να ξεπερνά την αηδία για τους ξεδιάντροπους. Θυμήθηκα εκείνο το ντροπαλό ύφος των Τουρκοκυπρίων, σχεδόν απολογητικό, καθώς περνούσαν στο νότο το 2003. Μετά την ειλικρίνεια του βλέμματος που την είδαν τόσοι και τόσοι, που καμωνόταν και ο ΔΗΣΥ ότι είδε και κατάλαβε – και τώρα να αντιμετωπίζουν ακόμα τζαι τον Νιαζί έτσι; Τί θα ένοιωθαν εκείνοι οι άνθρωποι μόλις βόρεια της γραμμής… Θυμήθηκα το σχεδόν πονεμένο βλέμμα εκείνης της κοπέλας στο βιβλιοπωλείο της βόρειας Λευκωσίας λίγο μετά το 2004: «Αν δεν μας θέλετε, να μας το πείτε…»
    Και τώρα, 15 χρονιά μετά, πάλι αυτό;

    Θυμήθηκα ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Σαλμάν Ρουσντί «Σατανικοί στίχοι» [ένα βιβλίο για την εμπειρία του ξένου, του Άλλου]:
    «Ένοιωσε τη γέννα αυτής της αδυσώπητης οργής που θα έκαιγε μέσα του χωρίς να ελαττώνει για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, που θα εξάτμιζε την παιδική του λατρεία του πατέρα, και θα τον έκανε μοντέρνο άνθρωπο, που θα έκανε ότι καλύτερο μπορούσε, από εδώ και μπρος να ζήσει χωρίς Θεό οποιουδήποτε είδους… τις χειμωνιάτικες βραδιές αυτός που δεν είχε κοιμηθεί πάρα κάτω από ένα σεντόνι, κοιμόταν τώρα κάτω από βουνά μαλλιού και ένοιωθε σαν φυσιογνωμία σε αρχαίο μύθο καταδικασμένος από τους θεούς να έχει βράχο να πιέζει πάνω στο στήθος του… και τότε ήταν που άρχισε να παίζει θέατρο, να βρίσκει μάσκες που αυτοί οι τυπάδες θα αναγνώριζαν, χλωμές μάσκες, μάσκες κλόουν, μέχρι που τους έπεισε ότι ηταν εντάξει, ότι ήταν και αυτός άνθρωπος σαν και αυτούς. Τους κορόιδευε με τον ίδιο τρόπο που ένα ευαίσθητο ανθρώπινο ον μπορεί να κοροϊδέψει γορίλλες να τον δεχτούν στην οικογένειά τους, να τον χαϊδεύουν και να τον αγκαλιάζουν και να του μπουκώνουν μπανάνες στο στόμα..»

  • Τα αναπόφευκτα – η δαιμονοποίηση του ανθρώπου που περνά το συρματόπλεγμα και η μαζική τουρκοκυπριακή ψήφος σαν παρεμβολή της πραγματικότητας του κοινού χώρου, της Κυπριακής Δημοκρατίας που βασίζεται και οι διαχειριστές της επικαλούνται το κοινό σύνταγμα…

    Ίσως να ήταν αναπόφευκτο ότι ο Νιαζί σαν ένα από τα πρώτα άτομα που πέρασαν το τείχος και έζησε σαν ξένος στο νότο [σαν  απόδειξη ότι μπορούσαν οι Τουρκοκύπριοι που ήταν εγκλωβισμένοι στην βόρεια Κύπρο μετά το 74, να ζήσουν ξανά με τους ελληνοκύπριους] και σαν προδότης για τους εθνικιστές της κοινότητας του [και όταν τα όργανα του φανατισμού που εξυπηρετούν ξένα κράτη έχουν την μικροπρέπεια σε βρίζουν σαν «προδότη» τότε είναι τίτλος τιμής] θα ζούσε την διάχυση της επαφής των δύο κοινοτήτων σαν ένα κομβικό σημείο που αποκάλυπτε  και την δυναμική της επαφής, αλλά και τις καιροσκοπικές αντιδράσεις που θα έφεραν στην επιφάνεια τον ρατσισμό από την ιστορική ντουλάπα μερικών. Τώρα πια η πιθανότητα μαζικής τουρκοκυπριακής ψήφου είναι εκεί σαν εξίσου αναπόφευκτο δεδομένο [τώρα ή μετά] – το έκανε πραγματικότητα η υποψηφιότητά Νιαζί, αλλά και η ρατσιστική εκστρατεία του ΔΗΣΥ. Είναι το μέλλον  - και θα το περάσουμε και αυτό…

  • Το καθήκον για μαζική τουρκοκυπριακή ψήφο: Ελπίζουμε οι Τουρκοκύπριοι να κατάλαβαν τι έγινε – και τις συνέπειες. Η εκστρατεία ενάντια στο Νιαζί είναι μια απόπειρα να τους αφαιρέσουν το δικαίωμα σε ψήφο. Να ψηφίσουν μόνο μερικοί για ακίνδυνα νούμερα που εγκρίνει το ελληνοκυπριακό βαθύ κράτος. Κατά τα άλλα θέλουν τους Τουρκοκύπριους σε ένα καθεστώς όπως του αφροαμερικανούς του αμερικανικού νότου μέχρι το 1960, οι οποίοι είχαν τυπικά το δικαίωμα ψήφου, αλλά μέσα από το θεάματα της Κου Κλουξ Κλαν φοβόντουσαν να ψηφίσουν. Το ίδιο κόλπο προωθούσε και η ισραηλινή ακροδεξιά ενάντια στους παλαιστίνιους στις τελευταίες εκλογές. Είναι θέμα αξιοπρέπειας πια και για τους Τουρκοκύπριους. Να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους [γιατί και στο όνομα τους έγινε η ένταξη στην ΕΕ – και δεν τους ρωτήσαν όπως δεν τους ρωτήσαν οι κάθε Σύροι για τις ΕΟΚΑ Β και τα πραξικοπήματα]. Αν οι άθλιοι στην νότια Κύπρο φοβούνται τόσο πολύ, ώστε να δαιμονοποιούν ένα μέχρι πρόσφατα σύμμαχο τους, αν φοβούνται τόσο πολύ που θέλουν να κάνουν την τουρκοκυπριακή ψήφο ύποπτη, είναι καιρός να πάρουν μια απάντηση – εκεί στην κάλπη που υπάρχει ρωγμή στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης…Η ρωγμή της μαζικής τουρκοκυπριακής ψήφου θα θέσει στο τραπέζι το θέμα του εγκλωβισμού των Τουρκοκυπρίων και τη πιθανότητας να γίνει μπούμερανγκ η προσπάθεια να τους κρατούν σε καθεστώς περιθωριοποίησης…

