One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayΔέφτερη Ανάγνωση

Σπόντες [15 Απριλίου 2019]

By Defteri Anagnosi



<< Δώστε τις Λίστες στη ΒΟΥΛΗ !! >> Φυλακισμένες Λίστες....ένα πράμα ...όπως τα Φυλακισμένα Μνήματα........


  • Ανοίγουν πια μέτωπα παντού – «έχουμε πόλεμο μην το γελάς μωρό μου» που θα έλεγε και ο Πανούσης. Η ρητορική της συμμαχίας που προσπαθεί να γαντζωθεί ακόμα λίγο στο παρελθόν θυμίζει το ιστορικό ρητό για το τελευταίο καταφύγιο κάθε απατεώνα
    Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ «δίνει» τον Ασσάνζ για να εκλιπαρήσει αμερικανική συγκάλυψη στις αποκαλύψεις για σκάνδαλο διαπλοκής. Η συμμαχία της δεξιας-ακροδεξιας στο Ισραήλ κερδίζει τις εκλογές σε ένα ντελίριο εθνικισμού/ρατσισμου, υποσχέσεων προσαρτήσεων και απειλών κατά των Παλαιστίνιων να μην ψηφίσουν [με κάμερες παρακολούθησης σε εκλογικά κέντρα] – και όλα αυτά για να αποκτήσει πλειοψηφία στην Βουλή και να προσπαθήσει να αλλάξει τον νόμο για να μην πάει φυλακή για διαπλοκή ο Νετανιαχου.

    Και στην Κύπρο, ο Αναστασιάδης πετάει κάθε φύλο συκής [αν του είχε μείνει δηλαδή κάτι] και μετά τον ρατσισμό ότι οι τ/κ δεν δικαιούνται λόγο στα θέματα της Κύπρου [πέρα από αυτά της κοινότητας τους] τώρα τους θεωρεί και.. δανεικούς. Για να πουλήσει ακροδεξιά υστερία ενάντια στην αριστερά, σαν συγκάλυψη για την διαπλοκή που τον περιβάλλει πια σαν μοναδική ταυτότητα. Και η κόρη του Σύρου ωρύεται, σαν φερέφωνο που αναμεταδίδει την φωνή του γέρου της που δεν είχε καν το ήθος της ντροπης [να πουμε να αυτοκτονήσει είναι να περιμενεις πολλα απο αυτόν και τους υπολοιπους ενοχους] μετα τον Ιούλη του 74. 

    Δεν υπάρχει μέση οδός – θα πρέπει να πολεμήσουμε ενάντια σε αυτό το σύνδρομο, όπου το τελευταίο καταφύγιο συγκάλυψης της διαπλοκής και της διαφθοράς της εξουσίας, είναι η ακροδεξιά υστερία. Κτυπιούνται για να κρατήσουν τον χρόνο παγωμένο στο χθες. Αλλά δεν θα τους περασει – «όποιοι και αν είναι, όσο δυνατοί και αν είναι» που θα έλεγε και ο Δώρος Λοΐζου. Θα περάσουμε μέσα από την βροχή και όταν βγούμε στην άλλη όχθη αυτής της περιόδου, θα τους δούμε και πάλι, να αλλάζουν χρώματα όπως του χαμολιούς, να τυλίγονται, σαν δειλοί, αυτά που σήμερα δαιμονοποιούν. Αλλά στην στροφή των εποχών, δεν υπάρχει κλάδος ελαίας… Να το θυμούνται. Γιατί τα σύννεφα δεν είναι μόνο τα κατασκευασμένα τους θεάματα, αλλά και η οργή που αναδύεται από την γη...

    Μετά από αυτά τα επεισόδια, «7 ετών, 7 ημερών κοκ» θα έρθει και η κάθαρση. Και να την φοβάστε αυτήν κάθαρση στην στροφή των εποχών. Θα έχει την μορφή της Ιστορικής δικαιοσύνης που ανάγκασε τον αρχιερέα των υστεριών της ακροδεξιάς από το 1948, τον Π. Ιωαννίδη, να δει εγκλωβισμένος στην Κερύνεια τον τουρκικό στρατό που έφερε σαν συνέπεια το έργο του. Ή τον Πινοσέτ να τρέχει να ξεφύγει από τις συνέπειες του αιματοβαμμένου του έργου όπως ένα διεθνής φυγόδικος. Θα δείτε…

·         

  • "Αυτο-ρυθμίστηκε" και η "ελευθερία" στην πληροφόρηση, όπως αυτό ρυθμίζονται και όλες οι άλλες αστικές "ελευθερίες".
    Η σύλληψη του
    Assange ήταν μια αποκαλυπτική στιγμή των ορίων του ελεύθερου λόγου στην Δύση. Αν ο Assange ήταν σε μη-δυτική χώρα, και είχε αποκαλύψει στοιχεία για μη-δυτικό κράτος, θα υπήρχε ήδη σύσκεψη για κυρώσεις, απειλές για επεμβάσεις, φορτηγά στα σύνορα να μεταφέρουν τρόφιμα [από άλλο σενάριο αλλα του ιδιου βιβλίου συνταγων] κ.ο.κ.
    Τώρα, όμως, ένα άτομο που διευκόλυνε τους αμερικάνους πολίτες να δουν πως τους εξαπατούσε το κράτος τους, αρπάχτηκε από μια πρεσβεία [του κράτους όπου ο πρόεδρος αντιμετωπίζει κατηγορίες διαφθοράς] από την βρετανική αστυνομία για να δοθεί στις ΗΠΑ. Τζαι πανηγυρίζει η Χίλαρι - τζήνη που απορούσε γιατί έχασε τις εκλογές… Γιατί πάντα τέτοια ήσουν. Η Δεισδαιμόνα το είπε με απόλυτη σαφήνεια και Ιστορική ακρίβεια: "Αυτό-ρυθμίστηκε" και η "ελευθερία" στην πληροφόρηση, όπως αυτό ρυθμίζονται και όλες οι άλλες αστικές "ελευθερίες"
    https://dialogos.com.cy/vinteo-i-stigmi-tis-syllipsis-toy-tzoylian-asanz-ton-wikileaks/



  •  Και το σχόλιο του Pilger [από τους λίγους δημοσιογράφους που αποκάλυπταν την αλήθεια τότε στο πόλεμο του Ιράκ] για την «ιστορική ντροπή» με ένα συγκριτικό παράδειγμα: την ενοχή του Μπλερ ο οποιος με τα ψέματα του οδήγησε στους θανάτους εκατομμυρίων ιρακινών, αλλα δεν διωκεται πουθενα, ενώ ο Assange διώκεται γιατί ακριβώς αποκάλυψε το έγκλημα. Και η βρετανική ελίτ με τα παραμύθια της για τα «δικαιώματα» είναι πια γυμνή:

    «..
    The British elite abandoned its last imperial myth: that of fairness and justice.
    Imagine Tony Blair dragged from his multi-million pound Georgian home in Connaught Square, London, in handcuffs, for onward dispatch to the dock in The Hague. By the standard of Nuremberg, Blair’s “paramount crime” is the deaths of a million Iraqis. Assange’s crime is journalism: holding the rapacious to account, exposing their lies and empowering people all over the world with truth. »


    https://www.counterpunch.org/2019/04/12/the-assange-arrest-is-a-warning-from-history/

·         

  • Άμα θέλεις εκλογές, και αν τολμάς, Αβέρωφ να ξεκινήσουμε με τις προεδρικές. Ο Αβέρωφ παραληρούσε στην Βουλή αναζητώντας κάπου να πιαστεί για να μετατοπίσει την συζήτηση από τα αλυσιδωτά σκάνδαλα της κυβέρνησης του κόμματος του για τον Συνεργατισμό – και φυσικά την εμπλοκή οικογενειακών συμφερόντων του ιδίου με την προνομιακή πριμοδότηση της Logicom; «Να αυτοδιαλυθεί η Βουλή» γιατι αποκαλύφθηκαν τα σκάνδαλα του Χάρη, του Χατζηγιάννη, με ευθύνη του Αναστασιάδη όπως μας ειπε και ο ίδιος [αφού έγκρινε τα «έργα και τις ημέρες» του Χάρη]. Και τώρα είναι «κακή» η Βουλή, γιατί δεν την «κουμαντάρει» πια ο Αβέρωφ;
    Μα γιατί η Βουλή λεβέντη μου – να παραιτηθεί ο πρόεδρος και η κυβέρνηση και να γίνουν νέες εκλογές. Αν σας παίρνει ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Όλα τα άλλα είναι Αβερωφισμοί στην πεζίνα. Τολμάτε Αβέρωφ; Πόσα νομίζατε ότι μπορεί να κρύψετε πίσω από ένα δάκτυλο; Άντε τρέξε τώρα να μοιράζεις τσεκκούθκια, γλείφοντας εκεί που έφτυνες, και βάλτε μπροστά τις μηχανές αποβλάκωσης των τηλεοράσεων σας [και των εφημερίδων σας – χαριτωμένες και οι «δημοσκοπήσεις» στήριξης] για να δούμε πόσους θα μπορέσετε να κρατήσετε και αυτήν τη φορά μακρυά από τις εκλογές [με το κόλπο του «όλοι είναι ίδιοι»] για να μην φανεί η γύμνια σας – και η απέχθεια της κοινωνίας για εσάς…

·     

  • Ανησυχεί για την Βουλή ο Αβέρωφ; Ξέμεινε από κόλπα παραπλάνησης; Πάντως για να παίξει ετσι κασέτα [εκλογές για Βουλή – αλλα όχι για προεδρία] και να του απαντήσει ο Ν. Παπαδόπουλος με εισήγηση για προεδρικές εκλογές, μπορεί και να σημαίνει ότι ο Αβέρωφ δεν νοιώθει πια σίγουρος ότι με το χαζοχαρούμενα κόλπα και συναλλαγές του μπορεί να εξασφαλίζει πλειοψηφία στην  Βουλή και το ρίχνει στην δαιμονοποίηση της… Χμ… Ενδιαφέρον… J ..Πάντως μέχρι στιγμής η Βουλή έστησε πόδι για τον Συνεργατισμό και δεν συγκάλυψε…. Άντε να δούμε και αν ο Παπαδόπουλος θα τηρήσει την θέση ότι δεν θα συνεργάζεται όσο είναι εκεί ο Χ. Γεωργιάδης… Ή ισως και ευρύτερα…J.. Ίσως να έχουμε και ενδιαφέροντες καιρούς… Θα δείξει…J

·         

  • Η δανεική Αμερικάνα: Ατε πάλι τουτη η Λουτ. Αναζητά, λαλεί, ο Φιλελεύθερος [δηλαδή το προεδρικό μέσω Πιμπίσιη] «..τρόπους να εμπλακούν όλοι όσοι έχουν να κάνουν με το κυπριακό και όχι μόνο οι δυο ηγέτες στο νησί.» Αντί σιόρ να πει ότι φταίουν οι άλλοι, οι τούρτσιοι, τζαι κανεί, τζαι να αφήσει το Johnny Walker με το ποτό του τζαι το δικηγορικό του γραφείο, πελεκά πάλε. Όμως «σύμβουλοι» και παραδεξάμενοι [δημοσιογράφοι, συγγενείς κ.α]  του προεδρικού - ακόμα και αν σας ρίξει λίγη αναβολή… η αλήθεια πλησιάζει… J …Ατε πείτε του Ιγνατίου να αρκέψει την εκστρατεία ότι εν προβληματική, φιλοτουρική κοκ… Τζαι τζήνο το γέρημο το «πλαίσιο Γκουτέρες» εν φεύκει, κανένας εν τσιμπά τις πελλάρες του παρελθόντος που ανακυκλώνει στα hangover ο Ανάστος, τζαι εν τζαι τούτοι οι «δανεικοί» τουρκοκύπριοι που μπορεί σε καμιάν φάση να αρκέψουν να ψηφίζουν μαζικα…Τζαι αν γινει ετσι σαστα τζαι γυρασιν...τζαι βουρούν μας τζαι οι ευρωπαίοι με τα διαβατήρια του δικηγορικού γραφείου… Johnny Walker on the ropes… Πάντως αν όντως η Λουτ σκέφτεται να διευρύνει την συμμετοχή ένεν καθόλου κακή ιδέα τούτη η διεύρυνση να ξεκινήσει τζαι που το εσωτερικό – το να αντιπροσωπεύει την ελληνοκυπριακή κοινότητα ο Ανάστος είναι από κωμικό μέχρι τραγικό στην κατάσταση του. Ας συμμετέχουν τουλάχιστον τζαι ο Α. Κυπριανού με τον Ν. Παπαδόπουλο σαν εκπρόσωποι των δυο μεγαλύτερων κομμάτων πλην του ΔΗΣΥ που έσιει τον Αναστο – τζαι οι δύο τους εκπροσωπούν τζαι πιο πλουραλιστικά την ε/κ κοινότητα όσον αφορά τις απόψεις…

