One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

Τζαι η ανικανότητα φκάλλει μάτι τζαι μέχρι τζαι στην πλατφόρμα για ραντεβού εμβολιασμού; Εν τζαι είπαμε σας σιόρ να κάμετε πλατφόρμα για 20 ?

By Δέφτερη Ανάγνωση


 

Τζαι η ανικανότητα φκάλλει μάτι τζαι μέχρι τζαι στην πλατφόρμα για ραντεβού εμβολιασμού; Εν τζαι είπαμε σας σιόρ να κάμετε πλατφόρμα για 20 εκατομμύρια; Πόσος πληθυσμός εν στην Κύπρο, τζαι πόσοι θέλουν να εμβολιαστούν σε μια ηλικιακή ομάδα για να καταρρέει συνέχεια η πλατφόρμα σας;..

Οξά να το πούμε με την γλώσσα της καχυποψίας της καθημερινότητας; Όταν διορίζεις με βάση την ημετεροκρατία, πώς να περιμένεις να λειτουργήσει κάτι όπως θα έπρεπε;

Bambos Papageorgiou
ΑΛΛΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΟΙ ΠΥΛΕΣ; 
Ο Υφυπουργός καινοτομίας μας λέει ότι η πύλη εμβολιασμού καταρρέει επειδή μπαίνουν πολλοί ταυτόχρονα. Σε άλλες χώρες με εκατονταπλάσιο πληθυσμό πως δεν καταρρέουν οι πύλες τους; Μήπως εκεί τις σχεδιάζουν καλύτερα;

Γιατί επέλεξε ο Εζεκίας το δρόμο της ταξικής πάλης

By ΝΙΚΟΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑ

33 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο του Εζεκία Παπαϊωάννου, του μεγάλου αγωνιστή και ηγέτη της εργατικής τάξης της Κύπρου. Έφυγε από τη ζωή στις 10/4/1988, έχοντας υπηρετήσει την εργατική τάξη μέχρι το τέλος με πίστη αφοσίωση και πλήρη αυταπάρνηση. Ένας κομμουνιστής που έδωσε τη ζωή του στους αγώνες για τους εργαζομένους, στην ταξική κι αντι-ιμπεριαλιστική πάλη και στον πόλεμο κατά του φασισμού.

Τα ιδανικά και η κοσμοθεωρία που ο Πάπης υπεράσπιζε όλη του τη ζωή δεν έχουν ξεθωριάσει. Πέραν των περιουσιακών του στοιχείων που κληροδότησε στο ΑΚΕΛ, ο Παπαϊωάννου κληροδότησε σε κάθε πραγματικό Κύπριο κομμουνιστή το δικό του παράδειγμα προς μίμηση. Για κοινή πάλη ενάντια στην κατοχή και στον ιμπεριαλισμό. Για ταξική πάλη. Για το σοσιαλισμό.

Μόνο μέσα από την ενδυνάμωση των ταξικών αγώνων και τη διατήρηση της πάλης για το σοσιαλισμό μπορεί να τιμηθεί η μνήμη του Εζεκία Παπαϊωάννου. Είναι η μόνη πραγματική τιμή που αρμόζει στο βίο και τους αγώνες του, σε αντίθεση με όσους υπηρετούν σήμερα ακριβώς το αντίθετο όλων όσων εκπροσωπούσε ο Πάπης.

Για τη ζωή και το έργο του Εζεκία Παπαϊωάννου υπάρχουν παλαιότερα άρθρα της ιστοσελίδας μας (110 χρόνια από τη γέννηση του Εζεκία Παπαϊωάννου… / Εζεκίας Παπαϊωάννου στην υπηρεσία της εργατικής τάξης). Σήμερα θα αφήσουμε τον ίδιο τον Πάπη να μιλήσει μέσα από το βιβλίο του «Ενθυμήσεις από τη ζωή μου» για το πως επέλεξε να πορευτεί αγωνιστικά και ταξικά στη ζωή:

