One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

· Στην αντιπαράθεση Αναστασιάδη – Παράσχου, η νίκη του δεύτερου στην εικόνα της κοινής γνώμης, ή, όπως το έθεσε η Χ. Χατζηδημητρίου, η τά

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Στην αντιπαράθεση Αναστασιάδη – Παράσχου, η νίκη του δεύτερου στην εικόνα της κοινής γνώμης, ή, όπως το έθεσε η Χ. Χατζηδημητρίου, η τάτσα που θα μείνει για πάντα στον Αναστασιάδη, πηγάζει που μια απλή σύγκριση:

O Παράσχος τόλμησε να ρισκάρει την δουλειά του [που ήταν υψηλόμισθη] για να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια τζαι την ιστορία του, ενώ ο Αναστασιάδης το μόνο που κάμνει είναι να πετάσσει διακηρύξεις με τις οποίες γελούν ή χαμογελούν συγκαταβατικά όλοι πκιον, ενώ στην πραγματικότητα αγωνίζεται με νύχια και δόντια [και τα εξερτωμενα ΜΜΕ] να εμποδίσει την έρευνα του Ελεγκτή. Τρέμει δηλαδή την αλήθεια, ενώ ο Παράσχος ρίσκαρε για αυτήν..

https://www.philenews.com/f-me-appose/arthra-apo-f/article/1102636/i-tatsa-emeine

 

Ενάντια στην διχοτόμηση που εκτρέφει ο φασισμός - αλλα τζαι η διαπλοκή – βόρεια τζαι νότια. ώμο με ώμο

By Δέφτερη Ανάγνωση



Ενάντια στην διχοτόμηση που εκτρέφει ο φασισμός - αλλα τζαι η διαπλοκή

– βόρεια τζαι νότια.

ώμο με ώμο

[από παρέμβαση της πολυκοινοτικής ομάδας «Αυλή» πάνω τζαι κάτω που τα τείχη τζαι που τες δκυό πλευρές της διαχωριστικής γραμμής που ενδυναμώνουν Αναστασιάδης τζαι Τατάρ]

https://voiceoftheisland.com.cy/138514/






· Τα ενδεχομενα υλικά συμφέροντα πίσω από την στροφή μερίδας της δεξιάς [πολιτικής-οικονομικής-μιντιακής κοκ] προς την διχοτόμηση. Ο Χ.

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Τα ενδεχομενα υλικά συμφέροντα πίσω από την στροφή μερίδας της δεξιάς [πολιτικής-οικονομικής-μιντιακής κοκ] προς την διχοτόμηση. Ο Χ. Γεωργιάδης, ο Δ. Διονυσίου και η απόπειρα κανoνικοποίησης του σεναρίου δυο κρατών.

Στην εξαιρετική του ανάλυση « Ο Ντενκτάς στο Νότο»  ο Γ. Ιωάννου έθεσε για πρώτη φορά το ερώτημα για τις υλικές [οικονομικές αλλά και μορφών εξουσίας] δυναμικές που ωθούν ή προωθούν προς την διχοτόμηση ανάμεσα στους ελληνοκύπριους.

Η κατάσταση της προηγουμένης εβδομάδας ήταν ενδιαφέρουσα όσον αφορά τα τεκμήρια. Μετά από την ομολογία του αρχιεπίσκοπου ότι ο Αναστασιάδης δοκίμασε και μαζί του την εισήγηση για δυο κράτη, ο Ανάστος είπε «μα εγώ εν τζαι..», τζαι την επόμενη Κυριακή δυο εκπροσωποι της δεξιάς [που «πρόκοψε» πολλαπλά τούτην τη δεκαετία…J] βγήκαν σεργιάνι να ξεπλύνουν κάπως το νέο αδιέξοδο του Αναστασιάδη. Την ταύτιση των δυο κειμένων δεν την πρόσεξε κάποιος ουδέτερος αλλά κάποιος που είχε στο παρελθόν συνεργαστεί με την δεξιά, ο Μ. Παπαπέτρου, ο οποίος σε μια απάντηση του στον Χ. Γεωργιάδη, ανάφερε και τον Διονυσίου: «Το περίεργο είναι ότι την ίδια μέρα ο Διονύσης Διονυσίου, με άρθρο του στον Πολίτη, ουσιαστικά λανσάρει και εκείνος τα δύο κράτη, διανθισμένα με καμπόσα στοιχεία απο το τελευταίο βιβλίο του Πόλυ Πολυβίου για την λύση του κυπριακού κατά φάσεις και τμηματικά.»

Για να δούμε λοιπόν τα ατομα σαν ενδεικτικά σχέσεων εξουσίας και διασταυρώσεων συμφερόντων.

Χ. Γεωργιάδης. Τέως υπουργός οικονομικών που στήριξε τις δυο εναπομείνασες τράπεζες με κυπριακή καταγωγή έστω [αφου η ιδιοκτησια είναι πια σε μεγαο βαθμο ξενων μεγαλομετοχων] – και διάλυση του Συνεργατισμου [με παρατυπες διαδικασιες διαπλοκης όπως εδειξε η σχετικη ερευνα]  για να στηριχθει [όπως φάνηκε] η Ελληνικη Τράπεζα την οποία φαίνεται να ελέγχει ο  ΔΗΣΥ και ημέτερα του συμφέροντα [όπως της Logicom]. Η θητεία του ως υπουργός εμοιαζε με σύμβολο ημετεροκρατίας – απέκτησε το παρατσούκλι  «ο συμμαθητής» με την τάση του να διορίζει συμμαθητές/τριες του σε πόστα ασχέτως γνώσεων, επάρκειας, νομικής κατάστασης κοκ..



Δ. Διονυσίου που λανσάρει ιδέες του Πολυβίου, ο  οποίος φέρεται να είναι κομβικός παίκτης στα συμφέροντα της Τράπεζας Κύπρου. Ο κ. Διονυσίου ο ίδιος αναφέρθηκε σε δικαστική διαδικασία ότι είχε εμπλοκή στην διαδικασία πληροφόρησης αρθρογράφου [του Μ. Ολύμπιου] του Πολίτη ότι θα του έκοβαν [λογόκριναν δηλαδή] κείμενα διότι η Τράπεζα Κύπρου δεν θα έδινε ένα διαφημιστικό πακέτο 50,000 ευρώ στον Πολιτη – τους απειλουσε από ότι φαινεται η Τραπεζα και εκοψαν κριτικο σχολιογραφο.. Είναι ίσως η πιο τεκμηριωμένη [και με δικαστική μαρτυρία] σχέσης εξάρτησης ΜΜΕ και τραπεζιτικών συμφερόντων. Ο κ. Διονυσίου έχει οικογενειακές σχέσεις με τον κ. Νικολάτο, ο οποίος ψηφισε για την αποφυλάκιση του επικεφαλής της Τράπεζας Κύπρου, του Α. Ηλιαδη,  μετά την καταδίκη του [αργότερα δημοσιοποιηθηκε οτι ο κ. Νικολάτος είχε ευνοηθεί οικονομικά από την Τράπεζα Κύπρου]. Ευρυτερα ο κ. Διονυσίου έχει καθοριστικό ρόλο στον Πολίτη, ο οποίος στήριξε τον Αναστασιάδη και στις 2 προεδρικές εκλογές.

