One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος μόνος: ανταπόκριση από την πορεία διαμαρτυρίας εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων

By Vasily Zaytsev

Πραγματοποιήθηκε σήμερα πορεία και συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Προεδρικό των συντεχνιών των απεργών εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων. Κύριο αίτημά τους είναι η μετατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος αγοράς υπηρεσιών που βρίσκεται σε εφαρμογή από το 2013, σε μισθωτών εργαζομένων.

Αλληλέγγυοι στο κάλεσμα των απεργών εργαζομένων βρέθηκαν εκπαιδευτικοί από την ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ και ΟΛΤΕΚ, το οργανωμένο μαθητικό κίνημα, την ΠΣΕΜ αλλά και ευρύτερα εργαζόμενοι από όλους τους κλάδους. Χαρακτηριστικό της πορείας και της εκδήλωσης ήταν ο παλμός και η αποφασιστικότητα των απεργών για αγώνα μέχρι την ικανοποίηση των δικαίων αιτημάτων τους. Όσο βαθαίνει η κρίση του καπιταλισμού, τόσο θα εντείνεται η εμπορευματοποίηση της παιδείας και άλλο τόσο θα καταστρατηγούνται τα εργασιακά και αλλα δικαιώματα των εργαζομένων του χώρου.

Η αλληλεγγύη ολόκληρης της εργατικής τάξης πρέπει να θεωρείται δεδομένη και να μεγαλώνει στην πράξη όπως πρέπει να εντείνονται και οι εστίες αντίστασης και διεκδίκησης και σε άλλους κλάδους και τομείς της οικονομίας.

Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος/η μόνοι στην επίθεση που έρχεται

The post Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος μόνος: ανταπόκριση από την πορεία διαμαρτυρίας εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων appeared first on Αγκάρρα.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ

By antifanicosia
Τα τελευταία δέκα τουλάχιστον χρόνια κινείται μια διαδικασία gentrification/εξευγενισμού στο κέντρο της παλιάς Λευκωσίας. Τούτη η διαδικασία εκμεταλλεύεται την προηγούμενη κατάσταση του κέντρου, που μετά τον πόλεμο ήταν σε κακή κατάσταση τζιαι κατοικήθηκε/χρησιμοποιήθηκε από εναλλακτική νεολαία, μικρές παραδοσιακές επιχειρήσεις, μετανάστριες και μετανάστες λόγω των φτηνών ενοικίων αλλά τζιαι επιχειρήσεις της μαφίας με την ανοχή τζιαι σύμπραξη της αστυνομίας. Η χαμηλή

ΟΙ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΟΥ COVID-19, ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ, ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΙΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥΣ

By ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Μέρος ΙΙ: «ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ» ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑ του Αλμπέρτο Φλωρεντίν Προηγούμενα: οι «αήττητοι ηλίθιοι»; Το «Μέρος Ι» αυτού του άρθρου δημοσιεύτηκε στις 19/10/2020.  Αφορμή ήταν η αντίδραση των εφημερίδων Καθημερινή και Πολίτης στα γεγονότα της 29/8/2020 στη Λευκωσία, όπου: «ένα θυμωμένο πλήθος διαδήλωνε …  ενάντια στα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας» και ότι αυτή την … Συνεχίστε να διαβάζετε ΟΙ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΟΥ COVID-19, ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ, ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΙΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥΣ.

· Τζαι η ενοχή Αναστασιάδη είναι πια κοινό ανέκδοτο στο δρόμο… Φτιάχτηκε μια επιχείρηση για την μαρίνα Αγίας Νάπας, τζαι ο γαμπρός διο?

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Τζαι η ενοχή Αναστασιάδη είναι πια κοινό ανέκδοτο στο δρόμο… Φτιάχτηκε μια επιχείρηση για την μαρίνα Αγίας Νάπας, τζαι ο γαμπρός διορίστηκε επικεφαλής, οι κόρες ανάλαβαν τα διαβατήρια, τζαι παραχωρήθηκε στο συμπέθερο φιλέτο… Τζαι η ελεγκτική υπηρεσία διερευνά παράτυπες πολιτογραφήσεις στην συγκεκριμένη υπόθεση.

Τζαι το ανέκδοτο που παίζει το ρόλο του προέδρου είσιεν πει κάποτε ότι θα παραιτηθεί, αν προκύψει ότι είχε οικονομικό όφελος από την υπόθεση των διαβατηρίων.


“Ως Δαμέ”: η επόμενη μέρα

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Η χθεσινή μέρα με ένα ελάχιστο κοινό παρονομαστή ενάντια στον αυταρχισμό και τις επιλογές της κυβέρνησης έδωσε την δυνατότητα σε πολύ κόσμο, από όλα τα φάσματα της κοινωνίας να κατεβεί στο δρόμο και να δείξει δυσαρέσκεια σε αυτό που βιώνει. Το μέγεθος της διαμαρτυρίας έδωσε και λύσεις στο ζήτημα ασφάλειας της πορείας. Η κυβέρνηση προφανώς χάνοντας το θέμα επικοινωνιακά τόσο την προηγούμενη βδομάδα όσο και τις μέρες που μεσολάβησαν με προβοκατόρικες δηλώσεις αστυνομίας και πολιτικών αρχηγών, αναγκάστηκε να παρατάξει μια αστυνομία χωρίς “plan B”. Η μαζικότητα και συμμετοχή ακόμα και φιλελεύθερων εντός της κυβερνητικής παράταξης στην πορεία κατέστησε ενδεχόμενη βία εκ μέρους της αστυνομίας όπλο ενάντια στην ίδια την κυβέρνηση.

Ο καθένας κάνει την δική του ανάλυση και απολογισμό της μέρας. Για εμάς, το σημαντικό τις τελευταίες δύο βδομάδες ήταν τα αντανακλαστικά που έδειξε η Κυπριακή κοινωνία και η απόδειξη πως μπορεί να μπει στη διαδικασία να σηκωθεί από τον καναπέ, εαν νιώθει πως υπάρχει ανάγκη. Πιστώνουμε στους διοργανωτές όπως και την Θύρα 9 την αντίληψη σε αυτό το βασικό και την διάθεση να απευθυνθούν ευρύτερα. Η απεύθυνση ευρύτερα σημαίνει πως κατέβηκε κόσμος με ότι είχε στη συνείδηση του και έχει ξεφύγει σίγουρα από τα συνθήματα της κάθε μεμονωμένης παράταξης. Γι’ αυτό ίσως δούμε την επόμενη μέρα και μια προσπάθεια από την κάθε παράταξη η ομάδα να ερμηνεύσει με όρους εσωτερικού διαλόγου την μεγάλη παρουσία του κόσμου.

Δεν θεωρούμε πως υπάρχει ανάγκη να εμπλακούμε στο “τρίτο ημίχρονο” των σόσιαλ μίντια (τι ακούστηκε περισσότερο, ποιου ήταν πρώτο το πανό, γιατί οι τάδε ήρθαν, γιατί οι άλλοι λένε άλλα, ποιος φάνηκε κτλ) με όρους πολιτικού κουτσομπολιού. Το σημαντικό είναι να βγουν τα κατάλληλα συμπεράσματα για την φύση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας. Σε αυτό πιστεύουμε πως μπορούμε να συνεχίσουμε με το χθεσινό σαν ένα επιπλέον γεγονός και κίνητρο.

Για εμάς είναι ξεκάθαρο πως ο αυταρχισμός που βιώνουμε και η διαχείριση της πανδημίας, δεν είναι επιλογές που έπεσαν από τον ουρανό αλλά είναι συνυφασμένα με την ουσία του καπιταλισμού ως σύστημα παραγωγής, αλλά και της ειδικής περίπτωσης έτσι όπως έχει διαμορφωθεί ιστορικά στην Κύπρο. Τα άτομα μπορούν να παραιτηθούν, να καθαιρεθούν, να δικαστούν, ακόμα και να καταλήξουν στην φυλακή, αλλά αυτό για εμάς δεν είναι δικαιοσύνη. Πιο δίκαιος θα γίνει ο κόσμος μας όταν καταφέρει η Κυπριακή κοινωνία αυτή την εναντίωση και ορμή να μετουσιώσει σε οργάνωση και αλλαγή των όρων του παιχνιδιού που ευνοούν αυτές τις πολιτικές επιλογές και γεννούν Αναστασιάδηδες και Γιολίτες. Αυτή την κατεύθυνση επιλέγουμε και αυτά θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε μέσα από τα γραφόμενα μας

The post “Ως Δαμέ”: η επόμενη μέρα appeared first on Αγκάρρα.

Ανακοίνωση ΘΥΡΑ 9 για την νέα πορεία το Σάββατο 20/2/2021 στις 16:00

By Guest

Σύντροφοι και Συντρόφισσες της ΘΥΡΑ 9,

Όπως υποσχεθήκαμε στους ίδιους μας τους εαυτούς αλλά και σε όλα τα στελέχη της ΘΥΡΑ 9, δεν πρόκειται να μας φοβίσει και να μας σταματήσει καμία κρατική καταστολή όσο βάρβαρη και εάν είναι. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να γινόμαστε πιο δυνατοί, πιο σοφοί, και πιο έξυπνοι, βρίσκοντας πάντα νέα σχέδια για να αγωνιζόμαστε. Σαν οργανωμένο σύνολο δώσαμε πολλούς αγώνες δίπλα στην κοινωνία, τόσο ταξικούς όσο και κοινωνικούς. Για χρόνια τώρα στεκόμαστε στην πρώτη γραμμή γιατί νιώθουμε υποχρέωση μας, όντας ιδεολόγοι, να μην μένουμε μόνο σε κενά κείμενα αλλά όσα λέμε να τα μετουσιώνουμε σε πράξεις.

Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν να απέχουμε από μια τέτοια διαμαρτυρία, που όσες και εάν είναι οι διαφορές μας με κομμάτια του κινήματος που κάνουν το κάλεσμα, οι σκοποί της συγκεκριμένης μας βρίσκουν σύμφωνους.Διαδηλώνουμε λοιπόν και αυτό το Σάββατο για ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο αύριο. Διαδηλώνουμε για έναν καλύτερο κόσμο που στο επίκεντρο του θα βρίσκεται ο άνθρωπος και όχι τα κέρδη των αφεντικών. Διαδηλώνουμε εναντίων των ταξικών μέτρων που έχει πάρει η κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα για να προστατεύσει τον κόσμο από την πανδημία, αλλά που πάντα έχει σαν στόχο να εξασφαλίσει τα συνεχής κέρδη των επιχειρήσεων και των τραπεζών.

Διαδηλώνουμε για να βάλουμε ένα τέρμα στην κρατική καταστολή και τον συνεχής εξοπλισμό της αστυνομίας που έχει σαν στόχο να διαλύει διαδηλώσεις σαν και αυτή του περασμένου Σάββατου. Διαδηλώνουμε για να δείξουμε πως ο κόσμος δεν ξεχνά και απαιτά να παταχθεί η διαφθορά.

Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες πως αυτό το σύστημα μπορεί να εξανθρωπιστεί και με μερικές αλλαγές προσώπων σε καρέκλες να δούμε την αλλαγή που επιθυμούμε. Δεν έχουμε αυταπάτες πως η καταστολή του προηγούμενου Σάββατου ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό που δεν θα επαναληφθεί. Δεν έχουμε αυταπάτες πως αλλάζοντας το κυβερνών κόμμα με ένα οποιοδήποτε άλλο κόμμα θα επιφέρει αλλαγή του συστήματος. Κανένα κόμμα στην Κύπρο δεν έχει σαν πρόγραμμα την ρήξη με το υπάρχον κοινωνικοπολιτικό σύστημα.

Ξέρουμε ότι η καλύτερη απάντηση στον κρατικό αυταρχισμό δεν είναι μια πρόσκαιρη σύγκρουση, αλλά η (ανα)συγκρότηση και η ενίσχυση ενός ταξικού πόλου μέσα στην κοινωνία, που να μπορεί μαζικά, συντονισμένα και οργανωμένα να παλέψει όχι μόνο εφήμερα στον δρόμο, αλλά σε κάθε κοινωνικό χώρο. Να οργανωθούν εστίες αντίστασης παντού από μαθητές, φοιτητές, εργαζομένους με αιτήματα και στόχους που να έχουν στο επίκεντρο τις λαϊκές ανάγκες και να βάζουν τις βάσεις για την οργάνωση της ταξικής αντεπίθεσης απέναντι στο αστικό κράτος και το κεφάλαιο. Καλούμε λοιπόν όλους εσάς που σπάσατε τον φόβο το προηγούμενο Σάββατο να ξανακατεβείτε μαζί μας.

Καλούμε όλους εσάς που για τον οποιοδήποτε λόγο απουσιάζατε, να πορευτείτε στο πλάι μας. Και η δική μας προσυγκέντρωση με το ξεχωριστό μας μπλοκ θα είναι η ώρα 16:00 στο πάρκο Κολοκάση. Όλα τα στελέχη μας να είναι παρών.#ωςδαμε20_2

ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ, ΤΟΤΕ ΠΟΤΕ;ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ, ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΙ;

Υ.Γ – Υπενθυμίζουμε ξανά πως αρνητές του ιού ΔΕΝ είμαστε για αυτό καλούμε τα στελέχη μας που θα κατεβούν μαζί μας στο δρόμο οπως είναι εφοδιασμένα με μάσκα και να κρατάνε τις απαραίτητες αποστάσεις.

The post Ανακοίνωση ΘΥΡΑ 9 για την νέα πορεία το Σάββατο 20/2/2021 στις 16:00 appeared first on Αγκάρρα.

Αν βγάλεις το φτιασίδωμα θα δεις τι είναι (αστικό) κράτος

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Μερικές σημειώσεις με αφορμή το Σαββατιάτικο ξύλο της Αστυνομίας σε ειρηνική πορεία / διαδήλωση

Η Σαββατιάτικη εκδήλωση ήταν ερώτημα είχαμε γράψει. Το ερώτημα αυτό για εμάς ήταν, κατά πόσο η Κυπριακή αστική δημοκρατία, μπορεί να συμπεριφερθεί ανάλογα με τους δικούς της κανόνες, αν μπορεί να ανεχθεί αμφισβήτηση και να εκτελέσει το καθήκον προστατεύοντας τα υφιστάμενα θεσμικά κατοχυρωμένα πολιτικά δικαιώματα.

Η απάντηση μετά το Σάββατο είναι ένα εμφατικό ΟΧΙ.

Αυτό το όχι το γνωρίζαμε και από πριν βέβαια μέσω της συλλογικής ιστορικής εμπειρίας, αλλά έχει επιβεβαιωθεί ξανά. Δεν είναι ιδίωμα της Κύπρου, γι’ αυτό και ίσως ενστικτωδώς άρχισαν οι συγκρίσεις με αντίστοιχο κίνημα στις ΗΠΑ “I can’t breathe” (δεν ταυτίζονται αν ρωτάτε εμάς).

1. Ας είμαστε ειλικρινείς, η διαδήλωση δεν έκφραζε απόλυτα κάποιον παρευρισκόμενο πέρα από τους ίδιους του συντάκτες του κειμένου. Δεν είναι αυτό όμως το ζήτημα, εμείς στηρίξαμε, όπως και πολλοί άλλοι γιατί ήταν μια καλή ευκαιρία για αντίδραση στα όσα βιώνουμε. Τα αιτήματα ήταν πάρα πολύ μετριοπαθή, δεν έπιαναν την ουσία της κατάστασης, αλλά εναντιώνονταν στο αποτέλεσμα (αυταρχισμός, διαφθορά, διαχείριση της πανδημίας ακόμα και για Κυπριακό είδαμε). Δεδομένου ότι στηριζόταν σε μια προοδευτική βάση με την ευρύτερη έννοια, στήριξαν άτομα, ομάδες και προσωπικότητες από δεξιά μέχρι αριστερά στις ιδέες, από φτωχά-εργατικά στρώματα μέχρι και μεσο-αστικά στρώματα.

2. Λέγοντας αυτά, δεν θεωρούμε πως απαραίτητα το “κίνημα” ή “χώρος” έχει μεγαλώσει ή ότι μπορεί να βάζει αιτήματα κάτω και να ακολουθεί η κοινωνία. Πρώτο, διότι τα αιτήματα αυτά υπάρχουν σε υφιστάμενα κόμματα, άρα φορείς οργανωμένης πολιτικής (αιτήματα που πιάνουν από ΑΚΕΛ μέχρι και Οικολόγους). Κατά δεύτερο, η αντιπαράθεση που γίνεται εντός διαδικτύου κατά πόσο το ΑΚΕΛ έπρεπε να παρέμβει και να στηρίξει την εκδήλωση, δείχνει ακριβώς τα όρια αυτού του χώρου. Ενός χώρου που χαρακτηρίζεται από ανθρώπους με ανησυχίες, δεξιότητες στις νέες τεχνολογίες και νεανικές ιδέες όταν πρόκειται για εκδηλώσεις ειρηνικές (συνεντεύξεις, συναυλίες, κουζίνες, παραγωγή βίντεο, ενημερωτικά κτλ) αλλά με σοβαρά μειονεκτήματα σε θεωρητικές προσεγγίσεις (σχεδόν ο καθένας και η καθεμιά έχει τη δική του ως μονάδα) ενώ πάσχει σοβαρότατα επίσης και στο ζήτημα οργανωτικής δομής (πολλά εγώ που καθιστούν το εγχείρημα οργάνωσης σχεδόν αδύνατο). Χωρίς διάθεση να μειώσουμε την πολλή δουλειά που έγινε τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά στο θέμα οικολογία και περιβάλλον, δεν αρκούν κάποια άτομα για ουσιαστικές αλλαγές.