·          

  • Ο ρατσισμός του Αναστασιάδη και του περίγυρου του έγινε ακόμα πιο απροκάλυπτος αυτήν την εβδομάδα σαν απόπειρα συσπείρωσης της δεξιάς/ακροδεξιάς και συγκάλυψης [μέσω μετατοπίσεων της ατζέντας του δημόσιου λόγου] των σκανδάλων στον Συνεργατισμό. Δεν είναι όμως απλώς προεκλογική στρατηγική –εκφράζει και μια ευρύτερη νοοτροπία που τώρα πια είναι εκεί ξεδιάντροπη.
    Ουσιαστικά, εκλιπαρεί γονατιστός στα 4 του τους απορριπτικούς. Και εκτός από τις επιθέσεις ενάντια στους τουρκοκύπριους τώρα η επίθεση εστιάζει και στο ΑΚΕΛ σαν προσπάθεια διάσπασης της αντιπολίτευσης [η οποία τουλάχιστον στα θέματα της εσωτερικής διαπλοκής, όπως με την διάλυση του Συνεργατισμού, φαίνεται να συγκλίνει κάπως]. Η αμίμητη αναφορά για «δανεικούς ψήφους» τ/κ [με αναφορά στην υποψηφιότητα του Νιαζί] θυμίζει τις αναφορές της ακροδεξιάς πριν το 74 που ταύτιζε τους «Τούρκους» και τους «κομμουνιστές» [και μάλιστα προτιμούσαν και τους Τούρκους της εισβολής παρά τους ε/κ αριστερούς όπως καταγράφηκε στο ιστορικό ντοκιμαντέρ του Κακογιάννη «Αττίλας 74»].
    Οπότε τα περί «δημοκρατικού τόξου» [που περιλαμβάνει και τον ΔΗΣΥ] και άλλες φαιδρότητες να πουληθούν αλλού. Εδώ έχουμε ένα υποτιθέμενο πρόεδρο που πουλά ανοικτά ρατσισμό. Όσοι σιωπήσουν έχουν ευθύνες…Το που στυλλον στυλλον ανεση, ετελειωσεν. Εχουν τζαι οι στυλλοι τις ευθυνες τους… :)


·          

  • Η εκκωφαντική σιωπή όλων αυτών, στην δεξιά, που πουλούσαν δήθεν μαράζι για την λύση μετά το 2004, έχουν εδώ πια, στον συνεχή ρατσισμό του Αναστασιάδη με αποκορύφωμα τις τουρκοκυπριακές ψήφους σαν «δανεικές», τον ιστορικό τους καθρέφτη
    Αυτοί ηταν, αυτοί είναι;  Μέχρι και η υποψηφιότητα ενός τουρκοκύπριου που κατοικεί στην νότια Κύπρο, δαιμονοποιείται από αυτόν που εξέλεξαν - και ξέπλυναν και μετεκλογικά με το «όλοι είναι ίδιοι». Όχι ρε δεν είναι.. και ιδού η απόδειξη. Εσείς, οι λαλίστατοι της αρλουμπολογίας προηγουμένως, που σιωπάτε τωρά, είστε «οι ίδιοι»… Μιλά ο Μαρκίδης, και διαφοροποιείται κάπως η Αλήθεια. Ούτε καν στην μάντρα της δεξιάς δεν είστε ίδιοι. Μερικοί όμως είσαστε…

    Και να σκεφτεί κανείς ότι η συμμετοχή των τ/κ είναι όχι μόνο κατοχυρωμένη συνταγματικά [κερδήθηκε δηλαδή στα δικαστήρια] αλλά με βάση την απορριπτική ρητορική [την οποία υιοθετεί ο ΔΗΣΥ πια], θα μπορούσε να πει κανείς ότι εξυπηρετεί και την προσπάθεια των ε/κ να αποφύγουν να δοθούν οι 2 έδρες τηε ευρωβουλης, στην τ/κ κοινότητα. Άλλωστε για αυτό στηρίζουν τον πολιτικαντισμό του Λεβέντ, δεν είναι;
    Αλλά ιδού η αλήθεια της αυταπάτης. Η δεξιά δεν ενδιαφέρεται για τίποτα πέρα από τις καρέκλες του σημερα, τζαι του «που στυλλον στυλλον, ανεση». Όπως ακριβώς και το 74 – τα σάλια για τις καρέκλες της εξουσίας, τυφλώνουν ακόμα και τις απλές λογικες συνέπειες…. Και η σιωπή των αμνών της μάντρας ξεκαθαρίζει και την υποκρισία.


·          

  • Γιατί πρέπει πια [μετά την νέα ρατσιστική δήλωση Αναστασιάδη] να ψηφίσουν μαζικά οι τουρκοκύπριοι. Ο πανικός της δεξιάς μπροστά στην πιθανότητα μαζικής τουρκοκυπριακής ψήφου αποκαλύπτει την προοπτική ενός βραχυκυκλώματος του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Οι τουρκοκύπριοι με βάση το σύνταγμα του 1960 θα έπρεπε να έχουν καθορισμένες κοινοτικές έδρες στο ευρωκοινοβούλιο. Όμως λόγω 74, και της επέκτασης της λογικής του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, για να μπορούν οι ελληνοκύπριοι να διαχειρίζονται [με διεθνή αναγνώριση] μονοπωλιακά την Κυπριακή Δημοκρατία, πρέπει να αντιμετωπίσουν και τους τουρκοκύπριους ως θύματα της εισβολής. Άρα να τους επιτρέπουν να ψηφίζουν, αφού δεν έχουν κοινοτική αντιπροσώπευση – μεχρι την λυση.

    Το δικαίωμα να ψηφίζουν, όμως, βασίζεται, όπως και το καθεστώς του ρατσισμού στον αμερικανικό νότο μεχρι την δεκαετία του 1960, σε μια ντε φακτο πραγματικότητα: ότι δεν θα θεελουν ή, στην αναγκη, θα αποθαρρύνονται από το να ψηφίζουν. Αν, όμως, ψηφίζουν μαζικά, τότε οι ελληνοκύπριοι θα βρεθούν μπροστά σε μια νέα ντε φάκτο κατάσταση: οι τ/κ θα ψηφίζουν και θα επηρεάζουν τις ελληνοκυπριακές εκλογές οδηγώντας ουσιαστικά το καθεστώς έκτακτης ανάγκης σε μπούμερανγκ. Οι τ/κ θα έχουν τους δικούς τους κοινοτικούς θεσμούς στην βόρεια Κύπρο [που δεν είναι μεν διεθνώς αναγνωρισμένοι – αλλά θεωρούνται και από τον ΟΗΕ και από την ΕΕ σαν οντότητες] και θα καθορίζουν [αν είναι μαζική ψήφος] σαν άτομα και τις ε/κ εκλογές – οι οποίες παρουσιάζονται διεθνώς σαν εκφραστικές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

