One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Today — April 20th 2019Your RSS feeds

Ευρωεκλογές: Η «διεθνής» των ακροδεξιών και ο διεθνισμός της Αριστεράς

By puk
«Για μια Ευρώπη της κοινής λογικής – οι λαοί να ξεσηκωθούν» είναι το σύνθημα της ακροδεξιάς συμμαχίας που προσπαθεί να οργανώσει εν όψει των ευρωεκλογών ο Μ. Σαλβίνι, υπουργός εσωτερικών της Ιταλίας και ηγέτης της «Λίγκας». «Είμαστε έτοιμοι να κατακτήσουμε την Ευρώπη» είπε στη συνέντευξη τύπου που έδωσε στις 8/4 μαζί με εκπροσώπους του γερμανικού AfD … Continue reading Ευρωεκλογές: Η «διεθνής» των ακροδεξιών και ο διεθνισμός της Αριστεράς
Yesterday — April 19th 2019Your RSS feeds

«ΕΚΛΕΙΣΑΝ» ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ!

By reclaim-the-sea

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΑΚΤΩΝ & ΚΙΝΗΣΗ SAVE AKAMAS / SAVE CYPRUS

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

«ΕΚΛΕΙΣΑΝ» ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΤΙΖΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟΤΟΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΦΩΚΙΑΣ

ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΠΗΛΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΕΓΕΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ ΑΚΑΜΑ!

 

Μέλη της Πρωτοβουλίας για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών και της Κίνησης Save Akamas / Save Cyprus προέβησαν σήμερα σε μία άμεση και δυναμική δράση, κατά την οποία «έκλεισαν» συμβολικά την είσοδο του Τμήματος Περιβάλλοντος στην Λευκωσία. Η παρέμβαση αυτή αναδεικνύει την λανθασμένη και εκπρόθεσμη απόφαση του Τμήματος Περιβάλλοντος, η οποία συνεχίζει να επιτρέπει τη δόμηση εντός της παράκτιας ζώνης και σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τη θάλασσα, πάνω ακριβώς από το βιότοπο της Μεσογειακής Φώκιας (Monachus monachus) στις Θαλασσινές Σπηλιές του Δήμου Πέγειας.

Η Μεσογειακή Φώκια αποτελεί το πιο απειλούμενο είδος θαλάσσιου θηλαστικού στην Κύπρο, την Μεσόγειο και την Ευρώπη. Ο παγκόσμιος πληθυσμός ανέρχεται περίπου σε 350-450 ενήλικα άτομα και διακρίνεται σε 3-4 υποπληθυσμούς στην Ανατολική Μεσόγειο (Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο), στο Κάβο Μπλάνκο (Μαυριτανία), στο Αρχιπέλαγος Μαδέρα (Πορτογαλία) και στη Δυτική Μεσόγειο (Μαρόκο και Αλγερία). Ο συνολικός πληθυσμός σε ολόκληρη την Κύπρο ανέρχεται περίπου σε 10-15 ενήλικα και νεαρά άτομα. Σύμφωνα με τον Κόκκινο Κατάλογο των Απειλούμενων Ειδών της Διεθνούς Ένωσης για την Διατήρηση της Φύσης, η Μεσογειακή Φώκια χαρακτηρίζεται ως κινδυνεύον είδος σε παγκόσμιο επίπεδο. Παράλληλα, χαρακτηρίζεται ως είδος προτεραιότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σύμφωνα με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.

Η επιτόπια διαμαρτυρία της Πρωτοβουλίας για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών και της Κίνησης Save Akamas / Save Cyprus διοργανώθηκε μία μόλις ημέρα μετά τη δημοσίευση από το Τμήμα Περιβάλλοντος της Έκθεσης Δέουσας Εκτίμησης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον (Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης) για την περιοχή Θαλασσινές Σπηλιές του Δήμου Πέγειας. Η έκθεση δημοσιεύτηκε την Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019, με βάση το άρθρο 16 των περί Προστασίας και Διαχείρισης της Φύσης και της Άγριας Ζωής Νόμων του 2003 μέχρι 2015, που εναρμονίζει τη νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφοι 3 και 4, της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. Η μελέτη εκπονήθηκε στο πλαίσιο της απόφασης που λήφθηκε στη σύσκεψη των Υπουργών Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και Εσωτερικών στις 22/3/2018, για τις αναπτύξεις που αδειοδοτήθηκαν μεταξύ Μαρτίου 2017 και Μαρτίου 2018 στις Θαλασσινές Σπηλιές του Δήμου Πέγειας, εντός και πλησίον (εφάπτονται) των περιοχών του Δικτύου Natura 2000 Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (CY4000010) και Ζώνη Ειδικής Προστασίας (CY4000023) Χερσόνησος Ακάμα. Η μελέτη εκπονήθηκε και η έκθεση δημοσιεύτηκε μετά την έκδοση 4 περιβαλλοντικών εγκρίσεων από το Τμήμα Περιβάλλοντος, καθώς και τη χορήγηση 7 πολεοδομικών αδειών από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως για αναπτύξεις που χωροθετούνται στην περιοχή Θαλασσινές Σπηλιές του Δήμου Πέγειας, εντός της παράκτιας ζώνης και σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τη θάλασσα.

Υπενθυμίζεται ότι μεταξύ Μαρτίου 2017 και Μαρτίου 2018, το Τμήμα Περιβάλλοντος εξέδωσε 3 περιβαλλοντικές εγκρίσεις, οι οποίες αφορούν 5 αιτήσεις χορήγησης πολεοδομικών αδειών που υποβλήθηκαν από 3 ιδιωτικές εταιρείες ανάπτυξης γης και χωροθετούνται σε δύο υποπεριοχές των Θαλασσινών Σπηλιών του Δήμου Πέγειας. Οι 2 από τις 3 περιβαλλοντικές εγκρίσεις αφορούν 53 παραθεριστικές κατοικίες με κολυμβητική δεξαμενή έκαστη, 3 βιολογικούς σταθμούς επεξεργασίας λυμάτων και ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων, 8 ορόφων και 168 κλινών, που χωροθετούνται μεταξύ των τοποθεσιών Καφίζης και Μανίκης, σε απόσταση περίπου 60 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή. Η άλλη μία από τις 3 περιβαλλοντικές εγκρίσεις αφορά 6 παραθεριστικές κατοικίες με κολυμβητική δεξαμενή έκαστη και ένα βιολογικό σταθμό επεξεργασίας λυμάτων, που χωροθετούνται μεταξύ των τοποθεσιών Κανταρκαστοί και Σπήλιος της Φώκαινας, σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή.

Επιπλέον, τον Μάρτιο 2019, το Τμήμα Περιβάλλοντος εξέδωσε μία νέα περιβαλλοντική έγκριση, η οποία αφορά 2 αιτήσεις χορήγησης πολεοδομικών αδειών που υποβλήθηκαν από μία ιδιωτική εταιρεία ανάπτυξης γης και χωροθετούνται σε μία υποπεριοχή των Θαλασσινών Σπηλιών του Δήμου Πέγειας. Η περιβαλλοντική έγκριση αφορά την ανέγερση 27 κατοικιών με κολυμβητική δεξαμενή έκαστη, κτίριο υποδοχής, εσωτερικό ιδιωτικό οδικό δίκτυο και τριτοβάθμιο σταθμό επεξεργασίας υγρών αποβλήτων στις τοποθεσίες Μανίκης και Ασπρόβικλα, σε απόσταση περίπου 60 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή.

Σε αντίθεση με τα πιο πάνω, το άρθρο 8 (Προστασία και αειφόρος χρήση των παράκτιων ζωνών) του Έβδομου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου, προνοεί όπως τα Μεσογειακά κράτη καθορίζουν παράκτια ζώνη πλάτους τουλάχιστον 100 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή, στην οποία δεν επιτρέπεται η δόμηση. Επιπρόσθετα, τα άρθρα 10 (Ειδικά παράκτια οικοσυστήματα) και 11 (Παράκτια τοπία) του Έβδομου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου, προνοούν όπως τα Μεσογειακά κράτη θεσπίζουν ακόμη αυστηρότερα μέτρα για την προστασία θαλάσσιων ενδιαιτημάτων, που φιλοξενούν σπάνια και απειλούμενα είδη άγριας ζωής με υψηλή αξία διατήρησης, και αξιόλογων παράκτιων τοπίων και γεωμορφωμάτων, όπως βραχώδεις ακτογραμμές και θαλασσινές σπηλιές.

Επισημαίνεται ότι το Έβδομο Πρωτόκολλο της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου υπογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 4/12/2008, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 4/2/2009, επικυρώθηκε στις 13/9/2010 και τέθηκε σε ισχύ στις 24/3/2011. Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην επικαιροποιημένη «Επισκόπηση της Εφαρμογής της Περιβαλλοντικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο», η οποία δημοσιεύτηκε την προηγούμενη Παρασκευή, 4 Απριλίου 2019, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει υπογράψει και επικυρώσει το Πρωτόκολλο. Όπως σημειώνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να προβεί στην εντατικοποίηση των προσπαθειών τήρησης των διεθνών υποχρεώσεων της, μέσω της εναρμόνισης της ισχύουσας νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο με τις διατάξεις του Έβδομου Πρωτόκολλου της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου.

