Login
Με τα καθεστωτικά ΜΜΕ να μετατοπίζουν την εστίαση από τα οικονομικά δεδομένα της πλειοψηφίας, στην σκιά της προστασίας των συμφερόντων των τραπεζών σαν «προστασίας της οικονομίας», ίσως να εν δύσκολο να κινητοποιηθεί μια μαζική συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι ζούμε σε ένα καθεστώς ελέγχου τζαι χειραγώγησης με άξονα τα τραπεζιτικά συμφέροντα... Η συσσώρευση όμως των καταγραφών τζαι υπενθυμίσεων για το πώς ένα είδος βαθέως κατεστημένου διαπλοκής, μετέτρεψε τους υπεύθυνους της κρίσης, που πλήρωσε η κοινωνία, σε προστατευόμενους διαχειριστές των θυμάτων τους, απλώνεται την κατανόηση που προηγείται της μαζικής πράξης... που θα έρτει αναπόφευκτα...
Σύνδεσμος κατά της ασυδοσίας των τραπεζών
«Το Μποϋκοτάζ των Υπολοίπων: Ήρθε η ώρα να ψηφίσουμε... για εμάς»
Στις εκλογές του 2026, το πιο μεγάλο κόμμα θα είναι κόμμα των Δανειοληπτών. Το κόμμα των ανθρώπων που έμαθαν να κοιμούνται με ειδοποιήσεις από εταιρείες εξαγοράς δανείων και “Servicer Reminder” και να ξυπνούν με τα επιτόκια που άλλαξαν παράνομα.
Οι Εταιρείες Εξαγοράς Πιστώσεων — ή όπως ευγενικά αποκαλούνται, “φορείς εξαγοράς και διαχείρισης δανείων” — αγοράζουν χρέη στο 5-20%, τα διεκδικούν στο 100%πλέον ληστρικους τοκους και δηλώνουν ότι «βοηθούν στην αποκατάσταση της οικονομικής ισορροπίας».
Η ισορροπία, βέβαια, βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα μπόνους τους και στα αποκαΐδια μιας μεσαίας τάξης που ψάχνει δικαιοσύνη σε ρυθμίσεις που ποτέ δεν συμφώνησαν αλλά τους τις επιβάλλουν οι εταιρείες εξαγοράς και/ή διαχείρισης λόγω της δεσπόζουσα θέσης που απέκτησαν μέσω των κατα παραγγελία νόμων Αβερωφ Νικολα.
Και όμως, υπάρχει μια ιδέα που πλανιέται σαν ανέκδοτο αλλά θα μπορούσε να γίνει πολιτική επανάσταση:
Ø Αν ένα κόμμα τολμήσει να πει ξεκάθαρα «θα επανεξετάσω τα δάνεια που πουλήθηκαν κάτω του 30% της αξίας τους και θα διαγράψω το υπόλοιπο»,
τότε ο λαός έχει την δύναμη να του δώσει την απόλυτη πλειοψηφία...
Γιατί;
Διότι πίσω από κάθε δάνειο υπάρχει ένας ψηφοφόρος. Πίσω από κάθε εξώδικο, μια οικογένεια. Και πίσω από κάθε fund, μια πολιτική σιωπή που κρατάει χρόνια.
Φαντάσου λοιπόν, το 2026, η κάλπη να γίνει εργαλείο ρύθμισης.
Μια ψήφος όχι για το ποιος «θα κυβερνήσει», αλλά για το ποιος θα διαγράψει — όχι χρέη, αλλά αδικίες.
Δεν είναι επανάσταση με πανό· είναι επανάσταση με στυλό.
Και ίσως η μόνη φορά που ένα «ΝΑΙ» μπορεί να διαγράψει κάτι πραγματικά βαρύ.
· Ερχιουρμαν ΙΙ: Ένα εκλεγμένος της αριστεράς με ανοίγματα εσωτερικής ενότητας στην τ/κ κοινότητα, τζαι ένας έμπειρος πολιτικός με εστίαση σε διεθνή πλαίσια διαπραγματεύσεων τζαι λύσης...
