One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

Διεθνιστικό κάμπινγκ / enternasyonalist kamp – 1-3 Οκτωβρίου / Ekim

By puk
Οι αγώνες μας δεν γνωρίζουν σύνορα / mücadelerimiz sınır tanımıyor / Our struggles have no borders! GR-> TR-> ENG Οι άρχουσες τάξεις σε Ελλάδα Κύπρο και Τουρκία, στο βωμό του κέρδους δεν διστάζουν να φέρουν τις χώρες μας ένα βήμα πριν τη σύγκρουση. Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες, η νεολαία και των τριών χωρών δεν έχουμε […]

Δηλώσεις εντυπωσιασμού δεν θα μας σώσουν από την πετρελαιοκηλίδα!

By puk
Στις 23 Αυγούστου μια τεράστια πετρελαιοκηλίδα δημιουργήθηκε από διαρροή από τον ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό της Μπανίγιας στη Συρία. Η διαρροή έγινε λόγω ρωγμών σε μία από τις δεξαμενές καυσίμων του σταθμού. Η δεξαμενή είχε μέσα 15.000 τόνους καυσίμων! Από τις πρώτες μέρες εντοπίστηκε ότι η πετρελαιοκηλίδα κινούνταν βόρεια, και δυτικά προς την Κύπρο. Φωτογραφίες κάναν τον […]

Η ολοκλήρωση του δίδυμου ιμπεριαλιστικού εγκλήματος

By ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ

Kλείνουν σήμερα 47 χρόνια από την έναρξη της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής. Μιας εισβολής που συμπλήρωσε το δίδυμο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα του 1974 και μιας συνεχιζόμενης κατοχής που ακόμη ματώνει το λαό μας. Όσα είχαν σχεδιαστεί από τους ιμπεριαλιστές στη Λισαβόνα στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, εφαρμόστηκαν με το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή.

Όπως σημειώσαμε και πριν λίγες μέρες στις επετείους του προδοτικού πραξικοπήματος και της πρώτης φάσης της βάρβαρης τουρκικής εισβολής, 47 χρόνια μετά η αναγκαιότητα για κοινή πάλη όλων των Κυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στην κατοχή είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε. Απέναντι στους φασίστες σοβινιστές ανεξάρτητα της γλώσσας τους, αλλά και απέναντι σε όσους υποτάσσονται στους ιμπεριαλιστές και τις διευθετήσεις που προτάσσουν προς όφελος των δικών τους συμφερόντων, αντί των συμφερόντων του κυπριακού λαού.

Περισσότερα για τη σημερινή μαύρη επέτειο σε παλαιότερο αφιέρωμα: Ολοκλήρωση του δίδυμου ΝΑΤΟϊκού εγκλήματος

“Blue Homeland” and Cyprus: The “Survival of the State” Coalition and Turkey’s Changing Geopolitical Doctrine in the Eastern Mediterranean

By nikosmoudouros
Vestnik RUDN. International Relations, 2021  Vol. 21  No. 3, pp. 459—471 Nikos Moudouros Abstract: The importance of the Eastern Mediterranean for the Turkish state is diachronic. In recent years, however, a renewed interest of Ankara is being recorded as a result of the developments in the energy sphere. This is expressed through various forms of interventionist policy of Turkey in the area. This article … Συνεχίστε την ανάγνωση “Blue Homeland” and Cyprus: The “Survival of the State” Coalition and Turkey’s Changing Geopolitical Doctrine in the Eastern Mediterranean

Διεθνιστικό κάμπινγκ / enternasyonalist kamp – 1-3 Οκτωβρίου / Ekim

By puk
Οι αγώνες μας δεν γνωρίζουν σύνορα / mücadelerimiz sınır tanımıyor / Our struggles have no borders! GR-> TR-> ENG Οι άρχουσες τάξεις σε Ελλάδα Κύπρο και Τουρκία, στο βωμό του κέρδους δεν διστάζουν να φέρουν τις χώρες μας ένα βήμα πριν τη σύγκρουση. Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες, η νεολαία και των τριών χωρών δεν έχουμεContinue reading "Διεθνιστικό κάμπινγκ / enternasyonalist kamp – 1-3 Οκτωβρίου / Ekim"

“Μια στιγμή να στεγνώσει το αίμα” – Εκδήλωση μνήμης και τιμής

By Chrystalla Agathocleous

Στις 19 Ιουλίου 2021 το Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948 πραγματοποίησε εκδήλωση μνήμης και τιμής στο μνημείο πεσόντων αντιστασιακών στον Άγιο Νικόλαο στην Λεμεσό.
Χαιρετισμό απεύθυνε ο Γιάννος Κατσουρίδης. Ομιλητές ήταν η Μαρίνα Αρμεύτη, εκπαιδευτικός και θυγατέρα δολοφονηθέντα από την ΕΟΚΑ Β’ και ο Πολύδωρος Πολυδώρου, στρατιώτης του 361 ΤΠ τραυματίας κι αιχμάλωτος πολέμου 1974.

Πιο κάτω παρατίθεται το κείμενο του Γιάννου Κατσουρίδη και της Μαρίνας Αρμεύτη.

Δεν μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας

«Είναι δύσκολο να πιστέψω πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας».

Με αυτά τα λόγια ο ποιητής Κώστας Μόντης αποτύπωσε την τραγωδία της Κύπρου τον μαύρο εκείνο Ιούλη του 1974 αδυνατώντας να πιστέψει ότι η πανέμορφη θάλασσα της Κερύνειας ξέρασε εκείνη την μέρα φωτιά και θάνατο. Και έχει δίκιο να είναι δύσπιστος ο ποιητής. Διότι δεν αποφάσισαν μια καλή πρωία οι Αττίλες να πλευρίσουν τις καταγάλανες ακρογιαλιές και να αποβιβάσουν τις ορδές τους. Μόνο αφελείς και συνειδητά παραπληροφορούντες, προσπαθώντας να αποσείσουν τις δικές τους ευθύνες ακολουθούν αυτή την οδό.

Το πραξικόπημα και η εισβολή του μαύρου εκείνου Ιούλη μόνο απρόσμενη δεν ήταν. Το πραξικόπημα και η εισβολή, (οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος όπως λέγαμε κάποτε) σχεδιάστηκαν υπερατλαντικά και εκτελέστηκαν από την Τουρκία, την ελλαδική χούντα, αλλά και τους εντός Κύπρου επίορκους και προδότες. Έστω και αν σήμερα μέσω λήθης και παραχάραξης αυτά αμφισβητούνται.

Το ζήτημα των ευθυνών για το δίδυμο έγκλημα κατά της Κύπρου, για την μεγάλη μάζα του κυπριακού λαού, είχε λυθεί από την ίδια στιγμή που αυτό εκτελείτο. Η λαϊκή σοφία αλάθητη και αδέκαστη έβγαλε την δική της ετυμηγορία και δεν χρειάστηκε ποτέ δικαστήρια, εφετεία και ιστορικούς του μέλλοντος. Ο λαός μας από τότε βροντοφώναξε και δαχτυλόδειξε τους ενόχους της προδοσίας και της καταστροφής.

ΕΟΚΑ Β’ δολοφόνοι!
Δώστε την χούντα στο λαό!
Κίσινγκερ (και στο πρόσωπο του ο αμερικάνικος και νατοϊκός ιμπεριαλισμός), καταζητούμενος για φόνο εκ προμελέτης ενός ολόκληρου λαού!
Έξω ο Αττίλας από την Κύπρο!

Άμεσα, υπεύθυνα και ανεπηρέαστα ο λαός έκρινε, δίκασε και καταδίκασε στη συνείδηση του τους ενόχους. Ούτε φάκελοι χρειάστηκαν, ούτε δίκες, ούτε λεπτομέρειες, ούτε ιστορικοί του μέλλοντος. Το ντοκουμέντα, βέβαια, απέδειξαν έκτοτε και κατηγορηματικά την ορθότητα, της άμεσης λαϊκής σοφίας. Όπως δεν χρειάστηκαν πολλά λόγια και υπολογισμοί για να ορθώσουν το ανάστημα τους, ήρωες συμπατριώτες μας που έδωσαν το πολυτιμότερο αγαθό για τον άνθρωπο, την ίδια τους τη ζωή, για τον λαό και την πατρίδα.

Ήρωες που τα παιδιά τους δεν πρόλαβαν να τους γνωρίσουν.

Ήρωες που μνημονεύουμε καθεχρονικά και που αρκετούς εξ’ αυτών ακόμα δεν γνωρίζουμε την τύχη τους 47 χρόνια μετά.

Ήρωες, που απάντησαν αμέσως παρόν στο κάλεσμα της πατρίδας, πολέμησαν, αιχμαλωτίστηκαν και στιγματίστηκαν εφ’ όρου ζωής από τις μνήμες των βιωμάτων.

Οι στιγμές των μεγάλων επιλογών και η ποιότητα των ανθρώπων

Στη ζωή μας, οι στιγμές που αναλογούν στον καθένα μας να κάνει τις μεγάλες επιλογές είναι πολύ λίγες. Ιδιαίτερα όταν αυτές οι επιλογές αφορούν σε συνειδητές αποφάσεις με το διακύβευμα να είναι το πολυτιμότερο και συγκλονιστικότερο αγαθό: η ίδια η ζωή. Οι πεσόντες στο πραξικόπημα και την εισβολή έδωσαν συνειδητά τη ζωή τους στον αγώνα για ιδανικά και αξίες που οι ίδιοι έκριναν και κατέταξαν παραπάνω από την ίδια τη ζωή: για ελευθερία, για δημοκρατία, για την γλυκιά πατρίδα Κύπρο, το χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο.

Η πράξη τους αυτή καταδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής του ενσυνείδητου ανθρώπου, του ενσυνείδητου αγωνιστή και πατριώτη. Σε ένα περιβάλλον, προδοσίας και ανοργανωσιάς, με τους πρωταίτιους να κρύβονται, θα μπορούσαν να μείνουν και αυτοί πίσω. Δεν θα ταίριαζε όμως με τον χαρακτήρα τους. Οι νεκροί του πραξικοπήματος και της εισβολής, παιδιά του κυπριακού λαού, παιδιά της μάνας Κύπρου, έτρεξαν άμεσα να σώσουν το οτιδήποτε σωζόταν. Πολέμησαν σε ένα αγώνα άνισο και προδομένο. Στημένο από έξω και προδομένο από μέσα.

