One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

By antifalem

Σήμερα, Τετάρτη 18 Νοεμβρίου  2015 επιχειρήθηκε από κλητήρα να επιδώσει χαρτί έξωσης σε οικογένεια που διαμένει στις Εργατικές Πολυκατοικίες του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης, αγνοώντας επιδεικτικά την οποιαδήποτε οικονομική ή οικογενειακή κατάσταση που βρίσκεται η οικογένεια αυτή.

Στο άκουσμα και μόνο της είδησης δεκάδες αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες έσπευσαν στο χώρο και εμπόδισαν τον κλητήρα στο να προχωρήσει στην πράξη αυτή. Ο κλητήρας ειδοποίησε την αστυνομία και τρεις (3) αστυνομικοί κατέφθασαν στο χώρο της συγκέντρωσης των αλληλέγγυων. Μετά από διαβουλεύσεις ο κλητήρας και οι αστυνομικοί αποχώρησαν από το χώρο χωρίς να επιδώσουν οποιονδήποτε χαρτί στους ένοικους της κατοικίας.

Το περιστατικό αυτό δεν συμβαίνει για πρώτη φορά  ούτε είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Είναι κομμάτι μιας ευρύτερης πολιτικής που προωθείτε το τελευταίο διάστημα προς όφελος ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και νομοθετείτε – υλοποιείτε από τους πολιτικούς εκπροσώπους τους στη βουλή.  Η έξωση αυτή έρχεται αμέσως μετά την ψήφιση από τη βουλή για πακετοποίηση των κόκκινων δανείων και η κυπριακή κοινωνία καλείται πλέον να αντιμετωπίσει το φαινόμενο κατασχέσεων κατοικιών από τις τράπεζες , όπως έχουμε όλοι παρακολουθήσει να συμβαίνει σε όλες τις χώρες που έχουν περάσει σε καθεστώς «μνημονιακής σωτηρίας». Η κρίση τους λοιπόν και κυριολεκτικά πλέον μας χτυπάει την πόρτα.

Οι εξώσεις και οι κατασχέσεις κατοικιών δεν είναι συνέπεια της αδιαφορίας ή της δήθεν αφερεγγυότητας ορισμένων και μόνο τμημάτων της κοινωνίας,  ούτε αφορά, όπως λέει η κυβέρνηση, μόνο πολίτες που την  χρησιμοποιούν ως δικαιολογία για την  κρίση.  Αφορά κυρίως τα χαμηλά, λαϊκά  στρώματα της κοινωνίας  που έχουν μείνει άνεργοι ή που έχουν δει το μισθό τους να κουτσουρεύεται στο μισό και  πλέον δεν έχουν ούτε τα βασικά για την διαβίωση τους, συνέπεια των πολιτικών λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση Αναστασιάδη-ΤΡΟΙΚΑ

Ξεκαθαρίζουμε λοιπόν ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να ξεσπιτώσει συνάνθρωπο μας επειδή  πολύ απλά το δικαίωμα στη στέγη και την αξιοπρεπή διαβίωση , πέραν από συνταγματικό είναι και αδιαπραγμάτευτο.   Σήμερα ήταν η μέρα μιας φτωχής οικογένειας σε  συνοικία της Λεμεσού, αύριο ξημερώνει για όλους εμάς το ίδιο και χειρότερο. Στην επίθεση αυτή δεν πρέπει να μείνει κανένας  μόνος/μόνη. Όλοι εμείς εργαζόμενοι, άνεργοι , φοιτητές, άνθρωποι της διπλανής πόρτας καλούμαστε να είμαστε σε επαγρύπνηση και να σταθούμε ανάχωμα στη λαίλαπα  που έρχεται.

Καλούμε όλους και όλες  να σταθούμε εμπόδιο στο ξεσπίτωμα των συνανθρώπων μας και το αίτημα για αξιοπρεπή ζωή να γίνει φάρος για τις μάχες που έρχονται .

Αντιφασιστικό Δύκτιο Λεμεσου

ΓΡΑΝΑΖΙ

Κινημα Ενάντια στις Εκποιήσεις

Αλληλέγγυοι/ες

Εκδήλωση 1 Μαρτίου: Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες

By antifalem

12799462_979781732111092_5776411510366658836_n

Από τις αρχές του 2016 και μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου τουλάχιστον 374 άνθρωποι έχουν πεθάνει προσπαθώντας να φθάσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό για τη Μετανάστευση (IOM). Οι περισσότεροι από αυτούς στο Αιγαίο.

Την ίδια στιγμή οι κυβερνήσεις και η ΕΕ προωθούν και εφαρμόζουν ρατσιστική πολιτική με κλειστά σύνορα, απελάσεις και εγκλεισμό των προσφύγων σε στρατόπεδα και φυλακες. Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο φερνει ακόμα περισσότερο θάνατο και πολεμους. Την απάνθρωπη πολιτική της ΕΕ ακολουθεί και η κυπριακή κυβερνηση με τα κεντρα κράτησης, τις φυλακίσεις και απελάσεις.

Απεναντι σ αυτούς εμείς εκφράζουμε αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες και παλεύουμε για δικαιώματα, ελευθερίες και κοινή πάλη των εργαζομενων στην Κύπρο.

Να γκρεμίσουμε την «Ευρώπη-φρούριο», τις φυλακες, τα σύνορα. Κοινή πάλη των λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστές, το ΝΑΤΟ, την φιλοπόλεμη και ρατσιστική πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ, ΚΥΠΡΙΟΙ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

Εκδήλωση για την γυναικεία χειραφέτηση. Το παράδειγμα της Ροζάβα

By antifalem

Untitled

Την ερχόμενη Τρίτη 15 του μηνός ώρα 20:00 στο καφενείο Στο Δρόμο θα γίνει εκδήλωση με προβολή και συζήτηση, αφιερωμενη στον αγώνα για την γυναικεία χειραφέτηση

Θα υπάρχει παρουσίαση και ιστορική αναδρομή στους αγώνες των γυναικών στην Κύπρο, την Ελλάδα και διεθνώς.

Θα γίνει ειδική αναφορά στο κίνημα στη Ροζάβα, εκεί όπου ιδρύθηκε από τις Κούρδισες μαχήτριες ο πρώτος καθαρά γυναικείος αντάρτικος στρατός στο κόσμο, με το σύνθημα:

«Η επανάσταση δεν θα σώσει τις γυναίκες, αλλά χρειάζεται τη σκέψη, τη δράση και την οργάνωση των γυναικών. Η Επανάσταση χρειάζεται το χρώμα της γυναίκας»

Θα μιλήσει αγωνίστρια από την Κουρδική κοινότητα στην Λεμεσό!

Εκδήλωση 7 Απριλίου: Ο αγώνας του Κουρδικού λαού για αυτονομία

By antifalem

12922281_533765760137392_930228901_o

Προβολή – συζήτηση με την συμμετοχή της Κουρδικής κοινότητας στην Λεμεσό.  Την Πεμπτη 7 Απριλίου, ώρα 19:30, στην καφετέρια Στο Δρόμο, οδός Γενεθλίου Μιτελλά, Λεμεσός

Μέσα στα σύνορα της Τουρκίας, η κουρδική αντίσταση άντεξε στην σκληρή κρατική τρομοκρατία και στους μαζικούς εκτοπισμούς από το στρατοκρατικό καθεστώς. Στο πλευρό τους η επαναστατική αριστερά καθώς και αναρχικοί. Μάλιστα πριν λίγες μόλις μέρες, 10 κομμουνιστικές οργανώσεις στην Τουρκία μαζί με το PKK (Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν), ανακοίνωσαν την ίδρυση του Ενιαίου Λαϊκού Επαναστατικού Κινήματος, για να συντονίσουν τη δράση τους.

Στις κουρδικές περιοχές της Συρίας όμως γίνεται πραγματικά μια επανάσταση. Ο αγώνας ενάντια στους τζιχαντιστές είναι μονάχα μια πτυχή της Ροζάβα, η άλλη πτυχή είναι το κοινωνικό πείραμα που βρίσκεται σε εξέλιξη. Η αυτόνομη περιοχή της Ροζάβα, που συστάθηκε το 2011 ως τρία αντισυστημικά αντικαπιταλιστικά καντόνια, αποτελεί ένα εγχείρημα διαφυλετικής και διαθρησκευτικής κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης πέρα από κρατικά σύνορα. Η ανάληψη της πολιτικής ισχύος από τις τοπικές συνελεύσεις (κομμούνες, όπως έχουν ονομαστεί) δημιουργούν μια βάση για την κατάργηση των εκμεταλλευτικών σχέσεων, την αναθεώρηση των αναγκών, την αναδόμηση της παραγωγής, την συλλογική αναδιοργάνωση της εργασίας. Να αναφέρουμε ως παράδειγμα, ότι η Ροζάβα είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο όπου το πετρέλαιο βρίσκεται στην συλλογική διάθεση των κατοίκων.

Η κοινωνική επανάσταση στην Ροζάβα και η διαρκής εξέγερση στην Τουρκία ανοίγουν δρόμους για τον επαναστατικό αγώνα σε όλη την γη. Ήδη διεθνιστές, οργανώσεις, ομάδες από διάφορες χώρες, βρίσκονται στη Ροζάβα και συμμετέχουν στη διαδικασία ή έχουν ενωθεί σε διεθνιστικά τάγματα και πολεμούν στο αντάρτικο των YPG-YPJ.

Όλα αυτά θα δούμε σε εκδήλωση με προβολή και συζήτηση μαζί με την Κουρδική κοινότητα στην Λεμεσό. Η αλληλεγγύη το όπλο μας, επαναστατική αυτοοργάνωση παντού!

Πορεία για μια ταξική Πρωτομαγιά, Σάββατο 23/4 ώρα 10:00

By antifalem

αρχείο λήψης

Πορεία ταξικής ενότητας και διεθνιστικής αλληλεγγύης για την εργατική πρωτομαγιά στην Λεμεσό, Σάββατο 23/4.

Προσυγκεντρωση ώρα 10:00 π.μ στο οίκημα της κουρδικής κοινότητας, οδός Ναυαρίνου 10.

Η απελευθέρωση της εργατικής τάξης είναι έργο της ίδιας (Καρλ Μαρξ)

 

Πορεία για μια ταξική Πρωτομαγιά, Σάββατο 23/4 ώρα 10:00

By antifalem

αρχείο λήψης

Πορεία ταξικής ενότητας και διεθνιστικής αλληλεγγύης για την εργατική πρωτομαγιά στην Λεμεσό, Σάββατο 23/4.

Προσυγκεντρωση ώρα 10:00 π.μ στο οίκημα της κουρδικής κοινότητας, οδός Ναυαρίνου 10.

Η απελευθέρωση της εργατικής τάξης είναι έργο της ίδιας (Καρλ Μαρξ)

 

Εκδήλωση 27 Απριλίου: Εργατικό κίνημα στην Κύπρο

By antifalem

1-may

Την Τετάρτη 27 Απριλίου, ώρα 19:30, στο καφενείο Στο Δρόμο, θα γίνει εκδήλωση με προβολή και συζήτηση, για την ιστορία, τους αγώνες και την προοπτική του εργατικού κινήματος στην Κύπρο, με αφορμή και την επέτειο της εργατικής πρωτομαγιάς. Θα γίνει παρουσίαση και ιστορική αναδρομή από τον κοινωνιολόγο και ερευνητή της ιστορίας του εργατικού κινήματος στην Κύπρο, Αντρέα Παναγιώτου.

Εκδήλωση 27 Απριλίου: Εργατικό κίνημα στην Κύπρο

By antifalem

1-may

Την Τετάρτη 27 Απριλίου, ώρα 19:30, στο καφενείο Στο Δρόμο, θα γίνει εκδήλωση με προβολή και συζήτηση, για την ιστορία, τους αγώνες και την προοπτική του εργατικού κινήματος στην Κύπρο, με αφορμή και την επέτειο της εργατικής πρωτομαγιάς. Θα γίνει παρουσίαση και ιστορική αναδρομή από τον κοινωνιολόγο και ερευνητή της ιστορίας του εργατικού κινήματος στην Κύπρο, Αντρέα Παναγιώτου.

Πορεία Κυριακή 8/5 ώρα 19:00 πλ.διοικητηρίου

By antifalem

13140909_546940168819951_1208884859_n

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 8/5 ΩΡΑ 19:00 ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ

Στις 9 Μαΐου 1945, με την συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας, ήρθε το τέλος του πιο αιματηρού πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας, του Β” Παγκοσμίου, που στοίχισε τη ζωή σε 80 εκατομμύρια ανθρώπους. Σήμερα, δυστυχώς, η φρίκη του ολοκληρωτικού πολέμου και του φασισμού – ναζισμού δεν είναι μια εικόνα από το μακρινό παρελθόν, αλλά η σκληρή πραγματικότητα που ζούμε γύρω μας, με άλλη μορφή και μέσα.

Η καπιταλιστική κρίση, όχι μόνο δεν καταλαγιάζει, αλλά βαθαίνει, κι αυτό κάνει τα κράτη και το κεφάλαιο να δρουν ακόμα πιο επιθετικά απέναντι στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, επιχειρώντας να επιβάλουν ένα σύγχρονο κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα. Αυτή η κρίση παράλληλα, οξύνει τις πολεμικές συγκρούσεις και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, με την Συρία δίπλα μας και την Μέση Ανατολή να είναι στο επίκεντρο των αντιπαραθέσεων, κάτι που ασφαλώς δεν μας αφήνει ανεπηρέαστους.

Μέσα σ αυτές τις συνθήκες υπάρχει άνοδος της ακροδεξιάς και των νεοναζιστικών κομμάτων και οργανώσεων, κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Στις κρίσιμες στιγμές οι φασιστικές συμμορίες και τα κόμματα είναι τα πιο χρήσιμα δεκανίκια του συστήματος. Στηρίζουν την εργοδοσία και τα αφεντικά ώστε να καταστείλουν τις όποιες εργατικές αντιστάσεις, αφού απ αυτούς χρηματοδοτούνται. Μην ξεχνάμε ότι τον ίδιο ακριβώς ρόλο έπαιξαν στην Κύπρο, όταν πρωτοεμφανίστηκαν στην εποχή των πιο άγριων απεργιών, το 1948.

Παράλληλα προωθούν το ρατσιστικό μίσος και την στοχοποίηση προσφύγων και μεταναστών ώστε να βοηθήσουν τους καπιταλιστές να ρίξουν τα μεροκάματα συνολικά για όλους τους εργαζόμενους, αλλά και για να μην υπάρχει ενότητα και αλληλεγγύη στη εργατική τάξη.  Γιατί είναι ευκολότερο να σπάσεις το κεφάλι του διπλανού σου για να πάρεις τη θέση του, παρά να ανατρέψεις την εξουσία του κεφαλαίου.

Επιβάλλουν έτσι τον κοινωνικό κανιβαλισμό, το αίσθημα της απελπισίας και την καταφυγή στην εξόντωση του ‘’άλλου’’. Ο  ‘άλλος’’ στην αρχή είναι ο μετανάστης, ο αλλόθρησκος, ο ‘’παρεκκλίνων’’ σεξουαλικά ή ηθικά. Μετά είναι ο δημόσιος υπάλληλος. Έπειτα ο συνδικαλιστής και ο αριστερός ή αναρχικός που στηρίζει τους ‘’άλλους’’. Και μετά είναι ο οποιοσδήποτε, ο ίδιος μας ο εαυτός.

Στο ζοφερό πολιτικό τοπίο και την προεκλογική περίοδο που διανύουμε στην Κύπρο, επιχειρούν να εμφανιστούν ως κάτι το διαφορετικό, το καθαρό, το ελπιδοφόρο απέναντι στις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και τα καθεστωτικά κόμματα. Κανένας δεν πρέπει να ξεγελιέται από τον λαϊκισμό και την προσπάθεια του ελαμ και άλλων  να παρουσιάσει ένα φιλολαϊκό πρόσωπο με κινήσεις “φιλανθρωπίας”. Που κι αυτές φυσικά είναι μόνο για Έλληνες. Τα ίδια έκανε και η Κου Κουξ Κλαν και ο Χίτλερ για να αποκτήσει την κοινωνική αποδοχή και να ανέλθει στην εξουσία. Βλέπουμε και την μητρική τους οργάνωση, την χρυσή αυγή τι κάνει στην ελληνική βουλή. Στήριξη στην ασυδοσία του τραπεζικού κεφαλαίου, υπεράσπιση των φοροαπαλλαγών των εφοπλιστών και των ιδιωτικοποιήσεων. Τα ίδια που προωθεί και η κυπριακή κυβέρνηση!

Ο κόσμος ας μην έχει αυταπάτες στις εκλογές για κανένα κόμμα, παλιό ή καινούργιο, ή δήθεν ανεξαρτήτους. Παρά τις όποιες επιμέρους διαφορές τους όλοι υπηρετούν με ευλάβεια το πολιτικοοικονομικό σύστημα και την άρχουσα τάξη.

Η ελπίδα δεν βρίσκεται στις κάλπες άλλα στους ανυποχώρητους κι ακηδεμόνευτους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας για την κοινωνική ανατροπή. Κανένας πολιτικός σωτήρας δεν μπορεί να  αναλάβει» για μας, μόνο με αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη μπορούμε να σώσουμε τις ζωές μας.

Αυτά προσπαθήσαμε να προτάξουμε με την μέχρι τώρα δράση μας, με κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις αλλά και διαφορές εκδηλώσεις.

Ενδεικτικά συμμετείχαμε σε κινητοποιήσεις εναντία στις  εκποιήσεις σπιτιών, στον δρόμο αλλά και με συγκεντρώσεις αλληλεγγύης σε κατοίκους που κινδύνευαν άμεσα με έξωση. Σε εργατικούς αγώνες, στην πρωτομαγιά μαζί με τους Κούρδους συντρόφους προωθώντας  έμπρακτα την διεθνιστική αλληλεγγύη και ενότητα. Προβάλαμε την μάχη που δίνουν οι ίδιοι όχι μόνο για αυτοδιάθεση αλλά και για μια άλλη κοινωνία, με την αυτοοργάνωση των κοινοτήτων στη Ροζάβα, όπως και το αντίστοιχο παράδειγμα των Ζαπατίστας στα βουνά του Μεξικού. Πραγματοποιήσαμε εκδήλωση για την γυναικεία χειραφέτηση, με ιστορική αναδρομή στους αγώνες των γυναικών στην Κύπρο, την Ελλάδα και διεθνώς. Ακόμα για το προσφυγικό και για την ιστορία, τους αγώνες και την προοπτική του εργατικού κινήματος στην Κύπρο.

Όλα αυτά ήταν φυσικό να ενοχλήσουν τους φασίστες, γνωστούς θρασύδειλους που έμαθαν να δρουν μόνο μέσα στο σκοτάδι. Έτσι στοχοποίησαν την συλλογικότητα μας και συντρόφους/φισες. Μάλιστα μόλις πριν λίγες μέρες προσπάθησαν με ύπουλο τρόπο να τρομοκρατήσουν και να κτυπήσουν συντρόφους όταν αποχωρούσαν μόνοι από εκδήλωση μας. Η προσπάθεια τους έπεσε στο κενό χάρη στη αποφασιστικότητα άλλων συντρόφων που με τη άμεση κινητοποίηση και παρουσία τους απέτρεψαν τα χειρότερα και τους ανάγκασαν να διαλυθούν χωρίς να συμβεί το παραμικρό.

Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους ότι όχι μόνο δεν τρομοκρατούμαστε, αλλά θα συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά τον αγώνα μας. Ο αντιφασιστικός και αντικαπιταλιστικός χώρος θα υπερασπιστεί με κάθε τρόπο τους αγωνιστές του, θα απαντήσει μαχητικά μέσα από μαζικές μορφές και διαδικασίες σε κάθε προσπάθεια τρομοκράτησης, που προέρχεται από την φασιστική και παρακρατική βία.

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Για την επίθεση που δεχτήκαμε από νεοναζί

By antifalem

Την περασμένη Κυριακή 08/05/2016 διοργανώσαμε αντιφασιστική πορεία με αφορμή την επέτειο της αντιφασιστική νίκης των λαών κατά του ναζισμού, αλλά και ενάντια στην αυξημένη και αποθρασυμένη παρουσία φασιστών-νεοναζί στην Λεμεσό, ιδιαίτερα τώρα ενόψει βουλευτικών εκλογών.

Κατά την διάρκεια της προσυγκέντρωσης μας, στην πλατεία Διοικητηρίου και προτού καταφθάσει ο κύριος όγκος των συντρόφων και αλληλέγγυων, δεχτήκαμε οργανωμένη και προσχεδιασμένη επίθεση από 30 περίπου μέλη νεοναζιστικών κομμάτων και οργανώσεων του ευρύτερου ακροδεξιού χώρου, εφοδιασμένων με κράνη, σιδερολοστούς, πτυσσόμενα γκλοπ και αλυσίδες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι παρόλο που αρκετά από αυτά τα άτομα προέρχονται από διαφορετικά κόμματα και οργανώσεις, έδρασαν από κοινού και συντονισμένα εναντίον μας, κι αυτό αποδεικνύει ότι λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία.

Παρά τον αιφνιδιασμό και την αρχική υποχώρηση μας από την επίθεση του τάγματος εφόδου των φασιστών, καταφέραμε να ανακόψουμε στη συνέχεια την προσπάθεια τους να μας κτυπήσουν και να μας διαλύσουν, αλλά και με την άφιξη περισσοτέρων συντρόφων/φισσων μας στο χώρο, να ανασυνταχθούμε και να κυνηγήσουμε τους φασίστες, αναγκάζοντας τους εν τέλει σε φυγή.

Παρά την θρασύδειλη επίθεση που δεχτήκαμε από τα παρακρατικά μαντρόσκυλα του συστήματος, καταφέραμε να οργανωθούμε και πραγματοποιήσαμε την προγραμματισμένη μας πορεία με συμμετοχή 80 ατόμων, εισπράττοντας παράλληλα θετικά σχόλια από απλό κόσμο και περαστικούς.

Αξιοσημείωτη η στάση της αστυνομίας, αφού συγκάλυψαν εντελώς τη φασιστική επίθεση εναντίον μας, αφήνοντας απόλυτα ελεύθερο το πεδίο σ αυτούς να έρθουν να μας κτυπήσουν εντελώς ανενόχλητοι.

Όμως όταν ανασυγκροτηθήκαμε, έκαναν έντονη την εμφάνιση τους, περικυκλώνοντας ασφυκτικά την πορεία. Μάλιστα ένας αστυνομικός φωτογράφιζε και βιντεογραφούσε σε ολόκληρη την διαδρομή της πορείας.

Ήταν τόσο απροκάλυπτη η στάση τους που εμφανίστηκαν ακόμα και δημοσιεύματα σε συστημικά ΜΜΕ, που έκαναν λόγο για αδιαφορία της αστυνομίας, ενώ είχαν πληροφορίες για οργανωμένο κτύπημα ενάντια στην αντιφασιστική πορεία.

Τονίζουμε ότι η επίθεση που δεχτήκαμε, όχι μόνο δεν μας τρομοκρατεί, αλλά μας πεισμώνει ακόμη περισσότερο να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Η αποφασιστικότητα μας και η δυναμική που είχε η πορεία ήταν η καλύτερη απάντηση, με ενισχυμένη την αλληλεγγύη και συμμετοχή στο αντιφασιστικό κίνημα.

Θα αντισταθούμε και δεν θα ανεχτούμε τη στοχοποίηση, χτυπήματα και απειλές κατά συντρόφων μας. Καλούμε όλους τους αντιφασίστες/τριες, αλλά και τον κάθε ανυπότακτο άνθρωπο, να συσπειρωθούν και να ενωθούν μαζί μας, για να συνεχίσουμε όλες και όλοι μαζί πιο μαζικά και δυναμικά τον αγώνα ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον εκτρέφει.

ΟΥΤΕ ΛΕΜΕΣΟ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Αντιφασιστική – Αντιρατσιστική εκδήλωση Σάββατο 16/7 στην Λεμεσό

By antifalem

13680819_1744061799182128_2828416953300613942_n

Η Συνέλευση για την δημιουργία Αντιφασιστικού Αντιρατσιστικού Μετώπου (στην οποία συμμετέχει και το Αντιφασιστικό  Δίκτυο Λεμεσού μαζί με άλλες ομάδες, συλλογικότητες και άτομα) διοργανώνει Αντιφασιστική και Αντιρατσιστική εκδήλωση με συζήτηση και συναυλίες στο Θεατράκι του Μόλου στην Λεμεσό (Επίχωση) το Σάββατο στις 16 Ιουλίου και ώρα 19:00.

