One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

Τα οδοφράγματα άνοιξαν γιατί, ευτυχώς, οι κανονισμοί τζαι τα τοπικα πλαίσια για την πράσινη γραμμή εν εξαρτώνται απο τους δυο διχοτομιστές

By Δέφτερη Ανάγνωση



Τα οδοφράγματα άνοιξαν γιατί, ευτυχώς, οι κανονισμοί τζαι τα τοπικα πλαίσια για την πράσινη γραμμή εν εξαρτώνται απο τους δυο διχοτομιστές [Αναστασιάδη τζαι Τατάρ] αλλά απο διεθνεις οργανισμούς [ιδιαίτερα τον ΟΗΕ ο οποίος έσιει κωδικοποιημένη την ιστορική πραγματικότητα – τζαι την ΕΕ η οποία  ένταξε την Κυπριακή Δημοκρατία με ειδική αναγνώριση για την «τουρκοκυπριακή οντότητα» τζαι το ενιαίο του χώρου του νησιού]. Είναι αυτά τα διεθνή πλαίσια, τα οποία έχουν ανάγκη οι τοπικές εξουσίες [εξαρτώμενες από την διαφθορά-διαπλοκή στον νότο τζαι το τουρκικό κράτος τζαι την δική του διαπλοκή/διαφθορά στην βόρεια Κύπρο] για νομιμοποίηση. Τζαι είναι στο κενό που μεινίσκει ανάμεσα τα συμφέροντα των τοπικών εξουσιών, τζαι της διεθνούς ιστορικής πραγματικότητας, που παρεμβαίνει πκιον σαν στοιχείο δυαδικής εξουσίας, οι κινητοποιήσεις στους δρόμους [συμπεριλαμβανομένων τζαι των επανασυναντησεων με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων]. Τζαι για τούτα τα κινήματα, το «άνοιγμα των οδοφραγμάτων» ήταν μια επιτυχία με φόντο τους αγώνες τους ενάντια στον ρατσισμό του κάθε Νουρή, του κάθε Τατάρ,. Γιατί για τον χρόνο που ήταν κλειστά τζαι σε ένα καθεστώς απόπειρων τρομοκράτησης του πληθυσμού, η αντίσταση στους δρόμους, αλλά τζαι στο διαχωριστικό τείχος ήταν σταθερή τζαι συνεχής.. 

Ένα μικρό αλλά αποφασιστικό βήμα για την Αντίσταση τζαι το όραμα της ολοκλήρωσης της Μεγάλης Πορείας Εκδημοκρατισμού τζαι Επανένωσης..


Το μπλοκ της αντιπολίτευσης Ι. Οι Οικολόγοι

By Δέφτερη Ανάγνωση



Οι οικολόγοι κατά διαστήματα το έπαιζαν αντιπολίτευση, αλλά επί Περδίκη ήταν ουσιαστικά one man show τζαι η όλη πρακτική εστιαζόταν στην προβολή του Περδίκη. Ο οποίος ρυμουλκούσε τις οποιες οικολογικές ευαισθησίες μιας εποχής στο απορριπτικό εθνικισμό [με κάτι διαλείμματα προσπαθειών να πείσει ότι ...δεν ήταν εθνικιστής] ..Γενικά, οι οικολόγοι αν και οικοδομήθηκαν με βάση ακτιβιστικές παρεμβάσεις, από την δεκαετία του 1980 [για τον Ακάμα λ.χ.],  ουσιαστικά φάνηκαν να είναι μια απόσχιση της ΕΔΕΚ.. τζαι ίσως τζαι σήμερα να αντλούν από την ΕΔΕΚ αν κρίνει κανείς από το μένος της προεκλογικής της ΕΔΕΚ του Σιζόπουλου. 

Ενώ η ΕΔΕΚ αναζητούσε και ρόλο στην εξουσία, τζαι επί Αναστασιάδη, τζαι ο Σιζόπουλος μετέτρεπε το κόμμα σε ουραγό του ΔΗΣΥ, οι οικολόγοι έμειναν/έγιναν το νέο κόμμα διαμαρτυρίας – τον ρόλο που είχε ιστορικά η ΕΔΕΚ. Με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Θεοπέμπτου, φάνηκε να δημιουργείται μια προσπάθεια για άνοιγμα προς ευρύτερα αριστερογενή /αριστερίζοντα στρώματα τζαι της λύσης – εξού τζαι η Κ. Ατταλίδου που δεν έρχεται από την αριστερά, αλλά είναι σαφώς της λύσης [όπως τζαι η Μέλανη που αποχώρησε] ..Ενδεικτική της αριστερόστροφης [αλλά τζαι της αντιφατικότητας της] απόπειρας προσέλκυσης ψήφων ήταν η παρέμβαση των οικολογων στις δημοτικές εκλογές Αγλαντζιάς το περασμένο καλοτζαίρι: είχαν στοιχεία [θετικά] αντι-ρατσισμού, αλλά τελικά λειτούργησαν για να ευκολύνουν την εκλογή ενός εκπροσώπου του ΔΗΣΥ τζαι του χώρου που έθεσε τις ρατσιστικές ρητορικές. 

Οι Οικολόγοι ελπίζουν σε άνοδο τζαι ο ορίζοντας τους φαίνεται να ένει το 6-7%. Σε τούτο το πλαίσιο, έλπιζαν αρχικά τζαι σε αριστερούς της αποχής, αλλά τζαι, όπως φάνηκε στην πορεία, τζαι σε Εδεκίτες που αποστασιοποιούνται λόγω Σιζόπουλου.


Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος μόνος: ανταπόκριση από την πορεία διαμαρτυρίας εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων

By Vasily Zaytsev

Πραγματοποιήθηκε σήμερα πορεία και συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Προεδρικό των συντεχνιών των απεργών εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων. Κύριο αίτημά τους είναι η μετατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος αγοράς υπηρεσιών που βρίσκεται σε εφαρμογή από το 2013, σε μισθωτών εργαζομένων.

Αλληλέγγυοι στο κάλεσμα των απεργών εργαζομένων βρέθηκαν εκπαιδευτικοί από την ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ και ΟΛΤΕΚ, το οργανωμένο μαθητικό κίνημα, την ΠΣΕΜ αλλά και ευρύτερα εργαζόμενοι από όλους τους κλάδους. Χαρακτηριστικό της πορείας και της εκδήλωσης ήταν ο παλμός και η αποφασιστικότητα των απεργών για αγώνα μέχρι την ικανοποίηση των δικαίων αιτημάτων τους. Όσο βαθαίνει η κρίση του καπιταλισμού, τόσο θα εντείνεται η εμπορευματοποίηση της παιδείας και άλλο τόσο θα καταστρατηγούνται τα εργασιακά και αλλα δικαιώματα των εργαζομένων του χώρου.

Η αλληλεγγύη ολόκληρης της εργατικής τάξης πρέπει να θεωρείται δεδομένη και να μεγαλώνει στην πράξη όπως πρέπει να εντείνονται και οι εστίες αντίστασης και διεκδίκησης και σε άλλους κλάδους και τομείς της οικονομίας.

Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος/η μόνοι στην επίθεση που έρχεται

The post Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος μόνος: ανταπόκριση από την πορεία διαμαρτυρίας εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων appeared first on Αγκάρρα.

Η ανάδυση της Κύπρου του «κοινού δρόμου» τζαι μορφών δυαδικής εξουσίας

By Δέφτερη Ανάγνωση


Η ανάδυση της Κύπρου του «κοινού δρόμου» 

τζαι μορφών δυαδικής εξουσίας

Έτσι τα πλήθη που ξεχυθήκαν στους δρόμους της Λευκωσίας στις 24 Απρίλιου εξέφραζαν μια κοινή ιστορικη βούληση σε αντίθεση με την [πρόσκαιρη ελπίζουμε] εξουσία που εκφράζει την διαπλοκή τζαι την νεοαποικιακό [εθνική ή χρηματιστική] εξάρτηση..

Ο «ενωμένος δρόμος», από τα κάτω, συγκροτεί μια πρώτη μορφή ενός είδους «δυαδικής εξουσίας» [απέναντι στους δυο διχοτομιστές, Τατάρ και Αναστασιάδη] η οποία δηλώνει προκαταβολικά την άρνησή της να δεχτεί οποιοδήποτε ναυάγιο ή απόπειρα διχοτόμησης στο όνομα των συμφερόντων της διαπλοκής τζαι της εξάρτησης.

Έτσι τώρα πια δεν θα κοιτάζουν απορημένοι οι ξένοι για τον παραλογισμό των πολιτικάντηδων που έφερε στην εξουσία η διαπλοκή του χρήματος ή της εξάρτησης. Υπαρχει τωρα πια τζαι η εικονα της αλλης Κυπρου - με τις χιλιάδες στους δρόμους τζαι τες πλατείες.. 

Αναδύεται η άλλη Κύπρος του «κοινού δρόμου»..






Ο «ενωμένος δρόμος» της κοινής πόλης σαν η κοινωνική ιστορική καταγραφή μιας νέας μορφής πραγματικότητας – της Αντίστασης στους δρόμους π

By Δέφτερη Ανάγνωση


Ο «ενωμένος δρόμος» της κοινής πόλης σαν η κοινωνική ιστορική καταγραφή μιας νέας μορφής πραγματικότητας – της Αντίστασης στους δρόμους που εκφράζει τον ορθολογισμό της επανένωσης: 

Όταν τα κύματα της νέας εποχής τζυλούν στους δρόμους μιας ντε φακτο ενιαίας πόλης που την χωρίζουν τεχνητά κατασκευάσματα.

Οι διαδηλώσεις/πορείες στους δρόμους της Λευκωσίας, βόρεια τζαι νότια, το Σάββατο 24/4

Οι συγκυρίες ήταν διαφορετικές – αλλά οι διαδηλώσεις τις ενοποίησαν παρά τους άτυπους σύμμαχους της διχοτόμησης [Τατάρ, Αναστασιάδη]: από την μια οι τουρκοκύπριοι έχουν μια πολιτική ηγεσία που αναδείχτηκε με αμφισβητούμενο τρόπο [από ότι φάνηκε – μέσω εξαγοράς ψήφων], τζαι βρίσκονται σε μια σχέση αντιπαραθεσης με την Άγκυρα, όπως τζαι οι ελληνοκύπριοι πριν το 74, όταν η Αθήνα εσυμπεριφέρετουν σαν εθνικο-αποικιακο κέντρο [«εθνικό κέντρο» ήταν η ορολογία τους τότε- που εν διαφέρει πολλά που την σημερινη νοοτροπία του Ερντογάν] ..Οπότε ο δυναμισμός τζαι η μαζικότητα είσιεν πολλαπλές αφετηρίες. Στην νότια Λευκωσία, η κοινωνική οργή πλανιέται με αφετηρία το καθεστώς διαπλοκής, αλλά τζαι την [συνεπαγόμενη;] ανικανότητα πλέον των θεσμών να οργανωσουν μια έστω ορθολογική διαχείριση [της πανδημίας, των εμβολιασμών, ή εστω της  διαχείρισης της τραπεζιτικής κρίσης 10 χρόνια μετά – με τους τραπεζίτες να επιμενουν να τα θελουν ουλλα δικα τους. Τζαι εγγυήσεις τζαι free hand στις εκποιήσεις] καθώς παντού φαίνεται να πλανιέται ένα είδος ημετεροκρατικού δικτύου πελατειακών σχέσεων.

Μπροστά σε τούτα τα δυο πλέγματα σχέσεων [εξαρτησης τζαι διαπλοκης], δυσκολευκει η διατήρηση της προοπτικής λύσης [καθώς πάσιν στην Γενεύη δυο πολιτικάντηδες που με ευκολία, για δικά τους συμφέροντα, θα μπορούσαν να οδηγήσουν την χώρα στην πλήρη εξάρτηση τζαι την σκλήρυνση του διαχωρισμού. Είναι σε τουτο το πλαισιο που η διαπλοκή τζαι η εξωτερική [με εθνικόφρων κέτσαπ] εξάρτηση είναι τα συνοδευτικά της απόπειρας συντήρησης της διχοτόμησης..

Οι πορειες της Λευκωσιας το Σαββατο 24/4 ηταν η απαντηση των δρομων...Για την επανενωση, σαν ιστορικο αιτημα τζαι αναποφευκτη πραγματικοτητα – αλλα τζαι για την αναγκη μιας αλλης Κυπρου..




«Ως Δαμέ»: από τη γραμματική στην ορθογραφία η επίθεση του καθεστώτος

By puk
“…. επειδή για όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν τίποτα να πουν… Οι επικοινωνιολόγοι των κομμάτων και οι σύμβουλοι του Προέδρου διάβαζαν ξανά και ξανά, για 4 ολόκληρες μέρες τις ανακοινώσεις των «Ως Δαμέ» για να βρουν με ποιο τρόπο να επιτεθούν. Κατέληξαν στο γνωστό τους καταφύγιο, και το τελευταίο που τους έχει μείνει, στον εθνικισμό […]

Η αξιοπρεπής άμυνα που δεν υποχωρεί ούτε ένα βήμα, η διάχυτη αντεπίθεση, τζαι οι νίκες, ήδη, του Ως Δαμέ

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Η αξιοπρεπής άμυνα που δεν υποχωρεί ούτε ένα βήμα, η διάχυτη αντεπίθεση, τζαι οι νίκες, ήδη, του Ως Δαμέ..

Όταν βρεθεί κάποιος/α μπροστά στην επίθεση δαιμονοποίησης η αντίσταση εξαρτάται τζαι από την εποχή τζαι από τις εμπειρίες..

 Η Αντίσταση του Ως Δαμέ ηταν ενδιαφέρουσα – δείγμα του μέλλοντος.

Κατ’ αρχήν το Ως Δαμέ εν έπεσε στην παγίδα να φοβηθεί τζαι να αρκέψει τις απολογίες. Αυτός είναι ο στόχος της εξουσίας. Φευγαλέος πια, αλλά επιμένουν, όπως επιμένουν τζαι μερικοί/ες, δημόσια πρόσωπα, σε παραπάνω συντάξεις μπορεί να υποθέσει κάποιος..:)

Όμως οι Ως Δαμέ δεν υποχωρήσαν ούτε ένα πόντο..

