One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

Προσφορές διαχείρισης για την μπουτίκ του Σωματείου

By pacomonia

Από σήμερα 8/8 μέχρι και την Κυριακή 18/8 μπορείτε να αποστέλλετε προσφορά για την διαχείριση της Μπουτίκ της ΟΜΟΝΟΙΑΣ 1948 στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@pacomonia.com.

Κάθε προσφορά πρέπει να αποδέχεται τους πιο κάτω όρους και προϋποθέσεις αλλά και να πληροί τα πιο κάτω κριτήρια.

1) Το άτομο ή τα άτομα που θα αποστείλουν την προσφορά πρέπει να είναι Μέλη του Σωματείου.

2) Ο/Η υπάλληλος που θα δουλεύει στην Μπουτίκ πρέπει να είναι Μέλος του Σωματείου.

3) Η διάρκεια της συμφωνίας για την Μπουτίκ θα είναι διάρκειας ενός χρόνου.

4) Οι τιμές των προϊόντων βάση των οποίων θα βγεί η προσφορά σας, πρέπει να σέβονται τον Λαϊκό χαρακτήρα του Σωματείου μας και την ταξική καταγωγή των Μελών μας.

The post Προσφορές διαχείρισης για την μπουτίκ του Σωματείου appeared first on Omonia 1948 Official Website.

2 προσθήκες στην ποδοσφαιρική μας ομάδα

By pacomonia

Το Σωματείο μας ανακοινώνει την απόκτηση του 20χρόνου επιθετικού Αντώνη Σιακαλλή και του 19χρόνου μέσου Αλέξανδρου Σιακαλλή.

Τα αδέλφια Σιακαλλή αγωνίστηκαν την περασμένη χρονιά στην επίλεκτη κατηγορία της ΣΤΟΚ στην ομάδα του Ροτσίδη. Ο Αντώνης μέτρησε 21 συμμετοχές και 7 γκολ ενώ ο Αλέξανδρος αγωνίστηκε σε 18 αγώνες.

Καλωσορίζουμε τους ποδοσφαιριστές στην ομάδα μας και τους ευχόμαστε πολλές επιτυχίες με την πράσινη φανέλα.

(Φώτο από Ανοικτή Προπόνηση)

The post 2 προσθήκες στην ποδοσφαιρική μας ομάδα appeared first on Omonia 1948 Official Website.

Ο ιστορικός εργατικός Αύγουστος του 1948

By Guest

Το έτος 1948 αποτέλεσε το χρόνο των πιο σκληρών αγώνων της Κυπριακής Εργατικής Τάξης, σύμφωνα με τον πρώην Γενικό Γραμματέα της ΠΕΟ, Ανδρέα Ζιαρτίδη.[1] Η εργατική τάξη της Κύπρου ήρθε σε μετωπική σύγκρουση- οικονομική, πολιτική και ιδεολογική- τόσο με την άρχουσα τάξη, ντόπια και ξένη, αλλά και με το αποικιακό καθεστώς και τους ανελεύθερους του νόμους. Το παρόν κείμενο θα καταπιαστεί, σαν επετειακό, με τον Αύγουστο του 1948 όπου το νησί έβραζε, όχι μόνο από τις θερμοκρασίες που παραδοσιακά χτυπούν κόκκινο, και ανάγκαζαν την αποικιακή κυβέρνηση να αποτραβηχτεί στα ορεινά, αλλά από την όξυνση της ταξικής αναμέτρησης, με επίκεντρο τις απεργίες των αμιαντωρύχων και των οικοδόμων. Παρόλο που ο Αύγουστος είναι συνυφασμένος με την ακινησία και τους αργούς καλοκαιρινούς ρυθμούς, εκείνος ο Αύγουστος, γεννημένος μέσα στις οξυμένες διεθνείς και τοπικές συνθήκες, έμελλε να σημαδέψει το Κυπριακό εργατικό κίνημα.

Μετά τη λήξη της πεντάμηνης απεργίας των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ το Μάη, σειρά στην επίθεση της εργοδοσίας πήραν τα άλλα κομμάτια της εμπροσθοφυλακής του Κυπριακού συντεχνιακού κινήματος, οι αμιαντωρύχοι και οι οικοδόμοι, τον Αύγουστο του 1948. Η μεν πρώτη των αμιαντωρύχων έληξε με νίκη της συντεχνίας μετά από ένα μήνα, η δε δεύτερη των οικοδόμων ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου και έληξε στις 18 του Δεκέμβρη. Η σημασία των απεργιών του 1948, έγκειται στο ότι με το πλευρό της εκάστοτε εργοδοσίας συνασπίστηκε η ντόπια και ξένη αστική τάξη, τα κόμματα και οι εφημερίδες της Δεξιάς, η Εκκλησία αλλά και το ίδιο το αποικιακό καθεστώς, ενώ δίπλα στους απεργούς συστρατεύτηκε ολόκληρη η εργατική τάξη και η φτωχή αγροτιά και το κόμμα τους, το ΑΚΕΛ. Σε μια περίοδο έντασης του αντιαποικιακού αγώνα, κι ενώ η ντόπια αστική τάξη απέρριπτε λεκτικά την όποια συνεργασία με την αποικιακή κυβέρνηση, βρέθηκε ξαφνικά στην ίδια γραμμή πάλης με τους Άγγλους αποικιοκράτες, απέναντι στα πιο δυναμικά κομμάτια της Κυπριακής εργατικής τάξης.

Η επιρροή της Αριστεράς ποτέ δεν είχε εξαρτηθεί από την πρόσβαση στον κυβερνητικό μηχανισμό ή στις δομές εξουσίας της ελληνικής κοινότητας. Η παράταξη αντλούσε τη δύναμη της από την υποστήριξη την οποία της παρείχαν τα λαϊκά στρώματα τα οποία ήταν οργανωμένα στα κατά τόπους παραρτήματα των μορφωτικών συλλόγων, στα συνεργατικά ιδρύματα και κυρίως στις εργατικές συντεχνίες.[2] Προκειμένου να κατασταλεί η επιρροή της παράταξης ως συνόλου, έπρεπε να νικηθεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και μαζί του να επέλθει και η πολιτικό-ιδεολογική ήττα του ΑΚΕΛ. Άλλωστε, μέσα σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής αναμέτρησης, μια σειρά ζητήματα τα οποία είχαν εκ πρώτης όψεως οικονομικό χαρακτήρα, συνδέονταν άρρηκτα με τον αντί-αποικιακό αγώνα.’[3]

Οι ταξικοί απεργιακοί αγώνες έγιναν μέσα σε συνθήκες έντονης ιδεολογικο-πολιτικής πόλωσης, τόσο εντός της Κύπρου όσο και διεθνώς. Παρόλο που οι δύο αυτοί παράγοντες αλληλοεπηρεάζονταν σε μια διαλεκτική σχέση, θα τους διαχωρίσουμε για χάρη της ανάλυσης. Το 1948 ήταν χρονιά οικονομικής κρίσης στη Βρετανία, μετά και την Κρίση της Μετατρεψιμότητας της Στερλίνας με το Δολάριο το καλοκαίρι του 1947. Η οικονομική κρίση μεταφέρθηκε και στην Κύπρο το 1948, όπου η τάση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ήταν η πτώση των μισθών λόγω της μείωσης των εξαγωγών, κυρίως προς τη Μεγάλη Βρετανία και η άνοδος της ανεργίας.[4] Κατά συνέπεια, οι εργοδότες στο νησί προσπάθησαν να πάρουν πίσω όλες τις κατακτήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και της εργατικής τάξης συνολικά.

Σε συνάρτηση με τα πιο πάνω, και που το σημειώνουν οι Άγγλοι στα έγγραφα της εποχής, είναι ότι η ιστορία των μισθών στην Κύπρο, είναι μια ιστορία αγώνα δρόμου για να συμβαδίζουν με την αύξηση του κόστους διαβίωσης.[5] Ο πληθωρισμός την περίοδο 1947-1948 έφτασε το 24.5%, εκμηδενίζοντας έτσι το λαϊκό εισόδημα.[6] Επίσης, ο δείκτης για τις τιμές των τροφίμων πρώτης ανάγκης για την ίδια χρονική περίοδο, ανέβηκε κατά 19% κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη τη διαβίωση της εργατικής οικογένειας, αφού το μεγαλύτερο μέρος του μεροκάματου πήγαινε αμέσως σε τρόφιμα πρώτης ανάγκης.[7] Η μετωπική σύγκρουση του ’48, διεξήχθη μέσα σε πολύ αντίξοες οικονομικές συνθήκες για το εργατικό κίνημα, όπου έπρεπε από τη μια να διεκδικήσει τα τρέχοντα οικονομικά αιτήματα και από την άλλη να υπερασπιστεί τις παλαιότερες κατακτήσεις του, με κυριότερο το δικαίωμα στο συνδικαλισμό. Όπως αναφέρει άλλωστε και ο Ζιαρτίδης, ο χαρακτήρας του αγώνα ήταν αμυντικός.[8]

Στις διεθνείς εξελίξεις το 1948 έχουμε την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου μετά την απόσπαση σειράς χωρών της Ανατολικής Ευρώπης από το καπιταλιστικό στρατόπεδο. Στην Ελλάδα, ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, υπό την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και της ελληνικής κυβέρνησης που υποστηριζόταν από τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν στην πιο κρίσιμη του καμπή. Όλα αυτά είχαν άμεσο αντίκτυπο στο νησί, αφού είχαν γεννήσει ένα έντονο αντικομμουνισμό. Ο εθνικισμός της Δεξιάς εκφραζόταν υπό τη μορφή του αντικομμουνισμού και το κύριο του χαρακτηριστικό ήταν η έντονη και βίαιη αντίθεση προς το μαζικό λαϊκό κίνημα, των ταξικών συντεχνιών και αγροτικών οργανώσεων.’[9]

Η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου, σε συνδυασμό με τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα, είχαν και μια άλλη επίδραση στην Κύπρο, που αφορούσε τις Κυπριακές εθνικές φιλοδοξίες. Μια μελλοντική σοσιαλιστική Ελλάδα, σε συνδυασμό με ένα ισχυρό κομμουνιστικό κίνημα στην Κύπρο, ήταν κάτι που έπρεπε να αποφευχθεί, αφού το νησί είχε αποκτήσει σημαντική στρατηγική σημασία για τα βρετανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και οποιεσδήποτε εσωτερικές εξελίξεις θα είχαν άμεσες επιπτώσεις σε ολόκληρη την περιοχή. Η απώλεια του κράτους κατ’ εντολή της Παλαιστίνης και η άτακτη φυγή των Βρετανών από εκεί, η αποχώρηση των Βρετανικών στρατευμάτων από την Κυρηναϊκή, και τέλος η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση για την ανανέωση της Αγγλο-Αιγυπτιακής Συνθήκης του 1936, είχαν ως αποτέλεσμα την επισφαλή θέση της Μεγάλης Βρετανίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Συνέπεια των εξελίξεων στην περιοχή, ήταν η Κύπρος να παραμείνει το μοναδικό στρατηγικό σημείο στην περιοχή για τα Βρετανικά στρατηγικά συμφέροντα. Χαρακτηριστικά, σε δύο διαφορετικά σημειώματα των Αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Chiefs of Staff Committee) και της υποεπιτροπής Joint Planning Staff το Μάρτη και Νοέμβρη του 1947, τόνιζαν τη σημασία του να διατηρηθεί η επικυριαρχία της Βρετανίας στην Κύπρο.[10]

Ήδη από τον Ιούνη, η Συντεχνία αμιαντωρύχων είχε υποβάλει στη διεύθυνση της Tunnel Asbestos Company, εταιρεία Αγγλο-Δανικών συμφερόντων, τα αιτήματά της. Αυτά προνοούσαν αύξηση κατά 5% στα μεροκάματα, αναγνώριση της Επιτροπής Εργατικών Διαφορών, αυξημένη πληρωμή της υπερωρίας, ώστε να υπολογίζεται η μια ώρα μιάμιση τις καθημερινές και η μια ώρα δύο τις Κυριακές.[11] Σε αυτά τα αιτήματα προστέθηκε και η επαναπρόσληψη των απολυμένων εργατών, όταν τον Ιούλη η εταιρεία απέλυσε εκδικητικά 15 συνδικαλιστές, λόγω του ότι η ΠΕΟ είχε καταφέρει να εκλέξει την Επιτροπή του Ταμείου Ιατρικής Περίθαλψης. Η εταιρεία απέρριψε όλα τα αιτήματα της συντεχνίας και αρνήθηκε την όποια συζήτηση με αυτή, υπολογίζοντας και στην υποστήριξη που θα είχε από το αποικιακό καθεστώς, αλλά και τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς των «νεοσυντεχνιακών» της ΣΕΚ. Αυτοί οι υπολογισμοί της εταιρείας δεν ήταν αβάσιμοι αφού υπήρχε το χρήσιμο προηγούμενο της απεργίας των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ, όπου τόσο το αποικιακό καθεστώς όσο και η ντόπια αστική τάξη με τους μηχανισμούς τους έδρασαν ανοικτά υπέρ της εταιρείας. Συνεπώς, στις 2 Αυγούστου, η συντεχνία κήρυξε την έναρξη της απεργίας με τις εργασίες στο μεταλλείο να σταματούν.

Η Tunnel Asbestos Co. Κατείχε προπολεμικά βαρύνουσα θέση στην ντόπια παραγωγική διαδικασία, κάτι που προσπάθησε να ανακτήσει με την επανέναρξη κανονικών παραγωγικών συνθηκών το 1945. Η εταιρεία στη μεταπολεμική περίοδο μπήκε δυναμικά στην εξόρυξη και εξαγωγή αμιάντου. Στηριζόμενη στην ψηλή παγκόσμια τιμή του αμιάντου, λόγω της αυξημένης ζήτησης για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης Ευρώπης, γρήγορα ξεπέρασε τις προπολεμικές εξαγωγές της σε αμίαντο, τόσο σε όγκο αλλά και σε αξία. Παρόλο που η εξόρυξη και επεξεργασία του αμιάντου μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην τοπική παραγωγική διαδικασία και συγκεκριμένα στον τομέα των κατασκευών, η εταιρεία προτιμούσε το μεγαλύτερο μέρος του επεξεργασμένου αμίαντου να το εξάγει στη Δανία, Μεγάλη Βρετανία και Ιρλανδία. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι, ενώ το 1938 εξάχθηκαν 5578 τόνοι επεξεργασμένου αμίαντου αξίας £110.000, αμέσως με το τέλος του πολέμου το 1945, η εταιρεία κατάφερε να εξάγει 3445 τόνους επεξεργασμένου αμιάντου αξίας £120.000.[12] Το 1945 οι εξαγωγές αμιάντου σε αξία αντιπροσώπευαν το 35.6% από τις συνολικές Κυπριακές εξαγωγές μεταλλεύματος, σε αντίθεση με την προπολεμική περίοδο (1938), που αυτές μετά βίας ξεπερνούσαν το 7% της συνολικής αξίας εξαγόμενου μεταλλεύματος από την Κύπρο. Για να καταλάβουμε τη σημασία των εξαγωγών μεταλλευμάτων της Κύπρου, το 1938 αυτές οι εξαγωγές αντιπροσώπευαν το 53% όλων των εξαγωγών του νησιού. To 1947, εξάχθηκαν 7021 τόνοι αμιάντου αξίας £280.000, που αντιπροσώπευε το 12.1% των μεταλλευτικών εξαγωγών σε αξία από την Κύπρο και αντίστοιχα το 4.4% των συνολικών εξαγωγών της Κύπρου.[13]

Η εταιρεία μπόρεσε, παρόλη την απόλυτη άνοδο στα εργατικά της κόστη, να καρπώνεται σε κέρδος τις υψηλές μεταπολεμικές τιμές του επεξεργασμένου αμίαντου.[14] Σε αυτό συνέτειναν δυο παράγοντες. Ο πρώτος, που δείχνει και την άψογη συνεργασία της αστικής τάξης με το αποικιακό κράτος, ήταν το γεγονός ότι το 1947 η κυβέρνηση μείωσε τα μεταλλευτικά δικαιώματα που πλήρωνε η εταιρεία από 5% πάνω στην αξία του εξαγώμενου μεταλλεύματος στο 1.5%.[15] Ο δεύτερος παράγοντας ήταν οι πρώτες μεταπολεμικές κεφαλαιακές επενδύσεις της εταιρείας που έγιναν το 1950-1951 και που βοήθησαν στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής και στην άνοδο της παραγωγικότητας της εργασίας.[16]

Από την πρώτη κιόλας μέρα της απεργίας, η υπόθεση των αμιαντωρύχων έγινε υπόθεση ολόκληρης της εργατικής τάξης, αφού η αστυνομία προσπάθησε βίαια να διαλύσει την πορεία των απεργών προς τα γραφεία της εταιρείας, τραυματίζοντας έξι εργάτες. Σαν απάντηση, οι απεργοί προχώρησαν στην κατάληψη διάφορων μύλων της εταιρείας και πάλι όμως η αποικιακή αστυνομία προστάτευσε το ξένο κεφάλαιο, αφού βίαια κατέστειλε τις καταλήψεις και προχώρησε στη σύλληψη 51 εργατών.[17] Από εκείνη τη στιγμή, ο αγώνας των αμιαντωρύχων έγινε αγώνας για να αναγνωριστεί η συντεχνία και να διασφαλιστούν τα στοιχειώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα. Μόλις έγιναν γνωστές οι αστυνομικές βιαιότητες και η αυθαιρεσία της εταιρείας, διοργανώθηκαν σε όλες τις πόλεις της Κύπρου διαδηλώσεις από ολόκληρο το Λαϊκό Κίνημα. Στις εργατικές κινητοποιήσεις κυριαρχούσαν τα συνθήματα «Κάτω τα χέρια από τους εργάτες», «Εξουσίες στο λαό», «Αυτοκυβέρνηση» και «Ελευθερία». Όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Κατσιαούνης ‘η πολιτική της Αριστεράς εύρισκε έτσι πρόσφορο έδαφος, θέτοντας σε πολιτικό πλαίσιο τα κοινωνικά ζητήματα τα οποία διεκδικούσε’.[18] Το αποικιακό καθεστώς δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια, αφού προχώρησε στη σύλληψη ολόκληρης της ηγεσίας του λαϊκού κινήματος, με την κατηγορία της διοργάνωσης και συμμετοχής σε παράνομη διαδήλωση.[19] Ταυτόχρονα, η εταιρεία προχώρησε και σε εκδικητικά αντίποινα, αφού σταμάτησε τη δωρεάν διανομή ψωμιού, στο οποίο πολλές οικογένειες εξαρτούσαν τη διαβίωση τους και ταυτόχρονα διέταξε τους απεργούς να εγκαταλείψουν τα σπίτια που τους είχε παραχωρήσει η εταιρεία.[20]

Το εργατικό κίνημα της Κύπρου συνειδητοποιώντας ότι ο αγώνας των αμιαντωρύχων ήταν αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης χρησιμοποίησαν το όπλο της Παγκύπριας παναπεργίας. Στις 13 Αυγούστου, ημέρα που δικαζόταν η ηγεσία του λαϊκού κινήματος, προκηρύχτηκε από τη ΠΕΟ 24ωρη Παγκύπρια παναπεργία. Οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης αλλά και η αποφασιστικότητα της συντεχνίας απέδωσαν καρπούς, αφού πολλοί νεοσυντεχνιακοί εργάτες αποχώρησαν από την ΣΕΚ και προσχώρησαν στην ΠΕΟ. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η διεύθυνση της εταιρείας κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με απεργιακή επιτροπή της συντεχνίας.[21] Ως επακόλουθο των διαπραγματεύσεων, στις 30 Αυγούστου λύθηκε η απεργία, αφού ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα των απεργών, και ειδικότερα το ζήτημα της επαναπρόσληψης όλων των εργατών και την ακύρωση της «εξορίας» του Γραμματέα της Συντεχνίας Χριστοφή Λασέττα από την περιοχή των μεταλλείων.[22]

Πριν ακόμα λυθεί η απεργία της συντεχνίας των αμιαντωρύχων, ένας άλλος αγώνας ξεκίνησε για την εργατική τάξη της Κύπρου, ένας αγώνας που χαρακτηρίστηκε από τον Β. Γ. Γ. της ΠΕΟ Ανδρέα Φάντη σαν ‘η πιο σοβαρή μάχη του ‘48’.[23] Τόση σημασία προσέδωσε η ΠΕΟ σε αυτή την απεργιακή μάχη, που σε άρθρο του στο Δημοκράτη, μια μέρα πριν την κήρυξη απεργίας, ο Φάντης τόνιζε ότι ‘δεν είναι καθόλου υπερβολή να λεχθεί πως η έκβαση αυτής της απεργίας θα επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις μέχρι σήμερα κατακτήσεις του εργατικού μας κινήματος, τη μελλοντική πορεία του κινήματος μας, την οργανωτική του ανάπτυξη και σαν αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω, τις πολιτικές κατακτήσεις και τους μελλοντικούς πολιτικούς αγώνες του λαού μας.’[24] Η απεργία αυτή είχε τον πιο έντονο πολιτικό χαρακτήρα από όσες είχαν γίνει μέχρι τότε στη Κύπρο.[25] Ενώ στη περίπτωση των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ και των αμιαντωρύχων της Asbestos Tunnel Co. ο εργοδότης ήταν ξένος, στην περίπτωση των οικοδόμων οι εργολάβοι ήταν Κύπριοι, και γύρω τους συνασπίστηκε όλη η ντόπια κεφαλαιοκρατία, με αποτέλεσμα η σύγκρουση να προσλάβει έντονα ταξικό και πολιτικό περιεχόμενο. Ήδη από τις 18 Αυγούστου σε σύσκεψη των οργανώσεων της Δεξιάς, διακηρύχτηκε ότι επρόκειτο να δραστηριοποιηθούν υπέρ των εργολάβων σε περίπτωση διαφοράς τους με την ΠΕΟ.[26]

Η συντεχνία πρόταξε οικονομικά αιτήματα, όπως την αύξηση των κατώτατων μεροκαμάτων κατά 3 σελίνια και την αύξηση της συνδρομής των εργολάβων στις Συντεχνιακές Κοινωνικές Ασφαλίσεις κατά 3 γρόσια την εβδομάδα. Αυτά τα αιτήματα έγιναν αμέσως αποδεχτά από τους εργολάβους. Το κύριο σημείο διαφωνίας όμως, ήταν η αξίωση του Συνδέσμου Εργολάβων Οικοδομών να διαγραφεί άρθρο της προηγούμενης σύμβασης, που καθόριζε ότι μόνο μέλη της ΠΕΟ μπορούσαν να προσλαμβάνονται. Αυτό το ζήτημα ήταν καίριο αφού με την «ελεύθερη πρόσληψη», οι εργολάβοι θα είχαν τα χέρια τους λυμένα για να προβαίνουν σε σκανδαλώδεις διακρίσεις σε βάρος των εργατών που ήταν οργανωμένοι στην ΠΕΟ. Αν έκανε πίσω η συντεχνία σε αυτό το θέμα, ουσιαστικά θα προσυπέγραφε την αυτοκαταστροφή της αν λάβουμε υπόψη το πολωμένο κλίμα της εποχής.[27] Η ιθύνουσα τάξη, ενθαρρύνοντας τους εργολάβους να απορρίψουν τη συνομολόγηση συλλογικής σύμβασης με την ΠΕΟ και προσφέροντας ταυτόχρονα την εναλλακτική λύση της εργοδότησης μέσω της ΣΕΚ, δε στόχευε απλά στο να επιτύχει όρους απασχόλησης ευνοϊκότερους για την εργοδοσία. Στην πραγματικότητα, ο απώτερος σκοπός ήταν να εξοστρακιστεί το ταξικό συντεχνιακό κίνημα ή έστω να επέλθει η διαφοροποίηση του χαρακτήρα του, με βραχυπρόθεσμο στόχο τη συρρίκνωση της παράταξης της Αριστεράς στις δημοτικές εκλογές του 1949.[28]

Η απεργία επηρέαζε 1200 εργάτες, αλλά από τις πρώτες μέρες της απεργίας, μερικοί εργολάβοι δέχτηκαν τα αιτήματα και 400 εργάτες επέστρεψαν στις δουλειές τους.[29] Εκτός από τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς της ΣΕΚ αλλά και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, που απροκάλυπτα πήραν το μέρος των εργολάβων και των απεργοσπαστών, οι απεργοί είχαν να αντιμετωπίσουν αυτή τη φορά και το καινούργιο φαινόμενο της ριζοσπαστικοποιημένης δεξιάς που πήρε τη μορφή της «Χ» Κύπρου, όπου δρούσαν σαν παρακρατικοί συνοδεύοντας απεργοσπάστες στις οικοδομές και επιτίθονταν στους δρόμους σε στελέχη του λαϊκού κινήματος.[30] Την ίδια ώρα που η «Χ» είχε το ελεύθερο να δρα στους δρόμους της Λευκωσίας ανενόχλητη, εργαζόμενοι και μέλη μαζικών οργανώσεων σύρονταν στα δικαστήρια ‘για παραπτώματα των οποίων η φύση φανέρωνε πόσο το καθεστώς φοβόταν το λαό που κυβερνούσε.’[31] Για παράδειγμα, στις 2 Σεπτεμβρίου το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού καταδίκασε το Δήμαρχο της πόλης Πλουτή Σέρβα, τους Δημοτικούς Συμβούλους Κώστα Παρτασίδη και Παντίνο Μαυρογένη και άλλα 10 συνδικαλιστικά στελέχη της Αριστεράς με την κατηγορία της παράνομης παρέλασης.[32]

Λόγω της βίας των εργολάβων και της κυβέρνησης, αλλά και των αντικειμενικών οικονομικών δυσχερειών τις οποίες αντιμετώπιζαν οι απεργοί λόγω της μακροχρόνιας απεργίας, μια μερίδα απεργών απάντησαν με αντιβία. Σε μερικές περιπτώσεις δυναμιτίστηκαν υποστατικά που ανήκαν σε απεργοσπάστες, αλλά το αποκορύφωμα της αντιβίας ήταν η ανατίναξη του υπό κατασκευή ασύρματου σταθμού της RAF στη Λευκωσία.[33]

Τελικά, μετά από ένα τετράμηνο απεργιακό αγώνα, η συντεχνία των οικοδόμων βγήκε κερδισμένη, αφού στις 18 Δεκεμβρίου 1948 υπεγράφη καινούρια συμφωνία με το Σύνδεσμο Εργολάβων Λευκωσίας.[34] Προς αποφυγή διακρίσεων εις βάρος της ΠΕΟ, οι εργολάβοι αποδέχτηκαν την ίδρυση Γραφείου Εξευρέσεως Εργασίας, όπου θα καταγράφονταν οι άνεργοι κατά σειρά προσέλευσης και οι εργολάβοι θα μπορούσαν να προσλάβουν προσωπικό μόνο μέσω του Γραφείου. Επιπλέον, η συμφωνία επέβαλλε την απόλυση όλων των απεργοσπαστών που εργοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια της απεργίας. Η πολιτική σημασία της απεργίας ήταν πολύπλευρη, αφού η οξύτατη αναμέτρηση είχε συμβάλει στην παραπέρα πόλωση μεταξύ των Ελληνοκυπρίων. Το γεγονός ότι η ΠΕΟ είχε ανταπεξέλθει σε μια τόσο δύσκολη αναμέτρηση, εξανάγκασε την ιθύνουσα τάξη να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τους προσανατολισμούς της προς την ασφάλεια την οποία παρείχε η Βρετανική εξουσία.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες, μαζί με την απροθυμία των Βρετανών να δώσουν πλήρη Αυτοκυβέρνηση σε μια αποικία που θεωρούσαν ότι θα κυριαρχούσαν οι κομμουνιστές, συνέτειναν στην κατάρρευση της Διασκεπτικής Συνέλευσης, που είχε αρχίσει τις διεργασίες της το Νοέμβρη του 1947 και θα καθόριζε το συνταγματικό μέλλον της Κύπρου. Γι’αυτό, ενώ η Διασκεπτική είχε δημιουργηθεί για να διαμορφώσει και να υποβάλει προτάσεις για σύνταγμα, τελικά το σύνταγμα το υπέβαλε η ίδια η Κυβέρνηση προς τη Συνέλευση. Το ΑΚΕΛ που συμμετείχε στη Διασκεπτική μέσω των εκλελεγμένων δημάρχων του και των συνδικαλιστών της ΠΕΟ, απέρριψε το περιορισμένο, δοτό σύνταγμα δηλώνοντας ότι δε θα αποδεχόταν προδοτικούς συμβιβασμούς. Εντείνοντας τον μαζικό πολιτικό αγώνα, την 1η Αυγούστου μαζί με τον Εθνικό Απελευθερωτικό Συνασπισμό, προχώρησε στην οργάνωση Παγκύπριου Λαϊκού Συνεδρίου Αυτοκυβέρνηση διατρανώνοντας ότι δε θα συνθηκολογήσει στην ξένη κυριαρχία ούτε στα σχέδια του ιμπεριαλισμού να μετατρέψουν το νησί σε Αμερικανο-Βρετανική βάση.[35]

Το Λαϊκό Κίνημα το 1948 με μπροστάρη το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, έδωσε τις πιο σκληρές μάχες στην ιστορία του. Οι απεργιακές μάχες ξέφυγαν από το στενά συνδικαλιστικό και οικονομικό και πήραν πολιτική μορφή. Η εργατική τάξη της Κύπρου αντιπάλεψε με επιτυχία την ντόπια και ξένη πλουτοκρατία, τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς της ΣΕΚ, τους παρακρατικούς τραμπουκισμούς της οργάνωσης «Χ» και εν τέλει το ίδιο το αποικιακό κράτος με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του και βγήκε νικήτρια. Απέδειξε έμπρακτα τη δυναμική και την αποφασιστικότητα της να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, τόσο στα κοινωνικά όσο και στα πολιτικά ζητήματα. Και όλα αυτά μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες οικονομικής κρίσης, έξαρσης του αντικομμουνισμού και ένταση της καταστολής από πλευράς της αποικιοκρατίας, για να ξεκάνει τη μόνη παράταξη που αμφισβητούσε έμπρακτα την κυριαρχία της, την παράταξη της Αριστεράς.

Αλέξης Αντωνίου
Πανεπιστήμιου του Βοσπόρου, Κωνσταντινούπολη.

Σημειώσεις:

[1] Δημοκράτης, ‘Το 48, Χρόνος των πιο σκληρών αγώνων της εργατικής τάξης’, 19 Σεπτεμβρίου 1948.

[2] Ρ. Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική 1946-1948, Με Aνασκόπηση της Περιόδου 1878-1945 (Λευκωσία: Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, 2000), σ. 488.

[3] Οπ. Παρ., σ. 472.

[4] Colonial Office, Colonial Annual Reports: Cyprus 1949 (London: HMSO, 1951), σ.10; Δημοκράτης, ‘Η Ανεργία’, 21 Ιουλίου 1948.

[5] A. Avraamides, ‘The Colonial Period – Labour Relations in Cyprus, 1931-1956, in J. H. Slocum (ed.) The Development of Labour Relations in Cyprus (Nicosia: Ministry of Labour and Social Insurance, 1972), σ. 32.

[6] Οπ. Παρ.

[7] CO 67/339/1, Labour Conditions in Cyprus in 1947 (Nicosia: Government Printing Office, 1948).

[8] Α. Φάντης, ‘Στον Αγώνα για Ψωμί, Εξουσία, Λευτεριά’, Δημοκράτης, Τεύχος 6, Νοέμβρης 1948.

[9] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σσ. 124-125.

[10] ‘The Defence of the Commonwealth: Memorandum by the Chiefs of Staff for the Cabinet Defence Committee on the General Requirements for Survival in a future War’, 7 March 1947 as seen in J. Kent (ed.), Egypt and the Defence of the Middle East 1945-1951, Part 1 (British Documents on the End of Empire Project, 1998); DEFE 6/4, JP (47) 137, ‘Report by Joint Planning Staff for the Chiefs of Staff Committee’, 4 November 1947.

[11] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ 1941-1991 (Λευκωσία: ΠΕΟ, 1991), σ. 144.

[12] Δημοκράτης, ‘Αμίαντος- Το Βατικανό του Κούκουλα’, 7 Αυγούστου 1948; CO 67/339/1, ‘Trade During 1947’ (Nicosia: Nicosia Printing Office, 1948), p. 5.

[13] W. Parry James, Annual Report of the Inspector of Mines for the Year 1947 (Nicosia: Government Printing Office, 1948).

[14] Δημοκράτης, Ο Αγώνας των Αμιαντωρύχων και τα Τεράστια Κέρδη της Εταιρείας Αμιάντου, 12 Αυγούστου 1948.

[15] Δημοκράτης, ‘Παναπεργία’, 13 Αυγούστου 1948.

[16] W. Parry James, Annual Report of the Inspector of Mines for the Year 1950 (Nicosia: Government Printing Office, 1951).

[17] Δημοκράτης, ‘Τα Χθεσινά Δραματικά Γεγονότα στο Μεταλλείο Αμιάντου’, 3 Αυγούστου 1948.

[18] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 473.

[19] Δημοκράτης, ’28 Στελέχη του Λαϊκού Κινήματος στο Δικαστήριο’, 4 Αυγούστου1948.

[20] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Εργατών Αμιάντου Συνεχίζεται’, 4 Αυγούστου 1948.

[21] Δημοκράτης, ‘Άρχισαν από την Κυριακή Διαπραγματεύσεις στον Αμίαντο’, 17 Αυγούστου 1948.

[22] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ 1941-1991 (1991), σσ. 144-149.

[23] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Οικοδόμων η πιο Σοβαρή Μάχη του ‘48’, 19 Αυγούστου 1948.

[24] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Οικοδόμων- Ποίοι είναι οι Παράγοντες της Νίκης’, 25 Αυγούστου 1948.

[25] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 490.

[26] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 488.

[27] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ (1991), σ. 150.

[28] Οπ. Παρ.

[29] Οπ. Παρ., σ. 152.

[30] CO 537/4041, Political Situation Report in Cyprus During the Month of September 1948, σ. 1. Οι σχέσεις της παρακρατικής οργάνωσης «Χ» που στεγαζόταν στη Λευκωσία στο Σωματείο του Ολυμπιακού με την αποικιακή αστυνομία είναι καλά καταγραμμένες στο Cyprus White Paper το οποίο εκδόθηκε τον Δεκέμβρη του 1948 και το οποίο υπέγραψαν ο Γ. Γ. του Εθνικού Απελευθερωτικού Συνασπισμού, ο Γ. Γ. του ΑΚΕΛ, ο Γ. Γ. της ΠΕΟ, ο Γ. Γ. της ΑΟΝ, ο Γ. Γ. της Ένωσης Αγροτών Κύπρου, ο Γ. Γ. της Παγκύπριας Ένωσης Μικροκαταστηματαρχών, όπως και οι Δημάρχοι Λάρνακας, Αμμοχώστου, Μόρφου, Λαπήθου, Καραβά και Λευκονοίκου και ο Αντιδήμαρχος Λεμεσού.

[31] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 495.

[32] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 496.

[33] CO 67/360/5, The Internal Security Situation in Cyprus, 25 November 1948, σ. 6.

[34] Δημοκράτης, ‘Λύεται η Απεργία των Οικοδόμων Λευκωσίας. Υπογράφτηκε Χθες η Συμφωνία Μεταξύ των Ενδιαφερομένων’, 19 Δεκεμβρίου 1948.

[35] Δημοκράτης, Στην Αυτοκυβέρνηση κι από την Αυτοκυβέρνηση στην Ένωση Τίποτα δε θα Σταματήσει το Λαό μας για να Κερδίσει: Εξουσία, Ψωμί, Λευτεριά- Ολόκληρη η Ιστορική Ομιλία του Γ. Γ. του ΑΚΕΛ φ. Φιφή Ιωάννου’, 3 Αυγούστου 1948.

*Αρχική Δημοσίευση, 8 Αγούστου 2017

The post Ο ιστορικός εργατικός Αύγουστος του 1948 appeared first on Αγκάρρα.

Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο

By Weapons of Class Destruction (WCD)

την Κυριακή 29/04/2018 και ενώ απλοί πολίτες βρίσκονταν στο σύλλογο ΑΕΛ Λακατάμιας / Λαϊκές  Οργανώσεις Π.Λακατάμιας (Λευκωσία) για φαγητό, βρέθηκαν εξ απροόπτου κάποια στιγμή περικυκλωμένοι από περίπου 100 αστυνομικούς/ΜΑΟ σε πλήρη εξάρτηση μάχης: ασπίδες, κράνη, ρόπαλα γκλοπς (κάποια στα χέρια και όχι στην ζώνη), άρβυλα και περικνημήδες. Ο λόγος; Έκαναν έρευνα (χωρίς ένταλμα) για ναρκωτικά, ρόπαλα, κροτίδες στο σύνδεσμο φιλάθλων Θύρα 9 (Ομόνοια) που είναι στον ίδιο χώρο. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί έλεγαν πως είχαν πληροφορίες για πέτρες σε περαστικούς από κάποιους γείτονες

Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες τους αλλά δεν βρήκαν τίποτε. ΜΗΔΕΝ. Έτσι μετά άρχισαν να προκαλούν. Αποτέλεσμα ήταν 2 συλλήψεις.

Πρόκειται για πρακτική από άλλες εποχές:

* Μπούκαραν με 100 “robocops” χωρίς ένταλμα σε χώρο που κάθονταν και έτρωγαν οικογένειες (και με παιδιά εκείνη την ώρα) ή έπαιζαν επιτραπέζια παιχνίδια.

* Έκαναν παρέλαση στους χώρους του συλλόγου με τα ρόπαλα ανά χείρας.

* Δεν βρήκαν τίποτε και άρχισαν να προκαλούν με προσωπικές ανακρίσεις στην  γωνιά.

* Και πάλι δεν βρήκαν τίποτε και έτσι άρχισαν να δημιουργούν φασαρία.

* Εν τέλη συνέλαβαν δύο άτομα προς συμμόρφωση και εκφοβισμό των υπολοίπων ότι δήθεν έφεραν αντίσταση στη Αρχή.

Για την ιστορία, σχετική ανακοίνωση είχε αναρτήσει και το ΑΚΕΛ.

Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε αρχικά στο Δικαστήριο Λευκωσίας (πολύ κοντά στο οδόφραγμα Λήδρα Πάλας, κήπος, Βουλή) κτήριο 4, στις 08/05/2018, με τους κατηγορούμενους να μην παραδέχονται τα όσα τους καταλογίστηκαν και τα στοιχεία να μην εμφανίζουν οτιδήποτε το μεμπτό. ο Γενικός Εισαγγελέας διακόπτει την διαδικασία μέχρι να διερευνηθούν τα παράπονα τους στην Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας σχετικά με υπέρμετρη βία και τις ζημιές που προκάλεσαν στο οίκημα των Λαϊκών Οργανώσεων Λακατάμιας (κλώτσησαν και έσπασαν μια πόρτα-τζαμαρία). έτσι θεωρήθηκε πως η ταλαιπωρία είχε τελειώσει παρόλο που εμπεριείχε εκδικητικό χαρακτήρα εκ μέρους της αστυνομίας.

Τον Απρίλη 2019 η Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το παράπονο τους δεν έχει βάση και απορρίπτεται.

Στο τέλος του Ιούνη, οι συλληφθέντες έλαβαν επιστολή ότι ξεκίνησε νέα διαδικασία, νέα δίκη με νέο αριθμό πρωτοκόλλου αλλά με τις ίδιες κατηγορίες. Ότι δηλαδή παρεμπόδισαν αστυνομικό να κάνει την δουλειά του.

Η πρώτη ακρόαση έγινε στις 23/07/2019 στα Δικαστήρια Λευκωσίας
και με συνοπτικές διαδικασίες η δίκη αναβλήθηκε για τον Οκτώβρη.

Το ερώτημα είναι:

Γιατί αυτό συμβαίνει στις Λαϊκές Οργανώσεις και γιατί αυτό δεν είναι πρωτοσέλιδο σε έντυπα του λαϊκού κινήματος;

Μάλιστα οι αστυνομικοί να μπαίνουν χωρίς κανένα δικαστικό ή άλλο
ένταλμα. Και χωρίς οι ίδιοι να παρατηρήσουν να γίνεται κάτι παράνομο
ή “αντι-κοινωνικό” μέσα ή έξω από τον σύλλογο. Αλλά και να μην βρίσκουν
τίποτε μετά από εξονυχιστικές έρευνες που έκαναν και στον χώρο και σε άτομα, δηλαδή ναρκωτικά, εκρηκτικά/κροτίδες, όπλα, μαχαίρια, κτλ.

Τι ακριβώς εξυπηρετεί το εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης από την στιγμή που δεν υπήρχαν στοιχεία εξ αρχής;

Μήπως ήταν μια πρόβα για “έρευνες χωρίς εντάλματα”;

Μήπως σε αυτό τον τόπο γεμίσαμε αστυνομικούς και δη της Αμεσης Δράσης;

Ο φασισμός (ξανά)επιστρέφει στην Κύπρο;

The post Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο appeared first on Αγκάρρα.

Μια κοινωνία που «δυσκολεύει» τον Έρντογαν

By nikosmoudouros
Η σημασία των νέων κοινωνικών εξελίξεων που φθείρουν την εξουσία του ΑΚΡ Η ολοκλήρωση των δημοτικών εκλογών του 2019 στην Τουρκία σηματοδότησε και την λήξη της ηγεσίας του ισλαμικού κινήματος στην Κωνσταντινούπολη μετά από 25 συνεχόμενα χρόνια. Η εκλογική ήττα του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στις 31 Μαρτίου 2019 με περίπου 13 χιλιάδες ψήφους […]

«Σοσιαλισμός»… made in USA: Συνέδριο στις ΗΠΑ με ομιλίες από πουλέν του ιμπεριαλισμού με εμπειρία σε regime change

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Μεταξύ 4 και 7 Ιουλίου έλαβε χώρα στο Σικάγο συνέδριο υπό τον τίτλο «Σοσιαλισμός 2019», με διοργανωτές το κόμμα «Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές της Αμερικής» (DSA), το περιοδικό Jacobin και την τροτσκιστική οργάνωση International Socialist Organization (ISO).

Σε σχετικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο «The Gray Zone», αποκαλύπτονται πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές του εν λόγω συνεδρίου, το οποίο φέρεται να συνδέεται άμεσα με πηγές του κυβερνητικού μηχανισμού των ΗΠΑ.

«Σε αυτό το συνέδριο, κάποια απ’ το πιο ισχυρά ινστιτούτα της αμερικανικής σοσιαλιστικής – αλλά απροκάλυπτα αντικομμουνιστικής – αριστεράς έχουν μαζέψει ενα ετερόκλητο πλήθος ακτιβιστών αλλαγής καθεστώτων, προκειμένου να δαιμονοποιήσουν τους επίσημους εχθρούς της Ουάσινγκτον», αναφέρει το «The Gray Zone».

Σε ενα πάνελ με θέμα την Κίνα συμμετείχαν ομιλητές από δυο διαφορετικούς οργανισμούς που, αμφότεροι, χρηματοδοτούνται από το περίφημο Εθνικό Ίδρυμα για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy) που ιδρύθηκε από την κυβέρνηση Ρίγκαν τη δεκαετία του ’80 προκειμένου να στηρίξει «αντιφρονούντες» και «αντιπολιτευόμενες ομάδες» σε μια σειρά χώρες, με σκοπό την ανατροπή νόμιμων κυβερνήσεων που δεν είναι αρεστές στις ΗΠΑ.

Αξίζει να σημειωθεί εδώ πως το εν λόγω Ίδρυμα – που συνδέεται άμεσα με την CIA – έχει δαπανήσει εκατομμύρια δολάρια για την ενίσχυση των πραξικοπηματικών ενεργειών της δεξιάς αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα, ενώ αντίστοιχα κονδύλια έχουν διατεθεί για αντικομμουνιστική προπαγάνδα ενάντια στην κουβανική κυβέρνηση.

Ενα άλλο παράδειγμα, χαρακτηριστικό των συμμετεχόντων στο συνέδριο «Σοσιαλισμός 2019», είναι ο δημοσιογράφος Anand Gopal, στέλεχος ιδρύματος που χρηματοδοτείται απευθείας από το αμερικανικό ΥΠΕΞ. Ο Gopal, που λαμβάνει μέρος ανελλιπώς σε τέτοιου είδους συνέδρια, ανέλαβε να συντονίσει πάνελ με θέμα «Μια σοσιαλιστική οπτική της Αραβικής Άνοιξης».

Πέραν όμως της Κίνας και της Αραβικής Άνοιξης, οι διοργανωτές του συνεδρίου προχώρησαν και σε απροκάλυπτη προπαγάνδα ενάντια στις κυβερνήσεις της Κούβας και της Νικαράγουα. Σύμφωνα με το «The Gray Zone», διοργανώθηκαν πάνελ με την συμμετοχή ακροδεξιών ακτιβιστών από τη Νικαράγουα οι οποίοι παρουσιάστηκαν δήθεν ως… αντιφρονούντες φοιτητές.

Τροτσκιστές: «Δούρειος Ίππος» των ΗΠΑ ενάντια σε Κούβα-Νικαράγουα

Εξαιρετικά ενδιαφέρον στοιχείο του δημοσιεύματος αποτελεί η συμμετοχή στελεχών τροτσκιστικών οργανώσεων που με το μανδύα του «σοσιαλισμού» επιχειρούν να προωθήσουν τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Σημειώνει, μεταξύ άλλων, το «The Gray Zone»:

«Ενα ακόμη αξιοσημείωτο πάνελ του Συνεδρίου Σοσιαλισμός 2019, με τίτλο «Προβλήματα της Αριστεράς των ΗΠΑ: Οι περιπτώσεις της Κούβας και της Νικαράγουα», έλαβε χώρα υπό τον συντονισμό των Νταν Λα Μποτζ και Σάμουελ Φάρμπερ, βετεράνους τροτσκιστές και ένθερμους υποστηρικτές της αλλαγής καθεστώτων στις δυο χώρες».

Ο Φάρμπερ, κουβανός αυτοεξόριστος που εγκατέλειψε την Κούβα το 1958, ενα χρόνο πριν το θρίαμβο της Επανάστασης, είναι γνωστός πολέμιος της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της Κούβας. Σήμερα γράφει άρθρα ενάντια στην Κουβανική Επανάσταση για τα περιοδικά Jacobin και New Politics.

Σε παρόμοιο πλαίσιο κινείται και ο Λα Μποτζ, ηγετικό στέλεχος των «Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής», που δε χάνει ευκαιρία να δημοσιεύει κείμενα σε τροτσκιστικά έντυπα ενάντια στην επανάσταση των Sandinistas.

Αναφορικά με το ρόλο τροτσκιστικών ομάδων στη Λατινική Αμερική, το δημοσίευμα αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην «Marea Socialista», τροτσκιστική οργάνωση της Βενεζουέλας, γνωστή για την εχθρική της στάση απέναντι στην κυβέρνηση Μαδούρο. Όπως σημειώνεται, τον περασμένο Φεβρουάριο, εν μέσω των αμερικανικών προσπαθειών για πραξικοπηματική ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης, ηγετικό στέλεχος της Marea Socialista είχε συνάντηση με τον Χουάν Γκουαϊδό, προσφέροντας «κριτική στήριξη» στη μαριονέτα των ΗΠΑ

Πηγή: Ατέχνως

The post «Σοσιαλισμός»… made in USA: Συνέδριο στις ΗΠΑ με ομιλίες από πουλέν του ιμπεριαλισμού με εμπειρία σε regime change appeared first on Αγκάρρα.

Μια κοινωνία που «δυσκολεύει» τον Έρντογαν

By nikosmoudouros
Η σημασία των νέων κοινωνικών εξελίξεων που φθείρουν την εξουσία του ΑΚΡ Η ολοκλήρωση των δημοτικών εκλογών του 2019 στην Τουρκία σηματοδότησε και την λήξη της ηγεσίας του ισλαμικού κινήματος στην Κωνσταντινούπολη μετά από 25 συνεχόμενα χρόνια. Η εκλογική ήττα του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στις 31 Μαρτίου 2019 με περίπου 13 χιλιάδες ψήφους … Continue reading Μια κοινωνία που «δυσκολεύει» τον Έρντογαν

Εκλογές, αστικά δίπολα και…καπιταλιστική συνέχεια

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Η εξουσία δεν είναι μονοδιάστατη ούτε μονοπολική, καθότι εμπεριέχει διαβαθμίσεις αναφορικά με την ισχύ και την ένταση του κάθε πόλου που την συγκροτεί συνολικά (κεφάλαιο, κράτος, ΜΜΕ κλπ). Υπό αυτή την έννοια, η κυβερνητική εξουσία και η εκλογική κατάληψη της αποτελεί μόνο το ένα σκέλος, το πολιτικό τμήμα που υψώνεται πάνω στο οικονομικό. Γιατί, στις ταξικά προσδιορισμένες αστικές κοινωνίες η εξουσία κατέχεται από εκείνους που ελέγχουν τα κλειδιά της οικονομίας, που έχουν στην ιδιοκτησία τους τα μέσα παραγωγής και τον κοινωνικό πλούτο που παράγεται.

Σε αυτό το πλέγμα κοινωνικών σχέσεων υπάρχουν οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι, οι κοινωνικές τάξεις (αστική – εργατική) που συγκροτούνται γύρω από την κεντρική σύγκρουση της αντιθετικής σχέσης κεφαλαίου – εργασίας, Μια εκλογική νίκη, ακόμη και ενός κόμματος που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερό (όπως του ΣΥΡΙΖΑ το 2015) δεν αρκεί για να μετασχηματιστεί η κοινωνία. Δεν καταργείται η ταξική πάλη, δεν αίρονται οι κοινωνικές τάξεις με την άνοδο του Α ή Β κόμματος στον κυβερνητικό θώκο, ούτε η ταξική σύγκρουση μπορεί απλά να μεταφερθεί από τη οικονομική σφαίρα (χώροι εργασίας, επιχειρήσεις, λιμάνια κ.ά.) στη κρατική σφαίρα (κυβέρνηση, υπουργεία). Το αστικό κράτος δεν μπορεί παρά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να συνιστά την εκτελεστική επιτροπή της άρχουσας τάξης (όπως το έθεσε ο Μαρξ) που το διευθύνει, όπως και το κοινοβούλιο δεν μπορεί παρά για τους κομμουνιστές να αποτελεί ένα πεδίο αξιοποίησης για την απογύμνωση του ως αστικού θεσμού. Συνεπώς, δεν είναι αρκετή η βούληση, η θέληση, η τόλμη κ.ά. μιας «αριστερής» κυβέρνησης για να αλλάξει θεμελιακά η κοινωνία, πόσο μάλλον όταν δεν θέτει καν το ζήτημα εκεί που δημιουργείται, δηλαδή στην παραγωγική διαδικασία (καπιταλισμός), αλλά αποσπασματικά στον τρόπο αναπαραγωγής/διαχείρισης του (αναδιανομή, ανακατανομή).

Σε αυτό το πλαίσιο και στον αστερισμό του επαναπροσδιορισμού του αστικού/καπιταλιστικού διπολισμού όπως χαρτογραφήθηκε στις ελληνικές εθνικές εκλογές μπορούν να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, με ευρύτερες προεκτάσεις που αφορούν και την Κύπρο, όσον αφορά τη πολιτική ουσία των πραγμάτων:

(α) Το πολιτικό δίπολο (νεοφιλελευθερισμός – σοσιαλδημοκρατία) όπως εξακτινώνεται και σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο διατηρείται με ορισμένες όμως τροποποιήσεις στο εσωτερικό του δεύτερου καθώς αντανακλάται περισσότερο μια μεταμοντέρνα νεοαριστέρα και όχι μια παραδοσιακή-ρεφορμιστική σοσιαλδημοκρατία.

(β) Σε ο,τι αφορά την κομματική εκπροσώπηση του δεύτερου πόλου (σοσιαλδημοκρατία) έχουμε μια εδραιωμένη μετατόπιση αφού ο ΣΥΡΙΖΑ έχει οριστικά πάρει τη θέση του παλιού ΠΑΣΟΚ (νυν ΚΙΝΑΛ) και αυτό αποτυπώνεται στα αποτελέσματα του εκλογικού χάρτη. Το νεοκομματικό δίπολο ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζει το πολιτικό δίπολο νεοφιλελευθερισμού/συντηρητισμού – σοσιαλδημοκρατίας/νεοαριστερας που κυριαρχεί σε εκλογικό επίπεδο.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσο οι κινήσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσουν σε μια εκ νέου επανεκτίμηση της ταυτότητας του, και μετατροπή του από κινηματική-πολιτισμική νεοαριστερά του «ατομικού δικαιωματισμού», των identity politics, των πλατειών κ.α. (βλ. Ποδέμος, Ντιε Λίνκε) σε μια δεξιά σοσιαλδημοκρατία ευρωπαϊκής κοπής (βλ. συμμαχία S&D σε ευρωκοινοβούλιο). Βέβαια, η κοινωνική βάση στην οποία απευθύνεται παραμένει η ίδια, δηλαδή τα μεσαία αστικά στρώματα θεματοποιώντας κυρίως ζητήματα αισθητικής, ετερότητας, τρόπους ζωής, κατανάλωση κ.ά. και ούτε κατά διάνοια δεν αναφέρεται σε αλλαγή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και οργάνωσης της εργασίας (ακόμη και μέσω μεταρρυθμίσεων). Πηγαίνοντας ξανά πίσω στο 2015 και ιχνηλατώντας την πορεία του μέχρι σήμερα, καταδεικνύεται ακόμη εμφατικότερα πως δεν τίθεται κανένα ζήτημα του τύπου «ήθελε, αλλά δεν μπορούσε», «προσπάθησε, αλλά συνθηκολόγησε», «αναγκάστηκε να υποχωρήσει» κ.ά.

Επί του πρακτέου, και σε ο,τι αφορά τον «πόλεμο θέσεων» είναι σημαντικό να καταγραφεί ότι η αστική τάξη έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να (επανα)διαμορφώσει και να στήσει το πολιτικό παιχνίδι με τέτοιους όρους όπως καθρεφτίστηκε στις εκλογές ώστε οι κύριοι παίκτες, είτε φορούν ροζ, είτε μπλε, είτε πράσινη φανέλα να βάζουν γκολ για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Ενώ φαινομενικά εμφανίζονται ως να έχουν διαφορές, αυτές δεν αφορούν καμία ουσιαστική διαφοροποίηση σχετικά με την εξυπηρέτηση, προώθηση και υλοποίηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Η αστική τάξη, ως η κυρίαρχη επί των κοινωνικών σχέσεων, έχει οριοθετήσει ηγεμονικά το πεδίο της κοινωνικό-πολιτικής αντιπαράθεσης και κανονικοποιήσει τα όρια του πλαισίου σύγκρουσης, με τρόπο που δεν αμφισβητείται η λογική του καπιταλισμού, ο πυρήνας των εκμεταλλευτικών του σχέσεων (ατομική ιδιοκτησία μέσων παραγωγής / εμπορευματοποίηση εργατικής δύναμης).

Έχει λοιπόν εδραιώσει και θεμελιώσει το αξίωμα που λέει πως σημασία δεν έχει ποιος ασκεί την εξουσία (π.χ. ΝΔ, ή ΣΥΡΙΖΑ, ή ΚΙΝΑΛ), αλλά το ποιος την κατέχει (αστική τάξη) καταφέρνοντας να προβάλει τα συμφέροντας της τόσο μέσω μιας νεοφιλελεύθερης-συντηρητικής κυβέρνησης όσο και μέσω μια σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης (ακόμη και κυβέρνησης της «ριζοσπαστικής αριστεράς, της ρήξης, της ανατροπής κοκ»). Πρέπει δε να τονιστεί, ότι αυτό το δίπολο στην παρούσα συγκυρία δεν ενσαρκώνει καν μια υποτυπώδη αντίθεση ανάμεσα σε διαφορετικές λογικές διαχείρισης του καπιταλισμού καθότι το εύρος των διαχειριστικών επιλογών έχει ουσιαστικά σμικρυνθεί, ενώ σε ο,τι αφορά το γεωπολιτικό κομμάτι (συμμαχίες με ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, συνεργασία με Ισραήλ, εξωτερική πολιτική) υπάρχει πλήρης και κρυστάλλινη ευθυγράμμιση των αστικών κομμάτων.

Έτσι, είναι επιτακτικό να τονισθεί και να αναδειχθεί ακόμη μια φορά το προφανές (που πολλές φορές μπουρδουκλώνεται από δήθεν «αριστερές ψαγμένες αναλύσεις») πως οι (όποιες) διαφορές ανάμεσα στο πολιτικό/κομματικό προσωπικό της αστικής τάξης είναι αφενός περισσότερο (α) έκφραση ορισμένων μικροδιαφορων ως προς τον τρόπο και την τακτική επιβολής των ταξικών συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης που ελέγχει τα μέσα παραγωγής και την εξουσία συνολικότερα, και αφετέρου (β) απόρροια ενός ανταγωνισμού σε μικρό-επίπεδο ανάμεσα στο πολιτικό προσωπικό ως προς το δηλαδή ποιο κόμμα θα εξυπηρετήσει καλύτερα το κεφάλαιο (επιχειρηματίες, βιομήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές κ.α.) διαχειριζόμενο το αστικό κράτος για να απολαύσει και το ίδιο μέρισμα από τη νομή της κυβερνητικής εξουσίας. Δεν υπάρχει καμία, επί της ουσίας, αμφισβήτηση της στρατηγικής του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, καθώς το ζήτημα δεν είναι αν θα βρίσκεσαι στην αριστερή ή τη δεξιά λωρίδα αυτού του δρόμου, αλλά το κατά πόσο θα ακολουθήσεις μια διαφορετική στρατηγική, συνεπώς ένα διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης. Αυτόν που δεν θα εδράζεται στο κέρδος και την αδιάκοπη τάση αναζήτησης κερδοφορίας, αλλά θα τοποθετεί τις σύγχρονες ανθρώπινες ανάγκες στο πυρήνα του σχεδιασμού της οικονομίας.

Δεν είναι τυχαία άλλωστε τα λόγια του κατά πολλούς σκληροπηρυνικά ακροδεξιού Άδωνη Γεωργιάδη στην παράδοση παραλαβή του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, που ενώ ευχαρίστησε τον Γιάννη Δραγασάκη “για την ωραία συζήτηση που είχαν” ανέφερε, “δεν ερχόμαστε εδώ για να γκρεμίσουμε, ερχόμαστε για να χτίσουμε κι εμείς αυτά που θεωρούμε σωστά” ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει πολύ συγκεκριμένα ότι “πολλές από τις δικές σας πρωτοβουλίες έτυχαν και της δικής μας συναίνεσης στη Βουλή”. Κλείνοντας, ευχήθηκε απευθυνόμενος στον κ. Δραγασάκη “κι εγώ να τύχω της δικής σας συναινέσεως εφόσον το κρίνετε στο μέλλον. Έχουμε πολιτική αλλαγή, αλλά το κράτος πρέπει να έχει συνέχεια, δεν έχουμε σκοπό να βγάλει ο ένας το μάτι του άλλου”.

Κλείνοντας, σε ο,τι αφορά την Ελλάδα, αυτόν τον δρόμο, τη λεωφόρο του μέλλοντος, την αναγκαία προοπτική οικοδόμησης του σοσιαλισμού  – κομμουνισμού μπορεί να εκφράσει ο ιστορικά διαμορφωμένος, εργασιακά ριζωμένος και συλλογικό πολιτικός φορέας (ΚΚΕ) της εργατικής τάξης και των συμμαχικών της λαϊκών στρωμάτων – τάξη που αποτελεί το επαναστατικό κοινωνικό υποκείμενο, και την εν γένει πολιτικά κινητήριο δύναμη, στις παρούσες ιστορικές συνθήκες του καπιταλιστικού συστήματος.

The post Εκλογές, αστικά δίπολα και…καπιταλιστική συνέχεια appeared first on Αγκάρρα.

Μια ωραία μέρα: η Χρυσή Αυγή εκτός βουλής!

By puk
του Τάκη Γιαννόπουλου 9 χρόνια περιμέναμε αυτή την στιγμή. Από τις δημοτικές εκλογές του 2010 που ο Μιχαλολιάκος εκλεγόταν δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αθηναίων γινόταν φανερό ότι η Χρυσή Αυγή θα είχε εκλογική άνοδο. Το 2012 μπήκε στην Βουλή με 18 βουλευτές. Λίγο πριν την δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις δημοσκοπήσεις η ΧΑ προσέγγιζε το 15%. […]

Η εκλογική ‘κανονικότητα’ και ο αγώνας που συνεχίζεται σήμερα

By Hugo Sillen

Η εκλογική ‘κανονικότητα’ και ο αγώνας που συνεχίζεται σήμερα

Αλλαγή σκυτάλης και πολιτικού προσωπικού λοιπόν στις χθεσινές εκλογές. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μίλησε κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του για την επιστροφή της χώρας στην ‘κανονικότητα’, κάτι που εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι δεν έπεισε όσους χρειαζόταν για να παραμείνει στην κυβέρνηση.

Το αποτέλεσμα των εκλογών, πάντως, είναι μια επιστροφή στην ‘κανονικότητα’ εκ των πραγμάτων. Τα αποτελέσματα  μοιάζουν με αυτά των εκλογών του 2009 με ένα νέο δικομματισμό να εδραιώνεται και με τα δέκα χρόνια κρίσης να φέρνουν την αντικατάσταση του ενός πόλου του συστήματος (ΠΑΣΟΚ) από έναν άλλο (ΣΥΡΙΖΑ). Ακόμη και η ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής αντικαταστάθηκε από την Ελληνική Λύση του Βελόπουλου στον ρόλο του σχετικά πρόσφατου ΛΑ.Ο.Σ. Εκλογικά τουλάχιστον η αστική τάξη διαχειρίστηκε με απόλυτη επιτυχία  την κρίση, η οποία αποτέλεσε την μεγαλύτερη δοκιμασία για την ηγεμονία του πολιτικού προσωπικού του καπιταλιστικού συστήματος στην Ελλάδα.

Ωστόσο, οι ομοιότητες με αυτό που κωδικοποιήθηκε ως ‘κανονικότητα’ (η κίβδηλη ευδαιμονία των προ-κρίσης δεκαετιών) τελειώνουν εκεί. Τα οικονομικά στοιχεία της λαϊκής οικονομίας δεν έχουν και δεν θα έχουν ποτέ στο μέλλον την εικόνα που είχαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Μια ακόμη μεγάλη διαφορά που κατοχυρώθηκε σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση είναι η εικόνα απαξίωσης του πολιτικού συστήματος από μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος. Η αποχή που έκλεισε στο 42,08%, αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη της μεταπολίτευσης και δίνει μια εικόνα μεγάλης απογοήτευσης, μια εικόνα ενός λαού σε παραίτηση και κατάθλιψη. Φυσικά αυτή η εικόνα είναι άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που απογοήτευσε μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων του, οδηγώντας τους είτε σε πολιτική συντηρητικοποιηση, είτε σε απάθεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΚΚΕ προειδοποίησε για το που θα οδηγήσει η πολιτική και η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 κιόλας

Σε αυτές τις συνθήκες ‘κανονικότητας’ λοιπόν, το ΚΚΕ κατάφερε να κρατήσει τις δυνάμεις του, οι οποίες εάν κάποιος δει την μεγάλη εικόνα της κατάστασης του κινήματος σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι διόλου αμελητέες. Πολύ ειδικότερα δε, εάν αναλογιστούμε ότι σε αντίθεση με τα αστικά κόμματα οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ είναι πολύ πιο συνειδητοποιημένοι και δραστήριοι, όπως καταμαρτυρούν οι γενναίες προσπάθειες και η εν γένει δυναμική παρουσία των ψηφοφόρων του Κόμματος σε όλη την προεκλογική περίοδο. Ωστόσο, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους αυτή η σταθεροποίηση των δυνάμεων που καταγράφεται στην κάλπη, ειδικά σε σχέση με την διαμόρφωση συντηρητικών και αντιδραστικών συσχετισμών στην εξουσία δεν είναι αρκετή. Μεγάλα τμήματα του λαού παγιδεύθηκαν και πάλι στα ψεύτικα διλήμματα και ψήφισαν είτε τον ένα πόλο του συστήματος, είτε τον άλλο με ‘μισή καρδιά’. Αυτό είναι αποτέλεσμα της ‘εκπαίδευσης’ του λαού από το πολιτικό σύστημα στην λογική, όχι πια των μειωμένων απαιτήσεων, αλλά στην λογική των ανύπαρκτων απαιτήσεων. Ας είναι, το ΚΚΕ θα είναι εδώ από σήμερα για να αγωνιστεί και για αυτούς που δεν το ψήφισαν και για να αποδείξει ότι αξίζει την εμπιστοσύνη τους και για να συνεχίσει τον αγώνα να πείσει τον λαό ότι αξίζει πολύ περισσότερα και μπορεί να τα πάρει μόνο εάν πιστέψει στις δικές του δυνάμεις.

Σε μια γενικότερα καταθλιπτική εκλογική εικόνα ένα από τα ελπιδοφόρα μηνύματα που έβγαλαν οι κάλπες έρχεται από την Αθήνα και την Αττική, στην οποία βρίσκεται και η μεγαλύτερη μάζα των εργαζομένων, όπου το ΚΚΕ είναι ξεκάθαρα τρίτη δύναμη. Αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να αποτελέσει μια βάση στην οποία μπορεί να ‘χτίσει’ το Κόμμα στα επόμενα χρόνια και καταδεικνύει ότι έστω και σε εμβρυϊκό ακόμα επίπεδο, υπάρχουν διεργασίες ενίσχυσης που μπορούν να ενταθούν στην περίοδο που αρχίζει από σήμερα. 

Κλείνοντας πρέπει να τονιστεί ότι οι κάλπες δεν είναι τίποτα άλλο από μια αποτύπωση συσχετισμών και σε καμία περίπτωση δεν καθορίζουν τα πάντα. Τίποτα δεν κερδίζεται σε αυτές και τίποτα δεν χάνεται από αυτές. Από αύριο κιόλας ξεκινάει ο αγώνας, με το ΚΚΕ και την πρωτοπόρα εργατική τάξη όπως πάντα στην προμετωπίδα του, εναντίον -μιας ακόμη- αντιλαϊκής κυβέρνησης και ο αγώνας να μεγαλώσουν οι απαιτήσεις και να αυξηθεί η πίστη του λαού στις δικές του δυνάμεις και όχι στον οποιοδήποτε μεσσία. Ούτως ώστε στο παρόν να μπλοκαριστούν όσα περισσότερα από αυτά που έρχονται, αλλά κυριότερα στο μέλλον να ανοίξουν ορίζοντες για μια πραγματική αλλαγή εξουσίας και για μια χώρα και οικονομία που θα δουλεύει πραγματικά για τους πολλούς. Ούτως ώστε να αναστρέψουμε την ζημιά που έκανε ο καιροσκοπισμός του ΣΥΡΙΖΑ στις αξίες, τα ιδανικά, τα σύμβολα, και τα όνειρα των αριστερών και προοδευτικών ανθρώπων του τόπου. Επομένως, ψηλά τις σημαίες και τα κεφάλια σύντροφοι οι πιο όμορφοι αγώνες μας είναι μπροστά μας!

The post Η εκλογική ‘κανονικότητα’ και ο αγώνας που συνεχίζεται σήμερα appeared first on Αγκάρρα.

Η ράβδος και το πουλάρι. Του Kutlu Adalı

By nikosmoudouros
Ακολουθεί μετάφραση στα ελληνικά αποσπάσματος από το τελευταίο άρθρο του Kutlu Adalı που δημοσιεύθηκε δύο μέρες πριν από τη δολοφονία του στις 6 Ιουλίου 1996. Πρέπει να παραιτηθούμε από την πολιτική της «μητέρας πατρίδας – μικρής πατρίδας». Στην ψυχή αυτής της πολιτικής υπάρχει το κρίμα, υπάρχει η ανικανότητα και το κλαψούρισμα, υπάρχει η επαιτεία και […]

Μια ωραία μέρα: η Χρυσή Αυγή εκτός βουλής!

By puk
του Τάκη Γιαννόπουλου 9 χρόνια περιμέναμε αυτή την στιγμή. Από τις δημοτικές εκλογές του 2010 που ο Μιχαλολιάκος εκλεγόταν δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αθηναίων γινόταν φανερό ότι η Χρυσή Αυγή θα είχε εκλογική άνοδο. Το 2012 μπήκε στην Βουλή με 18 βουλευτές. Λίγο πριν την δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις δημοσκοπήσεις η ΧΑ προσέγγιζε το 15%. … Continue reading Μια ωραία μέρα: η Χρυσή Αυγή εκτός βουλής!

Η ράβδος και το πουλάρι. Του Kutlu Adalı

By nikosmoudouros
Ακολουθεί μετάφραση στα ελληνικά αποσπάσματος από το τελευταίο άρθρο του Kutlu Adalı που δημοσιεύθηκε δύο μέρες πριν από τη δολοφονία του στις 6 Ιουλίου 1996. Πρέπει να παραιτηθούμε από την πολιτική της «μητέρας πατρίδας – μικρής πατρίδας». Στην ψυχή αυτής της πολιτικής υπάρχει το κρίμα, υπάρχει η ανικανότητα και το κλαψούρισμα, υπάρχει η επαιτεία και … Continue reading Η ράβδος και το πουλάρι. Του Kutlu Adalı

Σπόντες [1 Ιουλίου 2019]

By Defteri Anagnosi



  • Το δάκρυ της αριστερής μελαγχολίας, η νέα αντιπαράθεση για τις τράπεζες, το πρώτο πλήθος για την λύση έξω από το προεδρικό, τζαι η αποκαλυπτική δουλοπρέπεια μερικών απορριπτικών του δικτύου Ιγνατίου που θέλουν να παραχωρήσουν τα κυπριακά λιμάνια στις ΗΠΑ [ή μήπως, ρε, να τα γράψουμε στα περιουσιακά στοιχεία του Τραμπ απευθείας;]

    Ήταν μια γεμάτη εβδομάδα. Από εκείνες που έχεις την εντύπωση ότι η Ιστορία κάνει περίπατο στους δρόμους. Η συγκίνηση για το θάνατο του Δ. Χριστόφια ξεπέρασε το τελετουργικό πένθος, και έγινε ένα πραγματικό κοινωνικό γεγονός συλλογικού συναισθήματος. Ένα αίσθημα μελαγχολίας, δικαίωσης και ταύτισης για τον «πικραμένο και αδικημένο», αλλά και για το βαθύ αίσθημα που είχε φτιάξει η εικόνα του γιου της Αννούς με το συλλογικό υποσυνείδητο. Και ήταν γοητευτικά αρμόζουσα η καθημερινότητα που αναδυόταν σε ιστορική μεγαλοπρέπεια: τα δάκρυα των καθημερινών ανθρώπων που δικαίωναν τον πρόεδρο με την «εντιμότητα», και την «ειλικρίνεια» που «διώχθηκε»/δαιμονοποιήθηκε συνάντησαν την Ιστορία στην τιμητική φρουρά από τουρκοκύπριους, αλλά και ανθρώπους της τέχνης. Ο αποχαιρετισμός αφορούσε και τον άνθρωπο που επέμενε πεισματικά στο «καθαρό μέτωπο», και τον ανυπότακτο ιδεολόγο της ιστορικής αξιοπρέπειας, αλλά και τον πρώτο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας τον οποίο συνοδεύαν σαν τέτοιο και τουρκοκυπριοι. Εκφραστικά, έΕνας φίλος πέρα από τον χώρο του ΑΚΕΛ, τον αποχαιρέτησε με μια ασπρόμαυρη φωτογραφία δικοινοτικής απεργίας από το παρελθόν, με μοναδικό σχόλιο το εξής: «Αυτό ως αποχαιρετισμός». Εκείνες τις 4 μέρες φτιάχτηκε το υλικό για ενα σύμβολο του μέλλοντος…


    Ταυτόχρονα, σαν σε ιστορικό
    background ακούγονταν οι απόηχοι της ταξικής αντιπαράθεσης που ξεκίνησε τότε, το 2011-12, με τις τώρα εναπομείνασες τράπεζες, το ολιγοπώλιο των ημέτερων πια, να εξαπολύουν επιθέσεις ενάντια στην πρόθεση της Βουλής [της δημοκρατικής εξουσίας δηλαδή] να πάρει μέτρα προστασίας των δανειοληπτών από τις αυθαιρεσίες των τράπεζων που αγγίζουν πια, με τις εκποιήσεις, το μαζικό ξεπούλημα της κυπριακής γης. Και ταυτόχρονα, σαν άλλος ιστορικός απόηχος είχαμε την μαζική κινητοποίηση για το Βαρώσι εξω από το προεδρικό. Και την εξίσου ιστορική αντιπαράθεση εκεί, με τον νεοφασισμό που ήρθε, από το παρελθόν, για να ξαναπουλησει την εκ των συνεπειών εξυπηρέτηση του αντιστοίχου εθνικισμού στην βόρεια Κύπρο, με συνθήματα ότι η Κύπρος ανήκει αλλού και όχι στους ανθρώπους της… Και βρήκαν απέναντι τους αρχικά μια ομάδα γυναικών που τους έβαλε στην θέση τους με το ιστορικό σύνθημα που κυριάρχησε τελικά στην διαδήλωση: « Η Κύπρος ανήκει στον λαό της». Αυτό που κυριάρχησε ήταν η δυναμική της επανένωσης, όπως ευστοχά παρατήρησε ο κ. Ψάλτης.