 

Πρόγραμμα Εκδήλωσης:

 

Συζήτηση: Το παρελθόν και το παρόν του Φασισμού στην Κύπρο και πως απαντάμε.

Ομιλητές: Αλέξης Αλέκου, Γιώργος Χαραλάμπους

 

Συναυλία: Αρχή Δια Του Ρεμπέτικου, Μπερτέδες, Julio Κομπολόι, Στέλιος Πελλάρας

 

Tο κείμενο της Συνέλευσης:

Σε μια περίοδο που η διεθνής οικονομική κρίση φαίνεται να μην έχει τελειωμό, παρά μόνο να βαθαίνει όλο και περισσότερο, η ακροδεξιά και οι φασίστες δυναμώνουν σε όλη την Ευρώπη αλλά και σε άλλες χώρες μέσα από την αναγωγή του ρατσισμού και του εθνικισμού σε επίσημη πολιτική των κυβερνήσεων όπως την είδαμε να εκδηλώνεται και στην περίπτωση των προσφύγων που ζητούν καταφύγιο στην Ευρώπη.

Στην Κύπρο, ο φασιστικός λόγος έχει διαχυθεί σε πολλά επίπεδα της δημόσιας ζωής και η φασιστική συμμορία του ΕΛΑΜ είναι πια μέσα στη βουλή, πράγμα που τους δίνει τη δυνατότητα να λειτουργούν και με βούλα του «δημοκρατικού» κόμματος. Εκείνοι οι οποίοι χτυπούν Τουρκοκυπρίους και ακτιβιστές, που είναι αδελφό κόμμα με τους ναζί δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, εκείνοι που ονειρεύονται αναγέννηση της ΕΟΚΑ Β’, οι νοσταλγοί του Άουσβιτς, δεν έχουν καμία θέση σε καμία δημοκρατική κοινωνία.

Το κράτος στηρίχτηκε από τη δημιουργία του στον επιθετικό εθνικισμό και στην μισαλλοδοξία απέναντι στους Τουρκοκύπριους, κάτι που αποτέλεσε και αποτελεί ακόμα ένα παράγοντα που άνοιξε το δρόμο για το δυνάμωνα των φασιστών. Σε ένα κράτος όπου οι φασιστικές ιδέες εκφράζονται μέσα από ρατσιστικές, σεξιστικές και ομοφοβικές δηλώσεις και συμπεριφορές στελεχών και άλλων κομμάτων, σε ένα κράτος που έχει βασιστεί από τη δημιουργία του στον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία, που όχι απλώς επιτρέπει και ενθαρρύνει τη διάχυση φασιστικών ιδεών αλλά σκορπά το ίδιο τις ιδέες του μίσους σε όλα τα επίπεδα: Με την ενίσχυση του στρατού και του μιλιταρισμού, με ένα εκπαιδευτικό σύστημα που διδάσκει τα παιδιά μας ότι «ο εχθρός παραμονεύει», μέσω των σχέσεών του με την εκκλησία, της οποίας ο ηγέτης δηλώνει ότι χάρηκε που μπήκαν οι φασίστες στη βουλή χωρίς να αντιμετωπίζει συνέπειες για αυτό. Με την ηρωοποίηση και συγκάλυψη φασιστών τύπου Γρίβα.

Όλα αυτά τα ζητήματα, μας φέρνουν αντιμέτωπους με μια ιστορική αναγκαιότητα: Να χτίσουμε ένα μαχητικό αντιφασιστικό μέτωπο, που θα είναι ικανό να αντιπαρατεθεί στο ρατσισμό, να μην επιτρέψει στους φασίστες να επιβάλουν ένα κλίμα φόβου και τρομοκρατίας μέσα στην κοινωνία και να τους στείλει στη θέση τους, δηλαδή στους υπονόμους της ιστορίας.

Οι ομάδες, συλλογικότητες και άτομα που απαρτίζουν αυτή τη συνέλευση, αποφασίσαμε να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση και σαν πρώτο σταθμό διοργανώνουμε μια εκδήλωση στις 16 Ιουλίου, με στόχο να θεσμοθετηθεί ένα ετήσιο αντιρατσιστικό φεστιβάλ, αρχής γενομένης από το ερχόμενο φθινόπωρο.

Η επιλογή της συγκεκριμένης μέρας δεν είναι τυχαία. Φιλοδοξούμε να αποτελέσει μια πρώτη πολιτική απάντηση στους φασίστες αλλά και στις εθνικιστικές και ρατσιστικές εκδηλώσεις της επίσημης πολιτείας με αφορμή τις επετείους της εισβολής και του πραξικοπήματος. Μια εκδήλωση όπου θα συζητήσουμε όχι μόνο την ιστορία, προβάλλοντας έναν διαφορετικό τρόπο μνήμης αυτής της περιόδου. και την σημερινή άνοδο του φασισμού (και του ΕΛΑΜ στην Κύπρο) αλλά και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να την ανατρέψουμε.

Καλούμε όλους/ες όσοι θέλουν να παλέψουν ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία, στην εκδήλωση στις 16/7, στο θεατράκι του μόλου Λεμεσού.

Πορεία Κυριακή 18/9 ώρα 18:30 πλ.ελευθερίας Λευκωσία. Ο Παύλος ζει τσακίστε τους ναζί

By antifalem

14322434_1115352681887329_3553055006447892701_n

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ!

Καμία ανοχή στους νεοναζί ΕΛΑΜ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Την νύχτα 17 προς 18 του Σεπτέμβρη 2013, τάγμα εφόδου της νεοναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή δολοφονεί τον αντιφασίστα μουσικό Παύλο Φύσσα, στην Αθήνα. Αυτό συνέβηκε μόλις λίγους μήνες μετά την εκλογή τους για πρώτη φορά στη Ελληνική Βουλή, το 2012.

Η διεθνής κατακραυγή για τη δολοφονία και η ορμή του αντιφασιστικού κινήματος στην Ελλάδα οδήγησαν όλη την ηγεσία της Χρυσής Αυγής – ανάμεσα τους και την κοινοβουλευτική ομάδα – στα δικαστήρια όχι μόνο για τη δολοφονία αλλά και για σύσταση και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Η δίκη ακόμα συνεχίζεται.

Αυτή είναι η μητρική οργάνωση του ΕΛΑΜ – της Χρυσής Αυγής της Κύπρου. Δεν το λέμε εμείς – το λένε οι ίδιοι!

Για αυτό, από μόνο του το γεγονός της εισόδου του ΕΛΑΜ στη Βουλή είναι μια πολύ ανησυχητική και επικίνδυνη εξέλιξη που δεν σηκώνει καμιά υποτίμηση. Μα το πιο ανησυχητικό είναι η ασυλία που απολαμβάνει το ΕΛΑΜ από τα ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένου του ΡΙΚ, και το πολιτικό κατεστημένο.

Τα κρούσματα βίας απέναντι στους Τουρκοκύπριους παρουσιάζουν αύξηση τον τελευταίο καιρό από μέλη του ΕΛΑΜ και άλλα φασιστικά στοιχεία που εκτρέφονται από τον ρατσισμό και τον εθνικισμό της κυπριακής δεξιάς.

Στις 15 του Νοέμβρη 2015 αυτοκίνητο με τουρκοκυπριακές πινακίδες δέχθηκε επίθεση από μαθητές, μέλη του ΕΛΑΜ, κατά τη διάρκεια της επετειακής τους πορείας. Στις 15 Μαΐου, στην Μακαρίου, κοντά στα γραφεία του ΕΛΑΜ και το κτήριο του ΑΠΟΕΛ, ομάδα 30 τραμπούκων επιτέθηκε σε Τουρκοκύπριο οδηγό. Στις 2 Αυγούστου, πάλι έξω από το ΑΠΟΕΛ, αυτοκίνητο Τουρκοκυπρίων όχι μόνο δέχτηκε επίθεση αλλά και κυνηγήθηκε στο δρόμο. Και αυτές είναι μόνο οι καταγραμμένες περιπτώσεις.

Πριν λίγες εβδομάδες, οι δύο βουλευτές του ΕΛΑΜ μαζί με τέσσερις βουλευτές του ΔΗΣΥ και με ένα της Αλληλεγγύης μαζί με «αγανακτισμένους» πατατοπαραγωγούς, στην περιοχή Αμμοχώστου, τραμπούκισαν και απείλησαν ελληνοκύπριο επιχειρηματία που συνεργάζεται με Τουρκοκύπριο πατατοπαραγωγό μέσα στα πλαίσια του Κανονισμού της Πράσινης Γραμμής.

Είναι φανερό ότι, αφού δεν μπορούν να επιβάλουν το κλείσιμο των οδοφραγμάτων, προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα φόβου και τρομοκρατίας ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους ώστε να μην τα διασχίζουν.

Δεν πρέπει να αφήσουμε τα νεοναζιστικά στοιχεία να δρουν ανενόχλητα!

Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε αυτές τις επιθέσεις χωρίς καμιά αντίδραση!

Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να επαναλάβουν τις συγκρούσεις του 63-67!

Αντιδρούμε τώρα!

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε ξανά ο ΣΩΒΙΝΙΣΜΟΣ και η ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ να επικρατήσουν στο νησί με αποτέλεσμα ένα νέο αιματοκύλισμα και την οριστική διχοτόμηση!

Καμία ανοχή στους νεοναζί ΕΛΑΜ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Νέα Διεθνιστική Αριστερά (ΝΕΔΑ)
Πρωτοβουλία Ενάντια στην Φασιστική Απειλή
Αντιφασιστικό Δίκτυο Λεμεσού
Εργατική Δημοκρατία
ΚSP – Σοσιαλιστικό Κόμμα Κύπρου
YKP – Κόμμα Νέα Κύπρος

Ρωσική Επανάσταση 1917: Η απελευθέρωση των γυναικών και της ΛΟΑΤ κοινότητας στην επαναστατική Ρωσία

By puk
Τα νέα ρεύματα πολιτικοποίησης και ριζοσπαστικοποίησης που αναπτύσσονται σε διεθνές επίπεδο συνδέονται στενά με το θέμα της καταπίεσης των γυναικών και των ΛΟΑΤ ατόμων και ανοίγουν τη συζήτηση σχετικά με το πώς αυτές οι διακρίσεις και οι ανισότητες μπορούν επιτέλους να πάψουν να υφίστανται. Το παρακάτω άρθρο της συντρόφισσας Έμμα Κουίν, από το ιρλανδικό «ΣοσιαλιστικόContinue reading "Ρωσική Επανάσταση 1917: Η απελευθέρωση των γυναικών και της ΛΟΑΤ κοινότητας στην επαναστατική Ρωσία"

BEYOND GAY: THE POLTIICS OF PRIDE. (SCREENING AND DISCUSSION)

By antifanicosia
”Beyond Gay: The politics of pride”. Documentary screening and discussion on LGBTQI+ activism and pride experiences in Cyprus. We invite everyone to join our screening of the documentary “Beyond Gay: the Politics of Pride” on the 9th of May at Social Space Kaymakκιν, in Kaymakli, at 19:00. The documentary follows over the course of a […]

Beyond Corporate Pride and Mainstream LGBT politics: Queering our Struggles (Web Version)

By antifanicosia
The text that was written on the occassion of the screening of the documentary “Beyond Gay: The Politics of Pride”, co-organized by antifa λευkoşa, Dayanişma and Syspirosi Atakton can be found here.

Όταν κάποια άτομα εν πιο άξια να προστατευτούν ή να υπάρχουν που άλλα στην κυπριακή κοινωνία…

By Syspirosi Atakton

Μαθητικό σκίτσο για την Έλενα, από τον τοίχο του Βασίλη Καφαντάρη

Τες τελευταίες μέρες εγίναμε μάρτυρες μιας υπόθεσης που είδε τα φώτα της δημοσιότητας πολλά αργά. Μιαν υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης ενός κοριτσιού, σήμερα 29 ετών, που τον ιερωμένο ανάδοχο γονιό της, το οποίο πριν που λλίες μέρες επέθανε κάτω που άγνωστα αίτια. Ξέρουμε καλά ότι τέθκοιες περιπτώσεις υπάρχουν, αλλά τζείνο που λείπει που την δημόσια σφαίρα εν η συζήτηση που αφορά στο πώς το σώμα ενός κοριτσιού ή μιας νεαρής γυναίκας μπαίνει σε μια διαλεκτική όπου στο τέλος της ιστορίας αμφισβητείται η αξία της ίδιας της της ύπαρξης. Είναι, λοιπόν, κάποια άτομα πιο άξια να προστατευτούν ή ακόμα τζαι να υπάρχουν που άλλα στην κυπριακή κοινωνία;

Μια πτυχή τούτης της υπόθεσης αφορά τον ρόλο τζαι τη στάση της ηγεσίας της εκκλησίας, που βέβαια έν προκαλούν έκπληξη. Η εκκλησιαστική ηγεσία, όπως εσυνέβηκε τζαι σε άλλες περιπτώσεις παιδοφιλίας από ιερωμένους που είδαν την δημοσιότητα στο παρελθόν στην Κύπρο -αλλά τζαι όπως είδαμε να συμβαίνει τζαι σε άλλες χώρες (π.χ με την καθολική εκκλησία)-, επιχείρησε, τούτα ούλλα τα χρόνια που την «απασχόλησε» η υπόθεση αλλά τζαι τωρά, να διατηρήσει την τάξη πραγμάτων, για να συνεχίζει ο ιερέας ναν ο φορέας της αλήθκειας, ακόμα τζαι όταν τούτος λειτουργεί εις βάρος της ψυχικής τζαι σωματικής υπόστασης των παιδιών. Τότε, η Ιερά Σύνοδος αθώωσε τον ιερέα -θύτη τζαι επανέφερε τον στα ιερατικά του καθήκοντα. Μάλιστα, όπως παρακολουθούμε στο βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, ο θύτης ιερωμένος, αμέσως μετά την αποφυλάκισή του, απευθύνθηκε στην θεία εξουσία για να τον στηρίξει τζαι ένας που τους επί γης αντιπροσώπους της επαρείχεν του δημόσια στήριξη. Σήμερα, όταν ανακινήθηκε το θέμα μετά τον θάνατο της Έλενας, παρακολουθούμε την αλληλοεπίρριψη ευθυνών μεταξύ αρχιεπισκόπου και μητροπολίτη Ταμασού συνεχίζοντας στην ουσία την προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών τους.

Μια άλλη πτυχή, τζαι τζείνη που μας αφορά παραπάνω, εν η τοπική κοινότητα τζαι τα σεξιστικά αντανακλαστικά της. Αφορμολοημένη που αντιλήψεις περί ηθικής τζαι γυναικείας σεξουαλικότητας, μέρος της τοπικής κοινότητας καταδικάζει την κακοποιημένη γυναίκα τζαι μετά τον θάνατο της, αρνούμενη ακόμα τζαι την δικαστική καταδίκη. Στην ρητορική που βλέπει την δημοσιότητα η τοπική στήριξη στον ιερωμένο αναφέρεται σε ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά της νεαρής γυναίκας, για να στηρίξει το στήσιμο μιας υπόθεσης ότι τάχα η όλη δικαστική διαδικασία ήταν μια σκευωρία τζαι ότι ένα δεκάχρονο κορίτσι τζαι αργότερα μια νεαρή γυναίκα, που υποβλήθηκε σε επίπονες δικαστικές διαδικασίες, είσσιεν ως κίνητρο τον διασυρμό ενός «άγιου» ανθρώπου. Μια ρητορική που εν αρκετά κοινή σε τέθκοιες περιπτώσεις που την πλευρά του θύτη, πλην όμως βρίσκει στήριξη στο εύφορο έδαφος του εγκληματικού μισογυνισμού της κοινότητας, απόρροια τζαι της πατριαρχίας που χαρακτηρίζει ευρύτερα την κυπριακή κοινωνία. Η σεξουαλικότητα της νεαρής κοπέλας χρησιμοποιείται όι μόνο ως δικαιολογία για τον εξευτελισμό της, αλλά τζαι σαν μια ένδειξη ότι, επειδή εν λερωμένη, εν μια ζωή που έν αξίζει σημασίας ίσως ακόμα τζαι ύπαρξης γενικότερα. Η μικρή κοινωνία ενός χωρκού της Κύπρου ξερνά εγκληματικό σεξισμό που δημιουργεί τες προϋποθέσεις όι μόνο της συγκεκριμένης κακοποίησης, αλλά τζαι άλλων μεταγενέστερων κακοποιήσεων τζαι θυματοποίησης.

Ταυτόχρονα, τζείνο που πρέπει να μας απασχολήσει πιο πολλά που την εκκλησσιά, εν η εγκληματική στάση του κράτους τζαι των θεσμών του. Το αίμα της νεαρής κοπέλας έλουσε τζαι τα σιέρκα του κράτους. Αν τζαι έξερε, ταυτιζόμενο με την εκκλησία τζαι την κοινότητα, υποκινούμενο που την πατριαρχία τζαι τον μισογυνισμό τζαι εγκλωβισμένο μέσα στην αδιέξοδη εξάρτηση του που την εκκλησσιά, αμέλησε την προστασία της τζαι εκαθόρισε με την αδιάφορη αδράνεια του τες προϋποθέσεις για τον θάνατο της. Το κράτος τζαι οι υπηρεσίες του, που ετοποθετήσαν τούτην την κοπέλα όταν ήταν παιδί σε ανάδοχη οικογένεια λόγω ακατάλληλων συνθηκών στην βιολογική της οικογένεια, αντιμετωπίσαν την σαν μιας άλλης κατηγορίας άνθρωπο. Εάν ένα παιδί 10 χρονών που κακοποιήθηκε αγνοείται με τούντον τρόπο που τες υπηρεσίες ευημερίας, αντιλαμβανόμαστε (όπως πολύ πιθανό τζαι η ίδια η κοπέλα) ότι για το κράτος η ζωή της εν λιόττερο αξιοβίωτη. Στην συνέχεια, όταν ήταν πλέον ενήλικας τζαι αποφάσισε να προχωρήσει σε καταγγελία, όσο τζαι να κατάφερε να στοιχειοθετήσει την ποινική υπόθεση, ένα μεγάλο μέρος της κοινότητας εστράφηκε εναντίον της, θυματοποιώντας την ξανά.Τότε οι υπηρεσίες του κράτους ήταν πάλε απούσες για να την προστατέψουν τζαι να την στηρίξουν, όπως τζαι πιο μετά, όταν πλέον είσσιεν περάσει που πολλές διαδικασίες ανακρίσεων τζαι επανεξετάσεων στο δικαστήριο για να καταδικαστεί ο θύτης, τζαι η εκκλησία αθώωσεν τον τζαι τζείνος επέστρεψε στα ιερά του καθήκοντα.

Η κοινωνία μας έννεν μόνο μια βαθκιά πατριαρχική κοινωνία, αλλά ταυτόχρονα μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η σχέση εξουσίας εκκλησίας τζαι κράτους πάνω στις ζωές μας. Τούτη η σχέση εκφράστηκε στη ζωή της Έλενας σαν ένας επαναλαμβανόμενος βιασμός. Χρειάζεται να δοθούν αγώνες για να ανατραπεί τούτη η καταπιεστική για μας συνθήκη. Χρειάζεται να δοθούν αγώνες για να διεκδικήσουμε τζαι να κερδίσουμε χώρο, για να ακούεται ο λόγος τζαι η φωνή των γυναικών που βιώνουν βία. Έν ανεχούμαστε μια κοινωνία τζαι ένα κράτος που υπερασπίζεται τους βιαστές, την πατριαρχία, τον μισογυνισμό τζαι εγκληματεί εις βάρος των γυναικών, λες τζαι τα σώματα, οι ζωές τζαι οι φωνές τους μετρούν λλιόττερο. Οι ευθύνες ούλλων εν εγκληματικές. Έν θέλουμε άλλα τέθκοια περιστατικά ξανά. Κανεί πκιον.

Συσπείρωση Ατάκτων, 31/3/2018

Cypriot Consciousness

By Syspirosi Atakton

Note: The translation of the text was done in the framework of the documentary TONGUE –
(https://www.facebook.com/tonguefilm/?fb_…LnadcjU02Q)

Cypriot Consciousness

By Costis Achniotis
Within The Walls, Issue 35, September 1988

This text is my lecture for the event that our magazine has organized at Famagusta Gate. At the same event Mehmet Yiaşin spoke about the “Turkish Cypriot identity in literature”. We will publish Yiasin’s presentation in the next issue in which there will be a feature on Turkish Cypriots. We will also answer to some articles published in the newspapers about our event there.
____________________________________________________________________________

Firstly, I clarify that I understand the definition of collective consciousness (and its contents) not as stable and unchangeable and of course I do not give it the dimension of a natural order. Collective consciousness just as any social concept is changeable and follows the shifting needs of of a society.

This changeability of course is not at all mechanic. The superstructure can drastically act on social evolution. For example the appearance of industries shapes the totality of workers that are possible to become carriers of labor consciousness. Labor consciousness is potentially common for all nations and can determine the totality of the workers of the world. Of course, this understanding is macroscopic. Other factors (individual consciousness) act and shape opposing subtotalities.

For the purpose of this text, I call Cypriot Consciousness, the consciousness of the Cypriot Independence. Therefore, its carrier is anyone who understands Cyprus and its people as an independent entity and strives as a consequence for the protection of the corresponding state institution, the Independent Cypriot State.

Of course the understanding of Cypriot Independence is basically a subject that has not been studied neither historically nor sociologically, nor politically, and this stands for both communities. And it is entirely natural as since the 50’s the consciousness for Enosis (Union with Greece[1]) and for taksim (separation[2]) were entirely dominant. Regardless of the acceptance of this so-called Independence in 1960, the governing teams of both communities were (or were acting like) for Enosis or for taksim. Therefore only this version of history was projected with its corresponding ideological response. It is indicative how misguiding history is in Greek-Cypriot schools.

So it is not easy to realise that CPC (Communist Party of Cyprus) took an anti-union stand. I will quote an excerpt:
“…CPC sees as its duty to protest by any means, firstly against local English government which due to its indifference contributes in the intensification of intercommunal hate between the citizens of Cyprus and secondly against the fraudulent leaders of this place which spoke and will speak in the name of the Cypriot people. DOWN WITH ENOSIS – LONG LIVE THE INDEPENDENCE OF CYPRUS – LONG LIVE THE PROLETARIATS OF THE WORLD (Neos Kosmos, 25.4.1925)

We see that the understanding for Independence was already in combination with the effort to escape bicommunal conflicts.

Of course there is no doubt that since then, up until the categorical acceptance of “Enosis and only Enosis” by AKEL after about 25 years of inaptitude, the folk sentiment of the Greek-Cypriot community was all the more oriented toward Greece. The Turkish-Cypriot minority seems to have lagged behind in terms of following the developments and eventually takes a position after EOKA’s struggle. When AKEL leaned toward Enosis, the Trotskyist Party of Cyprus (which was a small communist organisation) criticized them harshly, as they saw independence as a self-government of the oppressed classes, without mentioning the Turkish-Cypriot community.
I quote an excerpt:

“COMRADES,
May this year’s 1st of May find us on the frontlines of the struggle for the handing down of power to our people, for SELF-GOVERNMENT. The traitorous abandonment of the position for Self-government on the part of the stalinist leadership and the adoption of the position for Enosis should make us come to our senses. We ourselves must stop the poisoning by Enosis. We must make the ill-fated leaders of our laborer’s organisations get on the right track of serving workers’ benefits. If they deny, we should set them aside and keep moving forward in a new polemic, with class-awareness and decisive leadership for the struggle for the handing down of power to the workers and farmers. Enosis can provide us neither better working conditions nor better wages, nor can it ensure our social emancipation. It will merely exchange our chains. Nothing more, nothing less.

WORKERS, FARMERS, OPPRESSED,
Move forward in the struggle for our emancipation. The struggle for our economic and political demands. The battle for the improvement of our working conditions and Social Security. For the creation of more jobs for the unemployed. For unemployment benefits. For the organisation and class awareness of all of the oppressed. For SELF-GOVERNMENT. For a Government of Workers – Farmers, that feels for the worker and protects the farmer. For the complete national and social liberation.”

In this text there is no mention of Turkish-Cypriots. But in the municipal elections the idea of proportionate representation of Turkish-Cypriots is projected from the candidates of this party and at the same time the request for Enosis is condemned in exchange for the request for Self-Government. The request for Enosis is considered a request which is entirely bourgeois (Ergatis, 15 May 1949).