«Αλλά εσύ δεν θα΄σαι από αυτούς..» που λαλεί τζαι το ποίημα της Γώγου για όσους δεν υποχωρούν μπροστά στην πρόκληση..

Οι Ως Δαμέ είχαν μάλιστα να διαχειριστούν, όχι απλώς ένα λόγο [όπου εύκολα απέδειξαν ότι οι Θεοχάρους/Φουρλάς παραπλανούσαν με χυδαία ψέματα] αλλά ένα πολλαπλό κίνημα, ομάδων/συλλογικοτήτων κοκ…

Η πρακτική της εξουσίας τζαι των δουλοπρεπών της οργάνων  ήταν σαφής – αναζητούσε μια λεπτομέρεια να την απομονώσει τζαι να στήσει θέαμα δαιμονοποίησης..

Όμως το Ως Δαμέ απόδειξε τελικά ότι ο πλουραλισμός του ήταν πιο αποτελεσματικός από την κατευθυνόμενη επίθεση στης εξουσίας – η οποία όταν της αποδείχτηκε ότι ελάλεν ψέματα, απλώς έκανε ότι δεν άκουγε, αλλά δεν είσιεν τζαι τίποτε άλλο να πει. Ήδη το ΑΚΕΛ κράτησε το δικό του πούντο τζαι αρνήθηκε να κατηγορήσει το κίνημα, απαντώντας μάλιστα για την υποκρισίας της εξουσίας, ενώ τζαι οι οικολόγοι που σύρθηκαν αρχικά στο θέαμα δαιμονοποίησης [δείχνοντας τζαι τις αδυναμίες τους απέναντι στη χειραγώγηση από τα καθεστωτικά ΜΜΕ] όταν η Θεοχάραινα δοκίμασε να το παίξει τζαι κάπως χαφιέδικα [άμα μπλέξεις με τον αυταρχισμό της ακροδεξιάς, οι πρακτικές του διαχέονται] καταγγέλλοντας ένα υποψήφιο ή κάτι των οικολόγων ότι στήριξε το Ως Δαμέ, έμεινεν να αιωρείται. Η φούσκα της δαιμονοποίησης έσβησε ως την Τετάρτη…

Με αυτή την έννοια το Ως Δαμέ σαν ένα πρώτο κίνημα αυτού του νέου που έρκεται [τζαι ηλικιακά τζαι αισθητικά αλλά τζαι πολιτικά] όχι μόνο άντεξε στην επίθεση, αλλά αντεπιτέθηκε με μια πολυχρωμία που έκαμε τα φερέφωνα της εξουσίας, όχι απλώς να εγκαταλείψουν το θέαμα, αλλά να αποφεύγουν ακόμα τζαι τα παναΰρκα στο ίντερνετ για πρωταπριλιά κοκ..

Ίσως να εν ενδιαφερον συμβολικά το γεγονός ότι ο Φιλελεύθερος, η αρχισυνταξία του οποίου ταυτίστηκε με το θέαμα δαιμονοποίησης [με διαφοροποιήσεις όμως στους σχολιαστές – τζαι αξίζει να αναφερθεί η Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου δαμέ] άρχισε να χρησιμοποιεί το «Ως Δαμέ» με έψιλον. Στα άλλα ΜΜΕ: τα ΜΜΕ της αριστεράς στήριξαν σαφώς το Ως Δαμέ, η Αλήθεια ήταν φυσικά αρνητική, τζαι ο Πολίτης ουδέτερος, αλλά άμα εφανηκεν ότι η υστερία εν τραβά αρκέψαν μερικοί/ες από τους μη ταυτισμένους με τον ΔΗΣΥ να προβάλουν μέσω άλλων την «άλλη άποψη» [λ.χ. παρέμβαση Παπαδάκη] – αξιοσημείωτο ήταν το σχόλιο του Ζαχαριάδη..]

Το Ως Δαμέ έδειξε ότι τα κινήματα πολλαπλότητας έχουν την ικανότητα αντεπίθεσης τζαι νίκης πάνω στο κατευθυνόμενο λόγο των δαιμονοποιήσεων… Ακριβώς γιατί υπάρχει τζαι ένα άλλο μέσο που δεν ελέγχει η εξουσία [το ίντερνετ] αλλά τζαι γιατί η πολλαπλότητα δημιουργεί ένα διάχυτο ανταρτικό που το συγκεντρωτικό θεαματικό της εξουσίας δεν μπορεί να νικήσει με τον επαναλαμβανόμενο λόγο της παραπλάνησης που γίνεται σύντομα διάφανη.

Το Ως Δαμέ έφερε την κοινωνική οργή για την διαφθορά [τζαι την διχοτόμηση] έξω από το προεδρικό [τζαι «ανάγκασε» το προεδρικό να αντιδράσει αυταρχικά – είτε με τη Γιολίτη, είτε με το θέαμα Θεοχάρους/Φουρλάς/ελεγχόμενα ΜΜΕ. Τεκμηρίωσε [τζαι έκαμε διάχυτη] την γοητεία της κυπριακής γλώσσας στον καθημερινό πολιτικό λόγο, τζαι έδειξε ότι στο μέλλον η εξουσία με τα σενάρια δαιμονοποίησης θα έσιει να αντιμετωπίσει την αδυναμία ελέγχου…

Το όργανο της επίθεσης: Η Θεοχάρους σαν κωμωδία..

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Το όργανο της επίθεσης: Η Θεοχάρους σαν κωμωδία..

Για την υποψήφια των πολλαπλών συντάξεων τζαι της προβολής fake news, που θωρούν στον ύπνο τους τζιχαντιστές τζαι παραμιλούν στο ξύπνιο τους ότι δεν βλέπουν τους νεοναζί συνεργάτες της Χρυσών Αυγών δίπλα τους..

Thanasis Photiou·

«Κάποιος ψεύδεται. Κάποιος μας κοροϊδεύει. Κάποιος είναι ο πιο αδύναμος κρίκος. Και επειδή η Ελένη Θεοχάρους έχει, δυστυχώς, πιαστεί πολλές φορές να ψεύδεται ή μάλλον, επειδή της αρέσει η ποίηση αναιρώ το ψεύδεται και το λέω στιχουργικά, «άλλα λέει κι άλλα κάνει κι άλλα εννοεί», μαντέψτε ποιος μας δουλεύει; Ή μάλλον, μαντέψτε ποιος έχει τόσο νου ώστε να νομίζει ότι μας δουλεύει! Ή μαντέψτε πόση εκτίμηση έχει στον νου αυτών στους οποίους απευθύνεται, για να τους δουλεύει έτσι. Έβγαλε, λέει, ανακοίνωση για να μας πει πως δεν έχει σχέση, ούτε με την ΕΛΑΣΥΝ (της οποίας ο υπέυθυνος είναι στο ψηφοδέλτιο της) ούτε με τη Χρυσή Αυγή, ούτε με τον Γιάννη Λαγό της Χρυσής Αυγής που ίδρυσε την ΕΛΑΣΥΝ στην Κύπρο. Θυμίζουμε ότι την περασμένη βδομάδα ο καταδικασθέντας σε 13 έτη Γιάννης Λαγός για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, ανάρτησε βίντεο στα σόσιαλ μίντια, όπου μας πληροφορούσε ότι «ο υπεύθυνος» της ΕΛΑΣΥΝ Κύπρου βρίσκεται ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο της «Αλληλεγγύης», παροτρύνοντάς μας να τον ψηφίσουμε. «Πρέπει να τον στείλουμε στην κυπριακή βουλή», είπε, «για να γίνει επιτέλους πραγματικότητα το σύνθημα Ελλάς - Κύπρος - Ένωσις». Η Ελένη, όμως, φαίνεται πως έχει χαρίσματα μεγάλα, είναι ένα αποτελεσματικό δημοκρατικό πλυντήριο. Βάζεις μέσα τα χρυσαυγούλα, τα πλένεις στους 40 βαθμούς όπως τα συνθετικά υφάσματα και βγαίνουν με τις... αρχές της Ελένης Θεοχάρους. #πιο_καημένη_από_καμένη»

«Ως Δαμέ»: από τη γραμματική στην ορθογραφία η επίθεση του καθεστώτος

By puk
“…. επειδή για όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν τίποτα να πουν… Οι επικοινωνιολόγοι των κομμάτων και οι σύμβουλοι του Προέδρου διάβαζαν ξανά και ξανά, για 4 ολόκληρες μέρες τις ανακοινώσεις των «Ως Δαμέ» για να βρουν με ποιο τρόπο να επιτεθούν. Κατέληξαν στο γνωστό τους καταφύγιο, και το τελευταίο που τους έχει μείνει, στον εθνικισμό […]

“Ως Δαμέ”: η επόμενη μέρα

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Η χθεσινή μέρα με ένα ελάχιστο κοινό παρονομαστή ενάντια στον αυταρχισμό και τις επιλογές της κυβέρνησης έδωσε την δυνατότητα σε πολύ κόσμο, από όλα τα φάσματα της κοινωνίας να κατεβεί στο δρόμο και να δείξει δυσαρέσκεια σε αυτό που βιώνει. Το μέγεθος της διαμαρτυρίας έδωσε και λύσεις στο ζήτημα ασφάλειας της πορείας. Η κυβέρνηση προφανώς χάνοντας το θέμα επικοινωνιακά τόσο την προηγούμενη βδομάδα όσο και τις μέρες που μεσολάβησαν με προβοκατόρικες δηλώσεις αστυνομίας και πολιτικών αρχηγών, αναγκάστηκε να παρατάξει μια αστυνομία χωρίς “plan B”. Η μαζικότητα και συμμετοχή ακόμα και φιλελεύθερων εντός της κυβερνητικής παράταξης στην πορεία κατέστησε ενδεχόμενη βία εκ μέρους της αστυνομίας όπλο ενάντια στην ίδια την κυβέρνηση.

Ο καθένας κάνει την δική του ανάλυση και απολογισμό της μέρας. Για εμάς, το σημαντικό τις τελευταίες δύο βδομάδες ήταν τα αντανακλαστικά που έδειξε η Κυπριακή κοινωνία και η απόδειξη πως μπορεί να μπει στη διαδικασία να σηκωθεί από τον καναπέ, εαν νιώθει πως υπάρχει ανάγκη. Πιστώνουμε στους διοργανωτές όπως και την Θύρα 9 την αντίληψη σε αυτό το βασικό και την διάθεση να απευθυνθούν ευρύτερα. Η απεύθυνση ευρύτερα σημαίνει πως κατέβηκε κόσμος με ότι είχε στη συνείδηση του και έχει ξεφύγει σίγουρα από τα συνθήματα της κάθε μεμονωμένης παράταξης. Γι’ αυτό ίσως δούμε την επόμενη μέρα και μια προσπάθεια από την κάθε παράταξη η ομάδα να ερμηνεύσει με όρους εσωτερικού διαλόγου την μεγάλη παρουσία του κόσμου.

Δεν θεωρούμε πως υπάρχει ανάγκη να εμπλακούμε στο “τρίτο ημίχρονο” των σόσιαλ μίντια (τι ακούστηκε περισσότερο, ποιου ήταν πρώτο το πανό, γιατί οι τάδε ήρθαν, γιατί οι άλλοι λένε άλλα, ποιος φάνηκε κτλ) με όρους πολιτικού κουτσομπολιού. Το σημαντικό είναι να βγουν τα κατάλληλα συμπεράσματα για την φύση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας. Σε αυτό πιστεύουμε πως μπορούμε να συνεχίσουμε με το χθεσινό σαν ένα επιπλέον γεγονός και κίνητρο.

Για εμάς είναι ξεκάθαρο πως ο αυταρχισμός που βιώνουμε και η διαχείριση της πανδημίας, δεν είναι επιλογές που έπεσαν από τον ουρανό αλλά είναι συνυφασμένα με την ουσία του καπιταλισμού ως σύστημα παραγωγής, αλλά και της ειδικής περίπτωσης έτσι όπως έχει διαμορφωθεί ιστορικά στην Κύπρο. Τα άτομα μπορούν να παραιτηθούν, να καθαιρεθούν, να δικαστούν, ακόμα και να καταλήξουν στην φυλακή, αλλά αυτό για εμάς δεν είναι δικαιοσύνη. Πιο δίκαιος θα γίνει ο κόσμος μας όταν καταφέρει η Κυπριακή κοινωνία αυτή την εναντίωση και ορμή να μετουσιώσει σε οργάνωση και αλλαγή των όρων του παιχνιδιού που ευνοούν αυτές τις πολιτικές επιλογές και γεννούν Αναστασιάδηδες και Γιολίτες. Αυτή την κατεύθυνση επιλέγουμε και αυτά θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε μέσα από τα γραφόμενα μας

The post “Ως Δαμέ”: η επόμενη μέρα appeared first on Αγκάρρα.

Παραιτηθείτε! 10.000 διαδήλωσαν το Σάββατο 20/2 στην πορεία «Ως Δαμέ» (φώτος+βίντεος)

By puk
10.000 διαδήλωσαν το Σάββατο 20/2 στην πορεία «Ως Δαμέ» ενάντια στην αστυνομική βία, την διαφθορά, τον αυταρχισμό, την κακοδιαχείριση της πανδημίας και των αποτελεσμάτων της.Η πορεία ήταν ίσως η μεγαλύτερη που είδαμε τα τελευταία χρόνια. Το σύνθημα που ακούστηκε πιο πολύ ήταν το – παραιτηθείτε! Η τρομοκρατία της αστυνομίας των προηγούμενων ημερών, ότι κάποιοι θα […]

Ανακοίνωση ΘΥΡΑ 9 για την νέα πορεία το Σάββατο 20/2/2021 στις 16:00

By Guest

Σύντροφοι και Συντρόφισσες της ΘΥΡΑ 9,

Όπως υποσχεθήκαμε στους ίδιους μας τους εαυτούς αλλά και σε όλα τα στελέχη της ΘΥΡΑ 9, δεν πρόκειται να μας φοβίσει και να μας σταματήσει καμία κρατική καταστολή όσο βάρβαρη και εάν είναι. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να γινόμαστε πιο δυνατοί, πιο σοφοί, και πιο έξυπνοι, βρίσκοντας πάντα νέα σχέδια για να αγωνιζόμαστε. Σαν οργανωμένο σύνολο δώσαμε πολλούς αγώνες δίπλα στην κοινωνία, τόσο ταξικούς όσο και κοινωνικούς. Για χρόνια τώρα στεκόμαστε στην πρώτη γραμμή γιατί νιώθουμε υποχρέωση μας, όντας ιδεολόγοι, να μην μένουμε μόνο σε κενά κείμενα αλλά όσα λέμε να τα μετουσιώνουμε σε πράξεις.

Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν να απέχουμε από μια τέτοια διαμαρτυρία, που όσες και εάν είναι οι διαφορές μας με κομμάτια του κινήματος που κάνουν το κάλεσμα, οι σκοποί της συγκεκριμένης μας βρίσκουν σύμφωνους.Διαδηλώνουμε λοιπόν και αυτό το Σάββατο για ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο αύριο. Διαδηλώνουμε για έναν καλύτερο κόσμο που στο επίκεντρο του θα βρίσκεται ο άνθρωπος και όχι τα κέρδη των αφεντικών. Διαδηλώνουμε εναντίων των ταξικών μέτρων που έχει πάρει η κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα για να προστατεύσει τον κόσμο από την πανδημία, αλλά που πάντα έχει σαν στόχο να εξασφαλίσει τα συνεχής κέρδη των επιχειρήσεων και των τραπεζών.

Διαδηλώνουμε για να βάλουμε ένα τέρμα στην κρατική καταστολή και τον συνεχής εξοπλισμό της αστυνομίας που έχει σαν στόχο να διαλύει διαδηλώσεις σαν και αυτή του περασμένου Σάββατου. Διαδηλώνουμε για να δείξουμε πως ο κόσμος δεν ξεχνά και απαιτά να παταχθεί η διαφθορά.

Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες πως αυτό το σύστημα μπορεί να εξανθρωπιστεί και με μερικές αλλαγές προσώπων σε καρέκλες να δούμε την αλλαγή που επιθυμούμε. Δεν έχουμε αυταπάτες πως η καταστολή του προηγούμενου Σάββατου ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό που δεν θα επαναληφθεί. Δεν έχουμε αυταπάτες πως αλλάζοντας το κυβερνών κόμμα με ένα οποιοδήποτε άλλο κόμμα θα επιφέρει αλλαγή του συστήματος. Κανένα κόμμα στην Κύπρο δεν έχει σαν πρόγραμμα την ρήξη με το υπάρχον κοινωνικοπολιτικό σύστημα.

Ξέρουμε ότι η καλύτερη απάντηση στον κρατικό αυταρχισμό δεν είναι μια πρόσκαιρη σύγκρουση, αλλά η (ανα)συγκρότηση και η ενίσχυση ενός ταξικού πόλου μέσα στην κοινωνία, που να μπορεί μαζικά, συντονισμένα και οργανωμένα να παλέψει όχι μόνο εφήμερα στον δρόμο, αλλά σε κάθε κοινωνικό χώρο. Να οργανωθούν εστίες αντίστασης παντού από μαθητές, φοιτητές, εργαζομένους με αιτήματα και στόχους που να έχουν στο επίκεντρο τις λαϊκές ανάγκες και να βάζουν τις βάσεις για την οργάνωση της ταξικής αντεπίθεσης απέναντι στο αστικό κράτος και το κεφάλαιο. Καλούμε λοιπόν όλους εσάς που σπάσατε τον φόβο το προηγούμενο Σάββατο να ξανακατεβείτε μαζί μας.

Καλούμε όλους εσάς που για τον οποιοδήποτε λόγο απουσιάζατε, να πορευτείτε στο πλάι μας. Και η δική μας προσυγκέντρωση με το ξεχωριστό μας μπλοκ θα είναι η ώρα 16:00 στο πάρκο Κολοκάση. Όλα τα στελέχη μας να είναι παρών.#ωςδαμε20_2

ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ, ΤΟΤΕ ΠΟΤΕ;ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ, ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΙ;

Υ.Γ – Υπενθυμίζουμε ξανά πως αρνητές του ιού ΔΕΝ είμαστε για αυτό καλούμε τα στελέχη μας που θα κατεβούν μαζί μας στο δρόμο οπως είναι εφοδιασμένα με μάσκα και να κρατάνε τις απαραίτητες αποστάσεις.

The post Ανακοίνωση ΘΥΡΑ 9 για την νέα πορεία το Σάββατο 20/2/2021 στις 16:00 appeared first on Αγκάρρα.

Αν βγάλεις το φτιασίδωμα θα δεις τι είναι (αστικό) κράτος

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Μερικές σημειώσεις με αφορμή το Σαββατιάτικο ξύλο της Αστυνομίας σε ειρηνική πορεία / διαδήλωση

Η Σαββατιάτικη εκδήλωση ήταν ερώτημα είχαμε γράψει. Το ερώτημα αυτό για εμάς ήταν, κατά πόσο η Κυπριακή αστική δημοκρατία, μπορεί να συμπεριφερθεί ανάλογα με τους δικούς της κανόνες, αν μπορεί να ανεχθεί αμφισβήτηση και να εκτελέσει το καθήκον προστατεύοντας τα υφιστάμενα θεσμικά κατοχυρωμένα πολιτικά δικαιώματα.

Η απάντηση μετά το Σάββατο είναι ένα εμφατικό ΟΧΙ.

Αυτό το όχι το γνωρίζαμε και από πριν βέβαια μέσω της συλλογικής ιστορικής εμπειρίας, αλλά έχει επιβεβαιωθεί ξανά. Δεν είναι ιδίωμα της Κύπρου, γι’ αυτό και ίσως ενστικτωδώς άρχισαν οι συγκρίσεις με αντίστοιχο κίνημα στις ΗΠΑ “I can’t breathe” (δεν ταυτίζονται αν ρωτάτε εμάς).

1. Ας είμαστε ειλικρινείς, η διαδήλωση δεν έκφραζε απόλυτα κάποιον παρευρισκόμενο πέρα από τους ίδιους του συντάκτες του κειμένου. Δεν είναι αυτό όμως το ζήτημα, εμείς στηρίξαμε, όπως και πολλοί άλλοι γιατί ήταν μια καλή ευκαιρία για αντίδραση στα όσα βιώνουμε. Τα αιτήματα ήταν πάρα πολύ μετριοπαθή, δεν έπιαναν την ουσία της κατάστασης, αλλά εναντιώνονταν στο αποτέλεσμα (αυταρχισμός, διαφθορά, διαχείριση της πανδημίας ακόμα και για Κυπριακό είδαμε). Δεδομένου ότι στηριζόταν σε μια προοδευτική βάση με την ευρύτερη έννοια, στήριξαν άτομα, ομάδες και προσωπικότητες από δεξιά μέχρι αριστερά στις ιδέες, από φτωχά-εργατικά στρώματα μέχρι και μεσο-αστικά στρώματα.

2. Λέγοντας αυτά, δεν θεωρούμε πως απαραίτητα το “κίνημα” ή “χώρος” έχει μεγαλώσει ή ότι μπορεί να βάζει αιτήματα κάτω και να ακολουθεί η κοινωνία. Πρώτο, διότι τα αιτήματα αυτά υπάρχουν σε υφιστάμενα κόμματα, άρα φορείς οργανωμένης πολιτικής (αιτήματα που πιάνουν από ΑΚΕΛ μέχρι και Οικολόγους). Κατά δεύτερο, η αντιπαράθεση που γίνεται εντός διαδικτύου κατά πόσο το ΑΚΕΛ έπρεπε να παρέμβει και να στηρίξει την εκδήλωση, δείχνει ακριβώς τα όρια αυτού του χώρου. Ενός χώρου που χαρακτηρίζεται από ανθρώπους με ανησυχίες, δεξιότητες στις νέες τεχνολογίες και νεανικές ιδέες όταν πρόκειται για εκδηλώσεις ειρηνικές (συνεντεύξεις, συναυλίες, κουζίνες, παραγωγή βίντεο, ενημερωτικά κτλ) αλλά με σοβαρά μειονεκτήματα σε θεωρητικές προσεγγίσεις (σχεδόν ο καθένας και η καθεμιά έχει τη δική του ως μονάδα) ενώ πάσχει σοβαρότατα επίσης και στο ζήτημα οργανωτικής δομής (πολλά εγώ που καθιστούν το εγχείρημα οργάνωσης σχεδόν αδύνατο). Χωρίς διάθεση να μειώσουμε την πολλή δουλειά που έγινε τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά στο θέμα οικολογία και περιβάλλον, δεν αρκούν κάποια άτομα για ουσιαστικές αλλαγές.

3. Όσοι γνωρίζουν λίγα πράγματα για την πολιτική αρένα της Κύπρου ή έστω από την ιστορία της, κατάλαβαν γιατί το ΑΚΕΛ δεν έλαβε μέρος. Έχει κάνει εκδηλώσεις και άλλα παρόμοια με οργανωμένο τρόπο και δεν θα έμπενε στην λογική “γκρουπούσκουλου” για να στηρίξει κάτι το οποίο ελέγχεται για την οργάνωση του αλλά και την αποσύνδεση του από την οργανωμένη πάλη (εργατικό/ταξικό κίνημα). Η αδυναμία των διοργανωτών να ενημερώσουν ή να έχουν κάποιο πλάνο για το πως θα εξελιχθεί η διαδήλωση/πορεία μπορεί να έδωσαν πλάνα για την κτηνώδη βία της αστυνομίας, αλλα αυτή τη στιγμή έχουμε κόσμο που έχει κατηγορηθεί με ψευδοκατηγορίες και μια 25χρονη κοπέλα που παλεύει να μην χάσει το μάτι της. Δεν είναι απόλυτη η ευθύνη, αλλά δεν μπορείς να καλείς διαμαρτυρία, γνωρίζοντας τα ενδεχόμενα (αν δεν γνώριζαν είναι ακόμη πιο επικίνδυνο), και να βάζεις τον κόσμο να πορευθεί μέσα στα στενά με την αστυνομία μπροστά και πίσω από τους διαδηλωτές, να μην υπάρχει τουλάχιστον μια περιφρούρηση της διαμαρτυρίας. Η βία της αστυνομίας δεν είναι δικαιολογία για την αδυναμία να οργανωθεί στοιχειωδώς μια ειρηνική διαμαρτυρία. Αυτό προς σκέψη στους διοργανωτές. Η εμμέσως πλην σαφώς προσταγή στο ΑΚΕΛ να ζητήσει πράγματα από την κυβέρνηση (παραίτηση Γιολίτη κτλ.), είναι απόδειξη των περιορισμών και δυνατοτήτων του “χώρου”. Το ΑΚΕΛ ορθολογικά με την ιστορία του σε αυτή την περίπτωση ζήτησε εξηγήσεις και εναντιώθηκε στην βία και καταστολή από θέσεις αρχής.

4. Η φιλελέ δεξιά, μουδιασμένη και ανήμπορη να ξεκολλήσει από τις ακροδεξιές καταβολές της, είχε μια ενδιαφέρον τοποθέτηση. Αφού ονόμασε την εκδήλωση “πίτουρα” (ναι κ. Χόπλαρου για σένα μιλάμε), θεωρητικά πάντα, τα έβαλε με τους αρμόδιους γιατί θα μπορούσε να αγνοήσει τους διαδηλωτές και να δείξει πόση δημοκρατία έχουμε. Έχει μια σημασία εδώ να δούμε και λίγο εκτός Κύπρου, αν για παράδειγμα σε κάθε δυτικού τύπου δημοκρατία, το απόγειο του πολιτισμού κατά τέτοιου είδους φιλελεύθερους, ελέγχεται η αστυνομία για βία και καταστολή. Δεν μπορεί, ένας φιλελεύθερος πρόεδρος να μην το σκέφτηκε. Δεν διανοούνται μήπως οι φιλελεύθεροι, αφού είναι και της επιστήμης, γιατί πάντα σε περιόδους έντασης του συστήματος διακυβέρνησης η αστυνομία ανεξαιρέτως χώρας λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε αστικές δημοκρατίες; Δεν βλέπουν ένα μοτίβο συμπεριφοράς;

5. Η κυβέρνηση δείχνει μια υπεροψία που σε κάνει να διερωτάσαι αν είναι από τον πανικό ή από την υπερβολική σιγουρια (τείνουμε προς το δεύτερο). Βγήκε η πολιτική προιστάμενη αυτών που έδωσαν ξύλο, να πει πως δεν υπάρχει χώρος στην αστυνομία για αυτά. Άρχισαν λέει και έρευνες, αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για την ενορχήστρωση όλου αυτού. Το ότι στις διαμαρτυρίες των Ελαμιτών κατέβαιναν με φανελάκια ενώ σε προοδευτικού περιεχομένου διαδηλώσεις κατεβάζουν αστυνομικούς σαν να πηγαίνουν σε πόλεμο, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνίας. Μας κοροιδεύουν στα μούτρα. Για να είμαστε όμως ξεκάθαροι, ακόμη και με φυγή της Γιολίτη το πρόβλημα δεν λύνεται. Η αστυνομία για τα εργατικά λαικά στρώματα πρέπει να αποδυναμωθεί με κάθε τρόπο ενώ για την αστική τάξη φαίνεται πως ήταν και είναι προτεραιότητα να ενισχυθεί, όπως είδαμε και με τα καινούργια τους όπλα.

6. Κάτι λείπει από την χώρα μας. Όσοι βλέπουν τον καπιταλισμό να σαπίζει τόσο σε επίπεδο πολιτικής εντός της χώρας όσο και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, το αναγνωρίζουν. Καλούμαστε να διαλέξουμε μεταξύ διαμαρτυριών που χαρακτηρίζονται από ασυνέχεια, έλλειψη θεωρητικής καθοδήγησης, οργανωτικής δομής και ενός κόμματος που έχει ιστορικά κλείσει ο κύκλος του (τελείωσε η περίοδος των εθνικοαπελευθερωτικών συμβιβασμών με την αστική τάξη) αλλά δεν έχει βρεθεί τρόπος ακόμα να το πει ανοιχτά και να αλλάξει προς την κατεύθυνση που εδώ και πολλά χρόνια έχει αποφασίσει να πορευθεί (σοσιαλδημοκρατία νέου τύπου). Δεν θεωρούμε ότι μπορεί επίσης να δημιουργηθεί ένα ΚΚ έτσι απλά, χωρίς να υπάρχουν οι αγώνες που θα καλείται να εκφράσει και να στηρίξει πολιτικά. Σίγουρα όμως, χρειαζόμαστε ένα συλλογικό ταξικό πόλο που θα υποβοηθήσει στην αναζωπύρωση αγώνων για να δημιουργηθούν κάποιες προυποθέσεις. Ένα τέτοιο πόλο που θα μπορεί να συνδέσει τους εργατικούς, ταξικούς αγώνες με τους αγώνες για κοινωνικά/πολιτικά δικαιώματα, τα άμεσα ζητήματα σε ιστορική κλίμακα και να βοηθήσει την πάλη προς την σωστή μεριά της ιστορίας.