  • Ίντα τζαιρούς εφτάσαμε - Το πιο αιχμηρό κείμενο [κατά την διάρκεια της εβδομάδας] συντάκτη, για την εκστρατεία δαιμονοποίησης του Νιαζί από τον ΔΗΣΥ, βρέθηκε στον... Φιλελεύθερο.
    Η κατρακύλα ΔΗΣΥ για μερικές ψήφους


    Του Πανίκου Χαραλάμπους

    08 Μαΐου 2019

    Είναι με λύπη που βλέπω την κατρακύλα του ΔΗΣΥ το τελευταίο διάστημα με αφορμή τη συμπερίληψη ενός Τουρκοκύπριου στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ. Και με λυπεί περισσότερο διότι η κατρακύλα δεν πήρε μόνο τα ακραία στελέχη του ΔΗΣΥ, αλλά και τον ίδιο τον πρόεδρό του, Αβέρωφ Νεοφύτου. Ο οποίος σε δύσκολες στιγμές στάθηκε πάνω από μικροπολιτικές και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Αυτή τη φορά όμως δείχνει να ακολουθεί στελέχη του, όπως για παράδειγμα την υποψήφια ευρωβουλευτή του κόμματός του, κ. Ελένη Σταύρου, που δεν περνά μέρα που να μην καταγράφει ένα νέο πολιτικό ολίσθημα.
     
    Η παρουσία ενός Τ/κ στο ψηφοδέλτιο ενός ελληνοκυπριακού κόμματος και η διεκδίκηση έδρας από μιαν άλλη ομάδα Τ/κ, μόνο θετικά μπορούν να αντικριστούν. Ενισχύουν την εικόνα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ενός κράτους δικοινοτικού και δημιουργούν προϋποθέσεις ενδυνάμωσης των προοδευτικών δυνάμεων ανάμεσα στους Τ/κ. 

    Είναι πραγματικά κρίμα για μιαν έδρα στ
    o Ευρωκοινοβούλιο ο ΔΗΣΥ να πέφτει τόσο χαμηλά και να ρίχνει νερό στον μύλο των αντιδραστικών δυνάμεων στην τ/κ κοινότητα και γενικότερα όλων εκείνων που πλέον δεν πιστεύουν σε μια λύση που θα ενώνει την πατρίδα μας. Είναι εγκληματικό για τις ψήφους μερίδας Ε/κ η ηγεσία του ΔΗΣΥ να συμπλέει με τις ακραίες δυνάμεις στο κόμμα της και την κυπριακή κοινωνία. 

    Ερωτήματα του τύπου, «ποιο θα εκπροσωπεί ο κ. Νιαζί Κιζιλγιουρέκ στο Ευρωκοινοβούλιο;», είναι απαράδεκτα, όχι μόνο γιατί είναι ανύπαρκτα, αλλά γιατί είναι εγκληματικά. Και ο κ. Νεοφύτου είναι πολύ έξυπνος και έμπειρος πολιτικός για να ξέρει ότι η ζημιά που προκαλούν αυτού του τύπου πολιτικές είναι πολύ μεγαλύτερη, τεράστια, σε σχέση με το όποιο πρόσκαιρο κομματικό όφελος.


    Και νομιμοποιούμαι να υποθέτω πως, εάν η κ. Σταύρου δεν είχε την ανοχή της ηγεσίας του ΔΗΣΥ, δεν θα αποτολμούσε να πει για τον κ. Κιζιλγιουρέκ ότι «ο συγκεκριμένος υποψήφιος δεν θα αποτολμούσε ποτέ να αναλάβει την πρωτοβουλία να περιληφθεί στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ, αν δεν είχε την έγκριση της επίσημης Τουρκίας».

    http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/698272/i-katrakyla-disy-ga-merikes-psifoys?fbclid=IwAR3Uw9-xQN5oyA2c1dAd0-sXWr7w22PK7N2oUMm1hsAB28f0XOg4JfZemIc

  • Δικαιούνται οι νέοι στην Κύπρο, να κάνουν σεξ που δαμαί τζαι δα.. :) wow!
    Σε μια κοινωνία/κοινότητα η οποία από το 1948 θεσμοθέτησε το σχολικό σύστημα [με την ανοχή των βρετανών] σαν χώρο ελέγχου των παιδιών και διατήρησης τους σε ένα είδος παρατεταμένης εξάρτησης [αντί να ενθαρρύνει την αυτονόμηση τους], πόσο παράξενο είναι ότι τους έστειλαν νομοσχέδιο για ποινικοποίηση της παιδικής πορνογραφίας τζαι οι άλλοι δακάτω εκαταλάβαν ότι πρέπει να απαγορεύεται το σεξ από… ανήλικους. [στο φαντασιακό της ελεγχόμενης παιδικότητας τζαι τα 14 χρόνια εν παιδικότητα..]


