One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

Η κατάντια της ΕΕ

By Δέφτερη Ανάγνωση


Ο μεγάλος χαμένος της αντιπαράθεσης μεχρι στιγμής είναι σαφώς η ΕΕ.. Η Γερμανία αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην αμερικανική πίεση τζαι να μην εγκρίνει [για την ώρα] τον βόρειο αγωγό. Αυτό σημαίνει ότι με βάση το ουκρανικό [αν δεν καταφέρουν οι γερμανοί να αυτονομηθούν από τους Αμερικάνους] οι αμερικανοί θα υποχρεώνουν τους ευρωπαίους να πληρώνουν πολύ πιο ακριβά για ενέργεια..

Το μόνο ίχνος αντίστασης/αντίδρασης των ευρωπαίων ήταν ότι οι γερμανοί ανακοίνωσαν, νέα έξοδα για αγορά εξοπλισμών. Τωρά αν θα μείνουν στο ΝΑΤΟ σαν υποδεέστερη χώρα στους αμερικάνους ή αν θα τολμήσουν να διεκδικήσουν κάτι παραπάνω, είναι ασαφές ακόμα. Αν δοκιμάσουν να διεκδικήσουν «ευρωπαϊκό στρατό» οι αμερικανοί μπορεί να τους στήσουν καμιάν Ουκρανία τζαι στην Δύση..

Πάντως σε αυτόν τον τομέα οι αμερικανοί κέρδισαν με σαφήνεια. Τζαι ανέτρεψαν μια εν δυνάμει ρωσο-γερμανική συνεργασία για το προβλεπτό μέλλον θα μπορούσε να πει κάποιος/α, που ήταν μια έγνοια σε αμερικάνικους κύκλους..

Η Ευρώπη δέχτηκε και ένα δεύτερο πλήγμα – την υποβάθμιση των δημοκρατικών θεσμών. Ένα τομέα ο οποίος είχε βελτιωθεί σαφώς από την μεταπολεμική περίοδο [μετά το 1945].. Η απαγόρευση ρωσικών τηλεοράσεων τζαι ο χυδαίος αντι-ρωσικός ρατσισμός, ουσιαστικά γελοιοποίησε την ό,ποια εικόνα ευρωπαϊκού διαφωτισμού κλπ κλπ..

Ουσιαστικά, οι ευρωπαίοι κατάντησαν να πριμοδοτούν τους νεοναζί στην Ουκρανία – ενώ στις χώρες τους υποτίθεται ότι απαγορεύουν την ναζιστική προπαγάνδα. Με αυτήν την έννοια ότι στήριζαν [έστω τζαι υπό αμερικανική πίεση στην Ουκρανία] ήρθε τζαι βρήκε τους ευρωπαίους στο σπίτι τους..

Ουσιαστικά, τα νεοναζιστικά τάγματα κλπ σαν οι ισλαμιστές της Ευρώπης, μπορεί αύριο να κάνουν πορείες στους δρόμους των ευρωπαϊκών πόλεων..


Ο εσωτερικός διαχωρισμός στην Ευρώπη τζαι στην Δύση ευρύτερα.