ΥΓ: Η Θύρα 9 πρέπει να είναι μοναδικό εγχείρημα τουλάχιστον σε Ευρωπαικό επίπεδο, με οργάνωση που θυμίζει κόμμα αλλά που δεν είναι. Αποστάσεις, πειθαρχία στη συλλογικότητα, διάθεση για αγώνα, δυνατότητα να συσπειρώνει κόσμο και θέσεις συγκεκριμένες σε πολλά θέματα. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος μαζί τους δεν μπορεί παρά να αναγνωρίζει αυτές τις αρετές. Δεν είναι τυχαίο που η αστυνομία το σκέφτεται δύο και τρεις φορές να επιτεθεί και το κόμμα τους θεωρεί πονοκέφαλο. Ας συνεχίσει αυτά που κάνει, που πολλές φορές είναι περισσότερα από αυτά που της αναλογούν.

The post Αν βγάλεις το φτιασίδωμα θα δεις τι είναι (αστικό) κράτος appeared first on Αγκάρρα.

ΩΣ ΔΑΜΕ! – Πορεία ενάντια στον Αυταρχισμό και την Διαφθορά – Σάββατο 13/2 16:00

By Profuso

Θα πάμε και εμείς στο πάρκο, θεωρούμε είναι σημαντικό για την ζύμωση και του ανοίγματος μιας συζήτησης.

Η συζήτηση που πρέπει να κάνουμε δεν μπορεί να είναι απλά μια επιφανειακή προσέγγιση που επιλεκτικά αφήνει άλλα έξω και συμπεριλαμβάνει άλλα ζητήματα, που ίσως οι «κοπτοράπτες» να θεωρούν σημαντικότερα για την συγκυρία. Θέλουμε να συμβάλουμε στην συζήτηση και να κάνουμε ένα διάλογο για το που μπορεί να φτάσει το αστικό κράτος όταν είναι σε πίεση. Δεν θεωρούμε πως ο Νίκος Αναστασιάδης είναι απλά το πρόσωπο της διαφθοράς, αλλά το πρόσωπο στο οποίο συμπυκνώνεται η αστική δημοκρατία έτσι όπως έχει ιστορικά διαμορφωθεί στην Κύπρο. Δεν θεωρούμε πως η ιστορία γράφεται από τα πρόσωπα, αλλά τα πρόσωπα γεννιούνται μέσα από τις εξελίξεις και παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ροή. Το ξεφόρτωμα της κεφαλής δεν είναι το τέλος του δρόμου αλλά η αρχή. Με αυτή την αντίληψη είναι σημαντική η εναντίωση στην κεφαλή αυτή τη στιγμή του κράτους που όχι απλά εκμεταλλεύεται, αλλά η εκμετάλλευση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που να προσπαθεί να διατάξει και να καταστείλει ακόμα και «πυλώνες» της αστικής δημοκρατίας όπως είναι τα «αυτονόητα» δημοκρατικά δικαιώματα (ελευθερία λόγου, το δικαίωμα στην συνάθροιση κτλ.) που μόνο αυτονόητα δεν είναι.

Η παρουσία μας έχει να κάνει με το καθήκον στην αντίσταση, έστω και με αυτό το πλαίσιο, στη παρούσα φάση, που δείχνει αν μη τι άλλο ότι δεν υπάρχει ομοφωνία σε αυτά που βιώνουμε. Όμως για εμάς είναι ξεκάθαρο, ότι δεν θεωρούμε την συζήτηση περί σε «χειρότερους» και «καλύτερους», σε λιγότερο ή περισσότερο «δημοκρατικούς», σε λιγότερο ή περισσότερο «αυταρχικούς» «διευθαρμένους» ηγέτες της αστικής τάξης. Ο αυταρχισμός και η διαφθορά είναι συνυφασμένη με την εκμετάλλευση και ως τέτοια την αντιλαμβανόμαστε. Είναι εν τέλη ταξική διαδικασία και η αποκαθήλωση του Ν. Αναστασιάδη από τον κυβερνητικό θώκο είναι μέρος της αποδόμησης του αστικού κράτους στη συνείδηση μας ως μερικώς αυτόνομου μηχανισμού που αλλάζει αναλόγως διαχειριστή.

Ο στόχος είναι να πιστέψουμε στη δική μας δύναμη.

Όλοι και όλες εκεί, για την συνείδηση και το μέλλον μας.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

The post ΩΣ ΔΑΜΕ! – Πορεία ενάντια στον Αυταρχισμό και την Διαφθορά – Σάββατο 13/2 16:00 appeared first on Αγκάρρα.

· Έρχεται η άνοιξη; Χρονικό της εφτομάδας μετά την ρήξη της 13ης Φεβρουαρίου

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Έρχεται η άνοιξη; Χρονικό της εφτομάδας μετά την ρήξη της 13ης Φεβρουαρίου


Τούτη η εφτομαδα μύρισε άνοιξη. Γυρόν μας βέβαια ήταν τα σιόνια, μια έντονη κρυάδα. Αλλά η άνοιξη ήταν κοινωνική. Ένα, δυο, τρια ρήγματα στο σύστημα της εξουσίας. Από εκεί που όπως το κωδικοποίησε η Αναστασία, η νεαρή γυναίκα, σαν Ανεράδα, που έγινε το σύμβολο του ρήγματος, φαινόταν να ήμασταν «ηττημένοι», μια αδυσώπητη δυναμική άρχισε να ανατρέπει την δύναμη επιβολής του κάθε Αίαντα της εξουσίας, της κάθε απόπειρας λογοκρισίας ή δαιμονοποίησης. Αυτό που κυκλοφορούσε υπόγεια, φάνηκε να αρχίζει να αναδύεται.

Ήταν σαφές ότι η εξουσία έκανε επίδειξη δύναμης στο πάρκο Κολοκάση. Ήθελε να καταστείλει την πολιτική διαμαρτυρία. Δεν υπήρχε καμιά άλλη λογική στις γελοίες στολές των αστυνομικών, λες και θα έπαιζαν κομπάρσοι σε κάποιο φιλμ επιστημονικής φαντασίας – τζαι στις σαφείς προκλήσεις τους. «Θα σας διαλύσουμε» ήταν το μήνυμα. Παρά τα κλαψουρίσματα της Γιολίτη την επομένη, το μήνυμα της στασης της, όπως το κωδικοποίησε με αρκετή σαφήνεια η Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου, φαίνεται να ήταν το εξής: «δεν είναι ανεπαρκής, είναι αδίσταχτη».

 Η άρνηση υποταγής φάνηκε να εξοργίζει. Με αποκορύφωμα την στοχευμενη βολή του νερού στην ανεραάδα που χόρευε στο δρόμο. Η εξουσία είχε ήδη φροντίσει να λογοκριθεί η βία στους δρόμους. Τζαι φυσικά, λογοκριθηκε τηλεοπτικα τζαι η αντίσταση που αρνήθηκε τη διάλυση τζαι πάλεψε για τα λίγα μέτρα πορείας σαν σήμα κατατεθέν της πολιτικής ανυπακοής. 

Όμως… Αυτό που ήδη διαφαινόταν, άνθισε. Η εναλλακτική Δημόσια Σφαίρα του ίντερνετ πλημύρισε μέχρι το βράδυ από την αθλιότητα της βίας απέναντι σε διαδηλωτές/τριες. Το άτομο με το αίμα να στάζει από το κεφάλι, ο νεαρός πάνω σε πατίνια που ξαφνικά αρπάζεται από τους αστυνομικούς, το πόδι του μπάτσου πάνω σε διαδηλωτή στο έδαφος. Οι τηλεοράσεις, εκαναν αρχικα οτι δεν είδαν τίποτα. Και όμως σε μια άτυπη, μικρή εσωτερική εξέγερση, αρκετές φωτό της καταστολής είχαν βγει από δημοσιογράφους που ήξεραν ότι μάλλον θα λογοκρίνονταν από τους «μαστόρους» - τζιαι εδιοχετεύσαν τες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Παρά το ότι την Κυριακή οι εφημερίδες δεν είχαν τίποτα, αφού οι κυριακάτικες εκδόσεις ετοιμάζονται από πριν, το κλίμα είχε αλλάξει. Η εικόνα της Αναστασίας να χορεύει, ο κίνδυνος να χάσει την όραση στο ένα της μάτι, η ήχος της φωνής της στο τραγούδι, η ανυπόταχτη δήλωση της «δεν θα με υποτάξει εμένα η χούντα τα Αναστασιάδη», έγινε σύμβολο μιας ευρύτερης μετατοπισης. Η αντιπολίτευση [τα κόμματα που απέδειξαν και με την αντιπαράθεση για τον προϋπολογισμό ότι εν εξαγοράζονταν από την κυβέρνηση – ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, Οικολόγοι] καταδίκασαν την αστυνομική βία. Μέχρι και οι απολογητές από την Αλληλεγγύη στην μιζέρια του Σιζόπουλου, καταδίκασαν την «υπέρμετρη βία». Αυτή ήταν και η εικόνα την επομένη στις εφημεριδες. Μέχρι και η Αλήθεια βγήκε με πρωτοσέλιδο για «υπέρμετρη βία» την Δευτέρα. Οι άλλες 3 εφημερίδες όμως, ήταν σαφώς κριτικές. Το ΑΚΕΛ είχε πάρει ήδη θέση και η Χαραυγή ήταν αναμενόμενο να είναι έντονη ενάντια στην καταστολή. Ο Πολίτης δεν μπορούσε να το παίξει πάπια. Αλλά η πιο εντυπωσιακή θέση ήταν του Φιλελεύθερου. Όλη σχεδόν την εβδομάδα, η κριτική της αστυνομικής βίας ήταν έντονη – από το [θα μπορούσε να πει κανείς] ιστορικό «Κτυπούσαν στα τυφλά» μέχρι οργισμένα σχόλια, μέχρι και απο τον Άριστο Μιχαηλίδη. Ενώ η κυβέρνηση προσπαθούσε να συσπειρώσει τον εθνικιστικό πόλο μαζί με εξαρτήσεις υπουργών στα ΜΜΕ [λ.χ. Σίγμα, Ρεπόρτερ] ήταν σαφές ότι έχανε, για πρωτη φορα σε τετοιο επιπεδο, και το παιχνίδι των ΜΜΕ..

Ο ΔΗΣΥ προσπάθησε με τα συνηθισμένα κόλπα της Μετατόπισης: αρχικά έριξαν σε κυκλοφορία την πληροφορία ότι μια γυναίκα κατάγγειλε παρενόχληση από ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ το 2014. Μέχρι και η Γωγώ Αλεξανδρινού αναγκάστηκε να ξεσπαθώσει ενάντια στην ξεφτίλα – εμφανώς η στρατηγική ήταν η συνειρμική ταύτιση της εκδήλωσης με το ΑΚΕΛ, τζαι μετά το ΑΚΕΛ με το όποιο άτομο ήταν υπό κατηγορία [για ανάρμοστη ουσιαστικά συμπεριφορά] για να πουληθει σκανδαλάκι. Πόσα τέτοια δεν είχαμε σε αυτήν δεκαετία της αθλιότητας των πέτρινων χρόνων; ..Πρέπει να ήταν η συνήθεια οτι θα λανσάρουν σαν ξεπλυμα την μετατόπιση για κάθε αβολη στιγμη, που τους έκανε να μην σκεφτούν καν την κραυγαλέα ειρωνεία – ότι ο ΔΗΣΥ προσπαθούσε να αποφύγει ένα θέμα, κατασκευάζοντας ένα θέαμα για το όποιο, ιδίως ο ΔΗΣΥ, έπρεπε να σιωπά – το κόμμα των Προδρόμου, Κυπριανού, Σαλαφώρη, του ηγετη με συγγενη με ροζ βιζες κοκ, τζαι όσων συγκάλυψαν τους βιαστές της Αλόας, θα μιλούσε… για παρενόχληση; Αλλά ήταν τζαι η κεκτημένη ταχύτητα. Κάπως έτσι [με επιτυχημένες, τότε, μετατοπίσεις] έγινε απόπειρα να ξεχαστεί η υπόθεση του συμπέθερου, υστερα η εμπλοκή του ΔΗΣΥ στα ΔΣ των τράπεζων [εκεί έριξαν ΣΑΠΑ..]. Ή και το αμίμητο ψέμα του Διονυσίου ότι ο Ζαννέτος είχε «έπαυλη» από μίζες. Για να απολογηθεί μετά. Όπως άλλωστε είχε κάμει τζαι ο Δίπλαρος με το ψέμα για τις κόρες του Χριστόφια για να συγκαλυφθούν οι κόρες του Αναστασιάδη. Η φτήνια των μετατοπίσεων. Εδώ όμως δεν έπαιξε το σενάριο. Και πρόσεξαν αρκετοί ότι η αστυνομία μοιάζει πια με κομματική οργάνωση του ΔΗΣΥ που αρπάζει ότι νά’ ναι, τζαι ρίχνει το στην δημοσιοτητα για κομματική εξυπηρέτηση…