Σε σχέση με την πρακτική που ενδεχομένως να ακολουθήσει ο Ερχιουρμάν χρειάζεται συνειδητοποίηση σε ιστορικό πλαίσιο: δεν είναι Ακκιντζιη. Δεν είναι ούτε καν Ταλάτ. Γνωρίζοντας τί επεσυνέβη με τους θκυο – σε σχέση με την Τουρκία αλλά τζιαι με τους ε/κ το 2017 στο Κραν Μοντανά – ο Ερχιουρμάν εν πλέον υποψιασμένος τζιαι καθόλου συναισθηματικά καλόπιστος η “αφελής”. Έσιει ιστορικό συνεργασίας με πιο δεξιά κόμματα όπως το Δημοκρατικό, άρα διατεθειμένος για εσωτερικούς συμβιβασμούς ως προς το τί πρεσβεύει η τ/κ αριστερά στην ευρύτητά της. Όντας νομικός, αλλά τζιαι στη διαπραγματευτική ομάδα επί Ταλάτ, προφανώς ένναιν απλώς γνώστης, αλλά μπορεί εύκολα να “παίξει” με νομικισμούς αν χρειαστεί. Επίσης με ιστορικό στην κυβέρνηση στην Τουρκία (1999 ως το 2004 εργάστηκε στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Τουρκίας) προφανώς τζιαι έσιει όι μόνο διασυνδέσεις, τες οποίες ενδεχομένως να μεν θέλει να διακόψει – αλλα αντίθετα να τις χρησιμοποιήσει για την ευρύτερη εικόνα της πολιτικής που θέλει να προωθήσει -περιλαμβανομένης αυτονόητα τζαι της προσπάθειας για λυση που είναι τζαι ο βασικός άξονας των ψηφοφόρων τζαι της παράταξης που τον εκλεξεν..
Βλέποντας τες δηλώσεις του, ειδικά μετά την εκλογήν του, τα πιο πάνω εν εμφανή. Το ότι εχρησιμοποίησε συμβολισμούς, όπως το κάπνισμα τζιαι ο καρτσιλαμάς, εν ακριβώς η σύνδεση με το πολιτικό υπόβαθρο μερίδας των ψηφοφόρων του, τουλάχιστον των αριστερών τ/κ, μεν, αλλά χωρίς να αφορίζει....τζαι μερίδα της δεξιάς η του κέντρου που τον εψηφισεν επίσης. Εξου τζαι η μετεκλογική αναφορά σε «ενότητα»...
Ενδεικτικό εν το ότι επαρευρέθη στα εγκαίνια του νέου δικαστικού μεγάρου τον περασμένο Απρίλη, στην παρουσία ιμάμη τζιαι όπου εδκιαβάστηκε προσευχή, κάτι που ο Χαρμαντζί για παράδειγμα είσιε χαρακτηρίσει ως προσβολή στην ανεξιθρησκεία του συντάγματος της ΤΔΒΚ αλλά τζιαι στα ήθη τζιαι έθιμα της Κύπρου.
Οποτε τζαι «κάπνισμα, αλλα τζαι «προσευχή» από ιμάμη..
Ο Ερχιουρμάν στην κριτική του στο Τατάρ εστίαζε στην απομάκρυνση που το διεθνές δίκαιο (που προφανώς παίζει το στα δάκτυλα σε σχέση με κάποιους γνωστούς και μη εξαιρετέους) το ευρωπαϊκό δίκαιο τζιαι τη νομολογία για την επιτροπή αποζημιώσεων. Που καταγράφει τζαι την εστίαση του στην ΕΕ..
Με βάση τα δεδομένα της ιστορικής εμπειρίας, η βιομηχανία του απορριπτισμού, σαν συγκαλυμμένη διαδικασία διχοτομισμού, θα ξεκινήσει να αφορμολοέται πάλε για να μπλοκάρει οποιαδήποτε κίνηση...
Αλλά η ιστορική εμπειρία καταγράφει επίσης, ότι η τουρκοκυπριακή κοινότητα έσιει τις δικές της δυναμικές. Εν έστειλαν τον Τατάρ [τζαι την φαντασίωση των δυο κρατών που υποστήριζε] έσσω του, για να ικανοποιήσουν οποιαδήποτε ανάλογη ελληνοκυπριακή φαντασίωση. Οπως δείχνουν τζαι οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις εκάμαν το, πρώτα από όλα για την αξιοπρέπεια τους, αλλα τζιαι το συμφέρον τους με την έννοια της επιβίωσης: Ξέρουν ότι δκυο κράτη σημαίνει την εξαφάνιση τους τζιαι την πλήρη ποδηγέτηση που την Τουρκία. Θελουν μια αξιοπρεπή σχέση/συμφωνία τζαι με τους ελληνοκύπριους [στο πλαίσιο μιας λύσης] αλλα τζαι μια σχέση αυτονομίας που την Τουρκια. Το εκλογικό αποτέλεσμα σε τούτο το πλαίσιο ηταν μια κίνηση μετατόπισης από την στασιμότητα του στάτους κβο, αλλά τζαι αντίδραση/αντίσταση στην εξάρτηση από την Τουρκία, η οποία εκωδικοποιήτουν με την τουρκοκυπριακή υπεράσπιση των κοσμικών τους θεσμών.. Τζαι μια κοινότητα που παρά τις διαψεύσεις ελπίδων, αλλά τζαι εξωτερικών πιέσεων [από Τουρκία] καταφέρνει για μια εικοσαετία να κρατά τζαι την ελπίδα ζωντανή, αλλά τζαι την εικόνα της αυτονομίας της, εν θα γίνει ποττέ υπηρέτης των φαντασιώσεων του «Ντενκτάς στο Νότο» [του ελληνοκυπριακού απορριπτισμού] όπως το έθεσε ο Γρήγορης Ιωάννου στο ομώνυμο βιβλίο του. Οι τουρκοκύπριοι εν αυτόνομος παίκτης στην κυπριακό πλουραλιστικό σύνολο... Τζιαι υπάρχει τζιαι ανάμεσά τους – τζιαι στην πλουραλιστική αριστερά πλουραλισμός
Θέλουν λύση, αλλά εν θέλουν καππέλωμα...