3. Όσοι γνωρίζουν λίγα πράγματα για την πολιτική αρένα της Κύπρου ή έστω από την ιστορία της, κατάλαβαν γιατί το ΑΚΕΛ δεν έλαβε μέρος. Έχει κάνει εκδηλώσεις και άλλα παρόμοια με οργανωμένο τρόπο και δεν θα έμπενε στην λογική “γκρουπούσκουλου” για να στηρίξει κάτι το οποίο ελέγχεται για την οργάνωση του αλλά και την αποσύνδεση του από την οργανωμένη πάλη (εργατικό/ταξικό κίνημα). Η αδυναμία των διοργανωτών να ενημερώσουν ή να έχουν κάποιο πλάνο για το πως θα εξελιχθεί η διαδήλωση/πορεία μπορεί να έδωσαν πλάνα για την κτηνώδη βία της αστυνομίας, αλλα αυτή τη στιγμή έχουμε κόσμο που έχει κατηγορηθεί με ψευδοκατηγορίες και μια 25χρονη κοπέλα που παλεύει να μην χάσει το μάτι της. Δεν είναι απόλυτη η ευθύνη, αλλά δεν μπορείς να καλείς διαμαρτυρία, γνωρίζοντας τα ενδεχόμενα (αν δεν γνώριζαν είναι ακόμη πιο επικίνδυνο), και να βάζεις τον κόσμο να πορευθεί μέσα στα στενά με την αστυνομία μπροστά και πίσω από τους διαδηλωτές, να μην υπάρχει τουλάχιστον μια περιφρούρηση της διαμαρτυρίας. Η βία της αστυνομίας δεν είναι δικαιολογία για την αδυναμία να οργανωθεί στοιχειωδώς μια ειρηνική διαμαρτυρία. Αυτό προς σκέψη στους διοργανωτές. Η εμμέσως πλην σαφώς προσταγή στο ΑΚΕΛ να ζητήσει πράγματα από την κυβέρνηση (παραίτηση Γιολίτη κτλ.), είναι απόδειξη των περιορισμών και δυνατοτήτων του “χώρου”. Το ΑΚΕΛ ορθολογικά με την ιστορία του σε αυτή την περίπτωση ζήτησε εξηγήσεις και εναντιώθηκε στην βία και καταστολή από θέσεις αρχής.

4. Η φιλελέ δεξιά, μουδιασμένη και ανήμπορη να ξεκολλήσει από τις ακροδεξιές καταβολές της, είχε μια ενδιαφέρον τοποθέτηση. Αφού ονόμασε την εκδήλωση “πίτουρα” (ναι κ. Χόπλαρου για σένα μιλάμε), θεωρητικά πάντα, τα έβαλε με τους αρμόδιους γιατί θα μπορούσε να αγνοήσει τους διαδηλωτές και να δείξει πόση δημοκρατία έχουμε. Έχει μια σημασία εδώ να δούμε και λίγο εκτός Κύπρου, αν για παράδειγμα σε κάθε δυτικού τύπου δημοκρατία, το απόγειο του πολιτισμού κατά τέτοιου είδους φιλελεύθερους, ελέγχεται η αστυνομία για βία και καταστολή. Δεν μπορεί, ένας φιλελεύθερος πρόεδρος να μην το σκέφτηκε. Δεν διανοούνται μήπως οι φιλελεύθεροι, αφού είναι και της επιστήμης, γιατί πάντα σε περιόδους έντασης του συστήματος διακυβέρνησης η αστυνομία ανεξαιρέτως χώρας λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε αστικές δημοκρατίες; Δεν βλέπουν ένα μοτίβο συμπεριφοράς;

5. Η κυβέρνηση δείχνει μια υπεροψία που σε κάνει να διερωτάσαι αν είναι από τον πανικό ή από την υπερβολική σιγουρια (τείνουμε προς το δεύτερο). Βγήκε η πολιτική προιστάμενη αυτών που έδωσαν ξύλο, να πει πως δεν υπάρχει χώρος στην αστυνομία για αυτά. Άρχισαν λέει και έρευνες, αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για την ενορχήστρωση όλου αυτού. Το ότι στις διαμαρτυρίες των Ελαμιτών κατέβαιναν με φανελάκια ενώ σε προοδευτικού περιεχομένου διαδηλώσεις κατεβάζουν αστυνομικούς σαν να πηγαίνουν σε πόλεμο, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνίας. Μας κοροιδεύουν στα μούτρα. Για να είμαστε όμως ξεκάθαροι, ακόμη και με φυγή της Γιολίτη το πρόβλημα δεν λύνεται. Η αστυνομία για τα εργατικά λαικά στρώματα πρέπει να αποδυναμωθεί με κάθε τρόπο ενώ για την αστική τάξη φαίνεται πως ήταν και είναι προτεραιότητα να ενισχυθεί, όπως είδαμε και με τα καινούργια τους όπλα.

6. Κάτι λείπει από την χώρα μας. Όσοι βλέπουν τον καπιταλισμό να σαπίζει τόσο σε επίπεδο πολιτικής εντός της χώρας όσο και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, το αναγνωρίζουν. Καλούμαστε να διαλέξουμε μεταξύ διαμαρτυριών που χαρακτηρίζονται από ασυνέχεια, έλλειψη θεωρητικής καθοδήγησης, οργανωτικής δομής και ενός κόμματος που έχει ιστορικά κλείσει ο κύκλος του (τελείωσε η περίοδος των εθνικοαπελευθερωτικών συμβιβασμών με την αστική τάξη) αλλά δεν έχει βρεθεί τρόπος ακόμα να το πει ανοιχτά και να αλλάξει προς την κατεύθυνση που εδώ και πολλά χρόνια έχει αποφασίσει να πορευθεί (σοσιαλδημοκρατία νέου τύπου). Δεν θεωρούμε ότι μπορεί επίσης να δημιουργηθεί ένα ΚΚ έτσι απλά, χωρίς να υπάρχουν οι αγώνες που θα καλείται να εκφράσει και να στηρίξει πολιτικά. Σίγουρα όμως, χρειαζόμαστε ένα συλλογικό ταξικό πόλο που θα υποβοηθήσει στην αναζωπύρωση αγώνων για να δημιουργηθούν κάποιες προυποθέσεις. Ένα τέτοιο πόλο που θα μπορεί να συνδέσει τους εργατικούς, ταξικούς αγώνες με τους αγώνες για κοινωνικά/πολιτικά δικαιώματα, τα άμεσα ζητήματα σε ιστορική κλίμακα και να βοηθήσει την πάλη προς την σωστή μεριά της ιστορίας.

ΥΓ: Η Θύρα 9 πρέπει να είναι μοναδικό εγχείρημα τουλάχιστον σε Ευρωπαικό επίπεδο, με οργάνωση που θυμίζει κόμμα αλλά που δεν είναι. Αποστάσεις, πειθαρχία στη συλλογικότητα, διάθεση για αγώνα, δυνατότητα να συσπειρώνει κόσμο και θέσεις συγκεκριμένες σε πολλά θέματα. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος μαζί τους δεν μπορεί παρά να αναγνωρίζει αυτές τις αρετές. Δεν είναι τυχαίο που η αστυνομία το σκέφτεται δύο και τρεις φορές να επιτεθεί και το κόμμα τους θεωρεί πονοκέφαλο. Ας συνεχίσει αυτά που κάνει, που πολλές φορές είναι περισσότερα από αυτά που της αναλογούν.

The post Αν βγάλεις το φτιασίδωμα θα δεις τι είναι (αστικό) κράτος appeared first on Αγκάρρα.

ΩΣ ΔΑΜΕ! – Πορεία ενάντια στον Αυταρχισμό και την Διαφθορά – Σάββατο 13/2 16:00

By Profuso

Θα πάμε και εμείς στο πάρκο, θεωρούμε είναι σημαντικό για την ζύμωση και του ανοίγματος μιας συζήτησης.

Η συζήτηση που πρέπει να κάνουμε δεν μπορεί να είναι απλά μια επιφανειακή προσέγγιση που επιλεκτικά αφήνει άλλα έξω και συμπεριλαμβάνει άλλα ζητήματα, που ίσως οι «κοπτοράπτες» να θεωρούν σημαντικότερα για την συγκυρία. Θέλουμε να συμβάλουμε στην συζήτηση και να κάνουμε ένα διάλογο για το που μπορεί να φτάσει το αστικό κράτος όταν είναι σε πίεση. Δεν θεωρούμε πως ο Νίκος Αναστασιάδης είναι απλά το πρόσωπο της διαφθοράς, αλλά το πρόσωπο στο οποίο συμπυκνώνεται η αστική δημοκρατία έτσι όπως έχει ιστορικά διαμορφωθεί στην Κύπρο. Δεν θεωρούμε πως η ιστορία γράφεται από τα πρόσωπα, αλλά τα πρόσωπα γεννιούνται μέσα από τις εξελίξεις και παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ροή. Το ξεφόρτωμα της κεφαλής δεν είναι το τέλος του δρόμου αλλά η αρχή. Με αυτή την αντίληψη είναι σημαντική η εναντίωση στην κεφαλή αυτή τη στιγμή του κράτους που όχι απλά εκμεταλλεύεται, αλλά η εκμετάλλευση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που να προσπαθεί να διατάξει και να καταστείλει ακόμα και «πυλώνες» της αστικής δημοκρατίας όπως είναι τα «αυτονόητα» δημοκρατικά δικαιώματα (ελευθερία λόγου, το δικαίωμα στην συνάθροιση κτλ.) που μόνο αυτονόητα δεν είναι.

Η παρουσία μας έχει να κάνει με το καθήκον στην αντίσταση, έστω και με αυτό το πλαίσιο, στη παρούσα φάση, που δείχνει αν μη τι άλλο ότι δεν υπάρχει ομοφωνία σε αυτά που βιώνουμε. Όμως για εμάς είναι ξεκάθαρο, ότι δεν θεωρούμε την συζήτηση περί σε «χειρότερους» και «καλύτερους», σε λιγότερο ή περισσότερο «δημοκρατικούς», σε λιγότερο ή περισσότερο «αυταρχικούς» «διευθαρμένους» ηγέτες της αστικής τάξης. Ο αυταρχισμός και η διαφθορά είναι συνυφασμένη με την εκμετάλλευση και ως τέτοια την αντιλαμβανόμαστε. Είναι εν τέλη ταξική διαδικασία και η αποκαθήλωση του Ν. Αναστασιάδη από τον κυβερνητικό θώκο είναι μέρος της αποδόμησης του αστικού κράτους στη συνείδηση μας ως μερικώς αυτόνομου μηχανισμού που αλλάζει αναλόγως διαχειριστή.

Ο στόχος είναι να πιστέψουμε στη δική μας δύναμη.

Όλοι και όλες εκεί, για την συνείδηση και το μέλλον μας.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

The post ΩΣ ΔΑΜΕ! – Πορεία ενάντια στον Αυταρχισμό και την Διαφθορά – Σάββατο 13/2 16:00 appeared first on Αγκάρρα.

Γιώργος Πίττας.. Όποιος δεν κατανοεί τον θυμό και την εξαίσια έπαρση ενός νέου και δημιουργικού ανθρώπου έναντι της αρματωμένης εξουσίας έ?

By Δέφτερη Ανάγνωση


·        
Ανθολογία σχολίων για τον καρτσιλαμά της ανεράδας – σαν «Ποίηση της ζωής στο δρόμο.» ΙΙ

Γιώργος Πήττας

Έγραφα ένα μακροσκελές αλλά το βαρέθηκα και το βρόντηξα.

Μόνο τούτο: Όποιος δεν κατανοεί τον θυμό και την εξαίσια έπαρση ενός νέου και δημιουργικού ανθρώπου έναντι της αρματωμένης εξουσίας έχει πεθάνει προ πολλού και δεν το ξέρει. Το αεικίνητο και χορογραφημένο κωλοδάχτυλο είναι η Ποίηση της ζωής στο δρόμο.

· Να μάθουμε τζαι τες μίζες.. Σε ποιό προϋπολογισμό εγκρίθηκε ο Αίαντας και ποιοί ψήφισαν και ενέκριναν την άφιξη του. Στην Αγγλία έχει ?

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Να μάθουμε τζαι τες μίζες..

 

Nicos Constantinou

Σε ποιό προϋπολογισμό εγκρίθηκε ο Αίαντας και ποιοί ψήφισαν και ενέκριναν την άφιξη του. Στην Αγγλία έχει απαγορευτεί η χρήση από το 2015 στην Πρωθυπουργία της Τερέζας Μέι, και οι "Αίαντες" της έχουν γίνει εξαρτήματα προς πώληση. Η Βουλή μας πρέπει άμεσα να θέσει θέμα και να απαγορεύσει την χρήση τέτοιων φονικών όπλων μιας χώρας εναντίον των πολιτών της. ΑΜΕΣΑ.

· Συνειρμοί του υψωμένου δάκτυλου: από το «ανάρμοστο» του ευνουχισμού, στην οργή του «κάνετε έρωτα, όχι πόλεμο» ή πιο απλά, σαν συμβουλή

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Συνειρμοί του υψωμένου δάκτυλου: από το «ανάρμοστο» του ευνουχισμού, στην οργή του «κάνετε έρωτα, όχι πόλεμο» ή πιο απλά, σαν συμβουλή στην νεύρωση της καταστολής: «get a life/γαμηθείτε πέρκι χαλαρώσετε…»

Έγινε απόπειρα να παρουσιαστεί το υψωμένο μεσαίο δάκτυλο της Αναστασίας σαν ένα είδος «ανάρμοστης συμπεριφοράς». Από αυτούς που προσπαθούσαν να ξεπλύνουν την επίθεση του τανκς/του σιδερόφραχτου οχήματος της καταστολής. Τζαι ίσως αυτή η υποκρισία – του ξεπλύματος της βίας με τον πουριτανισμό για μια συνηθισμένη χειρονομία στην καθημερινότητα- να είναι αποκαλυπτική. Το υψωμένο μεσαίο δάκτυλο είναι στην διεθνή γλώσσα των χειρονομιών, το αντίστοιχο του κυπριακού καβλιάσματος. Με τον άλφα ή βήτα τρόπο εκφράζει σε ένα πρώτο επίπεδο ένα είδος φαλλικής προβολής – του πέους/βίλλου σε ένα πατριαρχικό πλαίσιο - αλλά τζαι της κλειτορίδας σε ένα μετα-πατριαρχικό πλαίσιο, όπως το σημερινό. Τζαι προφανώς όταν χρησιμοποιεί την χειρονομία μια γυναίκα, η κίνηση ανήκει στο μετα-πατριαρχικό πλαίσιο. Που θα μπορούσε να σημαίνει τί, σε ένα δεύτερο επίπεδο συμπαραδήλωσης; Θα μπορούσε να σημαίνει, στο πατριαρχικό πλαίσιο, «άει γαμήσου», ή στο μετα-πατριαρχικό πλαίσιο «γαμηθείτε/κάμετε/ έρωτα» αντί να περιφέρετε τους φαντασιακούς φαλλούς της καταστολής [γιατί τί άλλο ήταν ο Αίαντας που εκτοξεύει θανατηφόρες δόσεις συμπιεσμένου υγρού/νερού, από ένας φαντασιακός φαλλός που προσπαθεί να επιβληθεί;].

Αυτό που ελάλεν η ανεράδα που εχόρευκεν σαν ελεύθερο πλάσμα/σώμα απέναντι στην απόπειρα καταστολής, μετά την επίθεση του φαντασιακού φαλλού της επιβολής με την πρώτη επίθεση του συμπιεσμένου νερού, ήταν: «Όχι ρε, δεν θα υποταχθούμε»..

Σε αυτό το επίπεδο, το υψωμένο δάκτυλο λαλεί στην εξουσία που αγοράζει με μίζες τεχνολογικούς δράκους, ένα μεταμοντέρνο No Pasaran: «Όχι, δεν θα περάσει η καταστολή», αλλά λαλεί επίσης στο άνθρωπο που είναι κρυμμένος μέσα στο τέρας.. «Get a life» ή όπως το ελαλούσαν οι Χίππυς «Κάμετε έρωτα, όχι πόλεμο»…

Η εξέγερση ενάντια στην νεύρωση…







· Έρχεται η άνοιξη; Χρονικό της εφτομάδας μετά την ρήξη της 13ης Φεβρουαρίου

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Έρχεται η άνοιξη; Χρονικό της εφτομάδας μετά την ρήξη της 13ης Φεβρουαρίου


Τούτη η εφτομαδα μύρισε άνοιξη. Γυρόν μας βέβαια ήταν τα σιόνια, μια έντονη κρυάδα. Αλλά η άνοιξη ήταν κοινωνική. Ένα, δυο, τρια ρήγματα στο σύστημα της εξουσίας. Από εκεί που όπως το κωδικοποίησε η Αναστασία, η νεαρή γυναίκα, σαν Ανεράδα, που έγινε το σύμβολο του ρήγματος, φαινόταν να ήμασταν «ηττημένοι», μια αδυσώπητη δυναμική άρχισε να ανατρέπει την δύναμη επιβολής του κάθε Αίαντα της εξουσίας, της κάθε απόπειρας λογοκρισίας ή δαιμονοποίησης. Αυτό που κυκλοφορούσε υπόγεια, φάνηκε να αρχίζει να αναδύεται.

Ήταν σαφές ότι η εξουσία έκανε επίδειξη δύναμης στο πάρκο Κολοκάση. Ήθελε να καταστείλει την πολιτική διαμαρτυρία. Δεν υπήρχε καμιά άλλη λογική στις γελοίες στολές των αστυνομικών, λες και θα έπαιζαν κομπάρσοι σε κάποιο φιλμ επιστημονικής φαντασίας – τζαι στις σαφείς προκλήσεις τους. «Θα σας διαλύσουμε» ήταν το μήνυμα. Παρά τα κλαψουρίσματα της Γιολίτη την επομένη, το μήνυμα της στασης της, όπως το κωδικοποίησε με αρκετή σαφήνεια η Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου, φαίνεται να ήταν το εξής: «δεν είναι ανεπαρκής, είναι αδίσταχτη».

 Η άρνηση υποταγής φάνηκε να εξοργίζει. Με αποκορύφωμα την στοχευμενη βολή του νερού στην ανεραάδα που χόρευε στο δρόμο. Η εξουσία είχε ήδη φροντίσει να λογοκριθεί η βία στους δρόμους. Τζαι φυσικά, λογοκριθηκε τηλεοπτικα τζαι η αντίσταση που αρνήθηκε τη διάλυση τζαι πάλεψε για τα λίγα μέτρα πορείας σαν σήμα κατατεθέν της πολιτικής ανυπακοής. 