Η Πρωτοβουλία για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών και η Κίνηση Save Akamas / Save Cyprus καλούν τον Υπουργό Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και τον Υπουργό Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας να προβούν στην άμεση ετοιμασία και κατάθεση νομοσχεδίου στη Βουλή των Αντιπροσώπων, το οποίο να καταργεί τον απαρχαιωμένο Νόμο περί της Προστασίας της Παραλίας (ΚΕΦ.59) του 1934 έως 2011 και να εναρμονίζει τη νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Έβδομο Πρωτόκολλο της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου. Τέλος, καλούν τον Υπουργό Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και τον Υπουργό Εσωτερικών να προβούν στην ετοιμασία και έκδοση σχετικού Διατάγματος για τον καθορισμό παράκτιας ζώνης πλάτους τουλάχιστον 100 μέτρων στην οποία θα απαγορεύεται η δόμηση, καθώς και στη θέσπιση επιπρόσθετων μέτρων προστασίας των ειδικών οικοσυστημάτων και των αξιόλογων τοπίων που βρίσκονται εντός της παράκτιας ζώνης του νησιού.

Before yesterdayYour RSS feeds

Will the EU elections shake the “European project”?

By puk
an article from Sonja Grusch, from SLP the sister organisation of NEDA in Austria and the section of CWI in Austria Is it a choice between nationalism and Europe? Between the far-right and democratic rights? Or is there more? All over Europe, politicians and parties have started their campaigns for the European Parliament elections in … Continue reading Will the EU elections shake the “European project”?

Η κυβέρνηση ξεπούλησε τον Συνεργατισμό! Είναι υπεύθυνη για αυτή την κατάντια και πρέπει να παραιτηθεί!

By puk
ανακοίνωση της ΝΕΔΑ Ούτε επενδύσεις σε ελληνικά ομόλογα είχε, ούτε έλλειψη ρευστότητας, ενώ μεγαλύτερος οφειλέτης ήταν το κράτος, και τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που είχε, ήταν διαχειρίσιμα! Η κυβέρνηση διέλυσε τον Συνεργατισμό κι έπειτα τον ξεπούλησε, όπως ήταν η πρόθεσή της από την αρχή! Ο Συνεργατισμός δεν ήταν απλά μια τράπεζα. Ήταν ένας συμβολισμός, γιατί […]

Η κυβέρνηση ξεπούλησε τον Συνεργατισμό! Είναι υπεύθυνη για αυτή την κατάντια και πρέπει να παραιτηθεί!

By puk
ανακοίνωση της ΝΕΔΑ Ούτε επενδύσεις σε ελληνικά ομόλογα είχε, ούτε έλλειψη ρευστότητας, ενώ μεγαλύτερος οφειλέτης ήταν το κράτος, και τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που είχε, ήταν διαχειρίσιμα! Η κυβέρνηση διέλυσε τον Συνεργατισμό κι έπειτα τον ξεπούλησε, όπως ήταν η πρόθεσή της από την αρχή! Ο Συνεργατισμός δεν ήταν απλά μια τράπεζα. Ήταν ένας συμβολισμός, γιατί … Continue reading Η κυβέρνηση ξεπούλησε τον Συνεργατισμό! Είναι υπεύθυνη για αυτή την κατάντια και πρέπει να παραιτηθεί!

23/3 αντιρατσιστική – αντιφασιστική πορεία

By puk
Η ΝΕΔΑ συμμετέχει στην αντιρατσιστική – αντιφασιστική πορεία που οργανώνεται το Σάββατο στις 23/3 στις 11πμ, στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας κατά των Ρατσιστικών Διακρίσεων. Η πορεία θα ξεκινήσει από τον κυκλικό κόμβο του «ΟΧΙ» στην Λευκωσία, θα προχωρήσει στην Λήδρας και θα καταλήξει στην πλατεία Φανερωμένης όπου θα πραγματοποιηθεί καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Διοργανωτές: ΑΚΕΛ, ΠΕΟ, […]

Εκκολαπτήριο ακροδεξιών μοναχικών μακελάρηδων το ΕΑΚ

By Doros Polykarpou

Στις 12 Μαρτίου το Ε.Α.Κ (Εθνικιστικό Απελευθερωτικό Κίνημα) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει ότι “Φιλοτουρκικές οργανώσεις επιχείρησαν να πυρπολήσουν τα Γραφεία του Κινήματός» αποδίδοντας μάλιστα την ευθύνη στην “ξενοκίνητη οργάνωση ΚΙΣΑ, του γνωστού πατέρα των λαθρομεταναστών, Δώρου Πολυκάρπου…».

Η ΚΙΣΑ, όπως πολύ καλά γνωρίζει το ΕΑΚ, είναι οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία ασπάζεται και στηρίζει το έργο της στις πανανθρώπινες αξίες μεταξύ των οποίων και την καταπολέμηση της βίας.

Το ΕΑΚ, πιστό στις παρακαταθήκες των προγόνων του της ΕΟΚΑ Β, με την ανακοίνωση του με ψέματα και συνθήματα προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από την παράνομη και αντισυνταγματική δράση και στόχους του

Αντί λοιπόν να κατηγορεί και να δυσφημίζει  οργανώσεις και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων ας μας εξηγήσει με ποιόν τρόπο σέβεται  

  • το άρθρο 185 του συντάγματος της Κύπρου το οποίο καθορίζει ότι «1. Το έδαφος της Δημοκρατίας είναι ενιαίον και αδιαίρετον» και ότι «η καθολική ή μερική ένωσις της Κύπρου μεθ’ οιουδήποτε άλλου κράτους ή η χωριστική ανεξαρτησία αποκλείονται» όταν επιδιώκει την «ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα».
  • την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όταν απειλεί όσους διαφωνούν με τον ένοπλο αγώνα και την ένωση με «τσεκούρι και φωτιά», δηλαδή με βία και φυσική εξόντωση,  
  • τον περί της Καταπολέμησης Ορισμένων Μορφών και Εκδηλώσεων Ρατσισμού και Ξενοφοβίας Νόμο του 2011 όταν αυτοαποκαλείται «αντιτουρκική συμμαχία»
  • την ειρηνική συμβίωση και αλληλοσεβασμό των δύο κοινοτήτων όταν θεωρεί ότι η λύση του κυπριακού δεν μπορεί να επέλθει μέσα από ειρηνικές συνομιλίες αλλά μόνο με τη βία, τη χρήση όπλων και τον πόλεμο?

Η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι το ΕΑΚ, πέραν από την παραβίαση του συντάγματος και των νόμων της χώρας, απειλεί ουσιαστικά με δηλητηρίαση την κοινωνία και υπόθαλψη του ρατσισμού και της τρομοκρατίας.

Η πρόσφατη τραγωδία με τις επιθέσεις και τις δολοφονίες αμάχων  σε τζαμιά στη Νέα Ζηλανδία  έχουν καταστήσει πλέον σαφές ότι οι αξίες που το ΕΑΚ ενστερνίζεται και θέλει να εμφυσήσει στη νεολαία μας είναι στην ουσία οι ίδιες που όπλισαν το χέρι του νεοναζιστή μακελάρη στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας αλλά και άλλων μοναχικών μακελάρηδων που προηγήθηκαν της τραγωδίας αυτής.

Η ΚΙΣΑ πιστεύει ακράδαντα ότι το ΕΑΚ, όπως ήδη έχει αποδείξει με διάφορες επιθέσεις που διοργάνωσε μέχρι σήμερα, συνιστά εκκολαπτήριο βίας, ρατσισμού και τρομοκρατίας και ως εκ τούτου καλεί την πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της προτού να είναι αργά.     

Διοικητικό Συμβούλιο

15 του Μάρτη: Διεθνής κινητοποίηση μαθητών ενάντια στην κλιματική αλλαγή

By puk
Άυριο, Παρασκευή 15/3, γίνεται κάλεσμα μαθητών για να πραγματοποιηθούν διαδηλώσεις ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Σε δράση καλούν και κύπριοι μαθητές, οι οποίοι θα συγκεντρωθούν στις 10.30 έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στην Κύπρο κάθε χρόνο πληρώνουμε πρόστιμο στην Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή παράγουμε παραπάνω ρύπους από ότι δικαιούμαστε για το μέγεθος της οικονομίας. Φέτος η […]

Πολυεθνικές τροφίμων και εξορυκτικές εταιρείες: δολοφονίες αγωνιστών και λεηλασία

By puk
της Χριστίνας Ζιάκα Στην Ελλάδα είχαμε τα προηγούμενα χρόνια σκληρές συγκρούσεις τοπικών κοινωνιών που ήθελαν να προστατέψουν το περιβάλλον των περιοχών τους. Η Κερατέα, οι Σκουριές και η Λευκίμμη είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Στις συγκρούσεις αυτές είχαμε δακρυγόνα και καταστολή από τις δυνάμεις ασφαλείας, είχαμε συλλήψεις και φυλακίσεις, αλλά και τρομοκράτηση των τοπικών κοινωνιών από τα […]

23/3 αντιρατσιστική – αντιφασιστική πορεία

By puk
Η ΝΕΔΑ συμμετέχει στην αντιρατσιστική – αντιφασιστική πορεία που οργανώνεται το Σάββατο στις 23/3 στις 11πμ, στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας κατά των Ρατσιστικών Διακρίσεων. Η πορεία θα ξεκινήσει από τον κυκλικό κόμβο του “ΟΧΙ” στην Λευκωσία, θα προχωρήσει στην Λήδρας και θα καταλήξει στην πλατεία Φανερωμένης όπου θα πραγματοποιηθεί καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Διοργανωτές: ΑΚΕΛ, ΠΕΟ, … Continue reading 23/3 αντιρατσιστική – αντιφασιστική πορεία

15 του Μάρτη: Διεθνής κινητοποίηση μαθητών ενάντια στην κλιματική αλλαγή

By puk
Άυριο, Παρασκευή 15/3, γίνεται κάλεσμα μαθητών για να πραγματοποιηθούν διαδηλώσεις ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Σε δράση καλούν και κύπριοι μαθητές, οι οποίοι θα συγκεντρωθούν στις 10.30 έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στην Κύπρο κάθε χρόνο πληρώνουμε πρόστιμο στην Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή παράγουμε παραπάνω ρύπους από ότι δικαιούμαστε για το μέγεθος της οικονομίας. Φέτος η … Continue reading 15 του Μάρτη: Διεθνής κινητοποίηση μαθητών ενάντια στην κλιματική αλλαγή

