Ένα που τα καλά της ΕΕ, μαζί με την οικολογική νομοθεσία, τζαι τους κανονισμούς της πράσινης γραμμής, εν το ΕΔΑΔ... η δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί ένα εξωτερικό εργαλείο για διασπαστούν τα δίκτυα διαπλοκής/συγκάλυψης εσωτερικά...
«Εξελίξεις καταγράφονται σε επίπεδο ΕΔΑΔ, σε σχέση με την πολύκροτη πλέον υπόθεση του ορφανού θανατηφόρου του 2012, έπειτα από το οποίο έχασε την ζωή του ο 17χρονος μαθητής, Αντρέας Λοίζου, ενώ τραυματίστηκε σοβαρά και ο συνεπιβάτης του, επίσης 17 ετών, οι οποίοι κατά τον ουσιώδη χρόνο, όπως και άλλοι τέσσερις φίλοι τους που επέβαιναν σε δυο μοτοσικλέτες, επέστρεφαν από νυχτερινή διασκέδαση στα σπίτια τους. Υπόθεση η οποία ήρθε ξανά στο προσκήνιο έντεκα χρόνια μετά, μέσω καταγγελιών και ισχυρισμών που διατυπώνονταν στα social media, οι οποίοι είχαν διαψευστεί, ωστόσο ακολούθησε νέα έρευνα, μετά από αίτημα της οικογένειας του θύματος, που εν τέλει επιβεβαίωσε πλημμελή διερεύνηση.»
Η απόφαση του ΕΔΑΔ, η οποία δικαιώνει την κοπέλα από την Βρετανία, που κατάγγειλε ομαδικό βιασμό, εν ένας πολλαπλός πάτσος... Τζαι για την αστυνομία για την οποίαν διεκδικούν μερικοί [στην κυβέρνηση] εξουσία επιβολής λογοκρισίας τζαι στον δημόσιο χώρο/συγκεντρώσεις. Η αστυνομία, έφαεν άλλο ένα πατσο – που θα τον πληρώσουμε εμείς – το δικαστήριο ήβρε την αστυνομία ένοχη, για μη προστασία πολίτη, πληροφοριοδότη της, παρά τις προειδοποιήσεις..
Με όσα θωρούμεν τελευταία, με την σύλληψη πολιτών που διαμαρτύρονταν στην Λευκωσία, για υπόθεση δολοφονίας, το σύμπτωμα Κατσουνωτού κοκ, γιατί να μεν σκεφτεί κάποιος/α, ότι μερικοί/ες μπορεί να αφήκαν την δολοφονία να γίνει, για.. διάφορα συμφέροντα;..
Άμα έσιεις χάσει την νομιμοποίηση τζαι πιάνεσαι που τα μαλλιά σου..
«Η ποινική καταδίκη μέλους της Αστυνομίας είναι η πιο ξεκάθαρη μορφή δυσφήμησης για την Αστυνομία. Μέλος της Αστυνομίας που τάχθηκε να υπηρετεί τον νόμο και ειδικότερα να παραπέμπει τους αδικοπραγούντες ενώπιον της δικαιοσύνης, να καταδικάζεται ποινικά το ίδιο το μέλος. Κι όμως αυτή η καταδίκη περνά απαρατήρητη από την εκάστοτε ηγεσία της Αστυνομίας ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται να γίνεται.»
Φαίνεται να σταθεροποιείται μια τάση για εβδομαδιαία σκάνδαλα – είτε σαν αποκαλύψεις, είτε, συμπληρωματικά, σαν συγκαλύψεις. Η προαγωγή του Κατσουνωτού, παρα τις εκκρεμότητες γύρω από διάφορα στα οποία φέρεται να εν εμπλεκόμενος, έμοιαζε με μια άτυπη δήλωση, από εσωτερικούς μηχανισμούς [λ.χ. στην αστυνομία, ή τζαι στα δίκτυα που άφησε το καθεστώς Αναστασιάδη] ότι οι ημέτεροι εν προστατευόμενοι. Το ότι ο Αρναούτης, ο επικεφαλής της αστυνομίας που την μιαν «μοίραζε διαθεσιμότητες» [με βάση την κωδικοποίηση στα καθεστωτικά ΜΜΕ] τζαι που την άλλη, προαγωγές ατόμων, τα οποία στην κοινωνική συνείδηση εν ταυτισμένα με εικόνες συγκαλύψεων, ήταν αντιφατικό, αλλά λειτουργούσε επίσης σαν επιβεβαίωση υποψιών, για «βαθύ κατεστημένο»... Αναπόφευκτο τζαι το ερώτημα: «ποιοί φοούνται τί;» για να παραβλέπουν έτσι ξικούτσουλα την εικόνα στην κοινωνία;...