    Το συνεπαγόμενο μιας μαζικής ψήφου θα είναι το εξής δίλημμα για την κουτοπονηριά του ε/κ καθεστώτος έκτακτης ανάγκης: είτε θα λυθεί το κυπριακό και θα ψηφίζουν οι τ/κ κοινοτικά η κοινά με σταθμισμένη ψήφο [με βάση το άλμα συμβιβαστικης εισήγησης στις συγκλίσεις Χριστόφια – Ταλατ που επικρότησε και ο Τάσσος] είτε οι «τούρκοι» [κατά τον ρατσιστικό λόγο της δεξιάς/ακροδεξιάς η/και του απορριπτισμου] θα καθορίζουν εκλογές. Και τότε όλο το σενάριο της σαλαμοποίησης του κυπριακού πληθυσμού που προωθεί η δεξιά από το 1948, θα γυρίσει μπούμερανγκ… Θα δείξει…
    J ..Αν θα γίνει τώρα ή μετά …Αλλά φαίνεται αναπόφευκτα πιθανό… Και σαν συνέπεια και σαν μορφή πίεσης για λυση… J

·         

  • Η σημερινή κατάντια της ε/κ δεξιάς με τις δημόσιες υστερίες [ρατσισμών και δαιμονοποίησης] για να προστατεύσει την προσπάθεια μονοπώλησης της εξουσίας και επέκτασης της διαπλοκής των ημέτερων [μέσω πελατειακών σχέσεων] είναι ιστορικά το τρίτο στάδιο παραχωρησης δικαιωματων στο τουρκικο κρατος σαν συνεπεια των πρακτικων της δεξιας. Και αν δεν υπάρξει αντίσταση, η συνέπεια αυτήν την φορά θα είναι η μουσουλμανικής καταγωγής πλειοψηφία στη Κύπρο με το νησί να εντάσσεται στην στρατιωτική σφαίρα της Τουρκίας [ήδη το ναυτικό της κανει περίπατο στην νότια θάλασσα μας].

1.    Το πρώτο στάδιο ηταν το ναυάγιο της Διασκεπτικής το 1947-48 – όπου, όπως ομολόγησε ο Δερβης στο έλληνα πρόξενο, η δεξιά [παρα το ότι ηταν η παράταξη των διορισμένων της αποικιοκρατίας] την μποϋκόταρε γιατί φοβόταν ότι θα έχανε τις εκλογές. Και ετσι ο Δερβης και οι υπόλοιποι σύρθηκαν από την ακροδεξιά του Πολύκαρπου Ιωαννίδη σε εκείνη την υστερία που δίχασε την κοινωνία για να απομονώσουν την αριστερά. Το αποτέλεσμα ηταν ότι 11 χρόνια μετα την διάλυση της Διασκεπτικής, το 1959, η δεξιά θα δεχόταν ένα σύνταγμα τελικά [το οποίο θα αποκτούσαμε από το 1948-49 με την Διασκεπτική] στο οποίο υπήρχαν τουρκικές εγγυήσεις/δικαίωμα επέμβασης, τουρκικός στρατός στην Κύπρο [ΤΟΥΡΔΥΚ] και βέτο – που δεν υπηρχαν στο υπο συζητηση συνταγμα της Διασκεπτικης. Μεσολάβησε το λουτρό αίματος με την ένοπλη αντιπαράθεση. Ετσι η πρώτη δεξιά υστερία για τις καρέκλες έφερε το τουρκικό κράτος στην Κύπρο.
2.    Το δεύτερο στάδιο εξελίχθηκε από το 1964 αλλα απέκτησε ιδιαίτερη μορφή το 1971-74 όταν η ακροδεξιά [με την ανοχή μερίδας της δεξιάς] προσπάθησε να ανατρέψει την Δημοκρατία, και ετσι έφεραν τον τουρκικό στρατό πια στην βόρεια Κύπρο και στο κεντρο της Λευκωσιας. Συνέπεια και πάλι μιας υστερικής αντίδρασης στην ύπαρξη Δημοκρατίας [έστω και υπό περιορισμό αφού οι κυβερνησεις των Αθηνων - δεξιες, κεντρώες ή χουντικες/ακροδεξιες- έλεγχαν τον στρατό και την εκπαίδευση]. Αλλά τα ήθελαν όλα μερικοί. Και ο αρχιερέας της υστερίας, ο Πολύκαρπος, πέθανε βλέποντας την κατοχή της Κερύνειας που ο ιδιος προκαλεσε με τις υστεριες που κατασκευαζε. Ένα ειδος τραγικης ιστορικής δικαιοσύνης.
3.    Σήμερα μετά από τις συζητήσεις δεκαετιών είμαστε πια στο τέλος ενός δρόμου. Η απόρριψη της λύσης από την κυβέρνηση της δεξιάς, χωρίς ουσιαστικό πια επιχείρημα [αφού ήταν στην εξουσία και την προηγουμένη πενταετία και ήξερε τι συζητείτο] οδηγεί στην διεθνή αδιαφορία, στην ντε φάκτο αναγνώριση της βόρειας Κύπρου, και στην αναπόφευκτη αύξηση της μετανάστευσης στην βόρεια Κύπρο. Και σαν να μην έφταναν αυτά κάνουν και συμμαχία ταυτισης [όχι απλα εστω συνεργασιας καπου] με ένα κράτος, το Ισραήλ, που καταπατεί διεθνή ψηφίσματα και προσαρτά κατεχόμενα εδάφη. Ούτε επί πληρωμή όργανα του τουρκικού κράτους να ήταν – προσφερουν στην Τουρκια τωρα την νομιμοποιηση αυτου που της εδωσαν με το πραξικοπημα του 1974. Όμως ένας γεωγραφικος χώρος όπως η Κύπρος δεν μπορεί να διχοτομηθεί πρακτικά -  ιδιαίτερα σε μια εποχή όπως η σημερινή. Άρα η Κύπρος θα μετατραπεί σε ντε φάκτο χώρο με μουσουλμανικής καταγωγής πλειοψηφία. Και τότε… το έγκλημα που ξεκίνησε το 1948 θα ολοκληρωθεί.
Αλλά όπως και τότε, το 48, όπως και το 74, η αντίσταση απέτρεψε τον απόλυτο διαχωρισμό. Έτσι και τώρα η αντίσταση είναι η ελπίδα του μέλλοντος – μια Κύπρος σαν γέφυρα πολιτισμών και όχι συνοριακός σταθμός όπου κομπλεξικοί θα ξεπουλούν την χώρα για την φτήνια των εμμονών τους για καρέκλες [και τώρα για χαζοχαρούμενες φαντασιώσεις φυσικών αερίων που θα ανήκουν στα ημέτερα δικηγορικά γραφεία - αυτό δεν είναι η φαντασίωση τους τελικά;]…Και όπως και ο Πολύκαρπος και οι σύγχρονοι απόγονοι του, θα δουν το τέλος του ναρκισσισμού τους.. for ever αυτήν την φορά…Όμως εμεις, θα ειμαστε παντα εκει, αρνουμενοι να «αποδεκτουμε την ηττα» που θα ελεγε και ο Αναγνωστακης…Και, όταν ερθει η συγκυρια, που θα ερθει αναποφευκτα σε μια γεφυρα πολιτισμων και γεωγραφιας, θα σαρωσουμε το παρελθον με την σκουπα της Ιστοριας…Ότι μπορει να σωθει…Σε ένα μελλον που η μικροπρεπεια του παροντος δεν μπορει να φανταστει καν…