    Και σαν συμπλήρωμα στην «προσφορά υπηρεσιών» σε Άλλους, όπως κάνει το γελάμε σαν απόγονοι της ΕΟΚΑ β, με δήθεν «καλές προθέσεις», ζήσαμε επίσης την αποκάλυψη της δουλοπρέπειας μια πτέρυγας του απορριπτισμου, του δικτύου Ιγνατίου: όταν τεκμηριώθηκε ότι το ψήφισμα Μενέντεζ ουσιαστικά προνοεί το δικαίωμα του αμερικανικού κράτους να αποφασίζει ποιοι θα δικαιούνται χρήση κυπριακών λιμανιών [πόσο πιο αποικιακό μπορεί να γίνει το θέαμα;] βγήκαν και οι απορριπτικοί, που κατά τα άλλα δεν ήθελαν λυση γιατί ..ήταν αγγλοαμερικανική» κοκ, και άμα λάχει φωνάζουν και για τις βάσεις [ξέχασαν ότι είναι και αυτές «αγγλοαμερικανικές» ουσιαστικά;], να στηρίζουν γονυπετείς την νέα αποικιακή φαντασίωση… Παίζει να είναι και από τους ελάχιστους παγκόσμια που θέλουν να γίνουν πρόθυμα υπήκοοι του Τραμπ..…


    Η Ιστορία λοιπόν έρχεται εκεί που δεν την περιμένεις…


  •  Το δάκρυ της αριστερής μελαγχολίας σαν καταγραφή μιας ιστορικής μετατόπισης: πως κατασκευάζονται οι αφηγήσεις και τα σύμβολα του μέλλοντος. Ο θάνατος του Δημήτρη Χριστόφια έφερε στην επιφάνεια ένα απρόσμενο κλίμα – συναισθηματισμού, θλίψης, παράπονου για τον «πικραμένο αδικημένο καλό άνθρωπο», αλλά και μια ανυπότακτη αίσθηση δικαίωσης. Στην Κύπρο υπάρχει ένα αίσθημα σεβασμού των νεκρών, το οποίο κωδικοποίησε γοητευτικά ο Λιπέρτης στο «Βούττημαν Ήλιου»: «τους πεθαμένους.. εν φούχτα χώμα τζαι εν μπορούν, κόρη να τους παιδεύκουν». Όμως αυτό που απλωνόταν σαν ένα αερούιν μέσα στο καύσωνα, από την Παρασκευή μέχρι την Τρίτη, ήταν απρόσμενο. Ένα γνήσιο συλλογικό συναίσθημα αναδυόταν και απλωνόταν παντού. Κάποιος παρατήρησε ότι για πρώτη φορά υπήρξε τέτοιος θρήνος, κλάμα πραγματικό και όχι τελετουργικό για τον θάνατο ενός δημοσίου προσώπου. Έβλεπες το κλίμα στα σχόλια στο facebook, στο προσωπικό ύφος ακόμα και στα δημόσια σχόλια. Και από κόσμο αρκετά μακρυά από το ΑΚΕΛ… Η Χ. Χατζηδημητρίου του Φιλελεύθερου, έπιασε αυτό το διάχυτο κλίμα, τζαι σχολίασε την απρόσμενη εμφάνισή του στον δημόσιο λόγο με μια οξυδερκή παρατήρηση [άλλωστε συμμετείχε και η ίδια, αν και συγκρατημένα, σε μερικές από τις υστερίες του παρελθόντος]:
    «Η κατάσταση της υγείας του ήταν -τουλάχιστον σε πολλούς- γνωστή. Δεν έγινε όμως οποιαδήποτε προσπάθεια μιας κάποιας απολογίας όσο ζούσε, μιας αποκατάστασης της όποιας αλήθειας. Έστω και λίγο πριν το τέλος, όταν τον είχαν καλέσει οι συγχωριανοί του για να τον τιμήσουν γνωρίζοντας προφανώς πως μπορεί να μην έχουν άλλη ευκαιρία. Αν αυτό που θέλουμε να πούμε τώρα με τα διάφορα λογύδρια, ακόμα και με την κήρυξη δημόσιας αργίας και τις μεσίστιες σημαίες, είναι «συγγνώμη, υπερβάλαμε, εκμεταλλευτήκαμε τη δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκες και σε μετατρέψαμε σε αποδιοπομπαίο τράγο, σε σάκο του μποξ για δικό μας όφελος», δεν είναι κάπως αργά; Σε ποιον απευθυνόμαστε τώρα πια; Όλοι εδώ ήμασταν κι όταν δαιμονοποιήθηκε και τώρα που αγιοποιείται ο άνθρωπος… Τώρα που πέθανε τον μνημονεύουμε για τα όσα κατάφερε, για το ήθος του, για την εντιμότητά του, για τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, για την πίστη του στις αρχές τις οποίες πρέσβευε… Κάμποσοι από αυτούς που τον μνημονεύουν είναι οι ίδιοι που τον έστηναν στον τοίχο.»


    Υπήρχε και ένα αίσθημα ενοχής, από μερικούς, όπως το έθεσε σαν ρητορική ερώτηση η κ. Χατζηδημητρίου, αλλά η συγκίνηση άγγιζε και κάτι βαθύτερο, το οποίο ήταν ιστορικά πιο σημαντικό από τις ενοχές μερικών. Η ίσως μαλιστα οι ενοχές να ηταν αντίδραση/τρόπος συμμετοχής στο ήδη αναδυόμενο κλίμα. Μερικοί αναφέρθηκαν και στην αδικία της αντιμετώπισής του. Μέχρι και η μετάδοση της κηδείας του από το ΡΙΚ ήταν εκπομπή ψηλής ακροαματικότητας [αν και η πραγματική σκηνή της ιστορικής θλίψης συντελέστηκε στο κοσμικό τελετουργικό του πένθους – στο «ναό της εργατικής τάξης», στην ΠΕΟ] και ένας εκφωνητής κωδικοποίησε την εικόνα: «Μετά θάνατο, αποθέωση του Δημήτρη Χριστόφια». Δεν ήταν μόνο η ενοχή. Για τους περισσότερους ήταν ένα βαθύτερο αίσθημα ταύτισης. Ο Χριστόφιας και η απλότητα του, μαζί με την εντιμότητα και την ειλικρίνεια, είχαν αγγίξει ένα βαθύτερο αίσθημα σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Αυτό προσπάθησε να σκοτώσει η δαιμονοποίηση από το 2011. Και αυτό που αναδυόταν στην περίοδο της θλίψης/αποχαιρετισμού ήταν η ρίζα εκείνου του αισθήματος που τελικά δεν σκοτώθηκε.

    Το μαζικό συναίσθημα που προκάλεσε την εντύπωση αναδυόταν από ένα πραγματικό πόνο, τραύμα, όχι απλώς για τον άνθρωπο, αλλά και για ότι έζησαν χιλιάδες άνθρωποι σαν ένα είδος ψυχολογικού και συναισθηματικού «διωγμού» γιατί τον στήριξαν, το αίσθημα που προσπάθησαν να τους υποβάλουν γιατί τον ψήφισαν… Και τώρα ένοιωθαν δικαιωμένοι γιατί, έστω και αν δεν μίλησαν τότε, μέσα στην σιωπή τους υπήρχε η ελπίδα ότι είχαν δίκαιο, ότι ο γιος τους Αννούς εξέφραζε αυτό ακριβώς στο οποίο  πίστεψαν… Και ακριβώς γιατί ο Χριστόφιας άντεξε ως το τέλος χωρίς να υποταχθεί, ακριβώς γιατί αποδείχθηκε αδιάφθορος, ακριβώς γιατί όσα έκανε και πίστευε [από το κυπριακό στις αντιπαραθέσεις του για τις τράπεζες κοκ] τώρα ήταν εμφανώς δικαιωμένα σε σύγκριση τους αντιπάλους του στην εξουσία, εκείνο το βαθύ αίσθημα της αδικίας [για τον άνθρωπο, αλλά και για ότι εξέφραζε] που ένοιωθαν χιλιάδες άνθρωποι, ήρθε στην επιφάνεια… Η παρουσία των τουρκοκυπρίων, και στην τιμητική φρουρά στην ΠΕΟ, έμοιαζε πια να ξεφεύγει και από την έκφραση του «αδικαίωτου» - τζαι μύριζε φκιάρα του μέλλοντος.«Eleni Moiseos. … Έφυγα απο μέλος, από κομματικές ομάδες και απο πόστα. Τούτη εν δική μου απόφαση, μπορεί να βλέπω τα πράγματα λανθασμένα, αλλά έτσι τα βλέπω πια και δεν μπορώ να κάνω πίσω. Όμως όταν αποκαλώ κάποιον σύντροφο ή με αποκαλεί συντρόφισσα νιώθω κάθε φορά ένα δέος και ναι κάθε φορά, παρά την όποια τυπικότητα, ανατριχιάζω. ….Κλαίω αλλά δεν είμαι μόνη. Χθες είδα πολλούς, πάρα πολλούς να κλαίνε, γέρους και νέους. Και όλοι ένιωθαν λες και χάθηκε ένας δικός τους άνθρωπος. Αυτό είναι ένα απο τα χαρακτηριστικά ενος ηγέτη.
    Αυτό που πρέπει πραγματικά να τονιστεί, είναι η παρουσία όλων των Κυπρίων. Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι ήταν εκεί για να τον αποχαιρετίσουν. Αυτή ήταν η έμπρακτη παραδοχή της πάλης του για μια Κύπρο ΕΝΩΜΕΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΗ. Του έφεραν χώμα απο το Δίκωμο Τουρκοκύπριες συμπολίτισσές μας για να τον θάψουν. Μια πράξη πραγματική, συμβολική, μια πράξη ένωσης, μια πράξη ΕΛΠΙΔΑΣ.

    Αυτοί είναι κάποιοι απο τους λόγους σύντροφε που κλαίω. Στο καλό λοιπόν ΣΥΝΤΡΟΦΕ και συγγνώμη για όλα όσα δεν ειπώθηκαν την ώρα που έπρεπε.»
    Η αριστερή μελαγχολία [τζαι τούτο εν αναφέρεται μόνο στους αριστερούς, αλλά τζαι σε τζηνο το κομμάτι της ευρύτερης κοινωνίας που νοιώθει μια συναισθηματική έλξη που το ιστορικό όραμα τζαι την Ιστορία της αριστεράς] κουβαλά μέσα της μια νοσταλγία για την στιγμή της ελπίδας που  δολοφονήθηκε [από την Κομμούνα του Παρισιού, μέχρι τον ισπανική επανάσταση τζαι το έπος της ελληνικής αντίστασης τζαι του εμφύλιου] τζαι η οποία επανέρχεται σαν ιστορικό απωθημένο στην τέχνη, στην πολιτική, στην καθημερινότητα – σαν ένα είδος υποχρέωσης προς το μέλλον… Σαν μέρος του δρόμου προς το μέλλον… Αυτή είναι και η γοητεία του Τσε, νεκρού στα βουνά της Βολιβίας. Μια ήττα που σαν ιστορικό σύμβολο, τζαι απωθημένο μιας χαμένης άνοιξης, κωδικοποιεί μια αιώνια νεότητα/γοητεία που επανέρχεται μονιμά περιμένοντας την δικαίωση. Σχεδόν σαν υπαρξιακό σύμβολο της Ιστορικής συνείδησης.Στην κυπριακή μας καθημερινότητα, το πένθος που έγινε δάκρυ μελαγχολίας για τον Δημήτρη Χριστόφια εξέφρασε την άνθιση ενός ιστορικού συμβόλου του μέλλοντος – ενός αδικημένου, αλλά έντιμου προέδρου. Ο νεκρός Αλλιέντε ήταν/είναι τελικά πιο επικίνδυνος από ένα πρόεδρο που δεν είχε καν πλειοψηφία στην βουλή. Και ο επίλογος της περιόδου της θλίψης σαν εισαγωγή στο μέλλον του ιστορικού συμβόλου/μύθου καταγράφηκε από τον Χ. Χριστόφια [και μέχρι και ο/η δημοσιογράφος του euronews φαίνεται να διαισθάνθηκε την ιστορική στιγμή και το μετάδωσε σαν την κυριά σκηνή από την κηδεία]:
    «Εμείς τα εγγόνια της Πλύστρας θα το έχουμε τιμή μας τζαι καμάρι μας..»



  • Μια ιστορική καταγραφή ενός τέλους που γίνεται αρχή…
    «Ο κόσμος είναι σκληρός με τους καλούς. Ζητά περισσότερα, κατακρίνει ευκολότερα. Δυστυχώς, και μαζί σου αυτό έγινε.

    Όσοι εν ζωή σε κατέκριναν, μετά θάνατον σε υμνούν. Μιλούν για την ανθρωπιά σου, θυμήθηκαν όλοι την προσφορά σου. Πιστεύουν ότι άδικα σε κατηγόρησαν, σκέφτονται ότι ίσως σε αδίκησαν.

    Ο κόσμος, τώρα, αναγνωρίζει τον βίο σου. Πλέον το μόνο λάθος που σου πιστώνουν είναι ότι δεν ήξερες να λες ψέματα, πως η ειλικρίνειά σου δεν σε βοήθησε εκεί που έπρεπε. Παραδέχονται ότι ένας Πρόεδρος για να επιβιώσει δεν πρέπει να είναι τόσο τίμιος όσο εσύ. Βρίσκουν λάθη στα προτερήματά σου.

    Ναι, έπρεπε να κοιμηθείς για να ξυπνήσουν, έπρεπε να φύγεις για να καταλάβουν. Ακόμα κι έτσι, ας είναι. Κι αν ακούς, αναπαύσου…»



  •        Το Βαρώσι, το πλήθος έξω από το προεδρικό τζαι η αντιπαράθεση:
    Το πλήθος εξω από το προεδρικό την Παρασκευή ήταν εντυπωσιακό. Και για τον όγκο του ο οποίος όπως παρατήρησε και ο κ. Ψάλτης ήταν εντυπωσιακός για την ημέρα [εργάσιμη] και λόγω του καύσωνα. Αλλά, όπως παρατήρησε και η Πανδώρα Νικολαΐδου, και γιατί αντιμετώπισε την ακροδεξιά πρόσωπο με πρόσωπο και την περιθωριοποίησε, καθορίζοντας, μαζί με τους τουρκοκύπριους που ήταν εκεί, τον δικοινοτικό επανενωτικό χαρακτήρα της συγκέντρωσης/διαδήλωσης. Και επειδή αυτού του είδους οι συγκεντρώσεις/διαδηλώσεις, σαν μορφές κοινωνικών κινημάτων πρέπει να μετριούνται συγκριτικά στο πλαίσιο τους [τι είδους συγκεντρώσεις γίνονται στην Κύπρο αυτήν την περίοδο] ήταν ανάλογη και αντίστοιχη της διαδήλωσης για τις δολοφονημένες μετανάστριες γυναίκες και τα παιδιά/κορίτσια – η οποία οδήγησε στην αναδίπλωση της κυβέρνησης και την τελική παραίτηση του Ιωνά.

    Ούτε στο άνοιγμα του οδοφράγματος στην Δερύνεια [όπου υπήρξε η πρώτη απελευθερωτική/επανενωτική αντιπαράθεση με την ακροδεξιά] ούτε στην προηγούμενη συγκέντρωση μιας μικρής ομάδας για το Βαρώσι εξω από το προεδρικό πριν λίγο καιρό υπήρξε τέτοιο πλήθος. Τώρα ήταν πλήθος και επέβαλε το λόγο του απέναντι στους οπαδούς του συρματοπλέγματος. Η δυσφορία της εξουσίας ήταν εμφανής. Και στα όσα διέρρευσαν για την αντίδραση του Αναστασιάδη [όπως και στο ότι μάλλον έλπιζε στον Γαλανό για να μετριάσει την ένταση] αλλά και στο πως οι εκφραστές του, στον Φιλελεύθερο λ.χ., προσπάθησαν να μειώσουν την διαδήλωση. Την επόμενη ο Φιλελεύθερος είχε μεν μια πρωτοσέλιδη φωτο [κάτι απέμενε από την δημοσιογραφική δεοντολογία του Κατσαμπά] αλλά ο Πιμπίσιης, σαν εκφραστική φωνή του προεδρικού πρόβαλε τις δήθεν κινήσεις του Ανάστου [«Βάζει πίεση στον Γκουτέρες»..Καταντά πια γελοία η ρητορική τους - θα πιεστεί ο Γκουτέρες από επιστολή του Ανάστου
    ] ενώ η αναφορά στην εκδήλωση περιορίστηκε σε μικρό κείμενο κάτω από το άρθρο του Πιμπίσιη. Και σαν ομολογία της δυσφορίας, ο Πιν στο πρωτοσέλιδο εξέφραζε με αφρούς την οργή του/τους] για την περιθωριοποίηση των γελαμιτών.

    Όχι μόνο λοιπόν, μαζικοποιούνται οι κινητοποιήσεις, και εστιάζουν πια στο προεδρικό, αλλα η αντίσταση κερδίζει πια το πάνω χέρι στο δρόμο… Μετά το πλήθος κάνουν
    damage control – ανακοίνωσαν συνέντευξη με το τι έγινε στην συνάντηση με Οζερσάϊ. Είναι και αυτό τεκμήριο της επιτυχίας της κινητοποίησης. Και για να θυμόμαστε την ιστορική συνέχεια, αυτή η επιτυχία κτίστηκε στην δυναμική των συγκεντρώσεων έξω από το προεδρικό που έφτιαξε η οργή για τις δολοφονημένες γυναίκες και παιδια/κορίτσια για τα οποία η αστυνομία του Ιωνά απλώς θεωρούσε ότι «πήγαν στα κατεχόμενα». Το Βαρώσι είναι εδώ. Στο σύνορο της επανένωσης…



         Μορφές αντίστασης: Το πιο κάτω σχόλιο της Π. Νικολαΐδου είναι τεκμήριο μορφών αντίστασης ή πως κερδίζεται ο δρόμος από τον φασισμό ο οποίος, όπως και το 74, προσφέρει απλόχερα εξυπηρέτηση στο alter ego του, τον τουρκικό εθνικισμό. Τι άλλο πιο βολικό για τον εθνικισμό στην βόρεια Κύπρο και στην Τουρκία από τύπους που παπαγαλίζουν «Η Κύπρος είναι ελληνική» για να νομιμοποιηθεί και η θέση ότι το «Βαρώσι είναι τουρκικό»; Με τις σφαγές [από εθνικόφρονες δειλούς που χάθηκαν κρυμμένοι όταν εμφανίστηκε ο τουρκικός στρατός] στην Αλόα-Μαράθα-Σανταλάρη, άλλωστε, νομιμοποιήθηκε η προέλαση του τουρκικού στρατού στο Βαρώσι το 74. Οπότε ήταν απόλυτα αρμόζων το σύνθημα «ΕΟΚΑ Β δολοφόνοι» που φώναζε η ιστορική οργή στην ομάδα των τραμπούκων… Δεν θα περάσουν ούτε αυτήν την φορά..

    Pandora Nicolaidou:
    Δεν ήταν απογοητευτική η εκδήλωση χτες στο προεδρικό. Για δυο κυρίως λόγους. Σορρυ, τρεις. Πρώτον, είχε νέα παιδιά. Συγκεκριμένα εντυπωσιάστηκα από μια νεαρή κοπέλα με κόκκινη μπλούζα, που πρωτοστάτησε στην απώθηση των γελαμιτων. Δεν κώλωσε ουτε λεπτό. Μπράβο της. Δεύτερο, είχε τουρκοκύπριους που ήρθαν να συμπαρασταθούν στον αγώνα των βαρωσιωτών. Και τρίτο, ανακάλυψα ότι η βιντεοσκόπηση με κινητό προς τους γελαμίτες, είναι όπως το αεροξόλ για τις κατσαρίδες . Όταν έρχονται κατά πάνω σου απειλητικά και γυρίσεις το κινητό πάνω τους, αναστατώνονται και απομακρύνονται ανήσυχοι.


          Η αντίσταση ξεκινά από το άτομο.

    Antonis Kanaris:
    Κάτι που πέρασε απαρατήρητο! Το αντισύνθημα " Η Κύπρος ανήκει στο λαό της" το ξεκίνησαν μόνες και γενναίες τρείς γυναίκες και αμέσως έδωσε πορεία και κατεύθυνση στο υπόλοιπο πλήθος. Ήμουν τυχαία δίπλα τους. Εκεί που ο κόσμος ήταν αμήχανος, με την δυσφορία έκδηλη για το σύνθημα των Ελαμιτών και πιθανόν με την πεπατημένη στο μυαλό "¨Αστε τους θα σωπάσουν" οι τρείς αυτές κυρίες όρθωσαν ανάστημα που συνεπήρε τον κόσμο και στο τέλος απώθησε το ΕΛΑΜ.

          Καταγραφή του πλήθους που αψήφησε τον καύσωνα, αντιμετώπισε τους φασίστες τζαι χάλασε τον ύπνο της απάθειας.

    Charis Psaltis:
    Η εκδήλωση διαμαρτυρίας για το Βαρώσι ηταν μεγάλη επιτυχία. Η συντριπτική πλειοψηφία ηταν κόσμος της επανένωσης και δεν πήγαν εκεί για το Γαλανό η τον κάθε γαλανό. Την εκδήλωση στήριξαν η δικοινοτική πλατφόρμα, ο ΟΠΕΚ, το Ακελ, η Σαλαμίνα, η Ανόρθωση και Δήμος Μόρφου, ενώ ο ΔΗΣΥ αντίθετα έβγαλε ανακοίνωση στήριξης του Αναστασιάδη. 15 τραμπούκοι του ΕΛΑΜ ήταν να κάνουν φασαρίες και περιθωριοποιήθηκαν από τον κοσμο της επανένωσης. Ήρθαν Τ/Κ και όταν χαιρέτησε την παρουσία τους ο Γαλανός ο κόσμος χειροκροτούσε 1 λεπτό. Ποιό είναι το πρόβλημα για όσους εκφράζονται με ειρωνίες μηδενισμό και ισοπέδωση δεν κατάλαβα ακόμη; Πιστεύω η μάζα των Βαρωσιωτών για πρώτη φορά κατάλαβε το πραγματικό διακύβευα και την υποκρισία Αναστασιάδη, γιαυτο η εκδήλωση έγινε εκεί και όχι σε οδοφράγματα. Ατυχής τοποθετήσεις κριτικής για μια εκδήλωση που έγινε μέσα στο καλοκαίρι που πολύς κόσμος ειναι διακοπές, κόσμος εργαζόταν αφού ήταν Παρασκευή και ήταν και πολλή ζέστη.



     


  •        Άμα του το λένε και τα έντυπα των άλλων μεγαλοδικηγόρων… και η έκφραση του χιούμορ των πραγματικών κινημάτων:
    Η Cyprus Mail του Νεοκλέους σε κριτικό ρολό για τον λήθαργο του Ανάστου…
    «Ο Προέδρος πρέπει να ταρακουνηθεί για να ξυπνήσει από τον λήθαργο.https://cyprus-mail.com/2019/06/28/our-view-president-needs-to-be-shaken-out-of-his-stupor-on-varosha/?fbclid=IwAR17clDqoxLDOU-bhaLpG0SbN5cxwmHreI4o9VZGpdFgrlhHaVzyRS0mKVc
    Τζαι όπως σε όλα τα πραγματικά κινήματα [σε αντίθεση με τα κατασκευασμένα του astroturfing που απλώς αναπαράγουν ότι τους πασάρει η εξουσία τζαι τα ΜΜΕ της. Τζαι έχουμε ζήσει τέτοιες φούσκες στις αρχές αυτής της δεκαετίας…J] η διαδήλωση για το Βαρώσι είχε το χιούμορ της που μιλούσε απ’ ευθείας στον κώδικα στον οποίο έχει πια καταγραφεί το κίνητρο τζαι τα συμφέροντα του προεδρικού: Η διπλή συμπαραδήλωση των «πύργων» - από τον Οθέλλο στα «χρυσά διαβατήρια» των ημέτερων δικηγορικών γραφείων...




  •          Όταν αφρίζει εθνορατσιστικά ο Πιν κάτι καλό γίνεται γύρω από το κυπριακό:
    Απολαύστε το ακούσιο φερέφωνο του λόγου της ΤΜΤ που φκάλει σπυρκά για την διαδήλωση έξω από το προεδρικό που εκτόπισε τα κατάλοιπα της ΕΟΚΑ Β, και ζητούσε, μαζί με τουρκοκύπριους την επιστροφή των βαρωσιωτών. Πέσ’ το δημόσια ρε ΠΙΝ, μην είσαι δειλός και εσύ όπως τους δολοφόνους που έκαναν τις σφαγές στην Αλόα-Μαράθα-Σανταλάρη και μετά έτρεξαν να κρυφτούν πίσω από αυτούς [και σκιτσογράφους από ότι φαίνεται] που πουλούν την ιδεολογία του συρματοπλέγματος για να ολοκληρωθεί το έγκλημα τους… Η αλήθεια είναι ότι ούτε καν αχαπαροσύνη/άγνοια δεν μπορείς να επικαλεστείς. Παραμιλάς. Έτσι είναι άμα χάνεις τον έλεγχο και δεν ξέρεις τι λες.. :) .. Απλώς το παραμιλητό σου είναι σύμπτωμα του κιστίματος για το πώς η προνομιούχα σου θέση δεν παράγει καν πειθώ…
    J..Περαστικά σου.
    Τζαι όταν η Ιστορία δικαιωθεί/ολοκληρωθεί με την επανένωση που ξεκίνησε που το 2003, μεν πάεις ρε, αν δεν θέλεις, στην βόρεια Κύπρο… Έτσι με την θέληση σου – σαν σύμπτωμα/συνέπεια [όπως η 20η Ιουλίου είναι συνέπεια της 15ηςκαι των ενοχών που συγκαλύπτεις] του αυτοεγκλωβισμού σου, σαν οπαδός του συρματοπλέγματος [έστω τζαι σαν συνέπεια] στην συγκάλυψη των αιτιών του εγκλήματος του διαχωρισμού για τόσα χρόνια…
    Έτσι να ζεις με το κάγρι αυτού που εξυπηρετούσε και ούτε καν στην εξυπηρέτηση δεν τα κατάφερε…


  •          Η επόμενη μάχη είναι για τις τράπεζες…
    Το πιο κάτω κείμενο γράφτηκε πριν λίγο καιρό και παραμένει επίκαιρο. Οι τράπεζες φαίνεται να λειτουργούν σαν ένας μηχανισμός υφαρπαγής. Η Αντίσταση δεν είναι πια μόνο υποχρέωση των θυμάτων τους [για την αξιοπρέπεια τους για την ζωή τους] αλλά τζαι της κοινωνίας που βρίσκεται μπροστά σε ένα πρόβλημα που αγγίζει την ίδια την δομή/μορφή της αλλά και άλλους θεσμούς – όπως η πολιτική και η λειτουργία της Δημοσίας Σφαίρας [με την επέκταση του ελέγχου συμφερόντων πάνω στα ΜΜΕ]… …θα φανεί την Πέμπτη πόσες αντιστάσεις έσιει η Βουλή τζαι αν εκπροσωπεί την κοινωνία η το παρασκήνιο της υφαρπαγής..
    «Οργανωμένο κόλπο έχει στήσει η πανίσχυρη μαφία που αποτελείται από στελέχη και μέλη διοικήσεων  τραπεζών καθώς και άλλων για να αρπάξουν τις περιουσίες  δεκάδων δισεκατομμυρίων που ανήκουν σε πολίτες και εταιρείες για ένα κομμάτι ψωμί.   
    Εκτός από τους ξένους γύπες στελέχη του τραπεζικού συστήματος παράγοντες που κινούνται στα πέριξ της τρόικας  και ντόπιοι ολιγαρχίες που καταλήστεψαν το τραπεζικό χρήμα τα τελευταία χρόνια παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο μαφιόζικο κύκλωμα.
    Η δράση του καρτέλ των τοκογλύφων είναι απλή :Παίρνουν τζάμπα τα σπίτια και επειχειρήσεις απλών ανθρώπων και ακολούθως τα μοσχοπουλούν σε offshore εταιρείες  πολλές από τις οποίες είναι φαντάσματα.
    Η πρακτική αυτή από οτι φαίνετε εχει και την στήριξη της ΕΚΤ, καθως και ξ’ένα λομπυ με διαπλοκή στο τραπεζικό σύστημα.
    Ενώ οι τράπεζες με μαφιόζικο – τοκογλυφικό και παράνομο τρόπο ανέβασαν στα ύψη τα δάνεια, αρνούνται να αφαιρέσουν από τα δάνεια τα παράνομα ποσά. Και όχι μόνο αυτό άλλα εξακολουθούν να χρεώνουν παράνομα ποσά. Οι εποπτικές αρχές ενώ είναι ενήμερες σιγοντάρουν τις τράπεζες. Η τραπεζική εξουσία κάνει πως δεν καταλαβαίνει ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν και γραφεία μεγαλοδικηγόρων και , κάποιων υποψηφίων προέδρων.»
     
  • Και επανέρχεται το θέμα του κλεισίματος της FBME με αποκαλυπτικά στοιχεία [και  και φαινεται οτι τα διαπλεκόμενα συμφέροντα δεν έχουν τέλος. Θυμάστε την FBME την οποια την εκλεισαν με επίκληση αμερικανικής απόφασης αλλα όπως φάνηκε ίσως και για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των επιχειρήσεων Σιακολα που ηταν σε κόντρα με τους ιδιοκτήτες της Τραπεζας για χρόνια με τη δικη ακομα να συνεχιζεται επι σειρα δεκαετιων... ´Η ακόμα και για να τιμωρήσουν μερικοί την τράπεζα γιατί χρηματοδοτουσε την Κυπριακη Κυβερνηση την εποχή των διαπραγματεύσεων με την τρόικα το 2012 – και δεν άφηνε να προκύψει στάση πληρωμών ή ότι άλλο είχε στο μενου του το προεκλογικό επιτελείο του ο ΔΗΣΥ τότε [ο Χ. Γεωργιάδης ιδιαίτερα κτυπιόταν έντονα για αυτό..:)]…Επανέρχεται λοιπον  το θέμα της Fbme και με αποκαλυπτικό τρόπο κατεδειξε πώς λειτουργούν μερικοί. Δυο λοιπόν «ιδιωτικοι ερευνητες» στην FBME φαίνεται ότι «καλοπιάστηκαν» [ για να το πουμε ευγενικά] από κυπριακούς μηχανισμούς και έδιναν «κατασκευασμενες πληροφορίες» στους αντίπαλους των εργοδοτών τους, παραβιάζοντας την εμπιστευτικότητα…Στο δικαστήριο ο δικηγόρος τους προσπάθησε να παρουσιάσει το διπλό παιχνίδι σαν «υποχρέωση» κοκ, αλλα η δικαστής [δεν την φτάνει φαίνεται το συγγενολογικό δίκτυο του ελληνοκυπριακού βαθέως κράτους] δεν δέχτηκε τέτοιες φτηνές δικαιολογίες.  Μαλιστα η δικαστης τονισε οτι καμία απο τις πληροφοριες που εδωσαν δεν ηταν τεκμηριωμενη και στοιχειοθετημενη παρα μονο ηταν βεβιασμενα και αυθαιρετα δικα τους συμπερασματα. Και τωρα; Τωρα διάφορες διαδικασίες θα έχουν μπροστά τους την δικαστική απόφαση για παραβίαση εμπιστευτικότητας [ ή, για να το πουμε με την απλή γλώσσα της καθημερινότητας – αυτό που φαίνεται σαν εξαγορά από τους αντίπαλους της τράπεζας]…Αξιοσημειωτο ειναι οτι στη δικαστικη διαδικασια στο Λονδινο οι «ιδιωτικοι ερευνητες» αποκαλυψαν οτι πληρωθηκαν απο την Κεντρικη Τραπεζα (αρχη εξυγιανσης) 100.000 ευρω!   Περαιτερω αποκαλυψαν οτι εδωσαν δεξια και αριστερα πληροφοριες καθως επισης και σε συγκεκριμενο δημοσιογραφο... Θα μας κυνηγά σαν κοινωνία αυτή η υπόθεση μεχρι να υποχρεωθούμε να δούμε τι [ποια συμφέροντα πραγματικά] ηταν πίσω από εκείνη την απόφαση για κλείσιμο της τράπεζας…Το ιστορικό απωθημένο πάντα επιστρέφει…
    «The case was brought against Brown and Leighton by brothers Ayoub-Farid Saab and Fadi Michel Saab, the two shareholders of FBME Bank, a Tanzanian institution that was shut out of the US financial system in June 2014 by the US Financial Crimes Enforcement Network (FinCEN) over various money laundering allegations. The Saabs have long asserted that the investigators acted illegally and contrary to their interests after being retained. They argue that the recent Commercial Court judgment has shown this to be the case.
    During the hearings, Brown and Leighton admitted to widespread distribution of FBME’s confidential information. They admit to having sent it to the Central Bank of Cyprus (CBC), the Attorney General of Cyprus, the Cypriot Unit for Combating Money Laundering (MOKAS), FinCEN, the FBI, and the Cypriot police, among others. However, they pleaded that these abundant disclosures was made in the public interest, and that they were compelled to do so by various Cypriot bodies. But these arguments did not hold water with Mrs Justice Cockerill.»

    https://www.globallegalchronicle.com/fallen-angels-fbme-investigators-found-to-have-breached-confidentiality/
     

    • Και επανέρχεται το θέμα του κλεισίματος της FBME με αποκαλυπτικά στοιχεία [και δικαστική απόφαση] για παραβίαση εμπιστευτικότητας  ή να το πούμε «εξαγορά και από συμφέροντα στην Κύπρο»]; Τα σκάνδαλα του τραπεζιτικού τομέα και των διαπλεκόμενων συμφερόντων δεν φαίνεται να έχουν τέλος. Θυμάστε την FBME την οποία την έκλεισαν με επίκληση αμερικανικής απόφασης, αλλά όπως φάνηκε ίσως και για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των επιχειρήσεων Σιακόλα που ήταν σε κόντρα με τους ιδιοκτήτες της Τράπεζας για χρόνια; …Ή και για να τιμωρήσουν μερικοί την τράπεζα γιατί έδινε δάνεια στην Κύπρο την εποχή των διαπραγματεύσεων με την τρόικα το 2012 – και δεν άφηνε να προκύψει στάση πληρωμών ή ότι άλλο είχε στο μενού του το προεκλογικό επιτελείο του ο ΔΗΣΥ τότε [ο Χ. Γεωργιάδης ιδιαίτερα κτυπιόταν έντονα για αυτό..:)] …Επανέρχεται το θέμα και με αποκαλυπτικό τρόπο για το πώς λειτουργούν μερικοί. Δυο λοιπόν ερευνητές εργαζόμενοι στην FBME φαίνεται ότι «καλοπιάστηκαν» [για να το πύμε ευγενικά] από κυπριακούς μηχανισμούς και έδιναν πληροφορίες στους αντίπαλους των εργοδοτών τους, παραβιάζοντας την εμπιστευτικότητα… Στο δικαστήριο ο δικηγόρος τους προσπάθησε να παρουσιάσει το διπλό παιχνίδι σαν «υποχρέωση» κοκ, αλλά η δικαστής [δεν την φτάνει φαίνεται το συγγενολογικό δίκτυο του ελληνοκυπριακού βαθέως κράτους] δεν δέχτηκε τέτοιες φτηνές δικαιολογίες… Και τώρα; Τώρα διάφορες διαδικασίες θα έχουν μπροστά τους την δικαστική απόφαση για παραβίαση εμπιστευτικότητας [ ή, για να το πούμε με την απλή γλώσσα της καθημερινότητας – αυτό που φαίνεται σαν εξαγορά από τους αντίπαλους της τράπεζας] …Θα μας κυνηγά σαν κοινωνία αυτή η υπόθεση μέχρι να υποχρεωθούμε να δούμε τι [ποιά συμφέροντα πραγματικά]  ήταν πίσω από εκείνη την απόφαση για κλείσιμο της τράπεζας… Το ιστορικό απωθημένο πάντα επιστρέφει…

      «The case was brought against Brown and Leighton by brothers Ayoub-Farid Saab and Fadi Michel Saab, the two shareholders of FBME Bank, a Tanzanian institution that was shut out of the US financial system in June 2014 by the US Financial Crimes Enforcement Network (FinCEN) over various money laundering allegations. The Saabs have long asserted that the investigators acted illegally and contrary to their interests after being retained. They argue that the recent Commercial Court judgment has shown this to be the case.