By Δέφτερη Ανάγνωση


Οι συζητήσεις στην ΕΕ για τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας ανάδειξαν πιο έντονα τους εσωτερικούς διαχωρισμούς. Οι «ανατολικοί» εμφανώς θα ήθελαν μια κίνηση ανάλογης έντασης [έστω τζαι σε μη στρατιωτικό επίπεδο] με την ρωσική. Αλλά εμφανώς για άλλες, δυτικές χώρες, η επανάληψη σεναρίων όπως του Κοσόβου, δεν είναι πια στο τραπέζι. Ενώ το σενάριο ενός καθολικού παγκόσμιου αποκλεισμού, όπως έγινε με το Ιράκ την δεκαετία του 1990 μάλλον δεν έχει πιθανότητες στο νέο πλαίσιο. Η Ρωσία έχει ένα δικό της πλαίσιο συναλλαγών πέρα από την Δύση... Απέναντι δεν υπάρχει πια μια ξεδοντιασμένη Ρωσία. Τζαι στο οικονομικό πεδίο η διαπλοκή των οικονομιών αρκέφκει να δείχνει τζαι τα όρια των κυρώσεων. Μια σκληρή γραμμή θα έσιει οικονομικές επιπτώσεις τζαι στις δυτικές χώρες...Η Πολωνία τζαι οι χώρες της Βαλτικής λ.χ. θέλουν μια πιο σκληρή γραμμή, αλλά μια τέτοια στάση θα έσιει επιπτώσεις τζαι για τις δυτικές οικονομίες. Η διαπλοκή των οικονομιών δεν είναι πια μόνο ένας μηχανισμός πίεσης από την Δύση αλλά τζαι ένας μηχανισμός έμμεσου επηρεασμού της Δύσης. Το ζήτημα του αποκλεισμού της Ρωσίας από το σύστημα swiftείναι χαρακτηριστικό. Πηγάζει τζαι από τις επιπτώσεις στην Δύση αλλά, όπως παρατηρήθηκε, τζαι από τον πραγματικό κίνδυνο να δημιουργηθεί ένα εναλλακτικό σύστημα από την Ρωσία τζαι την Κίνα. Η εποχή του τέλους της ηγεμονίας του δολαρίου πλησιάζει αναπόφευκτα καθώς αλλασουν τζαι οι οικονομικές ισορροπίες – τζαι το θέμα ειναι αν οι δυτικοί θέλουν να επιταχύνουν την διαδικασία, με άσκοπα θεάματα – όπως έκαναν οι αμερικανοί με την στρατιωτική τους υπεροπλία που κατάληξε τελικά στο εξευτελισμό του Αφγανιστάν... Υπάρχουν δομικές διαδικασίες στις οποίες τα θεάματα δεν επιδρούν... Τζαι μερικά θεάματα μάλλον μπορεί να λειτουργήσουν σαν μπούμερανγκ...

Για την ώρα οι εσωτερικές πιέσεις για συμμόρφωση φαίνεται να οδηγουν σε αποκλεισμό ρωσικών τράπεζων από το σύστημα. Αν θα επεκταθεί γενικώς στην οικονομία θα φανεί...Ειναι φανερό ότι η Δύση προσπαθεί να πέτυχει συσπείρωση. Αλλα όπως πρέπει να έχουν δείξει τζαι οι προηγούμενες εμπειρίες σε ετσι σημεία αιχμής, θα πρέπει να σκεφτεί κάποιος/α τζαι τις συνέπειες μεσοπρόθεσμα τζαι μακροπρόθεσμα..

https://www.bbc.com/news/world-europe-60519181

https://www.philenews.com/eidiseis/kosmos/article/1410516/ektaktes-diloseis-fon-nter-laien-ektos-swift-rosikes-trapezes?fbclid=IwAR0hlzvC9GO4gr9Du37mqPMblG46-B3EPWEjYq3Ozmb86v7ikoIoVvowFb4

Μέχρι πότε θα μας παίζουν κορώνα γράμματα…

By ΜΑΡΙΑ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ

Το οπλοστάσιο της ΕΕ προς το παρόν καταφέρνει να μας πείθει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το δικό της.

Ένα από τα μεγάλα της εργαλεία γι’ αυτό είναι τα αριστερά ή τα δήθεν αριστερά κόμματα που μέσα από τη ρητορική της ορθής διαχείρισης του συστήματος θα αμβλυνουν τις ταξικές αντιθέσεις και αυτό θα βελτιώσει τη θέση των εργαζομένων.

Μια κατάσταση αρμονίας όπου ευτυχισμένοι εργαζόμενοι θα απολαμβάνουν τις βραδιές τους με μυρωδιές από αγιόκλημα και γιασεμί…

Μία εργασιακή νιρβάνα όπου οι ταξικοι αγώνες, η συλλογικη δράση και ο σοσιαλισμός θα φαντάζουν σαν πρωτόγονα αιμοβόρα τέρατα.

