One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΛΕΒΕΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

By Bandieracy

 

Οι μετανάστ(ρι)ες εργά(τρ)ιες είναι το πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης, καθώς στελεχώνουν τις πιο κακοπληρωμένες δουλειές, σε άθλιες συνθήκες, χωρίς συνήθως να τους αναγνωρίζεται κανένα εργασιακό δικαίωμα. Οι άθλιες αυτές συνθήκες μένουν στοχευμένα από το κράτος στην αφάνεια , συγκαλύπτοντας την υπέρμετρη εκμετάλλευση των μεταναστών και στρώνουν το δρόμο από τη μια στους εργοδότες να εντείνουν την υποτίμηση των ζωών τους και από την άλλη στους επιχειρηματίες να συνεχίσουν να αυξάνουν τα κέρδη τους.

Το κράτος ανοίγει δρόμους στους εργοδότες ρυθμίζοντας τα εργασιακά δικαιώματα των μεταναστών, με ειδικές συμβάσεις χωρίς πολλές φορές να έχουν δικαιώματα αλλαγής τόπου εργασίας, δικαίωμα συνδικαλισμού ή και στις περιπτώσεις των αιτητών ασύλου, ακόμα και το δικαίωμα επιλογής κλάδου επαγγέλματος.

Σε αυτό το εργασιακό καθεστώς το κυπριακό κράτος κλέβει ακόμα και τις κοινωνικές τους ασφαλίσεις, καθώς οι μετανάστ(ρι)ες που ζουν και εργάζονται εδώ για χρόνια, δε μπορούν να λάβουν κανένα δικαίωμα που αναλογεί στις αποκοπές από το μισθό τους ή την αναγνώριση των ετών εργασίας, όταν επιστρέψουν στις χώρες τους. Παρά τις αναφορές και τις οργανωμένες απαιτήσεις από οργανώσεις μεταναστών στη χώρα μας για σύναψη διμερών συμφωνιών μεταξύ Κύπρου και ανάλογων χωρών, η στάση του κράτους μένει η ίδια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η μεταναστευτική κοινότητα των Φιλιππινέζων, σε συνεργασία με εθνοτικές ομάδες από τη Σρι Λάνκα, Βιετνάμ, Ινδίας και Νεπάλ.

Γνωρίζουμε πως οι μετανάστ(ρι)ες εργάτες αναγκάστηκαν να έρθουν στην Κύπρο για διάφορους δυσμενείς λόγους και οι άθλιες συνθήκες που εργάζονται οφείλονται στην κρατική και θεσμική απομόνωση και στον κοινωνικό ρατσισμό που διασπά τους εργάτες σε ντόπιους και ξένους.

Χαιρετίζουμε τη συλλογική αντίδραση των μεταναστών και την απαίτηση της αναγνώρισης των Κοινωνικών Ασφαλίσεων τους στη χώρα μας και εκφράζουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στα οργανωμένα σύνολα τους που αγωνίζονται για τα εργασιακά τους δικαιώματα.

Απέναντι στην υποτίμηση και την εκμετάλλευση ντόπιων και ξένων εργατών, με όπλο μας την αλληλεγγύη, κοιτάζουμε κατάματα τον κοινό εχθρό, οργανωνόμαστε και αγωνιζόμαστε ενωμένοι , χωρίς εθνικούς και θρησκευτικούς διαχωρισμούς . Μόνο ενωμένη η εργατική τάξη ενάντια στους δυνάστες της μπορεί να μετρά νίκες.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ!

ΆΜΕΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ Κ. Α ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΘΝΟΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΠΟΥ ΑΓΝΟΕΙ ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!

ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΜΟΝΙΜΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ.