Δεν μπορώ καν να προσποιηθώ ότι γνωρίζω τι σημαίνει για μια μάνα και ένα πατέρα να έχουν θάψει παιδί. Δεν μπορώ καν να προσποιηθώ ότι μπορώ να μπω στη θέση της μάνας και του πατέρα που έφυγαν από τη ζωή χωρίς να ξέρουν την τύχη του παιδιού τους. Στη θέση του παιδιού που μεγάλωσε χωρίς τον γονιό του, ή που δεν τον γνώρισε ποτέ. Ούτε στη θέση του αδελφού και της αδελφής μπορώ να μπω. Μπορώ μόνο να μετρήσω τον πόνο τους και να σεβαστώ.

Η μοίρα των νεκρών της μάνας Κύπρου, στην μεγάλη πλειοψηφία τους νέων, ήταν τραγικά συγκλονιστική: πριν προλάβουν να γνωρίσουν τη ζωή και τις χαρές της, την θυσίασαν. Σε μικρογραφία είναι η μοίρα της Κύπρου.

Μπορούν να κλείσουν οι πληγές;

Λένε ότι ο χρόνος κλείνει πληγές, ότι μαλακώνει τον πόνο. Είναι όμως πληγές που μένουν ανοιχτές και αιμορραγούν για χρόνια. Μια τέτοια πληγή προκλήθηκε από το πραξικόπημα και την εισβολή. Και έχει όνομα. Ονομάζεται ΚΑΤΟΧΗ. Και θα επουλωθεί μόνο όταν το κυπριακό λυθεί με τρόπο που θα ικανοποιεί τον κυπριακό λαό στο σύνολο του, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους και όχι τους Νατοϊκούς δήθεν φίλους και συμμάχους και τις εγγυήτριες δυνάμεις. Αλήθεια, τόσο εύκολα ξεχάσαμε το ΝΑΤΟ – CIA – ΠΡΟΔΟΣΙΑ ώστε ορισμένοι να ζητούν νατοϊκές εγγυήσεις σε μια πιθανή λύση;

Ο αγώνας του κυπριακού λαού στο σύνολο του (Εκ και Τκ) ήταν και είναι δισυπόστατος: αντιιμπεριαλιστικός/αντικατοχικός αφενός και αντιεθνικιστικός αφετέρου. Όποιος το εγκλωβίζει/περιορίζει στο ένα πλαίσιο δεν προσφέρει καλή υπηρεσία. Η κατοχή είναι κατοχή. Το να αποφεύγεις να την ονοματίζεις δεν είναι κάτι προοδευτικό. Αν η κατοχή δεν είναι κατοχή και αν τα κατεχόμενα είναι ένας απλός γεωγραφικός προσδιορισμός, τότε και το πραξικόπημα είναι εμφύλιος σπαραγμός ή άφρων και όχι προδοτικό;  Διότι δεν μπορεί να είναι επιχείρημα το αν η αναφορά σε κατοχή ενοχλεί ορισμένους. Το θέμα είναι αν απεικονίζει την πραγματικότητα.

Η μαχαιριά του δίδυμου εγκλήματος έντυσε στα μαύρα τον κυπριακό λαό και άφησε αιμάσσουσες τις πληγές στο σώμα της πατρίδας μας και στις καρδιές του λαού μας. Πληγές, που αρμυρίζονται κάθε φορά που ερχόμαστε προσκυνητές στη θυσία των ηρώων μας ανήμερα των μαύρων επετείων. Πληγές που έχουμε το χρέος να κλείσουμε. 

Η ενότητα ως συστατικό αγώνα για απαλλαγή από την κατοχή και επανένωση

Στον αγώνα για απαλλαγή από τα τετελεσμένα της εισβολής απαιτείται συλλογικότητα, ομοψυχία και ενότητα. Τα έχουμε ακούσει πολλές φορές αυτά τα λόγια και είναι όντως απαραίτητα συστατικά του αντικατοχικού αγώνα. Οι λέξεις, όμως, πολλές φορές σημαίνουν διαφορετικά πράγματα για τον καθένα. Αποκτούν νόημα αναλόγως ποιος και με ποια σκοπιμότητα τις χρησιμοποιεί.

Η ενότητα για παράδειγμα. Μια λέξη, μια έννοια, που δεν είναι φιλολογική και αφηρημένη ειδικά στο πλαίσιο του αγώνα για απαλλαγή από την κατοχή και επανένωση. Η ενότητα για να είναι στέρεη πρέπει να οικοδομηθεί στη βάση της γνώσης της ιστορικής αλήθειας και του σεβασμού της. Της μεταμέλειας και της συγγνώμης. Οτιδήποτε άλλο θα είναι εφήμερο και χωρίς διάρκεια. Διότι σε τελική ανάλυση η μόνη που δεν ευθύνεται για την κάθοδο του Αττίλα, τους σκοτωμούς, την κατοχή και την προσφυγιά, είναι η θάλασσα της Κερύνειας.

Η ιστορία αυτού του τόπου είναι γραμμένη με αίμα.

Δόξα και τιμή σε όλους όσοι πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της κυπριακής ελευθερίας.

Δόξα και τιμή στους ήρωες της αντίστασης στο προδοτικό πραξικόπημα και στην τουρκική εισβολή.

Αιώνια ας είναι η μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους κατά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή του 1974.

Αιώνια και τιμημένη.

Γιάννος Κατσουρίδης

Να αντιστεκόμαστε στη λήθη και το φασισμό

Παρόλο που σκόπευα να ξεκινήσω αλλιώς αυτή μου την παρέμβαση, άλλαξα γνώμη. Πρέπει να σας εξηγήσω απλά γιατί γράφω εδώ. Γράφω εδώ γιατί έχω να επιτελέσω ένα χρέος. Το καλύτερο μνημόσυνο στους νεκρούς μας είναι να τους θυμόμαστε και αντιστεκόμενοι στη λήθη να αντιστεκόμαστε στην παραχάραξη της ιστορίας, να αντιστεκόμαστε στον φασισμό.

Εδώ διαβάζουν νεαρά παιδιά που διψούν για γνώση. Σε εσάς απευθύνομαι, γιατί την ιστορία αυτών των ηρώων δεν σας την είπαν στα σχολεία. Άλλους τους βολεύει και άλλοι έχουν την φωλιά τους λερωμένη. Έτσι συνήθως προσπερνούν όλοι με ταχύτητα το πραξικόπημα. Η τουρκική εισβολή όμως δεν έγινε ως κεραυνός αν αιθρία.

47 χρόνια πέρασαν και ακόμα δεν λέμε την αλήθεια στα παιδιά.

Παρόλο που κάθε φορά που ξεστομίζω τις λέξεις η καρδιά μου σπαράζει, θα σας πω. Έχω χρέος να σας πω!

Η ΕΟΚΑ Β΄ ήταν μια τρομοκρατική οργάνωση. Την ίδρυσε ο Γρίβας το 1971. Από τότε ξεκίνησαν οι κλοπές όπλων από στρατόπεδα, οι ανατινάξεις αστυνομικών σταθμών, οι απόπειρες δολοφονίας του Μακαρίου. Από το 1972 άρχισαν οι δολοφονίες αθώων πολιτών για τα πιστεύω τους, για την υποστήριξη τους στον νόμιμα εκλελεγμένο πρόεδρό μας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Το αποκορύφωμα της προδοτικής δράσης τους ήταν η διενέργεια του πραξικοπήματος με την Χούντα των Αθηνών που έλεγχε τις δυνάμεις του στρατού. 67 δολοφονίες αθώων πολιτών μετρά η δράση των ΕΟΚΑΒητατζήδων. Γίνονταν συνήθως νύχτα, με κουκούλες και σκότωναν όποιον βάφτιζαν προδότη.

Προδότες έλεγαν όσους αντιτάσσονταν στο αίτημα της Ένωσης, προδότες έλεγαν όσους είχαν το μυαλό και το θάρρος να αποκαλύπτουν πως το αίτημα της Ένωσης ήταν απλά ένα εύηχο σύνθημα ενώ ταυτόχρονα σήμαινε τη διχοτόμηση της Κύπρου, αφού μετά το 1960 είχαμε δικό μας Ανεξάρτητο κράτος.

Το πραξικόπημα ομολογουμένως άνοιξε την κερκόπορτα στην Τουρκία να εισβάλει. Πολλοί το προέβλεπαν. Γι’ αυτό και αγωνίστηκαν μαζί με τον πρόεδρο Μακάριο για να παραμείνει η Κύπρος αφοσιωμένη στην δημοκρατική τάξη και νομιμότητα. Ήταν ο μόνος δρόμος για να κρατήσουμε την Κύπρο ενωμένη και να μην γίνει η τουρκική εισβολή.

Ναι οι δολοφόνοι ήταν πολίτες αυτού του τόπου. Κάποιοι ζουν, κάποιοι έχουν πεθάνει. Κρυμμένοι πίσω από τον κλάδο ελαίας του Μακαρίου νομίζουν πως τα εγκλήματά τους παραγράφηκαν. Κάποιοι μέχρι σήμερα παραμένουν αμετανόητοι. Δίκες δεν έγιναν. Στοιχεία καταστράφηκαν. Η Τουρκική εισβολή βόλεψε έτσι ώστε να έχουν προτεραιότητα οι χιλιάδες πρόσφυγες και νεκροί της εισβολής. Όταν οι μανάδες μας διεκδικούσαν δίκες για τους δικούς μας νεκρούς τις χλεύαζαν λέγοντάς τους «Και τους χιλιάδες της εισβολής ποιος θα τους δικαιώσει».

Έτσι πέρασαν 47 ολόκληρα χρόνια αποσιώπησης των εγκλήμάτων.
Εμείς όμως θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε κατά του φασισμού.
Εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στην παραχάραξη της ιστορίας.
Εμείς διεκδικούμε την αλήθεια: ποιος, που πότε, γιατί;

Μόνο η ιστορική αυτογνωσία θα συμβάλλει σε μια ουσιαστική συμφιλίωση. Με μισόλογα δεν διδάσκουμε ιστορία. Με μισόλογα δεν διατηρούμε την μνήμη. Με μισόλογα είμαστε καταδικασμένοι να ξαναπάθουμε τα ίδια.