Ιδού πώς φαινεται να λανσάρεται η διχοτόμηση/δυο κρατη ως παραχώρηση της βόρειας Κύπρου στην Τουρκία: Πρώτα ξεχνάς γιατί επιλέγηκε [και από Κληρίδη] η διζωνική – [όπως για να κλείσει το βόρειο σύνορο και να βρεθούν τρόποι συνεννόησης των κυπρίων]. Μετα οι κοινότητες ταυτίζονται μόνο με τις εθνικιστικές θέσεις [«δεν θα δεχθεί η Τουρκία», «δεν θα αναγνωριστούν ίσα δικαιώματα»] για να βάλει, ο αρθρογραφος, την λυση των δυο κρατών στο τραπέζι. Προσέξετε το κολπάκι με το οποίο αποδίδει στους τουρκοκύπριους την θέση ότι δεν θα αναγνωριστούν τα δικαιώματα τους – ξηχάνωντας να διευκρινίσει ότι η πολιτική ισότητα ήταν αναγνωρισμένη μέχρι που ο πρόεδρος, τον οποίο στήριξε η εφημερίδα του Διονυσίου, άρχισε να την αμφισβητεί και προκλητικά μάλιστα όπως με την θέση ότι οι τ/κ δεν πρέπει να έχουν λόγο για το φυσικό αέριο… Ή να θυμηθούμε την θερμή υποδοχή της επιχειρησης ΜΜΕ, Πολιτης λτδ, στον Αναστασιάδη όταν γύρισε χωρίς λύση τζαι με ναυάγιο οπό Κραν Μοντανά;..

Ουσιαστικά, ο Διονυσίου φαινεται να προσπαθει να οικοδομησει ένα κουτοπονηρο ρητορικο κόλπο – παρουσιάζει τις εθνικιστικές θέσεις σαν το αδιέξοδο να συνεννοηθούν οι δυο κοινότητες, για να λογοκρίνει ότι είναι ο εθνικισμός που ο ίδιος συγκαλύπτει και εξέλεξε, που οδηγεί στην αντιπαράθεση [όπως με την εκλογή Τατάρ].. Η ρητορικη του εθνικισμου σπρώχνει τα δεδομένα στο αδιέξοδο για να εμφανιστεί ο κάθε Διονυσίου, σαν κατά φαντασια, διαιτητης ο οποιος θα το παίξει άσπρο-μαύρο άρα.. Ας πάρει η Τουρκια τη βόρεια Κύπρο. Για να τρώνε οι ημέτεροι στον νότο ακόμα λίγο;.. :)

Ο Πολίτης, τελικά,  φαινεται ότι ήταν μια εφημερίδα του κατεστημένου της δεξιάς – τζαι έσυρνε λλίην χρυσόσκονη αριστερίζουσα για να αιχμαλωτίσει τζαι αριστερούς. Τώρα βέβαια αγωνίζεται να συγκρατήσει όσους δεξιούς του έμειναν, προσφέροντας και πάλι υπηρεσίες στο καθεστως  – πολεμώντας τον Γενικό Ελεγκτή..

Ιδού λοιπόν τα κουτοπόνηρα κόλπα για να ξεπλύθουν μέσα από το απλοϊκές ανοησίες τύπου άσπρο-μαύρο, τα δυο κράτη..

 «Γιατί κατά φάσεις υλοποίηση; Διότι θα εξαλείψει τη δυσπιστία όλων των πλευρών. Οι Ελληνοκύπριοι υποστηρίζουν ότι η Τουρκία δεν θα υλοποιήσει ποτέ τη λύση που θα υπογράψουμε. Οι Τουρκοκύπριοι ισχυρίζονται ότι δεν θα τους αναγνωρίσουμε ποτέ ως κοινότητα με ίσα πολιτικά δικαιώματα. Μια λύση κατά φάσεις ίσως λοιπόν να αποτελεί απάντηση για την τελική λύση. Είτε αυτή είναι λύση ομοσπονδίας, είτε λύση δύο κρατών.

Αν πούμε όχι τότε ο καθένας παίρνει τον δικό του δρόμο…»

https://politis.com.cy/apopseis/sfairika/i-pentameris-kai-mia-stratigiki-symfonia/




· Και ο Παπαπέτρου ήταν και κυβερνητικός εκπρόσωπος του Κληρίδη. Κάτι ξέρει λογικα από τα ρητορικά κλωθογυρίσματα της συναγερμικής μά?

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Και ο Παπαπέτρου ήταν και κυβερνητικός εκπρόσωπος του Κληρίδη. Κάτι ξέρει λογικα από τα ρητορικά κλωθογυρίσματα της συναγερμικής μάντρας..

Michalis Papapetrou

ΓΙΑ ΤΟΝ κ. ΧΑΡΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ. Μια οφειλόμενη απάντηση.

Πριν ακόμα στεγνώσει το σάλιο απο τις διαψεύσεις του Προέδρου και του Κυβερνητικού Εκπροσώπου στα όσα απεκάλυψε ο Αρχιεπίσκοπος για τα δύο κράτη, άρχισαν τα κελαηδήματα. Τις κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις του Ν. Αναστασιάδη, πως ποτέ δεν μίλησε για δύο κράτη και πως αυτά τα διαδίδουν ο κακός Άιντε, διάφοροι ψεύτες απο τον χώρο της αντιπολίτευσης και κάποιοι άνοες, που άλλα τους έλεγε και άλλα καταλάβαιναν, ακολούθησε,την περασμένη Κυριακή, ο στενός συνεργάτης του Προέδρου Χάρης Γεωργιάδης, που με άρθρο του στην Καθημερινή, επαναφέρει την λύση των δύο κρατών, την οποία βαφτίζει « νέο ρεαλισμό». Προφανώς για να μην μας πέσει βαρετή. Το περίεργο είναι ότι την ίδια μέρα ο Διονύσης Διονυσίου, με άρθρο του στον Πολίτη, ουσιαστικά λανσάρει και εκείνος τα δύο κράτη, διανθισμένα με καμπόσα στοιχεία απο το τελευταίο βιβλίο του Πόλυ Πολυβίου για την λύση του κυπριακού κατά φάσεις και τμηματικά. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι υποκρύβεται πίσω απο αυτή την αρθρογραφία, αλλά ο Διονύσης με το χθεσινό του άρθρο, συγκρούεται με την κριτική που, πολύ σωστά εδώ και πολύ καιρό, άσκησε στον Πρόεδρο. Οσον αφορά τον Χάρη Γεωργιάδη, αρμόδιος να μας διευκρινίσει τι συμβαίνει, είναι ο Αβέρωφ Νεοφύτου, γιατί άλλα νομίζαμε ότι πρεσβεύει ο ΔΗΣΥ και άλλα διαβάζουμε απο τον Αν. Πρόεδρο του.

Λίγα λόγια για το άρθρο του Χ. Γεωργιάδη.