ΝΤΟΠΙΟΙ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

 

💾

Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο

By Weapons of Class Destruction (WCD)

την Κυριακή 29/04/2018 και ενώ απλοί πολίτες βρίσκονταν στο σύλλογο ΑΕΛ Λακατάμιας / Λαϊκές  Οργανώσεις Π.Λακατάμιας (Λευκωσία) για φαγητό, βρέθηκαν εξ απροόπτου κάποια στιγμή περικυκλωμένοι από περίπου 100 αστυνομικούς/ΜΑΟ σε πλήρη εξάρτηση μάχης: ασπίδες, κράνη, ρόπαλα γκλοπς (κάποια στα χέρια και όχι στην ζώνη), άρβυλα και περικνημήδες. Ο λόγος; Έκαναν έρευνα (χωρίς ένταλμα) για ναρκωτικά, ρόπαλα, κροτίδες στο σύνδεσμο φιλάθλων Θύρα 9 (Ομόνοια) που είναι στον ίδιο χώρο. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί έλεγαν πως είχαν πληροφορίες για πέτρες σε περαστικούς από κάποιους γείτονες

Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες τους αλλά δεν βρήκαν τίποτε. ΜΗΔΕΝ. Έτσι μετά άρχισαν να προκαλούν. Αποτέλεσμα ήταν 2 συλλήψεις.

Πρόκειται για πρακτική από άλλες εποχές:

* Μπούκαραν με 100 “robocops” χωρίς ένταλμα σε χώρο που κάθονταν και έτρωγαν οικογένειες (και με παιδιά εκείνη την ώρα) ή έπαιζαν επιτραπέζια παιχνίδια.

* Έκαναν παρέλαση στους χώρους του συλλόγου με τα ρόπαλα ανά χείρας.

* Δεν βρήκαν τίποτε και άρχισαν να προκαλούν με προσωπικές ανακρίσεις στην  γωνιά.

* Και πάλι δεν βρήκαν τίποτε και έτσι άρχισαν να δημιουργούν φασαρία.

* Εν τέλη συνέλαβαν δύο άτομα προς συμμόρφωση και εκφοβισμό των υπολοίπων ότι δήθεν έφεραν αντίσταση στη Αρχή.

Για την ιστορία, σχετική ανακοίνωση είχε αναρτήσει και το ΑΚΕΛ.

Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε αρχικά στο Δικαστήριο Λευκωσίας (πολύ κοντά στο οδόφραγμα Λήδρα Πάλας, κήπος, Βουλή) κτήριο 4, στις 08/05/2018, με τους κατηγορούμενους να μην παραδέχονται τα όσα τους καταλογίστηκαν και τα στοιχεία να μην εμφανίζουν οτιδήποτε το μεμπτό. ο Γενικός Εισαγγελέας διακόπτει την διαδικασία μέχρι να διερευνηθούν τα παράπονα τους στην Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας σχετικά με υπέρμετρη βία και τις ζημιές που προκάλεσαν στο οίκημα των Λαϊκών Οργανώσεων Λακατάμιας (κλώτσησαν και έσπασαν μια πόρτα-τζαμαρία). έτσι θεωρήθηκε πως η ταλαιπωρία είχε τελειώσει παρόλο που εμπεριείχε εκδικητικό χαρακτήρα εκ μέρους της αστυνομίας.

Τον Απρίλη 2019 η Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το παράπονο τους δεν έχει βάση και απορρίπτεται.

Στο τέλος του Ιούνη, οι συλληφθέντες έλαβαν επιστολή ότι ξεκίνησε νέα διαδικασία, νέα δίκη με νέο αριθμό πρωτοκόλλου αλλά με τις ίδιες κατηγορίες. Ότι δηλαδή παρεμπόδισαν αστυνομικό να κάνει την δουλειά του.

Η πρώτη ακρόαση έγινε στις 23/07/2019 στα Δικαστήρια Λευκωσίας
και με συνοπτικές διαδικασίες η δίκη αναβλήθηκε για τον Οκτώβρη.

Το ερώτημα είναι:

Γιατί αυτό συμβαίνει στις Λαϊκές Οργανώσεις και γιατί αυτό δεν είναι πρωτοσέλιδο σε έντυπα του λαϊκού κινήματος;

Μάλιστα οι αστυνομικοί να μπαίνουν χωρίς κανένα δικαστικό ή άλλο
ένταλμα. Και χωρίς οι ίδιοι να παρατηρήσουν να γίνεται κάτι παράνομο
ή “αντι-κοινωνικό” μέσα ή έξω από τον σύλλογο. Αλλά και να μην βρίσκουν
τίποτε μετά από εξονυχιστικές έρευνες που έκαναν και στον χώρο και σε άτομα, δηλαδή ναρκωτικά, εκρηκτικά/κροτίδες, όπλα, μαχαίρια, κτλ.