Όμως… Αυτό που ήδη διαφαινόταν, άνθισε. Η εναλλακτική Δημόσια Σφαίρα του ίντερνετ πλημύρισε μέχρι το βράδυ από την αθλιότητα της βίας απέναντι σε διαδηλωτές/τριες. Το άτομο με το αίμα να στάζει από το κεφάλι, ο νεαρός πάνω σε πατίνια που ξαφνικά αρπάζεται από τους αστυνομικούς, το πόδι του μπάτσου πάνω σε διαδηλωτή στο έδαφος. Οι τηλεοράσεις, εκαναν αρχικα οτι δεν είδαν τίποτα. Και όμως σε μια άτυπη, μικρή εσωτερική εξέγερση, αρκετές φωτό της καταστολής είχαν βγει από δημοσιογράφους που ήξεραν ότι μάλλον θα λογοκρίνονταν από τους «μαστόρους» - τζιαι εδιοχετεύσαν τες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Παρά το ότι την Κυριακή οι εφημερίδες δεν είχαν τίποτα, αφού οι κυριακάτικες εκδόσεις ετοιμάζονται από πριν, το κλίμα είχε αλλάξει. Η εικόνα της Αναστασίας να χορεύει, ο κίνδυνος να χάσει την όραση στο ένα της μάτι, η ήχος της φωνής της στο τραγούδι, η ανυπόταχτη δήλωση της «δεν θα με υποτάξει εμένα η χούντα τα Αναστασιάδη», έγινε σύμβολο μιας ευρύτερης μετατοπισης. Η αντιπολίτευση [τα κόμματα που απέδειξαν και με την αντιπαράθεση για τον προϋπολογισμό ότι εν εξαγοράζονταν από την κυβέρνηση – ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, Οικολόγοι] καταδίκασαν την αστυνομική βία. Μέχρι και οι απολογητές από την Αλληλεγγύη στην μιζέρια του Σιζόπουλου, καταδίκασαν την «υπέρμετρη βία». Αυτή ήταν και η εικόνα την επομένη στις εφημεριδες. Μέχρι και η Αλήθεια βγήκε με πρωτοσέλιδο για «υπέρμετρη βία» την Δευτέρα. Οι άλλες 3 εφημερίδες όμως, ήταν σαφώς κριτικές. Το ΑΚΕΛ είχε πάρει ήδη θέση και η Χαραυγή ήταν αναμενόμενο να είναι έντονη ενάντια στην καταστολή. Ο Πολίτης δεν μπορούσε να το παίξει πάπια. Αλλά η πιο εντυπωσιακή θέση ήταν του Φιλελεύθερου. Όλη σχεδόν την εβδομάδα, η κριτική της αστυνομικής βίας ήταν έντονη – από το [θα μπορούσε να πει κανείς] ιστορικό «Κτυπούσαν στα τυφλά» μέχρι οργισμένα σχόλια, μέχρι και απο τον Άριστο Μιχαηλίδη. Ενώ η κυβέρνηση προσπαθούσε να συσπειρώσει τον εθνικιστικό πόλο μαζί με εξαρτήσεις υπουργών στα ΜΜΕ [λ.χ. Σίγμα, Ρεπόρτερ] ήταν σαφές ότι έχανε, για πρωτη φορα σε τετοιο επιπεδο, και το παιχνίδι των ΜΜΕ..

Ο ΔΗΣΥ προσπάθησε με τα συνηθισμένα κόλπα της Μετατόπισης: αρχικά έριξαν σε κυκλοφορία την πληροφορία ότι μια γυναίκα κατάγγειλε παρενόχληση από ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ το 2014. Μέχρι και η Γωγώ Αλεξανδρινού αναγκάστηκε να ξεσπαθώσει ενάντια στην ξεφτίλα – εμφανώς η στρατηγική ήταν η συνειρμική ταύτιση της εκδήλωσης με το ΑΚΕΛ, τζαι μετά το ΑΚΕΛ με το όποιο άτομο ήταν υπό κατηγορία [για ανάρμοστη ουσιαστικά συμπεριφορά] για να πουληθει σκανδαλάκι. Πόσα τέτοια δεν είχαμε σε αυτήν δεκαετία της αθλιότητας των πέτρινων χρόνων; ..Πρέπει να ήταν η συνήθεια οτι θα λανσάρουν σαν ξεπλυμα την μετατόπιση για κάθε αβολη στιγμη, που τους έκανε να μην σκεφτούν καν την κραυγαλέα ειρωνεία – ότι ο ΔΗΣΥ προσπαθούσε να αποφύγει ένα θέμα, κατασκευάζοντας ένα θέαμα για το όποιο, ιδίως ο ΔΗΣΥ, έπρεπε να σιωπά – το κόμμα των Προδρόμου, Κυπριανού, Σαλαφώρη, του ηγετη με συγγενη με ροζ βιζες κοκ, τζαι όσων συγκάλυψαν τους βιαστές της Αλόας, θα μιλούσε… για παρενόχληση; Αλλά ήταν τζαι η κεκτημένη ταχύτητα. Κάπως έτσι [με επιτυχημένες, τότε, μετατοπίσεις] έγινε απόπειρα να ξεχαστεί η υπόθεση του συμπέθερου, υστερα η εμπλοκή του ΔΗΣΥ στα ΔΣ των τράπεζων [εκεί έριξαν ΣΑΠΑ..]. Ή και το αμίμητο ψέμα του Διονυσίου ότι ο Ζαννέτος είχε «έπαυλη» από μίζες. Για να απολογηθεί μετά. Όπως άλλωστε είχε κάμει τζαι ο Δίπλαρος με το ψέμα για τις κόρες του Χριστόφια για να συγκαλυφθούν οι κόρες του Αναστασιάδη. Η φτήνια των μετατοπίσεων. Εδώ όμως δεν έπαιξε το σενάριο. Και πρόσεξαν αρκετοί ότι η αστυνομία μοιάζει πια με κομματική οργάνωση του ΔΗΣΥ που αρπάζει ότι νά’ ναι, τζαι ρίχνει το στην δημοσιοτητα για κομματική εξυπηρέτηση…

Αφού δεν έπαιξε αυτό, άρχισε μια νέα προσπάθεια να εμφανιστούν οι διαδηλωτές σαν «βίαιοι» - αρχικά ήταν τα πορτοκάλια τζαι τα μανταρίνια [που τελικα ηταν τζυτρομηλα..:)] – τζαι μετά μια αποσπασματική εικόνα ενός ξύλου που στήριζε ένα πανό, εγινε αποπειρα να παρουσιαστει σαν δείγμα «επιθετικού ροπάλου» κοκ…Έσβησε πριν καν καμει register. Μετά ανακάλυψαν στην καταγραφή με βίντεο το υψωμένο δάκτυλο της Αναστασίας απέναντι στο «τανκς» της καταστολής – τον Αίαντα. Η ανεράδα που οργίζεται με τον δράκο της εξουσίας. Πριν καν απλωθεί στο ίντερνετ η απόπειρα μιας κάποιας δαιμονοποίησης για «ανάρμοστη χειρονομία», άρχισε η αποδόμηση και η γελιοποίησή της – με το υψωμένο δάκτυλο της Τζόαν Μπαέζ, με την κωδικοποίηση του υψωμένου δάκτυλο σαν συμβόλου οργής αλλά τζαι αντίστασης. Το σύμβολο δαιμονοποίησης υιοθετήθηκε αμέσως σαν σύμβολο αντίστασης και δικαιολογημένης οργής – με σαρκασμό απέναντι στην φτήνια του πουριτανισμού. Μια χειρονομία που κάνουν, όπως παρατήρησε εύστοχα ο Α. Μπαλασόπουλος, χιλιάδες οδηγοί καθημερινά, και φυσικά μια χειρονομία που πουθενά δεν μπορεί να δικαιολογεί την αστυνομική βία του «δράκου του νερού» που μπορεί να σκοτώσει. Το γοητευτικό πλαίσιο της ανατροπής κωδικοποιήθηκε από την Χρυσταλλα Χατζηδημητρίου: «Ένα μεσαίο δάκτυλο προς ένα διεφθαρμένο σύστημα, δικαιολογεί τη ρίψη νερού στο πρόσωπο της με τόση δύναμη; Υψωμένα είναι τα μεσαία δάκτυλα μιας τεράστιας μερίδας της νέας γενιάς. Είναι η γενιά με τα μάστερ που αναμένει να ανοίξουν οι καφετέριες για να πιάσει δουλειά πίσω από τα μπαρ, φτιάχνοντας καφέδες για 4 ευρώ την ώρα. Είναι η γενιά που βλέπει γύρω της να ανεγείρονται πύργοι, αλλά οι ίδιοι δεν μπορούν ούτε να ενοικιάσουν διαμέρισμα, αφού η φούσκα των πύργων και των διαβατηρίων έκανε τις τιμές απλησίαστες. Είναι η γενιά που βλέπει το περιβάλλον να καταστρέφεται για να κερδίσουν κάποιοι από την λεγόμενη ανάπτυξη. Είναι η γενιά που ακούει για το άλλο μισό της πατρίδας αλλά δεν μπορεί να ζήσει σε αυτό. Γιατί μας εκπλήσσει ο θυμός τους;»

Αυτό που συνέβαινε όλη την εβδομάδα ήταν μια παλιρροιακή κίνηση ανατροπής κάθε κίνησης της εξουσίας. Τζαι τούτο εν εγίνετουν που κάποιο επιτελείο, συνεργείο κοκ. Ήταν ένα συλλογικό έργο. Κάθε κίνηση της κυβερνητικής προπαγάνδας υπονομευόταν από μια σειρά άλλες κινήσεις άσχετων μεταξύ τους ατόμων στο ίντερνετ και μετά απλωνόταν στα mainstream MME τζαι στην κοινωνία.

Αυτή η εβδομάδα ήταν η αρχή μιας άνοιξης.  Από την μια έφερε στο προσκήνιο ένα νέο ιστορικό υποκείμενο – μια νεολαία, γλυκιά και οργισμένη, όπως κωδικοποιήθηκε στο πρόσωπο της Αναστασίας, αλλά και άλλων νεαρών στην εκδήλωση και ευρύτερα. Ταυτόχρονα δημιούργησε και διεύρυνε ρήγματα στο σύστημα της εξουσίας. Στο έλεγχο της πληροφορίας [μετατρέποντας τα mainstream MME σε ουραγούς τζαι δίνοντας την ευκαιρία στους διαφωνούντες εκεί μέσα να μιλήσουν – ο ρόλος του Παράσχου λ.χ. ήταν σημαντικός σαν φωνή καταγραφής] αλλά τζαι στο σπάσιμο της στρατηγικής του καθεστώτος Αναστασιάδη με το «διαίρει και βασίλευε». Αν και ο πυρήνας της εκδήλωσης συνέδεε θεματικές [αντίθεση στην διαφθορά, στο αυταρχισμό, στην διχοτόμηση, στον ρατσισμό, την οικολογικη καταστορφη] ποπυ θα μπορουσαν να δυσκολεψουν μια καποια ευρυτερη συσπειρωση, η να ευνοησουν μια απόπειρα να δαιμονοποιηθεί ο χώρος που άνοιξε την πόρτα στην αμφισβήτηση τζαι στην εμφάνιση μιας  νεολαίας στο προσκήνιο, απέτυχε. Παρά το ότι τα συνεργεία του ΔΗΣΥ [με κορυφαίο το κωμικό SSLie] προσπάθησαν δεν τα κατάφεραν… Ένας νέος αέρας φάνηκε να απλώνεται. Στο background είναι ήδη η καθημερινή σχεδόν αποκάλυψη σκανδάλων διαπλοκής, η ξεδιάντροπη αθλιότητα του αρχιεπισκόπου με τις κατεδαφίσεις κοκ. Τζαι στο προσκήνιο αυτά παιδιά που επαίζαν μουσική με τύμπανα, αυτή η κοπέλα που ήθελε να χορέψει σαν κίνηση σώματος αντίστασης στο κεντρο της Λευκωσιας.. Ήταν/είναι ο αέρας μιας νέας γενιάς…

Μυρίζει άνοιξη..

Προς κάποιο κυπριακό Μάη… J 



· Αναπαραστάσεις στα ΜΜΕ: Αναγνώριση του ιστορικού γεγονότος τζαι μια αμηχανία…

By Δέφτερη Ανάγνωση


Σκίτσο διασκευή από έργο του Vulpes Indutus

·         Αναπαραστάσεις στα ΜΜΕ: Αναγνώριση του ιστορικού γεγονότος τζαι μια αμηχανία…

Από την πλευρά των μηχανισμών της εξουσίας, υπήρχε μια αμήχανη αντίδραση. Η αστυνομία υιοθέτησε το μοντέλο της Λεμεσού όταν οι αστυνομικοί παρατάχθηκαν χωρίς περίπλοκα κόλπα εξαρτήσεων εξω από τον αστυνομικό σταθμό όταν οργανώθηκε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας. Τζαι όλα έληξαν χωρίς επεισόδια.

Στα ΜΜΕ τον πάτο τον πέτυχε το ΡΙΚ – σαν ένα τεκμήριο ότι η συναγερμοκρατια έχει και αδυναμία όρασης πια, μετέδιδε ότι η συγκέντρωση είχε μερικές εκατοντάδες. Παρα τις αντιστάσεις μονάδων, ο ΔΗΣΥ τζαι το προεδρικό φαίνεται να έχουν καταντήσει το ΡΙΚ παρωδία δημόσιου ιδρύματος. Στις εφημερίδες της Κυριακής, υπήρχε αυτήν την φορά χώρος για την εκδήλωση. Η Χαραυγή κάλυψε την εκδήλωση πρωτοσέλιδα. Ο Φιλελεύθερος φάνηκε διχασμένος στο τέλος. Ενώ στην online έκδοση ανάφερε το οφθαλμοφανεστατο ότι οι διαδηλωτές/τριες ηταν χιλιάδες, και είχε αφιερωμένη την κύρια πρωτοσέλιδη φωτογραφία στην διαδήλωση με υπερτιτλο για «χιλιάδες», στο κείμενο που την συνόδευε, κάποιο «αόρατο» [που θα έλεγε και ο Ο. Μιχαηλίδης] μετάφρασε τις «χιλιάδες» σε «δεκάδες εκατοντάδες»..:)..Κάποιοι ανησύχησαν κάπως μάλλον με το μέγεθος/όγκο της πορείας. Οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες [Αλήθεια και Πολιτης] είχαν μια αναφορά στην εκδήλωση [με ανακουφιστικό τίτλο ότι δεν έγιναν επεισόδια] αλλα σαφώς χωρίς καν την προβολή [όπως στις χιλιάδες και την φωτογραφία] εστω του Φιλελεύθερου. Στο Πολίτη η αναδίπλωση ηταν πιο εμφανής αφού είχε μια πιο κριτική στάση για την καταστολή την εβδομάδα που πέρασε, ενώ τζαι στην online εκδοχή υπήρχε φωτογραφικό υλικό..

Το εύρος της κινητοποίησης μάλλον εξέπληξε την εξουσία σε διάφορα επίπεδα.

· Από τον Αίαντα της καταστολής στον κατακλυσμό των δρόμων. Ή πως οι μικροί τζαι τα περιθώρια πολιορκούν τα κάστρα της εξουσίας….

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Από τον Αίαντα της καταστολής στον κατακλυσμό των δρόμων.

 Ή πως οι μικροί τζαι τα περιθώρια πολιορκούν τα κάστρα της εξουσίας….

Στον Χο Τσι Μινχ άρεσκε να επικαλείται ένα ηγέτη μεσαιωνικής βιετναμέζικης εξέγερσης:

 «Σήμερα έχουμε μια ακρίδα που αντιμετωπίζει ένα ελέφαντα.

Αύριο, όμως, ο ελέφαντας θα βρεθεί νικημένος.»


• Η πορεία φαινόταν να έχει 4 διαδοχικά κύματα. Στην αρχή ήταν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί το black block στις διεθνείς κινητοποιήσεις. Ακο

By Δέφτερη Ανάγνωση




·         Η πορεία φαινόταν να έχει 4 διαδοχικά κύματα.

Στην αρχή ήταν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί το black block στις διεθνείς κινητοποιήσεις.

Ακολουθούσε το πιο μεγάλο μπλοκ-  η μαζική κινητοποίηση που ήρθε για αλληλεγγύη, ή από ηλικιακή νεολαιίστικη ταύτιση – το νέο πολιτικό υποκείμενο. Υπήρχε ταυτόχρονα τζαι μια μερίδα καλλιτεχνών που φάνηκε να βρίσκει στη διαμαρτυρία ενός είδος αισθητικής έκφρασης. Αλλα τζαι άλλες ομάδες του χώρου η ευρύτερα…

Μετά ήταν  η θύρα 9 – ένα συμπαγές μαζικό δυναμικό μπλοκ.

Και πιο πίσω με ενα άλλο μαζικό μπλοκ από την θεσμική αριστερά..

Ο πλουραλισμός θύμιζε την κυπριακή ανοχή..

Σε ένα παγκόσμιο επίπεδο η σύνθεση των συνθημάτων τζαι των τάσεων θύμιζε με ένα γοητευτικό τρόπο την προσαρμογή της αμφισβήτησης του μεταμοντέρνου κόσμου στην εμπειρία των Ζαπατίστας του Μεξικού. Το τοπικό που διασταυρωνόταν με το παγκόσμιο.

Δεν ηταν όμως μόνο σύνθεση – ηταν τζαι ένα είδος συνύπαρξης αυτονομιών με διάφορες λειτουργίες. Η ύπαρξη λ.χ. του μπλοκ της ιστορικής θεσμικής αριστεράς, αν και σαν ατομα, δεν ηταν μόνο συμμετοχή ενός μαζικού χώρου – ηταν τζαι μια μορφή συμμέτοχης που μετέφερε επι του εδάφους την θέση του ΑΚΕΛ, σαν θεσμικού χώρου, να μην δοκιμάσει την καταστολή ξανα η αστυνομία…Αλλωστε αυτός ο χώρος συγκροτήθηκε κάποτε με βάση την πολιτική ανυπακοή στην αποικιοκρατία..