Είναι φανερή η προσπάθεια του να εμπλέξει τον Γλαύκο Κληρίδη στους διχοτομικούς του ακροβατισμούς. Εγώ καταθέτω την δική μου μαρτυρία, ότι ο Γλ. Κληρίδης θεωρούσε την διχοτόμιση ως την καταστροφή της Κύπρου. Και αντιτάχθηκε σθεναρά, στις συνομιλίες με τον Ντεκτάς σε μια τέτοια λύση. Πίστευε, και σωστά, πως τα δύο κράτη δημιουργούν ένα τεράστιο σύνορο με την Τουρκία , που θα διασχίζει την Κύπρο και θα φέρει την Τουρκία μέχρι την οδό Λήδρας και που θα αποτελεί μόνιμη εστία έντασης και προστριβών, και θα δημιουργεί τεράστιους κινδύνους για την Κύπρο. Οταν ο Κληρίδης εισηγήθηκε αποδοχή της ομοσπονδίας στην Αργώ, ήταν γιατί ήθελε να αποφύγει την διχοτόμιση, που μετα την εισβολή φάνταζε απειλητική και την οποία θεωρούσε ως τον μέγιστο κίνδυνο. Ολα αυτά είναι καλά γνωστά στα στελέχη του ΔΗΣΥ και το Προεδρικο. Ο λόγος, λοιπόν, που προτάσσουν τον Κληρίδη, είναι για να δημιουργήσουν μια γραμμή κάλυψης και να προσδώσουν στην ακραία και επικίνδυνη εισήγηση τους, τον μανδύα του ρεαλισμού και της λογικής.

Ο Χάρης Γεωργιάδης μας παρουσιάστηκε και ως υποστηρικτής των δήθεν τριών σχολών σκέψης στο κυπριακό. Τους ακραίους, που απορρίπτουν τα πάντα, τους ενδοτικούς, που αποδέχονται ότι θέλει η Τουρκία και τους αγωνιστές που ακολουθούν τον τρίτο δρόμο για να σώσουν την Κύπρο. Η πατρότητα αυτής της αβάσιμης και γεμάτης σκοπιμότητες, θεωρίας ανήκει στον Νίκο Κατσουρίδη και είναι ενδιαφέρον, που τώρα την υιοθετεί ο Αν. Πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Αυτή είναι η σανίδα κύκλων, και στα δύο μεγάλα κόμματα, που στον βωμό ιδεοληψιών, αντιμάχονται την συμπόρευση ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ για λύση του κυπριακού. Κάτι που, αν δεν επιτευχθεί, λύση δεν μπορεί να υπάρξει. Κατα την διάρκεια της τελευταίας προσπάθειας του ΓΓ , και τις συνομιλίες με τον Ακκιντζί, μέχρι και πριν ένα χρόνο, το ΑΚΕΛ ανταποκρίθηκε θετικά σ αυτή του την υποχρέωση. Οι θεωρίες, όμως του Χάρη Γεωργιάδη, δημιουργούν αμφιβολίες για το τι σκέφτονται γι αυτό το θέμα στην Πινδάρου.

Ισχυρίζεται ο κ. Γεωργιάδης ότι χάθηκαν ευκαιρίες με ευθύνη της Τουρκίας. Εμείς κάναμε απλώς μερικά λάθη. Η απόρριψη του Σχεδίου Αναν έγινε λόγω Τουρκίας? Η αποτυχία να κλειδώσει το εδαφικό, όταν στο Μον Πελεράν, ο Ακκιντζί μας πρότεινε Μόρφου και την Αμμόχωστο και η διαφορά μας ήταν το 1%, οφείλεται στην Τουρκία? Η μήπως στον Πρόεδρο μας, που σηκώθηκε και έφυγε απο τις συνομιλίες, διότι τάχατες του ζήτησε ο Αντρος Κυπριανού να συζητηθεί πρώτα το εδαφικό στο Εθνικό Συμβούλιο , πριν απαντήσουμε στην τουρκική πλευρά. Κάτι που ο ΓΓ του ΑΚΕΛ διέψευσε επανειλημμένα. Οσο για το Κρανς Μοντανά, διαβάστε τις Εκθέσεις του ΓΓ και θα καταλάβετε. Αθωώνει και επαινεί την Τουρκία και κατακρίνει την στάση του Προέδρου. Ασφαλώς και η Τουρκία έχει ευθύνες, τις περισσότερες. Ομως και εμείς ας μην το παίζουμε αθώες περιστερές.

Σε μια εποχή που ο Πρόεδρος αγωνίζεται να πείσει και εντος και εκτός, ότι μόνη εφικτή λύση είναι η ομοσπονδία, τι θα πρέπει να σκεφτούν οι τούρκοι, όταν ακούν τον Αρχιεπίσκοπο και τον Χάρη Γεωργιάδη? Οταν ακούν όλους αυτούς που καλύπτουν τον Αναστασιάδη και συμπεριφέρονται ως να μην συμβαίνει τίποτε περίεργο. Σ αυτούς τους τελευταίους πρωτοστατούν οι εξτρεμιστές του ενδιάμεσου χώρου. Μήπως τους στέλλουμε το μύνημα να κάνουν υπομονή και όπου νάναι θα αποδεχτούμε τις επιδιώξεις τους?

Ο Χ. Γεωργιάδης θεωρεί ότι η Τουρκία ακολουθεί μια αναθεωρητική και συγκρουσιακή πολιτική. Η διάγνωση είναι σωστή. Το λάθος του είναι ότι η θεραπεία δεν είναι η διχοτόμιση, αλλά η Λύση της ΔΔΟ. Οταν όμως ο Νίκος Αναστασιάδης, όπως και ο Χ. Γεωργιάδης, δεν έχουν χωνέψει την πολιτική ισότητα, για ποιά ΔΔΟ και για ποιές εξελίξεις μπορούμε να μιλούμε?

Του Μιχάλη Παπαπέτρου

· Τα ενδεχομενα υλικά συμφέροντα πίσω από την στροφή μερίδας της δεξιάς [πολιτικής-οικονομικής-μιντιακής κοκ] προς την διχοτόμηση. Ο Χ.

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Τα ενδεχομενα υλικά συμφέροντα πίσω από την στροφή μερίδας της δεξιάς [πολιτικής-οικονομικής-μιντιακής κοκ] προς την διχοτόμηση. Ο Χ. Γεωργιάδης, ο Δ. Διονυσίου και η απόπειρα κανoνικοποίησης του σεναρίου δυο κρατών.

Στην εξαιρετική του ανάλυση « Ο Ντενκτάς στο Νότο»  ο Γ. Ιωάννου έθεσε για πρώτη φορά το ερώτημα για τις υλικές [οικονομικές αλλά και μορφών εξουσίας] δυναμικές που ωθούν ή προωθούν προς την διχοτόμηση ανάμεσα στους ελληνοκύπριους.

Η κατάσταση της προηγουμένης εβδομάδας ήταν ενδιαφέρουσα όσον αφορά τα τεκμήρια. Μετά από την ομολογία του αρχιεπίσκοπου ότι ο Αναστασιάδης δοκίμασε και μαζί του την εισήγηση για δυο κράτη, ο Ανάστος είπε «μα εγώ εν τζαι..», τζαι την επόμενη Κυριακή δυο εκπροσωποι της δεξιάς [που «πρόκοψε» πολλαπλά τούτην τη δεκαετία…J] βγήκαν σεργιάνι να ξεπλύνουν κάπως το νέο αδιέξοδο του Αναστασιάδη. Την ταύτιση των δυο κειμένων δεν την πρόσεξε κάποιος ουδέτερος αλλά κάποιος που είχε στο παρελθόν συνεργαστεί με την δεξιά, ο Μ. Παπαπέτρου, ο οποίος σε μια απάντηση του στον Χ. Γεωργιάδη, ανάφερε και τον Διονυσίου: «Το περίεργο είναι ότι την ίδια μέρα ο Διονύσης Διονυσίου, με άρθρο του στον Πολίτη, ουσιαστικά λανσάρει και εκείνος τα δύο κράτη, διανθισμένα με καμπόσα στοιχεία απο το τελευταίο βιβλίο του Πόλυ Πολυβίου για την λύση του κυπριακού κατά φάσεις και τμηματικά.»