Απέναντι σ’ αυτόν τον τρόμο έχουμε μια σοβαρή αδυναμία.

Η αδυναμία μας είναι να μπορέσουμε να πείσουμε το άτομο να ενεργήσει στο σύνολο.

Τίποτα δεν θα αλλάξει αν δεν θελήσουμε να το αλλάξουμε και αυτό σημαίνει ανάγκη συνειδητής δράσης και λαϊκής ταξικής συνεργασίας.

Μέχρι να το καταφέρουμε θα μας παίζουν κορώνα γράμματα.

Ανατροπή του λαϊκού δράματος

By ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ

Μια σειρά ολοσχερών μεταρρυθμίσεων, ισοπεδωτικών για τους εργαζόμενους και τους περιθωριοποιημένους, έπληξε την Κύπρο. Με τις θεμελιώδεις αλλαγές της ένταξης στην ΕΕ, την απορρύθμιση υπηρεσιών, το άνοιγμα στο ξένο κεφάλαιο μέχρι την ένταξη στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση και εντεύθεν. Όμως, η κορύφωση του λαϊκού δράματος δεν έχει ακόμα ξεδιπλωθεί.

Η άρχουσα τάξη ποντάρει στην ανοχή, στην απογοήτευση, στην αποδυνάμωση του εργατικού κινήματος, στα μικροσυμφέροντα που διασπούν, στην εργατική αριστοκρατία και τον ύπουλο της ρόλο. Στην ιδεολογική της ηγεμονία που ακουμπά στις πολιτικές όλων των σχηματισμών, όσο δύσκολο και εάν είναι να γίνει παραδεκτό. Είναι η αλήθεια.

Κτυπήθηκαν τα εισοδήματα στην οικονομική κρίση. Αλλοιώθηκε το εργατικό δίκαιο για να προσαρμοστεί στο Μνημόνιο και στη διάσωση των Τραπεζών. Φορτωθήκαμε 10 δις δημόσιο χρέος, έμμεσους φόρους, διαρθρωτικές αλλαγές, καταστροφή του επιτεύγματος του Τιμαρίθμου, δηλαδή της προσαρμογής του μισθού στο κόστος ζωής. Μας ιδιωτικοποίησαν λιμάνια, αεροδρόμια, άνοιξαν την αγορά ηλεκτρισμού στο ιδιωτικό κεφάλαιο, πασκίζουν να ξεπουλήσουν ολοσχερώς την CYTA. Ξένοι διαχειρίζονται την υγεία, τα δάνεια μέχρι την ακίνητη περιουσία, και ντόπιοι κερδίζουν από αυτή τη διαχείριση. Το τραπεζικό κεφάλαιο, απόκτησε ξένα funds για μετόχους αποσείοντας από πάνω του και την τελευταία «αίσθηση» κοινωνικής ευαισθησίας.

Θεσμοί ελάχιστης στήριξης των εργαζόμενων μετατρέπονται σε προσωρινά «τσιεκούθκια» ελεημόνων χαλίφηδων.

Την ίδια στιγμή, εκατοντάδες εκατομμυριούχοι, φορολογούνται τόσο όσο.

Τα κέρδη παραμένουν αφορολόγητα για να προσελκύσουν ύποπτους, κυπριοποιημένους, ιδιοκτήτες πύργων σε παρασιτικές κυρίως οικονομικές δραστηριότητες που τις ονομάζουν ανάπτυξη.

Ούτε σκέψη υπάρχει για επιστροφή των χρωστούμενων από τις τράπεζες στο κράτος και στην κοινωνία.

Θεσμοί με τεράστια επιχειρηματική δράση και αμύθητη περιουσία, όπως η Εκκλησία, παραμένουν ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟΙ.

Μια χιονοστιβάδα ριζικών αλλαγών, είναι απαραίτητη. Που ανατρέπουν την ισοπέδωση και την περιθωριοποίηση του λαού.