Πολυεθνικές τροφίμων και εξορυκτικές εταιρείες: δολοφονίες αγωνιστών και λεηλασία

By puk
της Χριστίνας Ζιάκα Στην Ελλάδα είχαμε τα προηγούμενα χρόνια σκληρές συγκρούσεις τοπικών κοινωνιών που ήθελαν να προστατέψουν το περιβάλλον των περιοχών τους. Η Κερατέα, οι Σκουριές και η Λευκίμμη είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Στις συγκρούσεις αυτές είχαμε δακρυγόνα και καταστολή από τις δυνάμεις ασφαλείας, είχαμε συλλήψεις και φυλακίσεις, αλλά και τρομοκράτηση των τοπικών κοινωνιών από τα … Continue reading Πολυεθνικές τροφίμων και εξορυκτικές εταιρείες: δολοφονίες αγωνιστών και λεηλασία

Institutional racism, hate crimes and gender based violence denounced by the Somali refugee women in Cyprus

By Doros Polykarpou

An outcry has been raised in social media since yesterday following the publication of an amateur video, which records part of the abuse faced by a refugee woman from Somalia in a local office of the Social Welfare Services.[1]

The complainant had arrived in Cyprus as an unaccompanied minor and awaits, for the last one and a half year, the examination of her application for international protection. Her rent has not been paid by the Social Welfare Services since November 2018 and the owner, as a result, has been threatening to evict her, while in February 2019 she was only provided with 150 euros in coupons which could be redeemed with products from specific shops, without being given the allowance of 70 euros for the rest of her expenses (electricity, water and personal expenses), while in March she has not been paid anything.

The woman had reached a dead end since she had fallen ill and, raddled as she was, she visited the Social Welfare Services office last Wednesday in an attempt to request a meeting with the social welfare officer who handles her case and ask for assistance in this deadlock that the Social Welfare Services had created in the first place.

The social welfare officer at the reception not only had denied her request to see the officer who handles her case but she threw her identity card on the floor and asked her to leave. When the woman complained, the welfare officer at the reception called the security guard who approached her and grabbed her by the throat in order to remove her.

The woman was in a lot of pain, considering the already burdened situation of her throat, and felt as if she was choking having as a result to throw her wallet towards the security guard. The security guard then attacked her again by hitting her, and violently threw her out of the building.

On her way home, she realised that her lips and mouth were bleeding so she decided to file a report to the police. She visited Larnaca’s Central Police Station, where a woman police officer, after she began to tell her what had happened, told her that it was her fault for the incident since she had thrown the wallet, and that the country is poor and has no money and she didn’t understand why they come to Cyprus. She further told her that the fact that he attacked her was reasonable because he is attacked on a daily basis and has the right to defend himself, and did not allow her to file her complaint.

The next day her whole body hurt and she went to the Emergency Department where she was examined by a doctor who wrote a subscription for her for certain medication to buy at the pharmacy, which she could not however afford as she had no money. Eventually her medication was bought today by KISA.

Following an investigation by KISA it follows that the security guard in question was previously at the Social Welfare Services in Nicosia where he had exercised violence against Somali refugee women in the past, a fact of which the Social Welfare Services are fully aware.

We should highlight that in a meeting we had at KISA’s Migrant and Refugee Centre on Saturday the 9th with the women from Somalia, they reported that they systematically face institutional racism, gender violence and humiliating treatment because of their colour, their religion and the legal status of their residence, in pretty much all aspects of their lives.

They also consider that the specific violent incident at the offices of the Social Welfare Services, as well as the recent incident of institutional racism noted in the alleged “rape” of the five-month old infant – which also concerned a family from Somalia – are the tip of the iceberg.

KISA condemns all the above and calls on the competent authorities to investigate fully both the violence against the woman exercised by the security guard and the tolerance/complicity of the Social Welfare Services as well as the refusal of the Police to accept her complaint.

KISA further calls upon the state, to not only ratify international human rights conventions, such as the Istanbul Convention on preventing and combating violence against women, but also to effectively implement them. Since July 2017, when the Convention was ratified, its implementation has been prevented due to failure to take the necessary legislative and other tools.

KISA stands in solidarity and calls on all relevant organisations in the civil society to support its activities and the mobilizing actions that are being scheduled for the next few days by the women from Somalia.


[1] https://youtu.be/2z5fnw1kIes

Οι γυναίκες μπροστά στον αγώνα για ίσα δικαιώματα

By puk
Σήμερα, 8η Μάρτη, παγκόσμια μέρα της γυναίκας και σε όλο τον κόσμο χιλιάδες γυναίκες θα συναντηθούν σε πορείες, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, συγκεντρώσεις. Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται μια νέα ριζοσπαστικοποίηση των γυναικών σε παγκόσμια κλίμακα, με δεκάδες αγώνες που έχουν βγάλει εκατομμύρια γυναίκες στους δρόμους. Από τις κινητοποιήσεις στην Πολωνία και την Αργεντινή για το δικαίωμα στην […]

Οι γυναίκες μπροστά στον αγώνα για ίσα δικαιώματα

By puk
Σήμερα, 8η Μάρτη, παγκόσμια μέρα της γυναίκας και σε όλο τον κόσμο χιλιάδες γυναίκες θα συναντηθούν σε πορείες, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, συγκεντρώσεις. Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται μια νέα ριζοσπαστικοποίηση των γυναικών σε παγκόσμια κλίμακα, με δεκάδες αγώνες που έχουν βγάλει εκατομμύρια γυναίκες στους δρόμους. Από τις κινητοποιήσεις στην Πολωνία και την Αργεντινή για το δικαίωμα στην … Continue reading Οι γυναίκες μπροστά στον αγώνα για ίσα δικαιώματα

Απόφαση Υπουργικού Συμβουλίου για την Μετανάστευση Αρ. 33.210, Ημερ. 19.03.1990

By Doros Polykarpou


Απόφαση του υπουργικού συμβουλίου 33210 ημερομηνίας 19.03.1990,

Η σημερινή τραγική κατάσταση στο μεταναστευτικό, περιλαμβανομένων και των σοβαρών παραβιάσεων των δικαιωμάτων των μεταναστών/τριών, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έλλειψη ολοκληρωμένης μεταναστευτικής πολιτικής η οποία με βάση τις τότε αποφάσεις, περιορίστηκε σε θέματα «απασχόλησης ξένου εργατικού δυναμικού» και μάλιστα ως «βραχυπρόθεσμο μέτρο»

Το μεταναστευτικό πλαίσιο έχει καθοριστεί στη απόφαση του υπουργικού συμβουλίου ημερομηνίας 19.03.1990, κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες και μέχρι σήμερα δεν έχει διαφοροποιηθεί ουσιαστικά.

Μέσα από το έγγραφο γίνεται φανερή η μεγάλη σημασία που αποδόθηκε στα οφέλη της μετανάστευσης για την φιλοξενούσα κοινωνία ώστε να μπορέσει η οικονομία της “να προχωρήσει σε τεχνολογική αναβάθμιση και κατ’ επέκταση στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας” της στο τότε ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Επίσης το έγγραφο καταδεικνύει τη μεγάλη συμβολή των μεταναστών και μεταναστριών στη δημιουργία των προϋποθέσεων για προώθηση μακροπρόθεσμων στόχων της κυπριακής κοινωνίας όπως «η καλύτερη αξιοποίηση του εγχώριου εργατικού δυναμικού, την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας και την εισαγωγή νέας τεχνολογίας”

Μέσα από το έγγραφο φαίνεται ότι η μεταναστευτική πολιτική δεν έλαβε καθόλου υπόψη την τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των μεταναστών/τριών. Μάλιστα έδινε το δικαίωμα σε επιχειρήσεις που δεν πληρούσαν τους όρους ασφάλειας και υγείας να εργοδοτήσουν μετανάστες και μετανάστριες ως προσωρινό μέτρο μέχρι την βελτίωση τους.

Γαλλική αστυνομία: «Ορίστε μια ήσυχη τάξη»

By puk
Τον γύρο του κόσμου έκανε το βίντεο που δείχνει Γάλλους μαθητές να είναι στοιχισμένοι, πεσμένοι στα γόνατα και με τα χέρια στο κεφάλι ενώ κάποιοι κοιτάνε τον τοίχο, πρόκαλώντας οργή και αγανάκτηση.  Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο φρικιαστική καθώς οι μαθητές με τις σχολικές τσάντες στη πλάτη, είναι περικυκλωμένοι από αστυνομικούς – «αστακούς» δίνοντας την […]

Les Gilets Jaunes triompheront? – What’s going on in France

By Beyond Europe

Dear friends, we can imagine that you are also following the events in France in the last days. We publish here a spontaneous report of comrades* from France which includes a small review and current evaluation. In the next days the movement of the “Gilets Jaunes” seems to go on. As probably in many parts of the autonomous left, discussions are also taking place in our circles. Some of us are curious about what is to come, others sceptical about the political composition of the movement, and all of us together acknowledge the ambivalence of the situation. This movement clearly represents another stage in the crisis of classical politics and the neoliberal system. In the next days we will try to follow the events and publish some further translations from France.

 

[About the Gilets Jaunes movement]
Short report and call from France (4th December)

It is quite important that the non french speaking comrades understand a bit what’s going in France these last weeks. Here is an attempt to explain partially what is happening in the Gilets Jaunes (GJ) movement. This “presentation” is for sure incomplete, it’s a complex situation, different in many places, and it is just impossible to know everything which is happening.