Τι ακριβώς εξυπηρετεί το εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης από την στιγμή που δεν υπήρχαν στοιχεία εξ αρχής;

Μήπως ήταν μια πρόβα για “έρευνες χωρίς εντάλματα”;

Μήπως σε αυτό τον τόπο γεμίσαμε αστυνομικούς και δη της Αμεσης Δράσης;

Ο φασισμός (ξανά)επιστρέφει στην Κύπρο;

The post Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο appeared first on Αγκάρρα.

Antifa 2ήμερο 28-29 Δεκεμβρίου: [Παρουσίαση] Κύπρος: Το Αβύθιστο Αεροπλανοφόρο & Soli-dance party for Ahmed [Röszke11]

By antifanicosia
Πέμπτη 28/12 Παρουσίαση μπροσούρας με τίτλο: ΚΥΠΡΟΣ: ΤΟ ΑΒΥΘΙΣΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΟ Κυπριακό, ΑΟΖ, Μιλιταρισμός και αντιστάσεις στο νησί Το κείμενο βασίστηκε στην παρουσίαση του antifa λευkoşa στα Ιωάννινα τον περασμένο Σεπτέμβρη, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του 7ου αντιμιλιταριστικού Διήμερου που διοργανώθηκε από το Ξυπόλυτο Τάγμα. Στο Social Space Kaymakkin. Παρασκευή/Friday 29/12 (English follows) Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης […]

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΟ 7ο ΑΝΤΙΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ [ΓΙΑΝΝΕΝΑ]

By antifanicosia
Το antifa λευkoşa συμμετέχει στο 7ο Αντιμιλιταριστικό Διήμερο – 8/9 Σεπτέμβρη 2017 που διοργανώνει το Ξυπόλυτο Τάγμα.   πρόγραμμα: Παρασκευή 8/9/17,  Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος εκδήλωση-συζήτηση: ΚΥΠΡΟΣ: ΤΟ ΑΒΥΘΙΣΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡO // κυπριακό, ΑΟΖ, μιλιταρισμός και αντιστάσεις στο νησί 19:00 1ο μέρος: Ιστορική Αναδρομή: από την ΕΟΚΑ στο σχέδιον Ανάν και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων 21:00 2ο μέρος: […]

ΤΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΛΕΦΤΕΡΙΑΣ – Γιώργος Φράγκος

By stasis1

ΤΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΛΕΦΤΕΡΙΑΣ – Γιώργος Φράγκος

“Ανταμώσανε, κατ’ απ’ τον ίσκιο μιας προδομένης ιστορίας
κατ΄ απ΄ το πέπλο του ακρωτηριασμένου παρελθόντος
δώσαν τα χέρια και ενώσαν τις καρδιές
τις αγκάλες άνοιξαν και λουλούδια φύτρωσαν
κόκκινο τριαντάφυλλο ξεφύτρωσε απ΄ του κανονιού τη μπούκα
η ξιφολόγχη βλάστησε και γίνηκε γαρουφαλιά.
Σ΄ ένα νησί, σε μια πατρίδα μοιρασμένη
απλώνει ο Τουρκοκύπριος τ΄ αδικημένο χέρι
σφίγγει μ΄ αγάπη χέρι Ελληνοκυπριακό
άνθρωπε του νότου αδέρφι μου!
Του βορρά άνθρωπε αδελφέ μου!
Σφίγγουν τα χέρια μ΄ αγάπη
στο συναπάντημα της Λευτεριάς.”

Γιώργος Φράγκος

ÖZGÜRLÜK BULUŞMASI

Buluştular,
ihanete uğramış bir tarihin gölgesi
ve sakat kalmış bir geçmişin örtüsü altında
birleşti elleri, birleşti yürekleri
açtılar kucaklarını ve filizlendi çiçekler
Kırmızı bir gül bitiverdi topun ağzında
Süngü filizlendi ve karanfil oluverdi
Bir adada,
bölünmüş bu vatanda,
uzatarak Kıbrıslıtürk haksızlığa uğramış elini
sevgiyle sıkıverdi Kıbrıslırumun elini
güneyin insanı kardeşim!
kuzeyin insanı kardeşim!
sıkılıyor eller sevgiyle
özgürlük buluşmasında

Yorgos Frangos

 

 