  •  «Η σφαίρα δεν σκοτώνει. Αυτό που σκοτώνει είναι η σιωπή των ανθρώπων» [σύνθημα των διαδηλωτών/τριών που ανέτρεψαν την κυβέρνηση στο Σουδάν – παει και για ευρύτερη χρήση αμα αντικατασταθεί η «σφαίρα» με τα τις «υστερίες των ΜΜΕ»]…Η αντίσταση σήμερα στην Κύπρο περνά από δυο άξονες: απο την πρακτική υπονόμευση κάθε προσπάθειας συντήρησης του διαχωρισμού και την διερεύνηση της ντε φάκτο ενοποίησης από τα κάτω, και την εξίσου ασυμβίβαστη άρνηση υποχώρησης μπροστά στις επιθέσεις και την υστερία που κατασκευάζει το παρελθόν που εκπροσωπεί ο Ανάστος, ο Αβέρωφ και τα συμφέροντα της ημετεροκρατίας που εξυπηρετούν.
    Το 1948 προσπάθησαν να δαιμονοποιήσουν την αριστερά – και το 1958 να την εκφοβίσουν με δολοφονίες και τραμπουκισμούς. Το ότι άντεξε η αριστερά, και στάθηκε όρθια μπροστά στους τραμπούκους, δημιούργησε την βάση για να απλωθεί μετά το 1960 η αποδοχή της ανεξαρτησίας. Το ότι η αριστερά κατηγορήθηκε μετα ότι ήταν  «σύμμαχος των τούρκων» [η εφημερίδα Πατρίς του Γρίβα είχε εισηγηθεί πρώτη τον ρητορικό οχετό των «δανεικών» τουρκοκυπρίων] και μια ευρύτερη πλειοψηφία δέχθηκε επίθεση από τα όργανα του ελληνικού και τουρκικού κράτους, αλλά δεν δέχθηκαν το σχέδιο Άτσεσον και την ανταλλαγή πληθυσμών το 1974, ήταν η βάση πάνω στην οποία κτίστηκε από την δεκαετία του 1990 το άνοιγμα στο τείχος.. Τώρα η επίθεση του δικηγόρου της διακυβέρνησης της ημετεροκρατίας ξεκίνησε με εστίαση στους «οπαδούς της όποιας λύσης» [που αφορούσε ευρύτερα το κίνημα επανένωσης] και τώρα εστιάζει στην αριστερά. Ίδιες πρακτικές όπως και των ιδεολογικών του προγόνων. Τώρα που επανένωση προχωρεί από τα κάτω και το τείχος είναι ήδη μισογκρεμισμένο, θα αντέξουμε και αυτήν την επίθεση. Άλλωστε με τον Ανάστο και το σούργελο του, η ιστορική εικόνα είναι πια σαφής – ο ρητορικός ρατσισμός είναι απλώς επικάλυψη των συμφερόντων που εξυπηρετεί..




  • Και σαφώς πλέον, αφού η αθλιότητα έχει φτάσει στο επίπεδο να ονομάζει πολίτες της χώρας μας «δανεικούς» για να συγκαλύψει τα σκάνδαλα της διακυβέρνησης του, είναι καιρός να τεθεί καθαρά και το ζήτημα των ατιμωτικών αδικημάτων της προεδρίας… Μάσιαλλα του παιθκιού έσιει τα γιώρκιν…J

    Gregoris
    Ioannou:
    «Πολλοί ασχοληθήκαμε με το εμετικά ρατσιστικό σχόλιο του Αναστασιάδη για «δανεικές τ/κ ψήφους» αναφερόμενος στην συμπερίληψη του Κιζιλγκιουρέκ στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ. Αλλά χρειάζεται και ένα σχόλιο για την άλλη του δήλωση στα πλαίσια εγκαινίων ενός Μολλ (ναι τόσο χαμηλά). Είπε λοιπόν ο πρόεδρος [που αν είχαμε κανονικό κράτος με θεσμούς να λειτουργούν θα έπρεπε να είχε ήδη αποπεμφθεί για εσχάτη προδοσία για την ανοιχτή διαπραγμάτευση της διχοτόμησης που έκανε και κάνει με τον Τσαβούσογλου, ή/και για ατιμωτικό αδίκημα σε σχέση με τον πλουτισμό της οικογένειας του από την επιχείρηση διαβατήρια] ότι είναι δική του επιτυχία το «να τεθεί το θέμα της κατάργησης των εγγυήσεων, των επεμβατικών δικαιωμάτων και της παρουσίας τουρκικού στρατού».


    Αυτό είναι η μισή αλήθεια, και άρα διαστρεβλωτική προπαγάνδα. Η κατάργηση των εγγυήσεων και του επεμβατικού δικαιώματος, που είναι ένα και το αυτό, δεν τέθηκε. Έγινε αποδεκτή από την Τουρκία. Αυτό που τέθηκε ήταν το θέμα της παρουσίας αγήματος του ελληνικού και τουρκικού στρατού, της ΕΛΔΥΚ και της ΤΟΥΡΔΥΚ, και τέθηκε υπό την αίρεση των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Τουρκίας. Και στα δυο αυτά γεγονότα δεν είχε κανένα θετικό ρόλο ο Νίκος Αναστασιάδης. Την κατάργηση των εγγυήσεων που έδωσε ρητά η Τουρκία στον Γκουτέρες, όπως διέρρευσαν με αρκετή σαφήνεια τα Ηνωμένα Έθνη, την κλώτσησε στον κάλαθο των αχρήστων, ενώ την συζήτηση για το μέλλον της ΕΛΔΥΚ και της ΤΟΥΡΔΥΚ από Τσίπρα και Ερντογάν την μπλόκαρε με άκομψο μάλιστα τρόπο όπως διέρρευσαν ελληνικές πηγές.