Feel free to share this text to people you know (and please apologise us for our broken English).

The beginning of the movement: Facebook and economical blockades

This movement started to mobilise against a new tax on fuel that was supposed to be enforced on 1st January. It picked the Gilet Jaune (yellow safety jacket) as its symbol. Besides the meeting and organisation that took place during the blockades, the movement is organised mostly on Facebook. The first day of action was on 17th November. There were 2.000 blockades all over France, a lot on the paying entrances of the motorways, at the entrances of some commercial centres, and in some refineries and ports. A lot of the people who take part in this movement are blocking and demonstrating for the first time in their life, this movement might be a lot of things but for sure not the “usual” French social movement.

During the week, a lot of GJ are working, so there are less blockades, but some places are permanently occupied and sometimes partially blocked since 3 weeks; mostly some round-abouts (it even happened that some people built up huts and say they will spend Christmas and New Year’s Eve there), but also some ports.

The 24th November, there was the first demo of the movement, organised only in Paris. A lot of people came from all over France, and the Champ Elysees, the most famous and posh boulevard of the country which leads to the government palace, was full of barricades and people were rioting for nearly 10 hours. It was the same situation in all the surrounding streets.

Despite there were millions and millions of euros of damaged after the 1st December riots in Paris and everywhere in France (we’ll speak later about it), the main cost of the movement is due to all the blockades and all the shops which closed last Saturday because of the riots. Considering that most of the shops are making 15%-25% of their year profit in the 4 Saturdays before Christmas, the cost of the movement is already counted in billions. And it is far from being over.

About the 1st December, the demonstrations all over France and the support of the people

On 1st December, demonstrations were organised not only in Paris but in dozens of cities. Actually, we cannot really call it “demonstrations”, there are no authorisations, no official way, no official organisors, it is rather some calls on Facebook to take the streets or to go to some state institutions (the “préfectures” or the city halls mostly).

Despite that 65.000 cops were mobilised (who are basically nearly all the cops the French state can mobilise), the situation was totally out of control for the whole day in many places: Paris, Toulouse, Marseille, Dijon, Bordeaux, Le Pouzin, Tours, Le Puy En Velay. Those places have seen the biggest riots since at least 1968, many demonstrations, hard fights with the cops, burning barricades, sometimes looting. In many other cities, there were also clashes in smaller scale. Even some “prefets” (the regional chief of police who are legally not allowed to make that kind of statement) have contacted some journalists and declared that the situation is some kind of uprising, or even “a pre-revolutionnary moment”, and that the government doesn’t understand the situation at all.

We can point 2 really surprising aspects of this movement:

– According to the pools (we know, we usually don’t give a shit about these craps, but here it has an importance), more than 70% of the French people are supporting the movement. Even the hard clashes of the 1st December haven’t changed this rate of support. This is significant considering how the media speaks about the movement – sometimes it can be really funny to watch the news or to listen to the radio these days – and also about the way the government assesses the situation – Macron had to walk back for the first time, but it seems he did it too late and his concessions weren’t enough (we’ll speak about it later).

– One of the main problem of the government is that the people who are demonstrating and rioting feel they are legitimate to do it and are claiming what is theirs. A lot of them say they cannot take the way they are living, working full time and still being poor anymore. They think that it’s their right to protest, that it’s written in the constitution, and that there is no question whether a demo is authorized or not. So when the cops shoot tear gas and rubber bullets to them (like they use to do), the people get really mad, some shout at the cops that they pay their salary and that the cops should be ashamed of doing what they do, some are fighting them back hard – right now, a lot of images of cops violence (which went wild) are massively shared on the GJ Facebook accounts. Even if there are are some organised leftists and fascists groups in the riots, it seems that most of the rioters are “simple” citizens who are getting “radicalised” in a really short time.

About the fascists

As we mentioned it, there are some fascists present in this movement, at least in some places. In Paris, some organised groups, coming in most parts from other regions of France, have been present. On the 1st December, several groups gathered (we don’t know how many of them, might be around 200 people) and stayed for the morning around the Place de l’Etoile, taking part in the clashes with the cops and doing their nationalist bullshit (song, commemoration) around the historical monument Arc de Triomphe (we don’t know where they were in the afternoon). There were some fights with some antifascist groups. In some cities, the fascists don’t seem to be part of the movement, and in a few other cities, they seem to structure the movement. As for the ” traditional leftists”, they are really a minority in this movement. Nevertheless in many places the protesters are clearly against racism and fascism. But it is a important to prevent the fascists from consolidating or taking an important position in the movement. On that matter, any militant antifascist help is welcome.

Another thing is the disturbing use of the national flag and anthem which can / could scared us. Quite some people are having some small flags, and the anthem is sometimes sung by the protesters. For sure some GJ see it as a patriotic / nationalist symbol (the extreme rightwing party Rassemblement National (ex-Front National) has over 20% in the polls France), but there is also all that stuff about the French revolution which related to that. After all the anthem is a call to rise up against “tyranny”. More basically a lot of people used the flag for the French victory in the football world cup. For it is a symbol of a massive national event / party. We have seen some huge bold guys with the flag, that we were suspecting to be nationalist, shouting slogans like “black, white, red, yellow, we don’t care, we are all together”; we have met some young guys with huge flags who had close political ideas to us. We see also the revolution of 1789 and the decapitation of the king is quite present in the ideas, the talks, the slogans (the main slogan you hear is “Macron démission”). We don’t want to paint a picture that is one-sided and that everything is great. There is a nationalist part in the movement, in Lyon it seems the 1th December demo (rather small, +-300 GJ with no riots) was coordinated by the fascist groups (quite active in the city for long time) and the same is true for some blockades in that area, where protesters clearly claim to vote for the extreme right. But there is also something totally opposite in the movement, in St Nazaire, the port has been occupied for a long time, the GJ have opened a collective place where they share a daily life (la “maison du peuple”) and have really clear anti-racist positions. We have the impression that a lot of people have the urge to talk and they are doing it. By occupying places for 2-3 weeks, a lot of people have some kind of first political experience. We don’t know where all that will lead to and fore sure it is not a comfortable “left militant event”, but we think the potentialities of this movement – who will certainly stop or change at some point (soon?) – it’s worth getting into it.

About the government reaction, the claims and the representation of the GJ

Today (Tuesday 4th December), the government announced that they will postpone the application of the tax on fuel (which was the starting point of the movement), that they will freeze the price of gas and electricity, and another small reform, all that for 6 months. The interior minister also asked the GJ not to demonstrate in Paris on the 8th to spare the merchants.

It seems or it is even quite sure that the announcement of the government won’t calm the GJ. For some days, a list of 44 claims (supposedly written from lot of discussions with GJ) is circulating on the social medias, including a tax on the richest, the rise of the minimal wage, and many other reforms that Macron won’t ever accept – but we have no idea if this list is really representing something for a lot in GJ stand for. More interesting, a growing part of the GJ seems stopped being interested in a negotiation dynamic. Tonight the front page on the site of “Le Monde” (one of the few big newspaper) quotes the blockers in Charleville-Mezieres. They say “We have to get rid of these politicians who are just working for themselves”.

Another big problem for the government (after the legitimacy of the protesters) is that they are no official representatives of the movement. The government tried to invite some GJ who became famous because their videos have been seen millions of time but they refused to come. Some of them because they wanted that the government make a step first, and all of them because they received a lot of threats by other GJ who refused that they represent them. Even though the government is now really looking for some “responsible” representatives of the movement, it seems quite unlikely that they will find some.

Since the 1st December on other fronts

On Monday 3rd, 11 fuel refineries of Total were blocked. It seems most of them were unblocked on Tuesday.

On Monday 3rd, nearly 200 secondary schools were partially or totally blocked all over France – while none was blocked on the Friday 30th. There were wild demonstrations gathering up to several thousands of high school students, some of then ended up in clashes with cops. At least one hundred high schools were still disrupted Tuesday. The high school students have their own demands, linked to the reform of the baccalaureate or access to higher education, but also showed their solidarity with the GJ. More blockades are expected in the next days.

In two universities in Paris (Censier and Tolbiac) the students voted on Tuesday to block the university and to refuse the increase of the school fees for foreign students, mentioning the GJ movement.

The CGT and FO unions of drivers announced that they will go on strike from Monday 10th, as did the FNSEA, the (right wing) union of farmers.

The situation in Paris for the 8th December

In Paris, many big cultural public events have been canceled, as well as the football match of Paris St Germain (because the organisors didn’t want to take a risk or on demand of the government who need all the cops in the streets). Some organisors of the march for climate, planned since a long time, refused the demand of the government and said they will demonstrate, that there should be a connection between social and climate justices.

On the 1st December demo, there were 4.500 cops in Paris, a lot of them were in static position, defending the Champ Elysees (all side streets were blocked with huge metal fences and cops) and the state institutions (the assembly, the senate, etc). The ones in the streets used 10.000 grenades in one day (they used 5.000 on 24th November, which was the previous historical record) and they totally lost the control of the situation: dozens of (burning) barricades, smashed shops and burnt cars (the firemen were called for 200 fires). For the people who know Paris, the area of those clashes was going from Place de l’Etoile to St Lazare and Hotel de Ville, which is just a 5km long area and it lasted for 8 hours. During the morning were some “normal” clashes with the cops but the most the day was going on, the most people were there, and the hardest it became (in terms of dimension of the area and burning places).

The interior minister said that they will mobilise more cops for the 8th December but it is unclear where they will find them. He also said they will use another tactic to face the “extreme mobility” of the protesters which probably means that the cops won’t be so static and that the Champ Elysees might be more accessible. So probably there will be bigger units moving in the city. So we don’t really know what to expect on this day, but it would be really surprising that after 2 Saturday of massive riots, they would suddenly take control of the city back completely.