    Αν οι χριστιανο-μουσουλμάνοι του ενός και μοναδικού θεού προσβλέπουν στην «Ένα θεό πατέρα παντοκράτορα..» εγώ περιμένω «τον/την απελευθερωμένο γιο/κόρη που θα ολοκληρώσει το ημιτελές βήμα της δεκαετία του 1940 και της πενταετίας 1974 – 79 για ανατροπή του πουριτανισμού, της εξάρτησης και των πατριαρχικών κατάλοιπων.


    «…για την πλέρια ευτυχία της ανθρώπινης ανάγκης..

    Όπου θα είναι το όνειρο η ζωή…»

    [Ν. Άσιμος]

    «Όπως διαπιστώθηκε από τις Βρυξέλλες, δεν μεταφέρθηκαν ορθά στο εθνικό μας δίκαιο ορισμένες σημαντικές διατάξεις της εναρμονιστικής νομοθεσίας (Οδηγία 2011/93/ΕΕ) με βάση τις οποίες, μεταξύ άλλων, δεν συνιστούν ποινικό αδίκημα οι σεξουαλικές δραστηριότητες μεταξύ παιδιών αρκεί να είναι ηλικίας 14 χρονών και άνω.

    Η επιστολή της Κομισιόν στάλθηκε στις 13/9/2018 και χρειάστηκαν να περάσουν οκτώ μήνες μέχρι να κατατεθεί στη Βουλή το σχετικό τροποποιητικό νομοσχέδιο, το οποίο, θα πρέπει να ψηφιστεί το αργότερο μέχρι τον επόμενο μήνα ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος λήψης μέτρων εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας..»


    http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/699154/apopoinikopoieitai-to-sex-metaxy-anilikon

  • Οι επαναληπτικές εκλογές στην Κωνσταντινούπολη: μπορεί ο Ερντογάν να τα βάζει με τη Δύση, αλλά όπως απέδειξε με την στρατηγική του κίνηση προς την Ρωσία το 2015, έχει μια  αιχμηρή στρατηγική σκέψη. Έκανε σωστή στροφή βλέποντας την ήττα των δυτικών στην Συρία. Η απόφαση του εκλογικού συμβουλίου για επανάληψη των εκλογών στην Ιστανμπούλ, δύσκολα μπορεί να αποδοθούν σε σταθερά κριτήρια του Συμβουλίου, που για ανάλογους λόγους δεν ακύρωσε άλλες εκλογές πριν. Μάλλον ήταν προϊόν πιέσεων από το Ερντογάν και πιέσεων του εθνικιστικού κόμματος, και της ηγεσίας του που φοβάται ότι στο τέλος θα εκτοπιστούν από το κόμμα διάσπαση που δημιουργήθηκε στο χώρο τους.

    Μπορεί, σε αυτό το πλαίσιο, να πει κανείς ότι ο Ερντογάν ταυτίστηκε με την ηγεσία του εθνικιστικού κόμματος ενάντια σε φωνές στο ίδιο του το κόμμα να αποδεχθεί την ήττα και να προσεγγίσει το ρεπουμπλικανικό κόμμα σε μια πλατφόρμα «ενότητας». Οπότε τώρα οι εκλογές στην Κωνσταντινούπολη [πως θα γίνουν, και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα τους] θα είναι ένα κομβικό σημείο των ισορροπιών της εσωτερικής πολιτικής και της ευρύτερης πορείας της Τουρκίας όσον αφορά τον εκδημοκρατισμό: Οι ευρωπαίοι τάχθηκαν σαφώς υπέρ της νίκης της αντιπολίτευσης –και άντε τώρα η καημένη η Ε. Σύρου να προσπαθεί να καταλάβει πως και οι ευρωπαίοι που [αυτή νομίζει] ότι δεν θα ήθελαν τον Νιαζί των σπουδών στην Γερμανία, θέλουν τον κεμαλικό Ιμαμάγλου.. :)

  •  Πάντως ας μην πανικοβάλλεται τόσο [ακόμα] η ελληνοκυπριακή δεξιά και να τρέχει να ξεπεράσει σε ρατσισμό και το ΕΛΑΜ - ο κάλος τους θείος, ο Ερντογάν φαίνεται ότι θα φροντίσει να αποκτήσουν μια δεξιά σύμμαχο στην βόρεια Κύπρο – και έτσι θα έχουν καθρέφτη στις ρητορικές ανοησίες.

    Αλλά παίζεται αν θα κερδίσετε [εννοείται ότι σαν δεξιά βόρεια και νότια έχετε κοινή ρητορική και συμφέροντα στον διαχωρισμό] τον Ακιντζί στις εκλογές.


    Το πρόβλημα σας βόρεια και νότια [και τα ίδια αντιμετώπισαν και οι απορριπτικοί βόρεια και νότια ακόμα και όταν είχαν και οι 2 εξουσία] είναι ότι λειτουργείτε σαν οργάνων ξένων συμφερόντων – και αργά ή γρήγορα η τοπική κοινωνία σαν έκφραση των δυναμικών του χώρου στην γεωπολιτική περιοχή και σαν σύμβολο κοινής μοίρας των κυπρίων, εστω και μπουρδουκλωμένα, αναζητά τις δικές της ισορροπίες..


    Είσαστε τα επιφαινόμενα του αποικιακού ιδεολογήματος ότι πρέπει να μας κυβερνούν οι ξένοί γιατί …δεν μπορούμε τάχα κοκ. Για αυτό άλλωστε στην φιλελε-δήθεν «εκμοντερνίστικη» σας εκδοχή υιοθετήσατε τυφλά το διήγημα ότι φταίει που είμαστε… «χώρκατοι» [ενώ εσείς…
    J] τζαι δεν είχαμε Διαφωτισμό κ.ο.κ.