The organisation of Trotskyists broke up and got dismantled soon after. One of the reasons is that a fraction of the members becomes for Enosis as one can witness through the conversational essays in it’s later editions.

We can see that briefly before the 50s, the Greek-Cypriot left tends to ambiguously want independence without always condemning Enosis and combines this demand with an intense worker’s politics (it is not by chance that the last labour struggles happened back then) and an understanding of danger that is included in a possible intercommunal conflict (and certainly other reasons such as geopolitical ones).

I do not know whether you, like myself, see that history actively justified the dears of the leftists of the era.

Whereas the Greek-Cypriot community votes for “Enosis and only Enosis” as one in 1950, and for the entire decade it leaves no space for anything else, I suppose that hidden within the bourgeois class exist thoughts for independence, because of course it cannot be by chance that Makarios gave that infamous interview in 1957 or that the national council of the time takes part, even in disagreement, in the negotiations in Zurich and London.

In making a report of the 50s, we can in summary say that the entire revolutionary force of the Cypriot people, Turkish Cypriot and Greek Cypriot, was wasted on marginalising the conscious participation of the working class, in order for an intercommunal conflict to be built and for neither self-government nor Enosis but for dependence to be given.

This is why Cypriot Consciousness is always a newborn consciousness. It has never overcome the stage of infancy. In consequence, its face is marked by the sorrow of profound old-age and the main sentiment that it can feel is the uncertain pain of existence. Cypriot Consciousness exists trampled under the feet of its adversaries who are caught in an infinite hand-to-hand battle. From the point of view of where it exists, on the ground, it sees them as enormous giants. Regardless of the constant trampling, the Cypriot Consciousness is saved by the fact that none of the giants is entirely dominant. Otherwise the Cypriot Consciousness would be lost.

The Cypriot Consciousness thinks itself weak. That’s why it plays possum, waiting for better days.

The Cypriot Consciousness is weak and humble. It knows it and doesn’t go to battle. It settles for cackling at the weakness of its far stronger adversaries who are nonetheless also too weak to impose their own order of things. In its ears the voices echo like empty words and fanfare.

Cypriot Consciousness has the arrogance of the marginals.

 

[1]. The dominant Greek Cypriot Discourse which called for union with Greece.

[2].  The dominant Greek Cypriot Discourse which called for complete separation of the two communities.

Institutional racism, hate crimes and gender based violence denounced by the Somali refugee women in Cyprus

By Doros Polykarpou

An outcry has been raised in social media since yesterday following the publication of an amateur video, which records part of the abuse faced by a refugee woman from Somalia in a local office of the Social Welfare Services.[1]

The complainant had arrived in Cyprus as an unaccompanied minor and awaits, for the last one and a half year, the examination of her application for international protection. Her rent has not been paid by the Social Welfare Services since November 2018 and the owner, as a result, has been threatening to evict her, while in February 2019 she was only provided with 150 euros in coupons which could be redeemed with products from specific shops, without being given the allowance of 70 euros for the rest of her expenses (electricity, water and personal expenses), while in March she has not been paid anything.

The woman had reached a dead end since she had fallen ill and, raddled as she was, she visited the Social Welfare Services office last Wednesday in an attempt to request a meeting with the social welfare officer who handles her case and ask for assistance in this deadlock that the Social Welfare Services had created in the first place.

The social welfare officer at the reception not only had denied her request to see the officer who handles her case but she threw her identity card on the floor and asked her to leave. When the woman complained, the welfare officer at the reception called the security guard who approached her and grabbed her by the throat in order to remove her.

The woman was in a lot of pain, considering the already burdened situation of her throat, and felt as if she was choking having as a result to throw her wallet towards the security guard. The security guard then attacked her again by hitting her, and violently threw her out of the building.

On her way home, she realised that her lips and mouth were bleeding so she decided to file a report to the police. She visited Larnaca’s Central Police Station, where a woman police officer, after she began to tell her what had happened, told her that it was her fault for the incident since she had thrown the wallet, and that the country is poor and has no money and she didn’t understand why they come to Cyprus. She further told her that the fact that he attacked her was reasonable because he is attacked on a daily basis and has the right to defend himself, and did not allow her to file her complaint.

The next day her whole body hurt and she went to the Emergency Department where she was examined by a doctor who wrote a subscription for her for certain medication to buy at the pharmacy, which she could not however afford as she had no money. Eventually her medication was bought today by KISA.

Following an investigation by KISA it follows that the security guard in question was previously at the Social Welfare Services in Nicosia where he had exercised violence against Somali refugee women in the past, a fact of which the Social Welfare Services are fully aware.

We should highlight that in a meeting we had at KISA’s Migrant and Refugee Centre on Saturday the 9th with the women from Somalia, they reported that they systematically face institutional racism, gender violence and humiliating treatment because of their colour, their religion and the legal status of their residence, in pretty much all aspects of their lives.

They also consider that the specific violent incident at the offices of the Social Welfare Services, as well as the recent incident of institutional racism noted in the alleged “rape” of the five-month old infant – which also concerned a family from Somalia – are the tip of the iceberg.

KISA condemns all the above and calls on the competent authorities to investigate fully both the violence against the woman exercised by the security guard and the tolerance/complicity of the Social Welfare Services as well as the refusal of the Police to accept her complaint.

KISA further calls upon the state, to not only ratify international human rights conventions, such as the Istanbul Convention on preventing and combating violence against women, but also to effectively implement them. Since July 2017, when the Convention was ratified, its implementation has been prevented due to failure to take the necessary legislative and other tools.

KISA stands in solidarity and calls on all relevant organisations in the civil society to support its activities and the mobilizing actions that are being scheduled for the next few days by the women from Somalia.


[1] https://youtu.be/2z5fnw1kIes

Εκκολαπτήριο ακροδεξιών μοναχικών μακελάρηδων το ΕΑΚ

By Doros Polykarpou

Στις 12 Μαρτίου το Ε.Α.Κ (Εθνικιστικό Απελευθερωτικό Κίνημα) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει ότι “Φιλοτουρκικές οργανώσεις επιχείρησαν να πυρπολήσουν τα Γραφεία του Κινήματός» αποδίδοντας μάλιστα την ευθύνη στην “ξενοκίνητη οργάνωση ΚΙΣΑ, του γνωστού πατέρα των λαθρομεταναστών, Δώρου Πολυκάρπου…».

Η ΚΙΣΑ, όπως πολύ καλά γνωρίζει το ΕΑΚ, είναι οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία ασπάζεται και στηρίζει το έργο της στις πανανθρώπινες αξίες μεταξύ των οποίων και την καταπολέμηση της βίας.

Το ΕΑΚ, πιστό στις παρακαταθήκες των προγόνων του της ΕΟΚΑ Β, με την ανακοίνωση του με ψέματα και συνθήματα προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από την παράνομη και αντισυνταγματική δράση και στόχους του

Αντί λοιπόν να κατηγορεί και να δυσφημίζει  οργανώσεις και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων ας μας εξηγήσει με ποιόν τρόπο σέβεται  

  • το άρθρο 185 του συντάγματος της Κύπρου το οποίο καθορίζει ότι «1. Το έδαφος της Δημοκρατίας είναι ενιαίον και αδιαίρετον» και ότι «η καθολική ή μερική ένωσις της Κύπρου μεθ’ οιουδήποτε άλλου κράτους ή η χωριστική ανεξαρτησία αποκλείονται» όταν επιδιώκει την «ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα».
  • την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όταν απειλεί όσους διαφωνούν με τον ένοπλο αγώνα και την ένωση με «τσεκούρι και φωτιά», δηλαδή με βία και φυσική εξόντωση,  
  • τον περί της Καταπολέμησης Ορισμένων Μορφών και Εκδηλώσεων Ρατσισμού και Ξενοφοβίας Νόμο του 2011 όταν αυτοαποκαλείται «αντιτουρκική συμμαχία»
  • την ειρηνική συμβίωση και αλληλοσεβασμό των δύο κοινοτήτων όταν θεωρεί ότι η λύση του κυπριακού δεν μπορεί να επέλθει μέσα από ειρηνικές συνομιλίες αλλά μόνο με τη βία, τη χρήση όπλων και τον πόλεμο?

Η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι το ΕΑΚ, πέραν από την παραβίαση του συντάγματος και των νόμων της χώρας, απειλεί ουσιαστικά με δηλητηρίαση την κοινωνία και υπόθαλψη του ρατσισμού και της τρομοκρατίας.

Η πρόσφατη τραγωδία με τις επιθέσεις και τις δολοφονίες αμάχων  σε τζαμιά στη Νέα Ζηλανδία  έχουν καταστήσει πλέον σαφές ότι οι αξίες που το ΕΑΚ ενστερνίζεται και θέλει να εμφυσήσει στη νεολαία μας είναι στην ουσία οι ίδιες που όπλισαν το χέρι του νεοναζιστή μακελάρη στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας αλλά και άλλων μοναχικών μακελάρηδων που προηγήθηκαν της τραγωδίας αυτής.

Η ΚΙΣΑ πιστεύει ακράδαντα ότι το ΕΑΚ, όπως ήδη έχει αποδείξει με διάφορες επιθέσεις που διοργάνωσε μέχρι σήμερα, συνιστά εκκολαπτήριο βίας, ρατσισμού και τρομοκρατίας και ως εκ τούτου καλεί την πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της προτού να είναι αργά.     

Διοικητικό Συμβούλιο

«ΕΚΛΕΙΣΑΝ» ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ!

By reclaim-the-sea

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΑΚΤΩΝ & ΚΙΝΗΣΗ SAVE AKAMAS / SAVE CYPRUS

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

«ΕΚΛΕΙΣΑΝ» ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΤΙΖΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟΤΟΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΦΩΚΙΑΣ

ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΠΗΛΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΕΓΕΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ ΑΚΑΜΑ!

 

Μέλη της Πρωτοβουλίας για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών και της Κίνησης Save Akamas / Save Cyprus προέβησαν σήμερα σε μία άμεση και δυναμική δράση, κατά την οποία «έκλεισαν» συμβολικά την είσοδο του Τμήματος Περιβάλλοντος στην Λευκωσία. Η παρέμβαση αυτή αναδεικνύει την λανθασμένη και εκπρόθεσμη απόφαση του Τμήματος Περιβάλλοντος, η οποία συνεχίζει να επιτρέπει τη δόμηση εντός της παράκτιας ζώνης και σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τη θάλασσα, πάνω ακριβώς από το βιότοπο της Μεσογειακής Φώκιας (Monachus monachus) στις Θαλασσινές Σπηλιές του Δήμου Πέγειας.

Η Μεσογειακή Φώκια αποτελεί το πιο απειλούμενο είδος θαλάσσιου θηλαστικού στην Κύπρο, την Μεσόγειο και την Ευρώπη. Ο παγκόσμιος πληθυσμός ανέρχεται περίπου σε 350-450 ενήλικα άτομα και διακρίνεται σε 3-4 υποπληθυσμούς στην Ανατολική Μεσόγειο (Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο), στο Κάβο Μπλάνκο (Μαυριτανία), στο Αρχιπέλαγος Μαδέρα (Πορτογαλία) και στη Δυτική Μεσόγειο (Μαρόκο και Αλγερία). Ο συνολικός πληθυσμός σε ολόκληρη την Κύπρο ανέρχεται περίπου σε 10-15 ενήλικα και νεαρά άτομα. Σύμφωνα με τον Κόκκινο Κατάλογο των Απειλούμενων Ειδών της Διεθνούς Ένωσης για την Διατήρηση της Φύσης, η Μεσογειακή Φώκια χαρακτηρίζεται ως κινδυνεύον είδος σε παγκόσμιο επίπεδο. Παράλληλα, χαρακτηρίζεται ως είδος προτεραιότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σύμφωνα με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.

Η επιτόπια διαμαρτυρία της Πρωτοβουλίας για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών και της Κίνησης Save Akamas / Save Cyprus διοργανώθηκε μία μόλις ημέρα μετά τη δημοσίευση από το Τμήμα Περιβάλλοντος της Έκθεσης Δέουσας Εκτίμησης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον (Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης) για την περιοχή Θαλασσινές Σπηλιές του Δήμου Πέγειας. Η έκθεση δημοσιεύτηκε την Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019, με βάση το άρθρο 16 των περί Προστασίας και Διαχείρισης της Φύσης και της Άγριας Ζωής Νόμων του 2003 μέχρι 2015, που εναρμονίζει τη νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφοι 3 και 4, της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. Η μελέτη εκπονήθηκε στο πλαίσιο της απόφασης που λήφθηκε στη σύσκεψη των Υπουργών Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και Εσωτερικών στις 22/3/2018, για τις αναπτύξεις που αδειοδοτήθηκαν μεταξύ Μαρτίου 2017 και Μαρτίου 2018 στις Θαλασσινές Σπηλιές του Δήμου Πέγειας, εντός και πλησίον (εφάπτονται) των περιοχών του Δικτύου Natura 2000 Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (CY4000010) και Ζώνη Ειδικής Προστασίας (CY4000023) Χερσόνησος Ακάμα. Η μελέτη εκπονήθηκε και η έκθεση δημοσιεύτηκε μετά την έκδοση 4 περιβαλλοντικών εγκρίσεων από το Τμήμα Περιβάλλοντος, καθώς και τη χορήγηση 7 πολεοδομικών αδειών από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως για αναπτύξεις που χωροθετούνται στην περιοχή Θαλασσινές Σπηλιές του Δήμου Πέγειας, εντός της παράκτιας ζώνης και σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τη θάλασσα.

Υπενθυμίζεται ότι μεταξύ Μαρτίου 2017 και Μαρτίου 2018, το Τμήμα Περιβάλλοντος εξέδωσε 3 περιβαλλοντικές εγκρίσεις, οι οποίες αφορούν 5 αιτήσεις χορήγησης πολεοδομικών αδειών που υποβλήθηκαν από 3 ιδιωτικές εταιρείες ανάπτυξης γης και χωροθετούνται σε δύο υποπεριοχές των Θαλασσινών Σπηλιών του Δήμου Πέγειας. Οι 2 από τις 3 περιβαλλοντικές εγκρίσεις αφορούν 53 παραθεριστικές κατοικίες με κολυμβητική δεξαμενή έκαστη, 3 βιολογικούς σταθμούς επεξεργασίας λυμάτων και ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων, 8 ορόφων και 168 κλινών, που χωροθετούνται μεταξύ των τοποθεσιών Καφίζης και Μανίκης, σε απόσταση περίπου 60 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή. Η άλλη μία από τις 3 περιβαλλοντικές εγκρίσεις αφορά 6 παραθεριστικές κατοικίες με κολυμβητική δεξαμενή έκαστη και ένα βιολογικό σταθμό επεξεργασίας λυμάτων, που χωροθετούνται μεταξύ των τοποθεσιών Κανταρκαστοί και Σπήλιος της Φώκαινας, σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή.

Επιπλέον, τον Μάρτιο 2019, το Τμήμα Περιβάλλοντος εξέδωσε μία νέα περιβαλλοντική έγκριση, η οποία αφορά 2 αιτήσεις χορήγησης πολεοδομικών αδειών που υποβλήθηκαν από μία ιδιωτική εταιρεία ανάπτυξης γης και χωροθετούνται σε μία υποπεριοχή των Θαλασσινών Σπηλιών του Δήμου Πέγειας. Η περιβαλλοντική έγκριση αφορά την ανέγερση 27 κατοικιών με κολυμβητική δεξαμενή έκαστη, κτίριο υποδοχής, εσωτερικό ιδιωτικό οδικό δίκτυο και τριτοβάθμιο σταθμό επεξεργασίας υγρών αποβλήτων στις τοποθεσίες Μανίκης και Ασπρόβικλα, σε απόσταση περίπου 60 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή.

Σε αντίθεση με τα πιο πάνω, το άρθρο 8 (Προστασία και αειφόρος χρήση των παράκτιων ζωνών) του Έβδομου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου, προνοεί όπως τα Μεσογειακά κράτη καθορίζουν παράκτια ζώνη πλάτους τουλάχιστον 100 μέτρων από την υψηλότερη χειμερινή ίσαλη γραμμή, στην οποία δεν επιτρέπεται η δόμηση. Επιπρόσθετα, τα άρθρα 10 (Ειδικά παράκτια οικοσυστήματα) και 11 (Παράκτια τοπία) του Έβδομου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου, προνοούν όπως τα Μεσογειακά κράτη θεσπίζουν ακόμη αυστηρότερα μέτρα για την προστασία θαλάσσιων ενδιαιτημάτων, που φιλοξενούν σπάνια και απειλούμενα είδη άγριας ζωής με υψηλή αξία διατήρησης, και αξιόλογων παράκτιων τοπίων και γεωμορφωμάτων, όπως βραχώδεις ακτογραμμές και θαλασσινές σπηλιές.

Επισημαίνεται ότι το Έβδομο Πρωτόκολλο της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου υπογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 4/12/2008, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 4/2/2009, επικυρώθηκε στις 13/9/2010 και τέθηκε σε ισχύ στις 24/3/2011. Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην επικαιροποιημένη «Επισκόπηση της Εφαρμογής της Περιβαλλοντικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο», η οποία δημοσιεύτηκε την προηγούμενη Παρασκευή, 4 Απριλίου 2019, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει υπογράψει και επικυρώσει το Πρωτόκολλο. Όπως σημειώνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να προβεί στην εντατικοποίηση των προσπαθειών τήρησης των διεθνών υποχρεώσεων της, μέσω της εναρμόνισης της ισχύουσας νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο με τις διατάξεις του Έβδομου Πρωτόκολλου της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου.

Η Πρωτοβουλία για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών και η Κίνηση Save Akamas / Save Cyprus καλούν τον Υπουργό Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και τον Υπουργό Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας να προβούν στην άμεση ετοιμασία και κατάθεση νομοσχεδίου στη Βουλή των Αντιπροσώπων, το οποίο να καταργεί τον απαρχαιωμένο Νόμο περί της Προστασίας της Παραλίας (ΚΕΦ.59) του 1934 έως 2011 και να εναρμονίζει τη νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Έβδομο Πρωτόκολλο της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου. Τέλος, καλούν τον Υπουργό Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και τον Υπουργό Εσωτερικών να προβούν στην ετοιμασία και έκδοση σχετικού Διατάγματος για τον καθορισμό παράκτιας ζώνης πλάτους τουλάχιστον 100 μέτρων στην οποία θα απαγορεύεται η δόμηση, καθώς και στη θέσπιση επιπρόσθετων μέτρων προστασίας των ειδικών οικοσυστημάτων και των αξιόλογων τοπίων που βρίσκονται εντός της παράκτιας ζώνης του νησιού.

Demonstration against unemployment, exploitative & abusive work conditions of Refugees

By Doros Polykarpou

Asylum seekers from different Ethnic groups gathered at Solomou square at 10.00 am on Tuesday 16th April. They were demonstrating about the lack of employment opportunities exploitation and abusive work conditions and also to raise awareness and encourage the Cypriot government to increase employment opportunities and to ensure that no asylum seeker is exploited at their employment.

First, they went to the district Labour Office (LO).  A Delegation of asylum seekers met with a representative of the LO and informed him about the difficulties in relations to the employment / labour market in Cyprus. They also complained about the behaviour of the staff of the Labour office and the facts that asylum seekers are not offered jobs by the public labour offices and for this reason they need to pay private corrupted agents most of the time to find them a job. They submitted a written resolution which you can find attached. The representative of the LO who said that they will try and make the employment contract waiting shorter as they complained that it takes a very long time to get their employment contracts approved by the Labour office, sometimes up to 4 months and as a result employers cannot wait that long and their end up losing their jobs.

They then went to the Ministry of Labour, Welfare and Social insurance. A delegation met with the permanent secretary of the ministry and their Issues were presented at the Labour office, he told them they are aware of the problem with the access to only few occupations and that the ministry is in a debate with the parliament in order to include more occupations, or open up more job opportunities for Asylum seekers. (they also submitted a written resolution.  He promised to read/examine and respond. The ministry asked the Asylum Seekers to give him the contacts of the representative group for feedback and promised to be in touch.

They then met with representatives of the European Union House, a Representative of the european parliament and the European Commission, they informed him about the difficulties with the examination of their applications for Asylum he informed them that they will work together with the asylum service in order to improve the fairness and the length of the examination of the Asylum applications and can expect changes in June.

The last stop was the Ministry of Interior. They saw two representatives of the Ministry and specific requests were made, they are waiting very long 3/5 years. They informed the demonstrators that there will be faster examinations by increasing the capacity of the asylum service and there will be more Lawyers to help them and this should be implemented by June.

For more information you can contact Mr Kester Ikechukwu (96186311)

    The Community of Asylum Seekers in Cyprus

    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ

    By antifanicosia
    Οι δολοφονίες έννεν ούτε μεμονωμένο περιστατικό, ούτε απλά οι πράξεις ενός ψυχοπαθούς serial killer. Πίσω που τον δολοφόνο εν το κράτος. Που παρανομοποιεί τες μετανάστριες εργάτριες, οδηγώντας τες στη μαύρη εργασία ή στην απέλαση. Που την ίδια ώρα που πουλά χρυσά διαβατήρια στους ξένους εκατομμυριούχους, εν παραχωρεί καθεστώς μόνιμης παραμονής στες μετανάστριες που εργάζονται τζαι […]

    Seminar on hate speech in the public discourse and the Media in Cyprus

    By Doros Polykarpou

    31.05. and 01.06. at the Goethe Institute in Nicosia

    ECRI ανησυχεί για την αδράνεια του Γραφείου της Επιτρόπου Διοίκησης για την προστασία των ευάλωτων ομάδων

    By Doros Polykarpou

    H Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI) στην έκθεση της για την υλοποίηση των συστάσεων της προς την Κύπρο, η οποία δημοσιεύθηκε στις 6 Ιουνίου 2019, εκφράζει  τις «σοβαρές ανησυχίες» της για την αδράνεια του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τη μη λήψη δράσεων για στήριξη των ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας.

    Η Επίτροπος Διοίκησης, ακολουθώντας την πεπατημένη  απέρριψε τα συμπεράσματα της Επιτροπής ως  λανθασμένα και αβάσιμα, παραπέμποντας σε εκθέσεις της αναφορικά γενικά με παραβιάσεις ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.  Αντίθετα, η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι οι διαπιστώσεις της Επιτροπής αντικατοπτρίζουν την τραγική πορεία που έχει ακολουθήσει το Γραφείο της Επιτρόπου Διοίκησης τα τελευταία χρόνια, η οποία προφανώς συνειδητά αρνείται να ασκήσει τις αρμοδιότητες και εξουσίες της ειδικότερα ως αρχή κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων και οι οποίες αποτελούν υποχρέωση που απορρέει από το ενωσιακό δίκαιο και ειδικότερα τις Οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ,  αλλά και άλλες αρμοδιότητες που της έχουν αποδοθεί είτε βάσει νόμων είτε με αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου.  

    Η ΚΙΣΑ μαζί με άλλες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών είχαν εκφράσει από την αρχή έντονες ανησυχίες για την επιλογή της κας Στυλιανού-Λοττίδου, τόσο ως προς την γνωσιολογική και τεχνοκρατική της επάρκεια στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διακρίσεων, όσο και τις πολιτικές σκοπιμότητες του διορισμού της από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενδεχομένως λόγω στενής οικογενειακής σχέσης με σημαντικό παράγοντα των ΜΜΕ.

    Παρόλα αυτά, μετά το διορισμό της η ΚΙΣΑ συνέχισε να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για συνεργασία και συνέχιση του σημαντικού έργου που επέδειξε μέχρι τότε ο θεσμός αυτός για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών.

    Συνεχίσαμε να υποβάλλουμε καταγγελίες στο γραφείο της για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων  δικαιωμάτων και διακρίσεις εναντίον ευάλωτων ομάδων. Δυστυχώς, η ανταπόκριση της Επιτρόπου ήταν άκρως απογοητευτική αφού επικαλούμενη διάφορα προσχήματα όπως «την εξάντληση των περιθωρίων παρέμβασης» παρέλειψε συστηματικά να διερευνήσει και να παρέμβει.

    Επίσης, επιδιώξαμε την συνέχιση της συνεργασίας που είχαμε αναπτύξει μέχρι τότε με τις προκάτοχους της στο τομέα της υλοποίησης Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, την οποία μας αρνήθηκε παρά το γεγονός ότι με βάση τις Αρχές του Παρισιού, που αποτελούν το πλαίσιο αρχών που διέπουν τη λειτουργία του θεσμού αυτού αλλά και του νόμου που τον διέπει, το γραφείο της έχει υποχρέωση για στήριξη και συνεργασία με τις ΜΚΟ.