Εκτός Κύπρου η θεσμική ιστορική αριστερά βρέθηκε αρκετές φορές σε αντιπαράθεση με την νέα αριστερά των κινημάτων που γέννησε [για να το πουμε συμβολικά] ο Μάης του 68..Στην Κύπρο μπορεί να πει κάποιος ότι δεν υπήρχε τοσο η αντιπαράθεση [διαφοροποίηση σαφώς υπήρξε] όσο η συνύπαρξη σε ένα πλαίσιο διαφορετικών εστιάσεων – λειτουργιών. Ισως να ηταν τζαι αποτέλεσμα της ιστορικής συνειδητοποίησης ενός συνοριακού χώρου όπου ο πλουραλισμός είναι βίωμα τζαι ανάγκη επιβίωσης/συμβίωσης.  Αυτές τις εποχές ακόμα τζαι στο παγκόσμιο αρκεφκει ένα είδος γεφυρώματος του χάσματος που άφησε η ανάδυση της μεταμοντέρνας αριστεράς των κινημάτων [η οποία είναι ντε φάκτο πιο αντιεξουσιαστική] σε σχέση με την ιστορική αριστερά του εργατικού κινήματος…

Όπως το κωδικοποίησε η Μαρια Χ. Δεισδαιμόνα από μια κυπριακή ιστορική οπτική γωνία: «Τα Αριστερά συνθήματα που κυριάρχησαν στην διαδήλωση δεν έπεσαν από το πουθενά..[…].Ανήκουν στην Κυπριακή Αριστερά. Είναι των παιθκιων μας. Τζαι των παππουων μας.»

Η Ιστορία ξανάρχισε να τζυλά στους δρόμους της Κύπρου… 

· Από την συγκρότηση της συλλογικότητας στο αίσθημα του ιστορικού κινήματος: όταν το πλήθος εμφανίζεται στο προσκήνιο της Ιστορίας..

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Από την συγκρότηση της συλλογικότητας στο αίσθημα του ιστορικού κινήματος: όταν το πλήθος εμφανίζεται στο προσκήνιο της Ιστορίας..

Υπήρχε μια ανεση στο πλήθος, στα συνθήματα, που σύνθετε μια σειρά από αυτονομίες..

Παρά τις διαρροές με εικασίες τζαι τρομολαγνεια για δήθεν «ταραχοποιούς» [που έδειχναν μάλλον πρόθεση της εξουσίας για προβοκάτσια], παρά την προσπάθεια της εξουσίας να προκαλέσει [όπως στην προηγουμένη εφτομάδα] η συλλογικότητα του πλήθους περιφρούρησε τον εαυτό της.. Ήταν τζαι τούτο που μόνο του μια νίκη ενάντια στο φόβο τζαι τις διαρροές υπονόμευσης…Τζαι ηταν ίσως εκφραστικό ότι στο τέλος της πορείας υπήρχε ένα αυθόρμητο χειροκρότημα – λες τζαι ηταν «αεροπλάνο που επροσγειονετουν» έγραψε κάποιος μετα. Το χειροκρότημα ηταν τα συγχαρητήρια της συλλογικότητας στον εαυτό της που τα εκαταφερεν. Οϊ μόνο να απελευθερώσει τον δρόμο αλλα τζαι να αποφύγει την παγίδα της προβοκάτσιας…Τζαι επισφράγισε τον πλουραλισμό της συνύπαρξης.

Το άμεσο ζήτημα της κινητοποίησης – η απάντηση στην απόπειρα εκφοβισμού από την εξουσία την περασμένη εφτομάδα – σαφώς κερδήθηκε «κατά κράτος». Μετά την ευρύτερη κοινωνική κατακραυγή, η αστυνομία δεν δοκίμασε καν να παρεμποδίσει.

Οι δρόμοι ήταν πια ελεύθεροι. Αυτό από μόνο τους ήταν μια συμβολική νίκη…

Τζαι οι μικρές νίκες έχουν την σημασία για την οικοδόμηση ιστορικών κινημάτων, σαν ανάσες ελπίδας. Αλλά υπήρχε τζαι κάτι ευρύτερο..

Τα άτομα που ήρθαν για συνθέσουν το πλήθος, δεν ήρθαν τυχαία. Είχαν ακούσει όλη την προπαγάνδα της εξουσίας, είχαν ακούσει για όλους τους, υποτιθέμενους κινδύνους, για τους αναρχικούς/αντιεξουσιαστές που ήταν ο πυρήνας της αρχικής παρέμβασης κοκ..

Και όμως το πλήθος ήρθε – για να διεκδικήσει την απελευθέρωση των δρόμων από την αυταρχική στροφή της εξουσίας της διαφθοράς. Αλλά τζαι γιατί αυτό το ετερόκλητο που ξεκινούσε από την ταξική δυσφορία, απλωνόταν στην οργή για την διαπλοκή [η οποία βιώνεται τζαι ταξικά, όπως τζαι το ζήτημα των τραπεζών, το ζήτημα των παγωμένων μισθών κοκ], περνούσε από την οικολογική ευαισθησία, τζαι την αντι-ρατσιστική στάση, αντιπροσωπεύαν ένα μωσαϊκό που δεν ήταν αν-οικείο. Αντίθετα, άγγιζε/αγγίζει τις ευαισθησίες μιας μεγάλης πλειοψηφικής μερίδας της κοινωνίας, η οποία ήταν, είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω αποθάρρυνσης από τα ΜΜΕ, στο περιθώριο του δημόσιου λόγου αυτήν την δεκαετία..

Η κινητοποίηση του Σαββάτου στις 20 Φεβρουαρίου ήταν η είσοδός τους  στο προσκήνιο της Ιστορίας – και πάλι για όσους είχαν ακινητοποιηθεί στη παθητικότητα πριν, για πρώτη φορά για μεγάλο κομμάτι της νεολαίας..

εκτός από την χαρά της απελευθέρωσης των δρόμων, άρχισε εκεί στο δρόμο να φτιάχνεται μια νέα γλώσσα της πολιτικης του μέλλοντος. Από το μωσαϊκό της εμπειρίας που βρέθηκε στο κοινό χώρο..

Ως δαμέ….

Ιστορικά τζαι κινηματικά, μιλώντας ήταν η μεγαλύτερη διαδήλωση της δεκαετίας – τζαι με εξαίρεση τις τουρκοκυπριακές κινητοποιήσεις της π?

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Ιστορικά τζαι κινηματικά, μιλώντας ήταν η μεγαλύτερη διαδήλωση της δεκαετίας – τζαι με εξαίρεση τις τουρκοκυπριακές κινητοποιήσεις της περιόδου 2000-2013, ίσως να ήταν τζαι η μεγαλύτερη ελληνοκυπριακή κινητοποίηση από την αρχή του νέου αιώνα. ..Τζαι δημιούργησε μια νέα συλλογικότητα πλουραλιστικής ανοχής στις κινητοποιήσεις…

Αλλά ηταν τζαι ποιοτικά μια συνθετική δημιουργια που καθόριζε ευρύτερα ένα πλαίσιο πολιτικο-πολιτισμικου λογού το οποίο «υπέγραφε» με την παρουσία του το πλήθος: από τα ταξικά στα οικολογικά, από τον αντιφασισμο στον αντι-ρατσισμό τζαι από την αντίσταση στον αυταρχισμό στην αντίσταση στην διαφθορά…

Η κινητοποίηση ήταν ευρύτερα μια σύνθεση που άνοιξε τον δρόμο σε μια νέα εποχή. Τζαι η σύνθεση εκφράστηκε τζαι με την συλλογικότητα που οικοδομήθηκε στην πορεία… Ήταν ίσως τζαι η πρώτη φορά, την πρόσφατη περίοδο, που διάφορες τάσεις της αριστεράς βρέθηκαν να συνυπάρχουν σε μια κινητοποίηση πολλαπλών συνθημάτων τζαι πλουραλισμού… Τζαι τέτοιου πλήθους…Τζαι με ένα νέο κόσμο που έμπαινε στο χώρο των κινητοποιήσεων για πρώτη φορά..

Ήταν μια πλουραλιστική γιορτή της χαράς… που έκαμνε τον κόσμο να νοιώθει την γοητεία της συλλογικότητας – ότι ενεν μόνος/η του/της..

Εν υπήρχαν ηγέτες. Η συλλογικότητα ηταν ανοιχτή τζαι εδημιουργητουν στην κίνηση της στο δρόμο..

Ηταν η επιστροφή της Ιστορίας…

· Πριν ήταν εκατοντάδες, τωρά ήταν χιλιάδες….. Μια άλλη νεολαία στο προσκήνιο..

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Πριν ήταν εκατοντάδες, τωρά ήταν χιλιάδες….. Μια άλλη νεολαία στο προσκήνιο..

Αυτή την φορά ήταν χιλιάδες… «χιλιάδες νεαρόκοσμος» στους δρόμους της Λευκωσίας όπως το κατέγραψε ένας δημοσιογράφος..

Η καταστολή κατέρρευσε. Αν η πρώτη κίνηση διαμαρτυρίας [για «υγεία και ελευθερία»] πριν μερικούς μήνες, αναγκάστηκε να αλλάξει πορεία τζαι να περιοριστεί εκτός κέντρου, η δεύτερη πορεία του ριζοσπαστικού χώρου, στις 13 Φεβρουάριου, η πορεία του «ως δαμέ», έδωσε μια συμβολική μάχη στο πάρκο Κολοκάση. Για να κρατήσει το πάρκο [ενάντια στην διαταγή του αυταρχισμού: «διαλυθείτε»] και μετά για να κάμει μερικά μέτρα πορεία τζαι να φτάσει μέχρι την Πλατεια Ελευθερίας. Τζαι τζηνο το μετέωρο βήμα της ελευθερίας, βρέθηκε να αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή καταστολή – ανάλογη εμφανώς ενός καθεστώτος με την πλάτη στο τοίχο, το οποίο μπορούσε πια να επιδείξει μόνο επιβολή. Αλλά την στιγμή που ο Αίαντα της καταστολής κτυπούσε στο πρόσωπο την Αναστασία σαν σύμβολο μιας νέας γενιάς που αρνείται να υποταχτεί στην χούντα του ό,ποιου Αναστασιάδη, της ό,ποιας Γιολίτη, το σώμα που έπεσε στο έδαφος, είχε κερδίσει την μάχη. Λες και η πτώση του σφράγισε τον χώρο σαν χώρο ελευθερίας. Λες και ο χορός του σώματος που προηγήθηκε, καθάρισε τον αέρα από την οσμή/μυρωθκια της επιβολής..

Την εβδομάδα που πέρασε η μάχη συνεχίστηκε επικοινωνιακά… Ο Αίαντα της καταστολής συνετρίβη από την οργή μιας κοινωνίας που ξαφνικά εστίασε σε μια νεολαία που ανέμιζε μεν τις μαύρες [μαυροκοκκινες]  σημαίες της αμφισβήτησης, αλλά που φαινόταν να αγγίζει κάτι βαθύτερο σε πολλαπλούς αποδέκτες στην κοινωνία… Μια χαμένη αθωότητα, μια πίστη ότι μπορεί η κοινωνία να είναι καλύτερη. Να αλλάξει. Δεν συμφωνούσαν όλοι όσοι ευαισθητοποιήθηκαν ενάντια στην καταστολή, μαζί με αυτήν την νεολαία – αλλά εκείνη την εβδομάδα της άνοιξης του Φεβράρη, η νεολαία της αμφισβήτησης έγινε το σημείο διασταύρωσης μιας ελπίδας…. Και μιας αναγνώρισης του τί έπρεπε [πέρα από τον Αναστασιάδη, την Γιολίτη, τον όποιο αρχηγό και υπαρχηγό καταστολής] να της δοθεί το δικαίωμα να ανεμίσει τα όνειρα, τις σημαίες τζαι τα πανό της στους δρόμους..

Τζαι ηρταν χιλιάδες. Τζαι για συμπαράσταση, αλλα αρκετοί, πέρα από τους νέους/ες τζαι για να ξανα-ανακαλύψουν τα όνειρα η για να ταυτιστούν με μια οργή που μεχρι τωρα ανακυκλωνόταν μέσα τους σαν μοναξιά. Η συλλογικότητα του πλήθους μεταμόρφωσε τα ατομα…Δεν ηταν απλά θυμωμένοι – έγραφαν πια Ιστορια. Το ένοιωθαν. Το μυρίζονταν στην ατμόσφαιρα..

Ξεκινώντας από την αξιοπρέπεια του «δεν θα με υποτάξει εμένα η χούντα του Αναστασιάδη..», τζαι απλώνοντας τα όνειρα μιας άλλης πραγματικότητας ευρύτερα…

Αυτή η γοητεία της αλλαγής, της άλλης ελπίδας, αυτών των παιδιών σάρωσε τους αστυνομικούς με τα κράνη, τις ασπίδες τζαι τους τεχνολογικούς δράκους..

Οι διαδηλωτές ήταν χιλιάδες αυτήν τη εβδομάδα…

Παρέλασαν στο δρόμους σαν χαλαρά σώματα, παιχνιδιάρικα συνθήματα στα πλακάτ, απελευθερώνοντας το χώρο με χαμόγελο, τζαι το παιχνίδισμα της ελπίδα για την πιθανότητα μιας άλλης κοινωνίας…

Ένα νέο πολιτικό υποκείμενο εμφανιστηκε στο προσκήνιο της Ιστορίας…

Μια ανεράδα του μέλλοντος..

Πρόκριμα κάποιου Μάη που ίσως να μην είναι πια μακρυά..

https://www.facebook.com/feelix.eer/videos/2003747099767768

· Έργα και ημέρες της καταστολής/αυταρχισμού του καθεστώτος Αναστασιάδη τζαι του περιφερομένου κόμπλεξ ανασφάλειας της παρωδίας Γιολ

By Δέφτερη Ανάγνωση




·        
Έργα και ημέρες της καταστολής/αυταρχισμού του καθεστώτος Αναστασιάδη τζαι του περιφερομένου κόμπλεξ ανασφάλειας της παρωδίας Γιολίτη; Η γυναικά που κτυπούσαν τα όργανα του στο έδαφος, Μαντάμ, εν έσιει δικαιώματα, οξά άμα μιλάς για δικαιώματα εν μόνο για όσους θέλουν να ξεπλύνουν εκατομμύρια;

Angelos Sofocleous

Μια συμμορία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τους μπράβους της. Οι μπράβοι της δικιάς μας συμμορίας τρομοκρατούν και ξυλοκοπούν τους πολίτες χωρίς κανένα λόγο, έρχονται σε μια ειρηνική διαδήλωση εξοπλισμένοι με στολές, προστατευτικά, γκλομπ και δακρυγόνα για να επιτεθούν σε νέους αθρώπους που εκουραστήκαν να βλέπουν την πατρίδαν τους να διαλύεται από ανήθικους, ανάξιους, και άξεστους ανθρώπους.

Στο τέλος της σημερινής πορείας, εστεκούμασταν ειρηνικά σε σημείο της οδού Μακαρίου, όταν πλέον είχαμε σπάσει σε μεγάλο βαθμό τζιαι όταν ήσιε προηγηθεί κάλεσμα που τους διοργανωτές πως η πορεία έφτασε στο τέλος της. Χωρίς κανένα λόγο ή πρόκληση και χωρίς κανένας/καμία να αποτελεί απειλή προς την αστυνομία ή για τη δημόσια ασφάλεια, η αστυνομία έφερε την ‘Αύρα’ που την οδό Στασίνου και, όπως φαίνεται πιο κάτω στο βίντεο, άρχισε να ρίχνει νερό προς τον κόσμο που εβρισκόταν συγκεντρωμένος ρίχνοντας 2 άτομα στο έδαφος. Μετά που δευτερόλεπτα, ερίξαν νερό σε μια νεαρή κοπέλα η οποία έπεσε μπρούμυτα τζιαι εφώναζε που τους πόνους καλώντας σε βοήθεια. Όταν επήαμε ούλλοι πάνω της για βοήθεια, κάτι ζώα που εστέκουνταν στο απέναντι πεζοδρόμιο επιτεθήκαν τζιαι άρχισαν να δέρνουν τον κόσμο, κλωτσώντας στην πλάτη έναν άτομο που εβοηθούσε την κοπέλα στο πάτωμα τζιαι τραβώντας μιαν άλλη που τα μαλλιά, ενώ ερίχναν κόσμο στο έδαφος τζιαι κρότου λάμψης δίπλα που την τραυματία.

Μισή ώρα πριν τζιαι ενώ η πορεία εκινήτουν ειρηνικά στην οδό Στασίνου, η αστυνομία έκαμνε επίθεση στους διαδηλωτές με γκλοπ και κρότου λάμψης, προσπαθώντας να μας περιορίσει και περικυκλώσει σε ένα τετράγωνο της Στασίνου. Τουλάχιστον 4 άτομα ετραυματιστήκαν όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες. Η αστυνομία όι μόνο εν εσταμάτησε αλλά με την Αύρα ερίχναν νερό σε μια γυναίκα που ήταν λιπόθυμη στο έδαφος τζιαι στον γιατρό που την επεριέθαλπτε.

Η άσκηση βίας, και μάλιστα βίας μέσα από την οποία βγαίνει μίσος και κτηνωδία, πάνω σε αθώους νέους πολίτες που διαδηλώνουν ειρηνικά με μόνον όπλο την φωνήν τους, εν το πιο απτό παράδειγμα μιας κυβέρνησης που αντιλαμβάνεται πως πλέον μπορεί να λειτουργήσει μόνο με την βάναυση καταστολή οποιασδήποτε αντίθετης άποψης την οποία βλέπει ως απειλή.

Η δημιουργία ενός καθεστώτος φόβου και τρομοκρατίας, είτε μέσω παράνομων εφόδων σε σπίτια ανυποψίαστων πολιτών, είτε με εξαναγκασμό σε παραίτηση δημοσιογράφων, είτε με το να ξυλοκοπούνται βίαια πολίτες που διαμαρτύρονται ειρηνικά, δείχνει ξεκάθαρα τον βαθμό στον οποίο το κράτος δύναται να φτάσει απλώς για να προστατεύσει τον εαυτόν του.

Το σύνθημα της σημερινής πορείας ήταν “ως δαμέ”. Είχαμε δυστυχώς λάθος όσοι επαρεβρεθήκαμε. Με την κρατική βία τζιαι τρομοκρατία που είδαμε σήμερα, μόνο “ως δαμέ” εν πρέπει να μείνει τούτο.

https://www.facebook.com/100002313731915/videos/pcb.3773326336087787/3773307189423035





· Αν είχατε αμφιβολίες για την δουλοπρεπή [προς την εξουσία] εξάρτηση των τηλεοπτικών καναλιών….

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Αν είχατε αμφιβολίες για την δουλοπρεπή [προς την εξουσία] εξάρτηση των τηλεοπτικών καναλιών….