Για να δούμε λοιπόν τα ατομα σαν ενδεικτικά σχέσεων εξουσίας και διασταυρώσεων συμφερόντων.

Χ. Γεωργιάδης. Τέως υπουργός οικονομικών που στήριξε τις δυο εναπομείνασες τράπεζες με κυπριακή καταγωγή έστω [αφου η ιδιοκτησια είναι πια σε μεγαο βαθμο ξενων μεγαλομετοχων] – και διάλυση του Συνεργατισμου [με παρατυπες διαδικασιες διαπλοκης όπως εδειξε η σχετικη ερευνα]  για να στηριχθει [όπως φάνηκε] η Ελληνικη Τράπεζα την οποία φαίνεται να ελέγχει ο  ΔΗΣΥ και ημέτερα του συμφέροντα [όπως της Logicom]. Η θητεία του ως υπουργός εμοιαζε με σύμβολο ημετεροκρατίας – απέκτησε το παρατσούκλι  «ο συμμαθητής» με την τάση του να διορίζει συμμαθητές/τριες του σε πόστα ασχέτως γνώσεων, επάρκειας, νομικής κατάστασης κοκ..

Δ. Διονυσίου που λανσάρει ιδέες του Πολυβίου, ο  οποίος φέρεται να είναι κομβικός παίκτης στα συμφέροντα της Τράπεζας Κύπρου. Ο κ. Διονυσίου ο ίδιος αναφέρθηκε σε δικαστική διαδικασία ότι είχε εμπλοκή στην διαδικασία πληροφόρησης αρθρογράφου [του Μ. Ολύμπιου] του Πολίτη ότι θα του έκοβαν [λογόκριναν δηλαδή] κείμενα διότι η Τράπεζα Κύπρου δεν θα έδινε ένα διαφημιστικό πακέτο 50,000 ευρώ στον Πολιτη – τους απειλουσε από ότι φαινεται η Τραπεζα και εκοψαν κριτικο σχολιογραφο.. Είναι ίσως η πιο τεκμηριωμένη [και με δικαστική μαρτυρία] σχέσης εξάρτησης ΜΜΕ και τραπεζιτικών συμφερόντων. Ο κ. Διονυσίου έχει οικογενειακές σχέσεις με τον κ. Νικολάτο, ο οποίος ψηφισε για την αποφυλάκιση του επικεφαλής της Τράπεζας Κύπρου, του Α. Ηλιαδη,  μετά την καταδίκη του [αργότερα δημοσιοποιηθηκε οτι ο κ. Νικολάτος είχε ευνοηθεί οικονομικά από την Τράπεζα Κύπρου]. Ευρυτερα ο κ. Διονυσίου έχει καθοριστικό ρόλο στον Πολίτη, ο οποίος στήριξε τον Αναστασιάδη και στις 2 προεδρικές εκλογές.

Ιδού πώς φαινεται να λανσάρεται η διχοτόμηση/δυο κρατη ως παραχώρηση της βόρειας Κύπρου στην Τουρκία: Πρώτα ξεχνάς γιατί επιλέγηκε [και από Κληρίδη] η διζωνική – [όπως για να κλείσει το βόρειο σύνορο και να βρεθούν τρόποι συνεννόησης των κυπρίων]. Μετα οι κοινότητες ταυτίζονται μόνο με τις εθνικιστικές θέσεις [«δεν θα δεχθεί η Τουρκία», «δεν θα αναγνωριστούν ίσα δικαιώματα»] για να βάλει, ο αρθρογραφος, την λυση των δυο κρατών στο τραπέζι. Προσέξετε το κολπάκι με το οποίο αποδίδει στους τουρκοκύπριους την θέση ότι δεν θα αναγνωριστούν τα δικαιώματα τους – ξηχάνωντας να διευκρινίσει ότι η πολιτική ισότητα ήταν αναγνωρισμένη μέχρι που ο πρόεδρος, τον οποίο στήριξε η εφημερίδα του Διονυσίου, άρχισε να την αμφισβητεί και προκλητικά μάλιστα όπως με την θέση ότι οι τ/κ δεν πρέπει να έχουν λόγο για το φυσικό αέριο… Ή να θυμηθούμε την θερμή υποδοχή της επιχειρησης ΜΜΕ, Πολιτης λτδ, στον Αναστασιάδη όταν γύρισε χωρίς λύση τζαι με ναυάγιο οπό Κραν Μοντανά;..

Ουσιαστικά, ο Διονυσίου φαινεται να προσπαθει να οικοδομησει ένα κουτοπονηρο ρητορικο κόλπο – παρουσιάζει τις εθνικιστικές θέσεις σαν το αδιέξοδο να συνεννοηθούν οι δυο κοινότητες, για να λογοκρίνει ότι είναι ο εθνικισμός που ο ίδιος συγκαλύπτει και εξέλεξε, που οδηγεί στην αντιπαράθεση [όπως με την εκλογή Τατάρ].. Η ρητορικη του εθνικισμου σπρώχνει τα δεδομένα στο αδιέξοδο για να εμφανιστεί ο κάθε Διονυσίου, σαν κατά φαντασια, διαιτητης ο οποιος θα το παίξει άσπρο-μαύρο άρα.. Ας πάρει η Τουρκια τη βόρεια Κύπρο. Για να τρώνε οι ημέτεροι στον νότο ακόμα λίγο;.. :)

Ο Πολίτης, τελικά,  φαινεται ότι ήταν μια εφημερίδα του κατεστημένου της δεξιάς – τζαι έσυρνε λλίην χρυσόσκονη αριστερίζουσα για να αιχμαλωτίσει τζαι αριστερούς. Τώρα βέβαια αγωνίζεται να συγκρατήσει όσους δεξιούς του έμειναν, προσφέροντας και πάλι υπηρεσίες στο καθεστως  – πολεμώντας τον Γενικό Ελεγκτή..

Ιδού λοιπόν τα κουτοπόνηρα κόλπα για να ξεπλύθουν μέσα από το απλοϊκές ανοησίες τύπου άσπρο-μαύρο, τα δυο κράτη..

 «Γιατί κατά φάσεις υλοποίηση; Διότι θα εξαλείψει τη δυσπιστία όλων των πλευρών. Οι Ελληνοκύπριοι υποστηρίζουν ότι η Τουρκία δεν θα υλοποιήσει ποτέ τη λύση που θα υπογράψουμε. Οι Τουρκοκύπριοι ισχυρίζονται ότι δεν θα τους αναγνωρίσουμε ποτέ ως κοινότητα με ίσα πολιτικά δικαιώματα. Μια λύση κατά φάσεις ίσως λοιπόν να αποτελεί απάντηση για την τελική λύση. Είτε αυτή είναι λύση ομοσπονδίας, είτε λύση δύο κρατών.

Αν πούμε όχι τότε ο καθένας παίρνει τον δικό του δρόμο…»

https://politis.com.cy/apopseis/sfairika/i-pentameris-kai-mia-stratigiki-symfonia/



Όσοι πιστεύουν ότι οι θέσεις του Αβέρωφ στο Κυπριακό διαφέρουν από αυτές του προέδρου, καλά κάνουν να ξυπνήσουν. Τον ΔΗΣΥ δεν τον ενδιαφέρε

By Δέφτερη Ανάγνωση



Μιχαλακης Σαββιδης

Όσοι πιστεύουν ότι οι θέσεις του Αβέρωφ στο Κυπριακό διαφέρουν από αυτές του προέδρου, καλά κάνουν να ξυπνήσουν.