    Περαιτέρω, η ΚΙΣΑ προσκάλεσε την Επίτροπο σε  τρεις δημόσιες εκδηλώσεις και συνέδρια,  για την ένταξη,  το ρατσισμό και τις διακρίσεις και μια πρόσφατη για την αντιμετώπιση της ρητορικής μίσους. Και στις τρείς περιπτώσεις αρνήθηκε όχι μόνο να λάβει μέρος αλλά και να υποδείξει εκπρόσωπο της από το προσωπικό του Γραφείου της. Από την άλλη, η ίδια στις λίγες εκδηλώσεις και συναντήσεις που διοργάνωσε το Γραφείο της όχι μόνο δεν έδωσε την ευκαιρία στην ΚΙΣΑ για ενεργό συμμετοχή αλλά δεν την  κάλεσε καν να παρευρεθεί.

    Ταυτόχρονα, το Γραφείο της Επιτρόπου αντιμετωπίζει σήμερα σοβαρά προβλήματα στη  λειτουργία του, λόγω των αντιλήψεων και των προσεγγίσεων της Επιτρόπου για τις εξουσίες και αρμοδιότητες που της αναθέτει η νομοθεσία, καθώς και για το ρόλο και τη λειτουργία των ανεξάρτητων αρχών που της έχουν ανατεθεί.

    Συγκεντρώνοντας όλες τις εξουσίες και διαδικασίες στο πρόσωπο της, κατέστησε το θεσμό ακόμα πιο προσωποπαγή και κατάργησε την αυτονομία και αυτενέργεια των ανεξάρτητων αρχών που υπάγονται στο Γραφείο της, όπως την αρχή του ρατσισμού και των διακρίσεων, οδηγώντας τις σε αδράνεια και αναποτελεσματικότητα. Το ίδιο φαίνεται να έχει συμβεί και σε σχέση με το προσωπικό του Γραφείου, με αξιόλογα και έμπειρα στελέχη να έχουν παραγκωνιστεί και απομονωθεί.

    Τραγικότερη ίσως πτυχή αποτελεί επίσης η παρεμβατική και λογοκριτική στάση της προς τα ΜΜΕ, ιδιαίτερα  σε περιπτώσεις δημοσίευσης επικριτικών απόψεων για την ανεπάρκεια και την περιορισμένη βούληση για επιτέλεση του σημαντικού ρόλου που της έχει ανατεθεί από την πολιτεία, πιέζοντας ακόμη και για την απόσυρση άρθρων επικριτικών για την ίδια και το Γραφείο της.  

    Καταληκτικά,  η ΚΙΣΑ  θέλει να τονίσει ότι τα συμπεράσματα της ECRI, είναι σημαντικό να μελετηθούν σοβαρά, πρώτα απ’ όλα από την ίδια την Επίτροπο και να αξιολογηθούν ορθά, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η ανάπτυξη των κατάλληλων μέτρων και δράσεων για την ορθολογιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν εντοπιστεί. Παράλληλα, θα πρέπει να τύχουν σοβαρής αξιολόγησης από την πολιτεία αλλά και δημόσιου διαλόγου, με τη συμμετοχή και της κοινωνίας των πολιτών με σκοπό τη λήψη μέτρων για την αποκατάσταση της επάρκειας και αποτελεσματικότητας του θεσμού.

    Τέλος, η ΚΙΣΑ, με αφορμή τις εισηγήσεις της ECRI,  καλεί τις αρμόδιες αρχές όπως προχωρήσουν άμεσα στη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την ετοιμασία του σχεδίου ένταξης μεταναστριών/ών και προσφύγων που έχουν εξαγγείλει σε στενή συνεργασία με τους αρμόδιους οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών, τις σχετικές μη κυβερνητικές οργανώσεις και οργανώσεις μεταναστών και προσφύγων.

    Διοικητικό Συμβούλιο

    Open Day “We Art One” – Lab 31 project

    By Doros Polykarpou

    Wednesday, 28.08.2019 (17:00 – 21:00), at Europe Square in Larnaca

    The youth who have participated in the workshop “We Art One”, the professionals who worked with them and KISA are inviting you to a festive event for the presentation of the workshop actions and the participating children’s experiences. The workshop was conducted in the framework of the transnational European project LAB 31 which focused on the right to play.

    The event includes the following:

    1. Audiovisual material from the workshops
    2. Thematic stands for information and a chat by and with the participating youth
    3. Music-dance act by the workshop youth

    Mr Andreas Vyras, Mayor of Larnaca, will address the event, while Ms Leda Koursoumba, Commissioner for the Rights of the Child, will also participate and talk about children’s right to play and its role in the integration process and equal participation in society.

    The event is open to the public and there will be traditional food and drinks.

    ( Detailed programme of the Open Day)

    The aim of the workshop “We Art One” was through play to encourage youth from different life paths – migrants, refugees, unaccompanied children as well as from the local society, to get to know each other, to exchange ideas and learn from each other, to express their views and expectations creatively, through visual arts and play. The workshop also aimed to help them to reflect on our society and the different life chances given to different people.

    The possibility of using leisure time creatively and pleasantly is one of the most attractive and hopeful parameters   for feeling free and wholly. From children’s play, which is the recreation area par excellence for children, to the various forms of play through which adults relate to the world, men and women can feel themselves and enjoy their leisure time. Nicosia, 26.08.2019      

    Ακροδεξιός διευθυντής λυκείου έδιωξε μαθήτρια από το σχολείο γιατί φορούσε μαντήλα

    By Doros Polykarpou

    Η ΚΙΣΑ – Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό καταδικάζει και καταγγέλλει το ρατσιστικό περιστατικό αποπομπής μαθήτριας με προσφυγική βιογραφία  από το Διευθυντή του Λυκείου Αποστόλου Βαρνάβα  επειδή φορούσε την παραδοσιακή μαντήλα, καθώς και τη ρητορική μίσους του Διευθυντή με τις αναφορές του περί «καλογραιών και Ταλιμπάν».

    Εκτός από τις παραβιάσεις της νομοθεσίας για το ρατσισμό και τη ρητορική μίσους, ο εν λόγω Διευθυντής αντιβαίνει επίσης και τους κανονισμούς του Υπουργείου Παιδείας που, σύμφωνα με το Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης , δεν αναφέρονται στο συγκεκριμένο ενδυματολογικό είδος. Πιο κρίσιμης σημασίας όμως είναι το γεγονός ότι οι ρατσιστικές αυτές αντιλήψεις και πρακτικές διαδραματίζονται στο σχολικό χώρο και διαμορφώνουν το χαρακτήρα και ολόκληρο το είναι της ιδιαίτερα ευάλωτης ομάδας των παιδιών και εφήβων.

    Η ΚΙΣΑ επισημαίνει ότι το ρατσιστικό αυτό περιστατικό δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος ο Υπουργός Παιδείας, σύντομα μετά το διορισμό του το 2108, επέλεξε όχι μόνο να επισκεφθεί το νεοναζιστικό ΕΛΑΜ αλλά και να δηλώσει ότι το Υπουργείο του και ο ίδιος «συμμερίζονται τις αξίες και αρχές του ΕΛΑΜ». Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μια ουσιαστική έξαρση εθνικισμού, μισαλλοδοξίας και σωβινισμού στο εκπαιδευτικό σύστημα, τα οποία θέτουν υπό αμφισβήτηση τον προσανατολισμό και το περιεχόμενο της Παιδείας που προσφέρεται στη νεολαία της Κύπρου.   

    Οι δυσάρεστες αυτές εξελίσσεις στο χώρο της παιδείας δεν είναι ανεξάρτητες από τη στροφή που έχει παρατηρηθεί τόσο από την κυβέρνηση όσο  και το κυβερνών κόμμα μετά την αποτυχία των συνομιλιών για το κυπριακό. Η στροφή αποτυπώθηκε έντονα και σε τοποθετήσεις και θέσεις  από δημόσια πρόσωπα και πολιτικούς, περιλαμβανόμενων στελεχών και υποψηφίων Ευρωβουλευτών του κυβερνώντος κόμματος αλλά και του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας  στις πρόσφατες Ευρωεκλογές.

    Ο συγκεκριμένος διευθυντής απασχόλησε κατ’ επανάληψη στο παρελθόν τις/τους μαθήτριες/τές και το ίδιο το Υπουργείο με τις ακροδεξιές και αυταρχικές του απόψεις όπως και τα εθνικιστικά παραληρήματά του. Για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι η ατιμωρησία οδηγεί στην ασυδοσία και αποθράσυνση.

    Η ΚΙΣΑ συγχαίρει τις μαθήτριες/τές  για την αποφασιστική και άμεση ανταπόκρισή τους καθώς και για την αλληλεγγύη προς τη συμμαθήτρια τους.

    Η ΚΙΣΑ καλεί το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει στην άμεση ολοκλήρωση της διαδικασίας διερεύνησης και την παραδειγματική τιμωρία του εν λόγω εκπαιδευτικού, καθώς και λήψη μέτρων ουσιαστικής στήριξης και ολοκληρωμένης ένταξης των παιδιών με προσφυγικό και μεταναστευτικό υπόβαθρο στο σχολικό περιβάλλον.

    Η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι η δήλωση του εν λόγω εκπαιδευτικού ότι «δεν θέλουμε Ταλιμπάν» για να αιτιολογήσει την πιο πάνω απόφαση του,  αποτελεί απαγορευμένη από το νόμο ρητορική αφού υποθάλπει σε μίσος τόσο προς τη συγκεκριμένη μαθήτρια όσο και προς όλες τις γυναίκες μουσουλμάνες που φορούν μαντήλα αλλά και την ταυτοποίησή τους με την τρομοκρατία των Ταλιμπάν.

    Για το σκοπό αυτό, η ΚΙΣΑ καλεί τις διωκτικές αρχές και το Γενικό Εισαγγελέα, σε πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή των σχετικών νομοθεσιών που ποινικοποιούν το ρατσισμό και τη ρητορική μίσους, να διερευνήσουν  τη διάπραξη αυτών των αδικημάτων και την προσαγωγή του εκπαιδευτικού στη δικαιοσύνη, για χάρη των παιδιών και των εφήβων μας, για χάρη μιας εκπαίδευσης που δεν θα διαχωρίζει τις/τους μαθήτριες/τές στη βάση της θρησκείας, της εθνικότητας ή όποιας άλλης διαφορετικότητας.

    Διοικητικό Συμβούλιο

    06.08.2019

    March on the occasion of the International Migrants Day – Sunday, 15.12.2019

    By Doros Polykarpou

    18th of December was proclaimed by the General Assembly of the United Nations as International Migrants Day in December 2000 (A/RES/55/93), the same day in 1990 that the Assembly adopted the International Convention for the Rights of All Migrant Workers and (A/RES/45/158).

    In response to the multiple challenges and problems they face, the migrant and refugee communities in Cyprus along with civil society organisations are commemorating this important day by organising a protest on Sunday, 15 December 2019, in Nicosia.

    The government’s efforts to blame migrants for the serious problems the Cypriot society is faced with, the march intends to respond with determination and to claim migrants’ equal access to the labour market, social insurance benefits and health care.

    Against the intensifying and ever increasing incidents of gender-based violence, the march will demand that drastic measures be taken for effectively combating gender-based and domestic violence against women in general and migrant and refugee women in particular.

    To the new policies of the government for linking migration to terrorism and the new practices for militarising citizens’ everyday life, and through fear and stigmatising migrants as a threat to our safety and identity, the march will express its clear opposition to the policies instigating and fostering racism and will demand measures for upgrading the rundown areas and improving the quality of life of all the inhabitants of these areas.

    With the march, the organisers call on everyone, migrants and refugees, civil society organisations, activists and society at large to join the march en mass in order to declare our support and solidarity and dynamically demand equal rights for all.

    The march will start at 11.00 in the morning from the Markou Drakou junction / Paphos Gate, wherefrom it will proceed to the Ministry of Labour, Welfare and Social Insurance and then on to the Ministry of Interior. It will end at the Tripoli Park by Solomou Square, where a cultural event will take place, with music, dancing and food from various countries.

    For the declaration with the demands of the march click here.

    Nicosia, 13.12.2019

    Όταν η δημοσιογραφία μετατρέπεται σε εργαλείο υποκίνησης σε μίσος και βία τότε κινδυνεύει η ίδια η δημοκρατία!

    By Doros Polykarpou

    Γραπτή δήλωση Δώρου Πολυκάρπου, εκτελεστικού Διευθυντή ΚΙΣΑ

    Η προσφυγοποίηση μεγάλου αριθμού ανθρώπων είναι ένα λυπηρό παγκόσμιο φαινόμενο το οποίο αφορά ολόκληρη την ανθρωπότητα, την Ε.Ε. και ασφαλώς την Κύπρο με τις ιδιάζουσες συνθήκες της και γεωγραφική της θέση. Για την διαχείρισή του χρειάζεται η συνεργασία όλων, τόσο σε εθνικό όσο και υπερεθνικό, διακρατικό επίπεδο με σεβασμό πάντοτε των διεθνών υποχρεώσεων για παροχή προστασίας και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ανθρώπων που οδηγούνται στην προσφυγιά και την αναζήτηση μιας  ασφαλούς χώρας για τους ίδιους και τις οικογένειες τους.

    Παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί και στατιστικές, οι αριθμοί αποτελούν σημαντική παράμετρο. Οι αριθμοί νέων αιτήσεων ασύλου την τελευταία δεκαετία στην Κύπρο σε σχέση με το σύνολο των νέων αιτήσεων σε ολόκληρη την ΕΕ έχει ως ακολούθως:

    2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
    E.E. 259,630 309,040 335,290 431,095 626,960 1,322,845 1,260,910 712,235 647,165
    2,875 1,770 1,635 1,255 1,745 2,265 2,940 4,600 7,765
    CY% 1,10% 0,55% 0,48% 0,29% 0,27% 0,17% 0,23% 0,64% 1.19%

    Η πολιτική της κυβέρνησης

    Ενώ από το 2010 μέχρι 2016 οι νέες αιτήσεις ασύλου στην Ε.Ε. παρουσίαζαν  συνεχή αύξηση,  στην Κύπρο ο αριθμός των αιτήσεων ήταν σε πτωτική τάση τόσο σε απόλυτους αριθμούς  όσο και ποσοστιαία. Από το 2017  και μετά η πορεία αυτή αντιστρέφεται με γοργούς ρυθμούς με αποτέλεσμα οι νέες αιτήσεις ασύλου στην Κύπρο να έχουν εκτοξευθεί σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ε.Ε. που μειώνονται.

    Η αλλαγή αυτή οφείλεται κατά την άποψη μου σε δύο βασικούς παράγοντες για τους οποίους ως ΚΙΣΑ είχαμε προειδοποιήσει κατ’ επανάληψη την κυβέρνηση:

    1. Η συμφωνία Ε.Ε. –  Τουρκίας από τη μια και τα μέτρα σε Ελλάδα και Βαλκάνια από την άλλη είχαν κλείσει τους διαδρόμους στους πρόσφυγες για την κεντρική Ευρώπη, και
    2. Σημαντική αύξηση φοιτητών σε ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα τόσο στις ελεγχόμενες όσο και στις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές  που «καταλήγουν» στο σύστημα ασύλου. Υπάρχει ένα ανάλογο όμως σε μικρότερο βαθμό φαινόμενο με άτομα που έρχονται νόμιμα με σκοπό την απασχόληση και στη συνέχεια για δικαιολογημένους ή μη λόγους, υποβάλλουν αίτηση ασύλου.

    Μέχρι το 2017, η κυβέρνηση στην ουσία βρισκόταν σε κατάσταση αδράνειας και εφησυχασμού με τη  μείωση των αιτήσεων και δεν έπραξε κάτι ουσιαστικό (π.χ. κατάργηση της αναθεωρητικής αρχής προσφύγων ώστε να μειωθεί κατά 2-3 κατ΄ελάχιστον χρόνια ο χρόνος εξέτασης των αιτήσεων).

    Από το 2017 μέχρι σήμερα, αντί να επικεντρωθεί στους πιο πάνω παράγοντες που θα οδηγούσαν σε ουσιαστική διαφοροποίηση της κατάστασης, η κυβέρνηση έχει περιπλέξει το προσφυγικό με θέματα εθνικής ασφάλειας, τρομοκρατίας, πολιτιστικής και θρησκευτικής ταυτότητας, δημογραφικής απειλής, απασχόλησης, πράσινης γραμμής, υποβάθμισης αστικών περιοχών, εγκληματικότητας, με το κυπριακό,  την εισβολή και την κατοχή. Αυτή η πολιτική οδήγησε από τη μια στην αναγωγή του προσφυγικού περίπου ως τον καθοριστικό παράγοντα για το μέλλον, την ευημερία και την ασφάλεια αυτού του τόπου και από την άλλη το έχει καταστήσει τόσο περίπλοκο που φαντάζει ως δαιδαλώδες και αδύνατο να τύχει διαχείρισης .

    Αντί λοιπόν να επικεντρωθεί στην προώθηση συγκεκριμένων μέτρων, η κυβέρνηση με το αφήγημα της γύρω από το προσφυγικό συνέβαλε στην υπόθαλψη ρητορικής μίσους, ρατσισμού και εθνικισμού στην κυπριακή κοινωνία με αποτέλεσμα να ρίχνει λάδι στο μύλο των ακροδεξιών και νεοναζιστικών κύκλων και ταυτόχρονα ενισχύει την μισαλλοδοξία και εθνικισμό που υπάρχει στην κοινωνία μας και αποτελεί σημαντική τροχοπέδη στην προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού και επανένωσης της Κύπρου.  

    Η στάση των Μέσων Ενημέρωσης   

    Το αφήγημα της κυβέρνησης θα ανέμενε κάποιος/οια ότι θα τίθετο κάτω από το μικροσκόπιο και την κριτική στάση των ΜΜΕ. Στην πραγματικότητα όμως η συντριπτική πλειοψηφία των Μέσων όχι μόνο δεν αμφισβητεί αλλά υιοθεί πλήρως το αφήγημα της κυβέρνησης.

    «…οργανωμένο κύκλωμα της Τουρκίας με σκοπό τη δημογραφική υπερχείλιση των ελεύθερων περιοχών…» Σημερινή (05.12.2019),  «…τουρκικό σχεδιασμό για μουσουλμανοποίηση της Κύπρου» (Σημερινή 05.11.2019),

    « έντονο πρόβλημα όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση και την εγκληματικότητα, η οποία προκύπτει από το συγκεκριμένο θέμα … θέλουμε να εμπεδώσουμε το αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες … είδαμε πρωτόγνωρα πράγματα για την Κυπριακή Δημοκρατία…¨ (Καθημερινή, 09.12.2019),

    «Φόβοι ότι μεταξύ των μεταναστών που φθάνουν είναι και τζιχαντιστές … Η Κύπρος δεν μπορεί να αντέξει άλλο τις ροές … υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί στην Κύπρο η μουσουλμανική μειονότητα… εδώ, υπάρχει εποικισμός στις ελεύθερες περιοχές». (Reporter, 18.01.2019).  

    «Βαθαίνει η συνεργασία  Αστυνομίας και Στρατού: Κοινές περιπολίες στην εντός των τειχών  … για αντιμετώπιση…εγκληματικότητας, τρομοκρατίας και παράνομης μετανάστευσης (Σημερινή, 05.12.2019),

    Στις 27.01.2020 ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Αλήθεια» σε πρωτοσέλιδο άρθρο με τίτλο «ΤΡΙΤΟΣ ΑΤΤΙΛΑΣ!» (Αλήθεια,  27.01.20220)  χαρακτήρισε «… την συνεχή άφιξη μεταναστών … τρίτο αττίλα».

    Η Τουρκία, σύμφωνα με αυτή την άκρως μισαλλόδοξη αντίληψη, εισβάλλει για τρίτη φορά μέσω των προσφύγων επιδιώκοντας, σε συνέχεια της 2ης εισβολής (επέμβαση στην αποκλειστική οικονομική ζώνη και την 1η εισβολή που ολοκληρώθηκε το 1974 να υλοποιήσει τον αιώνιο στόχο της που είναι η κατάληψη και ισλαμοποίηση ολόκληρης της Κύπρου.

    Οι εξαθλιωμένοι και κατατρεγμένοι λοιπόν πρόσφυγες, τα ασυνόδευτα παιδιά, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που φτάνουν στην Κύπρο με την ελπίδα να τους αναγνωριστεί  προστασία ή που έχουν φτάσει πριν από χρόνια στη Κύπρο και ζουν ανάμεσα μας, αρκετοί έχουν γίνει εν τω μεταξύ πολίτες αυτής της χώρας,  θεωρούνται ως τακτικοί στρατιώτες της Τουρκίας, μιας χώρας για την οποία η συντριπτική πλειοψηφία διαπαιδαγωγήθηκε να τη βλέπει ως τον  αιώνιο εχθρό και με την οποία σήμερα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση. 

    Πνευματική τρομοκρατία κατά της κριτικής άποψης και φωνής της ΚΙΣΑ

    Η ΚΙΣΑ ως ανεξάρτητη Μη Κυβερνητική Οργάνωση με έντονη παρουσία και πλούσια πείρα και γνώση  στα θέματα ασύλου και μετανάστευσης αποτελεί συχνά το βασικό αντίλογο και κριτική άποψη στις πολιτικές και μέτρα της εκάστοτε κυβέρνησης σε αυτούς τους τομείς. 

    Φαίνεται ότι η κριτική άποψη, η συμβολή της ΚΙΣΑ για  σωστή  και ολοκληρωμένη ενημέρωση της κοινωνίας δεν ενοχλεί μόνο την εκτελεστική εξουσία αλλά και όλους εκείνους τους δημοσιογράφους και ΜΜΕ που νομίζουν ότι ο ρόλος τους εξαντλείται στο να επικροτούν και να διαδίδουν τις θέσεις και πολιτικές της κυβέρνησης.

    Στις 06.02.2020 η εφημερίδα Σημερινή σε άρθρο της με τίτλο «10 χρόνια διακίνησης του ίδιου αφηγήματος…» ξεκίνησε μίαν ανοίκεια επίθεση εναντίον μου για την έντονη κριτική που άσκησα κατά της κυβερνητικής πολιτικής σε δηλώσεις μου που δημοσιεύτηκαν στις 03.02.2020 στην εφημερίδα Χαραυγή κάτω από τον τίτλο   «Αντιπροσφυγικές εξαγγελίες με πολλά ερωτηματικά» . Χωρίς τεκμηρίωση και χωρίς επικοινωνία μαζί μου άφηνε αιχμές για ευτελείς λόγους για τους οποίους αρνούμαι να δεχτώ τη «σχέση των προσφύγων με την τρομοκρατία» και «την διοχέτευση τους από την Τουρκία με στόχο τον εξισλαμισμό και τη κατάληψη της χώρας».

    Λίγες μέρες αργότερα, στις 11.02.2020, το ίδιο συγκρότημα πήρε από τον προσωπικό λογαριασμό μου σε Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης το σχόλιο με το οποίο κατάγγελλα ως φασισμό την ταύτιση των προσφύγων με τον «Αττίλα» από την εφημερίδα Αλήθεια και το παρουσίασε στο κοινό με ένα τρόπο που ισοδυναμούσε περίπου σε επικήρυξη μου.

    Σύμφωνα με το SigmaLive,  το σχόλιο μου ήταν προκλητικότατο  και προσβλητικό για τα θύματα της εισβολής του 1974,  γιατί  σύμφωνα με τους ίδιους καλωσόριζα  και δικαιολογούσα την εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή της Τουρκίας, ότι υιοθέτησα τις θέσεις της Τουρκίας στο κυπριακό, κλπ..

    Τα «σχόλια» που αναρτήθηκαν από τους χρήστες της σελίδας του συγκροτήματος είναι ενδεικτικά στο  πού αποσκοπούσαν οι συντάκτες του άρθρου:

    «Θάνατο», «Ντουφεκισμο για έσχατη προδοσία», «…ο κόσμος να τον λυντσάρει στην πλατεία»,   «…kathariste to leshi», «ένα ξενοπροσκηνημενο σκουλήκι …»  «τουτον έπρεπε τον κλείσουν σε ένα κελί … με βιαστές..», «…να πάνε να βιάσουν την μάνα και την αδερφή του και την κόρη του όπως τότε στην εισβολή οι φίλοι του…..»,  «perki piais KORONOIO RE xsimaroshille», «την επόμενη φορά που θα μπει μπροστά στο αυτοκίνητο μου θα τον τσιλλισω».