Ένωσις: η εθνοσωβινιστική σήψη – Τρίτο Μέρος

By stasis1

Μεταπολεμική περίοδος και το ΕΛΑΜ

Μετά την εισβολή ο εθνικισμός λαμβάνει μια άλλη μορφή, εφοδιασμένη πάντα με το αίτημα της Ένωσης. Ο πόλεμος, η προσφυγιά και τα εγκλήματα πολέμου δεν εξαφάνισαν το εθνικιστικό μίσος το οποίο αναπροσαρμόστηκε στα καινούργια δεδομένα και αναδιπλώθηκε έτσι ώστε να εκφραστεί στη συνέχεια με μια πιο εκλεπτυσμένη πολιτική και κοινοβουλευτική έκφραση. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός (ΔH.ΣY.) ιδρύεται στις 4 Ιουλίου το 1976, δύο χρόνια μετά το πραξικόπημα και την εισβολή από “αξιωματούχους, στελέχη και μέλη του Eνιαίου Kόμματος, της Προοδευτικής Παράταξης και άλλους πολιτικούς παράγοντες, με πρωτοβουλία του Γλαύκου Kληρίδη”. Στο κόμμα του ΔH.ΣY συσπειρώνεται ο εθνικιστικός πόλος ο οποίος λαμβάνει τη μορφή της κοινοβουλευτικής κομματικής ισχύος, αφήνοντας πίσω της την ενεργό φασιστική δράση αλλά διατηρώντας την ιδεολογική βάση του εθνικισμού. Περίπου δυο μήνες πριν ιδρύεται και το Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ), του οποίου η ιδρυτική πολιτική διακήρυξη απορρίπτει τους διαχωρισμούς “Δεξιάς – Αριστεράς” και τις “άγονες πολιτικές αντιπαραθέσεις”. Η ΕΔΕΚ είχε ιδρυθεί ήδη το 1969 από τον Βάσο Λυσσαρίδη, μέλος της ΕΟΚΑ και βουλευτή από το 1960, και εξέφραζε το χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Προήλθε από τη μετεξέλιξη των “Ομάδων Λυσσαρίδη” του 1963-1964 και της “Επιτροπής για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα” κατά τη διάρκεια των ελληνοτουρκικών συγκρούσεων του 1964 στην Τηλλυρία. Κατά την διάρκεια των επόμενων δεκαετιών ιδρύθηκαν και άλλα πολιτικά σχήματα και κόμματα δημιουργούνται χωρίς όμως να απειλήσει κανένα την ηγεμονία της Δεξιάς.

Σήμερα, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ έχουν 18, 16, 9, και 3 βουλευτές αντίστοιχα. Επίσης τη Βουλή συγκροτεί και το νεοσύστατο κόμμα της Συμμαχίας Πολιτών με πρόεδρο τον Γ. Λιλλήκα το οποίο ιδρύεται το 2013 και τώρα έχει τρεις βουλευτές στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το εθνικιστικό, με άρωμα φασισμού, Κίνημα Αλληλεγγύης της Ελένης Θεοχάρους συγκροτείται το 2016 από διάσπαση του Δημοκρατικού Συναγερμού με τρεις επίσης βουλευτές. Τέλος, το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών-Συνεργασία Πολιτών

Η ιστορία των αστικών κομμάτων μετά την εισβολή του 1974 αποκαλύπτει διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις γύρω από την λύση του Κυπριακού μέχρι και την παιδεία και την εσωτερική διακυβέρνηση· παράλληλα όμως υπάρχει μια διαμεσολαβητική ισχύς η οποία σχετίζει με ένα κοινό πολιτικό θεμέλιο όλα τα κόμματα πλην του ΑΚΕΛ. Η έλλειψη των βασικών θέσεων αλλά και πρακτικών πολιτικών για την επαναπροσέγγιση από τα εθνικιστικά κόμματα αποδεικνύει την άρνηση να αποδεχτούν το αυτονόητο της υπόστασης της Κύπρου ως δικοινοτικής ολότητας – Κυπριακή Δημοκρατία – στην ιστορική της παρουσία. Αντιθέτως, το ΑΚΕΛ ήταν το μόνο πολιτικό κόμμα το οποίο εισήγαγε την πολιτική της επαναπροσέγγισης με τους Τουρκοκύπριους και επέμενε με συνέπεια και σταθερότητα σ’ αυτήν μέχρι και σήμερα, ακόμα και όταν πολλοί άλλοι χλεύαζαν ή απαξίωναν αυτή τη πολιτική.