Γιώργος Μιχαήλ

Η ενημέρωση των πολιτών ως δημόσιο αγαθό και κατ΄επέκταση η δημοκρατία, η ελευθερία και ο πλουραλισμός του λόγου βρίσκονται εδώ και καιρό σε πραγματικό κίνδυνο στον τόπο μας, γεγονός που επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά σήμερα με τον πλέον ξεκάθαρο και κυνικό τρόπο. Τα τηλεοπτικά κανάλια, στη συντριπτική τους τουλάχιστον πλειοψηφία, επέλεξαν απόψε, προφανώς με άνωθεν υποδείξεις και παρεμβάσεις, να θάψουν στην κυριολεξία στα δελτία ειδήσεων τους το θέμα της υπέρμετρης και δυσανάλογης χρήσης βίας από την αστυνομία εναντίον της ειρηνικής εκδήλωσης διαμαρτυρίας πολιτών στη Λευκωσία για όλα τα στραβά κι ανάποδα συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες σ’ αυτόν τον τόπο, διαλύοντας κάθε αμφιβολία περί του πόσο ελεύθερα και ανεξάρτητα είναι και επιβεβαιώνοντας με τον πλέον περίτρανο τρόπο ότι δεν αποτελούν παρά αναπόσπαστο κομμάτι του συστήματος εξουσίας που υποτίθεται ότι ελέγχουν εξ ονόματος των πολιτών και του δικαιώματός τους για πλήρη ενημέρωση. Κάποιος εύλογα πλέον διερωτάται. 

Μήπως τελικά η συνέχιση εφαρμογής του δραστικού μέτρου της απαγόρευσης των συναθροίσεων, την ώρα που η επιδημιολογική εικόνα της χώρας έχει βελτιωθεί, δεν έχει μοναδικό σκοπό τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού αλλά κυρίως τον περιορισμό της αντίδρασης και της οργής των πολιτών που φαίνεται να ξεχειλίζει μέρα με τη μέρα, με όλα όσα βλέπουν καθημερινά να συμβαίνουν γύρω τους, χωρίς καμία λογοδοσία και τιμωρία σε κανένα επίπεδο; Αν δεν υπήρχαν πάντως τα σόσιαλ μίντια και περιμέναμε να ενημερωθούμε από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, δεν θα παίρναμε χαμπάρι για την ύπαρξη πολλών ζητημάτων που άπτονται του δημοσίου ενδιαφέροντος, όπως δεν θα μαθαίναμε ποτέ για το σημερινό νέο περιστατικό αστυνομικής αυθαιρεσίας και αυταρχισμού και δεν θα βλέπαμε ποτέ τις πιο κάτω εικόνες που μόνο αισθήματα απογοήτευσης, ντροπής και αγανάκτησης προκαλούν στον κάθε πραγματικά ελεύθερο πολίτη…




· Η κυβερνητική πολιτική καταστολής με ιδεολογικό περίβλημα την προστασία: η κωμικοτραγική διάσταση μιας αντίφασης που εμφανίζεται σ?

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Η κυβερνητική πολιτική καταστολής με ιδεολογικό περίβλημα την προστασία: η κωμικοτραγική διάσταση μιας αντίφασης που εμφανίζεται σαν «παράδοξο»..

Adonis Florides

Προσπαθώ να το επεξεργαστώ ακόμα: δηλαδή ως κράτος για να προστατεύσω την υγεία σου που τον ιό αννοίω σου την τζ̆εφαλήν σου με το γκλοπ, για να μεν αρπάξεις πνευμονία λούννω σε εσέναν τζ̆αι τα κοπελλούδκια σου με κρυόν νερόν μέσα στο καταχ̆είμωνον, τζ̆αι που πάνω λούννω τζ̆αι τον γιατρόν που σου διά τις πρώτες βοήθειες, υποχρεώνω τον κόσμο που εν με μάσκες τζ̆αι κρατούν αποστάσεις να συνωστισθούν με την επίθεση των Πραιτωριανών, να τσαλαπατηθούν ο ένας πάνω στον άλλον, μιτσ̆ιοί μεγάλοι, για να σπάσω τζ̆αι μερικούς στο ξύλο. Τόση έγνοια για την προστασία της υγείας του πολίτη. Κάτι όπως τα παράδοξα του Ζήνωνα του Ελεάτη έναν πράμαν. Προσπαθώ ακόμα να το επεξεργαστώ.

· Συσπείρωση Ατάκτων/ Sispirosi Atakton ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ/Αλληλεγγύη στα θύματα της αστυνομικής βίας

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Συσπείρωση Ατάκτων/ SispirosiAtakton

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ/Αλληλεγγύη στα θύματα της αστυνομικής βίας

Έχουμε έρθει σε επαφή με την Αναστασία Δημητριάδου, 25 χρονών, που χτυπήθηκε βάναυσα και αναίτια από την αύρα νερού όπως φαίνεται στο πιο κάτω βίντεο. Σε αντίθεση με προηγούμενες πληροφορίες, η κατάσταση της υγείας της είναι σοβαρή και θα χρειαστεί να υποβληθεί άμεσα σε επέμβαση με laser για να γλυτώσει το μάτι της. Είναι πιθανόν να έχει μόνιμη βλάβη.

Εκ μέρους των διοργανωτών της χτεσινής διαμαρτυρίας θα δημιουργήσουμε κουτί εισφορών για την κάλυψη των ιατρικών εξόδων της Αναστασίας. Λεπτομέρειες θα ανακοινώσουμε εντός των ημερών. Προς το παρών στέλλουμε την αλληλεγγύη μας στην Αναστασία και της ευχόμαστε σύντομη ανάρρωση. Για την Αναστασία αλλά και για όλους που δέκτηκαν καταστολή χτες, λέμε ότι τούτο ΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΔΑΜΕ.

Μοιραζόμαστε μια μικρή μαρτυρία της όπως μας την έστειλε:

Στις 13/2/2021, η ώρα 16:00, μαζευτήκαμε προβληματισμένοι καλλιτέχνες και σκεπτόμενοι άνθρωποι του πολιτισμού, για μια ειρηνική πορεία ενάντια της δικτατορίας.

Η αστυνομία Κύπρου, επιτέθηκε με όπλα σε άμαχο πληθυσμό, γέρους και παιδιά.

Είμαι η Αναστασία Δημητριάδου και έχω δεχτεί αστυνομική επίθεση από water cannon γιατί χόρευα ειρηνικά στο πεζοδρόμιο. Έχω σοβαρά τραύματα στο μάτι και χρειάζομαι επέμβαση, όμως δεν μετανιώνω για τίποτα! Τα φιλιά μου και καλή δύναμη σε όλους.

Το βίντεο απο το χτύπημα και την επίθεση εδώ:

https://www.facebook.com/feelix.eer/videos/1998616750280803

Άντε κυρία Γιολίτη να δούμε αν θα καταφέρεις να καταλάβεις ότι οι πανοπλίες που έστειλες σε μια ειρηνική εκδήλωση κοινωνικής οργής παραλίγ

By Δέφτερη Ανάγνωση


·         Άντε κυρία Γιολίτη να δούμε αν θα καταφέρεις να καταλάβεις ότι οι πανοπλίες που έστειλες σε μια ειρηνική εκδήλωση κοινωνικής οργής παραλίγο να σου αφήσουν ένα νεκρό στα σιέρκα…

Ξυπνάτε, γιατί έρκεται δύσκολη εποχή… τζαι για εσένα τζαι για τον «Τελεία και παύλα.» Πλησιάζουν τζαι τα 2 – τζαι η τελεία τζαι η παύλα... για εσάς

Andreas Rodrigues Charalambous ; Για όσ@ με ρωτάτε, είμαι καλά σε υγεία. Μετά που τρεις ώρες θωρώ τζαι αναπνέω.

Εσυμβήκαν όλα τόσο γρήγορα που δεν μπορώ να σας περιγράψω τι έγινε. Το μόνο που θυμούμαι είναι ότι έδειχνα του κόσμου που τον εκυνηγούσαν οι δυνάμεις καταστολής να πάει που την πλευρά που δεν είχε κόσμο για να κρατούμε τις αποστάσεις. Άπλωσα το χέρι μου να σηκώσω ένα πλάσμα που χαμέ και έφαγα ένα γκλοπ στο κεφάλι και μια σπρωξιά με ασπίδα.

Πριν προλάβω να ξαφνιαστώ έφαγα και μια γερή δόση δακρυγόνου και με πήραν σηκωτό. Φώναξα αμέσως "είμαι επιληπτικός, δεν μπορώ να αναπνευσω" και άκουσα μια φωνή "αφήστε τον, είμαι νοσοκόμος". Μετά άκουσα μια κραυγή πόνου και ένα "Τί καμνετε ρε παιθκιά - Γιατί;". Μετά εν θυμούμαι τίποτε.

Ξέρω ένα πράμα όμως. Ξέρω ότι μια παρέα όξυπνων ανθρώπων επήαν να φωνάξουν για τα δικαιώματα τους. Με μάσκες, αποστάσεις και σεβασμό. Τούντην παρέα επερικυκλώσαν την πάνοπλες δυνάμεις καταστολής και εδώκαν της να κάτσει, με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, γκλοπ, ασπίδες, δακρυγόνα και τανκ νερού. Η παρέα έτρεξε να γλυτώσει που το μένος των πάνοπλων τρομοκρατών, αλλά όπως έμαθα ακολουθήσαν, άφησαν κόσμο αιμόφυρτο στον δρόμο και εσυλλάβαν όποιο/α ήβραν.

Ξέρω ότι εν άξιζε τούτης της παρεας τούτο που έπαθε. Ξέρω ότι εν αξίζει τούτης κοινωνίας τούτο που την ήβρε. Ξέρω ότι τούτην την παρέα, εν την αξίζετε εσείς που εστείλατε τις δυνάμεις καταστολής με τούτες τες οδηγίες. Ξέρω ότι ΩΣ ΔΑΜΈ!

· Αναφορά στην πορεία της θύρας 9.. Τελικά παρά την αστυνομοκρατία έγιναν 2 εκδηλώσεις στην Λευκωσία που έσπασαν τον φόβο – έστω τζαι αν

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Αναφορά στην πορεία της θύρας 9.. Τελικά παρά την αστυνομοκρατία έγιναν  2 εκδηλώσεις στην Λευκωσία που έσπασαν τον φόβο – έστω τζαι αν δεν κατάφεραν να συναντηθούν, διέσπασαν όμως με την ευελιξία της αυτονομίας του τζαι την αστυνομική εστίαση..

Gate 9 (Official)

Όργιο καταστολής η σημερινή μέρα με την αστυνομία να περικυκλώνει τον Κεντρικό μας σύνδεσμο από η ώρα 14:00. Η απόφαση ηταν πάση θυσία να γίνει η πορεία για αυτό και μετά που η αστυνομία ήταν έτοιμη να προχωρήσει σε συλλήψεις δώσαμε το έναυσμα η πορεία να ξεκινήσει νωρίτερα πριν η αστυνομία εγκλωβίσει τον κόσμο μας.

Περνώντας τον μοναδικό δρόμο στον οποίο δεν υπήρχε μπλόκο της αστυνομίας βγήκαμε στην λεωφόρο Γρίβα Διγενή και ταυτόχρονα ενημερώσαμε τον κόσμο ο οποίος δεν πρόλαβε τη συγκέντρωση στον Κεντρικό όπως ενωθεί με την πορεία ενώ βρισκόταν σε κίνηση.

Περπατώντας στο κέντρο της Λευκωσίας προς το Λυκαβητο αλλάξαμε απότομα κατεύθυνση ξεγελώντας την αστυνομία και βρεθήκαμε μέσα από τα στενά στη Λεωφόρο Στασίνου έξω από το πάρκο Κολοκάση. Δυστυχώς εκεί βρήκαμε και άλλη αστυνομική δύναμη χωρίς να υπάρχει μαζεμένος κόσμος αφού λόγω της αστυνομίας επέλεξαν αρχικά να μαζευτούν σε άλλο χώρο.

Με την αστυνομία πλέον να βρίσκεται πίσω μας (μας ακολουθούσε από Κεντρικό), αριστερά μας (προς πλατεία Ελευθερίας) και δεξιά μας (προς γήπεδο Ορφέα) και με την αύρα να πετά νερό αποφασίζουμε ότι μόνο αν κρατήσουμε την πορεία σε κίνηση θα προστατέψουμε τα στελέχη μας αλλά και τον κόσμο που μας ακολούθησε, οπόταν πάλι με μια αιφνίδια κίνηση βγαίνουμε μέσα από τα στενά στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή, μαζί μας και όλη η αστυνομική δύναμη την οποία με αυτό τον τρόπο απομακρύναμε από το πάρκο Κολοκάση.

Στην συνέχεια και ενώ ο Κεντρικός σύνδεσμος είχε καταληφθεί άπω την αστυνομία και με όλη την αστυνομική δύναμη να μας ακολουθεί, οργανωμένα καλούμε τον κόσμο να σπάσει καταφέρνοντας εν καιρώ απαγορεύσεων και διαταγμάτων να πραγματοποιηθεί η πορεία και να λήξη χωρίς συλλήψεις.

Στην συνέχεια η επιτροπή της ΘΥΡΑ 9 και στελέχη κατευθυνθήκαμε στο πάρκο Κολοκάση όπου αν και αρχικά δεν υπήρχε αστυνομία στη συνέχεια όση αστυνομική δύναμη ηταν στο Κεντρικό ήρθε στο χώρο και επιτέθηκε σε όσους ήμασταν μαζεμένοι ανάμεσα τους και γυναικόπαιδα.

Η σημερινή μέρα ανάγκασε το κράτος μέσω της αστυνομίας να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο και ότι πίσω από την δήθεν προστασία της υγείας μας κρύβεται η επιθυμία τους για ένα Λαό σκυφτό και άβουλο.

ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑ ΠΟΥΜΕ

Υ.Γ - Κανείς δεν ανάβει κόκκινο στην ΘΥΡΑ 9. Μην παρανοείτε με τη συνειδητή μας επιλογή να μην στραφεί το επίκεντρο αλλού. Φανταστείτε μόνο τι θα γράφατε αν παίζαμε ξύλο με τα σκυλιά της άρχουσας τάξης χωρίς να μας επιτεθούν. Αντί στην κρατική καταστολή και τον αυταρχισμό θα στοχοποιούσατε τους «αλήτες». Φάτε τώρα στη μούρη τους πραγματικούς αλήτες των αφεντικών που κτυπούν ειρηνικές διαδηλώσεις και γυναικόπαιδα. Γιατί αν ήθελαν να ανάψουν κόκκινο στην ΘΥΡΑ 9 ας έκαναν τους μάγκες μαζί μας και όχι σε γυναικόπαιδα. Γιατί αν μπορούσαν να μας ανάψουν κόκκινο δεν θα μας έπαιρναν από πίσω πανικόβλητοι μη μπορώντας να αντιδράσουν στην οργανωμένη πορεία μας που και έγινε και έστειλε τα μηνύματά της. Όταν θα έρθει η ώρα να τα πούμε με τους δειλούς ρομποκόπ θα καταλάβετε τι σημαίνει κόκκινο. Οι ίδιοι ξέρουν.

Βασιλική Ζήνωνος «I CAN’T BREATHE Αρχηγέ Αστυνομίας, Υπουργέ Δικαιοσύνης, Ψευδοπρόεδρε Δημοκρατίας ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΠΟΨΕ Τούτον έννεν κράτος. Εν

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Βασιλική Ζήνωνος

«I CANT BREATHE

Αρχηγέ Αστυνομίας, Υπουργέ Δικαιοσύνης, Ψευδοπρόεδρε Δημοκρατίας

ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΠΟΨΕ

Τούτον έννεν κράτος.

Εν ΧΟΥΝΤΑ!»

"Ναι αυτή η μπότα που πατά πάνω σε ένα άοπλο διαδηλωτή, τον οποίο κρατάνε και αλλοι αστυνομικοί στο έδαφος, πληρώνεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τζαι είπαν οτι θα διερευνήσουν «εφόσον» υπήρχε υπέρμετρη βία !!!..Το να πατάς με την μπότα/παπούτσι/άρβυλο ένα άνθρωπο που είναι στο έδαφος, είναι μέρος της αστυνομικής εκπαίδευσης η/και μέρος έκφρασης νευρώσεων σαδισμού που ενθαρρύνει η νυν εξουσία στις απέλπιδες πια προσπάθειες της για επιβολή σιωπής ως μηχανισμού συγκάλυψης των σκανδάλων της;"

Ο ανθός της κυπριακής νεολαίας… Η πιο χαρακτηριστική φιγούρα της κινητοποίησης «Ως Δαμέ» ήταν οι νέοι – νεαροί τζαι νεαρές..

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Ο ανθός της κυπριακής νεολαίας… Η πιο χαρακτηριστική φιγούρα της κινητοποίησης «Ως Δαμέ» ήταν οι νέοι – νεαροί τζαι νεαρές..

Ναι, υπήρχαν τζαι που άλλες ηλικίες, αλλά ήταν οι νέοι/ες που σφράγισαν την εκδήλωση – με τα χρώματα με τις φωνές, με την γοητεία τους… Ήταν η προσωποποίηση του μέλλοντος…

Τζαι απέναντι οι ανέραστοι της εξουσίας οχυρωμένοι πίσω από πανοπλίες. Σταλμένοι από μια εξουσία που τρέμει την αλήθκεια, τωρά που ξεγυμνώθηκε πλήρως μετά τις αποκαλύψεις για την διαφθορά τζαι την διαπλοκή..