    Στις 12.02.2020 με νέο άρθρο/ ανάρτηση του το Sigmalive με κατηγορεί ότι παραμένω αμετανόητος για το «ξέπλυμα» Αττίλα» και δηλώνει ότι καταδικάζει μεν πλην όμως αρνείται να προβεί σε διαγραφή τους γιατί «πάγια πολιτική του Sigmalive είναι να μην επεμβαίνει ούτε να διαγράφει σχόλια στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.» Ο συντάκτης του άρθρου όπως και στα προηγούμενα άρθρα, θεωρεί προφανώς ότι γνωρίζει τα πάντα και δεν χρειάζεται να επικοινωνήσει, έστω για σκοπούς δεοντολογίας,  με το άτομο το οποίο εδώ και μέρες το κατηγορούν για «ξέπλυμα του Αττίλα». Πόση γνώση ή άγνοια έχει φαίνεται και από το γεγονός ότι δεν είναι καν ενήμερος ότι εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία δεν είμαι ούτε πρόεδρος ούτε προϊστάμενος της ΚΙΣΑ,  όπως με αποκαλεί στο άρθρο του.

    Αντίθετα με τα όσα ισχυρίζονται οι συντάκτες της Σημερινής/Sigmalive το σύντομο σχόλιο μου απευθυνόταν στον αρχισυντάκτη της εφημερίδας Αλήθειας στον οποίο έκφραζα την ελπίδα ότι η παρουσία των προσφύγων, τους οποίους ο ίδιος ρατσιστικά αποκαλούσε 3ο Αττίλα, θα συμβάλει στην καταπολέμηση ρατσιστικών αντιλήψεων και φυλετικών διακρίσεων  στην κοινωνία. Η αναφορά στο ενδεχόμενο η επέμβαση της Τουρκίας στην αποκλειστική οικονομική ζώνη, την οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει ως 2ον  Αττίλα, να  λειτουργήσει, ανεξάρτητα από τα όποια πιθανά αλλότρια κίνητρα της, ως μοχλός πίεσης για επίδειξη μεγαλύτερης πολιτικής βούλησης από πλευράς της κυβέρνησης για επίλυση του κυπριακού ήταν μια επίθεση κατά της εθνικιστικής ανάγνωσης των πραγματικοτήτων γύρω μας. Τέλος, τον καλούσα  με ένα «προκλητικό» τρόπο να αναλογιστεί τις ευθύνες που ο ίδιος και οι ομοϊδεάτες υποστηρικτές των ακροδεξιών πραξικοπηματιών είχαν για το πραξικόπημα και την εισβολή του 1974, η οποία όσο οξύμωρο και αντιφατικό  ακούγεται, πέραν από τη φρίκη και τον πόνο,  οδήγησε στην κατάρρευση του πραξικοπήματος και τον τερματισμό των βασανιστηρίων και προγραμματισμένων εκκαθαρίσεων αριστερών, Τουρκοκυπρίων, αντιστασιακών και άλλων δημοκρατών.

    Αυτοί και τα πνευματικά τους τέκνα που το 1974 συμμετείχαν ενεργά στην κατάλυση του  συντάγματος  της χώρας με τα όπλα και την εξαγγελία της «Ελληνικής Δημοκρατίας της Κύπρου», που έδωσε στη Τουρκία την ευκαιρία να εισβάλει στην Κύπρο, κατηγορούν αυτούς που τότε αντιστάθηκαν στις καταστροφικές και εγκληματικές τους πράξεις ότι «ξεπλένουν» την κατοχή και «υιοθετούν τουρκικές θέσεις».

    Είναι τουλάχιστον τραγελαφικό αυτοί που σήμερα πολεμούν με νύχια και με δόντια κατά της συμφωνημένης  βάσης επίλυσης του κυπριακού,  τη Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία και την πολιτική ισότητα, να κατηγορούν τους ακτιβιστές που εδώ και 45 χρόνια αγωνίζονται σε συνεργασία με Τουρκοκύπριους και Τούρκους ακτιβιστές και οργανώσεις να ανατρέψουν τα τετελεσμένα που δημιούργησαν και να επανενώσουν την Κύπρο και το λαό της ως «τουρκοπροσκυνημένους» και «απολογητές του αττίλα».

    Λευκωσία, 21.02.2020

    Day of Rage – Call to action on May 8th

    By Beyond Europe

    Support the call for strike against racism, for self-organization and a beautiful life for everyone by the germany-wide Day of Rage initiative!

    Dear friends, dear comrades,

    We migrant self-organisations call on our siblings to join us for a day of enragement and a general strike on 8 May 2020. We call on people with migration heritage, Jewish people, BIPoCs and all people in solidarity to strike with us.

    Why the 08 May? The date is considered the day of liberation. But while the war and the Nazi dictatorship came to an end, the Nazi ideology and its representatives lived on and so racism and anti-semitism have a long tradition in Germany. After the end of the Second World War, Germany was at most only symbolically denazified. Former members and functionaries of the NSDAP and SA held political offices here and in Europe after 1945 or ran successful businesses.

    Already in the 1950s, there were acts of racist violence. In 1979, Cuban contract workers Raúl García Paret and Delfin Guerra were killed in the GDR during resistance to racist violence. During this time, attacks on immigrants were poorly or not at all documented and so we do not know all the names of victims of racist violence. But the list of names of victims we know is long and apparently endless.

    On Thursday, February 19, 2020, nine people with migration heritage were shot dead by a racist in Hanau, five others were injured.
    Their names:
    Gökhan Gültekin
    Ferhat Unvar
    Mercedes Kierpacz
    Sedat Gürbüz
    Hamza Kurtović
    Kaloyan Velkov
    Vili Viorel Păun
    Fatih Saraçoğlu
    Said Nesar Hashemi

    To this day, politics watches as our siblings, friends and our anti-fascist comrades are killed, even in the custody of state institutions, therefore we cannot rely on them. They do not protect us and at the very least since the NSU we know that in Germany, in all likelihood, protection of perpetrators continues.

    We are not silent, we are not intimidated, we do not engage in racist discussions, we do not abandon the streets to Nazis. If Germany wants to continue to cosy up to Nazis, we will have no part in it!

    Inspired by the Ramazan Avcı initiative, we take our fury and grief to the streets on May 8th. Get organized and call for a strike with us.

    Day of Outrage, 08 May, Germany-wide

     

    Call from Migrantifa Berlin

    We cannot rely on the State – self-organize migrant protection and denazify all state apparatuses now!

    We join our brothers* and sisters* in a call for all people with migration experience and inheritance, all Jewish persons, Sinti and Romani persons, Black, Indigenous, and People of Color, and all those who feel solidarity with us, to come together and express our rage, our grief, our remembrance, and our resistance.

    May 8th is commemorated as “Tag der Befreiung” to celebrate our liberation from National Socialism – this year in Berlin it will be a legal public holiday for the very first time. Although the war and the national socialist dictatorship ended in Europe, the fascist, racist, and antisemitic ideology of National Socialism lives on. Not four years following the end of the Second World War, voices from the political and social spheres loudly demanded a stop to denazification. So it is not at all surprising that shortly after 1945 thousands of former members and officials of the NSDAP (National Socialist German Workers’ Party) took over leading positions in politics, the justice system, national security, and the economy.

    Seventy-five years after “liberation” we see a Germany where, once again, fascists and racists march on the streets and commit murder, where they insert right-wing ideology in parliaments, schools, and the police force under the guise of democracy and freedom of expression. Germany has once again become a leading player on the world stage, and it will ensure that its “interests” are enforced in order to secure its “prosperity” – no matter what the cost.

    The pogroms in Rostock-Lichtenhagen, the attempted murder in Mölln, the National Socialist Underground affair (NSU-Komplex), the murders of Oury Jalloh in Dessau, Burak Bektaş in Berlin, and, most recently, Arkan Hussein K. in Celle, the attacks in Halle and in Hanau, as well as the daily murders at the European borders – all these are just a few of the thousands manifestations of the fight between an imaginary “inside” and “outside.”

    It is not a poison that is responsible for this, but a State that fuels and legitimizes a racist and nationalist ideology by prioritizing national interests and by propagating a value system of “useful versus useless.” And at the same time, it is also the State that protects right-wing perpetrators with its bloody hands: relatives are blamed, files get shredded, deals are struck with dictators, and the right of asylum readily suspended. Evidently, racism and right-wing extermination ideology is not a matter of a few mentally unstable individuals. It is a structural problem within mainstream society, one that is inherent to the logic of the bourgeois State and its institutions.

    So we call out and say: Enough! We will not let ourselves be divided and we refuse to tolerate more racism, more fascism, and more murders in Germany! Let us take up the torch of our parents and grandparents and continue the struggle! Let us bring our voices together loudly and express our rage, our grief, and our resolve – whether on our balconies or on the street, from a place of anger or remembrance, for the right to come, to stay and to leave, online or offline. We will exercise our rights, we will make others uncomfortable, we will organize ourselves – beyond borders, for social justice, and in solidarity and remembrance for all those affected by right-wing and racist violence! There will be no final stroke!

    From Moria to Hanau, no forgiveness, no forgetting!
    #rassismustötet #lagerabschaffen

    In remembrance – #saytheirnames #hanauWarKeinEinzelfall

    How to protest:

    • Watch our rally at Hermannplatz online!
    • Join us on a virtual ride aboard the Anarche Protest Boat along the Spree!
    • Participate in our social media photo campaign!
    • Make your neighborhood more beautiful by joining our Kiezverschönerung campaign!
    • And light a candle in the evening for all victims of racist and antisemitic violence!

    All information regarding time, location, printing materials, etc. will be published on our website and on our social media channels!

    Αναχαιτίσεις και επαναπροωθήσεις προσφύγων: Εκτεθειμένη ηθικά, πολιτικά και νομικά η κυβέρνηση

    By Doros Polykarpou

    Μετά από τον δυναμιτισμό του δικοινοτικού διαλόγου, την στρατικοποίηση του ενεργειακού,  την εκτόξευση στα ύψη της διαφθοράς, τον αθέμιτο πλουτισμό συγγενών και φίλων έρχονται να προστεθούν και οι σοβαρές παραβιάσεις του προσφυγικού δικαίου και η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας. Παρά τις επαναλαμβανόμενες διακηρύξεις περί σεβασμού και προστασίας των «πραγματικών» προσφύγων, η κυβέρνηση δείχνει πλέον ανοικτά τις πραγματικές θέσεις και προθέσεις της.

    Δείγματα γραφής αποτελούν-

    1. η εισαγωγή νομικών εμποδίων τα οποία καθιστούν αδύνατη την πρόσβαση των προσφύγων σε δίκαιη διαδικασία εξέτασης της αίτησης τους
    2. την στέγαση των αιτητών ασύλου σε κλειστά στρατόπεδα τύπου Πουρνάρα όπου δεν διασφαλίζονται αξιοπρεπείς και ανθρώπινες συνθήκες
    3. Την υιοθέτηση πολιτικών παράνομης αναχαίτησης και επαναπροώθησης αιτητών ασύλου,

    Ενδεικτική είναι  η παράνομη επαναπροώθηση προσφύγων που έφτασαν στην Κύπρο από το Λίβανο πριν λίγες μέρες με πλοίο, αφού πρώτα οι αρχές τους απαγόρευσαν να προσεγγίσουν τη στεριά, τους  ανάγκασαν να επιβιβαστούν  σε άλλο ιδιωτικό πλοίο που ναυλώθηκε ειδικά από το κράτος και με συνοδεία της Αστυνομίας τους επέστρεψαν  πίσω στο Λίβανο, πριν τους επιτραπεί να υποβάλουν αιτήσεις ασύλου και, επομένως, πριν εξεταστεί το αίτημά τους για άσυλο. Αυτές οι ενέργειες συνιστούν ξεκάθαρα απαγορευμένη επαναπροώθηση. 

    Η δεύτερη περίπτωση αφορά στην επίσης παράνομη αποτροπή πλοιαρίου με πρόσφυγες στα χωρικά ύδατα της Κύπρου να προσεγγίσει τη στεριά στο οποίο βρίσκονται παιδιά που αντιμετώπισαν υποθερμία και άλλα θέματα υγείας. Οι αρχές,  το μόνο που έκαναν ήταν να μεταφέρουν τα παιδιά στο νοσοκομείο και στη συνέχεια να τα επιστρέψουν στο πλοίο στο οποίο επέβαιναν, εμποδίζοντας τους για ακόμα μια φορά την πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου. Η ενέργεια αυτή δεν συνιστά μόνο απαγορευμένη επαναπροώθηση αλλά και απάνθρωπη μεταχείριση ενώ παραβιάζει κατάφωρα και τα δικαιώματα των παιδιών.

    Η  ΚΙΣΑ επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τις διεθνείς και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της Κύπρου, το δικαίωμα ασύλου συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα και η με οποιοδήποτε τρόπο επαναπροώθηση προσώπων σε χώρα, όπου υπάρχει βάσιμος φόβος δίωξης λόγω ιθαγένειας, φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής,  θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή σοβαρός κίνδυνος βασανιστηρίων και απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης, πριν την εξέταση των αιτημάτων τους και σύμφωνα με δίκαιες, αμερόληπτες και αντικειμενικές διαδικασίες εξέτασης αιτήσεων ασύλου, συνιστά κατάφωρη παραβίαση αυτών των υποχρεώσεων.

    Περαιτέρω, η Κυπριακή Δημοκρατία σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας, το οποίο επικαλείται με τόση ευκολία όταν επιθυμεί να καταφερθεί εναντίον της Τουρκίας που το παραβιάζει, έχει υποχρέωση να  διασώζει ανθρώπους σε κίνδυνο στη θάλασσα και θετική υποχρέωση να συνδράμει στην ανεύρεση και διάσωσή τους.

    Η παρούσα κυβέρνηση  υιοθετεί πλέον  για τα καλά τις παράνομες πρακτικές άλλων κρατών μελών της Ε.Ε., όπως αυτές  του Σαλβίνι, ο οποίος τώρα δικάζεται για τις παρανομίες του, όπως  και των Ελλήνων, Ούγγρων και Πολωνών εταίρων τους και παραβιάζει πλέον ανοικτά και κατάφωρα βασικά και θεμελιώδη δικαιώματα προσφύγων.

    Καλούμε  –

    1. Την Κυβέρνηση να τερματίσει τις παράνομες αναχαιτήσεις και επαναπροωθήσεις αιτητών ασύλου
    2. Την Κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στον ελλιμενισμό των  πλοιαρίων  που βρίσκονται στα ανοιχτά της Κύπρου παραχωρώντας στους πρόσφυγες πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου και ανθρώπινες συνθήκες υποδοχής.
    3. Την Κυβέρνηση να υιοθετήσει πολιτικές αντιμετώπισης του ρατσισμού και τη δημιουργία συνθηκών που να διασφαλίζουν την ένταξη και ισότιμη συμμετοχή των προσφύγων στη κοινωνία
    4. Την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, άμεσα να ξεκινήσει διαδικασίες παράβασης εναντίον της Δημοκρατίας λόγω των επαναλαμβανόμενων παραβιάσεων του δικαιώματος στο άσυλο και παράνομων επαναπροωθήσεων προσφύγων τους τελευταίους έξι και πλέον μήνες, με πρόσχημα τον κορωνοϊό αλλά και τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των αιτητών ασύλου γενικότερα με παράνομες κρατήσεις και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. 

    Διοικητικό Συμβούλιο

    Η προσφυγή στο ΕΔΑΔ δεν είναι καταγγελία αλλά προάσπιση της Δημοκρατίας

    By Doros Polykarpou

    Η ΚΙΣΑ, στα πλαίσια της αποστολής της, ανταποκρίθηκε στο αίτημα συγγενών  προσφύγων που έφθασαν με πλοιάριο στη Κύπρο με σκοπό να ζητήσουν προστασία  και αντί αυτού υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν στις 8/9/2020 πίσω στο Λίβανο με πλοίο της ακτοφυλακής της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς να τους δοθεί πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου.  Η ΚΙΣΑ έπραξε το αυτονόητο και απολύτως αναγκαίο, ενημερώνοντάς τους για τα δικαιώματά τους βάσει του προσφυγικού δικαίου και του δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σημειώνεται ότι με την επιστροφή τους στο Λίβανο, οι αιτητές συνελήφθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση και ανέφεραν ότι φοβούνται την προώθησή τους στη Συρία.

    Ελλείψει σχετικών, κατάλληλων και αποτελεσματικών ένδικων μέσων σε εσωτερικό επίπεδο, τα οποία αποκλείστηκαν κατ’ απόλυτο τρόπο λόγω της άμεσης επαναπροώθησης του πλοιαρίου στο Λίβανο, οι πιο πάνω αιτούντες διεθνούς προστασίας αποφάσισαν και άσκησαν το δικαίωμά τους να προσφύγουν απευθείας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατά της επαναπροώθησής τους στο Λίβανο από όπου υφίσταται σοβαρότατος κίνδυνος, ειδικά για όσους είναι Σύριοι, να προωθηθούν στη Συρία και να θανατωθούν ή να υποβληθούν σε βασανιστήρια, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση ή/και τιμωρία.

    Η κυβέρνηση, στον ημερήσιο τύπο παραπονείται για το ως άνω διάβημα, ξεχνώντας ότι παρανόμως και προ πολλού έκλεισε κάθε κανάλι επικοινωνίας και διαβούλευσης στα θέματα μετανάστευσης και ασύλου με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) και την ΚΙΣΑ καθώς και ότι οι νομοθετικές διατάξεις του ενωσιακού και του εσωτερικού δικαίου σχετικά με την ανάγκη οι αιτούντες και οι πρόσφυγες να έχουν πρόσβαση στις ΜΚΟ και την ΚΙΣΑ και αντιστρόφως, έχουν καταστεί γράμμα κενό.

    Η αρχή της μη επαναπροώθησης (non–refoulement), περιλαμβανομένης της μη έμμεσης επαναπροώθησης, της προώθησης δηλαδή σε χώρα όπου διατρέχεται σοβαρός κίνδυνος να προωθήσει σε χώρα σοβαρού κινδύνου για τη ζωή τους και το δικαίωμά τους σε προστασία από βασανιστήρια, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση ή/και τιμωρία, συνιστά τον πυρήνα του προσφυγικού δικαίου και συνεπάγεται ορισμένες από τις σοβαρότερες υποχρεώσεις που υπέχουν τα κράτη βάσει του διεθνούς και του εσωτερικού δικαίου. Οι υποχρεώσεις αυτές σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με ελαφρότητα, να παραβιάζονται και να υποκαθίστανται από πιθανολογήσεις και ατεκμηρίωτες κινδυνολογίες από πλευράς των κρατών. Μπροστά στον σημαντικότερο κανόνα του δικαίου του ασύλου δεν χωρούν λαϊκίστικες δηλώσεις ως αυτές του Υπουργού Εσωτερικών της Δημοκρατίας όπως ότι «οι αντοχές μας βρίσκονται στα όρια τους» ή ότι πρόκειται περί «στοχευμένης προσπάθειας με διακινητές και κυκλώματα» οι οποίες προτάσσονται πλέον για συστηματικές επαναπροωθήσεις.

    Οι κυπριακές αρχές δεν προέβησαν σε καμία εξατομικευμένη εκτίμηση των προσφευγόντων στο ΕΔΔΑ, ως προς τις ανάγκες τους και τους λόγους για τους οποίους βρέθηκαν στις ακτές της Δημοκρατίας. Επίσης, δεν παρείχαν το παραμικρό περιθώριο πρόσβασης στη διαδικασία της διεθνούς προστασίας και δεν έλαβαν καμία εκ των νομικών προϋποθέσεων του προσφυγικού δικαίου υπόψη, οι οποίες δεν κάμπτονται από το γεγονός της ‘παράνομης εισόδου’.

    Τα γεγονότα αυτά παραβιάζουν πλείστες πτυχές του δικαίου του ασύλου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τη διεθνή Σύμβαση της Γενεύης αλλά και το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όλες πηγές δικαίου οι οποίες δεσμεύουν απόλυτα τη Δημοκρατία.

    Οι ως άνω παραβιάσεις όμως κάθε άλλο παρά μεμονωμένες είναι αφού όλες οι εξελίξεις δείχνουν μία συνεπή και συνεχώς αυξανόμενη τάση παραβίασης των αρχών του κράτους δικαίου, μέσα από καθημερινούς και συστηματικούς περιορισμούς και παραβιάσεις δικαιωμάτων των αιτούντων ασύλου και των προσφύγων, πολιτικές, νομοθετικές και συνταγματικές τροποποιήσεις, καθώς και κατάχρηση του μέτρου της κράτησής τους.

    Η προσφυγή στο ΕΔΔΑ μέσω της διαδικασίας του Rule 39 ανοίγει το δρόμο ώστε η κυβέρνηση να λογοδοτήσει επιτέλους ενώπιον του κατεξοχήν αρμόδιου για το δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων Δικαστηρίου της Ευρώπης, για πράξεις και πολιτικές οι οποίες παραβιάζουν το δίκαιο αυτό καθότι οι εν λόγω παραβιάσεις δεν μπορούν να συνεχίζονται επ’ αόριστο και να επιφέρουν καθημερινά μη αναστρέψιμες απώλειες σε ζωές και σε αναφαίρετα θεμελιώδη δικαιώματα εκατοντάδων ανθρώπων.

    Διοικητικό Συμβούλιο


    [i] https://kisa.org.cy/wp-content/uploads/2020/09/RLet-EDAD-CY-Pushbacks-09092020.pdf

    ΣΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑ: ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΑΓΟΡΑΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

    By siata

    Τον περασμένο Ιούλη, κατατέθηκε πρόταση νόμου για ποινικοποίηση της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών που την κοινοβουλευτική ομάδα του ΑΚΕΛ. Τούτη η πρόταση βασίζεται στο σκανδιναβικό μοντέλο (nordic model) τζιαι εν μέρος τούτου που ονομάζεται carceral feminism, της προσέγγισης, δηλαδή, που βλέπει την αυξημένη αστυνόμευση, επιτήρηση, διώξεις, φυλακίσεις τζιαι άλλες διαδικασίες του ποινικού συστήματος ως πρώτη γραμμή αντιμετώπισης της βίας εναντίον των γυναικών. Σε τούτο το πλαίσιο, επικρατεί η αντίληψη ότι η πορνεία ισοδυναμεί με βία κατά των γυναικών τζιαι, συνήθως, η οποιαδήποτε συμμετοχή στην βιομηχανία του σεξ ορίζεται με όρους σωματεμπορίας (trafficking) αντί εργασίας, αποτρέποντας οποιαδήποτε συζήτηση για εργασιακά δικαιώματα τζιαι προστασίες των σεξεργατριών. Ειρωνικά, ενώ υπερτονίζεται η κακοποίηση τζιαι εκμετάλλευση εκ μέρους μαστροπών τζιαι πελατών, στις δηλώσεις των υποστηρικτών της πρότασης εν ακούμε λέξη για άλλες μορφές έμφυλης βίας, που εννά νομιμοποιηθούν ακόμα περισσόττερο, αν περάσει το νομοσχέδιο,–που μπάτσους, ιδιοκτήτες, λειτουργούς της υπηρεσίας αλλοδαπών τζιαι μετανάστευσης τζιαι άλλους.

    Αφού περιγράψουμε εν συντομία το σκανδιναβικό μοντέλο, πάνω στο οποίο βασίζεται η πρόταση, τζιαι δούμε πώς πτυχές του βρίσκονται ήδη σε εφαρμογή, βάσει των υφιστάμενων νόμων, με αρνητικές συνέπειες για τες σεξεργάτριες, εν να προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τζιαι να δούμε με μια κριτική ματιά τες υποβόσκουσες υποθέσεις γυρώ που το σεξ, την εργασία τζιαι την μετανάστευση. Μέσα που τούτη την ανάλυση, φτάννουμε σε κάποια συμπεράσματα τζιαι προβλέψεις για περισσότερη βία, επισφάλεια τζιαι καταστολή των ατόμων που πουλούν υπηρεσίες σεξ, σε περίπτωση εφαρμογής του προτεινόμενου νομοσχεδίου. Τούντα συμπεράσματα, όμως, έννεν ούτε τζιαινούρκα ούτε μόνο δικά μας. Εν βασισμένα στες φωνές σεξεργατριών/ων που άλλες χώρες, όπου εφαρμόστηκαν ίδια τζιαι παρόμοια νομοσχέδια ποινικοποίησης των πελατών, τζιαι άλλοι νόμοι, που κάθε άλλο παρά προστασία, δικαιώματα τζιαι ενδυνάμωση έχουν να προσφέρουν.