Σήμερα όμως, πέραν των αστικών κομμάτων τα οποία συγκροτούνται κατά βάση από το εθνικιστικό πρόταγμα κάνει και την εμφάνισή του και το φασιστικό μόρφωμα ΕΛΑΜ. Το ΕΛΑΜ ιδρύεται το 2008 και γίνεται ο πόλος των διάσπαρτων φασιστικών και ναζιστικών αντιλήψεων και πρακτικών, ώσπου, “στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 22 Μαΐου 2011, έλαβε 4.354 ψήφους (ποσοστό 1,08%). Στις Ευρωεκλογές του 2014 αύξησε τα ποσοστά του στο 2,69%, λαμβάνοντας 6.957 ψήφους. Ακόμα πιο ενισχυμένο βγήκε στις βουλευτικές εκλογές του 2016, οπότε κέρδισε πρώτη φορά κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Στο ΕΛΑΜ διακρίνει κανείς την αποκρυστάλλωση της ιστορικής πορείας του εθνικισμού. Η Εκκλησία και η αστική τάξη της Ελλάδος και της Κύπρου διατηρούν με συγκεκριμένες πολιτικές κατευθύνσεις το αίτημα της Ένωσης ως ένα φαντασιακό λυτρωτικό πόθο με αποτέλεσμα να τίθενται σταθερά ενάντια σε κάθε απόπειρα λύσης. Οι μηχανισμοί της διαπαιδαγώγησης, της προπαγάνδας και της θρησκευτικής θεμελίωσης δημιουργούν στην κοινωνία την εθνικιστική συνείδηση ότι η Κύπρος είναι ένα νησί ελληνικό, περιθωριοποιώντας την κοινωνική, πολιτική και οικονομική τουρκοκυπριακή κοινοτική παρουσία.

Ο κυπριακός εθνικισμός δεν είναι απλά μια διακριτή μεμονωμένη πολιτική έκφραση, ειδικά μετά την εμφάνιση της φασιστικής ιδεολογίας που χάραξε τραγικά και εγκληματικά την ιστορία της Κύπρου. Ο εθνικισμός των αστικών κομμάτων του λεγόμενου κέντρου και φυσικά, της δεξιάς, φλερτάρει ανοικτά και επικίνδυνα με το φασιστικό ΕΛΑΜ. Η πρόσφατη υπερψήφιση από όλο τον κεντρώο υποτίθεται χώρο της τροπολογίας του ΕΛΑΜ που αφορά τη συμπερίληψη του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950 στις επίσημες σχολικές επετείους, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Σε μια κρίσιμη στιγμή του Κυπριακού η τροπολογία του ΕΛΑΜ έγινε ο πόλος εκείνος γύρω απ’ τον οποίο τα κόμματα του κεντρώου χώρο έκφρασαν το κοινοβουλευτικό τους εθνικιστικό απωθημένο υπέρ της διχοτόμησης που κρύβεται πίσω από τη θέση της λύσης του Κυπριακού στη βάση ενός Ενιαίου Κράτους. Κατά συνέπεια, οι συνομιλίες για την επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος στη βάση της Δικοινοτικής Διζωνικής Ομοσπονδίας πάγωσαν πριν οδηγηθούν στο κατά τα φαινόμενα οριστικό ναυάγιο.