About you

What the fuck are you waiting to come to take part in the revolution? 🙂

(and don’t forget your gilet jaune!!)

Γαλλική αστυνομία: «Ορίστε μια ήσυχη τάξη»

By puk
Τον γύρο του κόσμου έκανε το βίντεο που δείχνει Γάλλους μαθητές να είναι στοιχισμένοι, πεσμένοι στα γόνατα και με τα χέρια στο κεφάλι ενώ κάποιοι κοιτάνε τον τοίχο, πρόκαλώντας οργή και αγανάκτηση.  Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο φρικιαστική καθώς οι μαθητές με τις σχολικές τσάντες στη πλάτη, είναι περικυκλωμένοι από αστυνομικούς – «αστακούς» δίνοντας την … Continue reading "Γαλλική αστυνομία: «Ορίστε μια ήσυχη τάξη»"

Equality, No discrimination, No racism in Employment

By Peter Asher

Background information
The project is a part of ENAR’s (European Network against Racism) strategic approach to combat discrimination and racism in employment within the member states. ENAR Shadow report on Racism & Discrimination in Employment in Europe 2013-2017  highlights the problem of systematic racism and discrimination towards migrants and refugees in the field of employment.

The main objective of the project is the organisation of a campaign for the dissemination and promotion of the findings of ENAR’s Shadow Report on racism and discrimination in employment in order to raise awareness about discrimination and racism confronting migrants and refugees in employment, at national and European level.  This campaign will include the dissemination of information about the findings of the ENAR Shadow Report. The campaign will comprise a press conference to launch the Shadow Report in Cyprus, several bilateral meetings with the relevant stakeholders and a public event, in the form of a public or roundtable discussion. Finally, the campaign will use both conventional and social media to raise awareness on discrimination and racism in employment.  The project aims to bring to the forth the structural and underlying unequal treatment, racism and discrimination confronting migrants and refugees in the field of employment

About the Project
Discrimination and racism in employment on racial, ethnic, religious and gender grounds, is a major issue in Europe. One, that instead of improving, seems to be worsening, especially after the disastrous economic crisis of the past few years that still plagues most European countries. ENAR’s (European Network Against Racism) latest shadow report on racism and discrimination in employment in Europe aimed at examining the position of migrants and minorities in European labour markets, addressing issues such as racial and gender inequality, unemployment, access to work, pay gaps and so on. The results revealed structural racism in all European countries, leading to unequal outcomes for minorities in the labour market, which directly impacts their lives, survival as well as their contribution and participation in the community.

The report on Cyprus in particular, has shown that migrant workers systematically earn less by the hour than local citizens and exposed their severe exploitation due to the widespread acceptance of viewing and using migrants as cheap workforce. Furthermore, the results of the report on Cyprus exposed institutional weaknesses highlighting the underreporting of discrimination and racism in employment. The purpose of this campaign therefore, aims at disseminating and promoting the findings of ENAR’s shadow report in order to raise awareness about discrimination and racism faced by migrants in employment. The project ultimately aims at reducing the employment gap for ethnic minority and migrants and ensure member states guarantee equal rights to residents irrespective of status and nationality, through the dissemination of the findings of the report in all platforms, but more importantly through informing and lobbying the relevant stakeholders (public services, institutions and employer associations) in bi-lateral meetings and public discussions.

Project Activities
The project campaign will include activities such as translation of the key finding of the Shadow report, conducting a press conference to launch the Shadow Report in Cyprus, bilateral meetings and workshop with relevant stakeholders, photography exhibition highlighting the employment discrimination and a public event in the form of a public or round table discussion

ENAR SHADOW REPORT στa Ελληνικά 
FLYER στα Ελληνικα

Project Partners
ENAR,  KISA, ACCEPT & AEQUITAS

 

Το φυσικό αέριο θα φέρει ευημερία ή δυστυχία; Μόνη λύση για τους Κύπριους εργαζόμενους η διεθνιστική πάλη

By puk
Στις 3/10/2011, τότε σαν Νεολαία Ενάντια στον Εθνικισμό, είχαμε δημοσιεύσει το παρακάτω άρθρο σχετικά με το Φυσικό Αέριο. Παρόλο που πέρασαν 7 χρόνια, οι προβλέψεις του είναι πραγματικότητα. Μια άλλη εναλλακτική πολιτική για το φυσικό αέριο ήταν απαραίτητη και τα καθήκοντα της αριστεράς ακόμη επίκαιρα.  Του Παναγιώτη Σολωμού  Οι εργαζόμενοι και η κοινωνία είδαν τον εντοπισμό […]

Το βράδυ ροκκάς, το πρωί ουκκάς

Στιγμιότυπο από την χθεσινή παρέλαση. Με τούτους που εμπλέξαμε May the Force be with us...

enter image description here

Go Harry, get the fox!

Μετά που 58 χρόνια επιτέλους εκσυγχρονιστήκαμεν. Τον σιιπέττον είχαμεν τον που τότε βέβαια, έλειπεν μόνον η φορεσιά του λόρδου.

enter image description here

Διακοινοτικοί αγώνες 1948. 70 χρόνια μετά

Μεγάλη δικοινοτική εκδήλωση προς τιμή των 70 χρόνων από τους απεργιακούς αγώνες του 1948 - Λεύκα Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου

Μέσα στα πλαίσια των εκδηλώσεων μνήμης και τιμής, την ερχόμενη Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου, θα πραγματοποιηθεί δικοινοτική εκδήλωση στην κατεχόμενη Λεύκα, στον χώρο των μεταλλείων, όπου κατά την διάρκεια της μεγάλης απεργίας του 1948 εκδηλώθηκαν γεγονότα εργατικού ηρωισμού και αυταπάρνησης, καθώς και ενότητας και ταξικής συναδέλφωσης μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εργατών.

Πρόγραμμα:

• 10.30 πμ Χαιρετισμοί από ΠΕΟ και DEV-IS και δύο βετεράνους απεργούς (Ελληνοκύπριο και Τουρκοκύπριο) Αποκαλυπτήρια Μνημείου αφιερωμένου στους ηρωικούς απεργούς • 11.15 πμ Εγκαίνια έκθεσης φωτογραφίας. • 12.00 – 13.00 Συζήτηση για τα ιστορικά γεγονότα της απεργίας του 48 και τα μηνύματα τους στο σήμερα με δύο εισηγητές από ΠΕΟ και DEV-IS • Δεξίωση

Για την οργάνωση της μετάβασης στον χώρο της εκδήλωσης θα αναχωρήσουν λεωφορεία από το οίκημα της ΠΕΟ στην Λευκωσία, στις 9.15 πμ. Δηλώσεις συμμετοχής στο τηλ. 22866400, μέχρι την Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου

Μέσα όλοι οι στρατοί, εξαρτώμενο νησί

enter image description here Αγγλικές Βάσεις σε Δετζέλεια τζ' Ακρωτήρι, διευκολύνσεις σε όποιο το ζητήσει σε Πάφο τζαι Λεμεσό, τουρκικά στρατόπεδα σε ούλλον τον βορρά ΤΖΑΙ γαλλικός ναύσταθμος στη Σκάλα. Τούτον έναιν νησίν, εν κοινόχρηστον ποήλατον. Πολυεθνικό μάλιστα #Cyprus #ΠολυδιάστατηΕξωτερικήΠολιτική

ο έρωτας και το κόμμα δεν κρύβονται

enter image description here Σαν με κοιτάς ηλιοβασίλεμα στα μάτια σου, φωτιά καίγομαι μέσα στη δική σου τη ματιά λιώνω σαν φλόγα την αυγή σαν με κοιτάς. :)

Cypriot Consciousness

By Syspirosi Atakton

Note: The translation of the text was done in the framework of the documentary TONGUE –
(https://www.facebook.com/tonguefilm/?fb_…LnadcjU02Q)

Cypriot Consciousness

By Costis Achniotis
Within The Walls, Issue 35, September 1988

This text is my lecture for the event that our magazine has organized at Famagusta Gate. At the same event Mehmet Yiaşin spoke about the “Turkish Cypriot identity in literature”. We will publish Yiasin’s presentation in the next issue in which there will be a feature on Turkish Cypriots. We will also answer to some articles published in the newspapers about our event there.
____________________________________________________________________________

Firstly, I clarify that I understand the definition of collective consciousness (and its contents) not as stable and unchangeable and of course I do not give it the dimension of a natural order. Collective consciousness just as any social concept is changeable and follows the shifting needs of of a society.

This changeability of course is not at all mechanic. The superstructure can drastically act on social evolution. For example the appearance of industries shapes the totality of workers that are possible to become carriers of labor consciousness. Labor consciousness is potentially common for all nations and can determine the totality of the workers of the world. Of course, this understanding is macroscopic. Other factors (individual consciousness) act and shape opposing subtotalities.

For the purpose of this text, I call Cypriot Consciousness, the consciousness of the Cypriot Independence. Therefore, its carrier is anyone who understands Cyprus and its people as an independent entity and strives as a consequence for the protection of the corresponding state institution, the Independent Cypriot State.

Of course the understanding of Cypriot Independence is basically a subject that has not been studied neither historically nor sociologically, nor politically, and this stands for both communities. And it is entirely natural as since the 50’s the consciousness for Enosis (Union with Greece[1]) and for taksim (separation[2]) were entirely dominant. Regardless of the acceptance of this so-called Independence in 1960, the governing teams of both communities were (or were acting like) for Enosis or for taksim. Therefore only this version of history was projected with its corresponding ideological response. It is indicative how misguiding history is in Greek-Cypriot schools.