Τον ΔΗΣΥ δεν τον ενδιαφέρει ποια η λύση του Κυπριακού. Ρε δεν πάει να είναι Σειχάτο, Εμιράτο, Βασιλευόμενος ζουρλομανδύας, Δεσποτάτο, ΔΔΟ, τριπλή η τετραπλή ομοσπονδία! Φτάνει η λύση που θα προκύψει να μην επηρεάζει κατά ένα ιώτα, την ανεξέλεγκτο έλεγχο τους πάνω στους ιθαγενείς. Που ήταν και η καρδιά της μη λύσης του προβλήματος από το 1955.

Τα μασημένα λόγια του Αβέρωφ σε συνεντεύξεις, δεν είναι τίποτα άλλο παρα να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια (χωρίς να δίνει αυτή την εντύπωση) αφού κατάλαβε ότι το καράβι της διακυβέρνησης Αναστασιάδη μπάζει νερά από παντού. Έρχονται εκλογές σου λέει και δεν θα πληρώσω εγώ τις επιλογές του προέδρου.

Δεν ανησυχούμε κ. Αβέρωφ. Με καραβοκύρη εσένα και με πλοηγούς τον Κυπριανού και Δίπλαρο, η χώρα μας δει ακόμα πιο λαμπρές μέρες. Σε άλλη χώρα δεν θα σου έδιναν σκούπα να καθαρίζεις τους δρόμους. Όχι να δίνεις συνεντεύξεις σε κανάλια.


Ακουσα την συνέντευξη του Αβέρωφ στο ΡΙΚ, δεν ξέρω γιατί έκανα αυτή την βλακεία. Με πόση μαεστρία πλάσαρε τον νέο ρεαλισμό, την διχοτόμηση. 4

By Δέφτερη Ανάγνωση


Τony Angastiniotis
Ακουσα την συνέντευξη του Αβέρωφ στο ΡΙΚ, δεν ξέρω γιατί έκανα αυτή την βλακεία. Με πόση μαεστρία πλάσαρε τον νέο ρεαλισμό, την διχοτόμηση. 4 το πρωί και περιφέρομαι σαν την άδικη κατάρα μέσα στο σπίτι. Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Το μυαλό μου δεν ησυχάζει. Τόσοι κόποι, αγώνες, κινήματα ειρήνης, αρθογραφίες, παρακολουθήσεις τηλεφώνων, απειλές, εκφοβισμοί φτυσίματα, διώξεις, δικαστήρια, κινδύνεψαν οι ζωές μας, οι οικογένειας μας , μας φώναξαν προδότες, πατριδοκάπηλους… και στο τέλος συνειδητοποιείς πως το Πραξικόπημα που ξεκίνησε στις 15ης Ιουλίου 1974 δεν απέτυχε, τώρα έφτασε στην κορύφωση του.

Πάνω σε ποιο μαξιλάρι θα μπορούσε να αναπαυθεί το κεφάλι μου, βλέποντας την πατρίδα να βουλιάζει στην ηδονή του κάθε άστοχου πολιτικάντη που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι ο αθέμιτος πλουτισμός. Εσύ Αβέρωφ, δεν ξέρεις τι θα πει ξεριζωμός. Να είσαι παιδάκι του δημοτικού και να σε βάζουν σε ένα ταξί βιαστικά με μια βαλίτσα στο χέρι και να έχουν ασπρίσει τα μαλλιά σου κι ακόμα να θυμάσαι το χρώμα που είχε το ταξί. Δεν ονειρεύτηκες ποτέ πως θα ξυπνήσεις ένα πρωί στην Αμμόχωστο και θα αρπάξεις τα παιδιά σου να τρέξεις για μπάνιο στην Χρυσή Ακτή.

Είσαι ακατάλληλος για πολιτικός, είσαι ακατάλληλος για να αποφασίζεις την μοίρα μας, όπως ακατάλληλος είναι και ο φίλος σου ο Νίκος. Άκουσα τι λες στην παρέα σου… ότι το Κυπριακό είναι όπως δυο ενωμένες κατοικίες που απλώς πρέπει να τα βρουν οι ιδιοκτήτες στα κοινόχρηστα... κι όσο κι αν δοκίμασες απόψε (ψες), να παίξεις με τις λέξεις άκουγα τα ανείπωτα στις ανάσες σου…


Καταγραφές Μάρτης 2018-1

By gregoris

1/3/2018

Ο μαθητευόμενος μάγος της Γεροσκήπου αναλαμβάνοντας το ΥΠΕΞ σήμερα αναφέρθηκε στη Κύπρο ως την «ιδιαίτερη μας πατρίδα» διότι προφανώς η πατρίδα μας (η γενική ή κανονική και όχι η ιδιαίτερη) είναι η Ελλάδα. Η αναφορά αυτή μπορεί να θυμίζει τα εθνόπληκτα Συναγερμικά 90ς, αλλά το διχοτομάκι μας που αναρριχάται σήμερα, τότε εκτός από Συναγερμόπουλο ακούγεται ότι υπήρξε και Δρασιτόπουλο.

Όλοι ξέρουμε ότι οι φοιτητικές συνήθειες δεν σβήνουν εύκολα.

Όπα η λύση και η επανένωση είπαμε; Να πούμε J


………..

3/3/2018

Η έννοια του ορίου ανοχής είναι καθοριστική καθότι όταν ξεπεραστεί μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπές. Όμως αυτό που πολλές φορές ξεχνάμε είναι ότι το όριο ανοχής είναι όχι απλά δύσκολα προβλέψιμο αλλά και εντελώς ρευστό και μεταβαλλόμενο. Μαθαίνουμε τώρα ότι η Αρχιεπισκοπή άρχισε να θέτει υπό τον άμεσο έλεγχο της διάφορα δημόσια νηπιαγωγεία στα πλαίσια του στόχου της να δημιουργήσει παράλληλη αλυσίδα σχολείων σε όλες τις βαθμίδες. Δηλαδή πέραν από την ασφυκτική επιρροή που έχει ήδη στη δημόσια παιδεία συνολικά θα έχει τώρα και μια σειρά ειδικών σχολείων που θα τα ελέγχει απόλυτα ως ιδιοκτήτης και που φυσικά δεν θα τηρούν ούτε υποτυπωδώς τα στοιχειώδη ανθρωπιστικά παιδαγωγικά πρότυπα.


Ξεπερνιέται κάποιο όριο ανοχής εδώ; Ελπίζω ναι, αλλά δεν το νομίζω στα αλήθεια. Μια κοινωνία που ανέχεται τους παπάδες να μπαινοβγαίνουν στα δημόσια σχολεία και να κάνουν αγιασμούς και εξομολογήσεις στα παιδιά, που επιτρέπει να λειτουργούν κατηχητικά εντός των σχολείων μόλις σχολάσουν τα παιδιά από το μάθημα, που έχει τα θρησκευτικά και τη προσευχή ως υποχρεωτικό και αναπόσπαστο μέρος του προγράμματος, που κλείνει τα σχολεία επειδή γιορτάζουν ιεράρχες και άγιοι, παλιοί και νέοι, γιατί ακριβώς να μην ανεχτεί και τα σχολεία της Αρχιεπισκοπής; Επειδή αποτελούν και μπίζνα που στήθηκε με αδιαφάνεια και διαπλοκή; Επειδή πρόκειται για αποξένωση δημόσιας ιδιοκτησίας; Επειδή θα έχουν περισσότερη δοσολογία σκοταδισμού αυτά τα σχολεία;


Να απλά θα διαμαρτυρηθούμε για λίγο μερικοί και μετά όλα άγια και καλά, λαμπρά και ευλογημένα.