    Ο Αναστασιάδης εγκλημάτισε σε σχέση με το Κυπριακό το 2016-2017 ανοίγοντας την συζήτηση για συμφωνημένη διχοτόμηση την στιγμή που οι διεθνείς συγκυρίες και η στάση της κυπριακής αριστεράς βόρεια και νότια άνοιξαν το ενδεχόμενο για μια συμφωνία στο Κυπριακό με πλειοψηφική αποδοχή και στις δυο πλευρές. Δεν αρκεί να πούμε ότι το δικαστήριο της Ιστορίας θα τον κρίνει ένοχο για το τι θα ακολουθήσει. Ο Αναστασιάδης πρέπει να λογοδοτήσει σε κανονικά σε δικαστήριο. Το ότι έχει το θράσος να κουνά και το δάκτυλο μετά από το έγκλημα όμως δεν είναι ποινικό ζήτημα. Είναι βαθύτατα πολιτικό και πολιτική θα πρέπει να είναι η τιμωρία του.»




  • Αυτό που ξεκίνησε ο Προδρόμου και ολοκλήρωσε ο Ανάστος με τις δανεικές ψήφους είναι ουσιαστικά επαναφορά της χουντικής ρητορικής του «εμείς είμαστε το εθνικό [«Εθνικό Κέντρο», «Εθνικά ορθό», κοκ]  και άρα όσοι μας αμφισβητούν είναι «ύποπτοι», με την οποία αναγιώθηκαν και οι δυο και το ότι την αναπαράγουν δεν είναι και καν έκπληξη.
    Ο μεν Αναστασιάδης πέρα από θεάματα θυμωμένου τασακιου, και αναπαραγωγής των ρητορικων κλισε που κληρονομησε, είναι αμφίβολο αν έκατσε ποτέ να σκεφτεί ουσιαστικά για κάτι [περα από τα οικογενειακα/ημετερα συμφεροντα]: το ότι την μια λέει το άλφα, ας πούμε το 2004, και μετά το 2017, λέει το ακριβώς αντίθετο, είναι κλασικό δείγμα του ανθρώπου που μιλά χωρίς να καταλαβαίνει τί λαλεί. Απλώς φωνάζει και πετα ρητορικά τασάκια. Ο Προδρόμου παιζει τον τυπικό ρόλο της ακατάσχετης φλυαρίας που προσπαθεί απλώς να αποφύγει, με την λαγνεία των λέξεων, τον διάλογο που φοβαται ότι θα οδηγήσει στην αποκάλυψη της λογικής γύμνιας των ρητορικών του. Και οι δυο συγκαλυπτουν [γιατί είναι δειλοί να το παραδεχτούν] ότι έλεγαν ψέματα κατά την διάρκεια των συνομιλιών και ότι ναυάγησαν το Κραν Μοντανά για ιδιοτελείς λόγους.
    Οπότε αφού ξεκίνησαν την σειρά των ψεμάτων, τώρα θέλουν να βαφτίσουν το ψέμα τους και σαν την θέση της ελληνοκυπριακής κοινότητας. Ο Παπαδόπουλος και ο Παττακός για να συγκαλύψουν την κατάργηση της Δημοκρατίας, φωνάζαν [με εκείνο το υστερικό πάθος που θυμίζει και τους νεότερους…
    J] ότι λάτρευαν την αρχαια Ελλάδα κοκ, και όποιος τους αμφισβητούσε ήταν.. ενάντια στο έθνος. Ό,τι μάθει ο καθένας και ό,τι μπορεί αναπαράγει. Έτσι δεν είναι Πρόδρομε...;


·          

  • Αδυνατίζει και το βαρύ πυροβολικό της δεξιάς – οι τηλεοράσεις: Βοηθήστε το να αδυνατίσει περισσότερο με μποϋκοτάζ των «ειδήσεων» της προπαγάνδας τους. Ο Μ. Νομικός, ο οποίος εκτός από γοητευτικά σχόλια [ιδιαίτερα σε θέματα πολιτικής της διαφορετικότητας], είναι και ειδικός στην παρακολούθηση των εξελίξεων στα τηλεοπτικά, γράφει: « Οι τηλεθεατές φεύγουν, τα κανάλια μαζεύονται. Σε ένα τηλεοπτικό σκηνικό που αλλάζει ραγδαία, οι κυπριακοί ιδιωτικοί σταθμοί φαίνεται να παρακολουθούν μουδιασμένα τις εξελίξεις. Η συρρίκνωση της τηλεθέασης αλλά και της διαφημιστικής πίτα… έχουν φέρει σε δυσμενή θέση την συμβατική τηλεόραση που βλέπει τους τηλεθεατές να στρέφονται μαζικά στα συνδρομητικά και τις υπηρεσίες streaming Netflix, IPTV, Kodi κοκ».
    V μανία, 6-12/4, σελ. 14]

    Πολλά καλά. Όπως τζαι με την πεζίνα. Μποϋκοτάρετε τις ειδήσεις του ΔΗΣΥ που μεταδίδουν και τα 5 παγκύπρια κανάλια [τα τοπικά αναπαράγουν]. Κάνετε εκστρατεία στην καθημερινότητας σας να σταματήσουν να βλέπουν οσοι ξερετε, τις τηλεοπτικές ειδήσεις προπαγάνδας και χειραγώγησης. Καλύτερα να βλέπουν ότι νά’ ναι από το ίντερνετ. Αν είναι να έχουμε «πόλεμο», ας κάνουμε και εμείς τον διάχυτο ασύμμετρο ανταρτοπόλεμο μας. Έχουμε και την τεχνολογία μαζί μας – όπως η κυπριακή γλωσσική μορφή είχε υπέρ της, την τεχνολογία του ραδιοφώνου [έστω και με μια εκπομπή την εβδομάδα – το σκετς – αλλά κέρδισε τον έντυπο καλαμαρίζων λόγο]. Είναι εμφανές ότι αυτή φρίκη του πορτρέτου του Ντόριαν Γκρέϊ που αποκαλύπτεται πίσω από τα φούμαρα του ΔΗΣΥ, συντηρείται και κέρδισε 4 εκλογές μετά το 1990 ακριβώς λόγω των ιδιωτικών τηλεορασεων [το ΡΙΚ κρατούσε κάποιες ισορροπίες με άλλες κυβερνήσεις, τώρα είναι απλώς όργανο]. 
    Εκεί τους πονάει - κτυπήστε και εκεί με μποϋκοτάζ. Και μην πιστέψετε ότι θα αλλάξουν – απλώς θα ρίξουν λίγη ισορροπία για να σας παραπλανησουν και μετα να σας φλομώσουν προπαγάνδα προεκλογικά όπως πάντα, συγκαλύπτοντας την διαπλοκή. Το μόνο που αξίζει να βλέπει καποιος/α είναι οι εκπομπές στην κυπριακή – σαν φόρος τιμής στην αντίσταση της γλωσσικής μας έκφρασης, την οποία πολέμησαν με μίσος για ένα αιωνα [το σύνδρομο του κόμπλεξ ότι είναι εκπρόσωποι εισαγωμενης ανωτερότητας στο καλαμαρίζειν]. Η κυπριακή άντεξε μπροστά σε τέτοια επίθεση. Θα αντέξουμε και θα ανατρέψουμε και εμείς, αυτής της εποχής, την τηλεοπτική δικτατορία του ΔΗΣΥ και του ΚΕΒΕ.