«Στην Κύπρο φθάσαμε την πρώτη βδομάδα του Γενάρη 1946. Ήταν η πρώτη επίσκεψη μου στην Κύπρο ύστερα που έφυγα το 1928 για την Αθήνα με ανεκπλήρωτα όνειρα να δουλεύω και να σπουδάζω. Το ίδιο ανεκπλήρωτα έμειναν τα όνειρα μου όταν έφυγα από την Αθήνα πήγαινα στο Λονδίνο με 25 σελίνια στην τσέπη. Και έφυγα από το Λονδίνο με λιγότερο από 25 σελίνια δικά μου χρήματα στην τσέπη γιατί τα έξοδα αποστολής μου τα κάλυψε το Παράρτημα ΑΚΕΛ Λονδίνου. Η αλήθεια είναι πως αν κατά τη διάρκεια του πολέμου ήθελα να κερδίσω χρήματα στο Λονδίνο, ευκαιρίες για επιχειρήσεις εστιατορίων στις οποίες είχαν μπει αρκετοί Κύπριοι υπήρχαν. Δεν το επεδίωξα όμως γιατί ήταν αργά πλέον για σπουδές και ήδη μπήκα στον επαναστατικό δρόμο της πάλης. Από την ημέρα που διάλεξα αυτό το δρόμο η μοναδική μου σκέψη ήταν πως θα τον συνεχίσω, πως θα μπορέσω να προσφέρω διαρκώς και περισσότερα στην υπηρεσία του λαού. Για μένα πλέον η επιστήμη που θ’ ακολουθούσα ήταν η επιστήμη του Μαρξισμού – Λενινισμού και προλεταριακού διεθνισμού. Σ’ αυτήν έπρεπε να καταρτιστώ όσο μπορούσα καλύτερα για να με καθοδηγεί στην πάλη για τη λευτεριά της Κύπρου από τον αποικιοκρατικό ζυγό και στον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Από την ημέρα που τέλειωσα τη σχολή Μέσης Παιδείας είχα δουλέψει 18 χρόνια εργάτης. Έζησα τη ζωή του εργάτη, γνώρισα την άγρια εκμετάλλευση που του γίνεται. Είδα πως ο εργάτης είναι φύσει επαναστάτης γιατί η καθημερινή δουλειά τον κάμνει τέτοιον. Κι αγάπησα τον εργάτη. Αγάπησα την εργατική τάξη σαν τάξη. Είναι η πιο τίμια, η πιο επαναστατική. Είναι ο φορέας της επαναστατικής αλλαγής από το παληό, το αναχρονιστικό, στο καινούργιο, το υγιές, το σταθερό, το βιώσιμο.

Μίσησα τον καπιταλισμό που στην πιο αντιδραστική του έκφραση είναι ο ιμπεριαλισμός και ο φασισμός, σαν κάτι το απάνθρωπο. Τι σημαίνει στην πράξη η αρχή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο στην οποία στηρίζεται ο καπιταλισμός; Σημαίνει σε τελευταία ανάλυση “ο θάνατος σου η ζωή μου”. Σημαίνει την δικτατορία μιας ολιγαρχίας του πλούτου, του πλούτου που είναι προϊόν της εργασίας άλλων πάνω στην συντριπτική πλειοψηφία του λαού. Τα περί δημοκρατίας στον κόσμο του καπιταλισμού είναι μια φενάκη. Τι νόημα έχει η δημοκρατία σε μια κοινωνία στην οποία η ζωή των ανθρώπων ρυθμίζεται από μια ασήμαντη μειοψηφία που έχει στα χέρια της τον πλούτο και χρησιμοποιεί αυτή την προνομιούχο θέση της για να πραγματοποιεί κέρδη, διαρκώς και περισσότερα κέρδη από την εκμετάλλευση των άλλων; Αλλά και το “δικαίωμα” να φωνάζουν και να διαμαρτύρονται οι εργαζόμενοι, για το οποίο ξελαρυγγίζονται οι διάφοροι ηγέτες του καπιταλιστικού κόσμου, παύει να υφίσταται από τη στιγμή που οι εκμεταλλευόμενοι αρχίζουν ν’ απειλούν την ύπαρξη του καπιταλισμού. Αυτοστιγμί, την αστική δημοκρατία διαδέχεται η φασιστική δικτατορία, οι φυλακίσεις, οι εκτελέσεις και όλα τ’ άλλα τυραννικά μέσα.