    Παραμυθάκια για να συγκαλύπτετε το ιστορικό γεγονός ότι η γενεαλογία των πελατειακών σχέσεων ανάγεται στην δουλοπρέπεια της παράταξης σε συνεργασία με την αποικιοκρατία. Απλώς θέλετε να είσαστε μουχτάρηες με ξένες μπότες…
    Αλλά θα ερτει τζαι ο τζαιρός που θα ξεφορτωθούμε οϊ απλώς το πόστο αλλά τζαι την φαντασιακή ανάγκη υποταγής που δέρνει μερικούς.

  •  Ένα σκάνδαλο που κρύβει πολλά; Ποιοί υφαρπάζουν τα κτήρια του Συνεργατισμού και δεν θέλουν να φανούν τα ονόματα τους;
    Ο οργανισμός που έστησε ο Χάρης κοκ κατά την διάρκεια του χαρίσματος του Συνεργατισμού στην Ελληνική [αυτό ήταν ουσιαστικά μια ευνοιοκρατική κίνηση ημετεροκρατίας] φαίνεται ότι έκανε διάφορες συμφωνίες για ξεπούλημα των ακίνητων το Συνεργατιμού. Και όταν ζήτησε τα στοιχεία η Βουλή, αρχικά τα έδωσαν και τώρα έπεσε πανικός. Το λέγαμε- με όλα τα κουσούρια της, η Βουλή είναι πολύ πιο δημοκρατική από την κυβέρνηση  με τους εξαγορασμένους συμβούλους, την τεκμηριωμένη ανικανότητα και την ρουσφετολογία από όλες τις πάντες.. Εννοείται ότι ελπίζουμε ότι η Βουλή, αλλά και ο Γενικός Ελεγκτής και ο Γενικός Εισαγγελέας θα το ερευνήσουν και θα μας πληροφορήσουν αν έχουμε μια ακόμα περίπτωση πλιάτσικου. Για να έχει πέσει πανικός στο κατασκεύασμα του Χατζηγιάννη. Κάτι τρέχει… :)


    Τζαι το θέμα είναι αν είναι καν νομότυπες οι διαδικασίες πώλησης με δεδομένο ότι υπάρχει ένα πόρισμα που καταγράφει ευθύνες και έχουν ξεκινήσει ποινικές ανακρίσεις. Μια από αυτές αφορά και διαγραφές δανείων. Οπότε δεν μοιάζει αυτή η βιασύνη να μοιραστεί η περιουσία του Συνεργατισμού κάπως όπως εκείνα τα… δάνεια και τις διαγραφές τους…;

    «Πανικός φαίνεται να έχει καταβάλει τους ιθύνοντες στη διάδοχο οντότητα του Συνεργατισμού, Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων (ΚΕΔΙΠΕΣ), καθώς σπεύδουν να περισώσουν ότι μπορούν ώστε να μην διαρρεύσουν τα στοιχεία των αγοραστών ακινήτων της πρώην ΣΚΤ.

    Σε επιστολή προς την επιτροπή ελέγχου, με ημερομηνία 7/5/2019, ο φορέας απευθύνει έκκληση όπως η πληροφόρηση η οποία στάλθηκε στη βουλή επιστραφεί, καθώς επίσης και να καταστραφούν οποιαδήποτε αντίγραφα του επίμαχου εγγράφου.


    Συγκεκριμένα, στην επιστολή της ΚΕΔΙΠΕΣ αναφέρεται ότι «με την παρούσα παρακαλούμε όπως η πληροφόρηση η οποία σας στάλθηκε σε έντυπη μορφή στην οποία φαίνονται τα στοιχεία των αγοραστών, μας επιστραφεί και όπως οποιαδήποτε αντίγραφα έχουν δημιουργηθεί από εσάς είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή καταστραφούν ή/και διαγραφούν πάραυτα».


    https
    ://www.stockwatch.com.cy/el/article/voyli-trapezes/panikos-stin-kedipes-gia-ta-onomata-agoraston-akiniton?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter&fbclid=IwAR2FYv5HiyO9fPZQUQllKflv3jVf710vKKSoLfPlW9qhwdDL-lDaUF-AujQ


    Πάνω που 90 χιλιάδες με σοβαρές υλικές στερήσεις στη χώρα του
    success story σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat. 36 χιλιάδες νέοι κάτω βιώννουν την ακραία φτώχεια. Εν μας κόφτει. Τωρά έσιει ευρωεκλογές παρά να ασχολούμαστεν με έτσι περιθωριακά θέματα ας ρίψουμε λάσπη του πρώην συμβουλου του προέδρου, σκέφτεται ο Αβέρωφ, μιας τζιαι εκάμεν τα ξανά πίτσες η κόρη του πραξικοποιηματία, ο Ιωνάς, ο Ζαχαρίας κλπ.

    https://dialogos.com.cy/90-chiliades-kyprioi-antimetopizoyn-sovares-ylikes-steriseis
    /

  •  Ο Αβέρωφ, Κυριακήν ημέρα πού δεν παρέληψε να πάει; Στο μνημόσυνο του Ν. Σαμψών. Σιερκές με τον Χρίστου του ΕΛΑΜ για άλλη μια φορά. Τζαι για άλλη μια φορά τιμούν το πραξικόπημα. Εν τζαι χρειάζουνται πολλές κουβέντες για τούτα. Οι μάσκες εππέσαν. Ξανά.
  • Ποιός εν ο δήμος που εδώ και χρόνια λειτουργεί παράτυπα παραβιάζοντας ακόμα τζιαι βασικές πρόνοιες του νόμου που τον ιδρύσαν; Hint: Εν ο ίδιος δήμος που αρνείται να συμμορφωθεί με δικαστικές αποφάσεις τζιαι παίζει πελλόν γενικότερα. Οδυσσέα καμιά έρευνα για τούτα ούλλα παίζει;