……..

5/3/2018

Πολλές φορές από το 2004 και μετά, και ιδιαίτερα από το 2010 και μετά αναλογιστήκαμε την πιθανότητα η διχοτόμηση να είναι ή να έχει γίνει η πρώτη επιλογή της ε/κ άρχουσας τάξης. Από το 2016 και ιδιαίτερα από το 2017 και μετά υπάρχει πλέον και σειρά πληροφοριών και μαρτυριών [και όχι απλά ενδείξεων και υποθέσεων] για αυτό. Εγώ προσωπικά είμαι πλέον πεπεισμένος ότι έτσι έχουν τα πράγματα, χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανατροπή, μεταβολή, διαφοροποίηση κλπ κλπ. Όμως είναι άλλο πράγμα οι προτιμήσεις της ε/κ ελίτ, άλλο η δυνατότητα πραγματοποίησης τους και άλλο ο τρόπος υλοποίησης τους. Και φυσικά άλλο πράγμα η διεθνής και εσωτερική αποδοχή και νομιμοποίηση των επιλογών αυτών.

Πέραν από τις σημαντικές διεθνείς παραμέτρους που δεν ευνοούν μια συμφωνημένη διχοτόμηση ως λύση του Κυπριακού διότι θα περιπλέξει τα ζητήματα στις ευρω-τουρκικές σχέσεις και θα μειώσει τα περιθώρια πολιτικών ελιγμών της ΕΕ, υπάρχουν και σοβαρές εσωτερικές δυσκολίες να πετύχει η ε/κ ελίτ πλειοψηφία για το ενδεχόμενο επισημοποίησης της διχοτόμησης. Πέραν από το ότι δεν υπάρχει δυνατότητα επιστροφής ούτε σπιθαμής εδάφους (ακόμα και η νεκρή ζώνη θα πάει 50%-50% στην καλύτερη περίπτωση και θα παζαρευτεί μέτρο-μέτρο), δεν υπάρχει περίπτωση η θάλασσα να διχοτομηθεί με τον τρόπο που φαντασιώνονται οι ε/κ αστοί. Η διχοτόμηση της θάλασσας θα γίνει με κάθετες γραμμές και πιθανότατα και με ποσοστώσεις – ήδη ό,τι εκφεύγει ανατολικά του Κάβο Γκρέκο και δυτικά του Ακάμα, όσο νότια και να είναι, είναι ήδη γκρίζα ζώνη – ενώ ακόμα και τα αποκλειστικά νότια (και βόρεια) σημεία θα πρέπει να τύχουν διαπραγμάτευσης, ενδεχομένως συζευγμένα με παράλληλες αποποιήσεις δικαιωμάτων στα περιουσιακά ζητήματα επί του εδάφους βόρεια και νότια εκατέρωθεν.  

Όπως και να έχει, ακόμα και αν η ιδέα του διαχωρισμού και της άρνησης της συνύπαρξης, συνιδιοκτησίας και συγκυβέρνησης της χώρας από ε/κ και τ/κ γίνει κυρίαρχη, δεν σημαίνει ότι η βελούδινη διχοτόμηση είναι κατ’ ανάγκην εφικτή και σίγουρα δεν θα είναι εύκολη για τον Αναστασιάδη και τον κάθε επόμενο Αναστασιάδη. Διότι ακόμα και αν διαμορφωθεί μια πλειοψηφία ενάντια στην συμβιβαστική λύση ομοσπονδίας, και πάλι όπως και το 2004, δεν θα είναι συμπαγής ως προς το τι θέλει. Και αυτή θα σπάσει αμέσως μόλις τεθούν ενώπιον της τα δεδομένα μιας συμφωνημένης διχοτόμησης. Η συμφωνημένη διχοτόμηση δεν θα στηριχτεί από το σύνολο των εθνόπληκτων [καθώς το θετικό για αυτούς του αποκλεισμού των τ/κ θα εξουδετερωθεί από το κόστος της πραγματικής υλικής απώλειας για τους ε/κ], ενώ θα έχει και ενάντια της το σύνολο της αριστεράς και των κυπροκεντρικών. Η ρητορική του «όχι σε όλα» που καλλιέργησε το ε/κ βαθύ κράτος θα του έρθει μπούμεραγκ αν και όταν μια μερίδα του αποφασίσει λόγω ανωτέρας βίας να κλείσει το ζήτημα.

Η διχοτόμηση της Κύπρου με τη βία ξεκίνησε και μόνο με τη βία μπορεί να ολοκληρωθεί. Να μην αφήσουμε τους αδίστακτους που μας κυβερνούν να μας οδηγήσουν εκούσια ή ακούσια ξανά στη βία και την καταστροφή για τα συμφέροντα και τις φαντασιώσεις τους. 


………

9/3/2018

Η άποψη ότι η αριστερά πρέπει να είναι πατριωτική για να μην αφήνει τους φασίστες να μονοπωλούν τον πατριωτισμό, να είναι και εθνοκεντρική για να μην αφήνει τους εθνικιστές να μονοπωλούν το έθνος και στη Κύπρο και λίγο απορριπτική για να μην αφήνει τους αντι-ομοσπονδιακούς να μονοπωλούν τον απορριπτισμό είναι η μεγαλύτερη μούφα  της εποχής μας. Όταν αυτή η μούφα θεωρητικοποιείται με αναφορές σε εθνικές κυριαρχίες ως καθολικό πατριωτικό καθήκον, με καλέσματα για ανοχή ξενοφοβίας όταν προέρχεται από λαϊκά στρώματα ή αδιαφορία για την επανένωση επειδή αυτό είναι τάχα αστική/ιμπεριαλιστική/νεοφιλελεύθερη υπόθεση, τότε μιλάμε για σαπίλα.   


……….

12/3/2018

Την περίοδο 1999-2003 το βασικό επιχείρημα ήταν ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα λειτουργούσε ως καταλύτης για την λύση του Κυπριακού. Όταν το 2004 πήγε να γίνει ταυτόχρονα η λύση και η ένταξη στην ΕΕ, το επιχείρημα αντιστράφηκε. «Μα γιατί τωρά δηλαδή; Τωρά που εννά μπούμε στην Ευρώπη σιόρ να μας υποχρεώσουν να δεχτούμε λύση;» Ανάλογο το σκηνικό με τους υδρογονάνθρακες την περίοδο 2011-2017. Από «καταλύτης της λύσης», το 2018 το επιχείρημα μετατράπηκε σε «μα να μας διακόψει σιόρ το ενεργειακό μας πρόγραμμα το κυπριακό;» 

16-3-2018

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη είναι η μόνη κυβέρνηση που όχι μόνο δεν άνοιξε ούτε ένα νέο οδόφραγμα παραβιάζοντας και τη συμφωνία που έκανε, αλλά και η μόνη κυβέρνηση που διανοήθηκε και συζήτησε ανοιχτά το ενδεχόμενο «κλεισίματος οδοφραγμάτων». Είναι επίσης η πρώτη και η μόνη κυβέρνηση μετά τον Μακάριο με την οποία ταυτίστηκε τόσο ανοιχτά και απόλυτα η Αρχιεπισκοπή. Το ότι κάποιοι ακόμα και τώρα πιστεύουν ή έστω κάνουν ότι πιστεύουν ότι αυτή η κυβέρνηση ενδιαφέρεται δήθεν ή ακόμα ότι μπορεί τάχα να προχωρήσει σε λύση του κυπριακού είναι κάτι που ξεπερνά τα όρια της λογικής. 