Μόνο στον σοσιαλισμό υπάρχει πραγματική δημοκρατία γιατί σ’ αυτόν δεν υπάρχουν εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι, αλλά μόνον εργαζόμενοι που δουλεύουν όχι για να στοιβάζουν μερικοί χρυσοκάνθαροι τεράστια κέρδη, αλλά για το καλό της κοινωνίας σαν σύνολο. Μόνο στον σοσιαλισμό υπάρχει πραγματική ελευθερία κριτικής των κακώς εχόντων και τρόπος διόρθωσης τους. Η μόνη “ελευθερία” ή “δικαίωμα” που δεν υπάρχει στο σοσιαλισμό είναι η “ελευθερία” ή το “δικαίωμα” εκμετάλλευσης της εργασίας των άλλων για ατομικά κέρδη. Να λείψει τέτοια “ελευθερία” και τέτοιο “δικαίωμα” γιατί αυτό δεν είναι δημοκρατία αλλά απάρνηση της δημοκρατίας, παραμόρφωση και παραποίηση της».

(Εζεκία Παπαϊωάννου, Ενθυμήσεις από τη ζωή μου, σελ. 73-74).

· Αποσπάσματα αντιδράσεων.. Ο Γρηγόρης Ιωάννου κωδικοποίησε με σαφήνεια το κλίμα σε μερικές υστερικές αντιδράσεις [ο κ. Κρις εννοείται

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Αποσπάσματα αντιδράσεων..

Ο Γρηγόρης Ιωάννου κωδικοποίησε με σαφήνεια το κλίμα σε μερικές υστερικές αντιδράσεις [ο κ. Κρις εννοείται δεν ενοχλείται όταν αφορά ημέτερους η συνάθροιση, ενώ ο τύπος του ΚΕΒΕ κανένα προβλημα δεν είχε με τα Malls  η «σύμβαση» τους διαισθάνθηκε κάτι προφανώς σαν απειλή..:):

Gregoris Ioannou

«Έχει δίκαιο να φοβάται ο κυρ Κρις του βαθέως κράτους. Είχε δίκαιο που ήταν έξαλλος ο κυρ Αγκαστινιώτης του ΚΕΒΕ και των διαβατηρίων. Διότι χτες ο λαός έδιωξε την Αστυνομία από τους δρόμους. Ούτε που μπορούσε να πλησιάσει η Αστυνομία το πλήθος των 10 000 θυμωμένων πολιτών.

Χτες το προοδευτικό τμήμα της κυπριακής κοινωνίας έδωσε ένα δυνατό μάθημα και μια προειδοποίηση στην κυβέρνηση της διαφθοράς. Αυτό το μεγαλειώδες που έγινε χτες ό,τι και κάνουν, όσο και αν επιχειρήσουν να το θάψουν τα ΜΜΕ, δεν σβήνει. Είναι ιστορία.»

Gregoris Ioannou Σήμερα η αστυνομία ήρθε με ξεκάθαρη διάθεση να κτυπήσει διαδηλωτές και να κάνει επίδειξη ετοιμότητας βίαης καταστολής. Αυτό φάνη?

By Δέφτερη Ανάγνωση


Gregoris
Ioannou
Σήμερα η αστυνομία ήρθε με ξεκάθαρη διάθεση να κτυπήσει διαδηλωτές και να κάνει επίδειξη ετοιμότητας βίαης καταστολής. Αυτό φάνηκε από την τεράστια συγκέντρωση αστυνομικών (υπολογίζω γύρω τους 500 ένστολους με πλήρη εξάρτηση) και άλλους μυστικούς με πολιτικά, ουλαμούς μοτοσικλετών, κλούβες και αύρες που κατέλαβαν όλο τον χώρο της ανατολικής πλευράς της παλιάς πόλης παρενοχλώντας ήδη τις προσυγκεντρώσεις με στόχο της διάλυση τους μιάμιση ώρα πριν τη πορεία με
 πρόστιμα. 