  • Τελικά αυτές οι εκλογές έχουν ενδιαφέρον σε διαφορά επίπεδα όσον αφορά τουλάχιστον την ρητορική: ο ΔΗΣΥ τζαι η επιστροφή στο παρελθόν μέσω Σύρου, η ΕΔΕΚ που αθθυμήθηκε ότι κάποτε ήταν εναντία στην ακροδεξιά, τζαι ο Περδίκης που θέλει να εξηγήσει πώς να αντιμετωπίζεται ο... εθνικισμός.
    Έτσι αφού είδαμε τον ΔΗΣΥ να σκαλίζει το ρατσιστικό του παρελθόν με τις επιθέσεις ενάντια στον Νιαζι, στο χώρο του Κέντρου είχαμε την ανάποδη κίνηση: εκεί ο φόβος διαρροών προς το ΕΛΑΜ, ξαφνικά επανάφερε την δημοκρατική αντιφασιστική μνήμη και ρητορική…Και σε ένα επεισόδιο των διαμαχών ΕΔΕΚ – ΕΛΑΜ να’σου και ο Περδίκης να σολιάζει πώς να αντιμετωπιστεί ο... εθνικισμός :)


    Μπορεί να έχουν μια κωμική χροιά όλα αυτά – αλλά επειδή οι ρητορικές μπορεί να έχουν τζαι μια δυναμική αυτόνομη από τους φορείς τους [«η γλώσσα μιλά μέσα από εμάς» κατά την διατύπωση του
    Barthes] αυτές οι ρητορικές μετατοπίσεις προς το βάθος της ιστορικής μνήμης μπορεί να έχουν και συνέπειες πέρα από τον αυτονόητο πολιτικαντισμό των εκλογών. Αλλά ακόμα και το ότι τρέχουν μερικοί κεντρώοι να μαζέψουν ψήφους «δικούς τους» με… αντιφασισμό, κάτι είναι :) Κάτι έμεινε…; :)

    Φυσικά δεν μπορεί να ξεχνά κανείς, επίσης, ότι η Σιζοπούλεια ΕΔΕΚ άλλαξε σε μια νύχτα ψήφο στη Πάφο για τον Δημοτικό Κήπο τζαι πιάνει τζαι τούτη δάνεια που την ακροδεξιά όπως τον… Ιακώβου. Πιγκ-πονκ κατάντησε ο απορριπτικός χώρος. Οπότε άμα ακούεται τζαι λλιον ιστορικό
    background, ίσως να έσιει τζαι κάποια σημασία σαν μνήμη πέρα που το αλατοπίπερο του πολιτικαντισμού. Θα δείξει… :)

  • Από την Βενεζουέλα στην Ασία: αναγκαστικά τις εξελίξεις πλέον πρέπει να τις βλέπει κανείς με φόντο τον παγκόσμιο χάρτη. Μετά το φιάσκο του αποτυχημένου πραξικοπήματος στην Βενεζουέλα, ο Τραμπ έριξε ξαφνικά γραμμή για αντιπαράθεση [ή θεάματα αντιπαράθεσης] στην Ασία. Η απότομη κρίση στις σχέσεις Κίνας – ΗΠΑ φάνηκε να έχει να κάνει με τις διαπραγματεύσεις, αλλά ήταν κάπως, και «θέαμα Τραμπ». Έπεσαν τα χρηματιστήρια, αλλά σταθεροποιήθηκε η κατάσταση με φόντο την πληροφορία ότι συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις. Αλλά η ένταση γύρω από το Ιράν, με μούττην με κώλον είσιεν. Ξαφνικά, οι Αμερικανοί αποφάσισαν να στείλουν ναυτικό και πυραύλους κοντά στο Ιράν. Αυτό έμοιαζε πιο ξεκάθαρα προσπάθεια αλλαγής εστίασης από την λατινική Αμερική.

    Κατά την διάρκεια της εβδομάδας διαφάνηκαν δυο δεδομένα για την Βενεζουέλα. Από την μια ο Τραμπ φάνηκε να διαρρέει ότι «το παρατράβηξε» ο Μπόλτον, και ότι ήθελε να εγκλωβίσει τον Τραμπ σε πολεμική αναμέτρηση, ενώ στα δυτικά ΜΜΕ άρχισε ο προβληματισμός για την κωμική φιγούρα του Γκουαϊντό, που παρά τις πολλαπλές συνεντεύξεις, δεν φαινόταν να έχει κάτι ιδιαίτερο να πει. Ενώ οι Ρώσοι ήταν σαφώς αποφασιστικοί στην στάση τους. Ίσως λοιπόν να είχαμε και μια μετατόπιση… Στις διαρροές του Τραμπ λ.χ. κυκλοφόρησε και η ατάκα ότι είπε σε σχετική συνεδρία ότι τελικά ο Μαδούρo είναι «σκληρό καρύδι». Θα δείξει.. Το
    tour  του Πομπέο πάντως δεν ήταν μετά βαΐων και κλάδων. Μάλλον επιβεβαίωση δυσκολιών: στο Ιράκ έριξε σπόντα για αυτονομοποίηση της χώρας [εννοώντας την φιλία με το Ιράν] σαν ύστατη κωμωδία – ο εκπρόσωπος της χώρας που έριξε το Ιράκ στην αγκαλιά του Ιράν τώρα ανησυχεί για τις συνέπειες του φιάσκου;