      During the hearings, Brown and Leighton admitted to widespread distribution of FBME’s confidential information. They admit to having sent it to the Central Bank of Cyprus (CBC), the Attorney General of Cyprus, the Cypriot Unit for Combating Money Laundering (MOKAS), FinCEN, the FBI, and the Cypriot police, among others. However, they pleaded that these abundant disclosures was made in the public interest, and that they were compelled to do so by various Cypriot bodies. But these arguments did not hold water with Mrs Justice Cockerill.»

      https://www.globallegalchronicle.com/fallen-angels-fbme-investigators-found-to-have-breached-confidentiality/


     
  • Ο Αναστασιάδης ως άτομο πέρα από το δικηγορικό γραφείο, τους γαμπρούς τζαι τους συμπέθερους.  Καθώς γράφονταν οι σπόντες, κυκλοφόρησε η είδηση για χειρουργική επέμβαση του Αναστασιάδη … Όπως για όλους τους ανθρώπους το μόνο που μπορείς να ευχηθείς είναι να εν καλά το πλάσμα.. :) ..Αν τζαι αθθυμούμαι όταν έκαμνε την εγχείρηση ο Τόμμυς τζαι έλπιζα ότι καθώς έφτανε στην πόρτα ζωής τζαι θανάτου, θα αποκτούσε νακκον αίσθηση σεβασμού τζαι για την ζωή των άλλων. Μπα… Όπως τζαι αν έσιει, η εγχείρηση του Αναστασιάδη αθθύμισε μου μια φωτογραφία που την κηδεία του Χριστόφια. Ήταν στο OMEGA με τίτλο κάτι για «συγκλονιστικό» κοκ τζαι έδειχνε τον Αναστασιάδη να κοιτάζει το φέρετρο του Χριστόφια. Τί να εσκέφτετουν ο Ανάστος; Τρεις πιθανότητες:
    1.    Θώρε κατάσταση. Εφάμεν τόσα λεφτά να του σούρνουμε λάσπη, ώσπου ηταν ζωντανός τζαι είμαστε υπόχρεοι τώρα να τον τιμούμε παντές τζαι τόση λάσπη έπεφτε σε μουσιαμά… Έσιει 3 ημέρες που κλαίουν για τούτον. Τζαι ως τζαι οι δικοί μας λαλούν ότι αδικήθηκε. Μαύρα τζαι γέρημα...
    2.   
    Α ρε Δημήτρη. Έφυες τζαι εσύ. Αδίκησα σε, ξέρω το. Αλλά ιντα που να κάμω;. Είπα τα του Δημητριάδη, ξέρεις με. Είμαι π…. Σόρρυ ρε… Μακάρι να μου κάμουν τζαι εμένα έτσι κηδεία. Αλλά ίντα ξέρω. Εν να σύρουν μαύρη πέτρα πίσω μου άμα φύω.

    3.   
    Κοιτά να δεις τι σου εν ο άνθρωπος… πάει ο Δημήτρης. Αύριο εν να είμαι τζαι εγώ τζιαμαί. Τζαι ποιός εν να κλάψει για μένα; Για τούτον λαλούν ούλλοι ότιή τίμιος, ειλικρινής, κάλος άνθρωπος, για ότι έκαμε για το κυπριακό… Ως τζαι οι Τούρτσιοι ήταν στην κηδεία. Για μένα τι να πουν...; Για το δικηγορικό γραφείο που εν το μόνο που σκέφτονται άμα με αθθυμηθούν; 


     
  • Έστειλε επιστολή στον Γκουτέρες γιατί εκαταλαβε το αδιέξοδο τζαι την ντε φάκτο ναυτική περικύκλωση την οποία προκάλεσε με την στάση του, οξά παίζει πάλε παιχνίθκια υπεκφυγών; Κατά τα αάλλα ο Αναστασιάδης με φόντο την κινητοποίηση για το Βαρώσι έξω από το προεδρικό, αλλά τζαι το κλίμα γύρω από τον θάνατο του Χριστόφια τζαι τις δημόσιες δηλώσεις για την σημασία των συγκλίσεων, αθθυμηθήκε τον Γκουτέρες τζαι έστειλε του επιστολή. Δύσκολο, βέβαια, να πιστέψει κάποιος ότι εννοεί κάτι σοβαρά πέρα από τις προσπάθειες υπεκφυγής. Έστω τζαι αν ούλλα τα θεάματα έχουν σκάσει σαν φούσκα. Η Τουρκία μετ΄σ την ναυτική περικύκλωση της Κύπρου, χρησιμοποιώντας την στάση του Αναστασιάδη στο Κραν Μοντανά, τώρα κάνει και γεωτρήσεις. Τζαι η χορωδία του προεδρικού μετα τα τηλεοπτικά σήριαλ των τριμερών, τετραμερών κοκ που αποδείχτηκαν φτηνά  φιάσκο, όπως τζαι οι λεονταρισμοί για την ΕΕ τωρά εν ξέρει τι άλλο να πει. Οπότε ο Ανάστος λαλεί ότι πρέπει να σταματήσουν οι γεωτρήσεις για να πάει συνομιλίες. Εξήχασε προφανώς ότι η σειρά εν ανάποδη. Πρώτα ο ίδιος ναυάγησε τις συνομιλίες την στιγμή της ολοκλήρωσης τους με τελικό μοντέλο λύσης το πλαίσιο Γκουτέρες, τζαι μετά η Τουρκία άρκεψε τις περιπολίες γύρω από την χώρα που άφησε χωρίς διεθνή άμυνα ο Ανάστος [ίσως τζαι ελπίζοντας σε μια ντε φάκτο διχοτόμηση – όπως τζαι η ΕΟΚΑ β το 74].

    Εν σαν να λαλεί ο Ανάστος «έσπασε το ποτήρι, εσιονηστηκε το νερό, εγώ εν παίζω αν δεν μπει το νερό στο ποτήρι». Ρητορικές επιπέδου υποτακτικών επί πληρωμή στο προεδρικό. Αλλάκανένας άλλος εν θα πάρει σοβαρά ετσι θέαμα. Η ουσία εν απλή: το κυπριακό έφτασε σχεδόν στο τέλος. Η Κύπρος εν μπορεί να χωριστεί γεωγραφικά, γεωπολιτικά η Κύπρος είναι μεν αυτόνομος χώρος, αλλά εν μπορεί να αγνοεί την Τουρκία, τζαι όσο μερικοί σπρώχνουν την τουρκοκυπριακή κοινότητα στο να αναζητά «προστασία» που την Τουρκία [όπως έκαμνε η ΕΟΚΑ, όπως έκαμνε το πραξικόπημα κοκ] τότε απλώς θα οδηγούν σε παραπάνω εξάρτηση της χώρας που την Τουρκία. Η απλοϊκή σκέψη ότι ήταν να «πιάσουν ότι έπιασαν» όπως το έβαλεν ο Ανάστος για την ΑΟΖ, αποδείχτηκε φούσκα… Η Κύπρος [γη τζαι ΑΟΖ] εν ενιαία. Τζαι άμα χαρίζεις κομμάθκια, απλώς αννοίεις πόρτες για την επόμενη κίνηση του Άλλου...
    Όποτε θα περιμένουμε να δούμε αν ο Αναστασιάδης εκαταλάβεν – έστω τζαι μπροστά στο φέρετρο του Δ. Χριστόφια ότι η Ιστορία εν άλλασε με κομπογιαννίτικα κόλπα τζαι εξαγορά πρωτοσέλιδων..
  • Η σύγκρουση για τον έλεγχο της κυπριακής γης περνά πκιον τζαι που τες τράπεζες. Με τις νομοθεσίες που έχουν στα σιέρκα τους οι τράπεζες, λειτουργούν κανονικά πκιον σαν μηχανισμοί υφαρπαγής κυπριακής γης τζαι παραχώρησης τους σε ξένους [ταμεία κοκ].. Τζαι ουσιαστικά χρησιμοποιούν τις νομοθεσίες για αρπάσσουν γη αντί να έρκουνται έστω σε ένα διακανονισμό με τους δανειολήπτες για να μπορέσουν να πληρώσουν τζηνοι ότι χρειάζεται. Φαίνεται λες τζαι οι τράπεζες προτιμούν να πουλήσουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια παρα να πάρουν ίσως τζαι περισσότερα λεφτά από τους ιδιοκτήτες. Είναι λες τζαι χρησιμοποιούν ουσιαστικά την κρίση, τζαι την ταξική της διάσταση όπου διάφορα στρώματα του πληθυσμού ζουν ακόμα στις συνέπειες της βαθιάς ύφεσης στην οποία οδήγησε ο Χ. Γεωργιάδης την οικονομία το 2014 [σε βαθύτερη κρίση τζαι από ότι εμπορούσε το μνημόνιο], για να διευκολύνουν μέσω των εκποιήσεων και της πώλησης δανείων, την υφαρπαγή περιουσιών.

  •  Οι τράπεζες του ΔΗΣΥ απειλούν; Να σου φκαίνουν οι εκπρόσωποι των τραπεζών να απειλούν [ή μήπως διατάσσουν] τους βουλευτές να μην ψηφίσουν τροπολογίες υπέρ των δανειοληπτών… Η χυδαιότητα είναι εκπληκτική: τζαι οι δυο τράπεζες υπάρχουν χάρις στα δεκανίκια του ΔΗΣΥ τζαι την μεροληπτική εύνοια της εξουσίας: η Τράπεζα Κύπρου [που άρκεψε να μαζεύει υποβαθμίσεις πάλε] χλαπάκιασε την Λαϊκή [παρά το ότι η απόφαση του Γιούρογκουπ το 2013 ήταν να συμπτυχθούν οι 2 τράπεζες τζαι οϊ να φάει η μια την άλλη. Αλλά είσιεν πρόσβαση στην εξουσία [τζαι από ότι εμάθαμε τζαι στο Ανώτατο] η Κύπρου.
    Η Ελληνική μια μικρή τράπεζα που βολόδερνε επίσης, χλαπάκιασε τον Συνεργατισμό με δωρεά της κυβέρνησης μέσω της παρέας του Χάρη που συντόνιζε ο Χατζηγιάννης [που έστησε πάρτι με λεφτά της Συνεργατικής – τζαι καρτερούμε να τον δούμε σε δίκη]..Τζαι τώρα έσιει τζαι το θράσος να μας φκάλει τζαι κήρυγμα;

    Σε μια ορθολογική κοινωνία, σε μια κοινωνία όπου λειτουργεί η υποτιθέμενη αγορά, η Ελληνική τζαι η Κύπρου εν θα υπήρχαν πκιον. Ιδιαίτερα, η Κύπρου που φέρει τεράστιες ευθύνες για την αρχική κρίση από το 2009-12 [τουλάχιστον η Ελληνική εν είσιεν επεκτάσεις, των ανίκανων επικεφαλής της, τζαι στο εξωτερικό].. Οι δυο τράπεζες είναι ολιγοπώλιο πκιον τζαι μάλιστα ένα αυταρχικό ολιγοπώλιο που απειλεί την Δημοκρατία… Την Πέμπτη, θα δούμε πόσοι βουλευτές εν πουλημένοι τζαι πόσοι έχουν τουλάχιστον αίσθηση ότι το μισθό τους πληρώνει τον το κοινό, οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας τζαι οϊ οι επικεφαλής των τραπεζών…

  • Η διαπλοκή στην Κύπρο, κατά τα άλλα είναι στην κορυφή τζαι ευρωπαϊκά – στον αριθμό μη εφαρμοζόμενων ή μερικώς εφαρμοσμένων συστάσεων είμαστε 8η ενώ στο ποσοστό είμαστε 7η. Τζαι είναι ένα σκάνδαλο ότι είμαστε ακόμα «..μεταξύ των 10 χωρών που δεν έχουν ακόμη συμμορφωθεί πλήρως με οποιεσδήποτε από τις συστάσεις της GRECO σε σχέση με τους δικαστές», ενώ είχαμε την έκρηξη του κοινού μετα τις αποκαλύψεις για το πώς λειτουργεί το δικηγορικό γραφείο Πολυβίου μέσω συγγενών για να έχει πρόσβαση στο Ανώτατο, τζαι το σκηνικό γύρω από τον Νικολάτο τζαι την τα συμφέροντα της οικογένειας του που διευθετήθηκαν από το δικηγορικό γραφείο της τράπεζας Κύπρου, του Πολυβίου δηλαδή, ενώ ο ίδιος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απαλλαγή του Ηλιάδη και πάλι του δικηγορικού γραφείου Πολυβίου…
    « Η Κύπρος βρίσκεται μεταξύ των χωρών με τον μεγαλύτερο αριθμό αλλά και το μεγαλύτερο ποσοστό μη εφαρμοσθείσων ή μερικώς εφαρμοσθείσων συστάσεων της Ομάδας Κρατών Κατά της Διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης (GRECO), σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της GRECO για το 2018 που δόθηκε την Τρίτη στη δημοσιότητα.

    Στον κατάλογο των χωρών με τον μεγαλύτερο αριθμό μη εφαρμοσθείσεων ή μερικώς εφαρμοσθείσεων συστάσεων πρώτη είναι η Τουρκία με 33 συστάσεις. Ακολουθούν η Βοσνία - Ερζεγοβίνη με 23 συστάσεις, η Ελλάδα με 19 συστάσεις, η Αρμενία με 17, το Βέλγιο με 17, η Βόρεια Μακεδονία με 17, η Σερβία επίσης με 17, η Κύπρος με 14 συστάσεις, η Πορτογαλία επίσης με 14 και η Ρουμανία με 12.


    Στον κατάλογο των χωρών με το μεγαλύτερο ποσοστό μερικώς εφαρμοσθείσεων ή μη εφαρμοσθείσων συστάσεων πρώτες είναι η Βοσνία - Ερζεγοβίνη, η Σερβία και η Ισπανία με ποσοστό 100%. Ακολουθούν η Πορτογαλία με 93%, το Βέλγιο με 89%, η Τουρκία επίσης με 89%, η Κύπρος με 88%, η Δανία με 83%, η Λιθουανία με 77% και η Ελλάδα με 76%.
    Εξάλλου, η Κύπρος είναι μεταξύ των χωρών με τον μεγαλύτερο αριθμό μη εφαρμοσθείσων συστάσεων σε ότι αφορά τους βουλευτές της. Η Ρουμανία είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό μη εφαρμοσθείσων συστάσεων στον τομέα αυτό, έξι συνολικά. Ακολουθούν η Πολωνία με πέντε συστάσεις, η Κύπρος με τέσσερις, η Σερβία και η Τουρκία επίσης με τέσσερις, το Βέλγιο με τρεις, η Λετονία με τρεις και η Βόρεια Μακεδονία επίσης με τρεις.
    Η Κύπρος είναι μεταξύ των 16 χωρών που δεν έχουν συμμορφωθεί πλήρως με οποιεσδήποτε από τις συστάσεις της GRECO για τους βουλευτές και μεταξύ των χωρών με το μεγαλύτερο ποσοστό μη εφαρμοσθείσων συστάσεων για τους βουλευτές. Πρώτη είναι η Πολωνία με 83%, και ακολουθούν η Σερβία με 80%, η Κροατία με 67%, η Κύπρος με 57% και η Τουρκία με 57%.
    Εξάλλου η Κύπρος είναι μεταξύ των 10 χωρών που δεν έχουν ακόμη συμμορφωθεί πλήρως με οποιεσδήποτε από τις συστάσεις της GRECO σε σχέση με τους δικαστές.»
    https://www.coe.int/en/web/greco/publications


  •   Και φαντάσου η GRECO ή οποιοσδήποτε άλλος διεθνής οργανισμός που ασχολείται με την σύγκρουση συμφερόντων να αρχίσει να ασχολείται με το παράλληλο δίκτυο οικονομικών κερδών και εξουσίας που στήθηκε σε βάρος του Συνεργατισμού: Υπενθυμίζουμε για να μην ξεχνούμε πως στήθηκε το κόλπο με την Logicom [την εταιρεία με τις μετοχές της οικογένειας Αβέρωφ]: Nicolaou Elena: H Logicom πήρε δάνειο 10 εκατομμυρίων ευρώ από τον Συνεργατισμό λίγο καιρό πριν να κλείσει του το έγκρινε ο φίλος,κουμπάρος, συμφοιτητής συνΑποελίστας που διόρισε στον Συνεργατισμό ως κεφαλή ενω στην Λαϊκή ήταν κάτω από το μέτριο, πήραν τα 10 εκατομμύρια τα κατάθεσαν στην Ελληνική και αγόρασαν μετοχές της Ελληνικής. Ακόμα να μας απαντήσουν στην ερώτηση αν ηταν δάνειο που τους έδωσαν ή τρεχούμενο λογαριασμό με όριο για να μην πληρώνουν δόση και αν ο τόκος ήταν μόνο 0,50%».

  •  Που χάθηκε ρε ο ανεμόμυλος Ιγνατίου που μια περιστρέφεται «αντι-ιμπεριαλιστικά» [τάχα μου] και μια εμφανίζεται σαν δουλοπρεπής πραματευτής της αποικιακής εξάρτησης, τώρα που αποκαλύφτηκε ότι το «ψήφισμα Μενέντεζ» περιλαμβάνει τελικά όντως μια νεοαποικιακή απαίτηση από τις ΗΠΑ να ελέγχει τα κυπριακά λιμάνια; 

    Στην διάσκεψη των
    G20 στην Οσάκα μια χαρά επικοινωνούσαν ο Τραμπ με τον Ερντογαν πάντως παρα τις προβλέψεις Ιγνατίου.. :). Απλώς θυμίζουμε ότι ο Ιγνατίου σαν Παΐσιος πρόβλεπε ότι οι ΗΠΑ θα εγκαταλείψουν την συμμαχία με την Τουρκία για τις συμμαχίες των τριμερών κοκ …Το ότι αντιμετωπίζεται ακόμα με κάποια σοβαροφάνεια ένας τύπος σαν τον Ιγνατίου που φαίνεται να φακκά κωλοτούμπες οπτικής κάθε λλιον, ενώ διαψεύδεται παταγωδώς, είναι μέρος της καθημερινής μιζέριας πια των ε/κ ΜΜΕ. Να θυμίσουμε λοιπόν ότι ο Ιγνατίου κάποτε πουλούσε σκληρό αντι-ιμπεριαλισμό προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε λυση στο κυπριακό θα ήταν.. νατοϊκή.. Τώρα βρέθηκε να υποστηρίζει την εξάρτηση της Κυπρί από το ΝΑΤΟ τζαι  όσοι τον αναπαράγουν εκάμαν ότι εν είδαν την κωλοτούμπα… Όπως πάμε πάντως η λέξη «δημοσιογραφική κωλοτούμπα» στην ελληνοκυπριακή φρασεολογία θα μπορούσε να έχει σαν παράδειγμα στο λήμμα τον Ιγνατίου.. :)

    Μετά σε μια φάση ταυτίστηκε με τον Τραμπ που υποτίθεται «θα έβαζε στην θέση της Τουρκία» μπλα μπλα. Θα άλλαζαν σύμμαχους οι ΗΠΑ. Τι να πεις; Πόσο αφελής μπορεί να είναι κάποιος ή…
    ; Θα εγκαταλείψουν οι ΗΠΑ τις βάσεις τους στην Τουρκία για την φαντασίωσή του Ιγνατίου να γίνει νέο ΝΑΤΟ με την Ιορδανία και την Κύπρο. Τώρα ο Ιγνατίου και τα τοπικά φερέφωνα του δικτύου στο φιλελεύθερο [που κατάντησε και αυτή η εφημερίδα – μοιάζει με φερέφωνο ενός ανεμόμυλου που πουλά φούσκες για συναισθηματικούς απορριπτικούς σε αναζήτηση αποικιακής εξάρτησης] έκαναν γαργάρα ότι το αμερικανικό κράτος απλά και καθαρά επιμένει ότι δεν υπάρχει Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά ΑΟΖ την οποία «διεκδικεί  η Κυπριακή Δημοκρατία». Δεν έμαθαν ακόμα την διαφορά της λέξης «διεκδικεί» από την λέξη «ανήκει”...

    Το τελευταίο του θέαμα ηταν η προώθηση στους ιθαγενεις της θέσης ότι το ψήφισμα Μενέντεζ-Ρούμπιο θα ήταν «μεγάλο κέρδος» [συμμαχίες με πράσινα άλογα και μεταξωτές κορδέλες] μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι αυτό που ήθελε ο  Μενέντεζ ήταν να  μετατρέψει την Κύπρο σε είδος αποικίας της αμερικάνικης πολιτικής – να μας υπαγορεύουν οι ΗΠΑ ποιά πλοία θα μπορούν να έρχονται στα κυπριακά λιμάνια. Αναπόφευκτα τίθεται πλέον το ερώτημα: ο Ιγνατίου που πουλά φούσκες λόγω άγνοιας ή πίσω από αυτά τα αλλοπρόσαλλα θεάματα, υπάρχει και ένα είδος συμφέροντος; Και αναμένουμε και τον Κ. Βενιζέλο του Φιλελεύθερου που συνεργάστηκε με αυτόν τον τύπο να μας εξηγήσει τι σόϊ ευαισθησία έχει ο Ιγνατίου με τις αμερικάνικες επεμβάσεις, αφού τώρα τον βλέπουμε ένα γίνεται χαλί για κάτι που θυμίζει την τροχιά του πραξικοπήματος του 74. Γιατί η Τουρκία έκανε επέμβαση μετά το πραξικόπημα που αφαίρεσε από την Κυπριακή Δημοκρατία την διεθνή της στήριξη [την οποία είχε το 1964].

  •      Τουλάχιστον η κυβέρνηση, και αυτό πιστώνεται στα ελάχιστα θετικά της αυτήν την περίοδο, τόλμησε να εκφράσει δημόσια την διαφωνία της με την συμπερίληψη στο ψήφισμα Μενέντεζ-Ρούμπιο της αποικιακής απαίτησης [θράσους ουσιαστικά] να αποφασίζουν οι ΗΠΑ για ποιά πλοία θα προσεγγίζουν τα κυπριακά λιμάνια. Αν μη τι άλλο κατάλαβαν, ότι ο κίνδυνος κατάρρευσης της όποιας στήριξης μας έμεινε στην περιοχή, αλλά και της στήριξης στο Συμβούλιο Ασφαλείας, είναι πραγματικός σε μια περίοδο που οι φούσκες του κυκλώματος Ιγνατίου αποδίδουν σκέτο αέρα. Από το Ισραήλ μέχρι τις αμερικάνικες δηλώσεις για την ΑΟΖ...

             


    Αποικιακή δουλοπρέπεια Ι: Τα φερέφωνα του Ιγνατίου που πουλούν  υπηρεσίες στον Μενέντεζ με υποσχέσεις αποικιακής υποταγής – τι άλλο από αποικιακή υποταγή είναι να σου λένε ποιά πλοία θα δεχθείς στα λιμάνια σου; Και μάλιστα από αυτούς  που σου λένε κατάμουτρα ότι αυτό που εσύ προσπαθήσεις να πουλήσεις σαν «η ΑΟΖ μας» είναι απλώς μια... διεκδίκηση.
    Αλλά και ο Βενιζέλος [του Φιλελεύθερου] μήπως διαφέρει; Τα Σάββατο τα μασούσε και αυτός να ξεπλύνει τον φιλο – συνεργάτη του, τον Ιγνατίου, όταν τελικά τεκμηριώθηκε ότι το «ψήφισμα Μενέντεζ» προνοούσε απαγόρευση ρωσικών πλοίων στην Κύπρο:

    «Οι Ρώσοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν κι άλλο λιμάνι για ανεφοδιασμό, εκτός Κύπρου. Την ίδια ώρα, στον νόμο αναδεικνύεται ο ρόλος της Κύπρου στην περιοχή (όχι μόνη της), αλλά με άλλες χώρες, και τούτο είναι η σημαντικότερη συμβολή του Μενεντεζ.”
    Μα ρε Βενιζέλο, και αν είμαστε αποικία ρε, δεν θα ήταν «καλύτερα» με τέτοια δουλοπρέπεια και κομπογιαννίτικη συγκάλυψη που πουλάς; Θα «έχουμε συμμάχους» λέει με ύφος «όταν βγήκε η λαφαζανια περίπατο και πουλούσε ασάφεια»... Δηλαδή ποιούς άλλους ανώνυμους, αόρατους κοκ συμμάχους θα έχουμε τώρα που ο Τραμπ τσακώνεται μέχρι και με και με τους ευρωπαίους; Ή θα μας κάνει καλύτερους σύμμαχους με τον Λίβανο [με κυβέρνηση συμμαχική προς την Συρία] από τον οποίο περιμένουμε να επικυρώσει την συμφωνία για την ΑΟΖ;.. Το Ισραήλ ήδη υφαρπάζει μέρος του φυσικού μας αερίου για τις φούσκες συμμαχίας που πουλούσε [και επίσης αναπαράγατε].. Οπότε πληρώνουμε ήδη εκείνη την υποτιθέμενη «συμμαχία»/εξάρτηση…
    Πόσο πιο δουλοπρεπής μπορεί να καταντήσει κανείς; Όποιος πιστεύει πια τον Ιγνατίου και την παρεϊτσα του μάλλον θα πρέπει να εξηγήσει γιατί – διαφορετικά θα έχει ο καθένας/καθεμιά δικαίωμα να τον αποκαλεί συμμέτοχο σε αναπαραγωγή φούσκων/fake news


    Αποικιακή δουλοπρέπεια ΙΙ:  Ο αντι-ιμπεριαλισμός της πλάκας και ο ανεμόμυλος του διευθυντή σύνταξής του φιλελεύθερου. Όταν ο Α. Μιχαηλίδης αποκαλύπτει την προθυμία υποταγής «για ένα πουκάμισο αδειανό» [μια φούσκα του Ιγνατίου] για τους «αγγλοαμερικανούς» [πακέτο δεν πάνε αυτοί – ή μπήκε, και εδώ, λογοκρισία διευθυντή σύνταξης;] τζαι μαθαίνει, άραγε τώρα, να αγαπά τις βάσεις που εξυπηρετούν και τους αμερικάνους στους οποίους προσφέρει υποταγή προσπαθώντας να εξαπατήσει τους ιθαγενεις με γυαλιστερά καθρεφτάκια «συμμαχιών».

    Το άλλο αποκαλυπτικό σημείο από την συνειδητοποίηση ότι η όλη προσπάθεια Μενέντεζ κουβαλούσε μέσα της την απαίτηση απαγόρευσης ρωσικών πλοίων σε κυπριακά λιμάνια, ήταν ο Άριστος του Φιλελεύθερου, ο οποίος κατά τα άλλα κτυπιέται για τις βάσεις κοκ, αλλα τωρα γονυπετής ανακάλυψε ότι «χρειαζόμαστε συμμάχους» κι είναι έτοιμος να προσφέρει «γην και ύδωρ» [τα λιμάνια μας δηλαδή] στους αγγλοαμερικανούς [σύμμαχοι δεν είναι;]

    Κωμικές υπεκφυγές του Άριστου: Θα αποκτήσουμε, λέει, «σύμμαχους» και αν μας πουν να μην δεχόμαστε ρωσικά πλοία θα το αγνοήσουμε…
    Είναι απίστευτο ώρες ώρες τι βαρέλες συγκάλυψης ρίχνουν μερικοί που πουλούν την λαφαζανιά από προνομιακή θέση. Εδώ μέχρι και η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποστασιοποιηθεί από τέτοια αποικιακή απαίτηση, και ο Άριστος τρέχει να συγκαλύψει την αισχρότητα της απαίτησης για έλεγχο των λιμανιών μας.. Και άμα είναι να αγνοείς τους όρους γιατί νομίζεις ότι τους βάζουν...; Ρε - και οι Γερμανοί σύμμαχοι τους είναι. Και τους έχουν στην πρίζα [ότι πρέπει να πληρώνουν περισσότερα για το ΝΑΤΟ, για το από πού αγοράζουν φυσικό αέριο κοκ] ..Και εσύ [δήθεν] νομίζεις ότι βάζουν αποικιακούς όρους στην Κύπρο και μετά θα τους αγνοούν; Μέχρι και στους Ιάπωνες έριξε ατάκα ο Τραμπ για να πληρώνουν έξτρα για την «προστασία» κ.ο.κ. Σε οικονομικές μεγάλες δυνάμεις ρίχνει τέτοιες απαιτήσεις – τέτοιο θράσος.. Και εσύ.. δεν κατάλαβες; Μέχρι και στον «σύμμαχο» Ισπανό πρωθυπουργό ηταν προσβλητικός ο Τραμπ [https://www.newsweek.com/donald-trump-provokes-anger-spain-mocking-prime-minister-pedro-sanchez-1446504]...

    Αλλά
    εσένα σου είπε ο Ιγνατίου να δεχτούμε ένα καθαρά αποικιακό όρο [να ελέγχουν τα λιμάνια μας] και νομίζεις ότι... δεν πειράζει παιδιά; Εν τζαι χρειάζεται πυρηνική φυσική για να καταλάβεις: στις μεν μεγάλες χώρες χρησιμοποιεί το τελευταίο όπλο [ώσπου πάει πκιον τζαι τούτο] που έμεινε στις ΗΠΑ, το δολάριο [εκβιάζει εταιρείες μεγάλων οικονομιών όπως κάμνει με την Huawei τζαι τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν [κλασική πια περίπτωση αμερικανικής ασυνέπειας σε υπογραμμένη συμφωνία],ενώ για μικρά τσιπιτος σαν εμάς, αν μας πουλήσει όπλα θα μας εκβιάζει με τα ανταλλακτικά. Εν σου το είπεν ο Ιγνατίου α;

    Τον μόνο που υμνούσε πρόσφατα ο Τραμπ ήταν τον Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας – που απλώς πληρώνει ακριβά για να τον συγκαλύπτουν σε υποθέσεις όπως την δολοφονία του Κασόγκι. Τέτοιους σύμμαχους
    . Αλλά εσάς θα σας αγαπούν έτσι γονατιστοί που θα είστε – αυτό θέλεις να πεις Άριστε;. Γιατί ξέρεις, δεν είναι δυνατό να είσαι τοσο αφελής [κουτοπόνηρος μάλλον είσαι] και να πιστεύεις ότι θα «βοηθήσουν στην απελευθέρωση από Τουρκία». Εκτός και αν άρχισες να πουλάς Παΐσιο και εσύ… στα τόσα άλλα... Οι ΗΠΑ του Τραμπ την οποία εκλιπαρείτε εσείς του δικτύου Ιγνατίου κάνει εμπόριο όπλων στην σημερινή φάση. Και τι θα είναι τα δικά μας ποσά σαν Κύπρος, μπροστά σε ότι θα πληρώσουν άλλοι.Και αν τελικά μπει κάπου θέμα επιλογής το 74 [και οι ενοχές σου, για τους ιδεολογικούς σου προγόνους] είναι εκεί και μας κοιτάζει. Όπως τότε που με ένα ένα φουλ νατοϊκό «πρόεδρο» του πραξικοπήματος, βρέθηκαν τα τουρκικά πλοία στην Κερύνεια, και τα αφεντικά σας, δεν κουνήσαν δάκτυλο.
    Αλλά μάλλον στην ανάγκη σου να ξεπλύνεις τον Ιγνατίου και το κόλπο της εξάρτησης από της ΗΠΑ, κάνεις ότι έπαθες αμνησία όχι μόνο για το 74, αλλά και για το ότι άμα δεχτεί ένα κράτος αποικιακούς όρους εξάρτησης ενάντια σε μια άλλη χώρα, εκείνη η άλλη χώρα, η Ρωσία ας πούμε, δεν θα σε στηρίζει πια. Άρα δεν θα σε στηρίζει η μια χώρα με τους σύμμαχους της και η άλλη, αν προκύψει κρίση θα σε αφήσει όπως τον Σαμψών το 74. Δεν καταλαβαίνεις [τοσο αφελής πια;] ή απλώς γίνεσαι κωμικός με τις υπεκφυγές για να πουλήσεις εξυπηρέτηση συγκάλυψης των συνεπειών;
    Και οι  βρετανικές βάσεις Άριστε τι σε ενοχλούν πια λεβέντη μου με τέτοια λαγνεία για αποικιακή εξάρτηση; Και αυτές για «συμμαχίες» δεν είναι.. :) ..Έτσι ακριβώς όπως τις έβλεπαν οι ιδεολογικοί σου πρόγονοι. Κατά τα άλλα σας ενοχλούσε η λύση γιατί θα ήταν «αγγλοαμερικανική»…Ευτυχώς που ήρθαν έτσι τα πράγματα για να έχουμε εικόνα του ανεμόμυλου της δουλοπρέπειας σας… Πες μας λοιπόν, ρε Άριστε, εσύ που κτυπιόσουν για τις επιχορηγήσεις των Αμερικάνων δήθεν, τζάμπα ρε δουλεύει ο Ιγνατίου...; Δεν φαντάζεσαι πόσο θα σας κυνηγά το σενάριο Μενέντεζ λεβέντη μου. Χρήσιμοι ιθαγενεις της υποταγής είσαστε. Και δεν χρειάζεται είναι κανείς γεωπολιτικός αναλυτής για να το καταλάβει.
    Να το θυμάσαι Άριστε αυτό το κείμενο. Θα είναι η ομολογία μιας αλήθειας την οποία δεν θα μπορείς να συγκαλύψεις πια…


      Όσον αφορά την πολιτική επικαιρότητα αξίζει να καταγραφεί η παρουσία Οζερσαϊ στην κηδεία του Δ. Χριστόφια. Με μια έννοια ήξερε τον Χριστόφια προσωπικά αφού ήταν στην διαπραγματευτική ομάδα του Έρογλου. Αλλά θα μπορούσε να μην έρθει. Μάλιστα το όνομά του δεν αναφερόταν αρχικά στους τ/κ πολιτικούς που θα παρευρίσκονταν στην κηδεία. Πολιτικά κινείται [όπως φάνηκε πρόσφατα] ανάμεσα στην κεντροδεξιά αλλά και τον κυπροκεντρισμό της κεντροαριστεράς. Θα μπορούσε να στείλει ένα στεφάνι. Ιδιαίτερα με το φορτισμένο κλίμα για το μυστικό δείπνο με τον Αναστασιάδη. Θα μπορούσε απλά να αποφύγει μια τελετή που έμοιαζε με συλλογική στιγμή της αριστεράς – αλλά και του κυπροκεντρισμού, καθώς ο Δ.  Χριστόφιας ήταν ο πρώτος πρόεδρος που τάφηκε ως  πρόεδρος όλων των Κυπρίων, όπως αρμόζει σε ένα πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.Μπορεί η παρουσία του να ήταν και πολιτικός ελιγμός. Τώρα στηρίζει μια δεξιά κυβέρνηση, αλλά αν θα είναι υποψήφιος πρόεδρος θα χρειαστεί και κυπροκεντρικούς αριστερογενείς ψήφους εν δυνάμει. Όποια και αν είναι η αιτία, η παρουσία του ήταν ενδιαφέρουσα. Σύμπτωμα και αυτή πως υποχωρεί το τοίχος του διαχωρισμού και πως η πολιτική στο εσωτερικό των κοινοτήτων αποκτά αυξανόμενα και μια διάσταση αντικατοπτρισμού στη άλλη κοινότητα. Το όραμα του κ. Δημήτρη και του κ. Μεχμέτ με την διασταυρωμένη/σταθμισμένη ψήφο…

     •   Περί χειροκροτημάτων. Μορφές κυπριακότητας
    Maria Christou Milioti
    "Σας παρακολουθώ χρόνια και προσπαθώ να σας καταλάβω, αλλά δεν το καταφέρνω πάντα".
    Σήμερα παρακολουθωντας την κηδεία του Δημήτρη Χριστοφια, θυμήθηκα αυτά τα λόγια του Βούλγαρη στην προβολή της ταινίας "Το τελευταίο σημείωμα" που διοργάνωσε το ΑΚΕΛ.
    Ήταν μια άβολη παραδοχή εκ μέρους του." Προσπαθώ να σας καταλαβω, έχετε κάτι ξένο, μη αναγνωρισιμο".. Ήταν και ευγενική παραδοχή" φαίνεται πως δεν τα ξέρω όλα".
    Το ΑΚΕΛ μοιάζει με τον Κυπριακό Λαό. Κι αυτόν πρέπει να τον παρακολουθήσεις χρόνια για να μπορέσεις να τον καταλάβεις.
    Γιατί για παράδειγμα αυτός ο λαός φαίνεται να κουβαλά ένα ξεχωριστό ήθος και μπορεί να χειροκτοτησει με θερμή και αγάπη την αντιπροσωπεία του ΚΚΕ και σε μισή ώρα με την ίδια θερμή τον Αλέξη Τσιπρα. Δεν συμβαίνουν αλλού τέτοια πράγματα. Χρειάζεται ένα ιδιαίτερο ήθος για να συμβούν.
    Ακατανόητο απ έξω.
    Οπως ακατανόητη απ εξω είναι η εικόνα των Τουρκοκυπριων Πολιτικών δίπλα από τους Ελληνοκυπριους.
    Ποτε ξανα εδώ και 55 χρόνια δεν είδαμε στο ίδιο πλάνο,με το ίδιο στάτους, με την ίδια αξία, ένα Μπουρτζιου, ένα Ταλατ να στέκεται δίπλα από τον Σιζόπουλο, τον Νικόλα, τον Συλλουρη. Ποτε ξανά σε κηδεία Προέδρου. Πότε ξανά ισότιμα γενικώς.
    Για να καταλάβεις αυτό το πλάνο πρέπει να γνωρίζεις το ξεχωριστό ήθος του λαού μέσα από την Ιστορία.
    Την Ιστορία της Αριστεράς, όχι την οποιαδήποτε. Δηλαδή την Ιστορία του Λαού.
    Δηλαδή την μοναδική Ιστορία Λαϊκού Ήθους του τόπου.
    Υ. Γ: Χρίστο Χριστόφια εύγε!!»