Καταγραφές Φεβράρη 2018

By gregoris

7/2/2018
Το ότι η ε/κ αστική τάξη πάσχει από μεγαλομανία, έλλειψη διορατικότητας και στοιχειώδους αντίληψης της πραγματικότητας έχει λεχθεί κυρίως σε σχέση με την πολιτική της «ένωσις» του 1950 και την καταστροφή που επέφερε το 1974. Το πιο σημαντικό είναι ότι συνεχίζει απτόητη στη βλακεία της συμπαρασύροντας όλη την κοινωνία στην καταστροφή. Την δεκαετία του 1990 πίστεψε με διάφορους τυχοδιωκτικούς κύκλους στην Ελλάδα ότι εκμεταλλευόμενοι το κουρδικό θα περικύκλωναν με το ενιαίο αμυντικό δόγμα στρατιωτικά την Τουρκία. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να παραγγείλει η Κυπριακή Δημοκρατία ένα από τα πιο ανεπτυγμένα πυραυλικά συστήματα τότε στον πλανήτη και να νομίζει ότι η Τουρκία θα επέτρεπε την εγκατάσταση του στην Κύπρο. Την δεκαετία του 2000 η ε/κ αστική τάξη νόμιζε ότι οι τράπεζες της εκμεταλλευόμενες την Ευρωπαϊκή ιδιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας θα γίνονταν μεγαθήρια που θα κατακτούσαν την ανατολική Ευρώπη και θεωρούσαν ότι δεν υπήρχε τέλος στην τραπεζική επέκταση. Την δεκαετία του 2010 οι ε/κ αστοί πραγματικά πίστεψαν ότι θα απόκλειαν με τις συμμαχίες τους την Τουρκία από το ενεργειακό παιχνίδι της Ανατολικής Μεσογείου και ότι η Τουρκία δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να δεχτεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς λύση του Κυπριακού είναι ο ενεργειακός κόμβος της περιοχής.

Γελούμεν, αλλά εννά κλαίμεν πάλε… J


………..

12/2/2018

Σχολιάζαμε τις προάλλες τον «επιτυχημένο υπουργό» Γεωργιάδη ότι δεν θέλει να συνεχίσει στο Οικονομικών διότι ξέρει τι έρχεται καθότι και το παραμύθι με τις ευθύνες των προηγούμενων τελειώνει και ο τραπεζικός τομέας θα ξανασκάσει και η πολιτική ανάπτυξης «πουλώ ευρωπαϊκά διαβατήρια» μπαίνει στο μικροσκόπιο της ΕΕ. Και τον άλλο «επιτυχημένο υπουργό» της Υγείας Παμπορίδη που επίσης δεν αναλαμβάνει ξανά, διότι ξέρει ότι άλλο η επικαιροποίηση του νόμου του 2001 για να γίνει το ΓΕΣΥ και άλλο το να υλοποιηθεί στην πράξη.


Αλλά η παλιά καραβάνα της πολιτικής, Κασουλίδης είναι με διαφορά ο καλύτερος. Αυτός ξέρει πολύ καλά σε τι κατάσταση βρίσκεται και το Κυπριακό και η «διπλωματική οχύρωση» των ενεργειακών σχεδιασμών και έχει και άλλοθι αποχώρησης την ηλικία του. Η εξωτερική πολιτική της Κύπρου έτσι και αλλιώς μπορεί να ασκείται εξίσου καλά από τον αρχιεπίσκοπο, τον Κοτζιά, μια ιταλική εταιρεία. Δεν μπορεί κανένας να πει τίποτε. Κύριος ο Γιαννάκης. J

……….

Η πολιτική σκηνή της Μπανανίας εκτός από ανέκδοτο είναι επίσης και παραγωγός ανέκδοτων, κατά το «Κύπρος ηρώων γη» - «ηρωογεννήτρα Κύπρος». Να καταγράψω λοιπόν τις φράσεις που μετατράπηκαν σε σύντομα ανέκδοτα ανά διετία.

2011-2012: Οι πιέσεις να μετατραπεί το «Χριστόφιας» στο συντομότερο ανέκδοτο ήταν τεράστιες. Δυστυχώς το αποτέλεσμα ήταν πιο πικρό. Ήταν το «ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ».

2013-2014: Το «ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ» χωρίς καν ανταγωνισμό.

2015-2016: Ενώ το “success story” φαινόταν να έχει τα φόντα, η εκλογή Ακιντζί και η επανέναρξη συνομιλιών οδήγησαν σε άλλο αποτέλεσμα: «ΝΙΚΑΡΟΣ-ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΛΥΣΗΣ»

2017-2018: Το «Νέα Στρατηγική» ξεκίνησε με αξιώσεις αλλά ήταν πάντα πίσω από το «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ». Το δε «ΠΛΕΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ» το τερμάτισε. J

………..

14/2/2018


Η διακοπή του μονομερούς ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκατίας από την Τουρκία και η πλήρης ανοχής της διακοπής αυτής από τη διεθνή κοινότητα ήταν απολύτως προβλέψιμες εξελίξεις μετά το πρόσφατο ναυάγιο στο Κυπριακό με βασική ευθύνη Αναστασιάδη. Οι σχεδιασμοί και οι απόπειρες της Κυπριακής Δημοκρατίας να αφήσει την Τουρκία εκτός του ενεργειακού παιχνιδιού στην Ανατολική Μεσόγειο ήταν ούτως ή άλλως πάντα μια κωμικοτραγική υπόθεση και ήταν θέμα χρόνου να διαφανεί αυτό. Το πιο ανησυχητικό τώρα από αυτά που ξεδιπλώνονται δεν είναι ούτε η ετοιμότητα ανάδειξης της στρατιωτικής της ισχύς από την Τουρκία ως  εργαλείο πολιτικής, ούτε ο παλαβός εθνικισμός που δυναμώνει γενικά σε όλη τη περιοχή. Η βασική μάλλον αρνητική εξέλιξη είναι ότι πλέον, Κυπριακό και ενεργειακά ντε φάκτο πακετοποιούνται και ενισχύεται ακόμα περισσότερο η υπαγωγή του Κυπριακού στα ελληνοτουρκικά. Αυτό το ενδεχόμενο που είχε γίνει ορατό τα τελευταία χρόνια πιθανότατα κλειδώνει τώρα.

………

Ο Αναστασιάδης τζιαι ο Χριστοδουλίδης νομίζουν ότι έπιασεν κανένα διεθνή παίχτη η έννοια αν παν ή αν δεν παν συνομιλίες. Τζιαι νομίζουν τζιόλας ότι η μη λύση εν απλά να μείνουμε «όπως είμαστε», ότι ο ΟΗΕ τρώει κόνναρα τζιαι ότι εν σιγά το πράμα η ευθύνη για το ναύαγιο. Όπως είχα γράψει ήδη που τα πέρσι αυτή τη φορά μπορεί να εκπλαγούν (10/5/2017):

Δεν νομίζω ότι η ε/κ ηγεσία τρέφει ελπίδες ή την νοιάζει ιδιαίτερα να κερδίσει ή έστω να μην χάσει συντριπτικά στο blame game που παίζει. Από το 2004 και μετά έχει συνηθίσει να φορτώνεται την ευθύνη για τη διατήρηση του στάτους κβο. Αυτό που ίσως την εκπλήξει αυτή τη φορά είναι το ότι μπορεί οι συνέπειες του καταλογισμού της ευθύνης για το ναυάγιο να είναι πολύ πέραν της σφαίρας του διπλωματικού πεδίου και να αγγίξουν όχι απλά εικόνες, συμβολισμούς και στάτους αλλά κυρίως την υλική ουσία των πραγμάτων. 