·       

  • Και πριν αλέκτωρ λαλήσει… Τί απέγιναν οι οπαδοί του Λεβέντ μετά την  ρατσιστική παρέλαση για τις «δανεικές ψήφους»; Να πούμε και τον Λεβέντ δανεικό; ….Και αυτοί που τον ανέμιζαν; …Ο Άριστος Μιχαηλίδης ξαφνικά το παίζει επιτήδειος ουδέτερος; …Κατάλαβες έστω και τώρα Άριστε ότι το δικό σας κόλλημα παράγει τον κοινοτισμό; Αλλά θέλεις και εσύ προσπάθεια να καταλάβεις, κολλημένος όπως φαινεσαι συχνα στα κλισέ των δεκαετιών πριν το 1980.… Περαστικά ρε.. βορείως και νοτίως… :)

·          

  • «Το τελευταίο καταφύγιο κάθε απατεώνα στην πολιτική είναι ο εθνικισμός»: όταν το Ισραήλ περνά από την διαπλοκή στο απαρτχάιντ και ξανά και ξανά… Οι εκλογές στο Ισραήλ πρέπει να προβληματίσουν σε διάφορα επίπεδα. Σαν αξιολόγηση θα μπορούσε να πει κάποιος/α ότι κέρδισε μεν η συμμαχία δεξιάς/ακροδεξιάς [με την ακροδεξιά πια να είναι ρυθμιστής της επιβίωσης του Νετανιάχου] αλλά αυτό που φαινόταν σαν εύκολη νίκη του Νετανιάχου, μόλις πριν λίγους μήνες, δεν πραγματοποιήθηκε. Ουσιαστικά, εμφανίστηκε ένα δυναμικός συνασπισμός κεντρώων με επικεφαλής ένα τέως στρατιωτικό που πήρε τις ίδιες έδρες με το κόμμα του Νετανιάχου. Αυτό ήταν και το μόνο ελαφρώς θετικό στην ευρύτερη εικόνα της εσωτερικής σήψης της ό,ποιας Δημοκρατίας στο γειτονικό κράτος. Και σε ένα μεγάλο βαθμό η αποτυχία της κεντροαριστεράς να ολοκληρώσει το βήμα της ανασυγκρότησης της, ηταν η μαζική αποχή των παλαιστινίων που είχε να κάνει και με το κλίμα εκφοβισμού από την δεξιά/ακροδεξιά.

    Ουσιαστικά, οι εκλογές έγιναν και για την διαπλοκή του Νετανιάχου, ο οποίος θα δικαστεί τους επόμενους μήνες. Οπότε η Ισραηλιτική κοινωνία είχε μπροστά της την επιλογή ενός διεφθαρμένου πολιτικού. Και η πλειοψηφία όσων ψήφισαν επέλεξε να στηρίξει/ξεπλύνει [για οποιαδήποτε συμφέροντα] τον διεφθαρμένο πολιτικό. Υπάρχει πατος πιο κάτω; Ακόμα και τα διεθνή πλυντήρια των εγκλημάτων του Ισραήλ άρχισαν πια να μιλούν ανοικτά για σήψη της Δημοκρατίας στο Ισραήλ. Η εξαθλίωση μερίδας του κοινού είναι ακόμα χειρότερη: Ο Νετανιάχου φυσικά δεν πήρε πλειοψηφία – αλλά θα κάνει κυβέρνηση, εκτός απροόπτου, με τους ακροδεξιούς οι οποίοι στον εθνικο-ρατσιστικό τους οίστρο, θέλουν και άλλο παλαιστινιακό αίμα ή και άλλη καταπίεση των παλαιστινίων για να εξαγοράσει ο Νετανιάχου τις ψήφους τους και να μην πάει φυλακή [να αλλάξουν δηλαδή νόμους για να μην φυλακιστεί αν - όπως αναμένεται- καταδικαστεί]. Ο εθνικισμός και η διαφθορά πάνε πια χέρι με χέρι για να έχουμε εικόνα.

    Οπότε οι εκλογές δεν ήταν το τέλος, αλλά μέρος μιας πορείας, η οποία θα περιλαμβάνει την δίκη του Νετανιάχου και το πώς θα εξαγοράσει τους ακροδεξιούς. Τους έριξε μεχρι και το κόκκαλο της προσάρτησης των συνοικισμών εποίκων της Δυτικής Όχθης… Και κάποια ψώνια εδώ δίπλα, υποστηρίζουν τον Νετανιάχου… Ο καθένας/καθεμια πάει με την διαπλοκή των συμφεροντων του/της. Άλλωστε ποιοί συμπαραστάθηκαν [εστω και με αποχη] του ΔΗΣΥ στην Βουλή στο ψήφισμα για τα σκάνδαλα του Χάρη και του Χατζηγιάννη στο Συνεργατισμό; Το ΕΛΑΜ. Τόσο αποκαλυπτικό.. :) .. Ιδού και μια καταγραφη από τα διεθνη/δυτικα ΜΜΕ:


    “This is one station in a journey Netanyahu is going to go through in the next few months,” says Natan Sachs, director of the Center for Middle East Policy at the Brookings Institution think tank in Washington. “The real game is about the indictment: whether he gets immunity from it, whether he can survive indictment and keep the coalition going even while on trial — those are the real questions.”