So it is not easy to realise that CPC (Communist Party of Cyprus) took an anti-union stand. I will quote an excerpt:
“…CPC sees as its duty to protest by any means, firstly against local English government which due to its indifference contributes in the intensification of intercommunal hate between the citizens of Cyprus and secondly against the fraudulent leaders of this place which spoke and will speak in the name of the Cypriot people. DOWN WITH ENOSIS – LONG LIVE THE INDEPENDENCE OF CYPRUS – LONG LIVE THE PROLETARIATS OF THE WORLD (Neos Kosmos, 25.4.1925)

We see that the understanding for Independence was already in combination with the effort to escape bicommunal conflicts.

Of course there is no doubt that since then, up until the categorical acceptance of “Enosis and only Enosis” by AKEL after about 25 years of inaptitude, the folk sentiment of the Greek-Cypriot community was all the more oriented toward Greece. The Turkish-Cypriot minority seems to have lagged behind in terms of following the developments and eventually takes a position after EOKA’s struggle. When AKEL leaned toward Enosis, the Trotskyist Party of Cyprus (which was a small communist organisation) criticized them harshly, as they saw independence as a self-government of the oppressed classes, without mentioning the Turkish-Cypriot community.
I quote an excerpt:

“COMRADES,
May this year’s 1st of May find us on the frontlines of the struggle for the handing down of power to our people, for SELF-GOVERNMENT. The traitorous abandonment of the position for Self-government on the part of the stalinist leadership and the adoption of the position for Enosis should make us come to our senses. We ourselves must stop the poisoning by Enosis. We must make the ill-fated leaders of our laborer’s organisations get on the right track of serving workers’ benefits. If they deny, we should set them aside and keep moving forward in a new polemic, with class-awareness and decisive leadership for the struggle for the handing down of power to the workers and farmers. Enosis can provide us neither better working conditions nor better wages, nor can it ensure our social emancipation. It will merely exchange our chains. Nothing more, nothing less.

WORKERS, FARMERS, OPPRESSED,
Move forward in the struggle for our emancipation. The struggle for our economic and political demands. The battle for the improvement of our working conditions and Social Security. For the creation of more jobs for the unemployed. For unemployment benefits. For the organisation and class awareness of all of the oppressed. For SELF-GOVERNMENT. For a Government of Workers – Farmers, that feels for the worker and protects the farmer. For the complete national and social liberation.”

In this text there is no mention of Turkish-Cypriots. But in the municipal elections the idea of proportionate representation of Turkish-Cypriots is projected from the candidates of this party and at the same time the request for Enosis is condemned in exchange for the request for Self-Government. The request for Enosis is considered a request which is entirely bourgeois (Ergatis, 15 May 1949).

The organisation of Trotskyists broke up and got dismantled soon after. One of the reasons is that a fraction of the members becomes for Enosis as one can witness through the conversational essays in it’s later editions.

We can see that briefly before the 50s, the Greek-Cypriot left tends to ambiguously want independence without always condemning Enosis and combines this demand with an intense worker’s politics (it is not by chance that the last labour struggles happened back then) and an understanding of danger that is included in a possible intercommunal conflict (and certainly other reasons such as geopolitical ones).

I do not know whether you, like myself, see that history actively justified the dears of the leftists of the era.

Whereas the Greek-Cypriot community votes for “Enosis and only Enosis” as one in 1950, and for the entire decade it leaves no space for anything else, I suppose that hidden within the bourgeois class exist thoughts for independence, because of course it cannot be by chance that Makarios gave that infamous interview in 1957 or that the national council of the time takes part, even in disagreement, in the negotiations in Zurich and London.

In making a report of the 50s, we can in summary say that the entire revolutionary force of the Cypriot people, Turkish Cypriot and Greek Cypriot, was wasted on marginalising the conscious participation of the working class, in order for an intercommunal conflict to be built and for neither self-government nor Enosis but for dependence to be given.

This is why Cypriot Consciousness is always a newborn consciousness. It has never overcome the stage of infancy. In consequence, its face is marked by the sorrow of profound old-age and the main sentiment that it can feel is the uncertain pain of existence. Cypriot Consciousness exists trampled under the feet of its adversaries who are caught in an infinite hand-to-hand battle. From the point of view of where it exists, on the ground, it sees them as enormous giants. Regardless of the constant trampling, the Cypriot Consciousness is saved by the fact that none of the giants is entirely dominant. Otherwise the Cypriot Consciousness would be lost.

The Cypriot Consciousness thinks itself weak. That’s why it plays possum, waiting for better days.

The Cypriot Consciousness is weak and humble. It knows it and doesn’t go to battle. It settles for cackling at the weakness of its far stronger adversaries who are nonetheless also too weak to impose their own order of things. In its ears the voices echo like empty words and fanfare.

Cypriot Consciousness has the arrogance of the marginals.

 

[1]. The dominant Greek Cypriot Discourse which called for union with Greece.

[2].  The dominant Greek Cypriot Discourse which called for complete separation of the two communities.

Η ΚΔ σας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες.

Ελάτε φίλοι ΤΚ, ξεχάστε ότι σας εσύρναμεν στα πηγάδκια, περασμένα τζαι τα 13 σημεία του Μακαρίου, λεπτομέρειες ότι έρκεστε ποδά τζαι κάμνουμεν τα οχήματά σας λουβίδκια. Η ΚΔ σας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες. ΥΓ1: τζαι κάτι έρευνες για τες σφαγές που εκκρεμούν στη Νομικήν Υπηρεσίαν, με την επανένταξή σας να τες κλείσουμεν έτσι ππάσα-ππάσα ΥΓ2: Η σημερινή αισχρότητα του Κινήματος Οικολόγων θα μπορούσε να παρομοιαστεί με το να φταίμε ένα θύμα βιασμού λέγοντας του ότι ήταν ντυμένο προκλητικά...

enter image description here

«Μια κυβέρνηση... ''μόνο Αποέλ''»

O συλλογισμός «την πορεία στηρίζει η θ9, άρα εν το ΑΚΕΛ που πίσω» δείχνει πόσο μεσάνυχτα κάμνει η κυβέρνηση, θα μπορούσε να πει κάποιος. Ας πούμε καλλύττερα ότι δείχνει πόσο ξεφτίλες είναι, προσπαθώντας να ερεθίσουν τον αντι-αριστερισμό κάποιων Κυπραίων.

«Μια κυβέρνηση... ''μόνο Αποέλ''» έγραφε μια εφημερίδα μετά τες εκλογές. «Μια κυβέρνηση... σταθερά και μόνο χυδαία», γράφουμε εμείς. enter image description here

Σενέρ Λεβέντ και "αντι-ιμπεριαλιστικός" αγώνας

Όταν η εκπλήρωση των ιμπεριαλιστικών, διχοτομικών σχεδίων για τη Κύπρο, βαφτίζεται αντι-ιμπεριαλιστικός αγώνας.

Ο Σενέρ Λεβέντ έγινε γνωστός μέσα από την σύγκρουση του με τον Ραούφ Ντενκτάς την περίοδο 1999-2001. Λιγότερο γνωστό είναι ότι στις εκλογές του 2000, ο Λεβέντ ήταν υποψήφιος για την προεδρία της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» (ΤΔΒΚ) και πήρε κάτω από 1% των ψήφων ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους. Ο Σενέρ Λεβέντ έγινε γνωστός και αγαπητός στους Ελληνοκύπριους απορριπτικούς λόγω της εναντίωσης του στην διζωνική ομοσπονδία. Ο Λεβέντ πολλές φορές τις τελευταίες 2 δεκαετίες έγραψε ενάντια στην τουρκική κατοχή και υπέρ της επιστροφής των τ/κ στην Κυπριακή Δημοκρατία, υπέρ του ενιαίου κράτους και ενάντια στην εδαφική ομοσπονδία. Βέβαια όταν κατέβηκε υποψήφιος ευρωβουλευτής το 2014 στην Κυπριακή Δημοκρατία σε ένα ιδιότυπο μικτό εκλογικό σώμα (όπου πήρε 1% των ψήφων) δήλωσε ότι παρά την διαφωνία του, δέχεται και την διζωνική ομοσπονδία αν αυτό θέλει η πλειοψηφία.

Ο Σενέρ Λεβέντ δηλώνει αντι-ιμπεριαλιστής. Πέραν από το σύνθημα βέβαια, πρέπει να δει κανείς σε ποια συμπεράσματα καταλήγει το «αντι-ιμπεριαλιστικό» πλαίσιο σκέψης στο οποίο αναφέρονται διάφοροι. Πολλά έχουν λεχτεί και γραφτεί για το πώς διάφοροι εθνο-κεντρισμοί και εθνικισμοί αυτό-προβάλλονται ως αντι-ιμπεριαλιστικές στάσεις διεκδικώντας αριστερή κάλυψη και ευρύτερη νομιμοποίηση. Από μια αριστερή, και άρα εξ’ ορισμού αντι-εθνικιστική σκοπιά, έχουμε γελάσει πολλές φορές με τα καμώματα διάφορων, του Σενέρ Λεβέντ και των πρόσφατων ε/κ εθνικιστών συμμάχων του περιλαμβανομένων. Με το πιο κάτω μαργαριτάρι του 1983 όμως θα γελάσουμε νομίζω πολύ περισσότεροι, πολύ περισσότερο.