Έχουμε ανάγκη να καλλιεργήσουμε μια διαφορετική κουλτούρα στο σχολείο και το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Το χρωστάμε στα παιδιά μας. Θέλουμε να έχουν γνώση και αντίληψη της εξέλιξης της νεότερης ιστορίας μας. Να μπορούν να κρίνουν και να μην παρασύρονται από τα συνθήματα του κάθε λαοπλάνου. Αυτή είναι η ευθύνη μας. Να γνωρίζουμε το παρελθόν. Να ξέρουμε πώς θα βαδίσουμε στο μέλλον. Με μια Κύπρο της ελευθερίας, της ειρήνης και της δημιουργίας!

Λοιπόν, να λέτε όχι στον φανατισμό. Όχι στο τυφλό μίσος. Να διεκδικείτε τις αξίες σας και να μην κάνετε βήμα πίσω όταν πρόκειται για το κοινό καλό και το συμφέρον των πολλών. Τον όμορφο αγώνα της δημοκρατίας θα τον συνεχίσετε εσείς.

Μαρίνα Αρμεύτη

Δηλώσεις εντυπωσιασμού δεν θα μας σώσουν από την πετρελαιοκηλίδα!

By puk
Στις 23 Αυγούστου μια τεράστια πετρελαιοκηλίδα δημιουργήθηκε από διαρροή από τον ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό της Μπανίγιας στη Συρία. Η διαρροή έγινε λόγω ρωγμών σε μία από τις δεξαμενές καυσίμων του σταθμού. Η δεξαμενή είχε μέσα 15.000 τόνους καυσίμων! Από τις πρώτες μέρες εντοπίστηκε ότι η πετρελαιοκηλίδα κινούνταν βόρεια, και δυτικά προς την Κύπρο. Φωτογραφίες κάναν τον […]

Εγκληματικές πολιτικές καίνε Ελλάδα – Τουρκία – Κύπρο / Türkiye, Yunanistan ve Kıbrıs’ı yakan suç politikalardır

By puk
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι πυροσβεστικά οχήματα και αεροπλάνα, αλληλεγγύη κι όχι άλλους πολεμικούς εξοπλισμούς.  İhtiyacımız olan silahlanma yarışı değil; daha çok itfaiye aracı, yangın söndürme uçağı  ve uluslararası dayanışma! Kazma Bırak Kampanyası/Εκστρατεία Μας σκάβουν τον λάκκο / don’t dig it campaign κοινή ανακοίνωση – ortak deklarayon – common announcement Από τις αρχές του Ιούλη σεContinue reading "Εγκληματικές πολιτικές καίνε Ελλάδα – Τουρκία – Κύπρο / Türkiye, Yunanistan ve Kıbrıs’ı yakan suç politikalardır"

Ο «βορράς», ο «νότος» και οι «παρίες»

By nikosmoudouros
«Πλέον δεν θέλουμε να αναφερόμαστε σε Βορρά και Νότο. Από τούδε και στο εξής θα λέμε ‘Τούρκοι της Κύπρου’. Έτσι αντιμετωπίζουμε το γεγονός και έτσι θα συνεχίσουμε να πράττουμε». Το συγκεκριμένο απόσπασμα από τις δηλώσεις του Ερντογάν στα Κατεχόμενα στις 20 Ιουλίου 2021, μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή επανάληψη αυτών που έμειναν γνωστές ως … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο «βορράς», ο «νότος» και οι «παρίες»

Τα προβλήματα στο εσωτερικό, το timing για Βαρώσια και η σκακιέρα του Ερντογάν

By nikosmoudouros
Τα εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην Τουρκία, σε συνδυασμό με τα γεοπολιτικά κενά που παρατηρούνται εδώ και χρόνια, στην περιοχή που επιδιώκει να εκμεταλλευτεί η Τουρκία, είχαν ως αποτέλεσμα ο Τούρκος Πρόεδρος να σκληρύνει την εξωτερική του πολιτική, ειδικά σε ότι αφορά στο Κυπριακό. Ο τουρκολόγος και και Λέκτορας στο Τμήμα … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα προβλήματα στο εσωτερικό, το timing για Βαρώσια και η σκακιέρα του Ερντογάν

Λύση «κομμάτι – κομμάτι» προωθεί η Τουρκία

By nikosmoudouros
Οι τουρκικοί σχεδιασμοί και εξαγγελίες σε σχέση με την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου έχουν χαρακτήρα καθοριστικό σε ό,τι αφορά την εξέλιξη του Κυπριακού προβλήματος, εκτιμά ο τουρκολόγος Νίκος Μούδουρος. Έχοντας στο μικροσκόπιο του την κάθοδο Ερντογάν στα κατεχόμενα, αξιολογεί όλες τις κινήσεις και σημειολογεί ακόμη και την συνοδεία του από τον εταίρο του στον τουρκικό … Συνεχίστε την ανάγνωση Λύση «κομμάτι – κομμάτι» προωθεί η Τουρκία

Αξιολόγηση της επίσκεψης Έρντογαν στα κατεχόμενα

By nikosmoudouros
Αξιολόγηση της επίσκεψης Έρντογαν στα κατεχόμενα. Εκπομπή Πρωινή Επιθεώρηση με την δημοσιογράφο Κατερίνα Ηλιάδη, στις 21 Ιουλίου 2021

Σχολιασμός της επίσκεψης Έρντογαν στην Κύπρο

By nikosmoudouros
Σχολιασμός της επίσκεψης Έρντογαν στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 2021 Με την Ευαγγελία Μπαλταντζή, στην εκπομπή «Ναι μεν αλλά», πρώτο πρόγραμμα ΕΡΤ Εδώ ολόκληρη η ραδιοφωνική εκμπομπή.

💾

Κοινή πάλη ενάντια στην κατοχή

By ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ

Kλείνουν σήμερα 47 χρόνια από τη μαύρη εκείνη μέρα του Ιούλη του 1974 που συμπληρώθηκε το δίδυμο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα που συνεχίζει να ματώνει τον τόπο και το λαό μας μέχρι σήμερα. Στις 20 του Ιούλη του 1974 ξεκίνησε η βάρβαρη τουρκική εισβολή σκορπώντας θάνατο και αφήνοντας πίσω της εκατοντάδες χιλιάδες αγνοούμενους, τραυματίες, πρόσφυγες και εγκλωβισμένους. Όσα είχαν σχεδιαστεί από τους ιμπεριαλιστές στη Λισαβόνα στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, εφαρμόστηκαν με το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή.

Η βάρβαρη τουρκική εισβολή ήταν το αποκορύφωμα των ΝΑΤΟϊκών επιβουλεύσεων κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας που μπορούσε να ολοκληρωθεί μόνο με την προδοσία της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’.

Όπως σημειώσαμε και πριν λίγες μέρες στην επέτειο του προδοτικού πραξικοπήματος, 47 χρόνια μετά η αναγκαιότητα για κοινή πάλη όλων των Κυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στην κατοχή είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε. Απέναντι στους φασίστες σοβινιστές ανεξάρτητα της γλώσσας τους, αλλά και απέναντι σε όσους υποτάσσονται στους ιμπεριαλιστές και τις διευθετήσεις που προτάσσουν προς όφελος των δικών τους συμφερόντων, αντί των συμφερόντων του κυπριακού λαού.

Η εργατική τάξη στην Κύπρο, ανεξάρτητα γλώσσας, πρέπει να υπερβεί τα τεχνητά όρια αυτών των δυο αντιλήψεων και μακριά από μοιρολατρίες, ψευδαισθήσεις, εθνικισμούς και υποταγή στα ιμπεριαλιστικά κέντρα (που δημιούργησαν το Κυπριακό) να πάρει την υπόθεση του τόπου στα χέρια της. Να δώσει την κοινή πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό για λύση υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και απέναντι από τους ντόπιους κεφαλαιοκράτες και τα αφεντικά τους τους ιμπεριαλιστές.

47 χρόνια μετά τιμούμε τιμούμε τη μνήμη όσων αντιστάθηκαν στο τουρκοφόρο πραξικόπημα και στον ξένο εισβολέα. Τιμούμε ιδιαίτερα τους κομμουνιστές και δημοκράτες μαχητές που έδωσαν τη μάχη τους ενάντια και στους δυο εχθρούς που υπηρετούσαν το ίδιο αφεντικό. Αυτούς που την ώρα που οι θρασύδειλοι φασίστες έτρεχαν να κρυφτούν, ρίχνονταν ξανά στη μάχη ενάντια στον εισβολέα. Αυτούς που από τα κελιά των πραξικοπηματιών βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Αυτούς που προδομένοι και σχεδόν άοπλοι έδωσαν τη μάχη ενάντια στον πάνοπλο εχθρό. Αυτούς που ακόμη και την ώρα που εξελισσόταν η τουρκική εισβολή, ολοκληρώνοντας το ΝΑΤΟϊκό έγκλημα ενάντια στο λαό μας, βρίσκονταν στο στόχαστρο των θρασύδειλων πραξικοπηματιών.

Όλα αυτά καταγράφονται αναλυτικότερα σε παλαιότερο αφιέρωμα μας για την τουρκική εισβολή.

Τιμή και δόξα στην αντίσταση

By ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ

15 του Ιούλη σήμερα. Μαύρη επέτειος. 47 χρόνια έχουν περάσει από το δίδυμο ιμπεριαλιστικό έγκλημα του 1974, αλλά οι πληγές του παραμένουν ανοικτές. Η Κύπρος και ο λαός της παραμένουν μοιρασμένοι από την τουρκική κατοχή και το συνεχιζόμενο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα. Tο προδοτικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή το μαύρο Ιούλη του 1974 δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Η Χούντα των Αθηνών και η ΕΟΚΑ Β’ άνοιξαν την κερκόπορτα στον Αττίλα εκτελώντας το έγκλημα ενάντια στην Κύπρο και στον κυπριακό λαό. Ενα έγκλημα αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης συνωμοσίας από τους πιο σκοτεινούς κύκλους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Διχοτομικά σχέδια, «διπλές ενώσεις», απόπειρες φυσικής εξόντωσης του Προέδρου Μακαρίου και μια σειρά μεθοδεύσεων οδήγησαν στο αποκορύφωμα της προδοσίας της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’ που παρέδωσαν τη μισή Κύπρο στην Τουρκία. Σήμερα τιμούμε τη μνήμη όσων αντιστάθηκαν στο προδοτικό πραξικόπημα, όσων έδωσαν τη μάχη ενάντια στα όπλα που έστρεψε το ΝΑΤΟ ενάντια στην Κυπριακή Δημοκρατία και όσων έδωσαν σε αυτή τη μάχη ότι πολυτιμότερο είχαν. Τιμούμε τους κομμουνιστές και τους δημοκράτες αντιστασιακούς που έδωσαν μια άνιση μάχη ενάντια στα υποχθόνια πλάνα των ιμπεριαλιστών.