Αλλιώς, έπεται κορύφωση του δράματος για τον λαό, την οποία σχεδιάζουν και ήδη υλοποιούν.

Η φτώχεια ως συστατικό του συστήματος και η ανάγκη για αγώνα εξάλειψης της

By ΑΚΗΣ ΦΩΚΑΣ

Ενώ το πλουσιότερο 10% των ενηλίκων στον κόσμο κατέχει το 85% του παγκόσμιου πλούτου των νοικοκυριών, το κάτω μισό, δηλαδή το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού, κατέχει συλλογικά μόλις το 1%. Ακόμα πιο εντυπωσιακό, είναι πως το μέσο άτομο στο κορυφαίο 10% κατέχει σχεδόν 3.000 φορές τον πλούτο του μέσου ατόμου στο κάτω μέρος αυτού του 10% των πάμπλουτων, οπότε ο καθένας μπορεί να υποψιαστεί ποια είναι και η σχετική αναλογία σε σύγκριση με τους φτωχούς. Αυτά είναι μερικά από τα αποτελέσματα που προκύπτουν από μια μελέτη της κατανομής του πλούτου των νοικοκυριών, που έγινε από  αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ (UNUWIDER project on Personal Assets from a Global Perspective). Η έρευνα εστιάζει στα νοικοκυριά και είναι εύκολο να αντιληφτεί κανείς, ποια θα ήταν η κατάσταση εάν σε αυτή την έρευνα εισέρχονταν τα στοιχεία που αφορούν σε εταιρείες, σε πολυεθνικές κ.λ.π.

Σύμφωνα τώρα, με τη Στατιστική Υπηρεσία της ΕΕ (Eurostat), το 2019 το 21,1% του πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), που ισοδυναμεί με 92,4 εκατομμύρια άτομα, διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, ελαφρώς χαμηλότερα από το 2018 (21,6%), χρονιές που χαρακτηρίστηκαν ως «χρονιές ανάκαμψης από την οικονομική κρίση του 2008». Με βάση τα αποτελέσματα της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης 2019 για την Κύπρο, με οικονομικό έτος αναφοράς το 2018, 22,3% του πληθυσμού ή 194.400 άτομα βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή σε κοινωνικό αποκλεισμό (δείκτης AROPE, ένας από τους 9 βασικούς δείκτες στη Στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «Ευρώπη 2020»). Στην Κύπρο  το ποσοστό αυτό είναι 22,3% το 2019, από 23,9% το 2018, με ένα άλλο εξίσου μεγάλο ποσοστό να βιώνει παρόμοιες καταστάσεις και κινδύνους αλλά στατιστικά να είναι πάνω από το όριο αυτό.

«Τα δεδομένα σχετικά με τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό το 2019, ένα έτος πριν  τα κράτη μέλη της ΕΕ θεσπίσουν τα μέτρα κατά της εξάπλωσης του COVID-19, θα χρησιμεύσουν ως ένα από τα σημεία αναφοράς για την ανάλυση του οικονομικού και κοινωνικού αντίκτυπου της πανδημίας COVID-19 το 2020», αναφέρει η Eurostat.

Γίνεται αντιληπτό πως οι επιπτώσεις από τη διαχείριση της πανδημίας σε παγκόσμιο επίπεδο είναι σαρωτικές, σε ότι αφορά όσους ζούσαν λίγο πάνω ή κάτω από τα όρια της φτώχειας. Αυτό το ποσοστό των φτωχών και των εξαθλιωμένων, ξεπερνά κατά πολύ τα ποσοστά που καταγράφει η Eurostat, ενώ μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού το οποίο κατά το 2018 ή 2019 εργαζόταν κανονικά, οπότε και με το εισόδημα του, δεν καταγραφόταν στους επίσημα φτωχούς, σήμερα με αφορμή την ταξικά άδικη διαχείριση της κρίσης, έχει δει τα εισοδήματα του να εξανεμίζονται ή να μειώνονται δραματικά.