Ναι, ήταν μια αντιπαράθεση αναμεσά σε μια ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας που τηρούσε όλα τα υγειονομικά δεδομένα τζαι μια αυταρχική προσπάθεια επιβολής για να λογοκριθεί η κοινωνική φωνή. Ήταν λογικά παράλογο να θεωρείται επικίνδυνη μια τέτοια εκδήλωση, ενώ είναι ανοικτά τα Mall ας πούμε…

Βαθύτερα, ήταν η μια μάχη ανάμεσα στο παρελθόν τζαι το μέλλον…

Αυτά τα παιδια ήταν το χαμόγελο του μέλλοντος.. :)

Τζαι «τούτοι οι μπάτσοι που ‘ ήρθαν τώρα» που λαλεί τζαι το ρεμπέτικο, ένα κατάλοιπο του παρελθόντος…






· Ως Δαμέ: η «Μάχη του πάρκου Κολοκάση» η πως η πολιτική ανυπακοή άνοιξε το δρόμο σπάζοντας το καθεστώς του φόβου…

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         

·     ·         Ως Δαμέ: η «Μάχη του πάρκου Κολοκάση» ή πώς η πολιτική ανυπακοή άνοιξε το δρόμο, σπάζοντας το καθεστώς του φόβου…

Η αντιπαράθεση στους δρόμους της Λευκωσίας δεν αφορούσε απλώς μια πορεία, αλλά διασταυρωνόταν με μια αμφισβήτηση που προσπαθούσε να «σπάσει το φράγμα του φόβου» τζαι μια εξουσία που νοιώθοντας την διάχυτη από-νομιμοποίησή της κατάφευγε στην προσπάθεια επιβολής για να στηρίξει τον σκελετό που είχε κρυμμένο στο μπαούλο τζιαι που είναι τωρά διάφανος σαν το καθεστώς διαπλοκής τζαι διαφθοράς.

Τα δεδομένα ήταν σαφή τζαι από τις δυο πλευρές – η κινητοποίηση στηριζόταν σε ομάδες τζαι οργανώσεις του εξωθεσμικού χώρου [όπως το κωδικοποίησε μέχρι τζαι ο Φιλελεύθερος «ομάδων από αντιφασιστικό χώρο – Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά – Ριζοσπαστική οικολογία» - αφήνονται εκτός τον αντιεξουσιαστικό χώρο, αλλά εντάξει τζαι η μερική καταγραφή ήταν πρόοδος για τον Φιλελεύθερο] που έθεσαν ξεκάθαρα την κινητοποίηση τους στην ιστορική πορεία από την αμφισβήτηση του κλεισίματος των οδοφραγμάτων, μέχρι το στρηπ τηζ της διαπλοκής του καθεστώτος  Αναστασιάδη, αλλά τζαι την εμφανή πια προσπάθεια αυταρχικής επιβολής, χρησιμοποιώντας την πανδημία.

Η κυβέρνηση από την άλλη, φρόντισε να ανεβάσει τους τόνους, εξαπολύοντας μέσα από ανακοινώσεις της αστυνομίας απειλές για πρόστιμα και καταστολή. Το ότι η κυβέρνηση απειλούσε, παρά ενδιαφερόταν έστω και κατά το ελάχιστο για την πανδημία ήταν σαφές συγκριτικά – όταν ανοίγεις τα Malls τζαι τις εκκλησίες προφανώς επιτρέπεις μαζικές συγκεντρώσεις τζαι μόνο οι ηλίθιοι [ή οι κολλημένοι οπαδοί της κομματικής μάντρας] θα μπορούσαν να καμώνονται ότι δεν καταλάβουν. Η συγκέντρωση του εξωθεσμικού χώρου, ο οποίος είχε σαφώς ταχθεί κατά των ανοησιών των θεωριών συνομωσίας, θα ήταν ξεκάθαρα στα πλαίσια των προδιαγραφών υγείας όπως ήταν άλλωστε και οι σχετικές ανακοινώσεις. Άρα όταν απειλούσε η αστυνομία, την προηγούμενη της εκδήλωσης, τζαι όταν κατέβασε πάνοπλους αστυνομικούς στο κέντρο της Λευκωσίας, προφανώς δεν σκέφτοταν την υγεία, αλλά την καταστολή.

Η κυβέρνηση και η αστυνομία ανησυχούσαν ακριβώς γιατί η εκδήλωση είχε απλωθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με δηλώσεις στήριξης από ευρύτερο κοσμο. Ο εφιάλτης της κυβέρνησης θα ήταν μια μαζική εκδήλωση – η οποία αργά ή γρήγορα θα κατέληγε [με άλλες συνεχόμενες εκδηλώσεις] σε κινητοποιήσεις έξω από το προεδρικό, όπως την εκδήλωση που οδήγησε στην παραίτηση Συλλούρη.

Έτσι η αστυνομία της Γιολίτη έκανε επίδειξη δύναμης; Μπλόκαρε μια προ συγκέντρωση στο χώρο της Θύρας 9, ενώ ουσιαστικά προσπάθησε με τον όγκο της δύναμης που κατέβασε και μια ντε φάκτο περικύκλωση του χώρου της εκδήλωσης να αποθαρρύνει τον κόσμο. Η πορεία ωστόσο της Θύρας 9 έγινε ανεξάρτητα.. Μπορεί με αυτήν την έννοια να έγιναν ουσιαστικά 2 εκδηλώσεις [η πορεία της Θύρας 9 τζαι η συγκέντρωση στο πάρκο Κολοκάση] αλλά έτσι εδιασπάστηκε τζαι η αστυνομία..

 Η νοοτροπία των αστυνομικών που επιλέγηκαν ήηταν επίσης προκλητική – ήθελαν αντιπαράθεση εμφανώς. Το πιο λογικό είναι ότι έλπιζαν σε επεισόδια, τα οποία θα χρησιμοποιούσαν μετά οι Καλατζήδες, Πέτρες, Τσουρούληδες κοκ [όπως με την εκδήλωση ενάντια στο κλείσιμο των οδοφραγμάτων πέρσι] για να δαιμονοποιήσουν την εκδήλωση..

Ήταν με αυτήν την έννοια μια σύγκρουση νοοτροπιών αλλά τζαι κόσμων:

Παρά τις προσπάθειες της αστυνομίας να τρομοκρατήσει τζαι να αποθαρρύνει την εκδήλωση, μια μεγάλη διαδηλωτών κατάφερε να συγκεντρωθεί παρά τα αστυνομικά μπλόκα. Τζαι αυτό το πλήθος άρχισε να στήνει τα πανό, να τραγουδά – ήταν μια εκδήλωση χαράς, ζωής, διεκδίκησης για το μέλλον. Η αρχή της ευχαρίστησης που θα ελάλεν τζαι ο Φρόιντ. Απέναντι οι αστυνομικοί ντυμένοι, λες τζαι θα εκάμναν επίθεση στο προεδρικό την 15 Ιουλίου – εκφράζοντας μια εξουσία της οποίας της είχε μείνει μόνο η απειλή. Προσπάθησαν να προκαλέσουν. Κτυπήσαν μερικούς για να τρομοκρατήσουν και πάλι. Αλλά το πλήθος αρνήθηκε να διαλυθεί..

Η αστυνομία θα μπορούσε να μπουκάρει. Αλλά ήδη η εικόνα ήταν αρνητική. Η κοινωνία δεν πληροφορείται πια από τα φερέφωνα των ελεγχόμενων τηλεοράσεων. Η άμεση αναμετάδοση μέσω του ιντερνέτ ήδη εστίαζε στην προσπάθεια καταστολής: στον διαδηλωτή με το αίμα στο κεφάλι, στον αστυνομικό να γονατίζει πάνω σε ένα νεαρό. Τζαι απέναντι τους νέοι/ες που τους φώναζαν διαμαρτυρόμενοι. Ο ανθός της κοινωνίας όπως θα έλεγαν τζαι σε ανάλογες περιπτώσεις στην Αθήνα.

Η αστυνομία ήταν αιχμάλωτη της δημοσίας εικόνας: Δεν τόλμησε καν να δώσει μαζικά πρόστιμα.

 Αναγκάστηκε να αποδεχθεί την ήττα – η συγκέντρωση έγινε.

Ακολουθήσαν άλλες μικρο-αψιμαχίες μέχρι που έγινε και μια μικρή πορεία.

Η αστυνομία της καταστολής ήταν αμήχανη μπροστά στους άοπλους διαδηλωτές/τριες της αξιοπρέπειας τζαι της χαράς του μέλλοντος.

Στον δρόμο στο πάρκο έσπασε ο φόβος..

Η Αστυνομία αναγκάστηκε να αποδεχτεί ότι, αφού επιτρέπονται μαζικές συγκεντρώσεις [σε Mall, εκκλησίες κοκ] αναπόφευκτα μια μαζική εκδήλωση διαμαρτυρίας είναι ντε φάκτο πια νόμιμη..

Όπως πολύ σωστά σχολιάστηκε από τους διοργανωτές/τριες της εκδήλωσης, τα πολιτικά δικαιώματα στην Κύπρο κερδήθηκαν με πολιτική ανυπακοή από την δεκαετία του 1940.

Σήμερα, στο πάρκο Κολοκάση, η πολιτική ανυπακοή κέρδισε μια μάχη ενάντια στην απόπειρα καταστολής από το καθεστώς διαφθοράς/διαπλοκής κοκ…

Κέρδισε μια ακόμα μάχη το μέλλον..

Όσοι ρίσκαραν εκεί στο πάρκο άνοιξαν ένα δρόμο για τους υπόλοιπους…

Respect…..

 

Η (υπέρμετρη) κρατική βία, στο όνομα της προστασίας της δημόσιας υγείας, δεν πρέπει να γίνει ανεκτή.

By Δέφτερη Ανάγνωση



Aris Constantinides ASSOCIATE PROFESSOR Πανεπιστήμιο Κύπρου

Η βίαιη καταστολή της σημερινής εκδήλωσης διαμαρτυρίας, κατά παράβαση του συνταγματικού δικαιώματος στην ειρηνική συνάθροιση και άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων, εις το όνομα του θεοποιηθέντος (αντισυνταγματικού εν προκειμένω) διατάγματος, κατέδειξε ότι η πανδημία είναι ένα βολικό πρόσχημα για την πολύμηνη πλέον απόλυτη απαγόρευση των συναθροίσεων περισσότερων των δύο ατόμων σε ανοιχτούς χώρους. Η (υπέρμετρη) κρατική βία, στο όνομα της προστασίας της δημόσιας υγείας, δεν πρέπει να γίνει ανεκτή.

Gregoris Ioannou Σήμερα η αστυνομία ήρθε με ξεκάθαρη διάθεση να κτυπήσει διαδηλωτές και να κάνει επίδειξη ετοιμότητας βίαης καταστολής. Αυτό φάνη?

By Δέφτερη Ανάγνωση


Gregoris
Ioannou
Σήμερα η αστυνομία ήρθε με ξεκάθαρη διάθεση να κτυπήσει διαδηλωτές και να κάνει επίδειξη ετοιμότητας βίαης καταστολής. Αυτό φάνηκε από την τεράστια συγκέντρωση αστυνομικών (υπολογίζω γύρω τους 500 ένστολους με πλήρη εξάρτηση) και άλλους μυστικούς με πολιτικά, ουλαμούς μοτοσικλετών, κλούβες και αύρες που κατέλαβαν όλο τον χώρο της ανατολικής πλευράς της παλιάς πόλης παρενοχλώντας ήδη τις προσυγκεντρώσεις με στόχο της διάλυση τους μιάμιση ώρα πριν τη πορεία με
 πρόστιμα. 

Κατάφεραν να διαλύσουν ένα μπλοκ, αλλά το μεγάλυτερο μπλοκ έφτασε στο χώρο του Κολοκάση. Η αστυνομία έκλεισε το δρόμο και παρατάχτηκε μπροστά στο πάρκο για να εγκλωβίσει τον κόσμο. Στις 16.00 ακριβώς, ώρα έναρξης της πορείας, και καθώς κατέφθανε νέο πλήθος κόσμου, υπολογίζω σύνολο θα είμασταν γύρω στους 800 διαδηλωτές, όλοι με μάσκες και κρατώντας αποστάσεις η αστυνομία έδωσε προειδοποίηση ότι θα διαλύσει το πλήθος εντός 15 λεπτών.

Γύρω στις 16.10 με το που ξεκίνησε η πορεία η αστυνομία μπλόκαρε τους δρόμους και τους παραδρόμους και άρχισε να χτυπά με γκλοπ και σπρέη, ενώ το επόμενο δεκάλεπτο συνδύασε τις επιθέσεις της με δακρυγόνα και αντλίες νερού. Οι αστυνομικοί ήταν ιδιαίτερα προκλητικοί, από την αρχή μέχρι το τέλος και έκαναν αδιάκριτη χρήση βίας και αδιάκριτες συλλήψεις.

Σήμερα η κυβέρνηση Αναστασιάδη ξεπέρασε ένα όριο. Η αξιωματική αντιπολίτευση που μέχρι στιγμής κακώς ανέχτηκε την διακυβέρνηση με αντισυνταγματικά διατάγματα για σχεδόν ένα χρόνο, θα είναι θεωρώ συνένοχη αν ανεχτεί και αυτή την πρόκληση άσκησης αδιάκριτης βίας από πλευράς της Αστυνομίας Κύπρου.

Το λιγότερο που οφείλει να κάνει άμεσα το ΑΚΕΛ είναι να απαιτήσει την παύση της υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης και του Αρχηγού Αστυνομίας. 








Να ξεκαθαρίσουμε κάτι απλό. Ο Αναστασιάδης είναι ήδη ένοχος «ατιμωτικού αδικήματος» λόγω διαπλοκής ιδιωτικών συμφερόντων με δημόσιο λειτ?

By Δέφτερη Ανάγνωση

 


·         Να ξεκαθαρίσουμε κάτι απλό. Ο Αναστασιάδης είναι ήδη ένοχος «ατιμωτικού αδικήματος» λόγω διαπλοκής ιδιωτικών συμφερόντων με δημόσιο λειτούργημα – η οικογένεια του εφκαλε λεφτά από ένα πρόγραμμα στο οποίο ο ίδιος υπόγραφε διαβατήρια. Το χαζοχαρούμενο επιχείρημα που επούλησεν στους βολικούς δημοσιογράφους του Πολίτη «μα θα μείνουν άνεργα τα παιδια μου» εν φτηνό… Το θέμα είναι απλώς να μην έχουν σχέση με την πολιτεία, όσο εσύ είσαι πρόεδρος. Αλλά μερικοί άμα έβρουν βολικούς δημοσιογράφους λαλούν ότι νά’ ναι… όπως τζαι στα προεκλογικά προεδρικά debate με το ακουστικό στο αυτί του Αναστασιάδη. Που οι δημοσιογράφοι εκάμναν ότι εν εθωρούσαν ..

Τζαι ήδη σε μια πρώτη έρευνα διαφάνηκε ότι χαρίστηκαν χρήματα [ένα εκατομμύριο] στον Σαουδάραβα γνωστό/φιλο του, ο οποίος μετά του δάνειζε το προσωπικό τζετ για οικογενειακά ταξίδια.. στις Σεϋχέλλες..

Αν ο Αναστασιαδηες είσιεν τσίπα, θα είσιεν ήδη παραιτηθεί..

Σαν κοινωνία όμως ζούμε την εικονα ενός σκανδάλου όπου ο εμπλεκόμενος σε δημόσια θέα προσπαθεί να συγκαλύψει τζαι να εμποδίσει την έρευνα. Τζαι τούτη η ντροπή ελπίζουμε να εν αρκετή για να κάμει την μετέπειτα κυβέρνηση να θεσμοθετήσει για να μην επαναληφθεί ποτε πια στο μέλλον - τζαι να μείνει του Αναστασιάδη η ιστορική μούζη ότι ήταν το αρνητικό παράδειγμα για να πάει η κοινωνία παρακάτω… Οπως το πραξικόπημα στο οποιο συμμετειχε ο πατερας του, έγινε το σήμα κατατεθέν να παραιτήσουν οι τραμπούκοι της εθνικοφροσύνης να κουβαλούν όπλα τζαι να απειλούν.

Τώρα ηρτεν ο ιστορικος χρονος να τους τους περιοριστεί τζαι το ημετεροκρατικό της αρπαχτής…

Ο ιστορικός εργατικός Αύγουστος του 1948

By Guest

Το έτος 1948 αποτέλεσε το χρόνο των πιο σκληρών αγώνων της Κυπριακής Εργατικής Τάξης, σύμφωνα με τον πρώην Γενικό Γραμματέα της ΠΕΟ, Ανδρέα Ζιαρτίδη.[1] Η εργατική τάξη της Κύπρου ήρθε σε μετωπική σύγκρουση- οικονομική, πολιτική και ιδεολογική- τόσο με την άρχουσα τάξη, ντόπια και ξένη, αλλά και με το αποικιακό καθεστώς και τους ανελεύθερους του νόμους. Το παρόν κείμενο θα καταπιαστεί, σαν επετειακό, με τον Αύγουστο του 1948 όπου το νησί έβραζε, όχι μόνο από τις θερμοκρασίες που παραδοσιακά χτυπούν κόκκινο, και ανάγκαζαν την αποικιακή κυβέρνηση να αποτραβηχτεί στα ορεινά, αλλά από την όξυνση της ταξικής αναμέτρησης, με επίκεντρο τις απεργίες των αμιαντωρύχων και των οικοδόμων. Παρόλο που ο Αύγουστος είναι συνυφασμένος με την ακινησία και τους αργούς καλοκαιρινούς ρυθμούς, εκείνος ο Αύγουστος, γεννημένος μέσα στις οξυμένες διεθνείς και τοπικές συνθήκες, έμελλε να σημαδέψει το Κυπριακό εργατικό κίνημα.

Μετά τη λήξη της πεντάμηνης απεργίας των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ το Μάη, σειρά στην επίθεση της εργοδοσίας πήραν τα άλλα κομμάτια της εμπροσθοφυλακής του Κυπριακού συντεχνιακού κινήματος, οι αμιαντωρύχοι και οι οικοδόμοι, τον Αύγουστο του 1948. Η μεν πρώτη των αμιαντωρύχων έληξε με νίκη της συντεχνίας μετά από ένα μήνα, η δε δεύτερη των οικοδόμων ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου και έληξε στις 18 του Δεκέμβρη. Η σημασία των απεργιών του 1948, έγκειται στο ότι με το πλευρό της εκάστοτε εργοδοσίας συνασπίστηκε η ντόπια και ξένη αστική τάξη, τα κόμματα και οι εφημερίδες της Δεξιάς, η Εκκλησία αλλά και το ίδιο το αποικιακό καθεστώς, ενώ δίπλα στους απεργούς συστρατεύτηκε ολόκληρη η εργατική τάξη και η φτωχή αγροτιά και το κόμμα τους, το ΑΚΕΛ. Σε μια περίοδο έντασης του αντιαποικιακού αγώνα, κι ενώ η ντόπια αστική τάξη απέρριπτε λεκτικά την όποια συνεργασία με την αποικιακή κυβέρνηση, βρέθηκε ξαφνικά στην ίδια γραμμή πάλης με τους Άγγλους αποικιοκράτες, απέναντι στα πιο δυναμικά κομμάτια της Κυπριακής εργατικής τάξης.