47 χρόνια μετά η αναγκαιότητα για κοινή πάλη όλων των Κυπρίων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στην κατοχή είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε. Απέναντι στις σειρήνες του φασισμού και του σοβινισμού, ένθεν κακείθεν του κατοχικού συρματομπλέγματος, αλλά και απέναντι στις σειρήνες της υποταγής σε ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις που κάθε άλλο παρά λύνουν το Κυπριακό προς όφελος του λαού μας. Η εργατική τάξη στην Κύπρο, ανεξάρτητα γλώσσας, πρέπει να υπερβεί τα τεχνητά όρια αυτών των δυο αντιλήψεων και μακριά από μοιρολατρίες, ψευδαισθήσεις, εθνικισμούς και υποταγή στα ιμπεριαλιστικά κέντρα (που δημιούργησαν το Κυπριακό) να πάρει την υπόθεση του τόπου στα χέρια της. Να δώσει την κοινή πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό για λύση υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και απέναντι από τους ντόπιους κεφαλαιοκράτες και τα αφεντικά τους τους ιμπεριαλιστές.

Ας θυμηθούμε όμως το αφιέρωμά μας στο τουρκοφόρο προδοτικό πραξικόπημα, το πρώτο άρθρο που φιλοξένησε η ιστοσελίδα μας το 2018: Έτσι προδόθηκε η Κύπρος…

Ελλάδα – Τουρκία: Η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν γνωρίζει σύνορα

By puk
Από το βουνό Ίντα και το «Κανάλι Ιστανμπουλ», στη Λήμνο, τη Λέσβο και την Σαμοθράκη Όσα σύνορα, όσα ναυτικά μίλια και χωρικά ύδατα, κι αν προσπαθούν οι άρχουσες τάξεις να ορίσουν, η επίδραση των καταστροφικών για το περιβάλλον έργων που έχουν ήδη ξεκινήσει δεν γνωρίζει από τέτοιου είδους τεχνητούς διαχωρισμούς, επηρεάζοντας όλες τις γειτονικές χώρες.Continue reading "Ελλάδα – Τουρκία: Η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν γνωρίζει σύνορα"

1821 – 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση

By Vasily Zaytsev

Οπτικο-ακουστική παραγωγή της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ με αφορμή τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821

Σε αυτά τα σύντομα επεισόδια, το υλικό ξεδιπλώνει την ιστορία ξεσκεπάζοντας μύθους και ηρωποιήσεις αλλά αναγνωρίζοντας το μεγαλειώδες ιστορικό γεγονός, ενώ παράλληλα αντλεί ιστορικά μαθήματα για τους αγώνες του μέλλοντος.

Η σειρά των 6 επεισοδίων δίνει στο θεατή την ευκαιρία να παρακολουθήσει την εξέλιξη των γεγονότων που προηγήθηκαν, που οδήγησαν στην επανάσταση και τελικά στη συγκρότηση του ελληνικού αστικού κράτους. Μπορεί επίσης να παρακολουθήσει τις ηρωικές μάχες των πρωταγωνιστών, τις “εμφύλιες” συγκρούσεις, αλλά και να δει μέσα σε ποιες τοπικές και διεθνείς οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, αυτές οι ιστορικές στιγμές εκδηλώθηκαν. Μέσα από τη σειρά επιχειρείται η αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας -σε αντιδιαστολή με το σύνολο των εκδοχών της αστικής ιστοριογραφίας- αλλά και η προσπάθεια εξαγωγής χρήσιμων ιστορικών συμπερασμάτων από την Επανάσταση του 1821.

Επεισόδιο 1ο: «Η Επανάσταση, ατμομηχανή της Ιστορίας»

2ο επεισόδιο: «Στην αυγή της νέας εποχής»

3ο επεισόδιο: «Η πρωτοπορία του αγώνα»

4ο επεισόδιο «Και ποιοι θέλετε να αρματωθούν, αν όχι εμείς;»

5ο επεισόδιο: «“Εμφύλιοι” πόλεμοι. Η επανάσταση μέσα στην επανάσταση»

6ο επεισόδιο: «Η επανάσταση διδάσκει»

Credits

Σκηνοθεσία Κώστας Σταματόπουλος

Διεύθυνση Φωτογραφίας – Μοντάζ Σέργιος Κολισίκας

Έρευνα – Επιμέλεια Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Παρουσίαση Θέμης Πάνου, Αφροδίτη Βραχοπούλου

Κάμερα Ηλίας Διαμαντάκος, Άκης Βαλεργάκης

Υπεύθυνη Παραγωγής Παυλίνα Αγαλιανού

Σύνθεση πρωτότυπης μουσικής Εύα Φάμπα

Ηχογράφηση Μουσικής Βαγγέλης Φάμπας (στούντιο MassiveProductions)

Έπαιξαν οι μουσικοί

Εύα Φάμπα: Κλασσική κιθάρα

Δημήτρης Κουφαλάκος: Φαγκότο

Φώτης Κόλλιας: Κρουστά

Αφήγηση Σπύρος Κοντορίζος

Ηχογράφηση Σπικάζ Σωτήρης Γκέκας

Motion graphics Γιάννης Κλεφτογιάννης

Εναέριες λήψεις Τηλέμαχος Τσουραμάνης Ορέστης Μπορμπότης

Συμμετείχαν

Χρήστος Μπαλωμένος Μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ Οικονομολόγος

Αποστόλης Χαρίσης Μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας

Aκούστηκαν τα μουσικά θέματα

Eισαγωγή από “Ένα παλικάρι 20 χρονών” (παραδοσιακό)

Bela Bartok – Out of Doors, Sz. 81

“La Marseillaise”

Solo Cello Passion – Doug Maxwell

The post 1821 – 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση appeared first on Αγκάρρα.

Η σημασία της αποχώρησης της Τουρκίας από την Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης

By puk
Πριν από σχεδόν δέκα χρόνια, το 2012, το τουρκικό κοινοβούλιο επικύρωσε ομόφωνα τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Τότε η Τουρκία ήταν από τις πρώτες χώρες που επικύρωσαν τη Σύμβαση και η κίνηση αυτή επικροτήθηκε τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς. Μια δεκαετία αργότερα,Continue reading "Η σημασία της αποχώρησης της Τουρκίας από την Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης"

Ασήκωτες οι ευθύνες της Κυβέρνησης Αναστασιάδη

By puk
για τις ελλείψεις στην υγεία, για την οργή του κόσμου και τα επεισόδια στον ΔΙΑ του Δώρου Μιχαήλ Με τα κρούσματα κορονοϊού να βρίσκονται ξανά στα ύψη και τα νοσοκομεία να είναι υπερπλήρη, η κυβέρνηση αποδεικνύεται ανήμπορη να αντιμετωπίσει την κατάσταση, 17 ολόκληρους μήνες μετά το πρώτο lockdown. Η κυβέρνηση και οι κολαούζοι της σταContinue reading "Ασήκωτες οι ευθύνες της Κυβέρνησης Αναστασιάδη"

Σχολιασμός της επίσκεψης Έρντογαν στην Κύπρο

By nikosmoudouros
Σχολιασμός της επίσκεψης Έρντογαν στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 2021 Με την Ευαγγελία Μπαλταντζή, στην εκπομπή “Ναι μεν αλλά”, πρώτο πρόγραμμα ΕΡΤ Εδώ ολόκληρη η ραδιοφωνική εκμπομπή.

💾

Παράνομη Επίσκεψη Ερντογάν στα Κατεχόμενα – Ν. Μούδουρος & Ζ. Τζιάρρας

By nikosmoudouros
Ο Λέκτορας στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών Πανεπιστημίου Κύπρου Νίκος Μούδουρος και ο Διεθνολόγος, ερευνητής PRIO Ζήνωνας Τζιάρρας σχολιάζουν τη σημασία και τις προεκτάσεις της παράνομης επίσκεψης του Ερντογάν στην κατεχόμενη Κύπρο. ΡΙΚ 1, 19/07/2021

Ποιον Ερντογάν έχουμε σήμερα ενώπιον μας και τι θα ανακοινώσει την Τρίτη;

By nikosmoudouros
Του Νικόλα Ζαννέττου – n.zannettos@alphacyprus.com.cy Ποια Τουρκία έχουμε σήμερα ενώπιον μας; Ποιος είναι επιτέλους ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν; Τι θα ανακοινώσει από τα κατεχόμενα την ερχόμενη Τρίτη; Δύναται ο Τούρκος Πρόεδρος να οπισθοχωρήσει στο κυπριακό και να επανέλθει ποτέ ξανά στη λύση ομοσπονδίας; Αυτά και πολλά άλλα ήταν ανάμεσα στα ερωτήματα που απασχόλησαν την κουβέντα …

Continue reading "Ποιον Ερντογάν έχουμε σήμερα ενώπιον μας και τι θα ανακοινώσει την Τρίτη;"

Από τον “στρατό της κοσμικότητας” προς τον “στρατό του έθνους”; Μετασχηματισμοί στις σχέσεις στρατού – πολιτικής στην Τουρκία

By nikosmoudouros
Ινστιτούτο Ερευνών Προμηθέας, Κείμενο Εργασίας 2021/1 Περίληψη Αξιοποιώντας πτυχές του θεωρητικού πλαισίου για την κρίση ηγεμονίας (crisis of hegemony) και την εμφάνιση της μορφής κράτους έκτακτης ανάγκης (exceptional state form), το παρόν άρθρο αναλύει την ρευστότητα των σχέσεων πολιτικής – στρατού στην Τουρκία σε δύο επίπεδα: το δομικό και το ιδεολογικό. Υποστηρίζεται ότι με το …