Η ανακήρυξη της ΤΔΒΚ το 1983 υπήρξε ένα σημείο καμπής στην σύγχρονη κυπριακή ιστορία. Ήταν η στιγμή που η τ/κ εθνικιστική ελίτ έκανε ένα καθοριστικό άλμα για το πρότζεκτ της για διχοτόμηση της Κύπρου. Η τ/κ αριστερά, αδύνατη ως ήταν τότε, εξέφρασε τον σκεπτικισμό της και προσπάθησε παράλληλα να δει κάποια θετικά σημεία τουλάχιστον στο εσωτερικό πεδίο ή κάποιες προοπτικές σχετικής αυτονόμησης της κοινότητας από την Τουρκία. Αντίθετα, ο δημοσιογράφος της Κιμπρις Ποστασί τότε, Σενέρ Λεβέντ, ήταν πολύ πιο ενθουσιασμένος και ευθυγραμμισμένος με τον Ραούφ Ντενκτάς. Τρεις μόλις μέρες μετά την ανακήρυξη της ΤΔΒΚ, στις 18 Νοεμβρίου 1983, στο άρθρο του «Ακούστε την φωνή μας» ο Λεβέντ καλεί το σοσιαλιστικό μπλοκ κρατών να αναγνωρίσει την ΤΔΒΚ διότι αυτή είναι ένα αντι-ιμπεριαλιστικό και αντι-ΝΑΤΟικό κράτος που «δεν έχει χώρο για ξένες βάσεις». Το άρθρο ξεκινά με την εξής εκπληκτική αναφορά: «Στη Βόρεια Κύπρο έχει ιδρυθεί ένα ανεξάρτητο, αδέσμευτο, αντιφασισιστικό, αντιρατσιστικό, αντισιωνιστικό και αντιστεκόμενο μικροσκοπικό κράτος. Αναγνωρίστε το». Ακολούθως αναφέρεται στη Κυπριακή Δημοκρατία του 1960 ως «μια ΝΑΤΟϊκή λύση επιβληθείσα στον Κυπριακό λαό», λέει ότι οι Βρετανικές Βάσεις «δεν είναι στα δικά μας χώματα αλλά στο Νότο» και συνεχίζει πιο κάτω λέγοντας: «και ο κάθε Ελληνοκύπριος εργάτης είναι ενάντια στις ιμπεριαλιστικές βάσεις. Αναγνωρίστε μας για να μπορέσουμε να πολεμήσουμε μαζί τους δίπλα δίπλα… Ακούτε τη φωνή μας σοσιαλιστικές χώρες; Αναγνωρίστε μας… Τείνετε το χέρι σας για την ειρήνη και την ελευθερία».

Κάποιοι μπορεί να πουν, «πωπω πολιτική ανάλυση, διορατικότητα και συνέπεια». Εγώ λέω αυτό θα πει: «τι ενιαίο κράτος, τι διχοτόμηση, η φωνή μου (εγώ είμαι οι τ/κ) να ακούγεται».

ΥΓ1. Οι πληροφορίες για το άρθρο του Λεβέντ του 1983 αντλούνται από το επιστημονικό κείμενο του Νίκου Μούδουρου, “TRNC” in the Turkish Cypriot context: A moment of multiple and contradictory interpretations, στο Eastern Mediterranean Geopolitical Review, Vol. 3 (Spring 2018), 34-59. Μετάφραση του κειμένου του Σενέρ Λεβέντ από Αντώνη Χατζηκυριάκο.

ΥΓ2. Αντι-ιμπεριαλισμός ρεεεε, όχι αστεία. Ποια κατοχή ως παρόν τζιαι ποια επανένωση ως μέλλον; Αναγνωρίστε το 2ο κράτος, το ελεύθερο. Ποια βόρεια Κύπρος τζιαι ποια τ/κ διοίκηση τζιαι δικοινοτικά γλωσσάρια. Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, ανεξάρτητη και αδέσμευτη, Λεβέντικη. Χωρίς ιμπεριαλιστικές βάσεις. Να σέβεστε.

Γρηγόρης Ιωάννου

Κλήση Γιωρκάτζιη και χάθηκαν τέσσερις

Τότε ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζιης του έδωσε οδηγίες όπως τους παραδώσει στον ανθυπολοχαγό … και ότι θα μιλούσε αυτός μαζί του. Πράγματι, ο ίδιος τους παρέδωσε στον ανθυπολοχαγό … και επέστρεψε στη βάση του λόχου του». Αυτή είναι και η τελευταία μαρτυρία για την τύχη των Skordo, Yilmaz Ahmet, Ahmet και Mehmet πριν τα οστά τους να εντοπιστούν το 2009 σε έναν ελαιώνα έξω από τον Λυθροδόντα κοντά στο δάσος του Μαχαιρά.

Το μέλλον «όμηρος» των ε/κ παραστρατιωτικών της δεκαετίας του 1960. Απάντηση σε κείμενο του Στέφανου Κωνσταντινίδη στο Φιλελεύθερο 12/8/2018

Το κείμενο έχει τον βαρύγδουπο τίτλο «η Ιστορία [με κεφαλαίο «Ι»] στη κλίνη του Προκρούστη», όμως το επιχείρημα είναι σχετικά απλό και τετριμμένο και μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: ό,τι έγινε από πλευράς ε/κ ήταν νόμιμο και δικαιολογημένο απέναντι σε μια τουρκανταρσία, αν έγινε και κανένα έγκλημα ήταν σίγουρα μεμονωμένη περίπτωση, όσοι αναφέρονται σε αυτά ενοχοποιούν την ε/κ κοινότητα, εξισώνουν τις ευθύνες, βοηθούν την Τουρκία και απειλούν την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό που είναι εντυπωσιακό όμως δεν είναι η πληκτικά προβλέψιμη επανάληψη της κυρίαρχης ε/κ αφήγησης με όλες τις επιλεκτικές αναφορές, τα νοητικά άλματα, τις αποσιωπήσεις, τις ισοπεδώσεις, τις γενικεύσεις και την συνολικά στρεβλή εικόνα που δεν μπορεί να σταθεί πλέον ούτε καν απέναντι σε ένα υποψιασμένο ε/κ ακροατήριο, πόσον μάλλον πέραν των ορίων της κοινοτικής περιχαράκωσης, σε διεθνές ή ακαδημαϊκό πλαίσιο. Είναι η διαχείριση των αντιφάσεων και τα κραυγαλέα λογικά σφάλματα που εντυπωσιάζουν.

Infoupdate #1 on the actions in Salzburg

By Beyond Europe

The demonstration against the summit oft he European leaders will start on the 20th of September at 2pm in front of the main station in Salzburg. From 11am there will be an announced rally and a public exhibition about the issues of migration and escape will be organized. At 11.30am a public hearing will take place, where activists from Sub-Sahara- Africa will speak about deportations and the exterritorialisation of the European border regime to northern Africa. At 2pm the the program of the demonstration will start with different speeches and music. With this demonstration we want to show, what we think about the deadly migration politics of the EU. We want take a clear stand for a better future for everybody, regardless of their origin or their place of birth. The European rulers won’t be able to discuss undisturbed, about their plans to destroy and end thousands of human lifes. We want a future, that allows everybody to live without fear, by organizing production along our needs and beyond concurrence.

Most likely there will be controls by the police, especially at the border. Keep this in mind, when you plan your travels and calculate with some spare time. On our homepage you’ll find information about the legal situation and there will be an active legal aid structure as well. Also there will be organized rides with bus or train from some cities and regions. We will collect all this information on our homepage as well.Take something orange with you, for example a shirt, a hat, a scarf or else. The colour orange stands for the thousands of life vests and boats an became a symbol for the catastrophe, that happens on the Mediterranean sea. But the meaning of this colour gained another meaning during the last weaks because oft he different mobilizations of the #seebrücke (safe passage) movement. Now it stands as well for the demand and the hope, that at the end human lifes are more important than crazy phantasies of natonalistic isolation. That a humans fortune is not decided by criterias of exploitation. That people unite on the streets to demand an end of war, poverty and death. In cruel times like these it stands for a movement, which fights for a better future for all.

About:

On the 20th of September the European leaders want to meet in Salzburg to discuss the issues of migration, asylum and internal security. The discussion is going to be led by the Austrian government. The meaning of this we’ve seen during the last months. Since we wrote our first call to the demonstration in Salzburg, a lot of things changed and most of them to the worse. At high speed more and more authoritarian suggestions find their way on the negotiation table of the European rulers. Nationalists, just as Salvini, Kurz and Seehofer started a competition over the question, who is able to make the most inhuman politics. Official politics demand things in a way that shameless, one couldn’t imagine some time ago. Sea rescue gets criminalized again, rescue actions get stopped. The consequence: More people than ever drowned in the Mediterranean see this year. But because “it’s just not working without ugly pictures” (Sebastian Kurz), this pictures shall be taken far away from public attention and shouldn’t spill the blood on European ground. Therefore one recruits authoritarian regimes like Turkey or Libyan militia, who are responsible for massive violations of human rights as the bouncers in front of the European doorstep. This structures get financed by the European Union. Beside the Mediterranean Sea the dessert of northern Africa becomes one of the biggest graveyards due to the transfer of Europes outer borders. People just get dropped in the middle of the dessert, but all this is ok with the migration regime, the only thing that counts is, that no more people come to Europe. But people don’t escape without a reason. It’s not the sea rescue, which animates people to leave their homes. It’s war, poverty, the lack of perspectives and the hope for a better life, that makes them to take such a risk. The global relations of production and distribution of recourses are an important cause of this things. Europa and the global North have to be seen as reasons for escape.

There is protest against this inhuman forms of politics. In Germany thousands of people gathered on the streets under the label of #seebrücke. Also in Italy, Greece and Spain there are voices against the widespread deaths, that are happening in front of their eyes.

But a big part of society is not shocked by the things that happen, but on the contrary whish for an even more brutal drive. “Liberal” press discusses the pros and contras of saving human lifes. People should be locked away, the further away the better. One is inventing new words for not being forced to clearly say, what one is planning. Anchor centres, return, secondary migration: The meaning of all this words is nothing else, than the installation of camps and forced deportation of people, whose only „crime“ is escape.

Refugees get staged as a threat, even as enemies which have to be defeated. Soldiers should be sent to the European border. These “enemies” from the outside get used as an legitimization for the militarization of internal politics. The competences of the police get extended and surveillance increased. Thee police law in Germany is an example of the authoritarian shift within internal politics.