Η ελληνοκυπριακή κοινότητα, με την εθνικιστική έξαρση και συσπείρωση του λεγόμενου κέντρου, έκανε λοιπόν για πρώτη φορά μετά από το 1974 μία σοβαρή απόπειρα να επισφραγίσει την παρουσία της στην ιστορία της Κύπρου ενάντια στη λύση του Κυπριακού Ζητήματος στη βάση της ΔΔΟ και της οποιαδήποτε μορφής δικοινοτικότητας. Για πρώτη φορά μετά το 1974 η εθνικιστική κοινοβουλευτική έκφραση βρήκε στο ΕΛΑΜ την κοινοβουλευτική εκείνη δύναμη – που μπορεί να διαιωνίσει αποτελεσματικά τη διχοτομική της πολιτική. Άλλωστε, η διχοτόμηση για τις πολιτικές δυνάμεις του εθνικιστικού κέντρου δεν χαρακτηρίζεται αποκλειστικά ως μια αρνητική εξέλιξη. Για παράδειγμα, στις 29 του Νοέμβρη του 2016 ο Πρόεδρος του Κ.Σ.ΕΔΕΚ Μαρίνος Σιζόπουλος στην πρωινή εκπομπή στο Ράδιο Πρώτο υποστήριξε ότι: “η διχοτόμηση έχει και πλεονεκτήματα”. Επιπροσθέτως, στα τέλη του 2015 ο ίδιος υποστήριξε ότι “η λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας είναι χειρότερη από τη διχοτόμηση. Οι εθνικιστικές πολιτικές δυνάμεις του κέντρου μαζί με το φασιστικό ΕΛΑΜ δημιούργησαν λοιπόν τις κατάλληλες προϋποθέσεις έτσι ώστε να παρεμποδίζουν, όπως ακριβώς πέτυχαν με την τροπολογία, τη διαδικασία επίλυσης στη βάση της ΔΔΟ. Ο κοινοβουλευτικός πολιτικός μηχανισμός που έχει δημιουργηθεί φαίνεται να μην είναι απλά ένας αυθορμητισμός εθνικιστικής έξαρσης αλλά αντιθέτως έχει τις απαραίτητες πολιτικές προϋποθέσεις να διεκδικεί τη λογική της διχοτόμησης ως τη μόνη δυνατή και δίκαιη λύση. Σήμερα, η διχοτόμηση της Κύπρου είναι η πολιτική λύση που εκφράζει την ιστορική επιμονή του αιτήματος της Ένωσης, έστω αρνητικά: αφού η Ένωση με την μητέρα πατρίδα δεν είναι πια εφικτή, ας γίνει τουλάχιστον τέτοια η οριστική διχοτόμηση του νησιού.

Επίλογος

Ιδωμένη από την ελληνοκυπριακή πλευρά, η ιστορία της Κύπρου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια ιστορία ενός εθνικισμού ο οποίος συγκροτείται έχοντας ως πυρήνες από τη μία την απαξίωση και την απόλυτη παραγνώριση της τουρκοκυπριακής κοινότητας ως κοινότητας του νησιού και από την άλλη ένα υφέρποντα αντικομουνισμό. Στη βάση αυτής της διπλής πολιτικής θεμελίωσης, η Εκκλησία και η Δεξιά λαμβάνουν το συγκεκριμένο περιεχόμενο της ηγεμονικής τους κυριαρχίας. Ο αντικομουνισμός και ο εθνικισμός, η σύνθεση της εθνικής πάλης με τον αντικομμουνισμό στον οποίο εκφράζεται ο πόθος για την Ένωση, γίνεται ο ένας και μοναδικός άξονας της κυπριακής συνείδησης. Η κυπριακή ιστορία εγγράφει στην ιστορική της πορεία μια αναλυτική αποσύνθεση, αφού δεν κατάφερε μέχρι και σήμερα να ξεπεράσει την αφηρημένη της ιστορική παρουσία και να ξεπεράσει την εθνοτική και ιδεολογική διαίρεση του νησιού.

“Here we go again!” We participate in the Pride protest on 13/5 (ENG/GR/TR)

By antifanicosia
(Greek and Turkish text follows) “Here we go again!” For us, pride marches are marches commemorating the Stonewall uprisings, as well as all the struggles and assertions for the liberation of our desires, genders and sexualities. Liberation from oppressive normative systems, from patriarchy and capitalism which violently dominate and commodify our lives, putting them intο […]

Beyond Corporate Pride and Mainstream LGBT politics: Queering our Struggles (Web Version)

By antifanicosia
The text that was written on the occassion of the screening of the documentary “Beyond Gay: The Politics of Pride”, co-organized by antifa λευkoşa, Dayanişma and Syspirosi Atakton can be found here.

BEYOND GAY: THE POLTIICS OF PRIDE. (SCREENING AND DISCUSSION)

By antifanicosia
”Beyond Gay: The politics of pride”. Documentary screening and discussion on LGBTQI+ activism and pride experiences in Cyprus. We invite everyone to join our screening of the documentary “Beyond Gay: the Politics of Pride” on the 9th of May at Social Space Kaymakκιν, in Kaymakli, at 19:00. The documentary follows over the course of a […]
❌