Αφού δεν έπαιξε αυτό, άρχισε μια νέα προσπάθεια να εμφανιστούν οι διαδηλωτές σαν «βίαιοι» - αρχικά ήταν τα πορτοκάλια τζαι τα μανταρίνια [που τελικα ηταν τζυτρομηλα..:)] – τζαι μετά μια αποσπασματική εικόνα ενός ξύλου που στήριζε ένα πανό, εγινε αποπειρα να παρουσιαστει σαν δείγμα «επιθετικού ροπάλου» κοκ…Έσβησε πριν καν καμει register. Μετά ανακάλυψαν στην καταγραφή με βίντεο το υψωμένο δάκτυλο της Αναστασίας απέναντι στο «τανκς» της καταστολής – τον Αίαντα. Η ανεράδα που οργίζεται με τον δράκο της εξουσίας. Πριν καν απλωθεί στο ίντερνετ η απόπειρα μιας κάποιας δαιμονοποίησης για «ανάρμοστη χειρονομία», άρχισε η αποδόμηση και η γελιοποίησή της – με το υψωμένο δάκτυλο της Τζόαν Μπαέζ, με την κωδικοποίηση του υψωμένου δάκτυλο σαν συμβόλου οργής αλλά τζαι αντίστασης. Το σύμβολο δαιμονοποίησης υιοθετήθηκε αμέσως σαν σύμβολο αντίστασης και δικαιολογημένης οργής – με σαρκασμό απέναντι στην φτήνια του πουριτανισμού. Μια χειρονομία που κάνουν, όπως παρατήρησε εύστοχα ο Α. Μπαλασόπουλος, χιλιάδες οδηγοί καθημερινά, και φυσικά μια χειρονομία που πουθενά δεν μπορεί να δικαιολογεί την αστυνομική βία του «δράκου του νερού» που μπορεί να σκοτώσει. Το γοητευτικό πλαίσιο της ανατροπής κωδικοποιήθηκε από την Χρυσταλλα Χατζηδημητρίου: «Ένα μεσαίο δάκτυλο προς ένα διεφθαρμένο σύστημα, δικαιολογεί τη ρίψη νερού στο πρόσωπο της με τόση δύναμη; Υψωμένα είναι τα μεσαία δάκτυλα μιας τεράστιας μερίδας της νέας γενιάς. Είναι η γενιά με τα μάστερ που αναμένει να ανοίξουν οι καφετέριες για να πιάσει δουλειά πίσω από τα μπαρ, φτιάχνοντας καφέδες για 4 ευρώ την ώρα. Είναι η γενιά που βλέπει γύρω της να ανεγείρονται πύργοι, αλλά οι ίδιοι δεν μπορούν ούτε να ενοικιάσουν διαμέρισμα, αφού η φούσκα των πύργων και των διαβατηρίων έκανε τις τιμές απλησίαστες. Είναι η γενιά που βλέπει το περιβάλλον να καταστρέφεται για να κερδίσουν κάποιοι από την λεγόμενη ανάπτυξη. Είναι η γενιά που ακούει για το άλλο μισό της πατρίδας αλλά δεν μπορεί να ζήσει σε αυτό. Γιατί μας εκπλήσσει ο θυμός τους;»

Αυτό που συνέβαινε όλη την εβδομάδα ήταν μια παλιρροιακή κίνηση ανατροπής κάθε κίνησης της εξουσίας. Τζαι τούτο εν εγίνετουν που κάποιο επιτελείο, συνεργείο κοκ. Ήταν ένα συλλογικό έργο. Κάθε κίνηση της κυβερνητικής προπαγάνδας υπονομευόταν από μια σειρά άλλες κινήσεις άσχετων μεταξύ τους ατόμων στο ίντερνετ και μετά απλωνόταν στα mainstream MME τζαι στην κοινωνία.

Αυτή η εβδομάδα ήταν η αρχή μιας άνοιξης.  Από την μια έφερε στο προσκήνιο ένα νέο ιστορικό υποκείμενο – μια νεολαία, γλυκιά και οργισμένη, όπως κωδικοποιήθηκε στο πρόσωπο της Αναστασίας, αλλά και άλλων νεαρών στην εκδήλωση και ευρύτερα. Ταυτόχρονα δημιούργησε και διεύρυνε ρήγματα στο σύστημα της εξουσίας. Στο έλεγχο της πληροφορίας [μετατρέποντας τα mainstream MME σε ουραγούς τζαι δίνοντας την ευκαιρία στους διαφωνούντες εκεί μέσα να μιλήσουν – ο ρόλος του Παράσχου λ.χ. ήταν σημαντικός σαν φωνή καταγραφής] αλλά τζαι στο σπάσιμο της στρατηγικής του καθεστώτος Αναστασιάδη με το «διαίρει και βασίλευε». Αν και ο πυρήνας της εκδήλωσης συνέδεε θεματικές [αντίθεση στην διαφθορά, στο αυταρχισμό, στην διχοτόμηση, στον ρατσισμό, την οικολογικη καταστορφη] ποπυ θα μπορουσαν να δυσκολεψουν μια καποια ευρυτερη συσπειρωση, η να ευνοησουν μια απόπειρα να δαιμονοποιηθεί ο χώρος που άνοιξε την πόρτα στην αμφισβήτηση τζαι στην εμφάνιση μιας  νεολαίας στο προσκήνιο, απέτυχε. Παρά το ότι τα συνεργεία του ΔΗΣΥ [με κορυφαίο το κωμικό SSLie] προσπάθησαν δεν τα κατάφεραν… Ένας νέος αέρας φάνηκε να απλώνεται. Στο background είναι ήδη η καθημερινή σχεδόν αποκάλυψη σκανδάλων διαπλοκής, η ξεδιάντροπη αθλιότητα του αρχιεπισκόπου με τις κατεδαφίσεις κοκ. Τζαι στο προσκήνιο αυτά παιδιά που επαίζαν μουσική με τύμπανα, αυτή η κοπέλα που ήθελε να χορέψει σαν κίνηση σώματος αντίστασης στο κεντρο της Λευκωσιας.. Ήταν/είναι ο αέρας μιας νέας γενιάς…

Μυρίζει άνοιξη..

Προς κάποιο κυπριακό Μάη… J 



· Από τον Αίαντα της καταστολής στον κατακλυσμό των δρόμων. Ή πως οι μικροί τζαι τα περιθώρια πολιορκούν τα κάστρα της εξουσίας….

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Από τον Αίαντα της καταστολής στον κατακλυσμό των δρόμων.

 Ή πως οι μικροί τζαι τα περιθώρια πολιορκούν τα κάστρα της εξουσίας….

Στον Χο Τσι Μινχ άρεσκε να επικαλείται ένα ηγέτη μεσαιωνικής βιετναμέζικης εξέγερσης:

 «Σήμερα έχουμε μια ακρίδα που αντιμετωπίζει ένα ελέφαντα.

Αύριο, όμως, ο ελέφαντας θα βρεθεί νικημένος.»


• Η «υπεροψία των περιθωριακών» που θα ελάλεν τζαι ο Κωστής, συνάντησε την γοητεία ενός Μάη.. «Σιγά μην μας «πάρουν το τουπέ» επειδή προσπά?

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Η «υπεροψία των περιθωριακών» που θα ελάλεν τζαι ο Κωστής,  συνάντησε την γοητεία ενός Μάη.. «Σιγά μην μας «πάρουν το τουπέ» επειδή προσπάθησαν να μας δαιμονοποιήσουν… Η αλήθκεια του λογοκρινόμενου που βρέθηκε στο περιθώριο, διαχύθηκε στους δρόμους σαν το απωθημένο του ασυνείδητου που πάντα επιστρέφει..

• Η πορεία φαινόταν να έχει 4 διαδοχικά κύματα. Στην αρχή ήταν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί το black block στις διεθνείς κινητοποιήσεις. Ακο

By Δέφτερη Ανάγνωση




·         Η πορεία φαινόταν να έχει 4 διαδοχικά κύματα.

Στην αρχή ήταν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί το black block στις διεθνείς κινητοποιήσεις.

Ακολουθούσε το πιο μεγάλο μπλοκ-  η μαζική κινητοποίηση που ήρθε για αλληλεγγύη, ή από ηλικιακή νεολαιίστικη ταύτιση – το νέο πολιτικό υποκείμενο. Υπήρχε ταυτόχρονα τζαι μια μερίδα καλλιτεχνών που φάνηκε να βρίσκει στη διαμαρτυρία ενός είδος αισθητικής έκφρασης. Αλλα τζαι άλλες ομάδες του χώρου η ευρύτερα…

Μετά ήταν  η θύρα 9 – ένα συμπαγές μαζικό δυναμικό μπλοκ.

Και πιο πίσω με ενα άλλο μαζικό μπλοκ από την θεσμική αριστερά..

Ο πλουραλισμός θύμιζε την κυπριακή ανοχή..

Σε ένα παγκόσμιο επίπεδο η σύνθεση των συνθημάτων τζαι των τάσεων θύμιζε με ένα γοητευτικό τρόπο την προσαρμογή της αμφισβήτησης του μεταμοντέρνου κόσμου στην εμπειρία των Ζαπατίστας του Μεξικού. Το τοπικό που διασταυρωνόταν με το παγκόσμιο.

Δεν ηταν όμως μόνο σύνθεση – ηταν τζαι ένα είδος συνύπαρξης αυτονομιών με διάφορες λειτουργίες. Η ύπαρξη λ.χ. του μπλοκ της ιστορικής θεσμικής αριστεράς, αν και σαν ατομα, δεν ηταν μόνο συμμετοχή ενός μαζικού χώρου – ηταν τζαι μια μορφή συμμέτοχης που μετέφερε επι του εδάφους την θέση του ΑΚΕΛ, σαν θεσμικού χώρου, να μην δοκιμάσει την καταστολή ξανα η αστυνομία…Αλλωστε αυτός ο χώρος συγκροτήθηκε κάποτε με βάση την πολιτική ανυπακοή στην αποικιοκρατία..

Εκτός Κύπρου η θεσμική ιστορική αριστερά βρέθηκε αρκετές φορές σε αντιπαράθεση με την νέα αριστερά των κινημάτων που γέννησε [για να το πουμε συμβολικά] ο Μάης του 68..Στην Κύπρο μπορεί να πει κάποιος ότι δεν υπήρχε τοσο η αντιπαράθεση [διαφοροποίηση σαφώς υπήρξε] όσο η συνύπαρξη σε ένα πλαίσιο διαφορετικών εστιάσεων – λειτουργιών. Ισως να ηταν τζαι αποτέλεσμα της ιστορικής συνειδητοποίησης ενός συνοριακού χώρου όπου ο πλουραλισμός είναι βίωμα τζαι ανάγκη επιβίωσης/συμβίωσης.  Αυτές τις εποχές ακόμα τζαι στο παγκόσμιο αρκεφκει ένα είδος γεφυρώματος του χάσματος που άφησε η ανάδυση της μεταμοντέρνας αριστεράς των κινημάτων [η οποία είναι ντε φάκτο πιο αντιεξουσιαστική] σε σχέση με την ιστορική αριστερά του εργατικού κινήματος…

Όπως το κωδικοποίησε η Μαρια Χ. Δεισδαιμόνα από μια κυπριακή ιστορική οπτική γωνία: «Τα Αριστερά συνθήματα που κυριάρχησαν στην διαδήλωση δεν έπεσαν από το πουθενά..[…].Ανήκουν στην Κυπριακή Αριστερά. Είναι των παιθκιων μας. Τζαι των παππουων μας.»

Η Ιστορία ξανάρχισε να τζυλά στους δρόμους της Κύπρου… 

· Τζαι μια αλληγορική Ιστορία από το Υποδιοικητή Μάρκος για το ξύπνημα των ιθαγενών και τον εφιάλτη των αφεντικών..

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Τζαι μια αλληγορική Ιστορία από το Υποδιοικητή Μάρκος για το ξύπνημα των ιθαγενών και τον εφιάλτη των αφεντικών..

 «Ονειρεύεται ο αντιβασιλιάς ότι η γη του σείεται από έναν άνεμο φοβερό που τα πάντα σηκώνει, ονειρεύεται πως αυτό που έκλεψε του το παίρνουν, ονειρεύεται πως το σπίτι του καταστρέφεται κι ότι το βασίλειο που κυβέρνησε καταρρέει. Ονειρεύεται και δεν κοιμάται»

Klitos Papastylianou

Λοιπόν, επειδή πήγε αργά, και πρέπει να πάμε να κοιμηθούμε και να ξεκουραστούμε, εγώ σας καληνυχτώ με μία από τις «άλλες ιστορίες», με πρωταγωνιστή τον γέρο Αντόνιο.

Η αλήθεια είναι ότι την ιστορία μου θύμισε ο «άμωμος και αμόλυντος», συγκεκριμένα η αναφορά του στο γεγονός ότι «το πιο θλιβερό είναι», πως παραγνωρίζοντας τις δύσκολες συνθήκες που διανύουμε, «κάποιοι έφτασαν στο σημείο, με πρόσχημα την δήθεν πάταξη της διαφθοράς, να επιχειρήσουν την παράλυση και κατάρρευση του κράτους».

«Ονειρεύεται», που λέτε, «ο Αντόνιο»

«Ονειρεύεται ο Αντόνιο ότι η γη που δουλεύει του ανήκει, ονειρεύεται ότι ο ιδρώτας του πληρώνεται με δικαιοσύνη και αλήθεια, ονειρεύεται ότι υπάρχει σχολείο για να γιατρέψει την άγνοια και φάρμακο για να τρομάξει το θάνατο, ονειρεύεται ότι το σπίτι του φωτίζεται και ότι το τραπέζι του γεμίζει, ονειρεύεται ότι η γη του είναι λεύτερη κι ότι είναι θέμα του λαού του να κυβερνά και να κυβερνιέται, ονειρεύεται πως είναι εντάξει με τον ίδιο του τον εαυτό και με τον κόσμο. Ονειρεύεται ότι πρέπει να αγωνιστεί για να αποκτήσει αυτό το όνειρο, ονειρεύεται πως πρέπει να υπάρξουν νεκροί για να υπάρξει ζωή. Ονειρεύεται ο Αντόνιο και ξυπνάει... Τώρα ξέρει τι να κάνει και βλέπει τη γυναίκα του καθισμένη στις φτέρνες να φυσά τη φωτιά, ακούει το παιδί του να κλαίει, βλέπει τον ήλιο να χαιρετά την ανατολή και ακονίζει τη ματσέτα του χαμογελώντας. Ένας άνεμος σηκώνεται και ανακατεύει τα πάντα, αυτός σηκώνεται και πηγαίνει να συναντήσει τους άλλους. Κάτι του λέει πως η επιθυμία του είναι επιθυμία πολλών και πηγαίνει να τους βρει.