Η επιρροή της Αριστεράς ποτέ δεν είχε εξαρτηθεί από την πρόσβαση στον κυβερνητικό μηχανισμό ή στις δομές εξουσίας της ελληνικής κοινότητας. Η παράταξη αντλούσε τη δύναμη της από την υποστήριξη την οποία της παρείχαν τα λαϊκά στρώματα τα οποία ήταν οργανωμένα στα κατά τόπους παραρτήματα των μορφωτικών συλλόγων, στα συνεργατικά ιδρύματα και κυρίως στις εργατικές συντεχνίες.[2] Προκειμένου να κατασταλεί η επιρροή της παράταξης ως συνόλου, έπρεπε να νικηθεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και μαζί του να επέλθει και η πολιτικό-ιδεολογική ήττα του ΑΚΕΛ. Άλλωστε, μέσα σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής αναμέτρησης, μια σειρά ζητήματα τα οποία είχαν εκ πρώτης όψεως οικονομικό χαρακτήρα, συνδέονταν άρρηκτα με τον αντί-αποικιακό αγώνα.’[3]

Οι ταξικοί απεργιακοί αγώνες έγιναν μέσα σε συνθήκες έντονης ιδεολογικο-πολιτικής πόλωσης, τόσο εντός της Κύπρου όσο και διεθνώς. Παρόλο που οι δύο αυτοί παράγοντες αλληλοεπηρεάζονταν σε μια διαλεκτική σχέση, θα τους διαχωρίσουμε για χάρη της ανάλυσης. Το 1948 ήταν χρονιά οικονομικής κρίσης στη Βρετανία, μετά και την Κρίση της Μετατρεψιμότητας της Στερλίνας με το Δολάριο το καλοκαίρι του 1947. Η οικονομική κρίση μεταφέρθηκε και στην Κύπρο το 1948, όπου η τάση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ήταν η πτώση των μισθών λόγω της μείωσης των εξαγωγών, κυρίως προς τη Μεγάλη Βρετανία και η άνοδος της ανεργίας.[4] Κατά συνέπεια, οι εργοδότες στο νησί προσπάθησαν να πάρουν πίσω όλες τις κατακτήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και της εργατικής τάξης συνολικά.

Σε συνάρτηση με τα πιο πάνω, και που το σημειώνουν οι Άγγλοι στα έγγραφα της εποχής, είναι ότι η ιστορία των μισθών στην Κύπρο, είναι μια ιστορία αγώνα δρόμου για να συμβαδίζουν με την αύξηση του κόστους διαβίωσης.[5] Ο πληθωρισμός την περίοδο 1947-1948 έφτασε το 24.5%, εκμηδενίζοντας έτσι το λαϊκό εισόδημα.[6] Επίσης, ο δείκτης για τις τιμές των τροφίμων πρώτης ανάγκης για την ίδια χρονική περίοδο, ανέβηκε κατά 19% κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη τη διαβίωση της εργατικής οικογένειας, αφού το μεγαλύτερο μέρος του μεροκάματου πήγαινε αμέσως σε τρόφιμα πρώτης ανάγκης.[7] Η μετωπική σύγκρουση του ’48, διεξήχθη μέσα σε πολύ αντίξοες οικονομικές συνθήκες για το εργατικό κίνημα, όπου έπρεπε από τη μια να διεκδικήσει τα τρέχοντα οικονομικά αιτήματα και από την άλλη να υπερασπιστεί τις παλαιότερες κατακτήσεις του, με κυριότερο το δικαίωμα στο συνδικαλισμό. Όπως αναφέρει άλλωστε και ο Ζιαρτίδης, ο χαρακτήρας του αγώνα ήταν αμυντικός.[8]

Στις διεθνείς εξελίξεις το 1948 έχουμε την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου μετά την απόσπαση σειράς χωρών της Ανατολικής Ευρώπης από το καπιταλιστικό στρατόπεδο. Στην Ελλάδα, ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, υπό την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και της ελληνικής κυβέρνησης που υποστηριζόταν από τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν στην πιο κρίσιμη του καμπή. Όλα αυτά είχαν άμεσο αντίκτυπο στο νησί, αφού είχαν γεννήσει ένα έντονο αντικομμουνισμό. Ο εθνικισμός της Δεξιάς εκφραζόταν υπό τη μορφή του αντικομμουνισμού και το κύριο του χαρακτηριστικό ήταν η έντονη και βίαιη αντίθεση προς το μαζικό λαϊκό κίνημα, των ταξικών συντεχνιών και αγροτικών οργανώσεων.’[9]

Η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου, σε συνδυασμό με τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα, είχαν και μια άλλη επίδραση στην Κύπρο, που αφορούσε τις Κυπριακές εθνικές φιλοδοξίες. Μια μελλοντική σοσιαλιστική Ελλάδα, σε συνδυασμό με ένα ισχυρό κομμουνιστικό κίνημα στην Κύπρο, ήταν κάτι που έπρεπε να αποφευχθεί, αφού το νησί είχε αποκτήσει σημαντική στρατηγική σημασία για τα βρετανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και οποιεσδήποτε εσωτερικές εξελίξεις θα είχαν άμεσες επιπτώσεις σε ολόκληρη την περιοχή. Η απώλεια του κράτους κατ’ εντολή της Παλαιστίνης και η άτακτη φυγή των Βρετανών από εκεί, η αποχώρηση των Βρετανικών στρατευμάτων από την Κυρηναϊκή, και τέλος η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση για την ανανέωση της Αγγλο-Αιγυπτιακής Συνθήκης του 1936, είχαν ως αποτέλεσμα την επισφαλή θέση της Μεγάλης Βρετανίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Συνέπεια των εξελίξεων στην περιοχή, ήταν η Κύπρος να παραμείνει το μοναδικό στρατηγικό σημείο στην περιοχή για τα Βρετανικά στρατηγικά συμφέροντα. Χαρακτηριστικά, σε δύο διαφορετικά σημειώματα των Αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Chiefs of Staff Committee) και της υποεπιτροπής Joint Planning Staff το Μάρτη και Νοέμβρη του 1947, τόνιζαν τη σημασία του να διατηρηθεί η επικυριαρχία της Βρετανίας στην Κύπρο.[10]

Ήδη από τον Ιούνη, η Συντεχνία αμιαντωρύχων είχε υποβάλει στη διεύθυνση της Tunnel Asbestos Company, εταιρεία Αγγλο-Δανικών συμφερόντων, τα αιτήματά της. Αυτά προνοούσαν αύξηση κατά 5% στα μεροκάματα, αναγνώριση της Επιτροπής Εργατικών Διαφορών, αυξημένη πληρωμή της υπερωρίας, ώστε να υπολογίζεται η μια ώρα μιάμιση τις καθημερινές και η μια ώρα δύο τις Κυριακές.[11] Σε αυτά τα αιτήματα προστέθηκε και η επαναπρόσληψη των απολυμένων εργατών, όταν τον Ιούλη η εταιρεία απέλυσε εκδικητικά 15 συνδικαλιστές, λόγω του ότι η ΠΕΟ είχε καταφέρει να εκλέξει την Επιτροπή του Ταμείου Ιατρικής Περίθαλψης. Η εταιρεία απέρριψε όλα τα αιτήματα της συντεχνίας και αρνήθηκε την όποια συζήτηση με αυτή, υπολογίζοντας και στην υποστήριξη που θα είχε από το αποικιακό καθεστώς, αλλά και τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς των «νεοσυντεχνιακών» της ΣΕΚ. Αυτοί οι υπολογισμοί της εταιρείας δεν ήταν αβάσιμοι αφού υπήρχε το χρήσιμο προηγούμενο της απεργίας των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ, όπου τόσο το αποικιακό καθεστώς όσο και η ντόπια αστική τάξη με τους μηχανισμούς τους έδρασαν ανοικτά υπέρ της εταιρείας. Συνεπώς, στις 2 Αυγούστου, η συντεχνία κήρυξε την έναρξη της απεργίας με τις εργασίες στο μεταλλείο να σταματούν.

Η Tunnel Asbestos Co. Κατείχε προπολεμικά βαρύνουσα θέση στην ντόπια παραγωγική διαδικασία, κάτι που προσπάθησε να ανακτήσει με την επανέναρξη κανονικών παραγωγικών συνθηκών το 1945. Η εταιρεία στη μεταπολεμική περίοδο μπήκε δυναμικά στην εξόρυξη και εξαγωγή αμιάντου. Στηριζόμενη στην ψηλή παγκόσμια τιμή του αμιάντου, λόγω της αυξημένης ζήτησης για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης Ευρώπης, γρήγορα ξεπέρασε τις προπολεμικές εξαγωγές της σε αμίαντο, τόσο σε όγκο αλλά και σε αξία. Παρόλο που η εξόρυξη και επεξεργασία του αμιάντου μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην τοπική παραγωγική διαδικασία και συγκεκριμένα στον τομέα των κατασκευών, η εταιρεία προτιμούσε το μεγαλύτερο μέρος του επεξεργασμένου αμίαντου να το εξάγει στη Δανία, Μεγάλη Βρετανία και Ιρλανδία. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι, ενώ το 1938 εξάχθηκαν 5578 τόνοι επεξεργασμένου αμίαντου αξίας £110.000, αμέσως με το τέλος του πολέμου το 1945, η εταιρεία κατάφερε να εξάγει 3445 τόνους επεξεργασμένου αμιάντου αξίας £120.000.[12] Το 1945 οι εξαγωγές αμιάντου σε αξία αντιπροσώπευαν το 35.6% από τις συνολικές Κυπριακές εξαγωγές μεταλλεύματος, σε αντίθεση με την προπολεμική περίοδο (1938), που αυτές μετά βίας ξεπερνούσαν το 7% της συνολικής αξίας εξαγόμενου μεταλλεύματος από την Κύπρο. Για να καταλάβουμε τη σημασία των εξαγωγών μεταλλευμάτων της Κύπρου, το 1938 αυτές οι εξαγωγές αντιπροσώπευαν το 53% όλων των εξαγωγών του νησιού. To 1947, εξάχθηκαν 7021 τόνοι αμιάντου αξίας £280.000, που αντιπροσώπευε το 12.1% των μεταλλευτικών εξαγωγών σε αξία από την Κύπρο και αντίστοιχα το 4.4% των συνολικών εξαγωγών της Κύπρου.[13]

Η εταιρεία μπόρεσε, παρόλη την απόλυτη άνοδο στα εργατικά της κόστη, να καρπώνεται σε κέρδος τις υψηλές μεταπολεμικές τιμές του επεξεργασμένου αμίαντου.[14] Σε αυτό συνέτειναν δυο παράγοντες. Ο πρώτος, που δείχνει και την άψογη συνεργασία της αστικής τάξης με το αποικιακό κράτος, ήταν το γεγονός ότι το 1947 η κυβέρνηση μείωσε τα μεταλλευτικά δικαιώματα που πλήρωνε η εταιρεία από 5% πάνω στην αξία του εξαγώμενου μεταλλεύματος στο 1.5%.[15] Ο δεύτερος παράγοντας ήταν οι πρώτες μεταπολεμικές κεφαλαιακές επενδύσεις της εταιρείας που έγιναν το 1950-1951 και που βοήθησαν στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής και στην άνοδο της παραγωγικότητας της εργασίας.[16]

Από την πρώτη κιόλας μέρα της απεργίας, η υπόθεση των αμιαντωρύχων έγινε υπόθεση ολόκληρης της εργατικής τάξης, αφού η αστυνομία προσπάθησε βίαια να διαλύσει την πορεία των απεργών προς τα γραφεία της εταιρείας, τραυματίζοντας έξι εργάτες. Σαν απάντηση, οι απεργοί προχώρησαν στην κατάληψη διάφορων μύλων της εταιρείας και πάλι όμως η αποικιακή αστυνομία προστάτευσε το ξένο κεφάλαιο, αφού βίαια κατέστειλε τις καταλήψεις και προχώρησε στη σύλληψη 51 εργατών.[17] Από εκείνη τη στιγμή, ο αγώνας των αμιαντωρύχων έγινε αγώνας για να αναγνωριστεί η συντεχνία και να διασφαλιστούν τα στοιχειώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα. Μόλις έγιναν γνωστές οι αστυνομικές βιαιότητες και η αυθαιρεσία της εταιρείας, διοργανώθηκαν σε όλες τις πόλεις της Κύπρου διαδηλώσεις από ολόκληρο το Λαϊκό Κίνημα. Στις εργατικές κινητοποιήσεις κυριαρχούσαν τα συνθήματα «Κάτω τα χέρια από τους εργάτες», «Εξουσίες στο λαό», «Αυτοκυβέρνηση» και «Ελευθερία». Όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Κατσιαούνης ‘η πολιτική της Αριστεράς εύρισκε έτσι πρόσφορο έδαφος, θέτοντας σε πολιτικό πλαίσιο τα κοινωνικά ζητήματα τα οποία διεκδικούσε’.[18] Το αποικιακό καθεστώς δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια, αφού προχώρησε στη σύλληψη ολόκληρης της ηγεσίας του λαϊκού κινήματος, με την κατηγορία της διοργάνωσης και συμμετοχής σε παράνομη διαδήλωση.[19] Ταυτόχρονα, η εταιρεία προχώρησε και σε εκδικητικά αντίποινα, αφού σταμάτησε τη δωρεάν διανομή ψωμιού, στο οποίο πολλές οικογένειες εξαρτούσαν τη διαβίωση τους και ταυτόχρονα διέταξε τους απεργούς να εγκαταλείψουν τα σπίτια που τους είχε παραχωρήσει η εταιρεία.[20]

Το εργατικό κίνημα της Κύπρου συνειδητοποιώντας ότι ο αγώνας των αμιαντωρύχων ήταν αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης χρησιμοποίησαν το όπλο της Παγκύπριας παναπεργίας. Στις 13 Αυγούστου, ημέρα που δικαζόταν η ηγεσία του λαϊκού κινήματος, προκηρύχτηκε από τη ΠΕΟ 24ωρη Παγκύπρια παναπεργία. Οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης αλλά και η αποφασιστικότητα της συντεχνίας απέδωσαν καρπούς, αφού πολλοί νεοσυντεχνιακοί εργάτες αποχώρησαν από την ΣΕΚ και προσχώρησαν στην ΠΕΟ. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η διεύθυνση της εταιρείας κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με απεργιακή επιτροπή της συντεχνίας.[21] Ως επακόλουθο των διαπραγματεύσεων, στις 30 Αυγούστου λύθηκε η απεργία, αφού ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα των απεργών, και ειδικότερα το ζήτημα της επαναπρόσληψης όλων των εργατών και την ακύρωση της «εξορίας» του Γραμματέα της Συντεχνίας Χριστοφή Λασέττα από την περιοχή των μεταλλείων.[22]

Πριν ακόμα λυθεί η απεργία της συντεχνίας των αμιαντωρύχων, ένας άλλος αγώνας ξεκίνησε για την εργατική τάξη της Κύπρου, ένας αγώνας που χαρακτηρίστηκε από τον Β. Γ. Γ. της ΠΕΟ Ανδρέα Φάντη σαν ‘η πιο σοβαρή μάχη του ‘48’.[23] Τόση σημασία προσέδωσε η ΠΕΟ σε αυτή την απεργιακή μάχη, που σε άρθρο του στο Δημοκράτη, μια μέρα πριν την κήρυξη απεργίας, ο Φάντης τόνιζε ότι ‘δεν είναι καθόλου υπερβολή να λεχθεί πως η έκβαση αυτής της απεργίας θα επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις μέχρι σήμερα κατακτήσεις του εργατικού μας κινήματος, τη μελλοντική πορεία του κινήματος μας, την οργανωτική του ανάπτυξη και σαν αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω, τις πολιτικές κατακτήσεις και τους μελλοντικούς πολιτικούς αγώνες του λαού μας.’[24] Η απεργία αυτή είχε τον πιο έντονο πολιτικό χαρακτήρα από όσες είχαν γίνει μέχρι τότε στη Κύπρο.[25] Ενώ στη περίπτωση των μεταλλωρύχων της ΚΜΕ και των αμιαντωρύχων της Asbestos Tunnel Co. ο εργοδότης ήταν ξένος, στην περίπτωση των οικοδόμων οι εργολάβοι ήταν Κύπριοι, και γύρω τους συνασπίστηκε όλη η ντόπια κεφαλαιοκρατία, με αποτέλεσμα η σύγκρουση να προσλάβει έντονα ταξικό και πολιτικό περιεχόμενο. Ήδη από τις 18 Αυγούστου σε σύσκεψη των οργανώσεων της Δεξιάς, διακηρύχτηκε ότι επρόκειτο να δραστηριοποιηθούν υπέρ των εργολάβων σε περίπτωση διαφοράς τους με την ΠΕΟ.[26]

Η συντεχνία πρόταξε οικονομικά αιτήματα, όπως την αύξηση των κατώτατων μεροκαμάτων κατά 3 σελίνια και την αύξηση της συνδρομής των εργολάβων στις Συντεχνιακές Κοινωνικές Ασφαλίσεις κατά 3 γρόσια την εβδομάδα. Αυτά τα αιτήματα έγιναν αμέσως αποδεχτά από τους εργολάβους. Το κύριο σημείο διαφωνίας όμως, ήταν η αξίωση του Συνδέσμου Εργολάβων Οικοδομών να διαγραφεί άρθρο της προηγούμενης σύμβασης, που καθόριζε ότι μόνο μέλη της ΠΕΟ μπορούσαν να προσλαμβάνονται. Αυτό το ζήτημα ήταν καίριο αφού με την «ελεύθερη πρόσληψη», οι εργολάβοι θα είχαν τα χέρια τους λυμένα για να προβαίνουν σε σκανδαλώδεις διακρίσεις σε βάρος των εργατών που ήταν οργανωμένοι στην ΠΕΟ. Αν έκανε πίσω η συντεχνία σε αυτό το θέμα, ουσιαστικά θα προσυπέγραφε την αυτοκαταστροφή της αν λάβουμε υπόψη το πολωμένο κλίμα της εποχής.[27] Η ιθύνουσα τάξη, ενθαρρύνοντας τους εργολάβους να απορρίψουν τη συνομολόγηση συλλογικής σύμβασης με την ΠΕΟ και προσφέροντας ταυτόχρονα την εναλλακτική λύση της εργοδότησης μέσω της ΣΕΚ, δε στόχευε απλά στο να επιτύχει όρους απασχόλησης ευνοϊκότερους για την εργοδοσία. Στην πραγματικότητα, ο απώτερος σκοπός ήταν να εξοστρακιστεί το ταξικό συντεχνιακό κίνημα ή έστω να επέλθει η διαφοροποίηση του χαρακτήρα του, με βραχυπρόθεσμο στόχο τη συρρίκνωση της παράταξης της Αριστεράς στις δημοτικές εκλογές του 1949.[28]