Στην ΕΕ, από το 2004, χρονιά ένταξης της Κύπρου, μέχρι και σήμερα, καμιά πολιτική δεν κατόρθωσε να εξαλείψει τη φτώχεια ή να ανακόψει τη συσσώρευση του πλούτου, ούτε και υπήρξε τέτοια πρόθεση στις οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές. Συγκεκριμένα, το ποσοστό φτώχειας στην ΕΕ του 2003 ήταν 23.5%, ένα ποσοστό που καταγράφεται και στις μέρες μας, παρόλο που ο πλούτος έχει πολλαπλασιαστεί. Ενώ δηλαδή ο παραγόμενος πλούτος έχει πολλαπλασιαστεί, σταθερά και με γεωμετρική πρόοδο, καταλήγει στο πλουσιότερο 10%, ενώ οι φτωχοί και οι πάμφτωχοι παραμένουν σε κατάσταση πίεσης, ένδειας και εξαθλίωσης.

Εκείνο που έχει εξαιρετική σημασία, είναι η κατανομή του πλούτου και οι θεσμοθετημένοι μηχανισμοί. Με βάση τους θεσμούς του καπιταλιστικού συστήματος, δεν θεωρείται επιλήψιμο να πλουτίζεις περισσότερο, ενώ οι υπόλοιποι φτωχαίνουν και αυτή τη λογική υπηρετούν οι επίσημες οικονομικές πολιτικές στην Κύπρο και ευρύτερα στην ΕΕ. Για το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν μέσα στη στέρηση, την πίεση και τη φτώχεια, το κράτος σε κάποιες περιπτώσεις, διαθέτει επιδόματα που μπορούν να συντηρήσουν μεν στη ζωή, τα εκατομμύρια αυτά, αλλά ταυτόχρονα συντηρούν και τη φτώχεια και δεν επιτρέπουν να ξεφύγουν οι άνθρωποι απ’ αυτήν.

Μέχρι οι κοινωνίες να ωριμάσουν πολιτικά και ταξικά και να απαιτήσουν ένα άλλο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα, που δεν θα προάγει το πλουτισμό από τη μια και τη φτώχεια από την άλλη, οι δυνάμεις που πραγματικά νοιάζονται για τους φτωχούς, πρέπει να διεκδικήσουν επιστροφή μέρους του συσσωρευμένου πλούτου. Αυτό μπορεί να γίνει νοουμένου πως μεγάλο μέρος της κοινωνίας κινητοποιηθεί, ώστε να υποχρεώσει του θεσμούς (Εκτελεστική και Νομοθετική εξουσία) να θεσμοθετήσουν ειδική φορολογία στον πλούτο, με τρόπο που να επιτρέπει τη δημιουργία ενός Ειδικού Ταμείου, το οποίο θα ελέγχεται από τους εργαζόμενους και την κοινωνία και θα διατίθεται με διάφορους τρόπους, ώστε να δημιουργεί προϋποθέσεις ουσιαστικής ανακούφισης των φτωχών και των ταλαιπωρημένων. Τέτοιοι τρόποι μπορεί να είναι η απευθείας διάθεση επιδομάτων για άμεσες ανάγκες, αλλά και η δημιουργία κοινωνικών θέσεων εργασίας, για ζητήματα παροχής φροντίδας σε όσους έχουν ανάγκη φροντίδας, για την προστασία του περιβάλλοντος, για τον πολιτισμό και άλλα.

Μέχρι να αξιωθεί η κοινωνία να κατακτήσει την πραγματική ισότητα και την πραγματική αλληλεγγύη, μέχρι να μπορέσει να καταργήσει το σύστημα που στηρίζεται στην αδικία και στην εκμετάλλευση και συντηρεί τις κοινωνικές τάξεις, οι δυνάμεις που αγωνίζονται για καταπολέμηση της αδικίας, μπορούν και οφείλουν να θέσουν ζητήματα που συγκρούονται με τις κυρίαρχες λογικές που συντηρούν τη φτώχεια και την αδικία και μαζί τον ανθρώπινο πόνο.

❌