Κατάφεραν να διαλύσουν ένα μπλοκ, αλλά το μεγάλυτερο μπλοκ έφτασε στο χώρο του Κολοκάση. Η αστυνομία έκλεισε το δρόμο και παρατάχτηκε μπροστά στο πάρκο για να εγκλωβίσει τον κόσμο. Στις 16.00 ακριβώς, ώρα έναρξης της πορείας, και καθώς κατέφθανε νέο πλήθος κόσμου, υπολογίζω σύνολο θα είμασταν γύρω στους 800 διαδηλωτές, όλοι με μάσκες και κρατώντας αποστάσεις η αστυνομία έδωσε προειδοποίηση ότι θα διαλύσει το πλήθος εντός 15 λεπτών.

Γύρω στις 16.10 με το που ξεκίνησε η πορεία η αστυνομία μπλόκαρε τους δρόμους και τους παραδρόμους και άρχισε να χτυπά με γκλοπ και σπρέη, ενώ το επόμενο δεκάλεπτο συνδύασε τις επιθέσεις της με δακρυγόνα και αντλίες νερού. Οι αστυνομικοί ήταν ιδιαίτερα προκλητικοί, από την αρχή μέχρι το τέλος και έκαναν αδιάκριτη χρήση βίας και αδιάκριτες συλλήψεις.

Σήμερα η κυβέρνηση Αναστασιάδη ξεπέρασε ένα όριο. Η αξιωματική αντιπολίτευση που μέχρι στιγμής κακώς ανέχτηκε την διακυβέρνηση με αντισυνταγματικά διατάγματα για σχεδόν ένα χρόνο, θα είναι θεωρώ συνένοχη αν ανεχτεί και αυτή την πρόκληση άσκησης αδιάκριτης βίας από πλευράς της Αστυνομίας Κύπρου.

Το λιγότερο που οφείλει να κάνει άμεσα το ΑΚΕΛ είναι να απαιτήσει την παύση της υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης και του Αρχηγού Αστυνομίας. 








· Τα ενδεχομενα υλικά συμφέροντα πίσω από την στροφή μερίδας της δεξιάς [πολιτικής-οικονομικής-μιντιακής κοκ] προς την διχοτόμηση. Ο Χ.

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Τα ενδεχομενα υλικά συμφέροντα πίσω από την στροφή μερίδας της δεξιάς [πολιτικής-οικονομικής-μιντιακής κοκ] προς την διχοτόμηση. Ο Χ. Γεωργιάδης, ο Δ. Διονυσίου και η απόπειρα κανoνικοποίησης του σεναρίου δυο κρατών.

Στην εξαιρετική του ανάλυση « Ο Ντενκτάς στο Νότο»  ο Γ. Ιωάννου έθεσε για πρώτη φορά το ερώτημα για τις υλικές [οικονομικές αλλά και μορφών εξουσίας] δυναμικές που ωθούν ή προωθούν προς την διχοτόμηση ανάμεσα στους ελληνοκύπριους.

Η κατάσταση της προηγουμένης εβδομάδας ήταν ενδιαφέρουσα όσον αφορά τα τεκμήρια. Μετά από την ομολογία του αρχιεπίσκοπου ότι ο Αναστασιάδης δοκίμασε και μαζί του την εισήγηση για δυο κράτη, ο Ανάστος είπε «μα εγώ εν τζαι..», τζαι την επόμενη Κυριακή δυο εκπροσωποι της δεξιάς [που «πρόκοψε» πολλαπλά τούτην τη δεκαετία…J] βγήκαν σεργιάνι να ξεπλύνουν κάπως το νέο αδιέξοδο του Αναστασιάδη. Την ταύτιση των δυο κειμένων δεν την πρόσεξε κάποιος ουδέτερος αλλά κάποιος που είχε στο παρελθόν συνεργαστεί με την δεξιά, ο Μ. Παπαπέτρου, ο οποίος σε μια απάντηση του στον Χ. Γεωργιάδη, ανάφερε και τον Διονυσίου: «Το περίεργο είναι ότι την ίδια μέρα ο Διονύσης Διονυσίου, με άρθρο του στον Πολίτη, ουσιαστικά λανσάρει και εκείνος τα δύο κράτη, διανθισμένα με καμπόσα στοιχεία απο το τελευταίο βιβλίο του Πόλυ Πολυβίου για την λύση του κυπριακού κατά φάσεις και τμηματικά.»