Continue reading "Από τον “στρατό της κοσμικότητας” προς τον “στρατό του έθνους”; Μετασχηματισμοί στις σχέσεις στρατού – πολιτικής στην Τουρκία"

Μαφία και πολιτική εξουσία στην Τουρκία – Οι προεκτάσεις στα κατεχόμενα

By nikosmoudouros
Οι σχέσεις παρακράτους ή μαφίας με την πολιτική εξουσία και επιχειρηματικούς κύκλους στην Τουρκία χρονολογείται Οι σχέσεις παρακράτους ή μαφίας με την πολιτική εξουσία και επιχειρηματικούς κύκλους στην Τουρκία χρονολογείται από πολύ παλιά, αλλά είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο σε τόση ένταση βλέπει το φως της δημοσιότητας επί διακυβέρνησης ΑΚΡ, ανέφερε στο ΚΥΠΕ […]

16 Ιουνίου 1943 – Οι κύπριοι κομμουνιστές στα όπλα εναντίον των Ναζί

By Chrystalla Agathocleous

Σαν σήμερα πριν από 78 χρόνια το ΑΚΕΛ πήρε μια ιστορική απόφαση, καλώντας τα μέλη του να συστρατευτούν στον ένοπλο αγώνα κατά του χιτλεροφασισμού.Ήταν μια απόφαση με τεράστια πολιτική σημασία καθώς έστελνε μήνυμα προς ολόκληρο τον κυπριακό λαό για ενωτική αντιφασιστική δράση και έμπρακτη διεθνιστική αλληλεγγύη προς τους λαούς που υπέφεραν από την επέλαση των ναζιστών και ιδιαίτερα στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό που αγωνιζόταν ενάντια στην ναζιστική κατοχή. Επίσης, συνέδεε τον αντιιμπεριαλιστικό-αντιφασιστικό αγώνα για απελευθέρωση από τον ναζισμό, με την πάλη για αυτοδιάθεση της Κύπρου και απαλλαγή από την αγγλική αποικιοκρατία.Ο νικηφόρος αγώνας των λαών και η συντριβή του ναζισμού-φασισμού στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, έδωσε τεράστια ώθηση στον κυπριακό λαό για να εντείνει τον δικό του αγώνα για απελευθέρωση από τον αγγλικό αποικιακό ζυγό.

Η απόφαση του ΑΚΕΛ για μαζική κατάταξη, οι εμπειρίες χιλιάδων κυπρίων εθελοντών και από τις δύο κοινότητες στα πολεμικά μέτωπα και οι θυσίες στα πεδία των μαχών, ήταν μια συνειδητή πολιτική ενέργεια για να διεκδικήσει και η Κύπρος την ελευθερία της.

Μετά τον πόλεμο, η Αριστερά, πρωτοστάτησε στο κίνημα αποστράτευσης ενάντια στα σχέδια των Άγγλων να στείλουν τους Κύπριους εθελοντές σε πολεμικές εκστρατείες, εντός της βρετανικής αυτοκρατορίας, για καταστολή απελευθερωτικών και αντιαποικιακών κινημάτων άλλων λαών. Σε μια τέτοια διαδήλωση, έπεσε νεκρός ο Τάσος Κυθραιώτης από πυρά Βρετανού αξιωματικού, στις 8 Οκτωβρίου 1945.

Η ιστορική μνήμη είναι ιδιαίτερα σημαντική για μας κι αυτοί οι ένδοξοι αγώνες αποτελούν πηγή έμπνευσης και διδαγμάτων, αλλά και μια υπενθύμιση ότι ο αγώνας σήμερα ενάντια στην κατοχή και τη διχοτόμηση, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το φασισμό, ενάντια στον εθνικισμό, είναι αναγκαίος όσο ποτέ άλλοτε.

Πόσο διήρκεσε το θέαμα Αννίτα των φερέφωνων δημοσιογράφων των «ματ» που δήθεν κάμνει ο Αβέρωφ; Δαλίτη; Κοπέλλια του Πολίτη, Αλήθειας κοκ; Ο?

By Δέφτερη Ανάγνωση



Πόσο διήρκεσε το θέαμα Αννίτα των φερέφωνων δημοσιογράφων των «ματ» που δήθεν κάμνει ο Αβέρωφ; Δαλίτη;

Κοπέλλια του Πολίτη, Αλήθειας κοκ; Ούτε 10 μέρες;

Μετά είδαμε πως ξεφορτώθηκαν την προηγούμενη τύπισσα, η οποία χρησιμοποιήθηκε σαν «άρωμα γυναίκας», την Γιολίτη...

Άντε να δούμε τώρα ποιά άλλη θα ρίξουν σαν συγκάλυψη της συμμαχίας με το γΕλαμ – τζαι ποιά θα αποδεχτεί... Η εμπειρία του θεάματος Αννίτα είναι εκφραστική...

Κατά το σενάριο συγκάλυψης, η Αννίτα θα εκλεγόταν επειδή.. έκανε κίνηση «ματ» ο Αβέρωφ. Τελικά, εκλέγηκε γιατί ο Καρογιαν κορόιδεψε το ΑΚΕΛ ότι τάχα μου θα τους ψήφιζε, τζαι την κρίσιμη στιγμή που έστησε κομπίνα ο Αβέρωφ [στον δεύτερο γύρο] ο Κάρογιαν φαίνεται ότι ψήφισε ότι υπόβαλε το συμφέρον του [όσα αναμένει από την κυβέρνηση για να μοιράσει παρακάτω;] ενώ ο γΕλαμ έκαμε μια επίσης συντονισμένη στροφή για να εκλέξουν την Αννίτα. Το γΕλαμ δεν πούλησε λαφαζανιές αλά Κάρογιαν, πούλησε το δικό του παραμύθι ότι άλλαξε απόφαση για να εμποδίσει εκλογή του Άντρου Κυπριανού.

Αλλά πριν κλείσει εφτομαδα, το γΕλαμ ήταν με το καπέλο στο χέρι, θκιανονώντας  ψίχουλα από τον ΔΗΣΥ...

Η Αννίτα εξαφανίστηκε όπως μια βωβή κούκλα – την μια μέρα η Αννίτα προεδρεύει μιας σύσκεψης, μετά έρχεται ο Αβέρωφ, την γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τζαι στήνει θέαμα για να δώσει κάτι στο γΕλαμ.

Η «φεμινιστική» Αννίτα σιωπούσε στο εξευτελισμό της από την ηγέτη της. So much for feminism. Αλλά ο Αβέρωφ ήταν ακόμα πιο αποκαλυπτικός – κτυπιόταν να τηρήσει την συναλλαγή με το γΕλαμ.

Οι δημοσιογράφοι της πλάκας προσπάθησαν αρχικά να το παίξουν ότι όλη η βουλή έδωσε κάτι στους απόγονους των ναζί. Μάλιστα μια απόπειρα ξεπλύματος στον Φιλελεύθερο προσπάθησε να παρουσιάσει την στάση του Αβέρωφ σαν .. «πραγματιστική»..

Αλλά η εικόνα ήταν σαφής. Μόνο ο ΔΗΣΥ κτυπιόταν για το γΕλαμ.

Ήταν η απροκάλυπτη τζαι ξεδιάντροπη εικόνα της συναλλαγής – το γΕλαμ ψήφισε την βωβή Αννίτα για να στήσουν θέαμα «νικητή» τα φερέφωνα στα ΜΜΕ, τζαι μετά το γελαμ απαίτησε την αμοιβή του...

Μια ακριβής περιγραφή του πώς χρησιμοποίησε τζαι τελικά πρόσβαλε την Αννίτα ο Αβέρωφ:

Christos Tombazos

«Με απλά λόγια. Παραμέρισε την ΠτΒ. Την εξουδετέρωσε και την πρόσβαλε ουσιαστικά αφού ακύρωσε όσες διαβουλεύσεις προηγήθηκαν με τον δικό της συντονισμό. Τορπίλισε την διαδικασία με συγκεκριμένο στόχο. Να δώσει προεδρία στο ΕΛΑΜ, το ακροδεξιό του εξαπτέρυγο.»


Τα οδοφράγματα άνοιξαν γιατί, ευτυχώς, οι κανονισμοί τζαι τα τοπικα πλαίσια για την πράσινη γραμμή εν εξαρτώνται απο τους δυο διχοτομιστές

By Δέφτερη Ανάγνωση



Τα οδοφράγματα άνοιξαν γιατί, ευτυχώς, οι κανονισμοί τζαι τα τοπικα πλαίσια για την πράσινη γραμμή εν εξαρτώνται απο τους δυο διχοτομιστές [Αναστασιάδη τζαι Τατάρ] αλλά απο διεθνεις οργανισμούς [ιδιαίτερα τον ΟΗΕ ο οποίος έσιει κωδικοποιημένη την ιστορική πραγματικότητα – τζαι την ΕΕ η οποία  ένταξε την Κυπριακή Δημοκρατία με ειδική αναγνώριση για την «τουρκοκυπριακή οντότητα» τζαι το ενιαίο του χώρου του νησιού]. Είναι αυτά τα διεθνή πλαίσια, τα οποία έχουν ανάγκη οι τοπικές εξουσίες [εξαρτώμενες από την διαφθορά-διαπλοκή στον νότο τζαι το τουρκικό κράτος τζαι την δική του διαπλοκή/διαφθορά στην βόρεια Κύπρο] για νομιμοποίηση. Τζαι είναι στο κενό που μεινίσκει ανάμεσα τα συμφέροντα των τοπικών εξουσιών, τζαι της διεθνούς ιστορικής πραγματικότητας, που παρεμβαίνει πκιον σαν στοιχείο δυαδικής εξουσίας, οι κινητοποιήσεις στους δρόμους [συμπεριλαμβανομένων τζαι των επανασυναντησεων με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων]. Τζαι για τούτα τα κινήματα, το «άνοιγμα των οδοφραγμάτων» ήταν μια επιτυχία με φόντο τους αγώνες τους ενάντια στον ρατσισμό του κάθε Νουρή, του κάθε Τατάρ,. Γιατί για τον χρόνο που ήταν κλειστά τζαι σε ένα καθεστώς απόπειρων τρομοκράτησης του πληθυσμού, η αντίσταση στους δρόμους, αλλά τζαι στο διαχωριστικό τείχος ήταν σταθερή τζαι συνεχής.. 