    Στην Ευρώπη εμφανίστηκε η ένταση με τους Γερμανούς [για το βόρειο αγωγό φυσικού αερίου από Ρωσία], ενώ και στην Βρετανία συνέχισε να υπάρχει μπέρδεμα [όσον αφορά τους αμερικάνους]  με την επιμονή της κυβέρνησης να μην μπλοκάρει τις κινέζικες εταιρείες… «Τέως ηγεμόνας σαν αναζήτηση ρόλου ύπαρξης» έμοιαζε το σενάριο.. ή θκιακονώντας αγορές με ολίγον
    bullying – όπου περνά πκιον… J

  • Τα δυτικά ΜΜΕ πάντως συνεχίζουν απτόητα την προσπάθεια διακωμώδησης της ύπαρξης τους. Το πάλαι ποτέ πανίσχυρο πλανητικά CNN κατέγραψε το ψέμα/fake news της χρονιάς: σε μια προσπάθεια να συντηρήσει την ένταση στην Βενεζουέλα δημοσίευσε και το ακόλουθο – ότι έγιναν εκλογές τον Γενάρη την χώρα και κέρδισε ο Γκουαϊντό.. :) Τελικά όταν τους υπενθύμισαν από παντού ότι δεν έγιναν προεδρικές τον Γενάρη, και όταν έγιναν κέρδισε ο Μαδούρo, ενώ ο Γκουαϊντό δεν ήταν καν υποψήφιος χρειάστηκαν μια μέρα να αποσύρουν το fake news… Η κρίση εγκυρότητας σαν σύμπτωμα της κρίσης ηγεμονίας.

    https
    ://www.rt.com/usa/458507-cnn-fake-news-venezuela/
     

    CNN took the concept of “fake news” to a whole new level with a recent report on Venezuela, in which it claimed that citizens “chose” coup leader Juan Guaido over current president Nicolas Maduro in January “elections.”


    In a
    reporton Sunday’s deadly Venezuelan military helicopter crash, CNN wrote that “pressure is mounting” on Maduro to step down “following elections in January in which voters chose opposition leader Juan Guaido over him for president.”


  • Και κατά τα άλλα τα ημέτερα ψώνια νομίζουν ότι οι Αμερικανοί θα εγκαταλείπουν την Τουρκία… ανακοίνωση του ΝΑΤΟ ενώ δακάτω εκαρτερούσαν θαύματα.
    Turkey is an important and highly valued NATO Ally”, Secretary General Stoltenberg said at a press conference alongside Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu. “I welcome that Turkey is playing a key role in our training mission in Iraq”, the Secretary General said, citing Turkey’s strong contributions to NATO missions in Afghanistan and Kosovo as further examples of Turkey’s active contributions to collective defense of the Alliance.

    Bordering Syria and Iraq, Turkey has been the NATO Ally most exposed to violence and turmoil from the Middle East and the Secretary General offered his condolences to the Turkish government on the recent loss of several Turkish soldiers on its southern border. “NATO Allies stand with Turkey as it faces serious security challenges”, the Secretary General said, adding that NATO helps protect Turkey with air and missile defence systems and enhanced patrols by AWACS surveillance planes. “Over the years, NATO has invested more than 5 billion US dollars in military facilities in Turkey”, the Secretary General said. “This includes important infrastructure such as airfields, naval bases, and radar sites.


    The Secretary General spoke after chairing a meeting of the Mediterranean Dialogue, a partnership forum that brings together 29 Allied countries with seven countries from the Mediterranean region. While in Ankara, Mr Stoltenberg also held separate talks with President Recep Tayyip Erdoğan and Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu on the security situation in the region and Turkey’s strong contributions to NATO.
    https://www.nato.int/cps/en/natohq/news_165855.htm?fbclid=IwAR3rnhXuDEXIOIIYzkJyGn_qPmqE-VgZU26SZnklXoB24Q2-GrV4wHeSocc

  • Και ένα ακόμα κείμενο της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου  - μια ευαίσθητη αναφορά στο Παναγιώτη Στεφανή από τους Τρούλλους που πέθανε σε ένα σκηνικό όπου του μπουλινγκ σαν έκφραση της εσωτερικής ανασφάλειας του περίγυρου του, κατασκεύασε την τραγωδία:
    Ένα αγόρι που ήθελε να γίνει αποδεκτό
    10 Μαΐου 2019
    Ένα αγόρι πέθανε. Προσπαθώντας να γίνει αποδεκτό. Πίνοντας όχι για να διασκεδάσει ο ίδιος, αλλά για να διασκεδάσουν οι άλλοι. Και να τον θέλουν στην παρέα τους. Για να μην είναι μόνος. 
    Ο θάνατος του, και ο τρόπος που έγινε (ασφυξία από εισρόφηση εμεσμάτων μετά από κατανάλωση αλκοόλ) σε εφηβικό πάρτι θα έπρεπε να μας συγκλονίσει. Πέρασε ωστόσο σε δεύτερη μοίρα αφού συνέπεσε με την ανακάλυψη της ανθρώπινης σορού στο φρεάτιο που ξετύλιξε το νήμα της υπόθεσης δολοφονιών εφτά τουλάχιστον γυναικών και παιδιών από έναν κατά συρροή δολοφόνο. 