Η απεργία επηρέαζε 1200 εργάτες, αλλά από τις πρώτες μέρες της απεργίας, μερικοί εργολάβοι δέχτηκαν τα αιτήματα και 400 εργάτες επέστρεψαν στις δουλειές τους.[29] Εκτός από τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς της ΣΕΚ αλλά και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, που απροκάλυπτα πήραν το μέρος των εργολάβων και των απεργοσπαστών, οι απεργοί είχαν να αντιμετωπίσουν αυτή τη φορά και το καινούργιο φαινόμενο της ριζοσπαστικοποιημένης δεξιάς που πήρε τη μορφή της «Χ» Κύπρου, όπου δρούσαν σαν παρακρατικοί συνοδεύοντας απεργοσπάστες στις οικοδομές και επιτίθονταν στους δρόμους σε στελέχη του λαϊκού κινήματος.[30] Την ίδια ώρα που η «Χ» είχε το ελεύθερο να δρα στους δρόμους της Λευκωσίας ανενόχλητη, εργαζόμενοι και μέλη μαζικών οργανώσεων σύρονταν στα δικαστήρια ‘για παραπτώματα των οποίων η φύση φανέρωνε πόσο το καθεστώς φοβόταν το λαό που κυβερνούσε.’[31] Για παράδειγμα, στις 2 Σεπτεμβρίου το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού καταδίκασε το Δήμαρχο της πόλης Πλουτή Σέρβα, τους Δημοτικούς Συμβούλους Κώστα Παρτασίδη και Παντίνο Μαυρογένη και άλλα 10 συνδικαλιστικά στελέχη της Αριστεράς με την κατηγορία της παράνομης παρέλασης.[32]

Λόγω της βίας των εργολάβων και της κυβέρνησης, αλλά και των αντικειμενικών οικονομικών δυσχερειών τις οποίες αντιμετώπιζαν οι απεργοί λόγω της μακροχρόνιας απεργίας, μια μερίδα απεργών απάντησαν με αντιβία. Σε μερικές περιπτώσεις δυναμιτίστηκαν υποστατικά που ανήκαν σε απεργοσπάστες, αλλά το αποκορύφωμα της αντιβίας ήταν η ανατίναξη του υπό κατασκευή ασύρματου σταθμού της RAF στη Λευκωσία.[33]

Τελικά, μετά από ένα τετράμηνο απεργιακό αγώνα, η συντεχνία των οικοδόμων βγήκε κερδισμένη, αφού στις 18 Δεκεμβρίου 1948 υπεγράφη καινούρια συμφωνία με το Σύνδεσμο Εργολάβων Λευκωσίας.[34] Προς αποφυγή διακρίσεων εις βάρος της ΠΕΟ, οι εργολάβοι αποδέχτηκαν την ίδρυση Γραφείου Εξευρέσεως Εργασίας, όπου θα καταγράφονταν οι άνεργοι κατά σειρά προσέλευσης και οι εργολάβοι θα μπορούσαν να προσλάβουν προσωπικό μόνο μέσω του Γραφείου. Επιπλέον, η συμφωνία επέβαλλε την απόλυση όλων των απεργοσπαστών που εργοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια της απεργίας. Η πολιτική σημασία της απεργίας ήταν πολύπλευρη, αφού η οξύτατη αναμέτρηση είχε συμβάλει στην παραπέρα πόλωση μεταξύ των Ελληνοκυπρίων. Το γεγονός ότι η ΠΕΟ είχε ανταπεξέλθει σε μια τόσο δύσκολη αναμέτρηση, εξανάγκασε την ιθύνουσα τάξη να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τους προσανατολισμούς της προς την ασφάλεια την οποία παρείχε η Βρετανική εξουσία.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες, μαζί με την απροθυμία των Βρετανών να δώσουν πλήρη Αυτοκυβέρνηση σε μια αποικία που θεωρούσαν ότι θα κυριαρχούσαν οι κομμουνιστές, συνέτειναν στην κατάρρευση της Διασκεπτικής Συνέλευσης, που είχε αρχίσει τις διεργασίες της το Νοέμβρη του 1947 και θα καθόριζε το συνταγματικό μέλλον της Κύπρου. Γι’αυτό, ενώ η Διασκεπτική είχε δημιουργηθεί για να διαμορφώσει και να υποβάλει προτάσεις για σύνταγμα, τελικά το σύνταγμα το υπέβαλε η ίδια η Κυβέρνηση προς τη Συνέλευση. Το ΑΚΕΛ που συμμετείχε στη Διασκεπτική μέσω των εκλελεγμένων δημάρχων του και των συνδικαλιστών της ΠΕΟ, απέρριψε το περιορισμένο, δοτό σύνταγμα δηλώνοντας ότι δε θα αποδεχόταν προδοτικούς συμβιβασμούς. Εντείνοντας τον μαζικό πολιτικό αγώνα, την 1η Αυγούστου μαζί με τον Εθνικό Απελευθερωτικό Συνασπισμό, προχώρησε στην οργάνωση Παγκύπριου Λαϊκού Συνεδρίου Αυτοκυβέρνηση διατρανώνοντας ότι δε θα συνθηκολογήσει στην ξένη κυριαρχία ούτε στα σχέδια του ιμπεριαλισμού να μετατρέψουν το νησί σε Αμερικανο-Βρετανική βάση.[35]

Το Λαϊκό Κίνημα το 1948 με μπροστάρη το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, έδωσε τις πιο σκληρές μάχες στην ιστορία του. Οι απεργιακές μάχες ξέφυγαν από το στενά συνδικαλιστικό και οικονομικό και πήραν πολιτική μορφή. Η εργατική τάξη της Κύπρου αντιπάλεψε με επιτυχία την ντόπια και ξένη πλουτοκρατία, τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς της ΣΕΚ, τους παρακρατικούς τραμπουκισμούς της οργάνωσης «Χ» και εν τέλει το ίδιο το αποικιακό κράτος με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του και βγήκε νικήτρια. Απέδειξε έμπρακτα τη δυναμική και την αποφασιστικότητα της να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, τόσο στα κοινωνικά όσο και στα πολιτικά ζητήματα. Και όλα αυτά μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες οικονομικής κρίσης, έξαρσης του αντικομμουνισμού και ένταση της καταστολής από πλευράς της αποικιοκρατίας, για να ξεκάνει τη μόνη παράταξη που αμφισβητούσε έμπρακτα την κυριαρχία της, την παράταξη της Αριστεράς.

Αλέξης Αντωνίου
Πανεπιστήμιου του Βοσπόρου, Κωνσταντινούπολη.

Σημειώσεις:

[1] Δημοκράτης, ‘Το 48, Χρόνος των πιο σκληρών αγώνων της εργατικής τάξης’, 19 Σεπτεμβρίου 1948.

[2] Ρ. Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική 1946-1948, Με Aνασκόπηση της Περιόδου 1878-1945 (Λευκωσία: Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, 2000), σ. 488.

[3] Οπ. Παρ., σ. 472.

[4] Colonial Office, Colonial Annual Reports: Cyprus 1949 (London: HMSO, 1951), σ.10; Δημοκράτης, ‘Η Ανεργία’, 21 Ιουλίου 1948.

[5] A. Avraamides, ‘The Colonial Period – Labour Relations in Cyprus, 1931-1956, in J. H. Slocum (ed.) The Development of Labour Relations in Cyprus (Nicosia: Ministry of Labour and Social Insurance, 1972), σ. 32.

[6] Οπ. Παρ.

[7] CO 67/339/1, Labour Conditions in Cyprus in 1947 (Nicosia: Government Printing Office, 1948).

[8] Α. Φάντης, ‘Στον Αγώνα για Ψωμί, Εξουσία, Λευτεριά’, Δημοκράτης, Τεύχος 6, Νοέμβρης 1948.

[9] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σσ. 124-125.

[10] ‘The Defence of the Commonwealth: Memorandum by the Chiefs of Staff for the Cabinet Defence Committee on the General Requirements for Survival in a future War’, 7 March 1947 as seen in J. Kent (ed.), Egypt and the Defence of the Middle East 1945-1951, Part 1 (British Documents on the End of Empire Project, 1998); DEFE 6/4, JP (47) 137, ‘Report by Joint Planning Staff for the Chiefs of Staff Committee’, 4 November 1947.

[11] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ 1941-1991 (Λευκωσία: ΠΕΟ, 1991), σ. 144.

[12] Δημοκράτης, ‘Αμίαντος- Το Βατικανό του Κούκουλα’, 7 Αυγούστου 1948; CO 67/339/1, ‘Trade During 1947’ (Nicosia: Nicosia Printing Office, 1948), p. 5.

[13] W. Parry James, Annual Report of the Inspector of Mines for the Year 1947 (Nicosia: Government Printing Office, 1948).

[14] Δημοκράτης, Ο Αγώνας των Αμιαντωρύχων και τα Τεράστια Κέρδη της Εταιρείας Αμιάντου, 12 Αυγούστου 1948.

[15] Δημοκράτης, ‘Παναπεργία’, 13 Αυγούστου 1948.

[16] W. Parry James, Annual Report of the Inspector of Mines for the Year 1950 (Nicosia: Government Printing Office, 1951).

[17] Δημοκράτης, ‘Τα Χθεσινά Δραματικά Γεγονότα στο Μεταλλείο Αμιάντου’, 3 Αυγούστου 1948.

[18] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 473.

[19] Δημοκράτης, ’28 Στελέχη του Λαϊκού Κινήματος στο Δικαστήριο’, 4 Αυγούστου1948.

[20] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Εργατών Αμιάντου Συνεχίζεται’, 4 Αυγούστου 1948.

[21] Δημοκράτης, ‘Άρχισαν από την Κυριακή Διαπραγματεύσεις στον Αμίαντο’, 17 Αυγούστου 1948.

[22] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ 1941-1991 (1991), σσ. 144-149.

[23] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Οικοδόμων η πιο Σοβαρή Μάχη του ‘48’, 19 Αυγούστου 1948.

[24] Δημοκράτης, ‘Ο Αγώνας των Οικοδόμων- Ποίοι είναι οι Παράγοντες της Νίκης’, 25 Αυγούστου 1948.

[25] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 490.

[26] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 488.

[27] ΠΕΟ, Ιστορία ΠΣΕ-ΠΕΟ (1991), σ. 150.

[28] Οπ. Παρ.

[29] Οπ. Παρ., σ. 152.

[30] CO 537/4041, Political Situation Report in Cyprus During the Month of September 1948, σ. 1. Οι σχέσεις της παρακρατικής οργάνωσης «Χ» που στεγαζόταν στη Λευκωσία στο Σωματείο του Ολυμπιακού με την αποικιακή αστυνομία είναι καλά καταγραμμένες στο Cyprus White Paper το οποίο εκδόθηκε τον Δεκέμβρη του 1948 και το οποίο υπέγραψαν ο Γ. Γ. του Εθνικού Απελευθερωτικού Συνασπισμού, ο Γ. Γ. του ΑΚΕΛ, ο Γ. Γ. της ΠΕΟ, ο Γ. Γ. της ΑΟΝ, ο Γ. Γ. της Ένωσης Αγροτών Κύπρου, ο Γ. Γ. της Παγκύπριας Ένωσης Μικροκαταστηματαρχών, όπως και οι Δημάρχοι Λάρνακας, Αμμοχώστου, Μόρφου, Λαπήθου, Καραβά και Λευκονοίκου και ο Αντιδήμαρχος Λεμεσού.

[31] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 495.

[32] Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική (2000), σ. 496.

[33] CO 67/360/5, The Internal Security Situation in Cyprus, 25 November 1948, σ. 6.

[34] Δημοκράτης, ‘Λύεται η Απεργία των Οικοδόμων Λευκωσίας. Υπογράφτηκε Χθες η Συμφωνία Μεταξύ των Ενδιαφερομένων’, 19 Δεκεμβρίου 1948.

[35] Δημοκράτης, Στην Αυτοκυβέρνηση κι από την Αυτοκυβέρνηση στην Ένωση Τίποτα δε θα Σταματήσει το Λαό μας για να Κερδίσει: Εξουσία, Ψωμί, Λευτεριά- Ολόκληρη η Ιστορική Ομιλία του Γ. Γ. του ΑΚΕΛ φ. Φιφή Ιωάννου’, 3 Αυγούστου 1948.

*Αρχική Δημοσίευση, 8 Αγούστου 2017

The post Ο ιστορικός εργατικός Αύγουστος του 1948 appeared first on Αγκάρρα.

Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο

By Weapons of Class Destruction (WCD)

την Κυριακή 29/04/2018 και ενώ απλοί πολίτες βρίσκονταν στο σύλλογο ΑΕΛ Λακατάμιας / Λαϊκές  Οργανώσεις Π.Λακατάμιας (Λευκωσία) για φαγητό, βρέθηκαν εξ απροόπτου κάποια στιγμή περικυκλωμένοι από περίπου 100 αστυνομικούς/ΜΑΟ σε πλήρη εξάρτηση μάχης: ασπίδες, κράνη, ρόπαλα γκλοπς (κάποια στα χέρια και όχι στην ζώνη), άρβυλα και περικνημήδες. Ο λόγος; Έκαναν έρευνα (χωρίς ένταλμα) για ναρκωτικά, ρόπαλα, κροτίδες στο σύνδεσμο φιλάθλων Θύρα 9 (Ομόνοια) που είναι στον ίδιο χώρο. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί έλεγαν πως είχαν πληροφορίες για πέτρες σε περαστικούς από κάποιους γείτονες

Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες τους αλλά δεν βρήκαν τίποτε. ΜΗΔΕΝ. Έτσι μετά άρχισαν να προκαλούν. Αποτέλεσμα ήταν 2 συλλήψεις.

Πρόκειται για πρακτική από άλλες εποχές:

* Μπούκαραν με 100 “robocops” χωρίς ένταλμα σε χώρο που κάθονταν και έτρωγαν οικογένειες (και με παιδιά εκείνη την ώρα) ή έπαιζαν επιτραπέζια παιχνίδια.

* Έκαναν παρέλαση στους χώρους του συλλόγου με τα ρόπαλα ανά χείρας.

* Δεν βρήκαν τίποτε και άρχισαν να προκαλούν με προσωπικές ανακρίσεις στην  γωνιά.

* Και πάλι δεν βρήκαν τίποτε και έτσι άρχισαν να δημιουργούν φασαρία.

* Εν τέλη συνέλαβαν δύο άτομα προς συμμόρφωση και εκφοβισμό των υπολοίπων ότι δήθεν έφεραν αντίσταση στη Αρχή.

Για την ιστορία, σχετική ανακοίνωση είχε αναρτήσει και το ΑΚΕΛ.

Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε αρχικά στο Δικαστήριο Λευκωσίας (πολύ κοντά στο οδόφραγμα Λήδρα Πάλας, κήπος, Βουλή) κτήριο 4, στις 08/05/2018, με τους κατηγορούμενους να μην παραδέχονται τα όσα τους καταλογίστηκαν και τα στοιχεία να μην εμφανίζουν οτιδήποτε το μεμπτό. ο Γενικός Εισαγγελέας διακόπτει την διαδικασία μέχρι να διερευνηθούν τα παράπονα τους στην Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας σχετικά με υπέρμετρη βία και τις ζημιές που προκάλεσαν στο οίκημα των Λαϊκών Οργανώσεων Λακατάμιας (κλώτσησαν και έσπασαν μια πόρτα-τζαμαρία). έτσι θεωρήθηκε πως η ταλαιπωρία είχε τελειώσει παρόλο που εμπεριείχε εκδικητικό χαρακτήρα εκ μέρους της αστυνομίας.

Τον Απρίλη 2019 η Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων της Αστυνομίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το παράπονο τους δεν έχει βάση και απορρίπτεται.

Στο τέλος του Ιούνη, οι συλληφθέντες έλαβαν επιστολή ότι ξεκίνησε νέα διαδικασία, νέα δίκη με νέο αριθμό πρωτοκόλλου αλλά με τις ίδιες κατηγορίες. Ότι δηλαδή παρεμπόδισαν αστυνομικό να κάνει την δουλειά του.

Η πρώτη ακρόαση έγινε στις 23/07/2019 στα Δικαστήρια Λευκωσίας
και με συνοπτικές διαδικασίες η δίκη αναβλήθηκε για τον Οκτώβρη.

Το ερώτημα είναι:

Γιατί αυτό συμβαίνει στις Λαϊκές Οργανώσεις και γιατί αυτό δεν είναι πρωτοσέλιδο σε έντυπα του λαϊκού κινήματος;

Μάλιστα οι αστυνομικοί να μπαίνουν χωρίς κανένα δικαστικό ή άλλο
ένταλμα. Και χωρίς οι ίδιοι να παρατηρήσουν να γίνεται κάτι παράνομο
ή “αντι-κοινωνικό” μέσα ή έξω από τον σύλλογο. Αλλά και να μην βρίσκουν
τίποτε μετά από εξονυχιστικές έρευνες που έκαναν και στον χώρο και σε άτομα, δηλαδή ναρκωτικά, εκρηκτικά/κροτίδες, όπλα, μαχαίρια, κτλ.

Τι ακριβώς εξυπηρετεί το εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης από την στιγμή που δεν υπήρχαν στοιχεία εξ αρχής;

Μήπως ήταν μια πρόβα για “έρευνες χωρίς εντάλματα”;

Μήπως σε αυτό τον τόπο γεμίσαμε αστυνομικούς και δη της Αμεσης Δράσης;

Ο φασισμός (ξανά)επιστρέφει στην Κύπρο;

The post Για την υπόθεση στις Λαϊκές Οργανώσεις Π.Λακατάμιας : υπόμνημα στην αστική δικαιοσύνη που θα έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο appeared first on Αγκάρρα.

❌