Ένα μικρό αλλά αποφασιστικό βήμα για την Αντίσταση τζαι το όραμα της ολοκλήρωσης της Μεγάλης Πορείας Εκδημοκρατισμού τζαι Επανένωσης..


Ίδρυση ΑΣΟΛ, 4 Ιουνίου 1948 – Ώριμο τέκνο της ανάγκης και της οργής

By Chrystalla Agathocleous

Το 1948 στην Κύπρο είναι χρονιά ορόσημο που άλλαξε τον ρου της ιστορίας στον κυπριακό αθλητισμό, μα και γενικότερα στο κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι. Η ίδρυση των λαϊκών προοδευτικών σωματείων και ειδικότερα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ σαν σήμερα 4 Ιουνίου του 1948, δεν προέκυψε ξαφνικά ως απότοκο των επιδράσεων του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, όπως παρουσιάζεται συχνά στην κυρίαρχη ιστοριογραφία.

Ήταν αποτέλεσμα της ιδεολογικής και ταξικής σύγκρουσης που έφτασε στο απόγειο της εκείνη την χρονιά, μέσα από τις έντονες κοινωνικές διεργασίες που βρίσκονταν σε εξέλιξη από τις αρχές της δεκαετίας του 1940. Δεν ήταν τυχαίο ότι το 1948 είχαμε την κορύφωση της ταξικής πάλης, καθώς είναι η χρονιά με τους μεγαλύτερους εργατικούς αγώνες, τις πιο μαζικές και μαχητικές απεργίες στις οποίες συμμετέχουν εργαζόμενοι κι από τις δύο κοινότητες, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Ειδικότερα οι απεργίες των μεταλλωρύχων ξεκίνησαν στις 13 Γενάρη 1948 και κράτησαν πάνω από τέσσερις μήνες, συνολικά 125 μέρες! Συμμετείχαν δύο χιλιάδες μεταλλεργάτες, εκ των οποίων οι 700 ήταν Τουρκοκύπριοι.

Ενωμένη η κυπριακή εργατική τάξη υπό την ηγεσία της αριστεράς, πάλεψε απέναντι στους αποικιοκράτες , την ξένη και ντόπια εργοδοσία, αλλά και τους απεργοσπάστες που ενισχύονταν από την ακροδεξιά και την εκκλησία. Τότε γίνονταν καθημερινά συλλήψεις, δίκες και φυλακίσεις απεργών, μέσα σε πρωτόγνωρες συνθήκες καταστολής, όπου η αστυνομία πυροβολούσε απεργούς μεταλλωρύχους στις κινητοποιήσεις. Ταυτόχρονα, ένα τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης και κινητοποίησης αναπτύχθηκε σε παγκύπρια κλίμακα.

Συνολικά κατά την διάρκεια του 1948 έγιναν 3 μεγάλες απεργίες: Των μεταλλωρύχων, των αμιαντωρύχων και των οικοδόμων. Συμμετείχαν 4.330 εργάτες και κράτησαν 266 μέρες. Απεργίες που απέφεραν σημαντικά κεκτημένα για την εργατική τάξη, αφού ικανοποιήθηκαν τα πιο πολλά αιτήματα των απεργών.

Η ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση επεκτάθηκε σε κάθε κοινωνικό χώρο, ακόμα και στον χώρο της κατανάλωσης, όταν η δεξιά προσπάθησε μέσω οικονομικού πολέμου να εξοντώσει τους συλλόγους της αριστεράς. Ουσιαστικά, η δεξιά παράταξη προσπαθούσε με κάθε τρόπο να επιβληθεί και να αναχαιτίσει την δυναμική της αριστεράς που κέρδιζε συνεχώς έδαφος ως μια μαζική και μαχητική πολιτική δύναμη που πρωταγωνιστούσε στους κοινωνικούς, ταξικούς και αντιαποικιακούς αγώνες.

Στον χώρο του αθλητισμού, η δεξιά, προσπάθησε να επικρατήσει ολοκληρωτικά, λειτουργώντας αυταρχικά μέσα στους γυμναστικούς συλλόγους όπου ήταν πανίσχυρη. Ήταν και εδώ ένα κοινωνικό πεδίο που ένιωθε σταδιακά να χάνει την ηγεμονία, καθώς οι αθλητικοί-μορφωτικοί σύλλογοι που άρχισαν να ιδρύονται από την δεκαετία του 1930 στις πόλεις, τα προάστια και την ύπαιθρο με πρωτοβουλία του ΚΚΚ και στην συνέχεια του ΑΚΕΛ την δεκαετία του 1940, γίνονταν ιδιαίτερα δραστήριοι και μαζικοί στον χώρο της νεολαίας. Η δημιουργία αυτών των συλλόγων είχε μια ιδιαίτερη σημασία μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της αντιπαράθεσης, αφού την ώρα που η δεξιά προσπαθούσε να αποκλείσει την αριστερά από κάθε μηχανισμό εξουσίας, αυτή οικοδομούσε από τα κάτω θεσμούς λαϊκού χαρακτήρα με έμφαση στον τομέα του πολιτισμού ευρύτερα.

Εδώ είναι που προσπάθησε η δεξιά να μεταφέρει το εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ιδιαίτερα στον χώρο του αθλητισμού για να επιβάλει την μονοκαθεδρία της. Απαίτησαν από τους αθλητές των Γυμναστικών Συλλόγων να υπογράψουν δημόσια δήλωση «εθνικοφρόνων φρονημάτων», καταδίκης των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) και αφοσίωσης στο Βασιλιά των Ελλήνων. Στη συνέχεια προχώρησαν σε αποκλεισμούς και διαγραφές όσων δεν συμμορφώνονταν. Είναι μέσα σε αυτές τις συνθήκες που άρχισαν να ιδρύονται προοδευτικά σωματεία από αθλητές που είχαν εκδιωχθεί για τα φρονήματα τους.

Στην περίπτωση του ΑΠΟΕΛ αυτό έγινε με το γνωστό τηλεγράφημα που απέστειλε το διοικητικό του συμβούλιο στον ΣΕΓΑΣ με την ευκαιρία των Πανελλήνιων Αγώνων Στίβου, στο οποίο εύχονταν «όπως τερματισθεί η εθνοκτόνος ανταρσία». Ήταν μια ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση με έντονο αντικομμουνιστικό χαρακτήρα, που παραβίαζε το καταστατικό του συλλόγου το οποίο απαγόρευε την ανάμιξη του συλλόγου στα πολιτικά. Όταν δικαιολογημένα αθλητές του συλλόγου αντέδρασαν σε αυτή την προκλητική ενέργεια, η διοίκηση ισχυρίστηκε πως έπραξε με βάση το «εθνικό καθήκον» και κάλεσε τους αθλητές σε απολογία και δήλωση αποκήρυξης φρονημάτων. Όσοι αρνήθηκαν να το πράξουν, διαγράφηκαν.

Αυτοί οι αθλητές πρωτοστάτησαν μαζί με άλλους στην συνέχεια στην ίδρυση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ που έμελλε να εξελιχθεί στο δημοφιλέστερο και ισχυρότερο ποδοσφαιρικό (κι όχι μόνο) σωματείο στην Κύπρο. Στις 17 του ίδιου μήνα έγινε η καταστατική συνέλευση, κατά την οποία εγκρίθηκε το καταστατικό και δόθηκε το όνομα: «ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ».

Η ίδρυση αυτών των σωματείων και ιδιαίτερα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ με την δυναμική και απήχηση που απέκτησε, ήταν ένας θρίαμβος των δημοκρατικών και προοδευτικών αθλητών ενάντια στον αυταρχισμό, την φίμωση και τον αποκλεισμό που προσπάθησε να επιβάλει το πολιτικό και εκκλησιαστικό κατεστημένο.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι μετά την απαγόρευση ένταξης τους στην ΚΟΠ (κυπριακή ομοσπονδία ποδοσφαίρου) και την ίδρυση της ΚΕΠΟ (Κυπριακή Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) με τη διοργάνωση για μία πενταετία ανεξάρτητου πρωταθλήματος, οι φίλαθλοι που το παρακολουθούσαν ήταν πολύ περισσότεροι από αυτούς που παρακολουθούσαν αγώνες της ΚΟΠ. Αυτή η μαζικότητα ήταν που ανάγκασε την ΚΟΠ να μπει σε συζητήσεις για την ενοποίηση, κάτι που έγινε τελικά το 1953.

Η ΟΜΟΝΟΙΑ ήταν δημιούργημα των πιο πάνω συνθηκών, γι αυτό αγκαλιάστηκε αμέσως από αυτούς που έδιναν την ζωή τους κυριολεκτικά για ένα μεροκάματο, στα ορυχεία, στις στοές, στα μεταλλεία, αυτούς που πρωταγωνίστησαν στους μεγαλύτερους εργατικούς αγώνες στην κυπριακή ιστορία που έμειναν γνωστοί ως οι απεργίες του 1948.

Γι αυτό η γέννηση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ δεν ήταν σπορά της τύχης όπως λέει ο ποιητής, μα τέκνο της Ανάγκης κι ώριμο τέκνο της Οργής. Η ΟΜΟΝΟΙΑ γεννήθηκε από τον ΛΑΟ, για τον ΛΑΟ, ως ένα σωματείο που έσπασε τα δεσμά και προασπίστηκε τις ιδέες του γνήσιου, λαϊκού αθλητισμού. Σε αυτό τον δρόμο που χάραξαν οι πρωτοπόροι αγωνιστές το ένδοξο 1948, συνεχίζουμε σήμερα τον δικό μας αγώνα για λαϊκό αθλητισμό, ένα άλλο ποδόσφαιρο και μια άλλη κοινωνία.

Για τους λίγους πάλι η Κυβέρνηση – Αίτημα φορολόγησης του πλούτου

By ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης ανακοίνωσε 4,4 δις στην ανάκαμψη της οικονομίας σε μια 5ετία. Ολίγη ηλεκτρονική υγεία, ολίγη καινοτομία που είναι της μόδας, πολλά για τις μεγαλο-επιχειρήσεις.