Ο Κατσουνωτός εν απλώς σύμπτωμα...
Γιατί εν πιστεύκουν την αστυνομία οι πολίτες – μπορεί να υπάρχουν εσωτερικές δομές συγκάλυψης, αλλά υπάρχει τζαι η ιστορική μνήμη της κοινωνίας σαν σύνολο
Η αστυνομία φαίνεται πκιον να μπαίνει επίσης στον δημόσιο διάλογο της απονομιμοποίησης... Η δολοφονία στην Ποταμιά, τζαι η άτσαλη τζαι αντιφατική απόπειρα της αστυνομίας να κάμει damage control, με φόντο μάλιστα τζαι όσα ανεξήγητα φαίνεται να αναδυθήκαν που το 2012, μάλλον ΄σννοιξεν μια πόρτα στο παρελθόν... Για δολοφονίες που συγκαλύφτηκαν...
Αλλά σιγά σιγά ιστορικά τα εσωτερικά σύστημα/δομές ελέγχου, γίνονται διάτρητα...
«Η Οξάνα Ράντσεβα ήταν ένα κορίτσι 20 χρόνων που το 2001 είχε έρθει στην Κύπρο για να εργαστεί ως χορεύτρια, όπως τουλάχιστον νόμιζε. Δώδεκα μέρες μετά την άφιξη της βρέθηκε νεκρή, σε πεζοδρόμιο της οδού Γλάδστωνος στη Λεμεσό, κάτω από διαμέρισμα όπου την είχαν φυλακίσει για να την εκπορνεύουν. Ο θάνατος της καταχωρήθηκε ως αυτοκτονία κι ο πατέρας της άρχισε ένα πολύχρονο αγώνα για να καταδείξει τις πραγματικές συνθήκες θανάτου του παιδιού του. Στην υπόθεση εμπλέκοντο και αστυνομικοί οι οποίοι, λίγες μέρες πριν, σε προηγούμενη απόπειρα απόδρασης, την είχαν συλλάβει και παραδώσει στον ιδιοκτήτη του καμπαρέ που την είχε φέρει στην Κύπρο. Βρίσκοντας πόρτες κλειστές, ο πατέρας προσέφυγε στο ΕΔΑΔ το οποίο καταδίκασε την Κύπρο. Μετά την απόφαση διατάχθηκε ποινική ανάκριση η οποία αθώωσε όλους τους εμπλεκόμενους. Ο πατέρας ωστόσο δεν πείστηκε και συνέχισε να στέλνει επιστολές στη Γενική Εισαγγελία λαμβάνοντας την απάντηση πως «η πάροδος του χρόνου κάνει αδύνατη τη συλλογή νέων στοιχείων» και πως μάλλον προσπάθησε να κατεβεί από το μπαλκόνι μεθυσμένη αφού χημική ανάλυση στην οποία βασίστηκε ιατροδικαστική εξέταση ανίχνευσε αλκοόλ στα ούρα της.
Κι ύστερα ήρθε η Αντριάνα Νικολάου επιμένοντας πως ο θάνατος του γιού της δεν ήταν αυτοκτονία. Εν μέρει δικαιώθηκε, αλλά κανένας δεν τιμωρήθηκε. Αστυνομικοί και ιατροδικαστής είχαν πείσει τους πάντες, εκτός από τους γονείς, πως επρόκειτο για αυτοκτονία.
Ακολουθήσε το 2012 ο θάνατος της Χριστίνα Καλαϊτσίδου ο οποίος προήλθε σύμφωνα με την πρώτη ιατροδικαστική γνωμάτευση, από πυρκαγιά που ξέσπασε από αναμμένο τσιγάρο στο δωμάτιο όπου κοιμόταν. Κι εδώ χρειάστηκε ο αγώνας του πατέρα για να αποδειχτεί πως δολοφονήθηκε από το σύζυγο της.
Ύστερα ήταν η υπόθεση της Πετράνα Μίλκοβα, στη σορό της οποίας έγιναν πέντε νεκροψίες για να διαφανεί πως η γυναίκα κατασπαράχθηκε από σκύλους. Ακολούθησε η περίπτωση 70χρόνου σε γηροκομείο, ο θάνατος του οποίου αποδόθηκε από ιατροδικαστή σε κεφαλοκλείδωμα. Κάμερες όμως στον χώρο έδειξαν πως ο άνθρωπος, έπεσε και μία εργαζόμενη, στην προσπάθεια της να τον σηκώσει τραβώντας τον από τα ρούχα, τον έπνιξε.