Ονειρεύεται ο αντιβασιλιάς ότι η γη του σείεται από έναν άνεμο φοβερό που τα πάντα σηκώνει, ονειρεύεται πως αυτό που έκλεψε του το παίρνουν, ονειρεύεται πως το σπίτι του καταστρέφεται κι ότι το βασίλειο που κυβέρνησε καταρρέει. Ονειρεύεται και δεν κοιμάται. Ο αντιβασιλιάς πηγαίνει στους φεουδάρχες κι αυτοί του λένε πως ονειρεύονται το ίδιο. Ο αντιβασιλιάς δεν ξεκουράζεται, πηγαίνει στους γιατρούς κι όλοι μαζί καταλήγουν πως πρόκειται για ινδιάνικη μαγεία και πως μονάχα με αίμα θα λευτερωθεί από αυτή την κατάρα, κι ο αντιβασιλιάς διατάζει να σκοτώσουν και να φυλακίσουν και χτίζει περισσότερες φυλακές και φυλάκια και το όνειρο συνεχίζει να τον κρατά άγρυπνο.

Σε αυτή τη χώρα όλες και όλοι ονειρεύονται. Πλησιάζει πια η ώρα του ξυπνήματος...»

Υποδιοικητής Μάρκος, Οι Άλλες Ιστορίες, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Αθήνα, 2014.

Όνειρα γλυκά και καλό ξύπνημα 🏴🚩

Παραιτηθείτε! 10.000 διαδήλωσαν το Σάββατο 20/2 στην πορεία “Ως Δαμέ” (φώτος+βίντεος)

By puk
10.000 διαδήλωσαν το Σάββατο 20/2 στην πορεία “Ως Δαμέ” ενάντια στην αστυνομική βία, την διαφθορά, τον αυταρχισμό, την κακοδιαχείριση της πανδημίας και των αποτελεσμάτων της.Η πορεία ήταν ίσως η μεγαλύτερη που είδαμε τα τελευταία χρόνια. Το σύνθημα που ακούστηκε πιο πολύ ήταν το – παραιτηθείτε! Η τρομοκρατία της αστυνομίας των προηγούμενων ημερών, ότι κάποιοι θαContinue reading "Παραιτηθείτε! 10.000 διαδήλωσαν το Σάββατο 20/2 στην πορεία “Ως Δαμέ” (φώτος+βίντεος)"

Ενάντια στην διχοτόμηση που εκτρέφει ο φασισμός - αλλα τζαι η διαπλοκή – βόρεια τζαι νότια. ώμο με ώμο

By Δέφτερη Ανάγνωση



Ενάντια στην διχοτόμηση που εκτρέφει ο φασισμός - αλλα τζαι η διαπλοκή

– βόρεια τζαι νότια.

ώμο με ώμο

[από παρέμβαση της πολυκοινοτικής ομάδας «Αυλή» πάνω τζαι κάτω που τα τείχη τζαι που τες δκυό πλευρές της διαχωριστικής γραμμής που ενδυναμώνουν Αναστασιάδης τζαι Τατάρ]

https://voiceoftheisland.com.cy/138514/






Ο ιστορικός εργατικός Αύγουστος του 1948

By Guest

Το έτος 1948 αποτέλεσε το χρόνο των πιο σκληρών αγώνων της Κυπριακής Εργατικής Τάξης, σύμφωνα με τον πρώην Γενικό Γραμματέα της ΠΕΟ, Ανδρέα Ζιαρτίδη.[1] Η εργατική τάξη της Κύπρου ήρθε σε μετωπική σύγκρουση- οικονομική, πολιτική και ιδεολογική- τόσο με την άρχουσα τάξη, ντόπια και ξένη, αλλά και με το αποικιακό καθεστώς και τους ανελεύθερους του νόμους. Το παρόν κείμενο θα καταπιαστεί, σαν επετειακό, με τον Αύγουστο του 1948 όπου το νησί έβραζε, όχι μόνο από τις θερμοκρασίες που παραδοσιακά χτυπούν κόκκινο, και ανάγκαζαν την αποικιακή κυβέρνηση να αποτραβηχτεί στα ορεινά, αλλά από την όξυνση της ταξικής αναμέτρησης, με επίκεντρο τις απεργίες των αμιαντωρύχων και των οικοδόμων. Παρόλο που ο Αύγουστος είναι συνυφασμένος με την ακινησία και τους αργούς καλοκαιρινούς ρυθμούς, εκείνος ο Αύγουστος, γεννημένος μέσα στις οξυμένες διεθνείς και τοπικές συνθήκες, έμελλε να σημαδέψει το Κυπριακό εργατικό κίνημα.

Μετά τη λήξη της πεντάμηνης απεργίας των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ το Μάη, σειρά στην επίθεση της εργοδοσίας πήραν τα άλλα κομμάτια της εμπροσθοφυλακής του Κυπριακού συντεχνιακού κινήματος, οι αμιαντωρύχοι και οι οικοδόμοι, τον Αύγουστο του 1948. Η μεν πρώτη των αμιαντωρύχων έληξε με νίκη της συντεχνίας μετά από ένα μήνα, η δε δεύτερη των οικοδόμων ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου και έληξε στις 18 του Δεκέμβρη. Η σημασία των απεργιών του 1948, έγκειται στο ότι με το πλευρό της εκάστοτε εργοδοσίας συνασπίστηκε η ντόπια και ξένη αστική τάξη, τα κόμματα και οι εφημερίδες της Δεξιάς, η Εκκλησία αλλά και το ίδιο το αποικιακό καθεστώς, ενώ δίπλα στους απεργούς συστρατεύτηκε ολόκληρη η εργατική τάξη και η φτωχή αγροτιά και το κόμμα τους, το ΑΚΕΛ. Σε μια περίοδο έντασης του αντιαποικιακού αγώνα, κι ενώ η ντόπια αστική τάξη απέρριπτε λεκτικά την όποια συνεργασία με την αποικιακή κυβέρνηση, βρέθηκε ξαφνικά στην ίδια γραμμή πάλης με τους Άγγλους αποικιοκράτες, απέναντι στα πιο δυναμικά κομμάτια της Κυπριακής εργατικής τάξης.

Η επιρροή της Αριστεράς ποτέ δεν είχε εξαρτηθεί από την πρόσβαση στον κυβερνητικό μηχανισμό ή στις δομές εξουσίας της ελληνικής κοινότητας. Η παράταξη αντλούσε τη δύναμη της από την υποστήριξη την οποία της παρείχαν τα λαϊκά στρώματα τα οποία ήταν οργανωμένα στα κατά τόπους παραρτήματα των μορφωτικών συλλόγων, στα συνεργατικά ιδρύματα και κυρίως στις εργατικές συντεχνίες.[2] Προκειμένου να κατασταλεί η επιρροή της παράταξης ως συνόλου, έπρεπε να νικηθεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και μαζί του να επέλθει και η πολιτικό-ιδεολογική ήττα του ΑΚΕΛ. Άλλωστε, μέσα σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής αναμέτρησης, μια σειρά ζητήματα τα οποία είχαν εκ πρώτης όψεως οικονομικό χαρακτήρα, συνδέονταν άρρηκτα με τον αντί-αποικιακό αγώνα.’[3]

Οι ταξικοί απεργιακοί αγώνες έγιναν μέσα σε συνθήκες έντονης ιδεολογικο-πολιτικής πόλωσης, τόσο εντός της Κύπρου όσο και διεθνώς. Παρόλο που οι δύο αυτοί παράγοντες αλληλοεπηρεάζονταν σε μια διαλεκτική σχέση, θα τους διαχωρίσουμε για χάρη της ανάλυσης. Το 1948 ήταν χρονιά οικονομικής κρίσης στη Βρετανία, μετά και την Κρίση της Μετατρεψιμότητας της Στερλίνας με το Δολάριο το καλοκαίρι του 1947. Η οικονομική κρίση μεταφέρθηκε και στην Κύπρο το 1948, όπου η τάση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ήταν η πτώση των μισθών λόγω της μείωσης των εξαγωγών, κυρίως προς τη Μεγάλη Βρετανία και η άνοδος της ανεργίας.[4] Κατά συνέπεια, οι εργοδότες στο νησί προσπάθησαν να πάρουν πίσω όλες τις κατακτήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και της εργατικής τάξης συνολικά.

Σε συνάρτηση με τα πιο πάνω, και που το σημειώνουν οι Άγγλοι στα έγγραφα της εποχής, είναι ότι η ιστορία των μισθών στην Κύπρο, είναι μια ιστορία αγώνα δρόμου για να συμβαδίζουν με την αύξηση του κόστους διαβίωσης.[5] Ο πληθωρισμός την περίοδο 1947-1948 έφτασε το 24.5%, εκμηδενίζοντας έτσι το λαϊκό εισόδημα.[6] Επίσης, ο δείκτης για τις τιμές των τροφίμων πρώτης ανάγκης για την ίδια χρονική περίοδο, ανέβηκε κατά 19% κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη τη διαβίωση της εργατικής οικογένειας, αφού το μεγαλύτερο μέρος του μεροκάματου πήγαινε αμέσως σε τρόφιμα πρώτης ανάγκης.[7] Η μετωπική σύγκρουση του ’48, διεξήχθη μέσα σε πολύ αντίξοες οικονομικές συνθήκες για το εργατικό κίνημα, όπου έπρεπε από τη μια να διεκδικήσει τα τρέχοντα οικονομικά αιτήματα και από την άλλη να υπερασπιστεί τις παλαιότερες κατακτήσεις του, με κυριότερο το δικαίωμα στο συνδικαλισμό. Όπως αναφέρει άλλωστε και ο Ζιαρτίδης, ο χαρακτήρας του αγώνα ήταν αμυντικός.[8]

Στις διεθνείς εξελίξεις το 1948 έχουμε την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου μετά την απόσπαση σειράς χωρών της Ανατολικής Ευρώπης από το καπιταλιστικό στρατόπεδο. Στην Ελλάδα, ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, υπό την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και της ελληνικής κυβέρνησης που υποστηριζόταν από τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν στην πιο κρίσιμη του καμπή. Όλα αυτά είχαν άμεσο αντίκτυπο στο νησί, αφού είχαν γεννήσει ένα έντονο αντικομμουνισμό. Ο εθνικισμός της Δεξιάς εκφραζόταν υπό τη μορφή του αντικομμουνισμού και το κύριο του χαρακτηριστικό ήταν η έντονη και βίαιη αντίθεση προς το μαζικό λαϊκό κίνημα, των ταξικών συντεχνιών και αγροτικών οργανώσεων.’[9]

Η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου, σε συνδυασμό με τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα, είχαν και μια άλλη επίδραση στην Κύπρο, που αφορούσε τις Κυπριακές εθνικές φιλοδοξίες. Μια μελλοντική σοσιαλιστική Ελλάδα, σε συνδυασμό με ένα ισχυρό κομμουνιστικό κίνημα στην Κύπρο, ήταν κάτι που έπρεπε να αποφευχθεί, αφού το νησί είχε αποκτήσει σημαντική στρατηγική σημασία για τα βρετανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και οποιεσδήποτε εσωτερικές εξελίξεις θα είχαν άμεσες επιπτώσεις σε ολόκληρη την περιοχή. Η απώλεια του κράτους κατ’ εντολή της Παλαιστίνης και η άτακτη φυγή των Βρετανών από εκεί, η αποχώρηση των Βρετανικών στρατευμάτων από την Κυρηναϊκή, και τέλος η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση για την ανανέωση της Αγγλο-Αιγυπτιακής Συνθήκης του 1936, είχαν ως αποτέλεσμα την επισφαλή θέση της Μεγάλης Βρετανίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Συνέπεια των εξελίξεων στην περιοχή, ήταν η Κύπρος να παραμείνει το μοναδικό στρατηγικό σημείο στην περιοχή για τα Βρετανικά στρατηγικά συμφέροντα. Χαρακτηριστικά, σε δύο διαφορετικά σημειώματα των Αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Chiefs of Staff Committee) και της υποεπιτροπής Joint Planning Staff το Μάρτη και Νοέμβρη του 1947, τόνιζαν τη σημασία του να διατηρηθεί η επικυριαρχία της Βρετανίας στην Κύπρο.[10]

Ήδη από τον Ιούνη, η Συντεχνία αμιαντωρύχων είχε υποβάλει στη διεύθυνση της Tunnel Asbestos Company, εταιρεία Αγγλο-Δανικών συμφερόντων, τα αιτήματά της. Αυτά προνοούσαν αύξηση κατά 5% στα μεροκάματα, αναγνώριση της Επιτροπής Εργατικών Διαφορών, αυξημένη πληρωμή της υπερωρίας, ώστε να υπολογίζεται η μια ώρα μιάμιση τις καθημερινές και η μια ώρα δύο τις Κυριακές.[11] Σε αυτά τα αιτήματα προστέθηκε και η επαναπρόσληψη των απολυμένων εργατών, όταν τον Ιούλη η εταιρεία απέλυσε εκδικητικά 15 συνδικαλιστές, λόγω του ότι η ΠΕΟ είχε καταφέρει να εκλέξει την Επιτροπή του Ταμείου Ιατρικής Περίθαλψης. Η εταιρεία απέρριψε όλα τα αιτήματα της συντεχνίας και αρνήθηκε την όποια συζήτηση με αυτή, υπολογίζοντας και στην υποστήριξη που θα είχε από το αποικιακό καθεστώς, αλλά και τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς των «νεοσυντεχνιακών» της ΣΕΚ. Αυτοί οι υπολογισμοί της εταιρείας δεν ήταν αβάσιμοι αφού υπήρχε το χρήσιμο προηγούμενο της απεργίας των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ, όπου τόσο το αποικιακό καθεστώς όσο και η ντόπια αστική τάξη με τους μηχανισμούς τους έδρασαν ανοικτά υπέρ της εταιρείας. Συνεπώς, στις 2 Αυγούστου, η συντεχνία κήρυξε την έναρξη της απεργίας με τις εργασίες στο μεταλλείο να σταματούν.