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ

    Το σκανδιναβικό μοντέλο, στο οποίο βασίζεται η πρόταση για ποινικοποίηση αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών συγκεντρώνεται σε τέσσερις τομείς: τους αγοραστές, τα άτομα που πουλούν υπηρεσίες σεξ, υπηρεσίες «εξόδου» τζιαι τρίτα άτομα (π.χ. μαστροπούς ή διακινητές). Εστιάζει στην ποινικοποίηση των πελατών, πιστεύκοντας πως με τούτο τον τρόπο στέλνεται ένα ηχηρό μήνυμα στην κοινωνία –τζιαι κυρίως στους άνδρες–, ότι η αγορά υπηρεσιών σεξ εν κάτι κακό. Κατά συνέπεια, πιστεύκει ότι με τούντο τρόπο εννά μειωθεί η ζήτηση για τέθκοιες υπηρεσίες. Το άλλο, θεωρητικά δυνατό χαρτί του μοντέλου, που συνεισφέρει στην προβολή του ως πανάκεια για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σεξεργάτριες, εν τα διάφορα σχέδια τζιαι υπηρεσίες «εξόδου», που σκοπεύκουν να βοηθήσουν όσες θέλουν να βρουν στήριξη τζιαι να αλλάξουν επάγγελμα.

    Αντιλαμβανόμαστε γιατί πολλά που τούτα ακούουνται καλά, τουλάχιστον στα χαρτιά. Όπως εν να δούμε πάρακατω,όμως, στην εφαρμογή του, τίποτε έννεν τόσο καλόν όσον ακούεται. Εν υπάρχει τρόπος να μειωθεί η ζήτηση, χωρίς να αφήκει τα άτομα που πουλούν σεξ εκτεθειμένα σε συνθήκες επισφάλειας, επιτήρησης, καταστολής, με αρνητικό οικονομικό αντίκτυπο τζιαι μειωμένη διαπραγματευτική δύναμη με τους πελάτες τους. Επίσης, αν τζιαι οι υποστηρικτές του μοντέλου τείνουν να τονίζουν την ποινικοποίηση της ζήτησης (πελάτες) σε αντιδιαστολή με την αποποινικοποιημένη προσφορά (σεξεργάτριες), επί του πρακτέου, σε κάθε χώρα που εφαρμόζονται τέθκοια μοντέλα διατηρείται άμεσα ή έμμεσα ποινικοποίηση της σεξεργασίας, μέσα που την ποινικοποίηση της προώθησης των υπηρεσιών αλλά τζιαι πρακτικών που χρησιμοποιούν οι σεξεργάτριες για δική τους ασφάλεια, όπως το να νοικιάζουν μαζί κάποιο χώρο για να εργάζονται. Σε μια σύντομη αναζήτηση για την Κύπρο, εμφανίζονται διάφορα περιστατικά συλλήψεων δύο ή τριών γυναικών, με κατηγορίες για μαστροπεία τζιαι «αποζείν από κέρδη πορνείας». Σε άλλες περιπτώσεις στο εξωτερικό, συνοδοί που διαφημίζονται ως «duo», διαφημίζοντας δηλαδή την δυνατότητα για τρίο μαζί με τον πελάτη τζιαι μια άλλη σεξεργάτρια, κατηγορούνται για διατήρηση οίκου ανοχής. Ο φόβος των ιδιοκτητών σπιτιών τζιαι διαμερισμάτων να μεν διωχθούν νομικά ως τρίτα πρόσωπα που κερδοφορούν που κέρδη πορνείας, μαστροποί ή διατηρητές οίκου ανοχής, δυσκολέφκει την πρόσβαση σε ασφαλές εργασιακό περιβάλλον για πολλές σεξεργάτριες τζιαι διατηρεί ψηλά τον αριθμό των εξώσεων. Στην Αμερική, τα νομοσχέδια Fight Online Sex Trafficking Act (FOSTA) τζιαι Stop Enabling Sex Traffickers Act (SESTA), που περάσαν πριν θκυο χρόνια με στόχο να εμποδιστεί η σωματεμπορία μέσω διαδικτύου, κατέστησαν διάφορες διαδικτυακές πλατφόρμες υπεύθυνες για το τι κάμνουν οι χρήστες στις πλατφόρμες τους. Μέσα που τούντες πλατφόρμες, όμως, πέραν που κάποια περιστατικά, που έχουν όντως να κάμουν με καταναγκαστική πορνεία ή σωματεμπορία, οι σεξεργάτριες επροωθούσαν τις υπηρεσίες τους, αλλά τζιαι εμπορούσαν να φιλτράρουν τους πελάτες τους πριν προχωρήσουν σε φυσική συνάντηση. Αν τζιαι η Αμερική εν υιοθετά το σκανδιναβικό μοντέλο, αφού εν πιο κοντά σε ένα μοντέλο πλήρους ποινικοποίησης της σεξεργασίας, αναφέρουμε τούτο το παράδειγμα, για να τοποθετήσουμε την πρόταση για αλλαγή νόμου στην Κύπρο εντός μιας παγκόσμιας κλίμακας επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων στο σεξ, στο όνομα της προστασίας τους τζιαι της καταπολέμησης της σωματεμπορίας.

    Στην Κύπρο, είδαμε τούντο μοντέλο να παρουσιάζεται ως σωτήρια λύση στην αδυναμία της αστυνομίας να συλλάβει, να διώξει τζιαι να καταδικάσει μαστροπούς τζιαι διακινητές. Ήδη που δαμέ εν φανερή η σύνδεση μεταξύ πορνείας τζιαι σωματεμπορίας, που πηγάζει που συγκεκριμένες ιδεολογικές αντιλήψεις για το σεξ. Βλέπουμε σε διάφορες συζητήσεις μια προσπάθεια να αντλήσουν κοινωνική τζιαι ηθική νομιμοποίηση, μέσα που αναφορά στα θύματα σωματεμπορίας που η ΚΔ απέτυχε να προστατεύσει, τζιαι την ανυπαρξία καταδίκης οποιουδήποτε σωματέμπορα1. Για να εντάξουμε την πρόταση ποινικοποίησης αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών σε ένα σύντομο χρονικό των τελευταίων δέκα χρόνων, σημειώνουμε τα ακόλουθα:

    2009 – κατάργηση βίζας καλλιτέχνιδος
    2010 – καταδίκη ΚΔ που ΕΔΑΔ για υπόθεση Οξάνας
    2014 – ποινικοποίηση χρήσης υπηρεσιών θυμάτων σωματεμπορίας
    2020 – πρόταση για ποινικοποίηση αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών

    Όσον αφορά το προτεινόμενο «σχέδιο εξόδου», έννεν κακό που μόνο του να υπάρχει κάποιο πρόγραμμα για σεξ-εργάτριες που αυτόβουλα θέλουν να αλλάξουν τομέα εργασίας ή να υπάρχει πρόσβαση σε υπηρεσίες στήριξης με μια λογική μείωσης της βλάβης (harm reduction), που θα μπορούσε να συμπεριλαμβάνει μεταξύ άλλων διανομή προφυλακτικών, δωρεάν εξετάσεις για ΣΜΝ, σεμινάρια για ασφαλέστερη εργασία κ.ά. Το όνομα, όμως, εν που μόνο του προβληματικό τζιαι ιδεολογικά φορτισμένο, ενδεικτικό του πώς κάποιοι φαντάζονται την εργασία στην βιομηχανία του σεξ, ως ένα εφιάλτη,δηλαδή, που τον οποίο κάποια πρέπει να διαφύγει. Αν τζιαι δεν εδημοσιευτήκαν οι λεπτομέρειες της πρότασης, κάποια πράματα εν προβλέψιμα. Για να λειτουργήσει αποτελεσματικά ένα τέτοιο σχέδιο κοστίζει. Πολλά. Τούτο, γιατί ένα σημαντικό κομμάτι του εν μπορεί, παρά να εν η οικονομική υποστήριξη όσων σταματούν να δουλέφκουν ως σεξεργάτριες, ώσπου να βρουν μια δουλειά, μέσα που την οποία να μπορούν να διασφαλίζουν αρκετούς πόρους για να ζουν. Στην Σουηδία, όμως, που συχνά παρουσιάζεται ως το success story του μοντέλου, τα λεφτά που εχορηγηθήκαν στην αστυνομία, σε πολλαπλές περιπτώσεις, με στόχο την επιβολή του μοντέλου εν δυσανάλογα περισσότερα σε σχέση με όσα εχορηγήθηκαν σε διάφορα κέντρα που προσφέρουν κοινωνικές υπηρεσίες τζιαι στήριξη σε σεξεργάτριες2. Στην Κύπρο, ενώ θεσμοί, όπως η Πολυθεματική Συντονιστική Ομάδα κατά της εμπορίας προσώπων υπολειτουργούν, κοινωνικές υπηρεσίες τζιαι αστυνομία καθυστερούν ή αδυνατούν να προστατεύσουν τζιαι να περιθάλψουν αποτελεσματικά, αναγνωρισμένα θύματα σωματεμπορίας, τζιαι ενώ διανύουμε ακόμα μια περίοδο οικονομικής κρίσης, ακόμα τζιαι που την οπτική κάποιου που πιστέφκει στην δύναμη τζιαι τη θέληση του κράτους να προστατεύσει ευάλωτες ομάδες, εν παντελώς αφελές να περιμένουμε ότι ένα τέτοιο «σχέδιο εξόδου» εννα στηριχτεί αποτελεσματικά με τους οικονομικούς πόρους που χρειάζεται για να λειτουργήσει. Εκτός τζι αν στον νου τους έχουν πως τούτος θα εν, απλώς, ένας μηχανισμός, μέσα που τον οποίον εργάτριες στην βιομηχανία του σεξ ή στην καταναγκαστική πορνεία θα μπορούν να ενταχθούν σε κάποιον άλλο τομέα της οικονομίας, όπου υπάρχει ανάγκη για φτηνή εργασία.

    ΣΕΞ

    Ο ηθικός πανικός που δημιουργείται γύρω που το σεξ βοηθά να τεθεί ως επείγουσα προτεραιότητα η πάταξη του φαινομένου της σεξ-εργασίας, αφήνοντας στην άκρη οποιαδήποτε συζήτηση για εργασιακά δικαιώματα ή βελτίωση των συνθηκών τζιαι του βιοτικού επιπέδου όσων εργάζονται στην βιομηχανία του σεξ. Στον λόγο τους, οι SWERFS (Sex Exclusionary Radical Feminists)3 επικεντρώνονται γύρω που την βία που δέχονται οι εργαζόμενες στην βιομηχανία του σεξ, τζιαι επιλεκτικά αναπαράγουν τον λόγο επιζούσων γυναικών, που ήταν δέκτριες βίας εντός της βιομηχανίας, «επιβεβαιώνοντας» την γενικευμένη θέση τους ενάντια στην πορνεία, τζιαι υποστηρίζοντας ότι η τιμωρία των πελατών εν αναγκαία. Έτσι, οι “εξερχόμενες” που την βιομηχανία του σεξ γυναίκες γίνονται σύμβολο της πληγωμένης, τραυματισμένης θηλυκότητας, τζιαι η ποινικοποίηση των πελατών φαντάζει φεμινιστική δικαιοσύνη. Το σεξ τοποθετείται σε τούντες συζητήσεις ως κάτι εξιδανικευμένο που εν πουλιέται τζιαι πρέπει να περιορίζεται εντός ρομαντικών σχέσεων, με την συναισθηματική σύνδεση με το άλλο άτομο να δρα ρυθμιστικά. Εν η ίδια μισογυνική αντίληψη που υποτιμά τες γυναίκες που εν βρίσκουν κάποια ουσιοκρατική ιερότητα στο σεξ, τζιαι εναλλάσσουν συχνά ή έχουν διάφορους σεξουαλικούς συντρόφους. Για τους άντρες, εν φαίνεται να υπάρχει η ίδια ανησυχία, αφού το συχνό περιστασιακό σεξ εν γίνεται αντιληπτό ως κάτι που απειλεί την ακεραιότητά τους ως άτομα. Ίσως τούτος να εν τζιαι ένας που τους λόγους, που ενώ οι άντρες σεξεργάτες γίνονται τζιαι τζείνοι δέκτες –ομοφοβικής κυρίως– βίας που πελάτες τζιαι μπάτσους, τα μάθκια του παγκόσμιου κινήματος ενάντια στην πορνεία εν σχετικά κλειστά προς τες εμπειρίες τους.

    Που την άλλη, απέναντι στον λόγο των SWERFS, υπάρχουν τζιαι κάποιες υπεραπλουστευμένες αναλύσεις, που διαπλεκόμενες με ταξικά τζιαι φυλετικά προνόμια, σε μια προσπάθεια απενοχοποίησης της σεξεργασίας εν αφήνουν χώρο για να συζητηθεί η βία τζιαι οι εργασιακές συνθήκες, αφού επισκιάζονται που συζητήσεις για ευχαρίστηση μέσα που την ίδια την εργασία. Εντός τούτης της ρητορικής που εστιάζει στην ηδονή/ευχαρίστηση, δημιουργείται, επίσης, κάποιες φορές μια ψευδαίσθηση ότι τα συμφέροντα των σεξεργατριών τζιαι του πελάτη είναι ένα, αφήνοντας στο περιθώριο συζητήσεις για ασφάλεια, λεφτά ή διαπραγματευτική δύναμη. Για μια θεώρηση της σεξεργασίας, ικανή να αντιληφθεί τις υλικές ανάγκες των εργατριών στη βιομηχανία του σεξ, είναι σημαντικό να κρατούμε ότι οι εργάτ@ είναι εκεί ως εργαζόμεν@ που θέλουν να πληρωθούν για τις υπηρεσίες τους, τζιαι ότι τούτη η επιτακτική οικονομική ανάγκη διαφέρει που το ψυχαγωγικό ενδιαφέρον των πελατών σε αυτές τις υπηρεσίες. Τούτη η αναγνώριση επιτρέπει να συζητηθεί τζιαι η βία, μεταξύ άλλων προκλήσεων και συνθηκών, που αντιμετωπίζουν οι σεξ-εργάτριες, χωρίς να καταλήγουμε στες στερεοτυπικές φιγούρες της «καημένης πόρνης» τζιαι του «κακού/ανήθικου πελάτη», που συχνά προωθούν οι υποστηρικτές της ποινικοποίησης των πελατών.

    ΕΡΓΑΣΙΑ

    Ακούεται συχνά το επιχείρημα, ότι τα άτομα που εργάζονται στην βιομηχανία του σεξ είτε εξαναγκάζονται είτε οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες εξωθούν τα στην πορνεία. Που μιαν ελευθεριακή σκοπιάν, όμως, ούλλη η εργασία εν εξαναγκαστική, που την στιγμή που εν ο μόνος τρόπος να διασφαλίσει κάποια την διαβίωσή της. Τούτον εν σημαίνει ότι εν αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει εκμετάλλευση γυναικών σε κυκλώματα μαφιόζων. Σωματεμπορία τζιαι μαύρη εργασία υπάρχει τζιαι πέραν που την βιομηχανία του σεξ, αλλά κανένας εν αμφισβητεί με την ίδια ευκολία τζιαι ζήλο ότι η απλέρωτη τζιαι υποτιμημένη εργασία μεταναστών στες αγροτικές περιοχές εν εργασία, τζιαι ότι τούτα τα άτομα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε εργασιακά δικαιώματα τζιαι προστασία. Όσο για το ότι «καμιά εν θα εθκιάλεε τούτη τη δουλειά, αν είσσιεν επιλογή», το επιχείρημα ακυρώννεται μόνο του, αν απλώς κάποια ανοίξει τα αφτιά της στες φωνές των σεξεργατριών ανά το παγκόσμιο, που οργανώνονται τζιαι δημιουργούν φορείς ενδυνάμωσης τζιαι προάσπισης των δικαιωμάτων τους, τοπικά τζιαι διεθνή δίκτυα, σχέσεις αλληλεγγύης μεταξύ τους τζιαι διεκδικούν εργασιακά δικαιώματα. Αν δεν υπάρχει ακόμα στην Κύπρο μια οργάνωση όπως το Red Umbrella, εν σημαίνει πως εν υπάρχουν ούτε ντόπιες σεξεργάτριες που επιλέξαν τούντο επάγγελμα οικειοθελώς. Όποια τζιαι αν ένι η έκταση της καταναγκαστικής πορνείας στην Κύπρο, τέθκοια επιχειρήματα αποκλείουν εκ των προτέρων που εργασιακή προστασία τζιαι κοινωνικές υπηρεσίες, άτομα ούλλων των φύλων, ντόπιες τζιαι μετανάστες, που υπάρχουν αδιαμφισβήτητα, τζιαι δουλεύκουν ή θέλουν να εργαστούν στην βιομηχανία του σεξ. Ένα χώρο που μάλλον αντιλαμβανόμαστε ως κάτι πολλά πιο ευρύ τζιαι συμπεριληπτικό: συνοδοί, strippers, σεξουαλικοί βοηθοί ατόμων με αναπηρίες, διαδικτυακά cam models, fetish τζιαι BDSM υπηρεσίες, με ή χωρίς διεισδυτικό σεξ. Αντίστοιχα, οι πελάτες τούντων υπηρεσιών έννεν μόνο (ετεροφυλόφιλοι) άντρες, ούτε ούλλοι κακοποιητές. Το σκανδιναβικό μοντέλο τζιαι το υπό συζήτηση νομοσχέδιο εν βοηθά για την δημιουργία συνθηκών τζιαι συνειδήσεων που να διευκολύνουν τα άτομα στην βιομηχανία του σεξ να φκουν προς τα έξω, να αναγνωριστεί η φωνή τους τζιαι ναν μέρος της διαδικασίας για νομοθετικές αλλαγές που θα μπορούσαν, ίσως, να τους εγγυηθούν περισσόττερην ασφάλεια τζιαι δικαιώματα.

    ΣΥΝΟΡΑ & ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑ

    Όπως ήδη αναφέραμε, οι υποστηρικτές της ποινικοποίησης των πελατών θεωρούν την σεξεργασία άμεσα συνυφασμένη με την βία τζιαι πιστέφκουν ότι, χτυπώντας την ζήτηση, χτυπούν τζιαι τα κυκλώματα σωματεμπορίας. Η ρητορική τους αδυνατεί να διαχωρίσει αποτελεσματικά την καταναγκαστική πορνεία τζαι την σεξεργασία, δημιουργώντας έναν ηθικό πανικό γύρω που το σεξ τζιαι τζείνους/ες που το γοράζουν. Λαλούν ότι εν κατακρίνουν τα «θύματα» για τες υπηρεσίες που παρέχουν, παρ’ όλα αυτά, η ταύτιση της σεξεργασίας με την σωματεμπορία ενισχύει τες προϋπάρχουσες κοινωνικές αντιλήψεις για την σεξεργασία ως κάτι ανήθικό τζιαι εξευτελιστικό.

    Πολιτικές που κάμνουν πιο δύσκολη την ζωή τζιαι εργασία των σεξεργατριών, εν μπορούν, παρά να δυσκολέφκουν τζιαι τες ζωές των ατόμων που θεωρούνται θύματα σωματεμπορίας. Στην πραγματικότητα, άτομα που εμπίπτουν τζιαι στες θκυο ομάδες χρησιμοποιούν παρόμοιες τακτικές για πιο ασφαλή εργασία. Επιπρόσθετα, αν φανταστούμε ένα φάσμα μεταξύ συναινετικής, αυτόβουλης σεξεργασίας στα αριστερά, τζιαι εκμεταλλευτικής ή/τζιαι καταναγκαστικής πορνείας ατόμων που την άλλη, η αυξημένη ανάγκη για μεσάζοντες τζιαι τρίτα άτομα, όπως προκύπτει μέσα που το σκανδιναβικό μοντέλο, μπορεί να σπρώξει προς τα δεξιά, άτομα που δούλεφκαν ανεξάρτητα τζιαι με σχετική αυτονομία, δυνατότητα επιλογής των πελατών τζιαι όρων εργασίας. Ένα παράδειγμα εν ότι όσο πιο δύσκολη γίνεται η εξεύρεση τζιαι ενοικίαση χώρου εργασίας, τόσο περισσότερο χρειάζεται κάποιος διαμεσολαβητής, τον οποίο η σεξεργάτρια θα πρέπει να πληρώννει επιπρόσθετα που το ενοίκιο για να της εξασφαλίζει χώρους. Τούτος ο μεσάζοντας μπορεί ανά πάσα στιγμή να ζητήσει υπέρογκα ποσά ή να απειλήσει για καταγγελία στην αστυνομία, που θα είσσιεν ως αποτέλεσμα τον εντοπισμό, τη σύλληψη των πελατών της τζιαι έξωση που το διαμέρισμα. Μέσα που τούτο το παράδειγμα, φαίνεται ότι το σκανδιναβικό μοντέλο, στην ουσία, αναγκάζει τις σεξεργάτριες να δουλέφκουν ακόμα περισσότερο ή πιο εντατικά αντί να μειώννεται η σεξεργασία, αφού προκύπτει επιπρόσθετο κόστος. Τζιαι τούτο το επιπρόσθετο κόστος, σε συνδυασμό με την ανάγκη να γίνεται η δουλειά μακριά που τα μμάθκια της αστυνομίας, αυξάνουν την ευαλωτότητα των εργαζομένων που έχουν περιορισμένη πλέον δυνατότητα επιλογής πελατών τζιαι λλιόττερη αυτονομία στην εργασία τους.

    Για τες μετανάστριες που παρέχουν σεξουαλικές υπηρεσίες, ένας συνδυασμός των περιορισμών τζιαι παρανομοποίησής τους, όπως προκύπτει μέσα που την μεταναστευτική πολιτική του κράτους, αφήνει τες συχνά καταχρεωμένες τζιαι ευάλωτες σε εκμετάλλευση μαφιόζικων δικτύων. Η καταναγκαστική πορνεία τζιαι οι ακραίες σχέσεις εκμετάλλευσης όσων εργάζονται στην βιομηχανία του σεξ, έννεν μια εξαίρεση στην κατά τ’ άλλα μέλι-γάλα εργασιακή πραγματικότητα των μεταναστριών. Είτε έρτουν «νόμιμα» είτε «παράνομα», το καθεστώς συνόρων τζιαι μετανάστευσης προς την Ευρώπη-Φρούριο δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την εργασιακή τζιαι σεξουαλική εκμετάλλευσή τους.4 Η απειλή της απέλασης αποθαρρύνει τες καταγγελίες για βία τζιαι εκμετάλλευση, που τζείνες που έχουν εξαρχής την πιο λλίη πρόσβαση σε υπηρεσίες στήριξης, τζιαι μπορεί να ενισχύσει την σχέση εξάρτησης με μαφιόζικα δίκτυα τζιαι αφεντικά.