    •   Όταν οι οικονομικοί αναλυτές καταγράφουν την αλήθεια πέρα από τα ψέματα των θεαμάτων της δαιμονοποιησης: Και μια τεκμηριωμένη αναφορά στην πραγματικότητα απέναντι στα ψέματα για την εποχή της υστερίας των ΜΜΕ και των φερέφωνων της «αφήγησης των τραπεζιτών» όπως σωστά την ονόμασε ο Π. Δημητριάδης στο βιβλίο του. Και ο Δημητριάδης ήταν ίσως ο μόνος έντιμος liberal σε εκείνο το σκηνικό υστερίας – και για αυτό δαιμονοποιήθηκε επίσης. Και τόλμησε επίσης να καταγράψει την ανάγκη για ένα «συγνώμη» για τα τόσα ψέματα που ειπώθηκαν τότε.
    http://www.philenews.com/oikonomia/kypros/article/730769/p-dimitriadis-na-poyme-sygomi-sto-d-christofia ...
    Ιδού και η ιστορική οικονομική  πραγματικότητα από τον Π. Παπαγεωργίου [για να ξέρουμε και να μην τους πιστεύουμε πια. Γιατι το κύκλωμα είναι ακόμα στα πέριξ..]..ανάλογα περιγραφεί και ο Π. Δημητριάδης στο βιβλίο του την κατάσταση. Και καταγραφεί επίσης τον σεβασμό του Δ. Χριστόφια στους θεσμούς σε αντίθεση με άλλους…J

    Στο σημερινό μου άρθρο στην «Καθημερινή» κάνω μια προσπάθεια, με επιχειρήματα και αριθμούς, να καταρρίψω κάποιους από τους κυρίαρχους μύθους και κατηγορίες ενάντια στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Χριστόφια και τον τρόπο που αυτή αντιμετώπισε την κρίση, μια κρίση που είχε κυρίως να κάνει με την παντοδυναμία και την ασυδοσία των τραπεζών.
    Χρεώθηκε και ευθύνες που δεν είχε
    Του Πάμπου Παπαγεωργίου
    «Έχω την εντύπωση ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας χρεώθηκε παθογένειες του συστήματος οι οποίες του αποδόθηκαν ως προσωπική ευθύνη κατά τρόπο απόλυτο και υπερβολικό. Μια τέτοια κατηγορία αφορά την κατάρρευση της κυπριακής οικονομίας.
    Σήμερα και αφού έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τις εξελίξεις εκείνες που κατέληξαν στην υπαγωγή της Κύπρου σε μνημόνιο, μπορεί λογικά κάποιος να μελετήσει τα δεδομένα και τους αριθμούς χωρίς φόρτιση και εμπάθεια, Το 2009 ήταν η πρώτη χρονιά της οικονομικής κρίσης για την Κύπρο. Στο εξωτερικό η κρίση είχε εμφανιστεί ένα χρόνο πιο πριν. Τη χρονιά εκείνη η κυπριακή οικονομία συρρικνώθηκε κατά 1.7% ενώ ο μέσος όρος πτώσης του ΑΕΠ ήταν 4% για τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πολιτική που ακολούθησε η Κυβέρνηση τη χρονιά εκείνη ήταν λίγο πολύ αυτή που συνιστούσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλαδή επενδύσεις για να μην υπάρξει βαριά ύφεση. Το δημοσιονομικό έλλειμα ανέβηκε στο 6%, όμως αυτό είχε να κάνει κυρίως με την απώλεια εσόδων. Παρόμοιο ή και πιο ψηλό έλλειμμα παρουσίασαν και οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    Την επόμενη χρόνια το έλλειμμα αυτό σχεδόν εξέλιπε με ήπια περιοριστικά μέτρα ενώ η οικονομία επανήλθε σε χαμηλό μεν αλλά θετικό ρυθμό ανάπτυξης (+1%). Η ανάπτυξη αυτή συνεχίστηκε και στο πρώτο εξάμηνο του 2011 (+1,5%). Τα πρώτα τρία χρόνια λοιπόν της προεδρίας Χριστόφια έχουν να επιδείξουν αξιοπρεπείς επιδόσεις στους βασικούς δείκτες. Η ιδέα ότι η κυβέρνηση ξόδεψε πολλά σε κοινωνικές παροχές δεν επιβεβαιώνεται από τους αριθμούς. Η αύξηση των κοινωνικών παροχών αυτό το διάστημα είναι χαμηλότερη από την πενταετία που προηγήθηκε. Μάλιστα, την περίοδο αυτή ανάμεσα στα μέτρα που πάρθηκαν ήταν και η στόχευση των βασικών κοινωνικών παροχών, κάτι που έγινε για πρώτη φορά στην Κύπρο.
    Βεβαίως, τα πράγματα πήραν την κάτω βόλτα μετά το πρώτο εξάμηνο του 2011. Σε αυτό συνέβαλε η αναστάτωση της οικονομίας από την έκρηξη στο Μαρί, αλλά κυρίως η κατάρρευση του τραπεζικού τομέα ο οποίος υπέστη τεράστιες ζημιές από το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων. Ο τομέας αυτός είχε καταστεί υπερτροφικός κατά τρόπο τερατώδη. Η πιστωτική επέκταση ξεπερνούσε το 20% ετησίως δημιουργώντας συνθήκες υπερδανεισμού των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και φουσκώματος των τιμών των ακινήτων. Τα δημόσια οικονομικά ήταν ούτως άλλως προβληματικά κατά τρόπο μόνιμο και δομικό και δε θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν την κάλυψή των ζημιών των τραπεζών. Ας σημειωθεί εδώ ότι οι 20 μεγαλύτεροι προβληματικοί πελάτες των τραπεζών είχαν στο απόγειο της τραπεζικής κρίσης μη εξυπηρετούμενα δάνεια της τάξης των 6 δισεκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή το Κράτος θα έπρεπε να καταβάλει ένα ποσό ίσως με το ένα τρίτο του ΑΕΠ για να καλύψει αυτήν την ζημιά στο σύνολο της. Αυτό ούτε εφικτό ήταν αλλά ούτε και δίκαιο. Η μεγάλη έκθεση των τραπεζών στον ελληνικό κίνδυνο οδηγούσε τους οίκους σε συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Κύπρου η οποία σε κάποιο σημείο βρέθηκε εκτός επενδυτικής βαθμίδας και άρα προ του φάσματος της χρεωκοπίας αφού δε μπορούσε να αντικαταστήσει τα παλιά δάνεια με νέο δανεισμό.»

    «Η εξουσία είναι καρκίνος…» Από τον Gay Fawkes στον Δημήτρη Χριστόφια:
    Η πιο πάνω φράση για την εξουσία ήταν από μια συνέντευξη του Δ. Χριστόφια το 2015, που αξίζει να δει κανείς για μια σειρά από λόγους, ανάμεσα τους και τον αυθεντικά χειμαρρώδη λόγο – και την γοητευτική ειλικρίνεια του πρώην προέδρου.

    [https://www.youtube.com/watch?v=9EfUIsFa5R8&feature=share&fbclid=IwAR23zf8eRpWw7GaJCtq58a4Lw2HJ1wy86n7ielYVQHUG5gisaAZmVdbQxKo]Το «Η εξουσία είναι καρκίνος» αναφερόταν βέβαια και στο τι τράβηξε ο ίδιος, το «βάσανο». Αλλά, ενώ σαν κομμουνιστής αναπόφευκτα θα θεωρούσε την κατάληψη και αλλαγή της εξουσίας σαν στόχο [έστω και το να καταγραφεί ιστορικά ότι μπορούν και τα λαϊκά στρώματα και η αριστερά να εκλέγουν προέδρους] το ότι σαν έντιμος άνθρωπος λίγο πριν το τέλος της ζωής του ονομάζει την εξουσία σαν «καρκίνο» είναι εκφραστικό όχι μόνο του τί έζησε [και τί μπορεί να κάνει το βαθύ κράτος]  αλλά και το πως λειτουργεί η εξουσία πάνω στο άτομο. «Δεν βόσκει κανείς ατιμώρητος στα λιβάδια της ανώτερης τάξης» έγραφε στην εισαγωγή του ένα βιβλίο της δυτικογερμανικής αριστεράς, το «Ταξική αγάπη». Αν ενταχθεί και αφομοιωθεί «καταπίνει αργά αργά το δηλητήριο..». Αν αρνηθεί, πληρώνει το κόστος.
    Οπότε η φράση του Χριστόφια μπορεί να γίνει στο μέλλον ένα ιστορικό σημαίνον όπως η μάσκα του Guy Fawkes, ο οποίος έμεινε καταγραμμένος [και από τους αναρχικούς του 20ου αιώνα μάλιστα] σαν ο «ο μόνος άνθρωπος που μπήκε στο κοινοβούλιο με έντιμες προθέσεις». Ο Fawkes ήταν καθολικός που ήθελε να ανατινάξει τον μηχανισμό της εξουσίας που έβλεπε να καταπιέζει αυτό που υποστήριζε… όμως έγινε θρύλος όταν άντεξε στα βασανιστήρια με ένα χαμόγελο το οποίο κωδικοποιήθηκε στη μάσκα που φορούν αντιεξουσιαστες διαφόρων τάσεων στον 21ο αιώνα. Ανάλογα και η φράση ενός έντιμου πολιτικού και «αμετανόητου» σε δύσκολους καιρούς, κομμουνιστή «η εξουσία είναι καρκίνος» μπορεί να είναι χειρισμοί για τα κινήματα του μέλλοντος που έρχονται…




  •           Να ζεις την ζωή τζαι να αρνείσαι να υποταχθείς…
    Παραλία στην Γάζα

    Χωρίς θεάματα. Ζώντας σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στο τελευταίο κράτος απαρτχάιντ που έστησαν οι [ή μερίδα των] δήθεν απογόνων όσων επιβίωσαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αλλά να αρνείσαι να μην ζήσεις την ζωή. Θυμήθηκα ένα κείμενο που σύγκρινε τις αντιδράσεις φασιστών τζαι των αριστερών [όλων των αποχρώσεων] από τον ισπανικό εμφύλιο μεχρι τον β παγκόσμιο. Οι ιδεολογικοί φασίστες πήγαιναν στην μάχη με το σύνθημα «Ζήτω ο Θάνατος». Οι αριστεροί από την Μαδρίτη μέχρι το Στάλινγκραντ φώναζαν «Ζήτω η Ζωή». Είναι και θέμα αισθητικής η ιδεολογική αντιπαράθεση με τον φασισμό όπως έγραφε και ο Μπένγιαμιν…


     


        Κυκλοφορεί ότι το ακόλουθο δημοσιεύτηκε κιόλας σε καθεστωτικό ΜΜΕ.
    Αν αληθεύει, τότε η κατάσταση στην Βαλκανική χερσόνησο έχει εκτραχυνθεί επικίνδυνα. Η δήθεν αθωότητα για το που βρέθηκαν οι ψήφοι της Χρυσής Αυγής στις αρχές της δεκαετίας, θα πρέπει μάλλον να προβληματιστεί βαθύτερα τώρα που φαίνεται να νομιμοποιείται αυτός ο χυδαίος ρατσισμός ανάκατος με ταξική βρωμιά των μικροαστικών [αναπόφευκτα και εθνικιστικών] κόμπλεξ. Η ελληνική κοινωνία δεν ήταν ποτέ κάτι το ενιαίο – την δεκαετία του 40 μαζί με την αντίσταση και το έπος της, υπήρχαν και οι δωσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες που τελικά ξαναβρέθηκαν στην εξουσία με την ευλογιά των αγγλοαμερικανικών επεμβάσεων. Την δεκαετία του 1960 απέναντι στους Λαμπράκηδες και την αντιχουντική αντίσταση υπήρχαν οι τραμπούκοι και οι χουντικοί. Μετά το 74 υποχώρησε κάπως η ακροδεξιά ή κρύφτηκε στο εσωτερικό της δεξιάς. Και τώρα παρελαύνει πάλι ξεδιάντροπα, όχι ως χρυσή αυγή αλλά ως μέρος της δεξιάς του Μητσοτακισμού. Ας ελπίσουμε ότι η αντίσταση θα κόψει την θρασύτητα του ξεδιάντροπου παραληρήματος του χθες. Αλλά μια ανοικτή αντιπαράθεση στην χερσόνησο μπορεί να αποδειχτεί πολύ πιο έντονη, και βαθιά, από το ήδη υπαρκτό πολιτισμικό πόλεμο στις ΗΠΑ.
    Θα δείξει…





“Ούτε μία Λιγότερη”- Καμία άλλη Σοφία Ζήνωνος

By puk
Άλλη μία γυναικοκτονία έχει ταράξει την κυπριακή κοινωνία. Αυτή τη φορά το θύμα ήταν η Σοφία Ζήνωνος, 25 χρονών. Όχι αλλοδαπή. Ούτε μπερδεμένη στα “κυκλώματα του ίντερνετ”. Βρέθηκε όμως μια άλλη δικαιολογία για την δολοφονία της: ήταν ένα “έγκλημα πάθους”. Τόσο μεγάλου πάθους που ο δολοφόνος της αυτοκτόνησε. Όπως και να ονομαστεί η τωρινή γυναικοκτονία […]

“Ούτε μία Λιγότερη”- Καμία άλλη Σοφία Ζήνωνος

By puk
Άλλη μία γυναικοκτονία έχει ταράξει την κυπριακή κοινωνία. Αυτή τη φορά το θύμα ήταν η Σοφία Ζήνωνος, 25 χρονών. Όχι αλλοδαπή. Ούτε μπερδεμένη στα “κυκλώματα του ίντερνετ”. Βρέθηκε όμως μια άλλη δικαιολογία για την δολοφονία της: ήταν ένα “έγκλημα πάθους”. Τόσο μεγάλου πάθους που ο δολοφόνος της αυτοκτόνησε. Όπως και να ονομαστεί η τωρινή γυναικοκτονία … Continue reading “Ούτε μία Λιγότερη”- Καμία άλλη Σοφία Ζήνωνος

Σπόντες [8 Απριλίου 2019]

By Defteri Anagnosi

H εξέλιξη των ανθρωποφάγων!
Φάουσα λισσιάρα..



  • Φόρος τιμής στην αντίσταση που εκπροσωπούσε το ήθος του Καβάζογλου.
    Ο Καβάζογλου ήταν ένας διανοούμενος ακτιβιστής της εργατικής τάξης. Δολοφονήθηκε γιατί αρνήθηκε να κρυφτεί, να φύγει στο εξωτερικό, να αλλάξει όνομα. Μάγκας. Πέθανε όπως και ο Ματσης. Ήξεραν ότι θα ερχόταν ο θάνατος ενώ είχαν ευκαιρία να γλυτώσουν. Αλλά πέθαναν για να μείνει ένα μήνυμα σε εκείνους «τους σκατεμιαρικούς καιρούς» που θα έλεγε και ο Άσιμος. Ήταν μια μικρή συμβολική νίκη για τον Καβάζογλου ότι την επόμενη του θανάτου τους, οι ε/κ εφημερίδες [μέχρι και η Μάχη] είχαν ύμνους στην «ελληνοτουρκική φιλία» [έτσι ήταν τότε η κωδικοποίηση της επανένωσης]. Υποκριτικά - ξι υποκριτικά, θα μπορούσαν να το θάψουν στις εσωτερικές σελίδες ή να το αφήσουν στα μαλακά ακόμα και πρωτοσέλιδα… Λειτουργούσαν και με αίσθημα που υπήρχε στην κοινωνία… Ήταν μια πρώτη νίκη γιατί σε τέτοιους καιρούς θύμισαν και στις δυο κοινότητες το κοινό παρελθόν της συμβίωσης πριν τους εθνικισμούς. Μέχρι και ο πατέρας του Ανάστου είχε βοήθεια στην παιδική του ηλικία από τους τουρκοκύπριους του Κοιλανιού. Άσχετο τι έγινε μετά. Η μνήμη ήταν εκεί. Αυτό τους έκανε, τον Καβάζογλου και τον Μισιαούλη να γείρουν σαν ύστατη προσπάθεια ενός σωματικού μηνύματος, ο ένας προς τον άλλο σαν σε μια τελευταία ανολοκλήρωτη αγκαλιά συντρόφων, κυπραίων… Οι τοπικοί απόγονοι του
    No Pasaran.. Όπως ο Πέτρου, ο Ττοφαρής, ο Μένοικος τζαι οι υπόλοιποι… Να μην περάσει ο αυταρχισμός, να μην περάσει ο διαχωρισμός..

·          

  • Το ότι μερικά πραγματα κωδικοποιούνται σε βάθος [πέρα από την επιφάνεια των υστεριών ]  εν πολλά θετικό. Μόλις άρχισαν πάλι την άνοδο οι τιμές στα καύσιμα άρχισαν οι ουρές προς τα βενζινάδικα της βόρειας Λευκωσίας… Ιδού πως και τα υλικά συμφέροντα από τα κάτω φτιάχνουν μια ντε φάκτο ενιαία αγορά και ας κτυπιούνται οι οπαδοί του εθνικού διαχωρισμού τζαι του συρματοπλέγματος…

·         

  • Κοίτα ρε αντοχή τους κυπραίους... :) Σύμφωνα, λοιπόν, με έρευνα που έγινε από την «Παγκόσμια Τράπεζα που πραγματοποιήθηκε με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον περασμένο Δεκέμβριο» [δηλαδή σε μια περίοδο που είχε χυθεί αρκετό δηλητήριο ενάντια στην λυση με πρωτοστάτη τον Αναστασιάδη] η πλειοψηφία επιμένει στην λυση…Θυμίζουμε ότι ανάλογα αποτελέσματα δείχνουν σε ιστορικό πλαίσιο και οι έρευνες του κ. Ψαλτη. Τα στοιχεία τα δημοσίευσε ο Πολίτης [ ο οποίος μπορεί να μην συμμετείχε στην υστερία εναντίον της λύσης, αλλα ξέπλενε τον Αναστασιάδη αναμεσά στους δεξιούς οπαδούς της λύσης. Λειτουργούσε όπως το δόλωμα για τον εγκλωβισμό…Και όπως τεκμηριώνεται και από τα πρωτοσέλιδα, είναι η άλλη δεξιά εφημερίδα, η Αλήθεια που έδειξε συνέπεια στήριξης της λύσης από τον καιρό που ο Αναστος ναυάγησε την λυση στο Κραν Μοντανα…Αμα λοιπόν και αυτοί διαρρέουν τέτοια δημοσκόπηση τι να πεις για το επιχείρημα του προέδρου [και την δική τους «συνέπεια»/ασυνέπεια] τον οποίον στήριξαν, ότι ο Αναστος καλοπιάνει την ακροδεξιά διότι…δεν θέλει λυση η πλειοψηφία. Για να βάζουμε τα στοιχεία στο ιστορικό τους πλαίσιο. Στο ατομικό/βιογραφικό πλαίσιο η είδηση υπογράφεται από τον κ. Κακουρη – και εδώ υπαρχει συνέπεια σε σύγκριση με την επιχείρηση.

    «Μεταξύ άλλων οι ερευνητές διαπιστώνουν πως υπάρχει ακόμα σημαντική στήριξη για λύση του Κυπριακού, με το 65,8% των Ε/Κ και το 72,3% των Τ/Κ (69,1% του συνόλου) να απαντούν θετικά στην ερώτηση αν θέλουν λύση. Ωστόσο τον Δεκέμβριο του 2018, όταν πραγματοποιήθηκε η έρευνα, τα ποσοστά όσων απάντησαν θετικά στην ερώτηση αν είναι έτοιμοι να ψηφίσουν «ναι» σε ένα συμφωνημένο σχέδιο λύσης είναι μεν σημαντικά αλλά χαμηλότερα, φτάνοντας στο 47,6% μεταξύ των Ε/Κ και στο 58,7% μεταξύ των Τ/Κ (53,1% του συνόλου). «Όχι» θα ψήφιζε το 26,7% των Ε/Κ και το 29,8% των Τ/Κ (28,3% του συνόλου), ενώ αναποφάσιστο δήλωνε το 16,5% των Ε/Κ και το 7,6% των Τ/Κ (12,1% του συνόλου).
    https://politis.com.cy/politis-news/kypros/pos-psifizoyn-e-k-t-k-gia-ti-lysi/?utm_source=nl&utm_medium=nl&utm_campaign=nl



  • Πέρι νεολαίας… Ύστερα, είχαμε την ανακοίνωση της ΠΣΕΜ προς τους τουρκοκύπριους νέους/ες. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι αυτό είναι αποτέλεσμα ότι η αριστερά έχει επίδραση στην ΠΣΕΜ.. Σωστό – άρα υπάρχουν νέοι/ες που έχουν πολιτικό λόγο και των κωδικοποιούν. Και επειδή όπως φαίνεται και στις φοιτητικές εκλογές τα κόμματα του κέντρου υπο-αντιπροσωπεύονται [με το ΔΗΚΟ να δείχνει σημεία ανάκαμψης πρόσφατα] ενώ η ΕΔΕΚ φυτοζωεί], τότε η μεγάλη πόλωση στην πολιτική των νέων είναι οι άξονες αριστερά – δεξιά, με την αριστερά να προτιμάται από μερίδα των κεντρώων την καταγωγή νέων, και άλλοι να επιλέγουν την δεξιά. Η οποία, όμως, βόσκει ακόμα ρητορικά στην συγκριτικό ανταγωνισμό με την ακροδεξιά… Αυτό για να έχουμε και εικόνα τι λέει η πολιτική του μέλλοντος, αλλά και για να έχουν εικόνα όσοι παιδεύκουνται ακόμα σε προσπάθειες ξεπλύματος των ενοχών της δεξιάς στο παρελθόν…

·         

  • Και από το εξωτερικό έρχονται μηνύματα που κωδικοποιούν ακόμα περισσότερο το ότι η μεσαιωνική φαντασίωση διαχωρισμών και ελέγχου του πληθυσμού μέσω των ΜΜΕ είναι κωμικά συμπτώματα άρνησης της πραγματικότητας της ιστορικής και γεωγραφικής δυναμικής: παρά το ότι ο Ερντογάν ελεγχει το 90% των ΜΜΕ, η αντιπολίτευση τον παίζει πια στα ίσια τον Ερντογάν [για να έχουν και εικόνα οι τοπικοί συσσωρευτές ελέγχου των ΜΜΕ. Γυρεύκετε έλεγχο του άμμου μέσα στο νερό… εν αδύνατο] αλλά και ο Ερντογαν σαν εκφραστής της νέας Τουρκίας, του Κεμάλ, σαν αυτόνομης περιφερειακής δύναμης, άντεξε στις εξωτερικές πιέσεις στο νόμισμα της. Στην Βρετανία δεν μπορούν να βγάλουν άκρη με το που θα βάλουν τις σημαδούρες των συνόρων με το Brexit. Και στις εκλογές στην Ουκρανία, το καθεστώς που εγκαθίδρυσαν οι νεοφασίστες μετατρέπεται σε κωμική οπερέτα με ένα ηθοποιό να έχει την πρώτη θέση στον πρώτο γύρο των εκλογών, στην ανατολική Ουκρανία παρά την υστερία των ΜΜΕ και των τραμπούκων της ακροδεξιάς να έχει έρθει πρώτος ένας υποψήφιος της αντιπολίτευσης – άρα και εκεί ο διαχωρισμός δεν αντέχει. Παραμένει το κλίμα της διαφοροποίησης από το πραξικόπημα στο Κίεβο, που οροθετήθηκε με την εξέγερση  στις λαϊκές δημοκρατίες τοy Ντονμπας…Και τα φασιστικά κόμματα/κινήματα βούλιαξαν εκλογικά.

    Και στην Αργεντινή [και όχι στην Βενεζουέλα] αυξάνονται τα πλήθη στους δρόμους… Τελικά ρε, μπορεί να έχουμε πισωγυρίσματα, αλλά μπορεί και να υπάρχει μια δυναμική της Ιστορίας [της τεχνολογίας, και της διάχυσης της κουλτούρας της ισότητας], όπως και του Χώρου, να είναι όντως αδυσώπητα. Κατά τα άλλα η τεχνολογική είδηση της εβδομάδας ηταν πως καταφέραμε να δημιουργήσουμε [σαν ανθρωπότητα] επικοινωνία μεταξύ ψαριών και μελισσών μέσω ρομπότ που επικοινωνούσαν μέσω ίντερνετ. Το χάσμα που λέγαμε ανάμεσα στις παραγωγικές δυνάμεις και τις παραγωγικές σχέσεις/θεσμούς… Που έλεγε και ο Αϊνστάιν στο κείμενό του για τον σοσιαλισμό, είναι παράλογο, και εκτός της δυναμικής της Ιστορίας, να αφήσεις την παραγωγή του πλούτου, στα χέρια μερικών που παίζουν τζόγο. Όπως είναι παράλογο να αφήσεις το μέλλον σε αυτούς που ζουν με φαντασιώσεις μεσαιωνικών σινικών τειχών την εποχή της οικολογικής συνείδησης για την κοινή μοίρα όχι μόνο του ανθρώπινου είδους αλλα και του πλανήτη ολόκληρου….

·         

  • Τελικά η προσπάθεια για το ΓΕΣΥ μπορεί να γίνει και ένα είδος προτύπου – με τόσα συμφέροντα εναντίον του, κατάφερε να προωθηθεί, και φτάσαμε μαλιστα στο σημείο ακόμα και διάφορα οργανωμένα συμφέροντα που ηταν εναντίον του, άρχισαν σιγά να εντάσσονται – ή τουλάχιστον μερίδα όσων καπηλεύονταν το οργανωτικό/συλλογικό επαγγελματικό τους ονομα, μερικοί.
    Τα συγχαρητήρια σε πρώτη εικόνα σαφώς πάνε στους επικεφαλής του οργανισμού όπως ο κ. Αντωνίου, αλλά και μερικοί υπουργοί όπως ο Παμπορίδης. Αλλά πάνω από όλα ήταν η κοινωνική συμμαχία με τις συντεχνίες και άλλες οργανώσει που κράτησαν το βάρος και δημιούργησαν μια σταθερή πλειοψηφία στην Βουλή…. Να καταφέρεις να περάσεις το ΓΕΣΥ ενάντια στην ίδια την κυβέρνηση [οι ηγέτες της οποίας απροκάλυπτα έλεγαν ότι δεν συμφωνούσαν] είναι από μόνο του, όχι απλώς επιτυχία, αλλά ίσως και πρότυπο του πως θα πρέπει να χειριζόμαστε θέματα στο μέλλον… Άλλωστε οι τ/κ το κάνουν σε διάφορα θέματα από το 2000 – δημιουργώντας δηλαδή μια πλειοψηφία στην κοινωνία η οποία μεταφράζεται μετα και εκλογικά…
    http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/680651/

·          

  • Πάντως πρέπει να έχει πέσει μικρο-πανικός έστω στο επιτελείο των κυλιόμενων δημοσκοπήσεων που βλέπουν οι του ΔΗΣΥ, για να μας βγει ο Αβέρωφ με το θεατράκι από το παρελθόν του 2011 -14 με το οποίο προσπαθούσε να επικαλεστεί τις υστερίες του τότε ενάντια στον Δ. Χριστόφια
    Το τελευταίο καταφυγίου του…. που λέγανε για τον εθνικισμό, αλλά πάει γάντι στην περίπτωση του Αβέρωφ για τον πολιτικαντισμό… Οι παραστάσεις του Αβέρωφ δείχνουν διαρροές όχι μόνο προς το ΕΛΑΜ αλλα και προς το ΑΚΕΛ… Οπότε το θέμα τώρα είναι αν θα τολμήσουν οι συναγερμικοί να βγουν από την μάντρα. Διότι αυτό που έλεγε πραγματικά ο Αβέρωφ στους συναγερμικούς ηταν το «βουράτε γειτόνοι» του Μάππουρου – «αν χάσουμε τις εκλογές, την εξουσία κοκ, θα χάσετε και εσεις την προνομιακή σας πρόσβαση στην εξουσία» [αυτό εννοούσε η αναφορά στην οικονομία – την οικονομία των ημέτερων, άρα απευθυνόταν σε ημέτερους].
    Οπότε θα δούμε αν θα τολμήσουν… έστω για όλα όσα αναμασούσατε, ρε για «εκσυγχρονισμούς» και το κακό των «πελατειακών σχέσεων»… διότι εμφανώς ο φόβος για διαρροές προς τα αριστερά, όσον αφορά τον ΔΗΣΥ, έχει να κανει με τους φιλελέδες – που τάχα μου θέλουν λυση αλλά ψήφισαν με πάθος αυτόν που ναυάγησε το Κραν Μοντανά και τους φτύνει καθημερινά από τότε που εκλεγηκε με όλο και νέες επαναλήψεις του απορριπτισμού των τελευταίων δεκαετιών… αλλά επειδή είναι και δυτικολάγνοι νεοφιλελέδες, προσπαθεί να τους παίξει το παίξει εκείνο το εμβατήριο. Στους Άλλους παίζει ότι γεννήθηκε έλληνας με το όνομα Αβέρωφ…

·         

  • Είναι κωμικό, αν όχι θλιβερό να προσπαθεί η ενοχή να ξεπλυθεί με την ισοπέδωση των διαφορών την δεκαετία του 1960 ανάμεσα σε αριστερά και δεξιά… Ο εθνικισμός ηταν σαφής στο σχόλιο της εφημερίδας του Γρίβα τον Δεκέμβριο του 1966 «στην Κύπρο απλώνονται δυο κόκκινες σημαίες, η τουρκική και η ρωσική..» τζαι που την άλλη πλευρά ο τουρκοκυπριακός εθνικισμός εθώρεν «μια ελληνική και ρωσική σημαία».. Αυτός ηταν ο εθνικισμός σαν συνολική εισαγόμενη ιδεολογία [που εισιεν που τότε τζαι τοπικά στρατεύματα], τζαι στο φαντασιακό πόλεμο αυτών των δυο εθνικισμών δολοφονήθηκε ο Καβαζογλου. Τζαι είναι αποικιακό τζαι ρατσιστικό «βλέμμα»/gaze να μεινισκει σαν υπονοούμενο ότι ο Καβάζογλου δεν καταλάβαινε τις θέσεις της παράταξης του… Τις εξέφραζε. Εξέφραζε μια μεγάλη [συγκριτικά την μεγαλύτερη της συνολικής κυπριακής κοινωνίας] μερίδα της κοινωνίας που ταυτιζόταν με την ανεξαρτησία τζαι την συμβίωση – τζαι που ήξερε επίσης οδυνηρά [με μνήμες από το 48 τζαι 58] ότι ζούσε σε καθεστώς ημι - δημοκρατίας [που κινδύνευε με το σχέδιο Άτσεσον να υποτροπιάσει σε αποικία και πάλι] όπου ούτε καν ο Προέδρος δεν έλεγχε τον στρατό και την εκπαίδευση [τους βασικούς μηχανισμούς βίας τζαι ιδεολογίας του κράτους] …τζαι όποιος/α καταλάβει εκατάλαβε που θα ελάλεν τζαι ο Γκονταρ..