Για να δούμε λοιπόν τα ατομα σαν ενδεικτικά σχέσεων εξουσίας και διασταυρώσεων συμφερόντων.

Χ. Γεωργιάδης. Τέως υπουργός οικονομικών που στήριξε τις δυο εναπομείνασες τράπεζες με κυπριακή καταγωγή έστω [αφου η ιδιοκτησια είναι πια σε μεγαο βαθμο ξενων μεγαλομετοχων] – και διάλυση του Συνεργατισμου [με παρατυπες διαδικασιες διαπλοκης όπως εδειξε η σχετικη ερευνα]  για να στηριχθει [όπως φάνηκε] η Ελληνικη Τράπεζα την οποία φαίνεται να ελέγχει ο  ΔΗΣΥ και ημέτερα του συμφέροντα [όπως της Logicom]. Η θητεία του ως υπουργός εμοιαζε με σύμβολο ημετεροκρατίας – απέκτησε το παρατσούκλι  «ο συμμαθητής» με την τάση του να διορίζει συμμαθητές/τριες του σε πόστα ασχέτως γνώσεων, επάρκειας, νομικής κατάστασης κοκ..



Δ. Διονυσίου που λανσάρει ιδέες του Πολυβίου, ο  οποίος φέρεται να είναι κομβικός παίκτης στα συμφέροντα της Τράπεζας Κύπρου. Ο κ. Διονυσίου ο ίδιος αναφέρθηκε σε δικαστική διαδικασία ότι είχε εμπλοκή στην διαδικασία πληροφόρησης αρθρογράφου [του Μ. Ολύμπιου] του Πολίτη ότι θα του έκοβαν [λογόκριναν δηλαδή] κείμενα διότι η Τράπεζα Κύπρου δεν θα έδινε ένα διαφημιστικό πακέτο 50,000 ευρώ στον Πολιτη – τους απειλουσε από ότι φαινεται η Τραπεζα και εκοψαν κριτικο σχολιογραφο.. Είναι ίσως η πιο τεκμηριωμένη [και με δικαστική μαρτυρία] σχέσης εξάρτησης ΜΜΕ και τραπεζιτικών συμφερόντων. Ο κ. Διονυσίου έχει οικογενειακές σχέσεις με τον κ. Νικολάτο, ο οποίος ψηφισε για την αποφυλάκιση του επικεφαλής της Τράπεζας Κύπρου, του Α. Ηλιαδη,  μετά την καταδίκη του [αργότερα δημοσιοποιηθηκε οτι ο κ. Νικολάτος είχε ευνοηθεί οικονομικά από την Τράπεζα Κύπρου]. Ευρυτερα ο κ. Διονυσίου έχει καθοριστικό ρόλο στον Πολίτη, ο οποίος στήριξε τον Αναστασιάδη και στις 2 προεδρικές εκλογές.

Ιδού πώς φαινεται να λανσάρεται η διχοτόμηση/δυο κρατη ως παραχώρηση της βόρειας Κύπρου στην Τουρκία: Πρώτα ξεχνάς γιατί επιλέγηκε [και από Κληρίδη] η διζωνική – [όπως για να κλείσει το βόρειο σύνορο και να βρεθούν τρόποι συνεννόησης των κυπρίων]. Μετα οι κοινότητες ταυτίζονται μόνο με τις εθνικιστικές θέσεις [«δεν θα δεχθεί η Τουρκία», «δεν θα αναγνωριστούν ίσα δικαιώματα»] για να βάλει, ο αρθρογραφος, την λυση των δυο κρατών στο τραπέζι. Προσέξετε το κολπάκι με το οποίο αποδίδει στους τουρκοκύπριους την θέση ότι δεν θα αναγνωριστούν τα δικαιώματα τους – ξηχάνωντας να διευκρινίσει ότι η πολιτική ισότητα ήταν αναγνωρισμένη μέχρι που ο πρόεδρος, τον οποίο στήριξε η εφημερίδα του Διονυσίου, άρχισε να την αμφισβητεί και προκλητικά μάλιστα όπως με την θέση ότι οι τ/κ δεν πρέπει να έχουν λόγο για το φυσικό αέριο… Ή να θυμηθούμε την θερμή υποδοχή της επιχειρησης ΜΜΕ, Πολιτης λτδ, στον Αναστασιάδη όταν γύρισε χωρίς λύση τζαι με ναυάγιο οπό Κραν Μοντανά;..