    Μετά από μέρες έρχονται στη δημοσιότητα βιντεογραφημένα στιγμιότυπα που δείχνουν πως ο 16χρονος ήταν στόχος εκφοβισμού και συνεχών πειραγμάτων. Του λεγόμενου
    bulling, το οποίο συχνά υποτιμάμε. «Έφηβοι είναι, ανταλλάζουν κουβέντες που δεν τις εννοούν. Αστεία κάνουν μεταξύ τους, νεανικές τρέλες, θα τα ξαναβρούν». Δεν είναι έτσι όμως. Προσπερνάμε την ευαισθησία ενός εφήβου και δεν λαμβάνουμε υπόψη που μπορούν να καταλήξουν τα πειράγματα αυτά, αν και υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα, που θα έπρεπε να μας αφυπνίσουν. Πιο κοντινό μας παράδειγμα η περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη στα Ιωάννινα. Παραλληλισμός που δεν θέλουμε να γίνεται, ειδικά σε μια μικρή κοινότητα, όπως αυτή όπου έγινε το συμβάν. 

    Αν και διορίστηκε ανακριτική ομάδα η οποία διερευνά τον θάνατο του αγοριού, ενδεχομένως να είναι δύσκολο να συνδεθούν τα γεγονότα και να αποδοθούν ευθύνες. Τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα λόγω και της ηλικίας των εμπλεκομένων, οι οποίοι προφανώς και δεν ήθελαν να σκοτώσουν τον συμμαθητή τους. Πλάκα έκαναν. Εις βάρους αυτού που θεώρησαν ότι ήταν ο αδύναμος κρίκος και τον επέλεξαν για να γίνει ο σάκος του μποξ όπου πάνω του θα εκτόνωναν τη δική τους ανωριμότητα, τα δικά τους συναισθηματικά και πνευματικά κενά τα οποία οι ίδιοι εξελάμβαναν ως υπεροχή. Θύματα είναι κι αυτοί. Μιας κουλτούρας που στοχοποιεί τον μαύρο κύκνο,
      ο οποίος μπορεί να είναι και ο πιο ξεχωριστός. 

    Ο 16χρονος Παναγιώτης δεν θα ‘ρθει πίσω. Αν και οι μαρτυρίες, κυρίως τα βίντεο μιλούν από μόνα τους, ίσως να μην τιμωρηθεί κανείς. Η μόνη δικαίωση για αυτόν θα είναι ο θάνατος του να αποτελέσει αφορμή για να γίνουν στα σχολεία τομές που θα αντιμετωπίζουν τον εκφοβισμό, τη συναισθηματική βία από μαθητή σε μαθητή. Κανείς δεν θέλει να είναι στη θέση του Παναγιώτη αλλά ούτε κι αυτών που τον ανάγκαζαν να πίνει μέχρι να πεθάνει. Το συμβάν αυτό θα είναι βαρίδι που θα το κουβαλούν σε όλη τους τη ζωή, ακόμα κι αν θέλουν να λένε πως δεν προκάλεσαν τον θάνατο του συμμαθητή τους.
     

    chrystalla@phileleftheros.com



Σπόντες [6 Μαΐου 2019]

By CyPolitics


    • Ο Μάης στην Ιστορική μνήμη: «Από τις σιωπηλές πορείες του μεχρι τον τοίχο των Ομοσπονδιακών [της Κομμούνας του Παρισιού] στο νεκροταφείο Περ-Λασέζ, το Εργατικό Κίνημα βίωσε πάντα το πένθος.. σαν εκκοσμικευμένη ιεροτελεστία της ελπίδας» -Απ’ο το βιβλίο «Αριστερή μελαγχολία»]…
      Η Πρωτομαγιά είναι εκκοσμικευμένη τελετή της αναγέννησης τζαι της ελπίδας [που υπήρχε στις παραπάνω παραδοσιακές κοινωνίες με τον ένα ή άλλο τρόπο] με φόντο την νεωτερική συλλογικότητα των εργαζομένων που παράγουν/δημιουργούν τον κοσμο. Η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε σαν μνήμη της καταστολής των προλετάριων ακτιβιστών στο Σικάγο την δεκαετία του 1880.. Αλλά ο Μάης είχε πιο παλιές μνήμες… Η Κομμούνα του Παρισιού, η πρώτη προλεταριακή εξέγερση που δημιούργησε ένα πρότυπο επαναστατικού καθεστώτος, ηττήθηκε σε ένα λουτρό αίματος στα τέλη του Μάη του 1871.  Υπολογίζεται ότι την «ματωμένη εβδομάδα» στο τέλος εκεινου του μήνα, σκοτώθηκαν 35,000 άτομα που αντιστέκονταν, ενώ περισσότερα απο 10,000 άλλοι εξορίστηκαν ή φυλακίστηκαν, και η μνήμη της Κομμούνας λογοκρίθηκε για μερικά χρόνια. Το καθεστώς της καταστολής έσπασε όταν οι προλετάριοι του Παρισιού στις 23 Μαΐου του 1880, κόντρα στις απειλές και την καταστολή, οργάνωσαν μια σιωπηλή πορεία 25,000 ατόμων προς τον τοίχο των Ομοσπονδιακών [όπως ηταν γνωστοί οι προλετάριοι υπερασπιστές της Κομμούνας – αφού η Κομμούνα πρόβαλε σε μοντέλο αυτοκυβέρνησης την Ομοσπονδία ενάντια στο ενιαίο συγκεντρωτικό κράτος] όπου εκτελέστηκαν μαζικά οι τελευταίοι υπερασπιστές εκείνου του «προλεταριακού άλματος στον ουρανό». Από εκεί ξεκίνησαν οι παραδόσεις του επικού εργατικού κινήματος που θα άλλαζε τον κοσμο στον 20ο αιώνα. Και ο Μάης θα ήταν και πάλι το κομβικό σημείο που η επαναστατική διαδικασία θα άλλαζε μορφή και πάλι το 1968.