·         

  • Έρχεται η Λουτ και πάλι θα αναγκαστούμε παρακολουθούμε όλη εκείνη την αναξιοπρεπή παράσταση του Ανάστου να προσπαθεί να αποφύγει τις συνομιλίες – και να βρίσκει ανόητες δικαιολογίες; …Ξεκίνησε ήδη με την απαγγελία εμβατηρίων « δεν γίνεται» λαλεί ο Αναστος παρακαλώ, να είναι εξυπηρετεί μόνο την μια κοινότητα η λύση. Και μιλούσε, η αυτού εξοχοτης η μιζέρια του, για.. τους τουρκοκύπριους. Ο άνθρωπος που στήνει τώρα θέαμα γιατί να πρέπει να έχουν οι τ/κ έστω και μια θετική ψήφο στις όποιες αποφάσεις [και με δεδομένο ότι οι ε/κ θα έχουν την πλειοψηφία], δεν αντρέπεται και μιλά για συμφέροντα της μιας κοινότητας. Αλλά βέβαια ο Αναστος δεν ενδιαφέρεται ούτε καν για την ε/κ κοινότητα. Για τα συμφέροντα που τρώνε σε βάρος μας ενδιαφέρεται, και για να διατηρεί την καρέκλα, πουλά τώρα φτηνό ρατσισμό. Ούτε μια θετική ψήφο, και μετά μιλά για λυση που να μην εξυπηρετεί μόνο μια κοινότητα…

    Ποσό πιο γελοία μπορεί να γίνει η κατάσταση με τον κυβερνητικό λόγο;  Άσε να το πάρουν χαμπάρι στην Ευρώπη και να αρχίσουν να σπάζουν και ανοικτά [αντι πίσω από την πλάτη του] πλάκα μαζί του – να μην τον καλούν καν σε συνεδριάσεις. Γιατί άμα δεν θέλει να έχει λόγο το ένα πέμπτο του πληθυσμού στο εσωτερικό της χώρας, με τί μούτρα πάει και κάθεται απέναντι στους αντιπροσώπους της Γερμανίας και της Γαλλίας που έχουν πολλαπλάσια μεγαλύτερο πληθυσμό. Η αχαπαροσύνη του Ανάστου… Να ζήσει μόνο να δει το κόστος της αθλιότητάς του όπως και ο Πολύκαρπος Ιωαννίδης που μετά από τις τόσες αθλιότητες, είδε την κατάληψη της πόλης του από τον στρατό που φέρε το πραξικόπημα που ονειρεύτηκε και προετοίμασε… Ελπίζουμε ο Ανάστος να μην φέρει νέα επέκταση της Τουρκίας [αν και νομιμοποίησε με την στάση στο Κραν Μοντανά την παρουσία του τουρκικού ναυτικού στα νότια παράλια... Αλλά τέτοια παιδιάστικα καμώματα πληρώνονται. Να τα πληρώσει το δικηγορικό γραφείο και όχι η  Κύπρος σαν χώρα και πάλιν…. :)


    " Έχω νέες ιδέες, νέα στοιχεία." " Yeni fikirleri olanlara, yeni figürlerim var."




    Τζαι ο Ανάστος στην απόγνωση του ανακυκλώνει τα τετριμμένα…Πρώτα ρατσισμός τζαι μετά κέραμοι και πλίνθοι ατάκτως τοποθετημένοι…
    ή όπως το έθεσε ο Κ. Πιερίδης:
    «Πολύ πρωτότυπο, το εισηγήθηκε ο Κληρίδης το 2001 
    Η ιστορία με τον μύλο και το κοσκίνισμα...»
    Ο Αναστος σε κωμικά νούμερα αυτοεξευτελισμου. Πόσο δικηγοράκος μπορεί να είσαι, να αφήνεις μια συμφωνία να φτάνει στο παραπέντε της ολοκλήρωσης μετα να ξυπνάς από το hangover πανικόβλητος τζαι να αρνείσαι τα πάντα. Μετα να λανσάρεις φτηνό ρατσισμό ότι οι τουρκοκυπριοι δεν πρέπει να έχουν λόγο στα κοινά του ομοσπονδιακού κράτους, τζαι μετα, όπως το μωρο που προσπαθεί να ξεγελάσει συνομήλικους του, να τους «δίνεις» εκ περιτροπής προεδρία για να κρατήσει το ε/κ βαθύ κατεστημένο την προεδρία…
    Τζαι η ύστατη κωμωδία είναι να πιστεύκει ένας τύπος που κάμνει τον πρόεδρο ότι εν να ξεγελαστεί κανένας με έτσι χαζομάρες. Απλά εκτίθεσαι σαν δικηγοράκος της κάκιας ώρας..

     

    Όταν έχεις καταντήσει ανέκδοτο, αλλά επιμένεις να παραιτηθείς… τέλος του χρόνου. Λες και σε πιστεύει κανένας για οτιδήποτε…
    https://www.stockwatch.com.cy/el/article/oikonomia-trapezes/dimoskopisi-hastoyki-stin-kyvernisi-gia-synergatismo?fbclid=IwAR2FyKm9V9c-n9o-BisE2VLEukTILsbFcKE_AuOU5F9B9QqL0k_28uobqHM





    Συνεχίζεται η πίεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης για παραίτηση του Χάρη
    τζαι το καταφέρουν τζαι δημοσκοπήσεις το ποσοστό ανάμεσα στο κοινό [για να θυμόμαστε την κωμική «δημοσκόπηση» της Καθημερινής, τότε που προσπαθούσε να ξεπλύνει τον Χάρη… Ελπίζουμε να επιμένουν τζαι η βουλή επίσης να επιμένει να μην εγκρίνει νομοσχέδια μεχρι να υπάρξει μια λογική παραίτηση… Δηλαδή με τι μούτρα οι βουλευτές θα εγκρίνουν κάτι που στελλει ο Χάρης με δεδομένα πόσες φορές παραπλάνησε το κοινό τζαι την βουλή. Δηλαδή θα διούν την διαχείριση  δημόσιου  χρήματος σε ένα τύπο, που μπορεί να λαλεί ψέματα τζαι του οποίου ο στόχος θα είναι να ευνοεί φίλους τζαι συμμαθητές/τριες; [επιπρόσθετο σχόλιο της editor: Αν ήμουν στη βουλή ήταν να βάλω πρόταση για σταύρωμα κάθε κονδυλιού που έισιε να κάμει με το Χάρη. Ούλλα ως το ένα ακόμα τζιαι αν ήταν για μισό σεντ].


     

       
  • Πατρίκιος Παύλου για την αθλιότητα Αβέρωφ: Με αφορμή το πρόσφατο απαξιωτικό σχόλιο του Αβέρωφ Νεοφύτου για την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης του Δημήτρη Χριστόφια, θέλω να θυμίσω ένα γεγονός που πολλοί έχουν ξεχάσει και ορισμένοι προσποιούνται πως δεν το γνωρίζουν.
    Στες δύσκολες μέρες του 2012, ο Δημήτρης Χριστόφιας άρχισε διαβουλεύσεις με τες συνδικαλιστικές οργανώσεις για να συμφωνήσει μαζί τους αναφορικά με τα ''οικονομικά μέτρα'' που θα προωθούσε η Κυβέρνηση για να αντιμετωπιστεί η δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση που είχε δημιουργηθεί. Ο ΔΗΣΥ και ο Νίκος Αναστασιάδης προσωπικά, ξεσπάθωσαν και κατηγορούσαν τον Χριστόφια πως αντί να διαβουλεύται με τη Βουλή, διαβουλευόταν με τες Συντεχνίες.


    Τώρα αντί να κλειδοστομιάσουν και να απολογηθούν στον Κυπριακό λαό, κάτι φυσικά που θα προϋπόθετε την ύπαρξη στοιχειώδους πολιτικής εντιμότητας, για το ότι κινδυνεύουμε να μπούμε σε νέο Μνημόνιο, σαν αποτέλεσμα της επιλογής τους να μην επιδιώξουν συναινετικά μέτρα, αλλά να διαβουλευθούν με τον Νικόλα Παπαδόπουλο και τους άλλους νεοφιλελεύθερους, για τη λήψη μονομερών αποφάσεων, μεταξύ των οποίων και η αποκοπή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, προσπαθούν να βγούν από πάνω και να ανασύρουν από τα συρτάρια τους ξεφτισμένα επιχειρήματα Γκαιμπελικής επινόησης.

    Γι αυτό κ. Νεοφύτου μη ρίχνεις πέτρες αφού ξέρεις ότι βρίσκεσαι σε γυάλινο σπίτι!!!      




  • Ο Αναστασιάδης ξεκίνησε τα θεάματα λοιπόν – που μπορεί να εν τζαι προλειανση ξεπλύματος για την έκθεση του ΟΗΕ….. Άκουα προχτές στη τηλεόραση στη δουλειά τες κορώνες του, τζαι έδειξα αυτοσυγκράτηση λόγω τζαι της κωμωδίας του επαναλαμβανόμενου στυλ: Ψηλώνει τζιαι τον τόνο της φωνής του τάχα να υπερασπιστεί με νεύρο τον ελληνισμό της Κύπρου…[συνειρμική σκέψη: Εν αληθκεια ότι ο γαμπρός, ο Μισιρλής, εσιει συμφέροντα στο καζίνο; Αν μεν τζιαμαι εν παρατζει…J]..Πίσω στα θεάματα του πεθερού: Η μεγαλύτερη πλάκα ένει ότι ξεθύμωσε γιατί ειπεν της Λουτ τάχα ότι έθελεν κοινή συνάντηση με τον Ακιντζί, αλλά εννά τους δει χωριστά. Προπομπός της αποδόμησης γιατί 15 Απριλίου έσιει ενδιάμεση έκθεση η Λουτ να παραδόσει στο συμβούλιον ασφαλείας για τες συνομιλίες;Γιατί πρέπει μίσιη μου να εν στους τομείς που τους αφορούν. Η πλάκα ένει ότι μιλούμεν για το κεντρικό κράτος – εεε εν τους αφορούν οι αποφάσεις του κεντρικού κράτους? Ούτε την κοινοτητά τους?


  • Ρητορική με απουσία λογικής δομής τζαι το Στριπ τηζ της εξουσίας [πολιτικής τζαι θεαματικής]… Τζαι τούτο το παραλήρημα [ο Αναστος σε αναζητηση υπεκφυγων για να αποφυγει την λυση] για εσωτερική κατανάλωση με τα ΜΜΕ να το αναπαράγουν λες τζαι εν κάτι «αυτονόητο» έφτασε σε νέο αποκορύφωμα με τον τίτλο του φιλελεύθερου την Κυριακή: η Τουρκία βάλει «βετο», λαλει, στην λυση…διότι [κάτσετε καλά] θέλει «πολιτική ισότητα» για τους τουρκοκύπριους τζαι εν συζητα το θεμα της ασφαλειας, πριν λυθει τουτο. Δηλαδή τούτοι της ε/κ εξουσίας που απαγγέλλουν τούτα τα ρητορικά εμβατήρια κάμνουν ότι εξεχασαν ότι η πολιτική ισότητα εν μέσα στην βάση του ΟΗΕ για τις συνομιλίες. Μετα πάλε εξεχασαν ότι ήδη οι τουρκοκυπριοι θεωρούν εκτός συζήτησης την προσπαθεια του Αναστου να κατασκευασει τζαι τζιαμαι κολπο για κωλοβαρεμα; Αλλα..φταιει η Τουρκία, τζαι μαλιστα μπλοκάρει την λυση – που, κατά τα αλλα, θέλει η αρχισυνταξία του φιλελεύθερου;…Οξα τωρα που μας εμεινε ο στρατος, εν να γυρευκουν δικαιολογιες μετατοπισης οσοι εξεπλεναν την σταση του Αναστασιαδη στο Κραν Μοντανα;..Διοτι τοτε υπηρχε χρονοδιαγρμμα αποχωρησης..Τωρα το κωλοβαρεμα πηρε νεες μορφες..:)….Το ότι αυτοί οι ξεκάθαροι παραλογισμοί κυκλοφορούν με σοβαροφάνεια στην δημόσια σφαίρα, είναι ενδεικτικό ότι το πομπώδες ύφος που προκαλεί το χιούμορ ή την δυσφορία για το θράσος του ψέματος, εν που τους τελευταίους μανδύες που φεφκουν πριν την ολοκληρωμένη εικόνα του «βασιλιά που είναι γυμνός»…Τιτσιρος πάντως είναι…Αλλα είπαμε μερικοί θέλουν το τζαι με την σοβαροφάνεια των καλαμαριστικων…Ιδου η σοβαροφάνεια στο λανσαρισμα του ψεματος που εν καταλάβει καν το κωμικό αίσθημα που προκαλεί πκιον..


  •  Ο Πολίτης και ο Βγενόπουλος. Κοίτα να δεις  - στην κατάθεση του γαμπρού του Χριστοδουλου υπαρχει αναφορά σύμφωνα με την εβδομαδιαία «24» [σελ. 9] ότι ο εκδότης του Πολίτη ήθελε συνεταιρισμό με τον Βγενοπουλο τζαι αρκεψε να γράφει εναντίον του Βγενο η εφημερίδα άμα εν προχώρησε «η δουλειά»/συνεργασία…Αυτό εξηγα ίσως ένα από τα πιο γνωστά πρωτοσέλιδα του Πολίτη – την διθυραμβική παρουσίαση του σαν εκκαθαριστή του κατεστημένου κοκ, στο πρωτοσέλιδο, το 2009…Κατά τα αλλα να ελπίζουμε σε διάψευση; Να δούμε…


  • Άμα το ψέμα μεταφράζεται σαν πολιτική – το σύνδρομο Αβέρωφ: προσέξετε τον στόμφο με τον οποίο κάνει ότι θυμάται για να εξαπατήσει χυδαία όσους τον πιστεύουν και έχουν πρόβλημα μνήμης.. Ή και εξήγηση πως τα κατά συρροή ψέματα [με βάση το σύνδρομο του βοσκού του ψεύτη] οδηγούν στις διαρροές που τρέχει να κλείσει με υστερικά θεάματα ο Αβέρωφ..
    “Δεν θα ξεχάσω όμως μια πολιτική υποκρισία. Δεν με άφηναν να μπω στην Βουλή και ήταν κάποιοι με τηλεβόες και έλεγαν συνθήματα εναντίον του Αβέρωφ όταν έμπαινε στην Βουλή για να ψηφίσει τα νομοσχέδια για την σωτηρία του τόπου που έφερε η κυβέρνηση Χριστόφια.  Δεν ήταν άλλοι από την κόρη και το γιο του κύριου Δημήτρη Χριστόφια.”  δήλωσε σήμερα ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου.
    Στο βίντεο όμως αυτός που φωνάζει στον κ. Αβέρωφ λέει “είμαι τζιαι του Συναγερμού τζιαι κρίμας τη ψήφο που σού δωκα”…
     
    ·         Δεν ξέρουμε που θα καταλήξει η απόφαση το διοικητικού δικαστηρίου, αλλά όποια πρόθεση αλλαγής του συντάγματος για να εξυπηρετήσει πρόσκαιρα συμφέροντα, ιδιαίτερα τον αυταρχισμό της όποιας κυβέρνησης χωρίς διαβούλευση με τους εργαζόμενους [και τελικά και εργοδοτών στον ιδιωτικό τομέα – αν και η δικαστική απόφαση αφορά μόνο το  δημόσιο. Αλλά ανοίγει και μια πόρτα διεκδικήσεων εν δυνάμει], να κάνει περικοπές χωρίς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σα επίθεση ενάντια σε δικαιώματα του συνόλου… Αυτήν την κυβέρνηση δεν πρέπει να την εμπιστεύεται κανείς ούτε για να φυλάει τσιπιτος. Είναι άξιοι να πουλήσουν και το σακούλι των τσιπς που θα τους αφήσεις. ΥΓ. Και αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν συμμετείχαν σε καμία κινητοποίηση ενάντια στο μνημόνιο, και ότι η ηγεσία τους υπήρξε ταυτισμένη με την κυβέρνηση με την οποία τώρα κάνουν ότι τσακώνονται… Και αυτό ηταν κα είναι ντροπή..


           
    ·         Ώστε μας απειλεί και πάλι με κρίση η τράπεζα Κυπρου, των Πολυβίου κ.α.; …πόσο καιρό θα είναι η κοινωνία αιχμάλωτη μιας τράπεζας με καταβολές στην οικογενειοκρατία – και ιδιαίτερα μετά την συμπεριφορά του παρασκηνίου αυτής της τράπεζας σε τόσους τομείς; Μόλις πρόσφατα βούιζε η κοινωνία με το πώς το δικηγορικό γραφείο Πολυβίου [της Τράπεζας Κύπρου] λειτουργει σαν κομβικό σημείο διακλάδωσης συμφερόντων με δικαστές. Δηλαδή όχι μόνο κρατούν αιχμάλωτη την κοινωνία, αλλά διαβρώνουν και τους όποιους θεσμούς..




      

    ·         Ιστορική τιμή για την Λεμεσό – ο Χούριγκαν κατηγορεί την ‘αριστερά της πόλης|» Κοίτα να δεις που έχουμε και ιδιαίτερη αριστερά στην Λεμεσό τζαι απειλά το κατεστημένο της Τράπεζας Κύπρου.. Μάσιαλλα.. τζαι ποια εν τούτη η αριστερά που ταράσσει τον ύπνο του Χούριγκαν… O CEO της τράπεζας σχολίασε κατά τη διάρκεια του Business Leaders Summit πως διαδίδονται από αριστερούς κύκλους της Λεμεσού φήμες πως η τράπεζα αντιμετωπίζει μεγαλύτερα προβλήματα από ότι στο παρελθόν.
             
    ·      Σύμφωνα με ότι κυκλοφορεί μετα το κλείσιμο του Συνεργατισμού ανεβαίνουν τα επιτόκια στα δάνεια αλλά πέφτουν στις καταθέσεις… Λειτουργούν πια σαν ολιγοπώλιο οι τράπεζες του ΔΗΣΥ και του κεφαλαίου. Διότι αυτός ήταν ο βασικός θεσμικός ρόλος του Συνεργατισμού – να υποχρεώνει τις εμπορικές τράπεζες να λειτουργούν σαν σε ένα είδος αγοράς, αντί ολιγοπωλίου.
    Ο Συνεργατισμός πρόσφερε χαμηλότερα επιτόκια ας πούμε στα δάνεια και αναγκάζει την τράπεζες του Πολυβίου και την Ελληνική [τότε της εκκλησίας τώρα με το δίκτυο των συμφερόντων Αβέρωφ στο παρασκήνιο] να ρίχνουν επίσης τα επιτόκια… Και είπαμε όσα ψώνια ακούνε την Αβέρωφ να μιλά για «ελεύθερη αγορά» και τα πιστεύουν περαστικά… Ο καπιταλισμός οδηγεί από μόνος του πάντα σε ολιγοπώλια και χρειάζεται έλεγχος για να ρυθμιστεί κάπως η αγορά. Απλώς τώρα ξηλώνουν τους ρυθμιστικούς παράγοντες, καθώς οι εμπορικές τράπεζες που  οδήγησαν την κοινωνία στην αιχμαλωσία με τα δάνεια σε ξένα κεφάλαια, και μετά με την κρίση [για την οποία ευθύνονται οι τραπεζίτες] οδηγούν την κοινωνία στο ολιγοπώλιο, αν δεν είναι στο μονοπώλιο. Δηλαδή σε λίγο θα μας μείνει μόνο η τράπεζα του ΔΗΣΥ και η ρωσική
    RCB;…

            
    • Και να έχεις και το ΑΤΜ της ελληνικής να σου λέει «ευχαριστούμε που επιλέξατε τη ελληνικη».. Ρε μας δουλεύκετε μας τζαι που πάνω; ..Δεν σας εθκιάλεξε κανένας. Υφάρπασσαν τις καταθέσεις μας από τον συνεργατισμό και σας τις έδωσαν χωρίς να μας ρωτήσουν…


           
    ·       Γιώργος Μιχαήλ:
    Η επίκληση των προσωπικών δεδομένων λειτουργεί ενίοτε ως μέσο αποσιώπησης/συσκότισης και περιορισμού της ελευθεροτυπίας γύρω από θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος. Το δημοσίευμα πάντως αποτελεί τεκμήριο ότι ο «Φ» συνεχίζει να βρίσκεται ανάμεσα στις λιγοστές εφημερίδες που δεν ελέγχονται από το γνωστό δικηγορικό γραφείο!

    Τελεσιδίκησαν οι πειθαρχικές
      στην υπόθεση Ρίκκου, άγνωστη η ετυμηγορία 
    Εδώ και αρκετές ημέρες το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου ολοκλήρωσε την εκδίκαση των πειθαρχικών υποθέσεων, που είχαν σχέση με την ποινική υπόθεση του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα Ρίκκου Ερωτοκρίτου.
    Ο Πρόεδρος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου Δώρος Ιωαννίδης που προήδρευε του Πειθαρχικού Συμβουλίου, μετά την εξαίρεση του Γενικού Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, επιβεβαίωσε το γεγονός, ωστόσο αρνήθηκε να αποκαλύψει τις αποφάσεις του Πειθαρχικού Συμβουλίου επικαλούμενος τον Νόμο που διέπει τα προσωπικά δεδομένα.Κληθείς να σχολιάσει τις πληροφορίες ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν αφορούν στέρηση άδειας άσκησης του επαγγέλματος του δικηγόρου για ένα χρόνο, ο κ. Ιωαννίδης αρνήθηκε και πάλι να προβεί σε οποιοδήποτε σχόλιο, επικαλούμενος και πάλι τον νόμο για τα προσωπικά δεδομένα, ο οποίος, συχνά-πυκνά μετατρέπεται σε νόμο λάστιχο και ερμηνεύεται κατά το δοκούν. Το υπέρτερο δικαίωμα ενημέρωσης του κοινού για θέματα που άπτονται της δημόσιας ζωής πάει περίπατο. 
    ΜΧΣ



    ·     Όταν η κοινωνία βασίστηκε στα τσεκκούθκια του Χριστόφια, ενώ ο Αβέρωφ μοίραζε δημόσιο χρήμα σε τραπεζίτες και η κυβέρνηση του έστηνε κόλπα υφαρπαγης-μεταφορας  καταθέσεων στο τραπεζιτικό τομέα. Την περίοδο του μνημονίου, μια βασική πηγή συντήρηση πολλών ηταν οι συντάξεις παππούδων και γιαγιάδων, οι οποίες επειδή είχαν ενισχυθεί κάπως με τα τσεκκουθκια που δαιμονοποιουσε ο συκλαρης των τραπεζιτών, ο Αβέρωφ, άντεξαν τις περικοπές. Σήμερα που ο συκλάρης γενικώς του κυβερνώντος κόμματος, οδηγούν στο ξεσπίτωμα μέσω εκποιήσεων θα έχουμε την επιστροφή και στα σπίτια των γονιών; …μια ζωή να κρατούν εξαρτημένη την κοινωνία… Α ρε Αβέρωφ όπως λάλει τζαι το τραούδι «να’ μαι  από καμιά μεριά όταν στερέψει η βρύση..» όταν χάσετε την εξουσία τζαι αρχίσει μια διερεύνηση των διαπλοκών… τότε Αβέρωφ το ότι θα σε ξαποστείλουν από τον ΔΗΣΥ είναι το λιγότερο… τότε Αβέρωφ αν συνεχίσει να εκτίθεσαι μα παραστάσεις σούργελου, μπορεί να ακκάνεις το ένα τζαι πονούν τα δέκα… για όσα συγκάλυψες όσα προσπάθησες να δώσεις σε ημέτερους…

    ·          
    ·        -  Α ναι, ο Αβέρωφ θα μιλήσει σε συνέδριο συναγερμικών για τα καλά της εκπαίδευση στην Φινλανδία. Όταν όμως είχατε τον Τσιάκαλο εφαηθήκετε τον, να τον θκιωξετε. Αλλά είπαμε  οι λέξεις συνέπεια - αλήθεια τζαι το όνομα Αβέρωφ εν όπως τους πόλους ενός μαγνήτη που απωθούνται… εν ο ίδιος που χωρίς ίχνος ντροπής προσπαθούσε να συγκαλύψει τους τραπεζίτες, ενώ δημόσια δαιμονοποιουσε τις αυξήσεις στις συντάξεις των φτωχών. Όσο η κοινωνία ανέχεται τους Αβέρωφ, θα ζει το ψέμα – μερίδα της τουλάχιστον.. Μέχρι.. :)….
    ·         

    ·         - Δαμαί εφτάσαμε στο σημείο ως τζαι οι Ρώσοι-νυν-πολίτες της Δημοκρατίας να διαφωνούν με το πρόγραμμα πώλησης διαβατήριων που εν μια επιχείρηση των λίγων που ξεπουλούν τον πλούτο του κοινού των πολλών… Τζαι κατά τα αλλα έσιεις τζαι τους απολογητές να φωνάζουν ότι ..αδικουν την Κυπρο… Τί να πει κανεις; Για την έκπληξη ή για το πώς λειτουργει μια λογική που εστιάζει μόνο στην εσωτερική κατανάλωση;…
    http://www.philenews.com/oikonomia/kypros/article/681456/diafonoyn-oi-rosoi-me-to-schedio-politogafiseon?fbclid=IwAR3SKTd7aeXhJpvX6ZU17sWLgtNYnTb--ymbKmo-2BzXaeIa5L_BdaRWtQI

    ·          
    ·         - Και τώρα που τα λένε και οι Αμερικανοί [για τους οποίους λειώνουν όσοι έχουν πλυντήρια συγκάλυψης του ότι οι τοπικές τράπεζες κάνουν ξέπλυμα] τί θα γίνει; 5.7 δις από το κολπο με τα διαβατήρια… Ποσα πήραν τα δικηγορικά γραφεία και οι συνδεόμενες επιχειρήσεις;
    «…«Το πρόγραμμα των κυπριακών διαβατηρίων έχει παράγει 5,7 δισ. δολάρια από το 2008 έως το τέλος του 2017, σύμφωνα με την έκθεση του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Με τίτλο «International Narcotics Control Strategy Report», στην ενότητα που αφορά στο ξέπλυμα χρήματος, επισημαίνεται ότι η Κύπρος παραμένει στη λίστα των «σημαντικών επικρατειών» για ξέπλυμα χρήματος το 2018 όπως και το 2017, παρά την πρόοδο που σημειώνεται σε εφαρμογή οδηγιών.» http://www.philenews.com/oikonomia/kypros/article/682504

    ·          
    · - Το σκάνδαλο της αποκοπής ακακιών για τα αόρατα συμφέροντα: οι μουχτάρηες ετκυπιούνταν στην Βουλή. Τζαι τα τμήματα που εμπλέκονταν ελαλούσαν ότι βασικά εν ετηρήσαν τον νόμο ή τους κανονισμούς …αλλά [κατά την εκτίμηση τους…. Εν πειράζει…. :) ..θα τα σάσουν… τζαι καρτερούν να τους πιστέψει κάποιος;
    Τουλάχιστον η Ιωάννα, η επίτροπος, ετίμησε το παρελθόν της τούτην την φορά..
    «Μεγάλη ένταση επικράτησε κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος αναφορικά με την επέμβαση του Τμήματος Δασών στις παραλίες ωοτοκίας των θαλάσσιων χελωνών της Λίμνης και της Αργάκας στον Κόλπο Χρυσοχούς. Αφορμή αποτέλεσαν οι τοποθετήσεις του δημάρχου Πόλης Χρυσοχούς και του κοινοτάρχη Αργάκας, οι οποίες ήταν έντονες και εκτός θέματος, με αποτέλεσμα ο πρόεδρος της Επιτροπής να αναγκαστεί να καλέσει την Αστυνομία και να προειδοποιήσει όσους παρεκτρέπονται πως την επόμενη φορά θα ζητήσει τη σύλληψή τους. 
    Τελικά, η θυελλώδης συνεδρία ολοκληρώθηκε, με την Επιτροπή να προσπερνά τα όσα έγιναν με την εκχέρσωση των ακακιών στο Κρατικό Δάσος Μαυραλής και να αναμένει από το Τμήμα Δασών, σε συνεννόηση με τα Τμήματα Περιβάλλοντος και Αλιείας, να απαντήσουν τι θα γίνει από εδώ και πέρα, και πώς θα αποκατασταθεί η περιοχή ώστε να προστατευθεί και το περιβάλλον και να μην επηρεάζεται η ποιότητα ζωής των κατοίκων…..Η επίτροπος Περιβάλλοντος, Ιωάννα Παναγιώτου, με επιστολή της προς τον υπουργό Γεωργίας, Κώστα Καδή, προτείνει τη διενέργεια έρευνας και την απόδοση ευθυνών εάν προκύπτουν παρατυπίες. Κατά την άποψή της, οι εργασίες στις οποίες προέβη το Τμήμα Δασών παραβιάζουν ουσιώδεις όρους που είχαν τεθεί από την Περιβαλλοντική Αρχή και αφορούσαν προτεινόμενο έργο στην ίδια περιοχή.”

    ·         - Κατανοητή η ανησυχία για πιθανή εκλογή ευρωβουλευτή από το Ελαμ… αλλά το προεδρικό δηλαδή σε ποιά απόχρωση της δεξιάς ανήκει; Εστιάστε σε μερικούς συμβούλους και στο κυβερνητικό εκπρόσωπο και η εικόνα πόσο ακριβώς διαφέρει; Δεν κάνουμε μαύρο χιούμορ. Απλώς εξηγούμε το κλίμα που επιτρέπει σε μια οργάνωση δειλών που θέλουν να στείλουν τους άλλους στρατό, αλλά οι ηγέτες τους δεν πάνε με διάφορα προσχήματα, όπως και σε μια οργάνωση με στελέχη από τον υπόκοσμο να το παίζει ..εθνικοφροσύνη… Ίσως να μην είναι και τοσο παράξενο;

    ·          
    ·      - Ο Δίπλαρος αφού παραδέχθηκε στο δικαστήριο ότι έλεγε ψέματα [δεν εξήγησε βέβαια ότι το έκανε για να συγκαλύψει τις κόρες /δικηγορικό γραφείου Ανάστου] για την κόρη του Χριστόφια. Και τώρα σαν... Διπλαρος, ξέχασε ότι παραδέχτηκε..
    ·          
    ·       - Η δολοφονία του Καβάζογλου και του Μισιαούλη, ήταν μέρος των προσπαθειών της τουρκοκυπριακής ακροδεξιάς να εμποδίσουν τις προσπάθειες επανένωσης μετά τον διαχωρισμό του 1963-64.. Διοτι σαφώς πρέπει να θυμόμαστε ότι υπήρξαν προσπάθειες περιθωριοποίησης των τ/κ από ε/κ κοινοτικούς ηγεμονιστές [οπαδούς δηλαδή της ε/κ ηγεμονίας στο νησί] αλλά και προσπάθειες να κρατηθούν διαχωρισμένες οι δυο κοινότητες από τους τ/κ εθνικιστές… Και η προσπάθεια συντήρησης της συμβίωσης και επανένωσης [στο τότε πλαίσιο – με επιστροφή των τ/κ στην Κυπριακή Δημοκρατία] γίνονταν πάνω σε τεντωμένο σχοινί. Οπότε όσοι προσπαθούν να ξεπλύνουν είτε το Σχέδιο Άτσεσον του ΝΑΤΟ είτε τους τοπικούς συμμάχους του, τους εθνικιστές και στις δυο κοινότητες, συμμετέχουν σε ένα ιστορικό πλυντήριο… Δηλαδή ο Καβάζογλου δεν ήξερε με ποιούς είχε ταυτιστεί και τι ήθελε η παράταξη για την οποία δολοφονήθηκε; Όπως – τα είπε ο Κάρολος για φαινομενικές επαναλήψεις της Ιστορίας… την πρώτη φορά είναι τραγωδία, την δεύτερη μοιάζει με κωμωδία…

    ·          
    ·        -  Τουρκικές εκλογές. Ανάλογα με ποιο κριτήριο θα τις μετρήσεις κανείς, ο Ερντογάν έχασε και άντεξε. Με βάση την δυναμική των πόλεων το ότι έχασε [ότι και αν κάνει μέσω των επαναμετρήσεων που δείχνουν ένα bad loser] την Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη/Ιστανμπούλ [θα την λέμε και έτσι μετά τον Νετανιάχου]… Το σκηνικό δυσκολεύει, καθώς η ακροδεξιά πτέρυγα που τον στηρίζει φαίνεται να έχει διαρροές…Και από την άλλη, η αντιπολίτευση έστω και ετερόκλητη όπως είναι φαίνεται να συγκροτεί ένα ντε φάκτο μέτωπο σταδιακά… Από την άλλη με δεδομένη την αμερικανική πίεση [και η πτώση της λίρας λίγες μέρες πριν τις εκλογές μάλλον δεν ηταν τυχαία με δεδομένο ότι η επίθεση ενάντια στο τουρκικό νόμισμα ηταν χαρακτηριστικό των αμερικανικών πιέσεων για μήνες] ο Ερντογάν άντεξε – σε συνολικό ποσοστό η συμμαχία του κόμματος του με μερίδα των εθνικιστών φαίνεται να πήρε άνω του 50%. Και το ψηλό ποσοστό συμμετοχής [84% !!] δείχνει μια έντονα πολιτικοποιημένη κοινωνία…

    Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ερντογάν φαίνεται να θυμίζει Παπανδρέου…. Συγκρατεί εστω και υπό πίεση μια σημαντική μερίδα του εκλογικού σώματος και καθορίζει το παιχνίδι. Αλλά τώρα πια οι δυναμικές των πόλεων δείχνουν και την αδυναμία του… Ουσιαστικά χωρίς την αμερικανική πίεση μπορεί να έχανε και η συμμαχία του Ερντογάν – αλλά οι Αμερικανοί πια [όπως και το Ισραήλ του Νετανιαχου] στην περιοχή] λειτουργούν πια από την Μέση Ανατολή ως την Λατινική Αμερική σαν σύμβολο νέο-αποικιακής επέμβασης το οποίο συσπειρώνει μερίδα του πληθυσμού εναντίον των επεμβάσεων τους. Αν ο Ερντογάν μάθει να ζει και με τις ήττες και δεν παρασυρθεί στους πειρασμούς του αυταρχισμού, μπορεί η Τουρκία να μπαίνει πια στην διαδικασία προβολής της σαν ευρύτερο πρότυπο για μουσουλμανικές χώρες της περιοχής. Αλλά αυτό προϋποθέτει επίσης την αντιμετώπιση του καθεστώτος καταστολής με βάση του καθεστώς έκτακτης ανάγκης και φυσικά την αντιμετώπιση του κουρδικού – και αυτό προϋποθέτει και διάλογο με τον Οτσαλάν… Η Τουρκία στο μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στο μέλλον και το παρελθόν…

    Όσο για τις φαντασιώσεις μερικών ότι θα συγκρουστούν ανοιχτά οι Αμερικανοί με το τουρκικό κράτος λόγω της αυξανόμενης αυτονομίας του [που εκφράζεται και με την πρόθεση αγοράς ρωσικών πυραύλων], δεν έχουν καταλάβει μάλλον τον γεωπολιτικό ρόλο του χώρου της Τουρκίας… Η Τουρκία με οποιαδήποτε κυβέρνηση [όπως διαμορφώνονται τα δεδομένα] θα διαχειρίζεται ένα κομβικό γεωπολιτικό χώρο και θα ειναι μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη. Το ερώτημα είναι αν θα οριστικοποιηθεί η μετάβαση σε ένα σταθερό δημοκρατικό καθεστώς εναλλαγών στην εξουσία που θα λειτουργήσει σαν πρότυπο… Αυτό αφορά βέβαια τις εσωτερικές δυναμικές στην Τουρκία, αλλά και την εικόνα του
    soft power που μπορεί να εκπέμπει…
    https://sputniknews.com/world/201904041073822489-turkey-important-nato-us-pressure/






  •      Ιδού και η αγγλική δημοκρατία που θυμίζει λίγο και τα σύνδρομα των τέως αποικιών. Οι βρετανοί στρατιώτες στην Καμπούλ έκαναν εξάσκηση σε ποστερ του Κόρμπυν… Το βρετανικό βαθύ κράτος – για να μην νομίζετε ότι ήταν μόνο ο Μακάριος πριν το 74 που ήταν μεν πρόεδρος και δεν έλεγχε ούτε τον στρατό ούτε την εκπαίδευση; Εδώ έκαναν εξάσκηση στο ηγέτη της αντιπολίτευσης και εν δυνάμει νέο πρωθυπουργό. Ή να θυμηθούμε τον Καρεκλά [ένας ενδιαφέρον συνειρμός λέξης και τάσης]που αναρριχήθηκε στο ΡΙΚ, αλλά με τον Χριστόφια βρήκε και φωνούλα όχι απλά να κανει κριτική αλλά και να βρίζει τον τότε πρόεδρο… Μόνο όμως αυτόν… ήθη Καρεκλά, ήθη απογόνων της αποικιοκρατίας – στην Καμπούλ… και όσοι ζείτε ακόμα με την φαντασίωση ότι όλα αυτά είναι εξωπραγματικά ιδού και μια τηλεοπτική σειρά από το παλιό BBC για το τί θα γινόταν στην βρετανικά αν κέρδιζε τις εκλογές ένας αριστερός επικεφαλής του εργατικού κόμματος… Ιστορικά απολαυστικο [και για το τελός.. :)] φιλμ κα με επεισόδια που αποδείχτηκαν προφητικά… για όσους θυμούνται κάτι «αυτοκτονίες» συμβούλων του υπουργείου άμυνας, οι οποίοι διαφωνούσαν την εποχή της εισβολής στο Ιράκ.
    A veru British coup
    A fictional attempted coup d'état when a left wing Labour MP becomes Prime Minister and goes about dismantling nuclear weapons and dreaming of renewable energy... Sound familiar?https://ads.oo-loo.com/adview.php?tz=1554491614829911193tzmacro&pid=193&kid=124&wmid=586&nvc=1&vfip=62.228.107.240&target1=-


    -  Και αυτή η αντίσταση ενάντια στο βαθύ κράτος του κατεστημένου, με την διεκδίκηση μιας έστω πιο ανοιχτής αγοράς αντί ολιγοπωλίου είναι μια ντε φάκτο διαδικασία επανένωσης του χώρου – και της αγοράς του κοινού μας χώρου: αυξάνουν τις τιμές των καυσίμων, αρχίζει η ροή αυτοκινήτων προς την βόρεια Λευκωσία..
    «Όπως καταμαρτυρούν τα πλάνα που παρουσιάζει το
    ThemaOnline και λήφθηκαν λίγο πριν από τις 18:00 (05/04), στην λεωφόρο Δημοκρατίας που καταλήγει στο οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου, υπάρχει μποτιλιάρισμα. Αιτία το γεγονός ότι πολλοί Ελληνοκύπριοι συρρέουν στο σημείο με στόχο να μεταβούν σε πρατήρια του ψευδοκράτους και να ανεφοδιαστούν με καύσιμα.
    Όπως σημειώσαμε και σε προηγούμενό μας ρεπορτάζ (04/04), τις τελευταίες μέρες οι τιμές καυσίμων διεθνώς (δολάριο ανά βαρέλι) έχουν αυξηθεί με τις εταιρίες στην Κύπρο να ανεβάζουν τις τιμές τους και τη βενζίνη να πωλείται γύρω στο 1,20 ευρώ.
    Παρά τη μείωση στη φορολογία (6 σεντ) από την Κυβέρνηση, μοιραία έχουν επανέλθει στα επίπεδα του πρόσφατου παρελθόντος. Συγκεκριμένα, η μέση τιμή για την αμόλυβδη 95 οκτανίων διαμορφώθηκε την Πέμπτη (4/4) στο 1,191 ευρώ, ενώ η αντίστοιχη των 98 οκτανίων στο 1,241 ευρώ. Το πετρέλαιο κίνησης πωλείται με μέση τιμή 1,247 ευρώ. Την ίδια ώρα, στις κατεχόμενες περιοχές, παρατηρείται επίσης μικρή αύξηση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσίευμα στον τ/κ Τύπο η αμόλυβδη 95 πωλείται από την Πέμπτη (4/4) προς 5,41 τούρκικες λίρες (δηλαδή 0,85 σεντ του ευρώ) η αμόλυβδη 98 οκτανίων προς 0,868 ευρώ (5,51 τουρκικές λίρες), ενώ πολύ χαμηλότερη είναι η τιμή στο πετρέλαιο κίνησης, η οποία διαμορφώνεται στο 0,789 ευρώ.
    https
    ://www.tothemaonline.com/Article/172570/leykwsia-h-anodos-stis-times-kaysimwn-prokalese-pali-paroxysmo-stoys-e/k-fwtografies?fbclid=IwAR1N5r6QONdyQqpyFO9fWg4J7VwAP-H5-LKQwUuB47poX3Aa_VQs5DDA_B8#.XKdvT43aU_s.facebook


    -    Παραιτηθείτε – Κύπρος: ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΡΠΑΚΤΗΣ!!! Μία Ζωή της αρπακτης, μείωσαν το φόρο 6 σεντ, άντεξαν 1 μήνα και αμέσως άρχισαν να αισχροκερδουν οι εταιρείες πετρέλαιοειδών?