Οι ελληνοκύπριοι μπορεί να έχουν την ΕΕ σαν είδος backup στήριξης [ότι τζαι να σημαίνει τούτο], αλλά με τις αποφάσεις/θεσμοθετήσεις του 2004, τζαι οι τουρκοκύπριοι έχουν ευρωπαϊκή πρόσβαση. Τζαι καμιά που τες 2 κοινότητες εν μπορεί να κλείσει τους δρόμους/οδοφράγματα που άνοιξε η μεγάλη ιστορική στιγμή του 2004. Όποιοι κωλοβαρούν [για ημέτερα ιδιοτελή συμφέροντα] απλώς θα συνειδητοποιούν αργά ή γληορα την αναπόφευκτη υλική πραγματικότητα: ότι η λύση εν το κλειδί του μέλλοντος. Αν λ.χ. η απορριπτική/διχοτομική πτέρυγα των ελληνοκυπρίων μπλοκάρει ξανά την αναπόφευκτη διαδικασία λύσης, θα μείνει να ονειρεύκεται γεωτρήσεις που θα μπλοκάρει το τουρκικό κράτος....
«Κάτω από τους ήχους της Τηλλυρκώτισσας, αυτής της Κυπριακής παραδοσιακής μουσικής, που χαρακτηρίζει την κοινή Κυπριακή μας ταυτότητα, οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες και συμπατριώτισσες μας, οι αδελφοί και αδελφές μας, ετοιμάζονται να γιορτάσουν την μεγάλη νίκη που έφεραν οι εκλογές με την ανάδειξη από τον πρώτο γύρο και με το απίστευτα ψηλό ποσοστό του σχεδόν 63%, του Τουφάν Ερχιουρμάν, ως νέου ηγέτη της Τουρκοκυπριακής κοινότητας.»
https://www.facebook.com/1543372515/videos/1336001551539535
Η σημειολογία της νίκης του Ερχιουρμαν είναι πολλαπλή:
Εν μια νίκη της κυπριακοτητας που φαίνεται να απλώνεται σε ουλλες τες τουρκοκυπριακές τάσεις/παρατάξεις. Ηταν ξεκάθαρες τζαι οι προεκλογικές αντιπαραθέσεις για την σχέση με την Τουρκία....
Εν επίσης μια εντυπωσιακή απόρριψη της «λύσης δυο κρατών» [που ηταν η προεκλογική πλατφόρμα του Τατάρ]..
«Το ανέκδοτο της εφτομαδας: On 8th August, Stockwatch reported that the ECB had approved the appointment of George Syrichas to the Board of the Bank of Cyprus.
Ας θυμίσουμε στο κοινό ποιός ήταν ο Συρίχας. Κατά την περίοδο που οδήγησε στην τραπεζιτική κρίση στην Κύπρο, ο Συρίχας ήταν senior director στην Κεντρική Τράπεζα τζαι δεξί σιέρι του Ορφανίδη. Ο Ορφανίδης τζαι ο Συρίχας έχουν τεράστιες ευθύνες για την τραπεζιτική κρίση λόγω τις ανικανότητάς τους να διασφαλίσουν ρύθμιση του τραπεζιτικού τομέα. Ενδεικτικό ήταν ένα βιβλίο που επιμελήθηκαν για την κυπριακή οικονομία το οποίο εκυκλοφόρησεν λλίον πριν την κρίση.. Στο κεφάλαιο για τον χρηματοπιστωτικό τομέα αναφέρεται ότι: «....ο κυπριακός τραπεζιτικός τομέας έχει επιτελέσει πολύ ικανοποιητικά τον διαμεσολαβητικό του ρόλο..».
Τζαι ύστερα είχαμε την κρίση των τραπεζών... τόσο «ικανοποιητικά»..
Στην δημοσίευση του Stockwatch για τον διορισμό του, αναφέρεται πανηγυρικά «Η Τράπεζα σημειώνει ότι ο κ. Συρίχας είναι «κορυφαίος οικονομολόγος», ο οποίος διαθέτει «βαθιά ακαδημαϊκή γνώση και εμπειρία στα μακροοικονομικά και τραπεζιτικά θέματα»...
Ίσως θα πρέπει κάποιος να εξηγήσει τη διαφορά ανάμεσα στο «κορυφαίος οικονομολόγος» τζαι «εγωιστικές μετριότητες...»
FrankK
One Radical Planet 