Η Tunnel Asbestos Co. Κατείχε προπολεμικά βαρύνουσα θέση στην ντόπια παραγωγική διαδικασία, κάτι που προσπάθησε να ανακτήσει με την επανέναρξη κανονικών παραγωγικών συνθηκών το 1945. Η εταιρεία στη μεταπολεμική περίοδο μπήκε δυναμικά στην εξόρυξη και εξαγωγή αμιάντου. Στηριζόμενη στην ψηλή παγκόσμια τιμή του αμιάντου, λόγω της αυξημένης ζήτησης για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης Ευρώπης, γρήγορα ξεπέρασε τις προπολεμικές εξαγωγές της σε αμίαντο, τόσο σε όγκο αλλά και σε αξία. Παρόλο που η εξόρυξη και επεξεργασία του αμιάντου μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην τοπική παραγωγική διαδικασία και συγκεκριμένα στον τομέα των κατασκευών, η εταιρεία προτιμούσε το μεγαλύτερο μέρος του επεξεργασμένου αμίαντου να το εξάγει στη Δανία, Μεγάλη Βρετανία και Ιρλανδία. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι, ενώ το 1938 εξάχθηκαν 5578 τόνοι επεξεργασμένου αμίαντου αξίας £110.000, αμέσως με το τέλος του πολέμου το 1945, η εταιρεία κατάφερε να εξάγει 3445 τόνους επεξεργασμένου αμιάντου αξίας £120.000.[12] Το 1945 οι εξαγωγές αμιάντου σε αξία αντιπροσώπευαν το 35.6% από τις συνολικές Κυπριακές εξαγωγές μεταλλεύματος, σε αντίθεση με την προπολεμική περίοδο (1938), που αυτές μετά βίας ξεπερνούσαν το 7% της συνολικής αξίας εξαγόμενου μεταλλεύματος από την Κύπρο. Για να καταλάβουμε τη σημασία των εξαγωγών μεταλλευμάτων της Κύπρου, το 1938 αυτές οι εξαγωγές αντιπροσώπευαν το 53% όλων των εξαγωγών του νησιού. To 1947, εξάχθηκαν 7021 τόνοι αμιάντου αξίας £280.000, που αντιπροσώπευε το 12.1% των μεταλλευτικών εξαγωγών σε αξία από την Κύπρο και αντίστοιχα το 4.4% των συνολικών εξαγωγών της Κύπρου.[13]

Η εταιρεία μπόρεσε, παρόλη την απόλυτη άνοδο στα εργατικά της κόστη, να καρπώνεται σε κέρδος τις υψηλές μεταπολεμικές τιμές του επεξεργασμένου αμίαντου.[14] Σε αυτό συνέτειναν δυο παράγοντες. Ο πρώτος, που δείχνει και την άψογη συνεργασία της αστικής τάξης με το αποικιακό κράτος, ήταν το γεγονός ότι το 1947 η κυβέρνηση μείωσε τα μεταλλευτικά δικαιώματα που πλήρωνε η εταιρεία από 5% πάνω στην αξία του εξαγώμενου μεταλλεύματος στο 1.5%.[15] Ο δεύτερος παράγοντας ήταν οι πρώτες μεταπολεμικές κεφαλαιακές επενδύσεις της εταιρείας που έγιναν το 1950-1951 και που βοήθησαν στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής και στην άνοδο της παραγωγικότητας της εργασίας.[16]

Από την πρώτη κιόλας μέρα της απεργίας, η υπόθεση των αμιαντωρύχων έγινε υπόθεση ολόκληρης της εργατικής τάξης, αφού η αστυνομία προσπάθησε βίαια να διαλύσει την πορεία των απεργών προς τα γραφεία της εταιρείας, τραυματίζοντας έξι εργάτες. Σαν απάντηση, οι απεργοί προχώρησαν στην κατάληψη διάφορων μύλων της εταιρείας και πάλι όμως η αποικιακή αστυνομία προστάτευσε το ξένο κεφάλαιο, αφού βίαια κατέστειλε τις καταλήψεις και προχώρησε στη σύλληψη 51 εργατών.[17] Από εκείνη τη στιγμή, ο αγώνας των αμιαντωρύχων έγινε αγώνας για να αναγνωριστεί η συντεχνία και να διασφαλιστούν τα στοιχειώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα. Μόλις έγιναν γνωστές οι αστυνομικές βιαιότητες και η αυθαιρεσία της εταιρείας, διοργανώθηκαν σε όλες τις πόλεις της Κύπρου διαδηλώσεις από ολόκληρο το Λαϊκό Κίνημα. Στις εργατικές κινητοποιήσεις κυριαρχούσαν τα συνθήματα «Κάτω τα χέρια από τους εργάτες», «Εξουσίες στο λαό», «Αυτοκυβέρνηση» και «Ελευθερία». Όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Κατσιαούνης ‘η πολιτική της Αριστεράς εύρισκε έτσι πρόσφορο έδαφος, θέτοντας σε πολιτικό πλαίσιο τα κοινωνικά ζητήματα τα οποία διεκδικούσε’.[18] Το αποικιακό καθεστώς δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια, αφού προχώρησε στη σύλληψη ολόκληρης της ηγεσίας του λαϊκού κινήματος, με την κατηγορία της διοργάνωσης και συμμετοχής σε παράνομη διαδήλωση.[19] Ταυτόχρονα, η εταιρεία προχώρησε και σε εκδικητικά αντίποινα, αφού σταμάτησε τη δωρεάν διανομή ψωμιού, στο οποίο πολλές οικογένειες εξαρτούσαν τη διαβίωση τους και ταυτόχρονα διέταξε τους απεργούς να εγκαταλείψουν τα σπίτια που τους είχε παραχωρήσει η εταιρεία.[20]

Το εργατικό κίνημα της Κύπρου συνειδητοποιώντας ότι ο αγώνας των αμιαντωρύχων ήταν αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης χρησιμοποίησαν το όπλο της Παγκύπριας παναπεργίας. Στις 13 Αυγούστου, ημέρα που δικαζόταν η ηγεσία του λαϊκού κινήματος, προκηρύχτηκε από τη ΠΕΟ 24ωρη Παγκύπρια παναπεργία. Οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης αλλά και η αποφασιστικότητα της συντεχνίας απέδωσαν καρπούς, αφού πολλοί νεοσυντεχνιακοί εργάτες αποχώρησαν από την ΣΕΚ και προσχώρησαν στην ΠΕΟ. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η διεύθυνση της εταιρείας κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με απεργιακή επιτροπή της συντεχνίας.[21] Ως επακόλουθο των διαπραγματεύσεων, στις 30 Αυγούστου λύθηκε η απεργία, αφού ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα των απεργών, και ειδικότερα το ζήτημα της επαναπρόσληψης όλων των εργατών και την ακύρωση της «εξορίας» του Γραμματέα της Συντεχνίας Χριστοφή Λασέττα από την περιοχή των μεταλλείων.[22]

Πριν ακόμα λυθεί η απεργία της συντεχνίας των αμιαντωρύχων, ένας άλλος αγώνας ξεκίνησε για την εργατική τάξη της Κύπρου, ένας αγώνας που χαρακτηρίστηκε από τον Β. Γ. Γ. της ΠΕΟ Ανδρέα Φάντη σαν ‘η πιο σοβαρή μάχη του ‘48’.[23] Τόση σημασία προσέδωσε η ΠΕΟ σε αυτή την απεργιακή μάχη, που σε άρθρο του στο Δημοκράτη, μια μέρα πριν την κήρυξη απεργίας, ο Φάντης τόνιζε ότι ‘δεν είναι καθόλου υπερβολή να λεχθεί πως η έκβαση αυτής της απεργίας θα επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις μέχρι σήμερα κατακτήσεις του εργατικού μας κινήματος, τη μελλοντική πορεία του κινήματος μας, την οργανωτική του ανάπτυξη και σαν αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω, τις πολιτικές κατακτήσεις και τους μελλοντικούς πολιτικούς αγώνες του λαού μας.’[24] Η απεργία αυτή είχε τον πιο έντονο πολιτικό χαρακτήρα από όσες είχαν γίνει μέχρι τότε στη Κύπρο.[25] Ενώ στη περίπτωση των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ και των αμιαντωρύχων της Asbestos Tunnel Co. ο εργοδότης ήταν ξένος, στην περίπτωση των οικοδόμων οι εργολάβοι ήταν Κύπριοι, και γύρω τους συνασπίστηκε όλη η ντόπια κεφαλαιοκρατία, με αποτέλεσμα η σύγκρουση να προσλάβει έντονα ταξικό και πολιτικό περιεχόμενο. Ήδη από τις 18 Αυγούστου σε σύσκεψη των οργανώσεων της Δεξιάς, διακηρύχτηκε ότι επρόκειτο να δραστηριοποιηθούν υπέρ των εργολάβων σε περίπτωση διαφοράς τους με την ΠΕΟ.[26]

Η συντεχνία πρόταξε οικονομικά αιτήματα, όπως την αύξηση των κατώτατων μεροκαμάτων κατά 3 σελίνια και την αύξηση της συνδρομής των εργολάβων στις Συντεχνιακές Κοινωνικές Ασφαλίσεις κατά 3 γρόσια την εβδομάδα. Αυτά τα αιτήματα έγιναν αμέσως αποδεχτά από τους εργολάβους. Το κύριο σημείο διαφωνίας όμως, ήταν η αξίωση του Συνδέσμου Εργολάβων Οικοδομών να διαγραφεί άρθρο της προηγούμενης σύμβασης, που καθόριζε ότι μόνο μέλη της ΠΕΟ μπορούσαν να προσλαμβάνονται. Αυτό το ζήτημα ήταν καίριο αφού με την «ελεύθερη πρόσληψη», οι εργολάβοι θα είχαν τα χέρια τους λυμένα για να προβαίνουν σε σκανδαλώδεις διακρίσεις σε βάρος των εργατών που ήταν οργανωμένοι στην ΠΕΟ. Αν έκανε πίσω η συντεχνία σε αυτό το θέμα, ουσιαστικά θα προσυπέγραφε την αυτοκαταστροφή της αν λάβουμε υπόψη το πολωμένο κλίμα της εποχής.[27] Η ιθύνουσα τάξη, ενθαρρύνοντας τους εργολάβους να απορρίψουν τη συνομολόγηση συλλογικής σύμβασης με την ΠΕΟ και προσφέροντας ταυτόχρονα την εναλλακτική λύση της εργοδότησης μέσω της ΣΕΚ, δε στόχευε απλά στο να επιτύχει όρους απασχόλησης ευνοϊκότερους για την εργοδοσία. Στην πραγματικότητα, ο απώτερος σκοπός ήταν να εξοστρακιστεί το ταξικό συντεχνιακό κίνημα ή έστω να επέλθει η διαφοροποίηση του χαρακτήρα του, με βραχυπρόθεσμο στόχο τη συρρίκνωση της παράταξης της Αριστεράς στις δημοτικές εκλογές του 1949.[28]

Η απεργία επηρέαζε 1200 εργάτες, αλλά από τις πρώτες μέρες της απεργίας, μερικοί εργολάβοι δέχτηκαν τα αιτήματα και 400 εργάτες επέστρεψαν στις δουλειές τους.[29] Εκτός από τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς της ΣΕΚ αλλά και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, που απροκάλυπτα πήραν το μέρος των εργολάβων και των απεργοσπαστών, οι απεργοί είχαν να αντιμετωπίσουν αυτή τη φορά και το καινούργιο φαινόμενο της ριζοσπαστικοποιημένης δεξιάς που πήρε τη μορφή της «Χ» Κύπρου, όπου δρούσαν σαν παρακρατικοί συνοδεύοντας απεργοσπάστες στις οικοδομές και επιτίθονταν στους δρόμους σε στελέχη του λαϊκού κινήματος.[30] Την ίδια ώρα που η «Χ» είχε το ελεύθερο να δρα στους δρόμους της Λευκωσίας ανενόχλητη, εργαζόμενοι και μέλη μαζικών οργανώσεων σύρονταν στα δικαστήρια ‘για παραπτώματα των οποίων η φύση φανέρωνε πόσο το καθεστώς φοβόταν το λαό που κυβερνούσε.’[31] Για παράδειγμα, στις 2 Σεπτεμβρίου το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού καταδίκασε το Δήμαρχο της πόλης Πλουτή Σέρβα, τους Δημοτικούς Συμβούλους Κώστα Παρτασίδη και Παντίνο Μαυρογένη και άλλα 10 συνδικαλιστικά στελέχη της Αριστεράς με την κατηγορία της παράνομης παρέλασης.[32]

Λόγω της βίας των εργολάβων και της κυβέρνησης, αλλά και των αντικειμενικών οικονομικών δυσχερειών τις οποίες αντιμετώπιζαν οι απεργοί λόγω της μακροχρόνιας απεργίας, μια μερίδα απεργών απάντησαν με αντιβία. Σε μερικές περιπτώσεις δυναμιτίστηκαν υποστατικά που ανήκαν σε απεργοσπάστες, αλλά το αποκορύφωμα της αντιβίας ήταν η ανατίναξη του υπό κατασκευή ασύρματου σταθμού της RAF στη Λευκωσία.[33]