     
    -         Η απάντηση της κ. Παγιατα [στην Σουφτια και σε όλους τους ανάλογους] ως ορισμός της έννοιας του «ηθικού πλεονεκτήματος»…

    «Αντώνης Σκορδίλης. Προς φίλους και φίλες εξ Ελλάδος οι οποίοι/ες προφανώς δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για τα πρόσωπα στα οποία η ανάρτηση αυτή αναφέρεται: 
    […]
    Η κυρία Παγιάτα είναι το μέρος εκείνο του λόγου σε τούτη τη ζωή που ορίζει γνησιότερα από το όποιο άλλο (μέρος του λόγου) το αληθές περιεχόμενο της – ταλαιπωρημένης πολύ τα τελευταία χρόνια – έννοιας του ηθικού πλεονεκτήματος.

    Με την υπόμνηση ότι ανάμεσα στα πολλά και διάφορα που συνέβησαν στο τελευταίο όραμά του - θέατρο του οποίου ήταν ένα γήπεδο ποδοσφαίρου εντός των τεσσάρων γραμμών του οποίου αγωνίστηκαν δυο ομάδες από τις δυο πλευρές της μοιρασμένης Κύπρου - το ακροδεξιό βλακόμουτρο αναγνώρισε και την οπτασία του αδελφού της κυρίας Παγιάτα Χαράλαμπου Μούσκου, διαβάστε το σημείο από την απάντηση της κυρίας Κ.Π. που αποτελεί τον γνήσιο ορισμό του ηθικού πλεονεκτήματος.
    «Εσύ, αδερφέ μου, έφυγες νωρίς και δεν πρόλαβες να γνωρίσεις το καινούργιο πρόσωπο του “πατριωτισμού”. Αυτού, που έφερε εδώ την Τουρκία και της πρόσφερε τη μισή σου πατρίδα και που φαίνεται πως έχει άξιους συνεχιστές.
    Πόσο ανερυθρίαστα χρησιμοποιούν εκάστοτε το όνομα σου και άλλων αγωνιστών!
    Ήσουν και εσύ ανάμεσα σε αυτούς που ανατίναζαν αστυνομικούς σταθμούς και οργάνωναν τις επανειλημμένες απόπειρες εναντίον του Μακαρίου; Πώς τότε η κυρία Σιούφτα δεν σε είχε προσέξει;
    Αυτό είναι αδερφέ μου, το καινούργιο πρόσωπο του “πατριωτισμού”…
    Ας μας αφήσουν τουλάχιστον ήσυχους εμάς τους “προδότες”, η κυρία Σιούφτα και όσοι έχουν το δικό της πατριωτισμό.
    Ίσως καταφέρουμε, αν και ξυπόλητοι, να περπατήσουμε όσο μπορέσουμε προσεκτικά, μέσα στ’ αγκάθια και τις νάρκες που’ ναι σπαρμένος ο δρόμος μας.
    Η αδερφή σου Κλεοπάτρα, «

    -         Για να καταλάβουμε ότι Ευρώπη δεν είναι μόνο η επανάσταση τζαι το Άμστερνταμ, αλλά τζαι τα εγκλήματα της αποικιακής περιόδου – για τα οποία η Ευρώπη ακόμα να απολογηθεί στα θύματα… Άλλωστε ανέχεται ένα αποικιακό κράτος δίπλα μας ..το Ισραήλ. Ή για να καταλάβουμε από ποιο βαθύ λάκκο της ιστορικής αθλιότητας έρχεται ο Φράνκο τζαι οι οπαδοί του. Η Καταλωνία είναι η πρώτη που απολογήθηκε μετά από έκκληση του AMLO [αριστερού προέδρου του Μεξικού
    «The Catalan chancellor, Alfred Bosch, deplored "the death of millions of people and the disappearance of entire cultures" that produced the Spanish empire in the Americas during the sixteenth century, in a speech before Parliament.
    "I would like to include here some words in Spanish, seasoned to the Indigenous peoples of the Americas, to the countries of the American continent and, in particular, to a person who has requested it, the president of Mexico… that our condemnation of the abuses committed against the populations and the original peoples of America should never again repeat the barbarism, never again repeat the domination, never again repeat the atrocity," the Foreign Minister of Catalonia said.
    On March 25, AMLO sent a letter addressed to the King of Spain, Felipe VI, and Pope Francis urging them to apologize to the Indigenous peoples for the genocide perpetrated during the conquest.
    "There were massacres and impositions, the so-called 'conquest' was made with the sword and with the cross, then it is time to say 'let's reconcile', but first we ask for forgiveness," the Mexican president said through a video published in social networks where he announced the sending of the letter.
    President AMLO said that his request didn’t seek to dig up old differences with Spain, but for that nation to recognize the ´invasion' and ´plundering´ that defined the colonization era in Mexico.

    -         Ο αγώνας για διάσωση του δημόσιου κήπου/χώρου στην Πάφο συνεχίζεται:
    Γιάννος Οικονόμου Κώστας Σοφοκλέους έλεγε ότι ο Δημόσιος Κήπος μεταβιβάστηκε από το Δήμο Πάφου στη Μητρόπολη το 1955 για να είναι σίγουρο ότι σε περίπτωση ανεξαρτησίας θα παρέμενε στην Ε/Κ κοινότητα και δεν θα μοιραζόταν με τους υπόλοιπους. Μπήκε ο όρος να ενοικιάζεται πίσω στο Δήμο για 50 χρόνια για ένα ονομαστικό ποσό, μια λίρα το χρόνο νομίζω. Υπάρχει τρόπο να επιβεβαιωθεί? Τέλος πάντων πως, πότε και γιατί έγινε η αλλαγή ιδιοκτησίας?

    Ανδρέας Γρηγοριου Για αυτο το θεμα γραψαμε πολλα και εκτενη ρεπιρταζ.ακομη και ο τιτλος ιδιοκτησιας εχει χαρακτηρισμενο το τεμαχιο δημοσιο κηπο

    Yiannos Economou Ανδρέας Γρηγοριου Ευχαριστώ Αντρέα δεν ήξερα για την δική σου έρευνα. Κρατούσα λίγο πισινή γιατί είναι τόσο σκανδαλώδες που σκεφτόμουν ότι δεν είναι δυνατόν. Για μένα είναι η σταγονα που ξεχείλησε, το σύνθημα πρέπει να γίνει "να επιστραφεί ο κήπος στο δημόσιο!"

    -         Θεάματα και κωδικοποιήσεις στην καθεστωτική/mainstream MME ελληνοκυπριακή Δημόσια Σφαίρα
     
     


    ·         Η «κωλοτούμπα» [όπως την ονόμασε τέως αξιωματούχος του κόμματος, ο Μάκης Ρουσης] της ΕΔΕΚ στην Πάφο μυρίζει/μοιάζει [και μακάρι να μην είναι, αλλά...] συναλλαγή ή/και αόρατες συμφωνίες παρασκηνίων πίσω από την πλάτη των πολιτών. Αλλά να περιμένουμε να δούμε και την απόφαση της Δημοτικής Ομάδας. Δηλαδή μετά από τα τόσα θεάματα των μιζών, τωρα θα ξαναζήσουμε σε live εκδοχή κάτι ανάλογο; Ή η ΕΔΕΚ που αναζητά αντιφασιστική ψήφο για να κρατήσει την έδρα απέναντι στο ΕΛΑΜ, ταυτόχρονα κάνει γονυκλισίες στον… Γεώργιο, εκλεκτό του Τόμμυ κ.ο.κ. για το ΕΛΑΜ; Να δούμε, να ακούσουμε και θα επανέλθουμε. Αλλά φαίνεται να έχει χοντρύνει πια το σκηνικό με μερικούς…
     






Σπόντες [1 Απριλίου 2019]

By Defteri Anagnosi

 Απελευθερώνοντας το νόημα της πρωταπριλιάς από τον εθνικό εγκλωβισμό
 

  • Η πορεία προς το προεδρικό ήταν μαζική – τζαι στο πλαίσιο των εξελίξεων των κινητοποιήσεων στην Κύπρο, έδωσε μια νέα δυναμική στο «δρόμο».
    Ή πορεία των εκπαιδευτικών πέρσι εξακολουθεί να εν η πιο μαζική της πρόσφατης περιόδου, αλλά η πορεία για τον Συνεργατισμό, σε μια σχετικά άβολη ώρα [Τετάρτη νύχτα] τζαι σε ένα θέμα που εν είσιεν πιθανότητα άμεσου αποτελέσματος [το οποίο παίζει ρόλο στην δυναμική των κοινωνικών κινημάτων], ήταν εντυπωσιακή… Θα μπορούσε να την πει κανένας σαν την σύγκλιση της δυσφορίας στο δρόμο. Τζαι τα κοινωνικά κινήματα εν στην συγκριτική τους δυναμική που πρέπει να τα θωρεί κάποιος… Τζαι το πλήθος είσιεν μια ετερόκλητη συνύπαρξη που μύριζε συγκλίσεις μελλοντικής προοπτικής…

·          

  • Οι κάμερες ήταν κατεβασμένες με διαταγή του προεδρικού οξά με συμφωνία των ιδιοκτητών; Αναπόφευκτα, αφού η πορεία επήαινε στο προεδρικό, η σύγκριση επήαινε πίσω στα παναϋρκα για το Μαρί… Αρχικά ήταν η συνειρμική σύγκριση με την ξεφτίλα των αόρατων τωρα, δήθεν τότε «αγανακτισμένων»: τζήνο το μίζερο copy paste – τι άλλο από μίζερο θα εμπορούσε να ήταν από την ε/κ δεξια-ακροδεξια;- που από την ισπανική ακροαριστερά έφτασε δακατω σαν ακροδεξιά υστερία συγκάλυψης των τραπεζών – οξά έσιει ψώνια ακόμα που εν το εκαταλάβαν; Αλλά ποιός ασχολείται πκιον με τζηνη την κερκίδα;
    Το ουσιώδες τζαι τότε ηταν πως τα ΜΜΕ κατασκεύαζαν θέαμα με τις κάμερες μόνιμα στημένες για να λειτουργούν σαν δωρεάν διαφήμιση των επιθυμιών των διοργανωτών της υστερίας. Τώρα όμως οι κάμερες ήταν συγκριτικά αόρατες επίσης… Σαν πλήθος όμως ήταν ανάλογο.. όπως τζαι τότε, αν πάρουμε σαν συγκριτικό μετρό την εκδήλωση μέσα τζαι εξω από το προεδρικό στις 20 Ιουλίου, οι «αγανακτισμένοι» εκαλύφκαν την δυτική είσοδο τζαι τον χώρο του
    round about.
    Αλλά τωρά δεν ήταν θέαμα για αναπαραγωγή σε αμεση μεταδοση συνεχομενης ροης.… Ήταν πραγματικά αγανακτισμένοι με το θέαμα της διαπλοκής και του ξεπουλήματος της χώρας τζαι των πολιτών της…

·          

  • Περί αναπαραστάσεων και η εικόνα του Πιμπίσιη στο δρόμο…
    Διάλογος έξω από το προεδρικό: καθώς επέρναν ο κόσμος κατά κύματα προς την δυτική πύλη, μερικοί ακούμπησαν στον τοίχο παρακολουθώντας, χαμογελώντας με την ροή τζαι σχολιάζοντας το μέγεθος του πλήθους τζαι την απουσία τηλεοπτικών αναμεταδόσεων… Ένας που επέρναν, άκουσε την κουβέντα τζαι λαλεί:

    « Στον Φιλελεύθερο έγραψαν ότι εν μόνο 2000»..

    Λαλεί ένας που τζείνους που συζητούσαν: «Μάλλον εν ο Πιμπίσιης που το έγραψε..»

    Απαντά ο αρχικός: «Αν ήταν ο Πιμπίσιης θα ελάλεν κινδύνεψε τζαι η ισραηλινή πρεσβεία..»

    Για να έχουμε εικόνα της αποδόμησης των ΜΜΕ.
    Για την Ιστορία πάντως να πούμε ότι ο Φιλελεύθερος κάλυψε θετικά τελικά την εκδήλωση την επομένη στην έντυπη έκδοση… Εννοείται ότι ο Πολίτης τζαι η Αλήθεια ήταν… αλλού… :)



  • Το σχόλιο της κ. Μαραγκού είναι ενδεικτικό της ιστορικής συνείδησης που είναι μόλις κάτω από την επιφάνεια…
    Anna
    Marangou:
    «Ο τόπος μας "ποτζί" επλημμύρισε, καταστροφές, έκλεισε ολόκληρος αυτοκινητόδρομος, κουβέντα καμία εψές στις ειδήσεις, εν άλλος τόπος ποτζί! Εν μας αφορά! Σωστά; Αυτό θέλουμε;»



  • Ζούμε ήδη την εποχή που για μεγάλη μερίδα του πληθυσμού η Κύπρος είναι ενιαία τζαι στο φαντασιακό πέρα που τον διαχωρισμό που προσπάθησαν να επιβάλουν οι εθνικισμοί τζαι τα γειτονικά κράτη που τους επιχορηγούσαν [με ιδεολογήματα, όπλα τζαι στρατούς εισβολής/πραξικοπημάτων]…Τα ΜΜΕ βέβαια βόσκουν αλλού. Αλλά τί να περιμένεις από όσους [ελέω συμφερόντων της ιδιοκτησίας των επιχειρήσεων] προσπαθούν ακόμα να κρυφτούν πίσω από το δάκτυλο τους..

    Για μερικούς η βόρεια Κύπρος ήταν πάντα μακρυά. Για άλλους γεωγραφικά και για άλλους όσον αφορά τα συμφέροντα. Μερικοί μάλιστα από το 1964 ήθελαν να την δώσουν δώρο στην Τουρκία. Αλλά δεν θα φύγει, ρε, η βόρεια Κύπρος από τον κοινό μας χώρο, όσο τζαι να κτυπιέστε ή να εθελοτυφλείτε…. Εμείς στον ρότσο μας, που εν χωρίζεται με το κόμπλεξ όσων νομίζουν ότι θα εξαφανιστεί ο μισός μας χώρος με το να κλείουν τα μαθκια τους. Δαμαί είμαστε, δαμαί θα μείνουμε, τζαι ο χώρος θα είναι ενιαίος τζαι όταν μετά που χρόνια θα αθθυμούνται κωμικά όσους ζουν σήμερα με την φαντασίωση να χαρίζουν γη τζαι θάλασσα σαν αντάλλαγμα για να μείνουν μονοπωλιακά τα μικρομάγαζα τους στο νότο…
    Ο χώρος θα εν πάντα δαμαί, όταν εσείς των μικρομάγαζων θα είσαστε σκόνη που πλανιέται σαν τον άμμο της Σαχάρας στην μνήμη….



  • Η διεθνής συγκυρία συγκλίνει και στην περιοχή μας – και τώρα «είμαστε» [η κυβέρνηση δηλαδή] σύμμαχοι με όσους προσαρτούν κατεχόμενα εδάφη στα υψώματα Γκολάν:
    Οι ΗΠΑ «αναγνώρισαν» την κατοχή των υψωμάτων Γκολάν από το Ισραήλ. Προεκλογικό δώρο της αμερικανικής ακροδεξιάς στην ισραηλινή – ο περίγυρος Τραμπ στον Νετανιάχου. Το θράσος δεν θα αξίζει ιδιαίτερο σχόλιο [με φόντο και τις ξεδιάντροπες δολοφονίες παλαιστινίων από το ισραηλινό κράτος] αν το σούργελο της κυβέρνησης μας και οι απολογητές της, δεν μας παρουσίαζαν τις προεκλογικές φανφάρες για τον Νετανιάχου σαν «τριμερείς» με προοπτική κοκ. Ιδού η προοπτική της συμμαχίας με το Ισραήλ. Κατεχόμενο έδαφος προσαρτάται ξεδιάντροπα και το κράτος το οποίο γλείφουν οι νυν κυβερνώντες, τις ΗΠΑ, αναγνωρίζουν την προσάρτηση. Και είπαμε ότι εμείς αγωνιζόμαστε ενάντια στην κατοχή, τον εποικισμό κοκ; Πόσο πιο κωμική μπορεί να γίνει αυτή η κυβέρνηση; Ουσιαστικά με τις συμμαχίες και τις ταυτίσεις νομιμοποιεί την κατοχή της Βόρειας Κύπρου. Εδώ δεν έβγαλε κιχ για προσάρτηση εδαφών…

    Κατά τα άλλα για να δει κανείς την αθλιότητα της ισραηλινής προσάρτησης αξίζει να δει κανείς τον διαχωρισμό κοινοτήτων  στην περιοχή… Το Ισραήλ απλά χώρισε την περιοχή, τους κατοίκους, τις κοινότητες, γιατί την κατάκτησε. Και οι άνθρωποι μιλούν με μεγάφωνα πάνω από τα τείχη του διαχωρισμού…Και μερικοί στο ρητορικό πιγκ πογκ Νετανιάχου – Ερντάγαν ταυτίζονται με τον Νετανιάχου… Οι σύμμαχοι των δυτικών στην περιοχή. Οξα να πάμε λίγο παρακάτω στην Υεμένη για να δούμε τις επιτυχίες των δυτικών επεμβάσεων… Είναι η εποχή που πρέπει να θυμόμαστε τις επιπτώσεις του σχεδίου Ατσεσον που μερικοί σαν να ξανασερβίρουν κάτω από την επιφάνεια… Προσαρτήσεις και ο εθνικισμός των τηλεκατευθυνόμενων..

·         

  • Ίσως μια πρώτη επίπτωση της κοινωνικής δυσφορίας ήταν ο μη διορισμός, εκ των φαινομένων,  ενός πλήρως εξαρτώμενου διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Η πιθανότητα να μετακομίσει ο Χάρης στην Κεντρική [αφού έθελεν να φύει που το συγκεκριμένο υπουργείο όπου τα έκαμε μαντάρα, από την περίοδο μετα τις εκλογές] ήταν υπαρκτή, άμα σκεφτεί κανένας τους άλλους διορισμούς της κυβέρνησης [πως, ας πούμε ο Χατζηγιάννης από υπό έρευνα για την Λαϊκή, βρέθηκε επικεφαλής του Συνεργατισμού]. Αλλά προφανώς η πιθανότητα was shot down τζαι με το πόρισμα τζαι με την αποτυχία της κυβέρνησης τζαι των κυκλωμάτων της να ελέγξει τον δημόσιο λόγο τζαι να συγκαλύψει τα σκάνδαλα του Χάρη και των ημέτερων… Μετά ακουγόταν το όνομα του Περσιάνη τζαι του Συρίχα… Ιδιαίτερα ο δεύτερος έπαιζε σαν μεγάλη πιθανότητα, αφού ήταν το κομβικό άτομο του ΔΗΣΥ στην Κεντρική, με άξονα τον Αβέρωφ… Μάλλον τζαι τζήνη η πιθανότητα εξαφανίστηκε μπροστά στο μέγεθος της οργής. Ακούστηκε ότι μερικοί σύμβουλοι που εκαταλαβαν την αποτυχία ελέγχου του δημόσιου λόγου τζαι την κοροϊδία του κοινού για τις ανοησίες των επίσημων δηλώσεων, έπεισαν τον Ανάστο να συναχτεί… Οπότε ίσως να κερδήθηκε κάτι… Μια Κεντρική με διοικητή της εποχής του Ορφανίδη τζαι του βαθέως κατεστημένου θα ήταν ένας ακόμα κρίκος στο κλίμα της απαξίωσης – αλλά τζαι ελέγχου από το συναγερμικό δίκτυο…

·          

  •  Ο Κ. Ηροδότου, από ότι μάθαμε, έρχεται από την δεξιά, διορίστηκε αρχικά για τις αποκρατικοποιήσεις [άρα ανήκει και στο εκεί πλαίσιο] αλλά η θετική υποδοχή του από τον Π. Δημητριάδη [ο οποίος υπήρξε ένα από τα πρώτα θύματα των εκκαθαρίσεων με στόχο τον έλεγχο των θεσμών από το βαθύ συναγερμικό κράτος/δίκτυο] δείχνει ότι έχει τουλάχιστον και μια θετική εικόνα στο ευρύτερο ακαδημαϊκό και διεθνή χώρο.
    Από τη Κεντρική μάθαμε επίσης ότι μετά τον διορισμό του εκεί ηταν χαμηλών τόνων, και προσπαθεί να λειτουργεί με τεχνοκρατικά, παρά τα κομματικά [του ΔΗΣΥ] κριτήρια, και μάλιστα ήρθε και σε αντιπαράθεση με τον Γ. Δημητρίου [αν θυμάστε είναι ο κύριος που μας έριξε την απειλή για καθολικό κούρεμα – και των καταθέσεων κάτω των 100, 000, για να εκβιάσει την κατάσταση υπέρ του σχεδίου του Χάρη] και ο κ. Ηροδότου αρνήθηκε να υποχωρήσει…Τουλάχιστον λοιπόν δεν είναι τυφλό όργανο. Κατά τα άλλα θα δούμε και θα κρίνουμε… Μάλλον πάντως δεν ήταν η πρώτη επιλογή του προεδρικού. Και αυτό [αν ειναι υποχώρηση] είναι καλό…



  • Και αφού είναι και επέτειος του πρωταπριλιάτικου επεισοδίου πολλαπλών εκδοχών, να θυμίσουμε μερικές οπτικές του καλειδοσκοπίου. Από την μια ο Μάτσης και ο Αυξεντίου. Και οι δύο προδόθηκαν από το εσωτερικό της ΕΟΚΑ, όπως φαίνεται από την καταδίωξη τους από τους βρετανούς που φαίνεται ότι τους κυνηγούσαν από χωριό σε χωριό από κρησφύγετο σε κρησφύγετο. Και σαν συνέχεια το ήθος ενός Παπακώστα και η επιμονή ενός Χατζηδημητρίου. Και από την άλλη ο Γρίβας, ο Παπαφώτης και δειλία και των δυο μπροστά στα εγκλήματα των μασκοφόρων τα οποία διέταξαν – με κορυφαίο παράδειγμα την δολοφονία του Σ. Μένοικου με λιθοβολισμό γιατί οι δειλοί μασκοφόροι δεν τολμούσαν καν να τον αντιμετωπίσουν στα ίσα με λυτά χέρια. Και φυσικά όλη η συνομοταξία της ΕΟΚΑ β που αφού άνοιξαν την πόρτα στην εισβολή, έτρεχαν να κρυφτούν και κανένας τους δεν είχε στοιχειώδη αξιοπρέπεια να απολογηθεί ή να αυτοκτονήσει. Έστω και ένας.

    Σιγά που θα περίμενε κανείς από τέτοια νούμερα να πολεμήσουν μεχρι εσχάτων όπως ο Μάτσης και ο Αυξεντίου. Δειλοί στο πόλεμο, καλοί στις καρέκλες. Έτσι για χρόνια τώρα κάνουν ότι δεν θυμούνται τί έκαναν μεταξύ 15 και 20 Ιουλίου. Δειλοί. Για να θυμόμαστε λοιπόν και το ήθος της άλλης πλευράς. Ο Αυξεντίου ζήτησε από τους συντρόφους του να παραδοθούν, αλλά εκείνος έμεινε να πεθάνει και τον πραγματικό ύμνο για την στάση του σαν πανανθρώπινη εμπειρία/μήνυμα τον έγραψε ένας κομμουνιστής ποιητης που σκεφτόταν την Μακρόνησο. Και ο Μάτσης, όταν ηταν ακόμα φοιτητής πήγε στο δικαστήριο των εθνικοφρόνων της δουλοπρέπειας στην Ελλάδα για να υπερασπιστεί ένα φιλο τους αριστερό – γιατί όπως έγραψε, αυτό που μετρά, είναι η πίστη στις ιδέες και η συνέπεια. Και ο ίδιος που πιάστηκε άλλες φορές αιχμάλωτος αρνήθηκε να παραδοθεί την τελευταίο φορά καταλαβαίνοντας, ίσως, ότι κάποιοι [από τους «δικούς»] τον ήθελαν νεκρό. Έφυγε να μην τους βλέπει προφανώς… Το ήθος και οι δειλοί… «Δεν με νοιάζει αν την γη τούτη την πατούν Ελληνες.. Τούρκοι… φτάνει να είναι ελεύθεροι..» είχε γράψει κάποτε… Που να καταλάβουν οι δειλοί που σκότωσαν τον Μένοικο, ενώ ήταν δεμένα τα χέρια του;

·         

  • Το ήθος: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑΣ ΠΑΓΙΑΤΑ ΑΔΕΛΦΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΜΟΥΣΚΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΣΙΟΥΦΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΝΗΜΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ ΠΥΛΑ ΤΗΣ ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΓΚΟΥΣΑ. PhotiosKouzoupis:
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΣΙΟΥΦΤΑ


    Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς, αδερφέ μου. Δεν έζησες να γευτείς ούτε την προδοσία, ούτε την εκμετάλλευση της θυσίας όλων εσάς που δώσατε τη ζωή σας για τούτο το αγαπημένο κομμάτι γης.

    Διερωτώμαι αν η κυρία Σιούφτα, την οποία η οικογένεια μας δεν γνωρίζει, σε αναγνώρισε και στην επίθεση στο Προεδρικό, εναντίον του Προέδρου Μακαρίου, όπως σε είδε και σε αναγνώρισε στον ποδοσφαιρικό αγώνα στην Πύλα.

    Εσύ, αδερφέ μου, έφυγες νωρίς και δεν πρόλαβες να γνωρίσεις το καινούργιο πρόσωπο του ’’πατριωτισμού’’. Αυτού, που έφερεν εδώ την Τουρκία και της πρόσφερε τη μισή σου πατρίδα και που φαίνεται πως έχει άξιους συνεχιστές. Πόσο ανερυθρίαστα χρησιμοποιούν εκάστοτε το όνομα σου και άλλων αγωνιστών!!
    Ήσουν και εσύ ανάμεσα σε αυτούς που ανατίναζαν αστυνομικούς σταθμούς και οργάνωναν τις επανειλημμένες απόπειρες εναντίον του Μακαρίου; Πώς τότε η κυρία Σιούφτα δεν σε είχε προσέξει;
    Αυτό είναι αδερφέ μου, το καινούργιο πρόσωπο του ‘’πατριωτισμού’’…
    Ας μας αφήσουν τουλάχιστον ήσυχους εμάς τους ‘’προδότες’’, η κυρία Σιούφτα και όσοι έχουν το δικό της πατριωτισμό. Ίσως καταφέρουμε, αν και ξυπόλητοι, να περπατήσουμε όσο μπορέσουμε προσεκτικά, μέσα στ’αγκάθια και τις νάρκες που’ναι σπαρμένος ο δρόμος μας…………..
    Η αδερφή σου Κλεοπάτρα

  • ·Μια cult δήλωση latter day εοκατζή που συμπυκνώνει την νοοτροπία μιας εποχής… Και σαν υπενθύμιση της ΕΟΚΑ που δαιμονοποιούσε την άλλη άποψη, ένας τύπος από την Πάφο έβγαλε και την πιο κάτω ανακοίνωση για την κινητοποίηση ενάντια στον ναό που θέλει να κτίσει ο μητροπολίτης στο κέντρο της πόλης. Η πιο cult ανακοίνωση μας έγραψε η φίλη που μας την έστειλε… Αμίμητη ρητορική μιας νοοτροπίας που θα πρέπει να θυμόμαστε, γιατί ..υπάρχουν ακόμα τα αποκαΐδια της… Τεκμήριο ανεκτίμητης αισθητικής αξίας στο μελλοντικό μουσείο του κιτς της ε/κ εθνικοφροσύνης…

    «Τα ογδόντα με εκατό περίπου άτομα, (οπαδοί του ΑΚΕΛ, μουσουλμάνοι, Εγγλέζοι, Γερμανοί και άλλοι), που μαζεύτηκαν κατά το σούρουπο της Πέμπτης
     21-3 2019 έξω από το Δημαρχείο της Πάφου, μ’ ένα «βρύχος κ’ ένα χωχώϊ» όρμησαν μέσα στην αίθουσα που συνεδρίαζε ο Δήμαρχος με το Δημοτικό Συμβούλιο.Το ποδοβολητό και οι φωνές τρόμαξαν τους Σύνεδρους, και ιδιαίτερα τους σε μικρή ηλικία όντας Συμβούλους. Έκαμαν τούτοι δεύτερες σκέψεις και κατά τη φανερή ψηφοφορία που ακολούθησε, η πλειοψηφία τους, είπε όχι στην ανέγερση του Καθεδρικού Ναού εντός του πάλαι ποτέ Δημόσιου Κήπου του Κτήματος (Πάφου). Είναι για αυτό το λόγο που ο όλος τρόπος και οι συνθήκες διεξαγωγής της ψηφοφορίας χρήζουν επαναθεσμοθέτηση.
    Ο χώρος, εντός του οποίου θα ανεγειρόταν ο Ναός, ανήκει αποκλειστικά και μόνο στη Μητρόπολη της Πάφου και έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να τον εκμεταλλευτεί όπως η ίδια θέλει, πράγμα που θα έκανε και οποιοδήποτε άλλο νομικό ή φυσικό πρόσωπο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

    Ο κήπος, ή καλύτερα ο ακαλαίσθητος σήμερα χώρος ανατολικά και νότια του Δημαρχιακού Μεγάρου, αποτελεί πια παρελθόν για τους κατοίκους της Πάφου. Έχει μετατραπεί σε χώρο συνάθροισης αλλοδαπών ιεροδούλων που κατά τις αργίες με τις απρεπείς και ασεβείς ενέργειές τους σκανδαλίζουν αφάνταστα τους πιστούς και φιλήσυχους πολίτες της Πάφου. Και αν κάτι συνιστά απειλή για την ιστορική παρακαταθήκη της περιοχής, και για το ευοίωνο μέλλον των επερχομένων, είναι αυτό ακριβώς το φαινόμενο και όχι οι μελλοντικοί τρούλοι και τα υπερυψωμένα κωδωνοστάσια, όπως λένε οι εμφορούμενοι από ξενότροπες νοοτροπίες αδαείς «ειδήμονες». Και παρεμπιπτόντως, προς τιμή του σημερινού Δημάρχου, έχουν ξεφυτρώσει γύρω από το κέντρο της Πάφου άλλοι σύγχρονοι κήποι και πάρκα που ψυχαγωγούν τέρπουν και γυμνάζουν νήπια, νέους, μαθητές και ηλικιωμένους συνταξιούχους και δεν είναι απαραίτητο να παραμείνει ο εγκαταλειφθείς κήπος όπως έχει.

    Η άρνηση, στις
     21-3-2019, της πλειοψηφίας των Δημοτικών Συμβούλων στο συγκεκριμένο αίτημα της Μητρόπολης Πάφου, αποτελεί κατά προέκταση ανοίκειο φτύσιμο προς την Εκκλησία της Κύπρου, που το 1955 οργάνωσε και συντήρησε τον Απελευθερωτικό μας Αγώνα για να παίρνουν τούτοι σήμερα θεσούλες και αξιώματα και να ζητούν, κατά τα λεγάμενα, γην και ύδωρ. Και δεν θα εκληφθεί τούτο σαν δροσιστικό ψιλόβροχο.
    Καλώ, ως εκ των πιο πάνω, τους Αγωνιστές της ΕΟΚΑ και όλους τους ορθολογιστικά σκεπτόμενους εθνικόφρονες, κεντρώους και αριστερούς όπως μη ξαναψηφίσουν σε μελλοντικές εκλογές τα αβλόγητα αυτά πρόσωπα, που αν επρόκειτο για ανέγερση μιναρέ σίγουρα δεν θα έλεγαν όχι.»


    ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
    , Πρόεδρος Συνδέσμου Αγωνιστών Πόλης και Επαρχίας Πάφου      https://pafoslive.com.cy/%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BF%CE%BA%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BD%CE%B1%CF%8C-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA/?fbclid=IwAR0LTXcnkeOXdCSIhvHa2X2YCBj0la58EjzGgKmZJPpxP9PUUelwpyATn5k




  • Και στο οικολογικό μέτωπο, όπου πρέπει να υπερασπιζόμαστε πια την τα κοινά της χώρας, σε όλα τα μήκη και πλάτη, εκόψαν τις ακακίες γιατί …τους έπιασε το μένος της προστασίας τοπικών ειδών, ή ηταν επέκταση των συμφερόντων μερικών ιδιωτών στην περιοχή;
    Χάρις στην προβολή από τον Φιλελεύθερο το ζήτημα της αποκοπής των ακακιών χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο ρόλος «… που επιτελούσαν οι ακακίες στην προστασία των παραλιών ωοτοκίας από τη φωτορύπανση στην ανθρώπινη όχληση και την πρόσβαση οχημάτων», το ζήτημα δεν συγκαλύφθηκε. Και τώρα πάει στην Βουλή. Καταγράφουμε δεδομένα – το 2008 η έκθεση έλεγε ότι:
    «Επισημαίνεται ότι η έκταση των αμμοθινικών οικοσυστημάτων έχει μειωθεί λόγω των εκτεταμένων φυτεύσεων που έλαβαν χώρα στο παρελθόν, κυρίως με ακακία. Πάρα ταύτα, το γεγονός ότι το σημαντικότερο ποσοστό της σημερινής έκτασης που καλύπτουν βρίσκεται εντός δημόσιας έκτασης και εντός του ορίου προστασίας της παραλιακής ζώνης, αποτελεί σημαντικό παράγοντα διατήρησής τους τουλάχιστον στα σημερινά επίπεδα».
    Αυτό άλλαξε το 2017. Βολικό…
    Φτάσαμε στο σημείο να πρέπει να αγωνιζόμαστε πέτρα την πέτρα, φυτό με φυτό, θαλασσινή σπηλιά με θαλασσινή σπηλιά μπροστά σε αυτήν την επέλαση καταστροφών….
    http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/678257/logdotoyn-ga-to-dasos-mavralis?fbclid=IwAR1-T7dVIKWpIexSE34unU5Be1ap7Za1hLX9YLBb-ZOLQpXBokosWFjhCEQ



  • Και η οικολογική φωνή του μέλλοντος που αναδύεται από το ακτιβισμό της εποχής: συνέντευξη με τον Κλείτο Παπαστυλιανού.
    "Οφείλουμε να διασφαλίσουμε το μέλλον των σπάνιων χελώνων"

    Δύο σπάνια είδη θαλάσσιων χελώνων, την Πράσινη και την Καρέτα-καρέτα συναντούμε στις ακτές της Κύπρου. Ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών αναφέρει στη συνέντευξη του ότι η Κυπριακή Δημοκρατία φέρει σημαντικές υποχρεώσεις έναντι της ΕΕ και πρέπει να προστατεύσουμε αυτά τα σπάνια και απειλούμενα είδη προτεραιότητας θαλάσσιων χελώνων.»


    Της Άντρης Δανιήλ

    Επιμέλεια Ανδρέας Νικολαίδης

    Ο Φιλελεύθερος, Παρασκευή, 29/3/2019

    http://www.philenews.com/european-union/animal-rights/article/678110/k-papastylianoy-ofeiloyme-na-diasfalisoyme-to-mellon-ton-spanion-chelonon?fbclid=IwAR14Y5sp_6C0M4ZxntzoesSEPw8O3w4Oxk_1BR3azkQWkoZewaQoCu7eMmU



  • Ακόμα μια πορεία οργής των ανθρώπων που ζουν στο ανοιχτό στρατόπεδο συγκέντρωσης του ισραηλιτικού απαρτχάιντ στην Γάζα… Το μέτρο του πολιτισμού και του ήθους της εποχής μας:

    «Υπάρχει μια Παλαιστίνη μέσα στον καθένα/καθεμιά από εμάς, μια Παλαιστίνη η οποία χρειάζεται να σωθεί: μια ελεύθερη Παλαιστίνη όπου όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας, ή φυλής μπορούν να συνυπάρχουν, μια Παλαιστίνη όπου το νόημα της λέξης «κατεχόμενη» περιορίζεται μόνο σε ότι περιγράφει το λεξικό, πέρα από την πληθώρα νοημάτων και συμπαραδηλωσεων θανάτου, καταστροφής, πόνου, υποβολής σε μαρτύριο, στέρηση, απομόνωση και περιορισμούς με τα οποία το Ισραήλ έχει φορτίσει την λέξη..»

    Refaat
    Alareer
    [από την Κρις Βονιάτη]



  • Αφού δεν πέρασε το δικό της ηγεσίας του ΔΗΣΥ για διορισμο ημετερου στην Κεντρικη Τραπεζα, τώρα το Αβερωφικό δίκτυο μάλλον θα προσπαθήσει να ελεγχει μέσω των διορισμένων συμβούλων – είναι το ίδιο κόλπο που χρησιμοποίησαν για να εξουδετερώσουν των Δημητριάδη, όταν άρχισε να προσπαθεί να επιβάλει ελέγχους στη σύγκρουση συμφερόντων: Δυο ονόματα που ακούγονται και θυμίζουν παρελθόν…: του Σ. Αγρότη, ο οποίος φέρεται να είχε εμπλοκή σε ένα σκάνδαλο χειραγώγησης των μετοχών της Τράπεζας Κύπρου. Φέρεται να έχει διασυνδέσεις με την ηγεσία του ΔΗΣΥ..
    https
    ://cyprus-mail.com/2014/09/18/investors-to-sue-banks-in-cse-bubble-and-meltdown-case/


    https
    ://24h.com.cy/2014/11/akouste-pos-xeiragogousan-tis-times-ton-metoxon-stin-cyprus-audio/


    Το άλλο όνομα που ακούγεται είναι του Άγγελου Γρηγοριάδη που είχε σχέσεις με την
    KPMG και επίσης φαίνεται επίσης να έχει ιδιαίτερες σχέσεις με Αβέρωφ. Ο διορισμός του, έστω και σαν μη εκτελεστικού σύμβουλου θα είναι ξεκάθαρη σύγκρουση συμφερόντων, αφού η σύζυγος του είναι ήδη επικεφαλής του τμήματος Banking Supervision. Chris Coletis.. Γιατί ο Αναστασιαδης αποφάσισε τώρα να διορίσει τον Σταύρο Αγρότη εκτελεστικόν στην Κεντρική Τράπεζα έναν εγκληματία του Χρηματιστηρίου τσιράκι του Πόλυ Πολυβιου στην CISCO που ενώ ο Πολυβίου ήταν αξιωματουχος της CISCO, ο τότε διευθυντής και χρηματιστής της CiSCO μαζί με τον Κυπρή της Τράπεζας Κύπρου ακόμα έναν τσιράκι του Πολυβίου στην Τράπεζα Κύπρου έστηναν στα κρυφά τις τιμές των μετόχων και έκλεψαν την μισή Κύπρο, ενώ ο Πολυβιου ήταν αξιωματουχος της Τράπεζας Κύπρου και άλλων εταιριών του Συγκροτήματος πέραν από Νομικός Σύμβουλο ...
    Εδώ και 20 χρόνια μας κυβερνούν οι κλέφτες του Χρηματιστηρίου που κλέφτουν ασταμάτητα μέχρι αυτήν την στιγμή και ο Αναστασιάδης φτύνει μας κατάμουτρα και κάποιοι ηλίθιοι και/η πουλημένοι διαλαλούν ότι είναι αγίασμα.



                                         Η μετάλλαξη μέσω εξουσίας...

  •          Ο Πολίτης που αγάπησε τον Ν. Παπαδόπουλο ή πως η εξουσία απλώνει χαλί για να γαντζωθεί στην καρέκλα
    Την Παρασκευή ο Πολίτης ανακοίνωσε με κύριο πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ ότι ο διορισμός του Ηροδότου έγινε με την έγκριση του ΔΗΚΟ [«Ηρόδοτου με αποδοχή απο ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ»]. Με δεδομένο ότι ο ΔΗΣΥ δεν έχει επιλογές με την όποια απόφαση Αναστασιάδη, τότε η είδηση ουσιαστικά μας έλεγε ότι εγκρίθηκε ο διορισμό από τον … Ν. Παπαδόπουλο. Πόσο πειθήνια απλώνεται αυτή η εφημερίδα σαν χαλί, για να εξυπηρετήσει τον Παπαδόπουλο...

    Και εκείνοι οι χαριτωμένοι που έγραφαν τον «Νικωλάκι» τώρα κάνουν γαργάρα τη γλώσσα τους; Και τα ψώνια που σεργιάνιζαν στο ίντερνετ και στα τηλέφωνα να προειδοποιούν ότι ο Ν. Παπαδόπουλος ήταν το απόλυτο κακό; Τώρα κάνουν γαργάρες... Περαστικά ρε...
      
    Και είπαμε κάθε τί μετρά μόνο συγκριτικά – η άλλη Συναγερμική εφημερίδα, η Αλήθεια είχε σαν κύριο τίτλο τους κινδύνους από τη στασιμότητα στο κυπριακό... Ο καθένας με τις προτεραιότητές του. Και ο Πολίτης βέβαια είχε την επίτροπο του άλλου συναγερμικού συγκροτήματος, της Καθημερινής [την κ. Λοττίδου], που προσπαθούσε να κάνει επίθεση στον Οδυσσέα Μιχαηλίδη... Η κάθε επιχείρηση έχει τα συμφέροντά της... Και ο Πολίτης, όπως μια ξεφτισμένη διαφήμιση παραπλάνησης....

     
    • Ο Πολίτης όμως είναι σταθερός και συνεπής στην προσφορά υπηρεσιών στην κυβέρνηση… Δεν μπορεί να ζήσει η επιχείρηση, χωρίς να αποδεικνύει έμπρακτα ότι πολεμά σταθερά τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη που δεν ελέγχεται από την κυβέρνηση – και ωιμέ την ερευνα κιόλας… Ακούγεται ότι οι συναγερμικοί ετοιμάζουν νέα πλάνα επίθεσης για να συγκαλύψουν τα ημέτερα σκάνδαλα. Το πρόβλημά τους βέβαια είναι ότι οι επιθέσεις εναντίον του Οδυσσέα τον κάνουν δημοφιλή ακόμα και σε άτομα που δεν είχαν ενδιαφερθεί για πολιτικά θέματα προηγουμένως…. Και η φαιδρότητα του Πολίτη υπόσχεται ότι .. «τα λέει όλα». Πλην όσων δεν βολεύουν την ημέτερη «επιχείρηση» που εμφανίζεται και σαν πολιτικός οργανισμός...https://politis.com.cy/politis-news/kypros/aytarchiko-show-odyssea/ 

      Ιδού και η απάντηση του Γενικού Ελεγκτή στην νέα απόπειρα επίθεσης από τα δίκτυα του προεδρικού:


      «Το Κλαδικό Συμβούλιο της Ελεγκτικής Υπηρεσίας προσπάθησε να μπλοκάρει τη διαδικασία πρόσληψης 20 εκτάκτων υπαλλήλων (σε θέσεις που έχουν περιληφθεί στον προϋπολογισμό) με επιχείρημα ότι καμία νέα πρόσληψη δεν πρέπει να γίνει αν προηγουμένως το υφιστάμενο προσωπικό δεν αναβαθμιστεί από την Κλίμακα Α8-10 που βρίσκεται σήμερα, στην Α9-11-12.

      Η Επίτροπος Διοικήσεως, χωρίς καν να διαβάσει τη σχετική νομοθεσία, και παρά το γεγονός ότι το αρμόδιο τμήμα προσωπικού της εξήγησε το αυτονόητο, ότι δηλαδή στις έκτακτες θέσεις τα προσόντα και καθήκοντα καθορίζονται στην προκήρυξη των θέσεων, ήθελε να παρανομήσω, παραβιάζοντας τη σχετική νομοθεσία αφού, μετά τη δημοσίευση του τελικού καταλόγου επιλογής των εκτάκτων, στη βάση απόλυτα αντικειμενικών και μετρήσιμων κριτηρίων, είχε ήδη γίνει η προσφορά εργασίας στους επιτυχόντες και έτρεχε η νομικά καθορισμένη προθεσμία των 10 ημερών για την εκ μέρους τους απάντηση (ήδη δε κάποιοι είχαν απαντήσει θετικά).»



    • Κωμικά επεισόδια. Και κυκλοφορούν και προσπάθειες ξεπλύματος της ακροδεξιάς βίας και υπονόμευσης της όποιας Δημοκρατίας την δεκαετια του 1960 από την ακροδεξιά και τους διεθνείς υποστηρικτές της [το ΝΑΤΟ και τα εθνικά κέντρα]: στην εκδοχή του ξεπλύματος ο Γρίβας που ήταν ο φανατικότερος υποστηρικτής του ΝΑΤΟ ΤΟ 1964, δεν ήταν… εθνικιστής; Ο Γρίβας έφυγε από την Κύπρο για να κάνει πολιτική καριέρα στην Ελλάδα μετά την ΕΟΚΑ Α. Έγινε ρεζίλι [κατά το «κυρτωμένος δοξασθεί και εμφανιζόμενος γελοιοποιήθηκε» όπως του είπαν οι «αδελφοί» στα Βαλκάνια] και κατάντησε να μην κατεβεί στην εκλογές. Σιγά που θα έβαζαν τέτοιο ψώνιο επικεφαλής πολιτικού συνδυασμού. Επανήλθε ο Γρίβας το 1964 παίζοντας το στρατιωτικό ηγέτη που το έπαιζε και δυαδική εξουσία διεκδικώντας ότι έπαιρνε διαταγές μόνο από την Αθήνα [και άρα το ΝΑΤΟ] και όχι από την εκλεγμένη πολιτική ηγεσία. Και στο κεντρικό ζήτημα του 1964 και της μετέπειτα περιόδου, ο Γρίβας ήταν σαφώς υπέρ του σχεδίου Άτσεσον το οποίο επανάφερε και στην επιστροφή του στην Κύπρο σαν ΕΟΚΑ β. Οπότε, λοιπον, όταν μερικοί φτάνουν στο κωμικό σημείο ιστορικής παραπλάνησης να ταυτίζουν την αντίθεση στο ΝΑΤΟ με το «εθνικισμό» [και όχι με την τεκμηριωμένη αντίθεση στον ενωτισμό του σχεδίου Άτσεσον, δηλαδή τον τριπλό διαμοιρασμό της Κύπρου ανάμεσα στο ελληνικό, το βρετανικό και το τουρκικό κράτος,] κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, δεν καταλαβαίνουν, ή.. τί;.. Μήπως ο Γρίβας ήταν και αντεθνικιστής αφού ήταν ο πιο φανατικός νατοϊκός υποστηρικτής τότε; Μνήμες εποχών…



    •  Όταν σε μια εποχή που ένας απόγονος του Γιωρκατζισμού στο ρουσφέτι προσπαθεί μέσω της προεδρικής καρέκλας να μετατοπίσει την συζήτηση από την ομοσπονδία στην παραχώρηση της βόρειας Κύπρου στην Τουρκία, είναι μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση ότι μερικοί [από τον Ταλιαδώρο μέχρι τέως αριστερίζοντες] προσπαθούν να ξεπλύνουν την πρώτη απόπειρα διαμοιρασμού της Κύπρου – το σχέδιο Άτσεσον…Το 1964 υπήρχαν μια σειρά διαμάχες στην Κύπρο με κορυφαίες την δικοινοτική διαμάχη [που ξεκίνησε και συντηρήθηκε με την αντιπαράθεση των ενόπλων παρακρατικών που ξέμειναν από την εποχή της ΕΟΚΑ [«Οργάνωση»] – ΤΜΤ] και την προσπάθεια κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ανεξαρτησίας που εκφράστηκε με τις επεμβάσεις των γειτονικών κρατών [Ελλάδα – Τουρκία] και του ΝΑΤΟ ευρύτερα με το σχέδιο Άτσεσον. Κομβικό σημείο ηταν η επιστροφή του Γρίβα, ο οποίος έκφραζε την ακροδεξιά [και το ιδεολόγημα του ενωτισμού που τοτε είχε πάρει την μορφή της στήριξης του σχεδίου Άτσεσον] και ο οποίος εμφανιζόταν σαν στρατιωτικός ηγέτης που εκπροσωπούσε άλλα κράτη στην Κύπρο. Όποιος καμώνεται ότι ξεχνά ότι η «διεθνής διάσταση» του κυπριακού [για να διασφαλιστει ακριβως η ανεξαρτησια] τότε αφορούσε ακριβώς την προσπάθεια να εμπλακεί ο ΟΗΕ [ναι αυτός από τον οποίο περιμένουμε λύση ακόμα και σήμερα] αντί το ΝΑΤΟ, όταν οι ένοπλοι ξεκίνησαν στην βίαια αντιπαράθεση και άρχισαν οι σφαγές [Ομορφίτα, Άγιος Βασίλειος], δεν δικαιούται καν το ελαφρυντικό της άγνοιας. Ένας ακροδεξιός όπως ο κ. Ταλιαδώρος μπορεί να νοσταλγεί την τότε εισήγηση για «πραξικοπηματική ένωση», αλλά οι τέως αριστερίζοντες ποια δικαιολογία έχουν να κάνουν κριτική για την «ενωτική στροφή» του ΑΚΕΛ το 1949 -1958, αλλά να καμώνονται ότι δεν βλέπουν ότι η ένωση είχε ντυθεί πια νατοϊκά, διχοτομικά, ενώ συνέχιζε να είναι το ρητορικό εθνικιστικο παραλήρημα της ακροδεξιάς όπως και πριν; Θυμιζει ξέπλυμα...



    •  Μπα.. ανησυχούν μερικοί απορριπτικοί και εθνικόφρονες για το πόσος είναι πραγματικά ο πληθυσμός στην βόρεια Κύπρο; Απλό – στα πλαίσια της συμφωνίας που θα ολοκληρωνόταν στο Κραν Μοντανά, ο πληθυσμός ήταν περιορισμένος και θα αναλογούσε στη φόρμουλα 4 προς 1 που συμφωνήθηκε επι Χριστόφια – Ταλάτ. Αφού τώρα η συμφωνία αναιρέθηκε, καθώς ο Ανάστος σερνόταν να εκλιπαρεί ακροδεξιούς ψήφους για να επιστρέψει στο προεδρικό για το χατίρι και του δικηγορικού του γραφείου, ο πληθυσμός θα αυξάνεται με  νομιμοποιήσεις μεταναστών και εισαγωγές κοκ. Ποιός θα ρωτήσει πια τους ελληνοκυπρίους και γιατί να τους ρωτήσει όσο έχουν μια αναξιόπιστη και αφερέγγυα πολιτική ηγεσία; …Και όταν έρθει στην εξουσία ένας τουρκοκύπριος Ανάστος, θα πουν ότι ο πληθυσμός του είναι ακριβώς ο ίδιος με τους ελληνοκύπριους… Και ο τουρκικός στόλος θα κάνει περίπατο στην Λεμεσό, και θα στελλει φιλάκια στον Ανάστο και την φαμίλια για την εξυπηρέτηση… Δύσκολο να το καταλάβετε εθνικόφρονες; Τα ίδια και οι πρόγονοι σας στις 15 Ιουλίου του 74.. Ύστερα ήρθε η 20η Ιουλίου – και πάθατε αμνησία… J ..Αλλά ούτε τότε, ούτε τώρα θα τα καταφέρετε να μοιράσετε τον χώρο. Απλώς ευκολύνετε την Άγκυρα… Και την μετατόπιση της Κύπρου σε χώρο/χώρα με μουσουλμανικής καταγωγής πλειοψηφία. Απλή ανάγνωση αιτίων και συνεπειών…. Σε ένα δίκαιο κοσμο το τούρκικό κράτος πρέπει να στήσει ανδριάντα στην βλακεία σας…



    • Τα καζίνα είναι εκεί για να κοροϊδεύουν τα ψώνια που πιστεύουν στην «Θεά» τύχη. Ο ένας είναι «Θεός» [εις και μόνος και στις 3 εκδοχές του – εβραϊκή, χριστιανική, μουσουλμανική], τάχα μου, και το παίζει κρυφτούλι, ενώ οι οπαδοί γέμισαν με αίμα την περιοχή, σκοτώνοντας ο ένας τον άλλο για το αν έστειλε γιο ή τελευταίο προφήτη σαν γήινο εκπρόσωπο πριν 1500 με 2000 χρόνια…… Οι άλλοι πιστεύουν σε μια ανύπαρκτη Θεά [Τύχη] που μαζεύει λεφτά και τα μοιράζει στους ημέτερους ιδιοκτήτες, ενώ στα ψώνια μοιράζει τα ψίχουλα που αρκούν για να εθιστούν. Α ναι και ο Ανάστος έλεγε ότι θα έρθουν πλούσιοι και θα πάρουμε λεφτά… Εννοούσε το δικηγορικό γραφείο «χαζούληδες»..… Θα έρθει και η εποχή που θα γίνει μια έρευνα σε μερικά δικηγορικά γραφεία και μερικούς



    • Ο Αβέρωφ δήλωσε ότι τα κτήρια και η ιδιοκτησία του Συνεργατισμού δεν θα χαριστούν σε επιτήδειους – ενώ ακούγεται ότι ήδη πουλήθηκε μέρος της ιδιοκτησίας του Συνεργατισμού. Είπαμε – όταν ο Αβέρωφ λέει κάτι, συμβαίνει το ανάποδο. Αβερωφισμοί θα ονομάζεται στο μέλλον…



    •  Πουλώντας την Κύπρο…. Και επειδή φοβούνται τις αντιδράσεις για τις εκποιήσεις θα τις κάνουν ηλεκτρονικά; Η σούμα είναι ότι οι τράπεζες φούσκωσαν με ξένα κεφάλαια τα οποία ξέπλυναν την περίοδο 2000-10, και με αυτά λεφτά δέσμευσαν μια μεγάλη μερίδα κυπρίων με δάνεια, και μετά το 2010 αρχίζουν πια να πουλούν την κυπριακή γη, γιατί η αρχική εξάρτηση από τα κεφάλαια προς ξέπλυμα έγινε πια εξάρτηση από ξένους οίκους και ελέγχους… Και τώρα πια η γη θα ανήκει σε λίγο σε άλλους. Και οι πύργοι των κεφαλαίων προς ξεπλυμα θα βλέπουν τους ιθαγενεις από ψηλά σαν τα κορόιδα που άφησαν την γη τους να την πουλήσουν μερικοί δικηγοράκοι και μερικοί τραπεζίτες… τα ονόματα προσθέστε τα εσείς… Θέλει και άλλα ξεπουλήματα το ΔΝΤ…




    • Οι δανειολήπτες της μεσαίας και της εργατικής τάξης είναι ουσιαστικά αιχμάλωτοι πια του διεθνούς κεφαλαίου…. Και έχουμε εθνικόφρονες στην κυβέρνησης που ευκολύνει το ξεπούλημα της κυπριακής γης… αλλά ξεχάσαμε αυτοί είναι εθνικόφρονες άλλης χώρας όμως ζουν ανάμεσα μας… κάποτε η άλλη χώρα ήταν η Ελλάδα αλλά για τους ευέλικτους δικηγορους μας: «όπου κεφάλαιο πατρίδα»…



    •   Η Κυβέρνηση, όμως, δεν ασχολείται ούτε με το τουρκικό ναυτικό που μας περικυκλώνει και από τον τον νότο, ούτε με τον πληθυσμό την βόρεια Κύπρο, ούτε με την αποξένωση γης από τους κύπριους – ενδιαφέρεται μόνο για τα εισοδήματα και τις καρέκλες των ημέτερων την επόμενη περίοδο… Και όταν ξεσπάσει η οργή, θα λένε όπως και εκείνοι του 74 «μα εγώ δεν ξέρω… εν τζαι….»



    •  Στις διεθνείς ειδήσεις κυκλοφορεί η αναφορά για αναδυόμενη νέα συμμαχία Τουρκίας – Ιράν – ΚατάρΕμείς πάντως κάνουμε συμμαχίες με την Ιορδανία… Και ελπίζουμε ότι η εταιρεία του Κατάρ που εμπλέκεται στις γεωτρήσεις, θα μας αγαπά εμάς και όχι την Τουρκία την οποία στηρίζει η κυβέρνηση του εμιράτου… Πήγαμε από το καζαντί στο καζίνο, όσον αφορά του μηχανισμούς του τζόγου, αλλά η εξωτερική πολιτική της δεξιάς παραμένει σταθερή – θεάματα και ότι εξυπηρετεί τα ιδιαίτερα συμφέροντα μερικών, και who cares για την Κύπρο σαν χώρα. Εδώ μερίδα των ΜΜΕ περίμενε με λαγνεία να κανονίσει ο Ιγνατίου συνάντηση του Αναστασιάδη με τον Τραμπ για να πουληθεί θέαμα, την ίδια ακριβώς εποχή που η κυβέρνηση Τραμπ άνοιγε το κεφάλαια υφαρπαγής εδαφών με την «αναγνώριση» της κατοχής/προσάρτησης των υψωμάτων Γκολάν. Και υστέρα θα πάνε στον ΟΗΕ για να διαμαρτυρηθούν για τον κατοχή στην Κύπρο;


       

    •  Όταν η αντι-ρωσική υστερία λειτουργεί σαν ξέπλυμα του τοπικού εθνικισμού – από τις ΗΠΑ στην Κύπρο… Στις ΗΠΑ δημοσιοποιήθηκε το πόρισμα Mueller για την υποτιθέμενη «ρωσική ανάμειξη» στις εκλογές του 2016. Αποδείχτηκε ότι το όλο θέαμα που έστησαν τα ΜΜΕ ήταν μια ατεκμηρίωτη υστερία. Με πόσο πάθος όμως το πρόβαλε η πλειοψηφία των ΜΜΕ… Ήταν μια βλακώδης κίνηση των υποτιθέμενων φιλελεύθερων για να συσπειρώσουν μαζί τους, τους εθνικιστές συντηρητικούς, δείχνοντας τους, υποτίθεται, ότι ο Τραμπ ηταν «όργανο της Ρωσίας». Έτσι το πρόβλημα του Τραμπ δεν ήταν ότι ευνοούσε το κεφάλαιο, ότι υιοθετούσε εγκληματικές θέσεις για το κλίμα, ότι ενθάρρυνε τους ακροδεξιούς – μα ότι υπήρχε «ρωσική ανάμειξη». Και έτσι τώρα τα φιλελέ ΜΜΕ έμειναν ξεκρέμαστα.

      Οι συντηρητικοί και οι εθνικιστές έτσι και αλλιώς ποτέ δεν εγκατέλειψαν τον Τραμπ, και τώρα μάλιστα θα νοιώθουν και δικαιωμένοι… Αυτό είναι βέβαια μέρος της βαθιάς πολιτικό - πολιτιστικής ρήξης της αμερικάνικης κοινωνίας – αλλά η μετατροπή αυτής της αντιπαράθεσης σε απλοϊκή αντι-ρωσική υστερία λειτούργησε ουσιαστικά σαν ξέπλυμα…
      Έτσι πέρασαν στο ντούκου η στήριξη στο Ισραήλ σε βαθμό εξυπηρέτησης του Νετανιάχου, λες και η Ουάσιγκτον είναι πλέον εξαρτώμενη από το Τελ Αβίβ μέσω του ισραηλινού λόμπι. Όπως πέρασε στο ντούκου και η στήριξη στην Σαουδική Αραβία, η ανοχή της σφαγής στην Υεμένη, η απόπειρα πραξικοπήματος στην Βενεζουέλα [αρχικά μαλιστα οι φιλελέδες μέσα στο κλίμα της αντι-ρωσικης υστερίας [που ξεπλένονταν και σαν αντι-κομμουνιστική] φαίνονταν να είναι πρόθυμα φερέφωνα]… Γενικά [διεθνώς δηλαδή] φαίνεται ότι η αντι-ρωσική υστερία οδηγεί σε ξεπλυμα του τοπικού εθνικισμού.

      Τι μου θυμίζει…
      Φταίει η Ρωσία για την τουρκική εισβολή το 1974, έγραφε ένα κωμικό τοπικό πόνημα πριν λίγα χρονιά, γιατί δεν έκανε επέμβαση σε χώρο ελεγχόμενο [μετά την 15η Ιουλίου] από το ΝΑΤΟ [τέτοιο επίπεδο παραλογισμού και αχαπαροσύνης στην προσπάθεια προφοράς αντι-ρωσικής υστερίας] – και έτσι ξεπλένονται και η ΕΟΚΑ β και η χούντα και το ΝΑΤΟ που επέτρεψε και το πραξικόπημα που φαίνεται να συντόνισαν δυτικές μυστικές υπηρεσίες… Ή το 1964 φταίει η Σοβιετική Ένωση που στήριζε την ανεξαρτησία και όχι ο Γρίβας και η ακροδεξιά που ήθελαν κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και απόλυτο έλεγχο της Κύπρου από τους οπαδούς του Γρίβα, κλπ κλπ…



    • Ένα αριστούργημα σαρκασμού για τους ξεπλυμένους που πουλάνε το παρελθόν τους σαν είδος εκλιπαρείν…

      Μαρία Χρ. Δεισδαιμόνα:
      «Ευτυχώς μίλησε και ο Σενέρ Λεβέντ 5 λεπτά στο ΡΙΚ που θεώρησε σωστό να τα σπαταλησει για να μας πει, ότι και ο Μαρξ τόσο μίλησε στην τηλεόραση (σύμφωνα με το ανέκδοτο) για να ζητήσει συγνώμη από την εργατική τάξη για την ΕΣΣΔ.

      Ο Λεβέντ είναι ορίτζιναλ Αριστερός, αντισοβιετικος, αντί ακελικος, και ορίτζιναλ τουρκοκυπριος επειδή ζει στο βορρά.

      Οι Τουρκοκύπριοι που ζουν στον Νότο είναι φέικ τουρκοκύπριοι.

      Φαντάσου πόσο φέικ θα είναι οι μετανάστες στην Αγγλία, ας πούμε.

      Να κάμετε όλοι μαζί μια πλατφόρμα με τον Λάζαρο Μαύρο.

      Με αυτές και με άλλες μαλακίες περνούμε ευχάριστα τον χρόνο μας εδώ στο νησί.»



    •  Άτε να δούμε που εν να φκάλει τούτη η κρίση με το Brexit… Ένα δεδομένο είναι ξεκάθαρο. Αυτό που μερικοί νομίζουν ότι είναι απλά ένα βαρίδι από παρελθόν κυνηγά τους οπαδούς/ κατασκευαστές του σαν εφιάλτης… Αυτό είναι το «ιρλανδικό» ζήτημα [κατ’ αναλογία με το «κυπριακό»] και βρετανικός εθνικισμός…
      Το κεντρικό ζήτημα που κρατά την Βρετανία σε μια κατάσταση αδιέξοδου είναι το καθεστώς της βόρειας Ιρλανδίας. Η αδυναμία να χωριστεί ο γεωγραφικός χώρος της Ιρλανδίας παρα τα αίματα και τις  ανόητες συγκρούσεις με βάση τις διαφορετικές εκδοχές χριστιανικών τάσεων - καθολικών και προτεσταντών.
      Η Ιρλανδία δεν μπορεί να διαχωριστεί [ούτε από την ΕΕ γίνεται αποδεκτό αφού σε αυτήν συμμετέχει και η Δημοκρατία της Ιρλανδίας] αλλά οι ιρλανδοί φιλο-βρετανοί εθνικιστές [αν σας θυμίζει κάτι από τους τοπικούς μας εθνικισμούς που αγαπούν άλλη χώρα από την γη που πατούν] αρνούνται επίσης να δεχθούν το
      Brexit που σημαίνει εν δυνάμει σύνορο μεταξύ Ιρλανδίας και Βρετανίας.
      Έτα ούλλα πούκουπα τζιαμαί… Ανάλογα είσιεν πάθει τζαι η Ελληνικη εθνικοφροσύνη το 74 με την απόπειρα της να προσαρτήσει μέρος της Κύπρου, τζαι ανάλογα έπαθε τζαι ο κεμαλικός εθνικισμός στην Τουρκία που χρσιμοποιούσε την Κύπρο για εσωτερικά θεάματα… Άντε να δούμε τι λύση μπορεί να υπάρξει πλην Κόρμπυν. Τζαι αν επιλεγεί τζήνη, τότε θα δούμε τζαι το βαθύ κράτος να φκάλει σπασμούς... «δημοκρατικότητας»…



    • Βάσος Βασιλείου. Δεν σβήσαμε τα φώτα. Φοβούμαστε μην έρθουν από το κράτος να μας πάρουν και αυτά που δεν μας έκλεψαν μέχρι σήμερα και δεν τους δούμε. Εδώ έσβησε ολόκληρη η χώρα. Στο σκοτάδι όλα. Από το κυπριακό, τις συμμαχίες, μέχρι και την οικονομία, τα συμφέροντα, οι κουμπάροι, οι ημέτεροι, οι φίλοι, τα συμφέροντα. Στο διάολο, δεν έχω τύψεις



    • Ώστε τελικά το ΕΛΑΜ που πουλά εθνικιστικές κορώνες και ψευτομαγκιά φουσκωτών, όχι μόνο έχει ηγεσία που δεν υπηρέτησε την θητεία την οποία απαιτεί για τους άλλους, αλλά έχει και ένα τύπο του υποκόσμου σαν σημαντικό στέλεχος…
      Τι άλλο να περιμένεις βέβαια… Οπότε μένει να δούμε [σε εκλογικούς αριθμούς] πόσα ψώνια θέλουν να τους δουλεύουν δημοσιά με θεάματα τραμπουκισμού, ενώ στα παρασκήνια βολεύονται οι ημέτεροι..

      Ο γράφων δεν ήταν ποτέ υπερ της κήρυξης παράνομης καμίας πολιτικής οργάνωσης, και κατανοώ ότι είμαι σε μειοψηφία στο χώρο… Αλλά η βασική θέση ήταν και παραμένει. Αν κάποιοι συσπειρωθούν σε ένα μόρφωμα όπως το ΕΛΑΜ, τέτοιοι θα ήταν σε οποίο πολιτικό οργανισμό και αν ανήκαν. Το να απαγορευτεί νομικά κάτι, απλώς μετατοπίζεται το απωθημένο, και θα εκφραστεί η νεύρωση διαφορετικά… Θα πρέπει να αναμετρηθεί η κοινωνία με την ακροδεξιά. Σαν λόγο… Και σαν αντιπαράθεση - αν βγουν στους δρόμους όπως την 15 Ιουλίου σαν όργανα [γιατί αυτοί είναι οι αυθεντικοί ιδεολογικοί απόγονοι της ΕΟΚΑ β]… Και όχι να χρησιμοποιούν αυτήν την νεύρωση μερικοί άλλοι για να διαχέουν υστερία στην κοινωνία εκλιπαρώντας τους ψήφους τους. Ιδου την κατάντια της ΕΔΕΚ…

      Η ακροδεξιά ήταν και είναι δεκανίκι της εξουσίας του βαθέως κράτους – όπως ήταν ο Πολύκαρπος Ιωαννίδης και οι θεσμοί που στήριζαν την ακροδεξιά πριν το 74 – και εξωτερικών επιχορηγήσεων…

      Άντε να δούμε και πόσους θα μαντρίσει στις ευρωεκλογές το παραμαγαζο.. Μπροστά στις αποκαλύψεις για την ηγεσία θα μας πουν άραγε και αυτοί ότι είναι «πολυσυλλεκτικοί»;

      Διότι υπήρξαν και υπαρχουν και αυτοί που χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν την νεύρωση για τις καρέκλες τους… Οπότε το θέατρο σκιών, ας αποκτήσει τουλάχιστον λίγο φως στα παρασκήνια..




    • Όπως είπεν τζαι η σοφή στετέ πριν λλιον τζαιρό στην κάμερα του ΡΙΚ: «Εγκλωβισμένοι εσείς είσαστεν… ποτζιεί..» Κοίτα να δεις που στο «ψευδοκράτος» κοκ ο συνεργατισμός υπάρχει ακόμα… Αλλά στο «κανονικό» κράτος τον έκαναν σάντουιτς οι ημέτεροι για να στηρίξουν μια ημέτερη τράπεζα και να παρέχουν καρέκλες εξυπηρετησεις και κεφάλαια σε ημέτερους…