Ουσιαστικά, ο Διονυσίου φαινεται να προσπαθει να οικοδομησει ένα κουτοπονηρο ρητορικο κόλπο – παρουσιάζει τις εθνικιστικές θέσεις σαν το αδιέξοδο να συνεννοηθούν οι δυο κοινότητες, για να λογοκρίνει ότι είναι ο εθνικισμός που ο ίδιος συγκαλύπτει και εξέλεξε, που οδηγεί στην αντιπαράθεση [όπως με την εκλογή Τατάρ].. Η ρητορικη του εθνικισμου σπρώχνει τα δεδομένα στο αδιέξοδο για να εμφανιστεί ο κάθε Διονυσίου, σαν κατά φαντασια, διαιτητης ο οποιος θα το παίξει άσπρο-μαύρο άρα.. Ας πάρει η Τουρκια τη βόρεια Κύπρο. Για να τρώνε οι ημέτεροι στον νότο ακόμα λίγο;.. :)

Ο Πολίτης, τελικά,  φαινεται ότι ήταν μια εφημερίδα του κατεστημένου της δεξιάς – τζαι έσυρνε λλίην χρυσόσκονη αριστερίζουσα για να αιχμαλωτίσει τζαι αριστερούς. Τώρα βέβαια αγωνίζεται να συγκρατήσει όσους δεξιούς του έμειναν, προσφέροντας και πάλι υπηρεσίες στο καθεστως  – πολεμώντας τον Γενικό Ελεγκτή..

Ιδού λοιπόν τα κουτοπόνηρα κόλπα για να ξεπλύθουν μέσα από το απλοϊκές ανοησίες τύπου άσπρο-μαύρο, τα δυο κράτη..

 «Γιατί κατά φάσεις υλοποίηση; Διότι θα εξαλείψει τη δυσπιστία όλων των πλευρών. Οι Ελληνοκύπριοι υποστηρίζουν ότι η Τουρκία δεν θα υλοποιήσει ποτέ τη λύση που θα υπογράψουμε. Οι Τουρκοκύπριοι ισχυρίζονται ότι δεν θα τους αναγνωρίσουμε ποτέ ως κοινότητα με ίσα πολιτικά δικαιώματα. Μια λύση κατά φάσεις ίσως λοιπόν να αποτελεί απάντηση για την τελική λύση. Είτε αυτή είναι λύση ομοσπονδίας, είτε λύση δύο κρατών.

Αν πούμε όχι τότε ο καθένας παίρνει τον δικό του δρόμο…»

https://politis.com.cy/apopseis/sfairika/i-pentameris-kai-mia-stratigiki-symfonia/




· Εισήγηση για ανάγνωση με φόντο το κυπριακό 1948. Τζαι εν καλόν.. :)

By Δέφτερη Ανάγνωση



            Εισήγηση για ανάγνωση με φόντο το κυπριακό 1948. Τζαι εν καλόν.. :)

Στις γιορτές του τέλους του χρόνου εκάμαν μου δώρο ένα βιβλίο για το «κυπριακό 1948». Το «Το ταξίδι. Κύπρος 1948 – η αρχή της οδύσσειας» του Ευάγγελου Μαυρουδή.

Το βιβλίο εν δυο θεματικές μαζί – τζαι αρκετα ισορροπημένα:

Που την μια εν μια μυθιστορηματική αφήγηση της αναζήτησης της καταγωγής [από πλευράς πατέρα] ενός ισραηλίτη του οποίου η μητέρα πέρασε από την Κύπρο το 1948, οπου και κυοφορήθηκε σαν έμβρυο ο πρωταγωνιστής [ο οποίος όμως γεννήθηκε τελικά στο Ισραήλ, χωρίς να έχει γνωρίσει ποτέ τον βιολογικό του πατέρα].