Ούτε λέξη για τους εργαζόμενους. Ούτε λέξη για τους βιοπαλαιστές. Παρά μόνο προώθηση ευέλικτων μορφών απασχόλησης, αλλαγές στο ασφαλιστικό στο πλαίσιο του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Η απάντηση από την αντιπολίτευση: «ξαναζεσταμένο φαΐ». Ανεπαρκέστατη κριτική. Εδώ το ΔΝΤ, κατεξοχήν εκπρόσωπος των μονοπωλίων, ζήτησε φορολόγηση του πλούτου για διάσωση της οικονομίας (https://blogs.imf.org/2021/04/16/a-covid-19-recovery-contribution/), αλλά στην Κύπρο φευ.

Οι πόροι προέρχονται από δάνεια στην ΕΕ (που θα τα πληρώσει ο λαός) και θα παν όπως πάντα στις βιώσιμες επιχειρήσεις, εμμέσως στις τράπεζες και για προώθηση της καπιταλιστικής ανάπτυξης με επώδυνες αναδιαρθρώσεις.

Αν ήθελαν λαϊκά βιώσιμη ανάπτυξη, θα φορολογούσαν έστω το μεγάλο κεφάλαιο που κερδίζει από τα μνημόνια εδώ και δέκα σχεδόν χρόνια. Πόσες αναφορές και πηχυαίους τίτλους δεν είδαμε για τα κέρδη των ξενοδοχείων. Θα είχαν έστω για τα μάτια του κόσμου την ελάχιστη προνοητικότητα να μιλήσουν για πρόγραμμα επιστροφής της αναχρηματοδότησης των τραπεζών που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάσωση τους. Ενώ ο τελευταίος εργαζόμενος πληρώνει φόρους, τα κέρδη από μετοχές δεν φορολογούνται. Είναι δίκαιο. Ενώ κάθε μισθωτός ή μικρομεσαίος φορολογείται, π.χ. τέλη ακίνητης περιουσίας στους δήμους, οι επιχειρηματικές δραστηριότητες της Εκκλησίας, στην ουσία δεν φορολογούνται. Οι πόροι από αυτά τα κονδύλια μπορούσαν να διασώσουν και θέσεις εργασίας και μισθούς και να βγάλουν, έστω ως παρακάτω, τους 223,000 φτωχούς από τη μιζέρια.

Γι’ αυτό και η πρωτοβουλία της Νέας Σκέψης για ΑΜΕΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ και τη Δημιουργία Δημόσιου Κοινωνικού Ταμείου, σίγουρα πολεμάτε από το μεγάλο κεφάλαιο και όσους χάνουν τη μεγάλη εικόνα, δηλαδή ο λαός στο επίκεντρο. Όταν οι λαϊκές ανάγκες μετατρέπονται σε αιτήματα, τότε και η συζήτηση θα μετατοπιστεί, αλλά και οι αγώνες θα αποκτήσουν περιεχόμενο τόσο για άμεσες όσο και για ευρύτερες διεκδικήσεις.

H ΟΜΟΝΟΙΑ του λαού στηρίζει την εκστρατεία για φορολόγηση του πλούτου

By ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ
Το Αθλητικό Λαϊκό Σωματείο ΟΜΟΝΟΙΑ 29ης Μαΐου, πιστό στα ιδανικά του, υποστηρίζει την πρωτοβουλία για την ΑΜΕΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ: «Πιστοί στα ιδανικά που πρεσβεύει το Σωματείο μας δεν θα μπορούσαμε να μην είμαστε εκ των υποστηρικτών αυτού του προοδευτικού αιτήματος. (…) Καλούμε τα στελέχη, τα μέλη και τους φίλους του Σωματείου μας όπως υπογράψουν το αίτημα».
Η Νέα Σκέψη χαιρετίζει την αποφασιστική και έντιμη υποστήριξη του αιτήματος από τo ΑΛΣ ΟΜΟΝΟΙΑ. Απηχεί τις ανάγκες του λαού για τη δημιουργία Ταμείου στήριξης των λαϊκών στρωμάτων, για φορολόγηση των εκατομμυριούχων, των Τραπεζών, της Εκκλησίας και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στους οποίους «χαρίζονται» φόροι από τα κέρδη τους.
Αποτελεί ένα πρωτοποριακό και δίκαιο αίτημα που συζητείται παντού στο εξωτερικό.
Aυτούσια η ανακοίνωση του σωματείου:
«Η Neaskepsi έχει ξεκινήσει την πιο κάτω πρωτοβουλία και έχει ζητήσει την στήριξη από την κοινωνία αλλά και οργανωμένους φορείς.
Πιστοί στα ιδανικά που πρεσβεύει το Σωματείο μας δεν θα μπορούσαμε να μην είμαστε εκ των υποστηρικτών αυτού του προοδευτικού αιτήματος.
• Άμεση φορολόγηση του πλούτου.
• Επιστροφή στην κοινωνία των λεφτών που πήραν οι τράπεζες για να σωθούν.
• Φορολόγηση της τεράστιας περιουσίας της εκκλησίας που μέχρι σήμερα εξαιρείται.
• Δημιουργία ειδικού ταμείου κοινωνικής στήριξης των λαϊκών στρωμάτων.
Καλούμε τα στελέχη, τα μέλη και τους φίλους του Σωματείου μας όπως υπογράψουν το αίτημα».
H καμπάνια για συλλογή υπογραφών συνεχίζεται. Μπορείτε να στηρίξετε το αίτημα, υπογράφοντας σε αυτό το σύνδεσμο.

Μαφία και πολιτική εξουσία στην Τουρκία – Οι προεκτάσεις στα κατεχόμενα

By nikosmoudouros
Οι σχέσεις παρακράτους ή μαφίας με την πολιτική εξουσία και επιχειρηματικούς κύκλους στην Τουρκία χρονολογείται Οι σχέσεις παρακράτους ή μαφίας με την πολιτική εξουσία και επιχειρηματικούς κύκλους στην Τουρκία χρονολογείται από πολύ παλιά, αλλά είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο σε τόση ένταση βλέπει το φως της δημοσιότητας επί διακυβέρνησης ΑΚΡ, ανέφερε στο ΚΥΠΕ […]

Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος μόνος: ανταπόκριση από την πορεία διαμαρτυρίας εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων

By Vasily Zaytsev

Πραγματοποιήθηκε σήμερα πορεία και συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Προεδρικό των συντεχνιών των απεργών εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων. Κύριο αίτημά τους είναι η μετατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος αγοράς υπηρεσιών που βρίσκεται σε εφαρμογή από το 2013, σε μισθωτών εργαζομένων.

Αλληλέγγυοι στο κάλεσμα των απεργών εργαζομένων βρέθηκαν εκπαιδευτικοί από την ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ και ΟΛΤΕΚ, το οργανωμένο μαθητικό κίνημα, την ΠΣΕΜ αλλά και ευρύτερα εργαζόμενοι από όλους τους κλάδους. Χαρακτηριστικό της πορείας και της εκδήλωσης ήταν ο παλμός και η αποφασιστικότητα των απεργών για αγώνα μέχρι την ικανοποίηση των δικαίων αιτημάτων τους. Όσο βαθαίνει η κρίση του καπιταλισμού, τόσο θα εντείνεται η εμπορευματοποίηση της παιδείας και άλλο τόσο θα καταστρατηγούνται τα εργασιακά και αλλα δικαιώματα των εργαζομένων του χώρου.

Η αλληλεγγύη ολόκληρης της εργατικής τάξης πρέπει να θεωρείται δεδομένη και να μεγαλώνει στην πράξη όπως πρέπει να εντείνονται και οι εστίες αντίστασης και διεκδίκησης και σε άλλους κλάδους και τομείς της οικονομίας.

Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος/η μόνοι στην επίθεση που έρχεται

The post Να μην μείνει κανείς εργαζόμενος μόνος: ανταπόκριση από την πορεία διαμαρτυρίας εκπαιδευτικών απογευματινών προγραμμάτων appeared first on Αγκάρρα.

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΠΛΕ

By Chrystalla Agathocleous

Σήμερα, 9 του Μάη, οι λαοί της Ευρώπης αλλά και όλου το κόσμου γιορτάζουν την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Γιορτάζουν τη νίκη του ανθρώπου πάνω στο τέρας που γέννησε ο καπιταλισμός και το ανώτατο του στάδιο ο ιμπεριαλισμός: τον φασισμό. Η κόκκινη σημαία ήδη ανέμιζε στο Ράιχσταγκ από τις 30 Απριλίου στοιχειώνοντας τους φασίστες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης (μέχρι σήμερα), όμως η συνθηκολόγηση της 9ης Μαΐου σηματοδοτούσε τη νίκη των λαών ενάντια στον ναζισμό-φασισμό, με την παράδοση άνευ όρων στον σοβιετικό στρατό. Η εικόνα της κόκκινης σημαίας στο Ράιχσταγκ είναι τόσο εμβληματική, διότι συμβολίζει και την μεγάλη προσφορά της Σοβιετικής Ένωσης σε αυτό το πόλεμο για τη ζωή, ενάντια στον φασιστικό συνασπισμό των δυνάμεων του «Άξονα».

Τη σημασία αυτού του γεγονότος και της καθοριστικής συμβολής της ΕΣΣΔ και των όπου γης κομμουνιστών που αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά των κινημάτων αντίστασης, είναι που προσπαθεί να σβήσει από τη συνείδηση των λαών η άρχουσα τάξη ανά το παγκόσμιο και ειδικά στον χώρο της Ευρώπης, πρωτοστατούντως της Ε.Ε. Στα πλαίσια της αναθεώρησης της ιστορίας και πατώντας στη λήθη και την απόσταση από τα γεγονότα γίνεται μια συνειδητή προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας. Γι’ αυτό και η Ε.Ε. αποφάσισε να ανακηρύξει την 9η του Μάη, ως «Μέρα της ΕΕ». ΟΜΩΣ…

ΟΤΙ ΓΡΑΦΗΚΕ ΜΕ ΑΙΜΑ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΤΑΙ ΜΕ ΜΕΛΑΝΙ

Χωρίς να μειώνεται η προσφορά όλων των λαών στη μεγάλη Νίκη, οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης δεν είχαν απλά τις μεγαλύτερες απώλειες, αλλά ήταν και ο βασικός στόχος της ναζιστικής πολεμικής μηχανής. Η ΕΣΣΔ έχασε σε αυτό τον πόλεμο πέραν των 20 εκατομμυρίων ανθρώπων, με 2 περίπου εκατομμύρια εξ’ αυτών μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος (τα μισά σχεδόν μέλη του κόμματος τότε). Μαζί με τους βαριά κτυπημένους και άλλους τραυματίες, οι ανθρώπινες θυσίες έφτασαν περίπου τα 30 εκατομμύρια! Συγκριτικά, οι νεκροί της Μεγάλης Βρετανίας ανήλθαν στις 375 χιλιάδες και των ΗΠΑ στις 405 χιλιάδες, οι οποίες άνοιξαν πολύ αργοπορημένα το δυτικό μέτωπο στην Ευρώπη, και όταν η έκβαση του πολέμου είχε δρομολογηθεί.