Και σήμερα είναι ο θάνατος του Πακιστανού (το όνομα του οποίου δεν θα μάθουμε). Με μία σφαίρα στην πλάτη ο ιατροδικαστής αποφάνθηκε πως δεν υπήρχε εγκληματική ενέργεια. Και τώρα, πρέπει να πιστέψουμε πως ναι μεν η σφαίρα έφυγε από όπλο αστυνομικού, όπως διαφάνηκε τέσσερεις μέρες μετά, αλλά δεν υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης από μέρους της αστυνομίας. Απλά οι ιατροδικαστές δεν μπορούν να διακρίνουν πως είναι η πληγή από σφαίρα και πως από πέτρα. Όσο για τα θύματα, η Οξάνα ήταν πιωμένη και ο Πακιστανός διακινητής. Και ζήσαμε εμείς καλά και οι αρχές καλύτερα..»
Στα εσωτερικά, είχαμε μια αποκαλυπτική επίδειξη γελοιότητας της κυβέρνησης στο θέμα των χρεών ποδοσφαιρικών ομάδων... Όϊ μόνο εν πληρώνουν μερικοί, αλλά τζαι έχουν το μέσο να φέρνουν τον πρόεδρο σε διαμάχη, για να τα βάλει με τον υπουργό του, που απλώς προσπαθεί να εφαρμόσει τον νόμο..
Δαμέ εφκήκαν να εκβιάσουν δημοσίως τζιαι απροκάλυπτα. Εν του είπαν του Νικουθκιου ότι εν η πρώτη τζιαι τελευταία του θητεία [υπονοώντας ότι εν θα τον ξαναστηρίξουν?]
“Κύριε ΠΤΔ που εμφανίζεσαι στα γήπεδα με τη στολή της ομάδας σου, εμείς οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ, σου εγγυούμαστε πως αυτή είναι η πρώτη και Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΘΗΤΕΙΑ.» - Στο στόχαστρο των «Πορτοκαλί» Παναγιώτου και Πρόεδρος, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy
Δηλαδή αν μια οποιαδήποτε εθελοντική οργάνωση χρωστά στο κράτος, θα επεμβαίνει ο Χριστοδουλίδης, για να δείξει... κατανόηση, οξά μερικά σύνολα/ομάδες/εταιρείες εν προνομιούχες;...
Ως τωρά είχαμε τες τράπεζες σαν τις προνομιούχες εταιρείες τις οποίες σαν δημόσιο, εγγυούμαστε, ελέω εξαρτήσεων βουλευτών... Τωρά εν να επιχορηγούμεν τζαι συγκεκριμένα σωματεία, εν δυνάμει ψηφοφόρων του Χριστοδουλίδη;
Η άλλη είδηση της εφτομάδας ήταν οι απόπειρες της αστυνομίας να εξηγήσουν τον θάνατο από αστυνομικούς πυροβολισμούς στην Ποταμιά. Τις τελευταίες δεκαετίες, σαν να εφτιάχτηκεν ένα είδος εσωτερικού παρακράτους για την προστασία ημέτερων στα εσωτερικά της αστυνομίας.. Ακόμα τζαι να εν απλώς συνέχεια, η σημερινή κατάσταση γίνεται έντονη γιατί το κοινό, αποκτά εικόνα, τζαι οι συγκαλύψεις του παρελθόντος σαν να εν περνούν πκιον.. Παρά τζαι την παύση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, η οποία αντί να περιορίσει την καχυποψία την ενίσχυσε με τεκμήριο της γελοιότητα της διαδικασίας της παύσης – η οποία φαινόταν σαν έκδηλα στημένη παράσταση..
Η εικόνα σήμερα: Εγκλήματα που συγκαλύπτονται. Αλλά τζαι αξιωματούχοι που συγκαλύπτουν... Πώς ξεχάσει κάποιος/α τις αμίμητες δικαιολογίες αμνησίας λ.χ. του βοηθού γενικού εισαγγελέα;..
Διότι μια συγκάλυψη ημέτερου, μπορεί να εν αναγκαία για μερικούς, αλλά η εικόνα ευρύτερα, φτιάχνει τζαι μια κατάσταση απονομιμοποίησης...