………..

18/2/2018


Όσοι νομίζουν ότι η Τουρκία ενεργεί στο θέμα των υδρογονανθράκων γύρω από τη Κύπρο απλά με την στρατιωτική της ισχύ και άρα θέτουν το θέμα με όρους «Τουρκικού επεκτατισμού», «πειρατείας» κλπ είναι βαθιά νυχτωμένοι. Η Τουρκία έχει σειρά πολιτικών, γεωπολιτικών και νομικών ερεισμάτων να εμποδίσει τους ενεργειακούς σχεδιασμούς των ε/κ, για αυτό το κάνει και αυτό είναι που αντανακλάται στη στάση της διεθνούς κοινότητας. Τα περί εξόφθαλμης παραβίασης από τη Τουρκία του «διεθνούς δικαίου», του «δικαίου της θάλασσας» της «διεθνούς νομιμότητας» κλπ κλπ είναι στην καλύτερη περίπτωση αφελής υπερβολή ή υπερβολική αφέλεια και στη χειρότερη προπαγάνδα για αρχάριους.


18/2/2018

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι μέσα στην ε/κ αστική τάξη έχει κυριαρχήσει η ιδέα της διχοτόμησης με κάθε κόστος ως προς τη διαχείριση του κυπριακού τις επόμενες δεκαετίες. Αυτή η ιδέα που ήταν πάντα κυρίαρχη στους κύκλους του βαθέως ε/κ κράτους του 1964, έχει μετά το 2004 εξαπλωθεί γενικότερα στην ελληνοκυπριακή ελίτ και έγινε σταδιακά σχεδόν καθολικά αποδεκτή στους αστικούς κύκλους. Αυτό που κάποτε κάποιοι αποκαλούσαν «ενδοτική αστική θέση», την ιδέα δηλαδή ότι οι ε/κ θα μπορούσαν να κάνουν πολιτικές παραχωρήσεις στους τ/κ για να γίνει μια συμφωνία που μετά θα αναιρούνταν λόγω της ε/κ οικονομικής ισχύος τέλειωσε με το σχέδιο Ανάν. Διότι ξεκαθαρίστηκε ότι α) αυτό ήταν ανέφικτο σε υλικό επίπεδο β) οι τ/κ δεν θα συναινούσαν ποτέ σε ρυθμίσεις που θα άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο της ε/κ επικυριαρχίας στο τ/κ κρατίδιο και γ) με την απώλεια του ε/κ διπλωματικού πλεονεκτήματος και την απαρχή ήδη του acknowledgement (όχι recognition) του τ/κ κρατιδίου, δεν είχαν και κάτι τόσο σημαντικό οι ε/κ να δώσουν.


Ουσιαστικά, πίσω και πέραν από τη βιτρίνα της δημόσιας ρητορικής περί ομοσπονδιακής λύσης, ήδη από το 2017 η διαπραγμάτευση γίνεται για τους όρους της διχοτόμησης. Αν και στην πολιτική πάντα είναι εφικτές οι ανατροπές, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, όχι επειδή η ιδέα της διχοτόμησης έχει γίνει αποδεχτή από την κοινωνική πλειοψηφία [αυτό δεν έχει γίνει ακόμα, όσο και αν αστικοί κύκλοι το επικαλούνται για να δικαιολογήσουν τη θέση τους] αλλά επειδή αυξάνεται η ανοχή σε αυτή την πολιτική. Ας μην μας γελά το γεγονός ότι είναι ανέφικτο να συμφωνηθεί πραγματικά η διχοτόμηση τουλάχιστον για άλλη μια δεκαετία. Αυτό έχει να κάνει περισσότερο με εξωτερικούς παρά με εσωτερικούς παράγοντες. Περισσότερο με τις επιπλοκές νομιμοποίησής της παρά με την δύναμη των Κυπρίων βόρεια και νότια που αντιπαλεύουν αυτή τη πορεία.


Ο δρόμος προς τη διχοτόμηση δεν μπορεί να είναι και δεν θα είναι βελούδινος. Αλλά φοβάμαι ότι μέχρι που να γίνει αυτό αντιληπτό θα είναι αργά για να αντιστραφεί η πορεία. Όπως και να έχει όμως, εμείς θα συνεχίσουμε να αρθρώνουμε με ειλικρίνεια την θέση της επανένωσης.



…………

24/2/2018

Επειδή μετά το φιάσκο της Σουπιάς (sic) ξανασερβίρεται από κυρίαρχους ε/κ διχοτομικούς κύκλους η ιδέα να κλείσουν τα οδοφράγματα, καλό είναι να θυμόμαστε τα εξής απλά δεδομένα:

α)Δεν τα άνοιξαν αυτοί για να απειλούν να τα κλείσουν.

β) Δεν μπορούν να τα κλείσουν μόνοι τους αν η άλλη πλευρά τα κρατά ανοιχτά.

γ) Η διέλευση από τα οδοφράγματα υπόκειται στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό της Πράσινης Γραμμής και οποιαδήποτε παρεμπόδιση πολιτών με τραμπούκικες μεθόδους από την αστυνομία μπορεί να αντιμετωπιστεί και με νομικά μέτρα.


Οπόταν, το βαθύ ε/κ κράτος και διάφορα ε/κ κόμματα είναι καταδικασμένα να μείνουν στην ονείρωξη των κλειστών οδοφραγμάτων διότι η πολιτική του κλεισίματος τους είναι, στο υφιστάμενο πλαίσιο, ανέφικτη. Μπορεί στην επόμενη στροφή του διχοτομικού δρόμου που μας οδηγεί ο Αναστασιάδης να αλλάξουν τα δεδομένα. Όμως, το σίγουρο είναι ότι ο δρόμος είναι μακρύς και δεν θα αφεθεί η ε/κ ελίτ να αγοράσει έτσι φτηνά τη διχοτόμηση.

 

………………
26/2/2018

Μια κυβέρνηση που δεν έχει ούτε μισό πλάσμα εντός της, ούτε καν κοντά της, που να επιθυμεί την επανένωση ως τη λύση του κυπριακού, έχει το θράσος να κουνά το δάχτυλο στους τ/κ ότι στέκονται πιο κοντά στη θέση της Τουρκίας αντί στη δική της. Το ότι βγαίνει ο μαθητευόμενος μάγος της Γεροσκήπου και δηλώνει με κάθε σοβαροφάνεια ότι τάχα η Τουρκία δεν έχει σχέση με την ΑΟΖ της Κύπρου είτε πριν είτε μετά την λύση και το ότι βγαίνει ο Τρυπητής του Λάκκου να παριστάνει τον έκπληκτο επειδή οι τ/κ δεν εμπιστεύονται μια κυβέρνηση που εμπόδισε την επανένωση για να παίξει μπάλα μόνη της με τα γκάζια είναι φαιδρό. Το ότι αυτό γίνεται περίπου ανεχτό, είναι τραγελαφικό. 


❌