      Ο Μάης κουβαλούσε πάντα την διαλεκτική της μνήμης: του πένθους για τους χαμένους συντρόφους και ταυτόχρονα του πείσματος για την ελπίδα του μέλλοντος που αναπόφευκτα θα ερχόταν. Οι ελληνοκύπριοι αριστεροί κουβαλούσαν σαν μνήμη ηθικής υποχρέωσης την ανάγκη δικαίωσης του Μένοικου και των άλλων που δολοφονήθηκαν εκείνο το φρικτό Μάη του 1958 που ξεκίνησε με την τελευταία κοινη δικοινοτική πορεία των κυπρίων εργαζομένων… Οι Τουρκοκύπριοι αριστεροί που βίωσαν πιο έντονα την καταστολή, ακόμα και όταν ήταν στους θυλάκες επέμεναν να γιορτάζουν την Πρωτομαγιά – σχεδόν όπως οι προλετάριοι του Παρισιού: με σιωπηλές πορείες στις κοινότητες/θυλακες, ντυμένοι στα «μαύρα κοστούμια της Πρωτομαγιάς» όπως έμειναν στην Ιστορία… Και για την Ιστορία να αναφέρουμε ότι και μεσαιωνικός επαναστάτης που τρομοκράτησε τους αριστοκράτες της εποχής του, ο Ρε Αλέξης, κρεμάστηκε στις 12 Μαΐου του 1427..Αλλα η μνημη του, παρα την λασπη των απολογητων της εξουσιας, πλανιέται ακομα πανω από το συρματομπλεγμα αρνουμενο να υποταχθει στα νεα ετερτιπια της εξουσιας…



    • «Και όμως, κινείται…» Η παραίτηση/παύση του Ιωνά τζαι του αρχηγού της αστυνομίας ήταν ένα άλμα μπροστά για την κοινωνία έστω τζαι αν ήταν καθυστερημένες τζαι παράδοξες -  ο ένας παραιτήθηκε τζαι αν ήταν δυνατόν ήταν να πάρει τζαι την καρέκλα μαζί του, ενώ ο άλλος παύθηκε με φήμες ότι έγινε συναλλαγή για να πάει δικαστήριο τζαι να τον πληρώνουμε τζαι αποζημιώσεις. Αν γινει κατι τετοιο ο Αναστασιαδης τζαι το κομμα του θα πρεπει να κληθουν να αναλαβουν το κοστος..νισαφι πια.. Ήταν όμως εμφανές ότι τζαι οι δυο δεν ήθελαν ούτε να παραιτηθούν, ούτε να αναλάβουν τις ό,ποιες ευθύνες. Παραιτήθηκε ο Ιωνάς τζαι αναγκάστηκε ο Αναστασιάδης να παύσει τον κ. Χρυσοστόμου γιατί η δυναμική της κοινωνικής οργής άρκεψε να φαίνεται ανεξέλεγκτη τζαι έφτασε τζαι στην μάντρα του ΔΗΣΥ.

      Που την μια ήταν η δυναμική των κινητοποιήσεων, τζαι των συζητήσεων στην Δημόσια Σφαίρα του Ίντερνετ που δημιουργούσε ένα πλατύ κοινωνικό μέτωπο ενάντια στην κυβέρνηση [τζαι μάλιστα με κόσμο πέρα από κομματικές ταυτίσεις], τζαι που την άλλη το γεγονός ότι μέχρι τζαι ο Γ. Γεωργίου, ο αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ είπεν το δημόσια ότι αν ήταν στη θέση του Ιωνά, θα επαραιτήτουν. Για να κάμει έτσι δήλωση εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ τζαι ο Αβέρωφ να εν χασιμιος μέχρι τις παραιτήσεις, προφανώς τζαι οι δημοσκοπήσεις [που πληρώνει ο ΔΗΣΥ με τα λεφτά των επιχορηγήσεων για όσα προσφέρει σε μερικούς..:)] αλλά τζαι η πίεση της βάσης πρεπει να ήταν σαφής: έπρεπε να φύει ο Ιωνάς.

      Τζαι τούτο ήταν το πρώτο δείγμα μετά από τζαιρό [χρόνια..] ότι υπάρχει μια μερίδα «νουσιμών» [όπως ελάλεν τζαι ο Κατσαμπάς] στον ΔΗΣΥ που δεν έχει εξαγοραστεί πλήρως από τις υποσχέσεις ρουσφετιών/διορισμών κοκ ή από την παραταξιακή τυφλή πειθαρχία που χαρακτηριζει την συγκεκριμενη κοινωνικη ομαδα τα τελευταία δυο χρόνια - σε σχέση με το κυπριακό λ.χ.…. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία – αλλά δεν θα πρέπει ίσως να περιμένει κανείς πολλά. Είναι αλλωστε και προεκλογική περίοδος τζαι η ξύλινη καρέκλα της εξουσίας της δεξιάς τρίζει που τζαιρό, οπότε η απόπειρα ξεπλύματος [με τις παραιτήσεις] ήταν τζαι συγκυριακή…

      Αλλά δεν παύει να είναι σημαντική κίνηση ότι ..κάτι [«νούσιμο», με τσίπα; Ότι νά’ναι ανάλογο..] υπάρχει εν δυνάμει…










    • Η παραίτηση του Ιωνά ήταν ιδιαίτερης σημασίας λόγω του κομβικού ρόλου του συγκεκριμένου στο βαθύ κράτος το οποίο προσπαθούσε να ελέγξει ο ΔΗΣΥ. Κατ’ αρχήν να καταγραφεί ότι με άτομα σαν τον Ιωνά [όπως άλλωστε τζαι τον Χάρη] με την νεύρωση της καρέκλας που έχουν, αν δεν τους δει κανε