την Κυριακή 29/04/2018 και ενώ απλοί πολίτες βρίσκονταν στο σύλλογο ΑΕΛ Λακατάμιας / Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας (Λευκωσία) για φαγητό, βρέθηκαν εξ απροόπτου κάποια στιγμή περικυκλωμένοι από περίπου 100 αστυνομικούς/ΜΑΟ σε πλήρη εξάρτηση μάχης: ασπίδες, κράνη, ρόπαλα γκλοπς (κάποια στα χέρια και όχι στην ζώνη), άρβυλα και περικνημήδες. Ο λόγος; Έκαναν έρευνα (χωρίς ένταλμα) για ναρκωτικά, ρόπαλα, κροτίδες στο σύνδεσμο φιλάθλων Θύρα 9 (Ομόνοια) που είναι στον ίδιο χώρο. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί έλεγαν πως είχαν πληροφορίες για πέτρες σε περαστικούς από κάποιους γείτονες
Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες τους αλλά δεν βρήκαν τίποτε. ΜΗΔΕΝ. Έτσι μετά άρχισαν να προκαλούν. Αποτέλεσμα ήταν 2 συλλήψεις.
Πρόκειται για πρακτική από άλλες εποχές:
* Μπούκαραν με 100 “robocops” χωρίς ένταλμα σε χώρο που κάθονταν και έτρωγαν οικογένειες (και με παιδιά εκείνη την ώρα) ή έπαιζαν επιτραπέζια παιχνίδια.
* Έκαναν παρέλαση στους χώρους του συλλόγου με τα ρόπαλα ανά χείρας.
* Δεν βρήκαν τίποτε και άρχισαν να προκαλούν με προσωπικές ανακρίσεις στην γωνιά.
* Και πάλι δεν βρήκαν τίποτε και έτσι άρχισαν να δημιουργούν φασαρία.
* Εν τέλη συνέλαβαν δύο άτομα προς συμμόρφωση και εκφοβισμό των υπολοίπων ότι δήθεν έφεραν αντίσταση στη Αρχή.
Για την ιστορία, σχετική ανακοίνωση είχε αναρτήσει και το ΑΚΕΛ.
Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε αρχικά στο Δικαστήριο Λευκωσίας (πολύ κοντά στο οδόφραγμα Λήδρα Πάλας, κήπος, Βουλή) κτήριο 4, στις 08/05/2018, με τους κατηγορούμενους να μην παραδέχονται τα όσα τους καταλογίστηκαν και τα στοιχεία να μην εμφανίζουν οτιδήποτε το μεμπτό. ο Γενικός Εισαγγελέας διακόπτει την διαδικασία μέχρι να διερευνηθούν τα παράπονα τους στην Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας σχετικά με υπέρμετρη βία και τις ζημιές που προκάλεσαν στο οίκημα των Λαϊκών Οργανώσεων Λακατάμιας (κλώτσησαν και έσπασαν μια πόρτα-τζαμαρία). έτσι θεωρήθηκε πως η ταλαιπωρία είχε τελειώσει παρόλο που εμπεριείχε εκδικητικό χαρακτήρα εκ μέρους της αστυνομίας.
Τον Απρίλη 2019 η Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το παράπονο τους δεν έχει βάση και απορρίπτεται.
Στο τέλος του Ιούνη, οι συλληφθέντες έλαβαν επιστολή ότι ξεκίνησε νέα διαδικασία, νέα δίκη με νέο αριθμό πρωτοκόλλου αλλά με τις ίδιες κατηγορίες. Ότι δηλαδή παρεμπόδισαν αστυνομικό να κάνει την δουλειά του.
Η πρώτη ακρόαση έγινε στις 23/07/2019 στα Δικαστήρια Λευκωσίας
και με συνοπτικές διαδικασίες η δίκη αναβλήθηκε για τον Οκτώβρη.
Το ερώτημα είναι:
Γιατί αυτό συμβαίνει στις Λαϊκές Οργανώσεις και γιατί αυτό δεν είναι πρωτοσέλιδο σε έντυπα του λαϊκού κινήματος;
Μάλιστα οι αστυνομικοί να μπαίνουν χωρίς κανένα δικαστικό ή άλλο
ένταλμα. Και χωρίς οι ίδιοι να παρατηρήσουν να γίνεται κάτι παράνομο
ή “αντι-κοινωνικό” μέσα ή έξω από τον σύλλογο. Αλλά και να μην βρίσκουν
τίποτε μετά από εξονυχιστικές έρευνες που έκαναν και στον χώρο και σε άτομα, δηλαδή ναρκωτικά, εκρηκτικά/κροτίδες, όπλα, μαχαίρια, κτλ.
Τι ακριβώς εξυπηρετεί το εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης από την στιγμή που δεν υπήρχαν στοιχεία εξ αρχής;
Μήπως ήταν μια πρόβα για “έρευνες χωρίς εντάλματα”;
Μήπως σε αυτό τον τόπο γεμίσαμε αστυνομικούς και δη της Αμεσης Δράσης;
Ο φασισμός (ξανά)επιστρέφει στην Κύπρο;
The post Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο appeared first on Αγκάρρα.