    ΕΠΙΛΟΓΟΣ

    Μέσα που την πρόταση για ποινικοποίηση τζιαι τες ανακοινώσεις που την εσυνοδεύσαν5 δημιουργείται η εντύπωση ότι μια νομοθετική αλλαγή μπορεί να στείλει ένα μήνυμα στην κοινωνία. Όπως φαίνεται, όμως, που όσα επροαναφέραμε, οι νόμοι έννεν απλώς συμβολικά τζιαμέ, για να περνούν μηνύματα, αλλά καθορίζουν τις δυνάμεις τζιαι τις εξουσίες του αστυνομικού σώματος τζιαι άλλων θεσμών.Αν τζιαι εν εππέσαμε που τα σύννεφα, εν ειρωνικό ότι η πρόταση ήρτε που την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος της θεσμικής αριστεράς, φανερώνοντας τον συντηρητισμό της τζιαι την ολοκληρωτική εγκατάλειψη οποιασδήποτε μορφής αναγνώρισης της ταξικότητας του ζητήματος. Ενώ οι καλοπροαίρετες ευαισθησίες των «αγγελιαφόρων» επιτρέπουν τους να διεκδικούν χώρο στη δημόσια σφαίρα ως πολιτικά υποκείμενα, προωθούνται καταναγκαστικές μορφές «φροντίδας», με κόστος την αύξηση της αστυνόμευσης τζιαι επιτήρησης των ζωών των σεξεργατριών/ών, πολλές που τες οποίες εν μετανάστριες που βρίσκονται στον πάτο της ταξικής πυραμίδας. Η καταναγκαστική πορνεία τζιαι σωματεμπορία αποσυνδέονται εντελώς που τες κρατικές πολιτικές ως ανεξάρτητα φαινόμενα, αντί να γίνουνται αντιληπτά ως συμπτώματα των μεταναστευτικών πολιτικών της ΚΔ τζιαι του καθεστώτος συνόρων της ΕΕ. Εν ανησυχητική, επίσης, η επιλεκτική αναφορά ερευνών, που αναδεικνύουν την σύνδεση μεταξύ κυκλωμάτων πορνείας τζιαι σωματεμπορίας. Μέσα που τούτη την πραγματική σύνδεση, εν εντελώς αυθαίρετο το συμπέρασμα ότι κτυπώντας την πορνεία εννα κτυπηθεί τζιαι η σωματεμπορία. Ακόμα τζιαι σε έρευνα της Βουλής για την ποινικοποίηση τζιαι τα αποτελέσματά της σε χώρες μέλη της ΕΕ, που έγινε κατόπιν αιτήματος της βουλεύτριας του ΑΚΕΛ, Σκεύης Κουκουμά, τον Μάρτη του 2019, αναφέρονται αρνητικά αποτελέσματα της ποινικοποίησης στες χώρες που εφαρμόζεται. Στην Γαλλία «είχε καταστροφικό αποτέλεσμα για τις εκπορνευόμενες, αφού κατέστησε τη θέση τους πιο επισφαλή»6. Για άλλες χώρες, αναφέρεται ότι βοήθησε μόνο στο να μειωθεί η αγοραπωλησία σεξουαλικών υπηρεσιών στους δρόμους –ωθήθηκαν, δηλαδή, οι σεξεργάτριες σε πιο αόρατες συνθήκες εργασίας–ή ότι εν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία για σύνδεση της ποινικοποίησης αγοράς υπηρεσιών με τη μείωση της σωματεμπορίας. Όσο για την αναφορά των σουηδικών αρχών ότι τουλάχιστον εν αυξήθηκε η σεξεργασία μετά την εφαρμογή της ποινικοποίησης, κάτι που συχνά χρησιμοποιείται για την υπεράσπιση του μοντέλου, προκύπτει που μεθοδολογικές αδυναμίες λόγω της έλλειψης στοιχείων για την σεξεργασία που γίνεται σε κλειστούς χώρους.7 Η ανυπομονησία των υποστηρικτών της πρότασης για ποινικοποίηση τζιαι εξάλειψη του φαινομένου της πορνείας βάλλει σε δεύτερη μοίρα την φυσική τζιαι οικονομική ασφάλεια των σεξεργατριών, στο όνομα της πάλης ενάντια στην πατριαρχική βία. Εν έχουμε, όμως, ούτε ψευδαισθήσεις ότι η αποποινικοποίηση ή οποιοδήποτε σύνολο νομοθετικών αλλαγών, μπορούν να εξαλείψουν την βία της πατριαρχίας. Όπως για παράδειγμα, η αποποινικοποίηση των εκτρώσεων εν φέρνει που μόνη της αναπαραγωγική δικαιοσύνη. Αγώνες για σύνορα ανοικτά, εργασιακά δικαιώματα, πρόσβαση σε υπηρεσίες τζιαι εργασία χωρίς απειλή απέλασης, πιο φτηνά ενοίκια, εν μόνο μερικά που τα νήματα που συνδέουν τες διεκδικήσεις μας με τους αγώνες των σεξεργατριών. Όμως, μόνο μέσα που την συμπερίληψη των ατόμων, των οποίων οι ζωές επηρεάζονται άμεσα που τέθκοιες αποφάσεις, τζιαι την ανάλυση των μηχανισμών της καταπίεσης που βιώνουν, μπορούν να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές. Εν επιτακτική η αναγνώριση της εργασίας στη βιομηχανία του σεξ ως εργασίας (γενικότερα, όι μόνο της «συνουσίας επι πληρωμή»8) τζιαι η αλλαγή προς μια δικαιωματική τζιαι εργασιακή προσέγγιση της σεξεργασίας.

    ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ & ΑΝΑΦΟΡΕΣ

    1. State department, Trafficking in Persons Report 2020
    2. Parliament of Sweden, Makt att forma samhället och sitt eget liv – nya mål i jämställdhetspolitiken, 2005
    3. Sex Worker Exclusionary Radical Feminists: οι φεμινίστριες, δηλαδή, που, βάσει δευτεροκυμματικών κυρίως θέσεων για το σεξ, την πορνογραφία τζιαι την βία, αντιτίθενται στην σεξεργασία, αλλά συχνά τζιαι στες ίδιες τες ενεργές σεξεργάτριες.
    4. Για περισσότερα βλ. μπροσούρα Σώματα Φτηνά Σώματα Ξένα: Η κρατική στρατηγική της μετανάστευσης, antifa λευkoşa, 2019: 3η έκδοση, αναθεωρημένη.
    5. Γραπτή Δήλωση της Σκεύης Κουκουμά για την κατάθεση Πρότασης Νόμου που αφορά την ποινικοποίηση της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών, 2020
    6. Ποινικοποίηση αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών στις χώρες μέλη της Ε.Ε. και αποτελεσματικότητα σχετικής νομοθεσίας, Βουλή των Αντιπροσώπων, Υπηρεσία ερευνών, Μελετών και Εκδόσεων. 2019
    7. Challenging the Introduction of the Nordic Model, NSWP Global Network of Sex Work Projects, 2017
    8. Πρόταση Νόμου για ποινικοποίηση της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών, 2020

    Για περαιτέρω διάβασμα στα αγγλικά προτείνουμε το βιβλίο Revolting Prostitutes, The Fight for Sex Workers’ Rights.

    «Απολίτιστοι» σύμφωνα με τον ΥΠΕΣ όσοι αντιδρούν στον αυταρχισμό του!

    By Doros Polykarpou

    Στις 18.11.2020 ο Υπουργός Εσωτερικών (ΥΠΕΣ), κ. Ν. Νουρής, προέβη στην εκπομπή Μεσημέρι και Κάτι του SIGMA TV  στην άκρως ρατσιστική δήλωση ότι τα επεισόδια που έγιναν την προηγούμενη μέρα στο Κέντρο Αιτητών Ασύλου στην Κοφίνου  «… έχουν να κάνουν δυστυχώς με την κουλτούρα αυτών των ανθρώπων…». Ο ΥΠΕΣ αποσιωπώντας παντελώς όλα όσα είχαν προηγηθεί, δήλωσε ότι δεν έχει άλλη εξήγηση «… όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους που αντί διαλόγου, επιλέγουν μαχαίρια και τσεκούρια…».

    Στις 12 Νοεμβρίου 2020, λίγες μέρες πριν από τα επεισόδια, η κυβέρνηση με διάταγμα, στη βάση του αποικιοκρατικού Περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου, Κεφ. 260, μετέτρεψε τα «κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας» αιτητών ασύλου σε κρατητήρια, απαγορεύοντας την είσοδο και έξοδο από αυτά.  Η απόφαση λήφθηκε χωρίς καμία συζήτηση και προειδοποίηση των ανθρώπων που διέμεναν στο Κέντρο. Αντί η κυβέρνηση να προχωρήσει σε αποσυμφόρηση των Κέντρων Υποδοχής επέλεξε να θέσει αδιάκριτα υπό κράτηση  όλο τον πληθυσμό του Κέντρου. Οι διαμένοντες στο Κέντρο που μέχρι τότε είχαν ελευθερία διακίνησης, μέσα σε μια νύχτα, δεν μπορούσαν πλέον να επισκεφτούν τους φίλους και συγγενείς τους, να μεταβούν στις εργασίες και τα σχολεία τους, παραμένοντας εγκλωβισμένοι σε ένα αφιλόξενο και απομονωμένο χώρο, στη μέση του πουθενά.

    Τα μέτρα αυτά ξεχείλισαν το ποτήρι ιδιαίτερα για τους αιτητές ασύλου με αφρικανική καταγωγή, οι οποίοι είχαν κατέλθει από τον περασμένο μήνα  σε διαμαρτυρίες κατά των συστηματικών διακρίσεων και το θεσμικό ρατσισμό στον οποίο ήταν εκτεθειμένοι εδώ και μήνες.  Ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς μεταφέρθηκαν τον περασμένο Απρίλιο υποχρεωτικά,  μετά από απόφαση του ΥΠΕΣ από τους χώρους που διέμεναν, στο στρατόπεδο Πουρνάρα όπου παρέμειναν για μεγάλο διάστημα υπό κράτηση και σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Στη συνέχεια, υποχρεώθηκαν να μετακινηθούν στο Κέντρο της Κοφίνου όπου παρέμειναν εγκλωβισμένοι μέχρι σήμερα.

    Το μεμονωμένο άτομο που αντέδρασε βίαια στην απόφαση των αρχών να κλείσουν το Κέντρο, είχε συμφωνήσει προηγουμένως με τις αρμόδιες υπηρεσίες να επιστρέψει «εθελούσια» πίσω στη χώρα του. Οι αρμόδιες Υπηρεσίες τον ενημέρωσαν ότι λόγω των νέων διαταγμάτων, θα παγοποιήσουν τις ενέργειες για αναχώρηση του από την Κύπρο. Ο ίδιος δεν αποδέχτηκε την απόφαση αφού θεωρούσε ότι η απόφαση για αποχώρηση του από το Κέντρο και την Κύπρο δεν επηρέαζε τα θέματα  υγείας. 

    Η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω και από το γεγονός ότι υπάρχει πλήρης έλλειψη αξιοπιστίας των αρχών, λόγω των αποφάσεων που λαμβάνουν κατά καιρούς και οι οποίες παραβιάζουν και τον ίδιο τον περί Προσφύγων Νόμο,  με αποτέλεσμα να υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης προς τις αρχές.

    Η ΚΙΣΑ καταδικάζει την αδιάκριτη βία κατά των διαμαρτυρόμενων αφρικανικής καταγωγής  που βάσει μαρτυριών φαίνεται να άσκησε η αστυνομία κατά την αστυνομική επιχείρηση.

    Επίσης, καταδικάζει την υπέρμετρη βία που άσκησαν μέλη της ΜΑΑΔ κατά συγκεκριμένου αιτητή ασύλου αφρικανικής καταγωγής. Σύμφωνα με μαρτυρία, το πρόσωπο αυτό κακοποιήθηκε βάναυσα, ενδεχομένως εκδικητικά για την επίθεση του κατά αστυνομικού, η οποία προηγήθηκε αρκετές ώρες προηγουμένως.

    Η ΚΙΣΑ καλεί την Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομία (ΑΔΙΠΑ) καθώς και την Επίτροπο Διοίκησης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως Αρχή Κατά των Βασανιστηρίων αλλά και ως Αρχή κατά των Διακρίσεων να διερευνήσουν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους τόσο τις ρατσιστικές δηλώσεις και τη ρατσιστική ρητορική του ΥΠΕΣ όσο και την άσκηση υπέρμετρης βίας από πλευράς της αστυνομίας.

    Τέλος, η ΚΙΣΑ καλεί για μια ακόμη φορά, τους λειτουργούς των ΜΜΕ να επιτελούν το έργο τους αμερόληπτα και με πλήρη σεβασμό του κώδικα δεοντολογίας τους. Θεωρούμε άκρως απαραίτητο να ακούγεται σε τέτοιες περιπτώσεις και η φωνή/άποψη των επηρεαζόμενων και όχι μόνο των Επίσημων Φορέων. 

    Διοικητικό Συμβούλιο

    State of Exception in the Mediterranean. Turkey and the Turkish Cypriot community – New Book

    By nikosmoudouros
    This book examines the evolution of the state of exception in which the Turkish Cypriot community has developed and how its relationship with Turkey has been transformed. It aims at a comprehensive understanding of the circumstances which led to the emergence of a Turkish Cypriot state of exception, as well as the procedures which led […]

    Η ΚΙΣΑ καταγγέλλει νέα προσπάθεια καταστολής της από την κυβέρνηση

    By Doros Polykarpou

    Η ΚΙΣΑ καταγγέλλει νέα προσπάθεια καταστολής του έργου και του οράματός της για μια κοινωνία χωρίς ρατσισμό και διακρίσεις

    Ο Υπουργός Εσωτερικών, αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του τον περασμένο Δεκέμβριο, εξαπέλυσε μια άνευ προηγουμένου επίθεση δυσφήμησης κατά της ΚΙΣΑ και άλλων ΜΚΟ δραστήριων στον τομέα της μετανάστευσης και του ασύλου κάνοντας ξεκάθαρο το στόχο του για καταστολή τους.

    Ο Υπουργός,  χωρίς καμία απολύτως τεκμηρίωση των θέσεων του, κατηγόρησε την ΚΙΣΑ κατ’ επανάληψη για συνεργασία με τρομοκρατικές θρησκευτικές οργανώσεις που συνεργάζονται με την Τουρκία, για διαφθορά και συμμετοχή σε ξέπλυμα χρήματος και για συμμετοχή στην επιδιωκόμενη σύμφωνα με τον ίδιο δημογραφική και πολιτισμική αλλοίωση της ταυτότητας της Κύπρου από την Τουρκία.

    Η ΚΙΣΑ έχει ζητήσει μαζί με άλλες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών  επανειλημμένα  από τον Υπουργό να τεκμηριώσει τις σοβαρές καταγγελίες που αβίαστα έχει εκσφενδονίσει δημόσια ή να τις αποσύρει και να απολογηθεί δημόσια. Ταυτόχρονα, είχαμε προειδοποιήσει ότι σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρήσουμε σε όλα τα νόμιμα μέτρα για προστασία της οργάνωσης μας και του έργου της. 

    Ο Υπουργός των Εσωτερικών, αντί να απολογηθεί και να προσέλθει σε διάλογο με την ΚΙΣΑ και τις άλλες ΜΚΟ, προχώρησε τον περασμένο Αύγουστο, χωρίς καμία δημόσια διαβούλευση και ενημέρωση των επηρεαζόμενων, σε Τροποποίηση της Νομοθεσίας για τα Σωματεία και Ιδρύματα με σκοπό να αξιοποιήσει αυθαίρετες διοικητικές εξουσίες για την καταστολή της δράσης μας καταστρατηγώντας τα ανθρώπινα και συνταγματικά δικαιώματα της ελευθερίας έκφρασης,  του συναιτερίζεσθαι και του συναθροίζεσθαι.

    Με την τροποποίηση του Νόμου ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών, υπό την ιδιότητα του ως Έφορος Σωματείων και Ιδρυμάτων, αποκτούσε την εξουσία να θεωρεί ότι ΜΚΟ έχουν περιέλθει σε αδράνεια και ως εκ τούτου να προχωρεί σε μόνιμη διαγραφή τους από το Μητρώο  Σωματείων. Η διαγραφή είναι αμετάκλητη και συνεπάγεται αυτόματα απαγόρευση συνέχισης της δράσης τους με πρόσχημα τη μη κατάθεση  ελεγμένων  λογαριασμών και διοργάνωση καταστατικών και εκλογικών συνελεύσεων εντός δύο μηνών από την ψήφιση της τελευταίας αυτής Νομοθεσίας.

    Η ΚΙΣΑ, παρά τις οικονομικές δυσκολίες και αντίξοες συνθήκες δράσης εν μέσω πανδημίας με τις πλέον ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού και χωρίς καμία απολύτως στήριξη από το κράτος,  έχει ολοκληρώσει τους ελεγμένους λογαριασμούς της. Επίσης, στη βάση της πρόσφατης ανακοίνωσης του Υπουργείου, έχει τροχοδρομήσει την διεξαγωγή της Γενικής Συνέλευσης για τις 27.12.20020.

    Το Υπουργείο Εσωτερικό, αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προθέσεις του, προχώρησε στις 14.12.2020 στη διαγραφή της ΚΙΣΑ από το Μητρώο Σωματείων, αγνοώντας ακόμη και το προβλεπόμενο στο Νόμο δικαίωμα άσκησης ιεραρχικής προσφυγής με ανασταλτικό μάλιστα αποτέλεσμα. Η ενέργεια του Υπουργείου αποκοπεί στην κήρυξη ως παράνομης της δράσης της ΚΙΣΑ και με αυτό τον τρόπο τη σίγαση μιας ιστορικής μάχιμης ΜΚΟ με έντονο κριτικό λόγο κατά της πολιτικής παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την κυβέρνηση.

    Ο Υπουργός έχει επικαλεστεί κατ’ επανάληψη την Έκθεση Moneyval του Συμβουλίου της Ευρώπης, παραπλανώντας όπως και με τα χρυσά διαβατήρια τόσο την κυπριακή όσο και τη διεθνή κοινή γνώμη. Η Έκθεση αυτό που ζητά από την κυβέρνηση είναι να προβεί σε αξιολόγηση κινδύνου για Ιδρύματα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που είναι εγγεγραμμένα στην Κύπρο και oi δράσεις τους είναι σε αδιαφανείς τομείς στο εξωτερικό.

    Ο Υπουργός παραπλανά επίσης την κοινή γνώμη όταν προβάλλει τα προωθούμενα μέτρα  στα πλαίσια της Νομοθεσίας για τα Σωματεία ως εργαλείο ελέγχου των ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον τομέα του ασύλου και μετανάστευσης, αφού συνειδητά αποσιωπά το γεγονός ότι όλες οι ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον τομέα, εκτός από την ΚΙΣΑ που είναι σωματείο, είναι Μη Κερδοσκοπικές εταιρείες εγγεγραμμένες στον Έφορο Εταιρειών και σε καμία περίπτωση δεν ελέγχονται από το Υπουργείο του με τα μέτρα που προβάλλει. 

    Η ΚΙΣΑ δηλώνει την αποφασιστικότητα της να δράσει με όλα τα νόμιμα μέσα που έχει στη διάθεση της τόσο εντός  όσο και εκτός Κύπρου ώστε να αναχαιτίσει τη νέα αυτή επίθεση της κυβέρνησης κατά των συνταγματικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων του συνεταιρίζεσθαι και συναθροίζεσθαι, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του βασικού ανθρώπινου δικαιώματος ελευθερίας γνώμης και έκφρασης.

    Καλούμε το κοινό, τα μέλη και τους φίλους μας να υψώσουν ασπίδα προστασίας της ΚΙΣΑ ώστε να μπορέσει να συνεχίσει το σημαντικό της έργο για κοινωνική δικαιοσύνη, για εμπέδωση του κράτους δικαίου ισότιμα για όλους ανεξάρτητα τους ανθρώπους, για μια συμπεριληπτική κοινωνία   απελευθερωμένη από μισαλλοδοξία, ρητορικές μίσους και αποκλεισμούς.

    Για σκοπούς επικαιροποίησης / δήλωσης ενδιαφέροντος για εγγραφή μέλους και συμμετοχή στη Γενική Συνέλευση στις 27.12.2020, παρακαλούμε όπως συμπληρώσετε και αποστείλετε το συντομότερο δυνατό στο info@kisa.org.cy το συνημμένο έντυπο, δήλωση.

    Διοικητικό Συμβούλιο

    16.12.2020

    State of Exception in the Mediterranean. Turkey and the Turkish Cypriot community – New Book

    By nikosmoudouros
    This book examines the evolution of the state of exception in which the Turkish Cypriot community has developed and how its relationship with Turkey has been transformed. It aims at a comprehensive understanding of the circumstances which led to the emergence of a Turkish Cypriot state of exception, as well as the procedures which led […]

    Επιστολή από τη Δικοινοτική Ομάδα Νέων για το Περιβάλλον και την Ειρήνη

    By nikolasmichael96

    Εξοχότατοι,                                                  

    Τις περασμένες εβδομάδες, ο κόσμος της Κύπρου παρακολουθεί με αγωνία καθώς τα πολεμικά πλοία σταθμεύουν μέσα και γύρω από τα νερά μας, και οι πολιτικοί δίνουν πομπώδης ομιλίες απειλώντας την εύθραυστη ειρήνη στην περιοχή μας. Ως μία ομάδα νεολαίας που νοιάζεται για το περιβάλλον και την ειρήνη στην Κύπρο και ως νέοι Κύπριοι, έχουμε ηθικό καθήκον να παροτρύνουμε εσάς, τους ηγέτες μας, να σταθείτε μαζί και να αποκλιμακώσετε τις εντάσεις γύρω από την εξερεύνηση και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και να μην αφήσετε το νησί μας να μπλεχτεί σε μια μεγαλύτερη γεωπολιτική αναταραχή που θα χρησιμεύσει μόνο στο να θέσει τη ζωή και ευημερία του λαού της Κύπρου σε κίνδυνο.

    Ως μία ομάδα νεολαίας που νοιάζεται για το περιβάλλον και την ειρήνη στην Κύπρο και ως νέοι Κύπριοι, έχουμε ηθικό καθήκον να παροτρύνουμε εσάς, τους ηγέτες μας, να σταθείτε μαζί και να αποκλιμακώσετε τις εντάσεις γύρω από την εξερεύνηση και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και να μην αφήσετε το νησί μας να μπλεχτεί σε μια μεγαλύτερη γεωπολιτική αναταραχή που θα χρησιμεύσει μόνο στο να θέσει τη ζωή και ευημερία του λαού της Κύπρου σε κίνδυνο.

    Σε αντίθεση με τις υποσχέσεις ότι αυτό το αέριο θα έφερνε ειρήνη στην Κύπρο, το 2020 είναι η τρίτη συνεχόμενη χρονιά χωρίς ουσιαστικές συνομιλίες ανάμεσα στις δύο κοινότητες, την ίδια ώρα που οι εντάσεις λόγω της εξερεύνησης για φυσικό αέριο στα νερά μας έχουν φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο. Ταυτόχρονα, είναι κοινό μυστικό ότι κάποια πολιτικά πρόσωπα του νησιού θεωρούν ότι το Κυπριακό έχει «λυθεί», προωθώντας, με την αδράνεια και την έλλειψη συνεργασίας τους, τη μόνιμη διχοτόμηση της χώρας μας. Καταδικάζουμε έντονα τη συνέχιση αυτού του μη-βιώσιμου status quo και πιστεύουμε ότι το Κυπριακό μπορεί να λυθεί μόνο με την επανένωση του νησιού μας.

    Συνεπώς, θέλουμε να τονίσουμε όσο πιο εμφατικά γίνεται, την προτροπή προς τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων, και όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, για την άμεση επανεκκίνηση των συνομιλιών για την επανένωση της Κύπρου, από εκεί που είχαν σταματήσει στο Crans-Montana. Σας καλούμε να οικοδομήσετε το πνεύμα συνεργασίας και κατανόησης μεταξύ των Κυπρίων, αντί να επιτρέψετε να μας εκμεταλλευτούν και να γίνουμε έρμαιο στις γεωπολιτικές φιλοδοξίες ξένων δυνάμεων. Οι Κύπριοι πρέπει να σταθούν μαζί στην απόρριψη ενός status quo που μας φέρνει στο χείλος του πολέμου, και αυτό ξεκινά με τους ηγέτες του νησιού μας.

    Η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου θα έχει ανεπανόρθωτες και επιβλαβείς επιπτώσεις τόσο στη Μεσόγειο θάλασσα, όσο και σε όσους από εμάς που εξαρτώνται από την θάλασσα για την επιβίωσή τους. Η θάλασσά μας, στην οποία στηρίζεται έντονα ο τουρισμός άρα και η οικονομία μας, έχει ήδη πληγεί από δεκαετίες πολέμων, βαριά ναυτιλία και ρύπανση γενικότερα. Τα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου έχουν κάνει ελάχιστα για να προστατεύσουν τον πιο σημαντικό μας πόρο, επιδιώκοντας βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη και πολιτικά πλεονεκτήματα μηδενικού αθροίσματος. Η Ανατολική Μεσόγειος κατέληξε να έχει τις παρθένες παραλίες της να απειλούνται από πετρελαιοκηλίδες, την πολύτιμη άγρια ζωή της να σκοτώνεται από υποθαλάσσιες εκρήξεις και το νερό της να ξεχειλίζει από πλαστικά.