Whether the beating presidential adviser in France, the police-horse minister in Austria or Salvini, who wants to count and register Roma people to get rid of them as soon as possible:

We confront this nationalistic madness, which intends to „defend“ the shrinking zones of capitalistic wealth at all costs against so called strangers with the perspective of transnational solidarity. Because when they speak about security, they mean the conservation of the current social conditions. The same conditions, that mean insecurity through cuts of social rights and fear through omnipresent concurrence for most of the people.

Within this social brutalization we want to build a visible and powerful counter pole. We invite all of you to come to Salzburg. When the European leaders want to decide over thousands of lifes, we will resist with words and action. We demand no less, than a good life for everybody, a better future for all. We demand safe ports for those, who want to escape miserable conditions. We demand a #seebrücke (safe passage) to stop the death on the Mediterranean Sea. Because fugitives are part of our global class and we will defend their rights along with ours until we manage to overcome all these wrong conditions, that capitalism is producing, together!

Σφαγές Τ/κ από τον ελληνοκυπριακό φασισμό – Η τραγική ιστορία των Μάραθα, Αλόα, Σανταλάρη

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Τ/κ Ασιήρ Αχμέτ από τη Μάραθα, όταν λίγες μέρες αργότερα τα τουρκικά στρατεύματα κατέλαβαν την περιοχή, το σουηδικό απόσπασμα των Ηνωμένων Εθνών έγινε μάρτυρας της αποκάλυψης του αποτρόπαιου εγκλήματος, στο χώρο του σκυβαλότοπου του χωριού: «Όταν άρχισε η εκταφή (…) είδαμε δεκάδες αποκεφαλισμένα και ακρωτηριασμένα πτώματα, κυρίως παιδιών, τα οποία είχαν σκεπαστεί μόνο με σκουπίδια. Μερικά από τα θύματα ήταν δεμένα μεταξύ τους με τέλι. Μόνο σε μια περίπτωση, μετρήσαμε δέκα άτομα δεμένα με τέλι. Μερικά από τα θύματα ήταν μισοκαμένα. Σχεδόν όλα τα αγόρια κάθε ηλικίας ήταν χωρίς κεφάλια. Μεταξύ των παιδιών που βρέθηκαν δολοφονημένα στο σκυβαλότοπο ήταν και τα έξι αδέλφια μου, η μητέρα μου, η γιαγιά και η θεία μου μαζί με τα εφτά παιδιά της».

Οι χασιμιοί του Βαρωσιού. Η μαζική απαγωγή και δολοφονία τ/κ τον Μάη του 1964.

...Στις 11 Μαίου 1964 ένα αυτοκίνητο με 3 Έλληνες στρατιωτικούς και ένα ε/κ αστυνομικό μπήκε στην εντός των τειχών πόλη της Αμμοχώστου. Τ/κ αστυνομικοί έκαναν σινιάλο στο αυτοκίνητο να σταματήσει καθώς πλησίαζε σε μια από τις εξόδους. Από το αυτοκίνητο ρίχτηκαν πυροβολισμοί οι οποίοι ανταποδόθηκαν. Οι δυο από τους Έλληνες στρατιωτικούς και ο ε/κ αστυνομικός σκοτώθηκαν. Ο τρίτος Έλληνας στρατιωτικός τραυματίστηκε. Ένας τ/κ περαστικός σκοτώθηκε από αδέσποτη σφαίρα. Δεν δόθηκε ποτέ καμιά ικανοποιητική εξήγηση γιατί αυτοί οι άντρες μπήκαν στον τ/κ τομέα. Το πιο πιθανόν ήταν μια ριψοκίνδυνη πράξη ανδρισμού μέσα από την οποία επιχειρούνταν κάποια κατασκόπευση των τ/κ αμυντικών γραμμών.

Τα νέα του συμβάντος αμέσως προκάλεσαν διακοινοτική έχθρα. Τα δελτία τύπου της Κυβέρνησης παρουσίασαν το γεγονός ως έγκλημα των τ/κ «τρομοκρατών» που επιτέθηκαν σε 4 μόνους Έλληνες που μπήκαν κατά λάθος στον τ/κ τομέα. Αυτή η εντελώς λανθασμένη εκδοχή του γεγονότων ενθάρρυνε ακραίες ε/κ ομάδες να προβούν σε πράξεις εκδίκησης. Μεταξύ 11 και 13 Μαϊου μεταξύ 32 και 35 τ/κ απήχθηκαν και εκτελέστηκαν ως αντίποινα για το θάνατο αυτών των 3 αντρών. Οι απαγωγές φαίνεται να διαπράχθηκαν από μια καλά οργανωμένη ε/κ συμμορία με βάση την επαρχία Αμμοχώστου και Λάρνακας, παρόλο που δεν είναι απίθανο μερικές από τις απαγωγές να έγιναν αυθόρμητα και ανοργάνωτα ως πράξεις εκδίκησης.

Οι έρευνες της ΟΥΝΦΙΚΥΠ για αυτές τις μαζικές απαγωγές αναλήφθηκαν από ένα Βρετανό αξιωματικό, τον ταγματάρχη Μέηση που ήταν και ο αξιωματικός επικοινωνίας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ με την τ/κ ηγεσία. Στις 7 Ιουνίου, ο ταγματάρχης Μέηση και ο οδηγός του απήχθηκαν και οι ίδιοι στη περιοχή Αμμοχώστου και πιθανότατα δολοφονήθηκαν. Δεν είναι ξεκάθαρο αν το κίνητρο της δολοφονίας Μέηση ήταν να εμποδιστεί η διερεύνηση των απαγωγών της Αμμοχώστου, ή αν ήταν αποτέλεσμα της ε/κ έχθρας προς τους Βρετανούς στρατιώτες που ήταν έντονη εκείνη την περίοδο. Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία για το ότι οι δολοφόνοι του Μέηση ήταν ε/κ παραστρατιωτικοί.

Μετάφραση από Richard Patrick, Political Geography and the Cyprus conflict 1963-1971, University of Waterloo, 1976, σ. 66-67.

Για τις επιθέσεις στην Τυλληρία

Στις 6 Αυγούστου η Εθνική Φρουρά και μονάδες του ελληνικού στρατού επιτέθηκαν σε τ/κ χωριά γύρω από τα Κόκκινα. Τουρκοκύπριοι άμαχοι και μαχητές αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν σε ένα στενό κλοιό κοντά στην ακτή και δέχονταν ισχυρό κανονιοβολισμό πυροβολικού. Στις 7 Αυγούστου η Τουρκική αεροπορία έκανε πτήσεις πάνω από τη περιοχή των μαχών και έριξε πυροβολισμούς στη θάλασσα ως επίδειξη δύναμης για να ενισχύσει το τελεσίγραφο της για τερματισμό της επίθεσης. Στις 8 Αυγούστου, Τουρκικά αεροπλάνα επιτέθηκαν σε θέσεις της Εθνικής Φρουράς και ελληνικών δυνάμεων στη περιοχή Τυλληρίας. Η ΟΥΝΦΙΚΥΠ δεν κατάφερε να διαπραγματευτεί εκεχειρία. Ο πρόεδρος Μακάριος ανακοίνωσε ότι αν επαναλαμβάνονταν αεροπορικές επιθέσεις, θα διάτασσε επίθεση σε κάθε τ/κ χωριό και τομέα σε όλη τη Κύπρο. Παρά την απειλή, είναι πολύ πιθανόν ότι η Τουρκία θα συνέχιζε τις επιθέσεις αν η κυβέρνηση της Κύπρου δεν υπάκουε στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 9 Αυγούστου για εκεχειρία. Η εκεχειρία μπήκε σε εφαρμογή στις 10 Αυγούστου και η ΟΥΝΦΙΚΥΠ έστησε παρατηρητήρια σε σημεία γύρω από τα Κόκκινα και τον Λιμνίτη. Τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης της Κύπρου αναφέρονται σε 55 ε/κ νεκρούς και 125 τραυματίες. Σχεδόν όλοι ήταν από τις αεροπορικές επιθέσεις. Από αυτές τις απώλειες αναφέρθηκε ότι 28 νεκροί και 56 τραυματίες ήταν πολίτες. Τυχόν απώλειες Ελλήνων αξιωματικών και οπλιτών δεν αποκαλύφθηκαν. Σκοτώθηκαν 10 τ/κ.

Η επίθεση στη Τυλληρία έδειξε ότι η Τουρκία ήταν αποφασισμένη για στρατιωτική επέμβαση στη Κύπρο αν η ε/κ κοινότητα συνέχιζε να προωθεί την ένωση με την βία των όπλων. Υπό το φως αυτής της αποκάλυψης ο Μακάριος αποφάσισε ότι ο αγώνας θα συνεχιζόταν με πολιτικά και οικονομικά μέσα. Ο στρατηγός Γρίβας από τη πλευρά του, αποφάσισε ότι το μάθημα της μάχης της Τυλληρίας δεν ήταν ότι η στρατιωτική λύση για την ένωση θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί αλλά ότι οι ελληνικές και ε/κ δυνάμεις θα έπρεπε να ήταν καλύτερα προετοιμασμένες για την αναπόφευκτη αντιπαράθεση με τους Τούρκους.

Μετάφραση από τη πρώτη και σημαντικότερη καταγραφή της διακοινοτικής σύγκρουσης μέσα από τη αξιόπιστη μελέτη του Richard Patrick, Political Geography and the Cyprus conflict 1963-1971, που εκδόθηκε από το University of Waterloo το 1976, σ. 72.

Οι αναφορές του μελετητή βασίζονται σε διάφορες πηγές κυρίως του ΟΗΕ.

❌