Τελικά, μετά από ένα τετράμηνο απεργιακό αγώνα, η συντεχνία των οικοδόμων βγήκε κερδισμένη, αφού στις 18 Δεκεμβρίου 1948 υπεγράφη καινούρια συμφωνία με το Σύνδεσμο Εργολάβων Λευκωσίας.[34] Προς αποφυγή διακρίσεων εις βάρος της ΠΕΟ, οι εργολάβοι αποδέχτηκαν την ίδρυση Γραφείου Εξευρέσεως Εργασίας, όπου θα καταγράφονταν οι άνεργοι κατά σειρά προσέλευσης και οι εργολάβοι θα μπορούσαν να προσλάβουν προσωπικό μόνο μέσω του Γραφείου. Επιπλέον, η συμφωνία επέβαλλε την απόλυση όλων των απεργοσπαστών που εργοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια της απεργίας. Η πολιτική σημασία της απεργίας ήταν πολύπλευρη, αφού η οξύτατη αναμέτρηση είχε συμβάλει στην παραπέρα πόλωση μεταξύ των Ελληνοκυπρίων. Το γεγονός ότι η ΠΕΟ είχε ανταπεξέλθει σε μια τόσο δύσκολη αναμέτρηση, εξανάγκασε την ιθύνουσα τάξη να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τους προσανατολισμούς της προς την ασφάλεια την οποία παρείχε η Βρετανική εξουσία.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες, μαζί με την απροθυμία των Βρετανών να δώσουν πλήρη Αυτοκυβέρνηση σε μια αποικία που θεωρούσαν ότι θα κυριαρχούσαν οι κομμουνιστές, συνέτειναν στην κατάρρευση της Διασκεπτικής Συνέλευσης, που είχε αρχίσει τις διεργασίες της το Νοέμβρη του 1947 και θα καθόριζε το συνταγματικό μέλλον της Κύπρου. Γι’αυτό, ενώ η Διασκεπτική είχε δημιουργηθεί για να διαμορφώσει και να υποβάλει προτάσεις για σύνταγμα, τελικά το σύνταγμα το υπέβαλε η ίδια η Κυβέρνηση προς τη Συνέλευση. Το ΑΚΕΛ που συμμετείχε στη Διασκεπτική μέσω των εκλελεγμένων δημάρχων του και των συνδικαλιστών της ΠΕΟ, απέρριψε το περιορισμένο, δοτό σύνταγμα δηλώνοντας ότι δε θα αποδεχόταν προδοτικούς συμβιβασμούς. Εντείνοντας τον μαζικό πολιτικό αγώνα, την 1η Αυγούστου μαζί με τον Εθνικό Απελευθερωτικό Συνασπισμό, προχώρησε στην οργάνωση Παγκύπριου Λαϊκού Συνεδρίου Αυτοκυβέρνηση διατρανώνοντας ότι δε θα συνθηκολογήσει στην ξένη κυριαρχία ούτε στα σχέδια του ιμπεριαλισμού να μετατρέψουν το νησί σε Αμερικανο-Βρετανική βάση.[35]

Το Λαϊκό Κίνημα το 1948 με μπροστάρη το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, έδωσε τις πιο σκληρές μάχες στην ιστορία του. Οι απεργιακές μάχες ξέφυγαν από το στενά συνδικαλιστικό και οικονομικό και πήραν πολιτική μορφή. Η εργατική τάξη της Κύπρου αντιπάλεψε με επιτυχία την ντόπια και ξένη πλουτοκρατία, τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς της ΣΕΚ, τους παρακρατικούς τραμπουκισμούς της οργάνωσης «Χ» και εν τέλει το ίδιο το αποικιακό κράτος με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του και βγήκε νικήτρια. Απέδειξε έμπρακτα τη δυναμική και την αποφασιστικότητα της να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, τόσο στα κοινωνικά όσο και στα πολιτικά ζητήματα. Και όλα αυτά μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες οικονομικής κρίσης, έξαρσης του αντικομμουνισμού και ένταση της καταστολής από πλευράς της αποικιοκρατίας, για να ξεκάνει τη μόνη παράταξη που αμφισβητούσε έμπρακτα την κυριαρχία της, την παράταξη της Αριστεράς.

Αλέξης Αντωνίου
Πανεπιστήμιου του Βοσπόρου, Κωνσταντινούπολη.

Σημειώσεις:

[1] Δημοκράτης, ‘Το 48, Χρόνος των πιο σκληρών αγώνων της εργατικής τάξης’, 19 Σεπτεμβρίου 1948.

[2] Ρ. Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική 1946-1948, Με Aνασκόπηση της Περιόδου 1878-1945 (Λευκωσία: Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, 2000), σ. 488.

[3] Οπ. Παρ., σ. 472.

[4] Colonial Office, Colonial Annual Reports: Cyprus 1949 (London: HMSO, 1951), σ.10; Δημοκράτης, ‘Η Ανεργία’, 21 Ιουλίου 1948.

[5] A. Avraamides, ‘The Colonial Period – Labour Relations in Cyprus, 1931-1956, in J. H. Slocum (ed.) The Development of Labour Relations in Cyprus (Nicosia: Ministry of Labour and Social Insurance, 1972), σ. 32.

[6] Οπ. Παρ.

[7] CO 67/339/1, Labour Conditions in Cyprus in 1947 (Nicosia: Government Printing Office, 1948).

[8] Α. Φάντης, ‘Στον Αγώνα για Ψωμί, Εξουσία, Λευτεριά’, Δημοκράτης, Τεύχος 6, Νοέμβρης 1948.

[9] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σσ. 124-125.

[10] ‘The Defence of the Commonwealth: Memorandum by the Chiefs of Staff for the Cabinet Defence Committee on the General Requirements for Survival in a future War’, 7 March 1947 as seen in J. Kent (ed.), Egypt and the Defence of the Middle East 1945-1951, Part 1 (British Documents on the End of Empire Project, 1998); DEFE 6/4, JP (47) 137, ‘Report by Joint Planning Staff for the Chiefs of Staff Committee’, 4 November 1947.

[11] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ 1941-1991 (Λευκωσία: ΠΕΟ, 1991), σ. 144.

[12] Δημοκράτης, ‘Αμίαντος- Το Βατικανό του Κούκουλα’, 7 Αυγούστου 1948; CO 67/339/1, ‘Trade During 1947’ (Nicosia: Nicosia Printing Office, 1948), p. 5.

[13] W. Parry James, Annual Report of the Inspector of Mines for the Year 1947 (Nicosia: Government Printing Office, 1948).

[14] Δημοκράτης, Ο Αγώνας των Αμιαντωρύχων και τα Τεράστια Κέρδη της Εταιρείας Αμιάντου, 12 Αυγούστου 1948.

[15] Δημοκράτης, ‘Παναπεργία’, 13 Αυγούστου 1948.

[16] W. Parry James, Annual Report of the Inspector of Mines for the Year 1950 (Nicosia: Government Printing Office, 1951).

[17] Δημοκράτης, ‘Τα Χθεσινά Δραματικά Γεγονότα στο Μεταλλείο Αμιάντου’, 3 Αυγούστου 1948.

[18] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 473.

[19] Δημοκράτης, ’28 Στελέχη του Λαϊκού Κινήματος στο Δικαστήριο’, 4 Αυγούστου1948.

[20] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Εργατών Αμιάντου Συνεχίζεται’, 4 Αυγούστου 1948.

[21] Δημοκράτης, ‘Άρχισαν από την Κυριακή Διαπραγματεύσεις στον Αμίαντο’, 17 Αυγούστου 1948.

[22] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ 1941-1991 (1991), σσ. 144-149.

[23] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Οικοδόμων η πιο Σοβαρή Μάχη του ‘48’, 19 Αυγούστου 1948.

[24] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Οικοδόμων- Ποίοι είναι οι Παράγοντες της Νίκης’, 25 Αυγούστου 1948.

[25] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 490.

[26] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 488.

[27] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ (1991), σ. 150.

[28] Οπ. Παρ.

[29] Οπ. Παρ., σ. 152.

[30] CO 537/4041, Political Situation Report in Cyprus During the Month of September 1948, σ. 1. Οι σχέσεις της παρακρατικής οργάνωσης «Χ» που στεγαζόταν στη Λευκωσία στο Σωματείο του Ολυμπιακού με την αποικιακή αστυνομία είναι καλά καταγραμμένες στο Cyprus White Paper το οποίο εκδόθηκε τον Δεκέμβρη του 1948 και το οποίο υπέγραψαν ο Γ. Γ. του Εθνικού Απελευθερωτικού Συνασπισμού, ο Γ. Γ. του ΑΚΕΛ, ο Γ. Γ. της ΠΕΟ, ο Γ. Γ. της ΑΟΝ, ο Γ. Γ. της Ένωσης Αγροτών Κύπρου, ο Γ. Γ. της Παγκύπριας Ένωσης Μικροκαταστηματαρχών, όπως και οι Δημάρχοι Λάρνακας, Αμμοχώστου, Μόρφου, Λαπήθου, Καραβά και Λευκονοίκου και ο Αντιδήμαρχος Λεμεσού.

[31] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 495.

[32] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 496.

[33] CO 67/360/5, The Internal Security Situation in Cyprus, 25 November 1948, σ. 6.

[34] Δημοκράτης, ‘Λύεται η Απεργία των Οικοδόμων Λευκωσίας. Υπογράφτηκε Χθες η Συμφωνία Μεταξύ των Ενδιαφερομένων’, 19 Δεκεμβρίου 1948.

[35] Δημοκράτης, Στην Αυτοκυβέρνηση κι από την Αυτοκυβέρνηση στην Ένωση Τίποτα δε θα Σταματήσει το Λαό μας για να Κερδίσει: Εξουσία, Ψωμί, Λευτεριά- Ολόκληρη η Ιστορική Ομιλία του Γ. Γ. του ΑΚΕΛ φ. Φιφή Ιωάννου’, 3 Αυγούστου 1948.

*Αρχική Δημοσίευση, 8 Αγούστου 2017

The post Ο ιστορικός εργατικός Αύγουστος του 1948 appeared first on Αγκάρρα.

Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο

By Weapons of Class Destruction (WCD)

την Κυριακή 29/04/2018 και ενώ απλοί πολίτες βρίσκονταν στο σύλλογο ΑΕΛ Λακατάμιας / Λαϊκές  Οργανώσεις Π.Λακατάμιας (Λευκωσία) για φαγητό, βρέθηκαν εξ απροόπτου κάποια στιγμή περικυκλωμένοι από περίπου 100 αστυνομικούς/ΜΑΟ σε πλήρη εξάρτηση μάχης: ασπίδες, κράνη, ρόπαλα γκλοπς (κάποια στα χέρια και όχι στην ζώνη), άρβυλα και περικνημήδες. Ο λόγος; Έκαναν έρευνα (χωρίς ένταλμα) για ναρκωτικά, ρόπαλα, κροτίδες στο σύνδεσμο φιλάθλων Θύρα 9 (Ομόνοια) που είναι στον ίδιο χώρο. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί έλεγαν πως είχαν πληροφορίες για πέτρες σε περαστικούς από κάποιους γείτονες

Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες τους αλλά δεν βρήκαν τίποτε. ΜΗΔΕΝ. Έτσι μετά άρχισαν να προκαλούν. Αποτέλεσμα ήταν 2 συλλήψεις.

Πρόκειται για πρακτική από άλλες εποχές:

* Μπούκαραν με 100 “robocops” χωρίς ένταλμα σε χώρο που κάθονταν και έτρωγαν οικογένειες (και με παιδιά εκείνη την ώρα) ή έπαιζαν επιτραπέζια παιχνίδια.

* Έκαναν παρέλαση στους χώρους του συλλόγου με τα ρόπαλα ανά χείρας.

* Δεν βρήκαν τίποτε και άρχισαν να προκαλούν με προσωπικές ανακρίσεις στην  γωνιά.

* Και πάλι δεν βρήκαν τίποτε και έτσι άρχισαν να δημιουργούν φασαρία.

* Εν τέλη συνέλαβαν δύο άτομα προς συμμόρφωση και εκφοβισμό των υπολοίπων ότι δήθεν έφεραν αντίσταση στη Αρχή.

Για την ιστορία, σχετική ανακοίνωση είχε αναρτήσει και το ΑΚΕΛ.

Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε αρχικά στο Δικαστήριο Λευκωσίας (πολύ κοντά στο οδόφραγμα Λήδρα Πάλας, κήπος, Βουλή) κτήριο 4, στις 08/05/2018, με τους κατηγορούμενους να μην παραδέχονται τα όσα τους καταλογίστηκαν και τα στοιχεία να μην εμφανίζουν οτιδήποτε το μεμπτό. ο Γενικός Εισαγγελέας διακόπτει την διαδικασία μέχρι να διερευνηθούν τα παράπονα τους στην Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας σχετικά με υπέρμετρη βία και τις ζημιές που προκάλεσαν στο οίκημα των Λαϊκών Οργανώσεων Λακατάμιας (κλώτσησαν και έσπασαν μια πόρτα-τζαμαρία). έτσι θεωρήθηκε πως η ταλαιπωρία είχε τελειώσει παρόλο που εμπεριείχε εκδικητικό χαρακτήρα εκ μέρους της αστυνομίας.

Τον Απρίλη 2019 η Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το παράπονο τους δεν έχει βάση και απορρίπτεται.

Στο τέλος του Ιούνη, οι συλληφθέντες έλαβαν επιστολή ότι ξεκίνησε νέα διαδικασία, νέα δίκη με νέο αριθμό πρωτοκόλλου αλλά με τις ίδιες κατηγορίες. Ότι δηλαδή παρεμπόδισαν αστυνομικό να κάνει την δουλειά του.

Η πρώτη ακρόαση έγινε στις 23/07/2019 στα Δικαστήρια Λευκωσίας
και με συνοπτικές διαδικασίες η δίκη αναβλήθηκε για τον Οκτώβρη.

Το ερώτημα είναι:

Γιατί αυτό συμβαίνει στις Λαϊκές Οργανώσεις και γιατί αυτό δεν είναι πρωτοσέλιδο σε έντυπα του λαϊκού κινήματος;

Μάλιστα οι αστυνομικοί να μπαίνουν χωρίς κανένα δικαστικό ή άλλο
ένταλμα. Και χωρίς οι ίδιοι να παρατηρήσουν να γίνεται κάτι παράνομο
ή “αντι-κοινωνικό” μέσα ή έξω από τον σύλλογο. Αλλά και να μην βρίσκουν
τίποτε μετά από εξονυχιστικές έρευνες που έκαναν και στον χώρο και σε άτομα, δηλαδή ναρκωτικά, εκρηκτικά/κροτίδες, όπλα, μαχαίρια, κτλ.

Τι ακριβώς εξυπηρετεί το εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης από την στιγμή που δεν υπήρχαν στοιχεία εξ αρχής;

Μήπως ήταν μια πρόβα για “έρευνες χωρίς εντάλματα”;

Μήπως σε αυτό τον τόπο γεμίσαμε αστυνομικούς και δη της Αμεσης Δράσης;

Ο φασισμός (ξανά)επιστρέφει στην Κύπρο;

The post Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο appeared first on Αγκάρρα.

❌