Σημαντική συμμετοχή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε και η μικρή Κύπρος με το Κυπριακό σύνταγμα (Cyprus Regiment) στα πλαίσια του Βρετανικού στρατού. Το Σύνταγμα, αριθμούσε περίπου 12 χιλιάδες στρατιώτες, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, αρκετοί εκ των οποίων άφησαν την τελευταία τους πνοή στα πεδία των μαχών. Ο συνολικός αριθμός των Κυπρίων που υπηρέτησαν υπό διάφορα λάβαρα και τρόπους στον πόλεμο ανέρχεται περίπου στις 35 χιλιάδες! Σημαντικές στιγμές της κυπριακής συμμετοχής, η μαζική έκκληση του ΑΚΕΛ στα μέλη του να στρατολογηθούν μαζικά στον αντιφασιστικό αγώνα και ο αγώνας για την αποστράτευση μετά το τέλος του πολέμου όταν οι Βρετανοί αποικιοκράτες προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τους Κύπριους στρατιώτες για καταστολή αντιαποικιακών κινημάτων σε άλλα μέρη της γης.  

Σήμερα, και ενώ το τέρας του φασισμού δείχνει εδώ και χρόνια τα δόντια του, με την ανοχή βασικών πυλώνων του συστήματος, δεν πρέπει να επιτρέψουμε ποτέ να ξεθωριάσει η μνήμη ώστε να φτάσει να εξισώνει το δίκαιο με το άδικο, τον αγωνιστή/πατριώτη με τον δωσίλογο, τον κομμουνισμό με τον φασισμό.

Να μην επιτρέψουμε ποτέ να ξεχαστεί ότι ο φασισμός υπήρξε για ένα διάστημα, μια εναλλακτική επιλογή του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Δεν ήταν μόνο Γερμανικό ή Ιταλικό φαινόμενο, αλλά μια σειρά από χώρες (όπως και η Ελλάδα του Μεταξά) είχαν υιοθετήσει αντίστοιχες επιλογές, στηριζόμενες οικονομικά και πολιτικά στο μεγάλο κεφάλαιο.

Να μην επιτρέψουμε ποτέ να ξεχαστεί ότι ο φασισμός χρηματοδοτήθηκε από πολυεθνικές εταιρίες κολοσσούς που δραστηριοποιούνται μέχρι σήμερα απομυζώντας τη δουλειά του εργαζόμενου και των λαϊκών στρωμάτων.

Η 9η του Μάη έχει καθιερωθεί στη συνείδηση κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενου ανθρώπου ως η μέρα των χιλιάδων ανθρώπινων θυσιών ενάντια στην θηριωδία του ναζισμού-φασισμού. Είναι η μέρα των ανθρώπων που αγωνίστηκαν στα μέτωπα, που τραυματίστηκαν, που δούλεψαν στα εργοστάσια παραγωγής για εφόδια στον πόλεμο, που πήραν μέρος με τον ένα ή άλλο τρόπο ενάντια στον πόλεμο απαξίωσης της ίδιας της ανθρώπινης ζωής. Αυτό δεν μπορεί κανένας, της ΕΕ περιλαμβανομένης, να αλλάξει, όσες ιστορικές πλαστογραφίες και αν επιχειρήσει.

Η 9η  του Μάη ήταν, είναι και θα είναι η μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών απέναντι στο τέρας του ναζισμού/φασισμού.

Εβδομήντα έξι χρόνια από την «Αντιφασιστική Νίκη των Λαών» τιμάμε και διδασκόμαστε από τον αγώνα και τη θυσία των όπου γης αντιφασιστών, της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, για να χτίσουν τους αγώνες του μέλλοντος.

ΑΙΩΝΙΑ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948 και το ΑΛΣ ΟΜΟΝΟΙΑ 29Μ τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κατάθεσαν σήμερα ένα στεφάνι και λίγα λουλούδια στο μνημείο των Κυπρίων πεσόντων αντιφασιστών στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Λευκωσία.

Ο Μάιος ιστορικά είναι ένας παράξενος μήνας στην Κύπρο

By Δέφτερη Ανάγνωση


 

Στις παραδοσιακές τελετουργίες της χριστιανικής παράδοσης λ.χ. η αρχή του μήνα μπορούσε να συμπέσει είτε με τον επιτάφιο που συνδύαζε την θλίψη του θανάτου με το ξαναγέννημα της φύσης, μέσα που τα φκιόρα στον επιτάφιο, ή μπορούσε να συμπέσει με την ημέρα του Πάσχα – της απόλυτης ανατροπής. 

Στον Ιστορικό χρόνο, στις 12 Μαΐου του 1427 οι πλούσιοι κρέμασαν τον συμβολικό ηγέτη της μεγαλύτερης επανάστασης των δουλοπάροικων στον κυπριακό Μεσαίωνα, τον Ρε Αλέξη. Ήταν η ιστορική στιγμή του κοσμικού επιτάφιου της ανθρώπινης μνήμης. Τζαι οι δουλοπάροικοι ποτέ δεν συγχώρεσαν την εξουσία – όταν ηρθαν οι οθωμανοι δεν ειχαν ιχνος συμπαθειες για τα προηγουμενα αφεντικα τους. 

Σε πιο πρόσφατες εποχές, το 1945, στις 9 Μαΐου ο Κόκκινος Στρατος απελευθέρωσε και το Βερολίνο από την ναζιστική κατοχή. Στην Κύπρο, όμως 2 μέρες μετά, στις 11 Μαΐου, οι αποικιοκράτες οργάνωσαν μια νέα επίθεση ενάντια στις αριστερές συντεχνίες, την ΠΣΕ, τζαι αφού συνέλαβαν 18 στελέχη, κήρυξαν παράνομη την μεγαλύτερη συντεχνία της Κύπρου [η δεξιά συντεχνία,  πιο μικρή σαφώς, δεν τους ενοχλούσε φαίνεται] με την κατηγορία ότι προωθούσε την εξέγερση/στάση/επανάσταση. Η αντίσταση ήρθε στους δρόμους. 

13 χρονια μετά το κυπριακό εργατικό κίνημα δέχτηκε μια νέα επίθεση στους δημοκρατικούς ναούς της καθημερινότητας του – στους συλλόγους. Μετά την σαφή στάση του Γρίβα [καταγραμμένη και από τον Ιστορικό του, τον Σ. Παπαγεωργίου] από τον Γενάρη ότι έπρεπε η ΕΟΚΑ να επιτεθεί στην αριστερά, τον Μάιο εξαπολυθήκαν μια σειρά από επιθέσεις ενάντια σε ακτιβιστές τζαι συλλόγους. Σαν σε συμφωνία των μασκοφόρων εθνικοφρόνων τζαι στις δυο κοινότητες, ανάλογες επιθέσεις εξαπέλυσε τζαι η ΤΜΤ στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Ο βασικός στόχος φαίνεται να ήταν να κλείσουν οι σύλλογοι της αριστεράς. Συμβολική μορφή της ανυποτακτης αντίστασης μπροστα στους τραμπουκους εκείνη την περίοδο, ήταν ο Σάββας Μένοικος. Παρά τις δολοφονίες τζαι τον επιτάφιο των νεκρών της αντίστασης, ο δρόμος δεν υποτάχθηκε. Οι σύλλογοι δεν έκλεισαν. Η απόπειρα να μεταφερθεί το αυταρχισμός της Μακρονήσου, των στρατοπέδων συγκέντρωσης της ελληνικής εθνικοφροσύνης στην Κύπρο, απέτυχε. Οι δρόμοι γέμισαν οργισμένους προλετάριους που δεν υποτάχθηκαν. Αλλά τζαι αρκετά στελέχη της ΕΟΚΑ, όπως ο Ματσης, αρνήθηκαν να ακολούθησαν τον Γρίβα στο δρόμο που θα οδηγούσε 13 χρόνια μετά στην ΕΟΚΑ β. Τζαι πάλι ο επιτάφιος των φκιόρων κουβαλούσε μια «Ανάσταση» - της ελπίδας που γεννά η αντίσταση.

Σήμερα σαφώς η Κύπρος, βόρεια τζαι νότια, ο ενιαίος μας ρότσος, περνά μια ακόμα δύσκολη συγκυρία. Δυο διχοτομιστες έχουν γαντζωθεί στην εξουσία των δυο κοινοτήτων, με χρήματα από το εξωτερικό - ύποπτων επενδυτών διαβατηρίων, χρηματικών επεμβάσεων του τουρκικού κράτους κοκ. Η εικόνα της διαπλοκής τζαι υποκρισίας της εξουσίας, δημιουργεί ένα διάχυτο αίσθημα απονομιμοποίησης – που ίσως να είναι τζαι ένα στρώμα φκιόρων για την αλλαγή που ντε φάκτο πρέπει να έρτει/δημιουργηθει πκιον. Αλλά τζαι η ίδια η χώρα φαίνεται να κινδυνεύκει που πολιτικάντηες που μπορεί να την πουλήσουν για το ημέτερο συμφέρον της αρπαχτης. Για αυτό οι διαδηλώσεις στο δρόμους, βόρεια τζαι νότια, στα τέλη του Απρίλη, ήταν όπως τους κατακλυσμούς στους δρόμους του 1945 τζαι του 1958.. Η φωνή του μέλλοντος, της άλλης Κύπρου...






❌