    Τέλος, ως οι νέοι της Κύπρου, ανησυχούμε για τις επιπτώσεις που οι επενδύσεις σε έργα ορυκτών καυσίμων θα έχουν στο μέλλον του νησιού μας. Η Κύπρος είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή, όπως έχουμε δει από τις τεράστιες πυρκαγιές που κατακλύζουν το νησί μας και τα έντονα κύματα καύσωνα και ξηρασίας που απειλούν τη δημόσια υγεία και τη γεωργική παραγωγή. Οι επενδύσεις στην εκμετάλλευση φυσικού αερίου μπορεί να έκαναν απόλυτο νόημα πριν μιάμιση δεκαετία, αλλά πλησιάζουμε ένα σημείο όπου πρέπει άμεσα να απομακρύνουμε την οικονομία μας από τα ορυκτά καύσιμα και να επενδύσουμε σε οικονομικά ακέραιες και βιώσιμες λύσεις.

    Για αυτό ζητούμε:

    • Μια κοινή δήλωση των ηγετών της Ελληνοκυπριακής κοινότητας και της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, ζητώντας την αποκλιμάκωση των εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο
    • Την επανεξέταση της αξίας γεώτρησης φυσικού αερίου στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου και ιδιαίτερα, τη διεξαγωγή Μελέτης Δέουσας Εκτίμησης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον
    • Μια ισχυρή δέσμευση για ανακατανομή των οικονομικών πόρων προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), όπως την ηλιακή ενέργεια, που θα ωφελήσει ολόκληρο το νησί. Αυτό συμπεριλαμβάνει χρηματοδότηση από την Ε.Ε. για την πλήρη ηλεκτρική διασύνδεση του νησιού για τη στήριξη της διανομής και την οικονομική βιωσιμότητα των ΑΠΕ
    • Μια δέσμη σημαντικών μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, όπως η έναρξη δομημένου διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων σχετικά με το ενεργειακό μέλλον της Κύπρου και το άνοιγμα των Βαροσίων για τους νόμιμους κατοίκους τους, υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας 550 και 789
    • Την άμεση επανεκκίνηση ουσιαστικών διαπραγματεύσεων για μια συνολική λύση στο Κυπριακό πρόβλημα

    Ως ηγέτες της Κύπρου θα πρέπει να εξετάσετε την εξερεύνηση φυσικού αερίου λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο το χρήμα, αλλά και τις ανθρώπινες ζωές και το μέλλον το οποίο καθορίζετε για τους συμπολίτες σας. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι ο μεγαλύτερος πόρος της Κύπρου είναι οι άνθρωποι που ζουν σε αυτό το υπέροχο νησί και η επιδίωξή μας για καινοτόμες και πρωτοποριακές λύσεις σε δύσκολα προβλήματα. Σας ζητάμε να κοιτάξετε εμάς, τους νέους αυτού του νησιού, οι οποίοι πιστεύουν ότι η ειρήνη και η περιβαλλοντική βιωσιμότητα πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή οποιουδήποτε οράματος για το μέλλον της Κύπρου. Δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε με τη συνέχιση του status quo των κλιμακούμενων εντάσεων, αλλά έχουμε να χάσουμε τα πάντα.

    Tek vatan, tek halk – One country, one people – Μια πατρίδα, ένας λαός.

    Με εκτίμηση,

    Ομάδα νέων για το περιβάλλον και την ειρήνη

    Andreas Piperides, 25, Nicosia

    Angelos Sofocleous, 26, Nicosia

    Charis Theodorou, 27, Nicosia

    Deniz Özdiren, 24, Nicosia

    Dogukan Kansu, 22, Nicosia

    Emily Petrou, 18, Nicosia

    Erdim Türkmen, 28, Nicosia

    Ergün Bey, 24, Kyrenia

    Evgenia Chamilou. 22, Nicosia

    Fatma Dalokay, 19, Famagusta

    Frantzeska Iosif, 23, Limassol

    Hatice Benan, 28, Nicosia

    Iosef Boraei, 29, Nicosia

    Kemal Haşim, 26, Famagusta

    Maria Kola, 29, Nicosia

    Merve Ilkan, 22, Nicosia

    Myrto Skouroupathi, 26, Nicosia

    Nikolas Michael, 24, Limassol

    Polymnia Glykeriou, 27, Larnaca

    Önder Erdoğdu, 26, Nicosia

    Süleyman Kutlu, 22, Larnaca

    Vijdan Şengör, 28, Nicosia

    The post Επιστολή από τη Δικοινοτική Ομάδα Νέων για το Περιβάλλον και την Ειρήνη first appeared on AVLI.

    Kıbrıs’ta çevre ve barış konusunda tutkulu genç Kıbrıslılardan oluşan bir ekip adına mektup

    By nikolasmichael96

    Ekselansları,

    Kıbrıslı Rum Lider Nicos Anastasiades ve Kıbrıslı Türk Lider Mustafa Akıncı,

    Geçmiş birkaç haftadır Kıbrıs’taki halklar adamızın etrafındaki savaş gemilerinin varlığını ve politikacıların bölgemizdeki barışı tehdit eden tahrik edici konuşmalarını endişe ile izliyor. Çevre ve Barış için toplanan genç Kıbrıslılar olarak, siz liderlerimizi birlikte durmaya ve Doğu Akdeniz’deki hidrokarbon kaynaklarının araştırılması ve kullanılmasıyla ilgili gerilimi azaltmaya çağırmak bizim görevimizdir. Adamızın daha büyük bir jeopolitik girdabın içine girmesi ailelerimizin  hayatlarını ve geçim kaynaklarını tehdit edecektir, sizlerden buna izin vermemenizi istiyoruz. 

    Toplam 19 Kıbrıslı gençten oluşan kohortumuz, adamızın geleceğini düşündüğümüzde Kıbrıslıların yapabilecekleri iki toplumlu ve ileri görüşlü çalışmaların bir örneğidir. Adamızın etrafında bulunan gaz yataklarının kullanılması ile ilgili gelişen son jeopolitik gelişmeler karşılıklı anlayış, işbirliği ve güven ilkelerine aykırıdır.

    Bulunması planlanan gaz kaynaklarının Kıbrıs adasına barış getireceği sözleri aksine, son üç yıldır iki toplum arasında yapıcı müzakereler gerçekleştirilmemiştir. Aynı zamanda, adadaki bazı siyasi liderlerin hareketsizlikleri ve işbirliği eksiklikleri nedeniyle yurdumuz kalıcı olarak bölünmeye doğru gitmektedir. Bu kalıcı bölünmeye doğru gidişi kimi politikacılar Kıbrıs sorununun ‘’çözümü’’ olarak görmektedirler. Bu sürdürülemez statükonun devam etmesini şiddetle kınıyor ve Kıbrıs sorununun ancak adanın yeniden birleşmesi ile çözülebileceğine inanıyoruz.

    Bu nedenledir ki, Crans-Montana’dan sonra tıkanan görüşmelerin en hızlı şekilde tekrar başlaması için ilgili tüm taraflara, özellikle de iki toplumun liderlerine, müzakereye devam çağrısı yapıyoruz. Sizleri, büyük güçlerin jeopolitik hırs ve çıkarlarına malzeme olmak yerine, Kıbrıslılar arasında işbirliği ve karşılıklı anlayış ruhu inşa etmeye davet ediyoruz. Bizi savaşın eşiğine getiren statükoyu reddetmeliyiz. Bu reddediş, adamızın liderleri sayesinde başlayacaktır.

    Doğalgaz rezervlerinin sömürülmesinin hem Akdeniz’in, hem de yaşamak için Akdeniz’e bağlı olanların sağlığı üzerinde, zararlı ve geri çevrilmeyecek etkileri olacaktır. Kıbrıs’ın turizm sektörü ağırlıklı ekonomisinin bağımlı olduğu Akdeniz halihazırda gerek aralıklı savaş gerek nakliye ve genel çevre kirliliğinden zarar görmüş bulunmaktadır. Geçtiğimiz yıllarda Doğu Akdeniz ülkeleri kendi sıfır toplamlı oyunlarını (zero sum game) ve kısa ömürlü ekonomik çıkarlarını ön planda tutarak Akdeniz’i koruma namına hiçbir adım atmadılar. Bu neden ile Doğu Akdeniz’deki saf plajlarımız, kendi denizimiz ve deniz altındaki yaşam gerek petrol sızıntısı tehditleri ile, gerekse su altı patlamaları ve plastik çöpler ile zarar görmüştür.

    Çevreyi düşünen gençler olarak fosil yakıt projelerinin ülkemizin geleceği üzerinde olacak etkileri ile ilgili kaygılarımız var. Ülkemizdeki büyük orman yangınları ve hem toplumun sağlığını hem de tarım sektörünü etkileyen uzun kuraklık dönemleri Kıbrıs’ın iklim değişikliği karşısındaki benzersiz savunmasızlığının örnekleridir. Her ne kadar doğalgaz kullanımına yapılan yatırımlar bir on sene önce mantıklı gelmişse de, artık ekonomimizi karbondan arındırma ve sağlam ve sürdürülebilir çözümlere yönelik adımlar atma vakti gelmiştir.

    İsteklerimiz:

    • İki lider tarafından Doğu Akdeniz’deki gerilimi düşürmek için ortak bir açıklama.
    • Kıbrıs açıklarındaki doğal gaz sondaj çalışmalarının, çevreye verilecek zararın da tamamiyle değerlendirilmesiyle birlikte, tekrar gözden geçirilmesi.
    • Tüm adanın çıkarı adına, güneş enerjisi gibi yenilenebilir enerji altyapıları için finansal kaynak ayrılmasına dair vââtte bulunulması. Bu vâât, AB yardımları ile birlikte tüm adanın yenilenebilir enerji kullanabilirliği ve olası dağıtımı ile ilgili çalışmalar içererek destek unsuru olacaktır.
    • Kıbrıs’ın enerji geleceği ile ilgili iki toplumlu diyalog ve hatta bir komite oluşturulması ya da Maraş’ın 550 ve 789 sayılı Güvenlik Kurulu kararları uyarınca BM himayesi altında açılması gibi bir takım güven artırıcı önlemlerin hayata geçirilmesi.
    • Kıbrıs Sorunu’nun çözümüne yönelik görüşmelerin ciddi bir biçimde acilen yeniden başlaması.

    Kıbrıs’ın liderleri olarak, Doğu Akdeniz’deki doğal gaz aramalarını sadece ekonomik anlamda değil, adada yaşayan insanların hayatları ve geleceklerini de göz önünde bulundurarak değerlendirmeniz gerekiyor. Şiddetle inanıyoruz ki Kıbrıs’ın en büyük kaynağı üzerinde yaşayan güzel insanları ve zor sorunlara karşı ürettiğimiz yenilikçi ve öncü çözümlerdir. Sizden istediğimiz, barış ve çevresel sürdürülebilirliğin ön planda olması gerektiğine inanan biz Kıbrıs’ın gençlerinin sesini duymanızdır. Ada ve çevresindeki gerilimi ve statükoyu sürdürerek kazanacak hiçbir şeyimiz olmadığı gibi kaybedecek de çok şeyimiz var.     

    Tek vatan, tek halk – One country, one people – Μια πατρίδα, ένας λαός.

    Saygı ve içtenliklerimizle,

    Andreas Piperides, 25, Nicosia

    Angelos Sofocleous, 26, Nicosia

    Charis Theodorou, 27, Nicosia

    Deniz Özdiren, 24, Nicosia

    Dogukan Kansu, 22, Nicosia

    Emily Petrou, 18, Nicosia

    Erdim Türkmen, 28, Nicosia

    Ergün Bey, 24, Kyrenia

    Evgenia Chamilou. 22, Nicosia

    Fatma Dalokay, 19, Famagusta

    Frantzeska Iosif, 23, Limassol

    Hatice Benan, 28, Nicosia

    Iosef Boraei, 29, Nicosia

    Kemal Haşim, 26, Famagusta

    Maria Kola, 29, Nicosia

    Merve Ilkan, 22, Nicosia

    Myrto Skouroupathi, 26, Nicosia

    Nikolas Michael, 24, Limassol

    Önder Erdoğdu, 26, Nicosia

    Polymnia Glykeriou, 27, Larnaca

    Süleyman Kutlu, 22, Larnaca

    Vijdan Şengör, 28, Nicosia

    The post Kıbrıs’ta çevre ve barış konusunda tutkulu genç Kıbrıslılardan oluşan bir ekip adına mektup first appeared on AVLI.

    Letter on behalf of a team of young Cypriots passionate about the environment and peace in Cyprus

    By nikolasmichael96

    Your Excellencies, 

    Greek Cypriot leader, Nicos Anastasiades, and Turkish Cypriot leader, Mustafa Akıncı,

    Over the past several weeks, the people of Cyprus have been anxiously watching as warships park themselves in and around our waters, and politicians give blustery speeches threatening the delicate peace in our region. As a team of young Cypriots passionate about the environment and peace, it is our moral duty to urge you, our leaders, to stand together and de-escalate tensions surrounding the exploration and exploitation of hydrocarbon resources in the Eastern Mediterranean, and not allow our island to be drawn into a larger geo-political maelstrom that will only serve to threaten the lives and livelihoods of our families and friends.

    Our cohort, consisting of both Turkish Cypriots and Greek Cypriots, serves as an example of the cooperative and forward thinking work that Cypriots are capable of as we consider the future of our island. The most recent geopolitical developments surrounding the exploitation of gas fields outside of Cyprus stand against those principles of mutual understanding, cooperation, and trust.

    In contrast to the promises that this gas would bring peace to Cyprus, 2020 is the third year in a row without meaningful negotiations between the two communities, while tensions due to gas exploration in our waters are reaching a critical point. At the same time, it is an open secret that some political leaders on the island would consider the Cyprus problem as “solved,” pushing towards the permanent partition of our home through their inaction and lack of cooperation. We strongly condemn the continuation of this unsustainable status quo and we believe that the Cyprus problem can only be solved with the reunification of the island.

    Therefore, we cannot stress enough the urge to the leaders of the two communities, and to all parties involved, for the immediate resuming of the reunification talks from where they had stopped at Crans-Montana. We urge you to build the spirit of cooperation and understanding between Cypriots, rather than allow ourselves to be exploited and pulled into the geopolitical ambitions of foreign powers. Cypriots must stand together in rejection of a status quo that brings us to the brink of war, and that begins with the leaders of our island.

    The exploitation of natural gas will have an irreversible and deleterious effect on both the Mediterranean Sea and on those of us who depend on the sea for survival. Our sea, which Cyprus’ tourist heavy economy depends on, has already been scarred by decades of intermittent war, heavy shipping, and general pollution. The nations of the Eastern Mediterranean have done little to protect our most valuable resource, in pursuit of short-sighted economic gain and zero-sum political advantage on one another. The Eastern Mediterranean has had our pristine beaches threatened by oil spills, our precious wildlife killed by underwater explosions, and our very water filled to the brim with plastics.  

    Finally, as the youth of Cyprus, we are concerned about the effects of further investing in fossil fuel projects will have on the future of our island. Cyprus is uniquely vulnerable to climate change, as we have seen from the massive fires engulfing our island, and the scorching heatwaves and dry spells that threaten public health and agricultural production. Investing in natural gas exploitation may have made perfect sense a decade and a half ago, but we are nearing a point where we need to rapidly decarbonize our economies and invest in economically sound and sustainable solutions.

    What we are asking from you:

    • A joint statement by the Leaders of the Greek Cypriot and Turkish Cypriot Communities, calling for the de-escalation of tensions in the Eastern Mediterranean
    • A re-evaluation of the value of drilling for natural gas off the coast of Cyprus, including a full environmental impact assessment
    • A strong commitment to reallocating financial resources into renewable energy, such as solar, for the benefit of the whole island. This includes EU financing for the full electrical interconnection of the island of Cyprus to support the distribution and financial viability of renewable energy
    • A set of strong confidence building measures, such as structured dialogue/bicommunal committee for the energy future of Cyprus and the opening of Varosha for its inhabitants under the administration of UN under Security Council Resolutions 550 and 789
    • The immediate resumption of meaningful negotiations for a comprehensive solution to the Cyprus problem

    As Cyprus’ leaders you must not only consider the stakes of gas exploration in terms of number of euros, but also numbers of lives, and the future that you are subjecting your people to. We strongly believe that Cyprus’ greatest resource is the people that live on this great island, and our pursuit of innovative and trailblazing solutions to difficult problems. We ask you to look to us, the youth of this island, who believe that peace and environmental sustainability should be at the forefront of any vision for the future of Cyprus. There is nothing to be gained by continuing the status quo of escalating tensions in this matter, and we have everything to lose.

    Tek vatan, tek halk – One country, one people – Μια πατρίδα, ένας λαός.

    Sincerely,

    Andreas Piperides, 25, Nicosia

    Angelos Sofocleous, 26, Nicosia

    Deniz Özdiren, 24, Nicosia

    Dogukan Kansu, 22, Nicosia

    Emily Petrou, 18, Nicosia

    Erdim Türkmen, 28, Nicosia

    Ergün Bey, 24, Kyrenia

    Evgenia Chamilou. 22, Nicosia

    Fatma Dalokay, 19, Famagusta

    Frantzeska Iosif, 23, Limassol 

    Hatice Benan, 28, Nicosia

    Iosef Boraei, 29, Nicosia

    Kemal Haşim, 26, Famagusta

    Maria Kola, 29, Nicosia

    Merve Ilkan, 22, Nicosia

    Myrto Skouroupathi, 26, Nicosia

    Nikolas Michael, 24, Limassol

    Önder Erdoğdu, 26, Nicosia

    Polymnia Glykeriou, 27, Larnaca

    Süleyman Kutlu, 22, Larnaca

    Vijdan Şengör, 28, Nicosia

    Charis Theodorou, 27, Nicosia

    The post Letter on behalf of a team of young Cypriots passionate about the environment and peace in Cyprus first appeared on AVLI.

    Καλωσόρισμα από Μερόπη Τσιμίλλη-Μιχαήλ εκ μέρους οργανωτικής επιτροπής

    By The Left and the Cyprus Problem

    Αγαπητοί φίλοι, σύντροφοι, συναγωνιστές,

    Εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής σας καλωσορίζω στο 4ο Συνέδριο “Η Αριστερά και το Κυπριακό” και σας ευχαριστώ για την ανταπόκρισή σας. Ευχαριστίες εκφράζουμε επίσης στο Σπίτι της Συνεργασίας, στο Ίδρυμα Στέλιος Χατζηωάννου για την επιλογή της δράσης μας στις βραβεύσεις του 2017, στους μεταφραστές μας, καθώς και στον Μιχάλη Ολύμπιο και την ομάδα του που ανάλαβαν την όλη τεχνική υποστήριξη του Συνεδρίου.

    Βασικές αφετηρίες του σημερινού Συνεδρίου «Η Αριστερά και το Κυπριακό», όπως και των τριών προηγούμενων ετήσιων συνεδρίων με τον ίδιο τίτλο, είναι η ανεπιφύλακτη επιδίωξη της ειρήνης στο νησί και η επανένωση της Κύπρου σε μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία. Θα επαναλάβω ξανά εδώ αυτό που γράφαμε στο κάλεσμα για το πρώτο μας Συνέδριο, που έγινε στις 30 του Γενάρη 2016:

    “Η πρωτοβουλία για αυτή τη διοργάνωση γεννήθηκε μέσα από τις ανησυχίες αλλά και τις ελπίδες μας σε σχέση με τη σημερινή κρίσιμη καμπή στις προσπάθειες διευθέτησης του Κυπριακού, καθώς και από την πεποίθησή μας ότι ο κόσμος της Αριστεράς επιθυμεί αλλά και οφείλει να μπει σε μια διαρκή συζήτηση και παρέμβαση σε ζητήματα που αφορούν την επιδιωκόμενη διευθέτηση”.

    Από τότε η κατάσταση χειροτερεύει ολοένα και περισσότερο. Όταν αρχίσαμε φέτος τον Απρίλιο να προετοιμάζουμε το Τέταρτο Ετήσιο Συνέδριο «Η Αριστερά και το Κυπριακό», μια κρίσιμη εξέλιξη διαγραφόταν στον ορίζοντα. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μολονότι εμμέσως τότε, είχε καταστήσει σαφή την πρόθεσή του να αποσυρθεί από τη συμφωνία για πολιτική ισότητα και κατανομή της εξουσίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, και εμφανίστηκε έτοιμος να απορρίψει την Ομοσπονδία ως την επιδιωκόμενη λύση. Παρά τις λεκτικές διαψεύσεις, οι μήνες που πέρασαν έχουν επιβεβαιώσει την καταστροφική αυτή στροφή. Στο λεξιλόγιο της κυβέρνησης Αναστασιάδη, μπήκαν όροι όπως “Αποκεντρωμένη ομοσπονδία” και “νέες ιδέες”, καθώς αφαιρείτο ο όρος “διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία” που επανερχόταν στιγμιαία κατά διαστήματα. Παράλληλα με τον Αναστασιάδη, η Τουρκία και η Τουρκοκυπριακή Δεξιά επιδιώκουν και αυτές να αλλάξουν τη βάση των διαπραγματεύσεων, φέρνοντας και αυτές «νέες ιδέες» στο τραπέζι. Το ποιες είναι αυτές οι “νέες ιδέες” ένθεν και ένθεν, και τι η «αποκεντρωμένη ομοσπονδία», παραμένουν να αιωρούνται στον αέρα χωρίς διευκρίνιση περιεχομένου. Όποιο όμως και αν αυτό θα ήταν, όποιο και αν εννοείται ή υποκρύβεται, είναι βέβαιο ότι τέτοιες ιδέες επιδιώκουν να ανατρέψουν ότι κατορθώθηκε σε συγκλίσεις στη διάρκεια δεκαετιών, και οδηγούν προδιαγεγραμμένα προς την τελική διχοτόμηση και τη «λύση δύο κρατών». Το “στατους κβο” που προκρίνει το απορριπτικό κομμάτι της Ε/Κ κοινωνίας αντί της λύσης, είναι μια εντελώς εθελοτυφλούσα ψευδαίσθηση που δημιουργούν και συντηρούν συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις και ΜΜΕ.

    Αυτή η εθνικιστική στροφή συναντά ωστόσο την αντίσταση του Κυπριακού λαού όπως έδειξαν και οι πρόσφατες ευρωεκλογές. Η επιλογή του ΑΚΕΛ να προτείνει στο ψηφοδέλτιό του τον Νιαζι Κιζίλγιουρεκ και η βίαιη αντίδραση του Προέδρου της Δημοκρατίας και της ηγεσίας του Δημοκρατικού Συναγερμού είναι χαρακτηριστικά της νέας εποχής αντιπαράθεσης με τον εθνικισμό.  Η εκλογή του Νιαζί και η δραματική πτώση των ποσοστών του ΔΗΣΥ δείχνουν πως υπάρχουν ακόμα δυνατότητες αγώνα για τη λύση και την ειρήνη.

    Το χάσμα μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς στο Κυπριακό γίνεται όλο και πιο βαθύ και οι διαφορές στην πολιτική τους πιο ξεκάθαρες. Τόσο η ρήξη του ΑΚΕΛ με τον Αναστασιάδη όσο και η σύγκρουση του Οζερσάι με τον Ακκιντζί σηματοδοτούν μια νέα εποχή στις ενδο-κοινοτικές πολιτικές διαδικασίες, με την Κυπριακή Αριστερά και στις δύο κοινότητες να τίθεται μπροστά σε νέες προκλήσεις, που καθιστούν την ανάγκη ενίσχυσης της διακοινοτικής συνεργασίας της Αριστεράς ακόμα πιο επιτακτική.

    Ως μια συμβολή σε αυτή την αναγκαία ενίσχυση, αποφασίσαμε να αφιερώσουμε το Τέταρτο Ετήσιο Συνέδριο στην έννοια της Ομοσπονδίας και τις προεκτάσεις της, γενικά, καθώς και στο πώς τις αντιλαμβάνεται και τις στηρίζει η Αριστερά. Επιδίωξή μας ήταν το Συνέδριο να φέρει μαζί διάφορα ρεύματα της Κυπριακής Αριστεράς για αυτή τη συζήτηση, αλλά και για τη διερεύνηση του ρόλου και της ευθύνης της, καθώς και της προοπτικής συντονισμένων κοινών αγώνων.

    Η θερμή ανταπόκριση στην πρόσκλησή μας μελών πολιτικών κομμάτων, οργανώσεων και τάσεων της Αριστεράς και στις δυο κοινότητες – συνδικαλιστών, ακτιβιστών,  πανεπιστημιακών και άλλων –  για να καταθέσουν τις απόψεις τους με εισηγήσεις τους, καθώς και η συμμετοχή όλων σας, είμαστε βέβαιοι ότι θα καταστήσει το Συνέδριο ένα παραγωγικό φόρουμ.

     

     

     

     

    ❌