Που την άλλη εν μια  φωτογραφική αναπαράσταση της Κύπρου του 1948. Με τις απεργίες, τις διαδηλώσεις, το συλλαλητήριο για την αυτοκυβέρνηση,  τις διαμάχες στο εσωτερικό της αριστεράς για την αυτοκυβέρνηση, αλλά τζαι ευρύτερες εικόνες από το ταξίδι των Φίφη Ιωάννου – Αντρέα Ζιαρτίδη σε αριστερούς χώρους διεθνώς [Παρίσι, Πράγα, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία, Ελεύθερη Ελλάδα στον εμφύλιο]..

Ο συγγραφέας είναι συνεπής με το ιστορικό μέρος και έχει ένα παράρτημα 70 σελίδων με εξαιρετικές συχνά τεκμηριώσεις των γεγονότων, φράσεων κοκ τα οποία χρησιμοποιεί για να φτιάξει το πλαίσιο της αφήγησης.

Η σχέση των δυο μερών αφορά τον Φιφη Ιωάννου, ο οποίος φέρεται [μυθιστορηματικά αλλά παραπεμπει τζαι στις έμμεσες φήμες για μια σχέση του Φιφη] να είναι ένας από τους υποψήφιους πατέρες. Ο άλλος είναι ένας ακροδεξιός κύπριος Χίτης και ο τρίτος ένας αυστριακός μουσικός.

Για το μυθιστορηματικό πλαίσιο, το οποίο ξεκινά το 1977, εμφανώς όχι τυχαία, τις μέρες του θανάτου/κηδείας του Μακάριου, με την άφιξη του νεαρού Ισραηλίτη σε αναζήτηση «καταγωγής» τζαι ταυτότητας στο 1948, ο συγγραφέας σχολιάζει: «Η αγωνία του μυθικού αφηγητή του Ταξιδιούνα ανακαλύψει την ταυτότητα του πατέρα του απηχεί την ανάγκη της γενιάς που γεννήθηκε στον Εμφύλιο η αμέσως μετα να ανακαλύψει το νόημα, την πραγματική ταυτότητα της εποχής εκείνης. Αλλωστε δημιουργοί μας δεν είναι μόνο οι φυσικοί γονείς, αλλα και η εποχή της δικής τους νιότης.»

Το βιβλίο είναι η καλύτερη [μαζί με την κλασική, βιογραφική, εν μέρει, αφήγηση του Φιφη για την δεκαετία του 1940 στο «έτσι ξεκίνησε το κυπριακό»] αναπαράσταση του κλίματος του 1948.

Τζαι μια ενδιαφέρουσα σκέψη που προκύπτει από το παράρτημα των τεκμηρίων: τελικά στο ΑΚΕΛ το 1948 φαίνεται ότι υπήρχαν 3 τάσεις για την Διασκεπτική αλλά τζαι την πολιτική ανάμεσα στην ένωση τζαι την αυτοκυβέρνηση:

Ο Πλουτής ήταν υπέρ της παραμονής στην Διασκεπτική  τζαι την αποδοχή των τελικών βρετανικών προτάσεων με την λογική της μετεξέλιξης μέσα από δημοκρατικές παρεμβάσεις, κινητοποιήσεις – θέση την οποία στήριζε και ο Πολλιτ του βρετανικού κομμουνιστικού κόμματος, ο οποίος έχαιρε μεγάλης εκτίμηση από μερίδα της ηγεσίας του ΑΚΕΛ, συμπεριλαμβανομένου του Παπαϊωάννου

Η αντίθετη θέση, για υιοθέτηση του «ένωση και μόνο ένωση» στηριζόταν από τον Ζιαρτίδη παρακαλώ. Τζαι ο Εζεκίας, μαζί με άλλους φυσικά, ήταν μεταξύ τούτης της θέσης τζαι της θέσης του Φιφη – τζαι τελικά ταυτίστηκε με την γραμμή της ένωσης το 1949..Με βάση την συγκυρία όπως το ερμήνευσε στα απομνημονεύματα του.

Ο Φιφης, τζαι εκ των φαινομένων τζαι ο Αδάμαντος, ήταν υπέρ της αποχώρησης από την Διασκεπτική, αλλά την συνέχιση του αγώνα για «πλήρη αυτοκυβέρνηση» με βάση μια εκλεγμένη εθνοσυνέλευση για να συντάξει ένα κυπριακο σύνταγμα.


❌