The second big question is about Netanyahu’s promise to begin annexing West Bank settlements.
It’s hard to overstate how significant this move would be if Netanyahu follows through with it. Israel would be asserting permanent control over land that most countries believe belongs to the Palestinians. It would immediately cause a rupture in Israel’s relations with many countries around the world, potentially even Arab dictatorships that have been quietly working with Israel against Iran.»

https://www.vox.com/world/2019/4/10/18302233/israel-election-results-benjamin-netanyahu-2019

·        

  • Η αποχή σαν όργανο της εξουσίας. Πως η ακροδεξιά στο Ισραήλ τρομοκρατεί τους Παλαιστίνιους να μην ψηφίζουν. Και που οδηγεί σαν συνέπεια η ρητορική των «δανεικών ψήφων»… Η αποχή έχει και μια ιστορική αξιοπρεπή παράδοση.  Σε περιόδους καθολικών ψηφοφοριών ή εναλλαγών δύο κομματικών μορφών του συστήματος, η αποχή είναι πολιτική δήλωση αν συνοδεύεται και με μια πρακτική. Όμως, όπως παρατήρησε και ο Τσόμσκι η αποχή είναι και μέρος της πολιτικής της εξουσίας που θεωρεί τους πολίτες «συγχυσμένη αγέλη» που δεν πρέπει να εμπλέκεται πολύ με  τα κοινά. Έτσι στις ΗΠΑ υπάρχει μια ενθάρρυνση της αποχής από τους συντηρητικούς [η ψηφοφορία λίγες φορές πια ξεπερνά κατά πολύ το 50%] να μην ψηφίσουν οι αντίπαλοι τους. Ιστορικά, αυτό εφαρμοζόταν στο νότο ενάντια στους αφρο-αμερικανούς, αλλά τώρα γίνεται απόπειρα να εφαρμοστεί και σε περιοχές με λατινόφωνους πληθυσμούς μετά από μετανάστευση.

    Τώρα το κόλπο της αποχής [γιατί «όλοι είναι ίδιοι» όπως λένε σε όλους τους άλλους τα φερέφωνα του ΔΗΣΥ που ψηφίζουν μανιοκαταθλιπτικά φυσικά] εφαρμόζεται και στην Παλαιστίνη: ακτιβιστές του κόμματος του Νετανιάχου έβαλαν λέει κάμερες σε εκλογικά κέντρα, σε περιοχές παλαιστινίων, για να παρακολουθούν την ψηφοφορία. Τους δολοφονούν, τους αρπάζουν την γη, το νερό. Και τώρα θέλουν να τους τρομοκρατήσουν ακόμα και στο τυπικό δικαίωμα της ψηφοφορίας [ο στρατός έρχεται το βράδυ και σε συλλαμβάνει χωρίς λόγο ή μπορεί να έρθουν οι τραμπούκοι της ισραηλίτικης Κου Κλουξ Κλαν, των εποίκων]. Η αποχή των παλαιστίνιων του Ισραήλ αυξήθηκε [“
    the arab vote collapsed” μετέδιδαν τα δυτικά πρακτορεία] και στοίχισε σαφώς στο κεντροαριστερό μπλοκ.

    Άρα η αποχη, σε αυτήν την περίπτωση, εξυπηρέτησε την προσπάθεια ξεπλύματος του Νετανιάχου και τις υστερίες της ακροδεξιάς. Για να έχουμε και πολιτική εικόνα… Και όταν αυτή η καταπίεση οδηγήσει στην έκρηξη ελπίζουμε, αυτή την φορά τουλαχιστον, να μην μας βγουν οι απολογητές/τριες και να έχουν και το θράσος να μιλούν για «Δημοκρατία» στο κράτος του απαρτχάιντ της Μέσης Ανατολής:


    “Netanyahu also benefited from what
    looks like a collapse in turnout among Israel’s Arab minority, who were vital to the hopes of the broader left. It’s hard to say yet why this happened, but it’s worth noting that Likud activists tried to smuggle in cameras to document alleged “election fraud” by Arab voters on the day of the vote. Hadash Ta’al, the leading Arab party, saw it as an attempt to menace their voters and deter them from voting — one that may have been effective, especially coming on the heels of a campaign that relentlessly marginalized Arab voters.”

    https://www.vox.com/world/2019/4/10/18302233/israel-election-results-benjamin-netanyahu-2019



  • Να πληρώσουν τα δικηγορικά γραφεία και οι προνομιούχες οικογένειες τα έξοδα για το ξέπλυμα του προγράμματος «χρυσών διαβατηρίων», πύργων και άλλων εξυπηρετήσεων για τους λίγους
    Και ενώ ο Αναστασιάδης μας θυμίζει με το ρατσισμό του ότι είναι ο απόγονος του αστυνομικού διευθυντή του πραξικοπήματος στην Λεμεσό, η κυβέρνηση των δικηγορικών γραφείων που πουλούν την Κύπρο σε μορφή διαβατηρίων, αποφάσισε να πετάξει ακόμα 1, 4 εκατομμύρια από τους φόρους μας για να ξεπλύνει το πρόγραμμα που απέδωσε σε μια μικρή ομάδα [ατόμων και οικογενειών] χιλιάδες. Γιατί να πληρώσει το δημόσιο; Να πληρώσουν τα δικηγορικά γραφεία – συμπεριλαμβανομένου του προεδρικού… Πόσα κέρδη έβγαλε; Να επιχορηγήσει η προεδρική οικογένεια το πρόγραμμα που την ευνόησε σκανδαλωδώς [σαν προεδρική οικογένεια – αν υπάρχει αίσθημα τσίπας σε αυτόν τον τόπο πια, ήκαι κατανόηση εστω των λέξεων στην έκφραση «σύγκρουση συμφερόντων»]

·          

  • Φαίνεται ότι στο εξωτερικό άρχισαν να δικάζουν δικηγόρους. Οπότε στην ατζέντα των θεμάτων της μελλοντικής μεταρρύθμισης μετά την ανατροπή του καθεστώτος ημετεροκρατιας του Αναστασιάδη, θα πρέπει να μπει σαν καίριο ζήτημα το θέμα της διερεύνησης των δικτύων δικηγορικών γραφείων… Και το κομβικό σημείο του δικηγορικού γραφείου Πολυβίου [και όχι μονο φυσικα], οι σχέσεις του με δικαστές του Ανωτάτου μέσω προσλήψεων συγγενών τους, αλλά και οι σχέσεις του με το τραπεζιτικό σύστημα, πρέπει να ειναι προτεραιότητες αν θα δούμε κάποτε και μια κάπως λειτουργική Δημοκρατία [χωρίς τις συγκαλύψεις του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, τα δίκτυα διαπλοκής μέχρι το Ανώτατο κοκ] σε αυτόν τον ρότσο…. Για την ώρα ιδού η αρχή πέρα από τον Ατλαντικό... :)
    https
    ://www.reuters.com/article/us-usa-crime-avenatti/avenatti-lawyer-known-as-trump-foe-indicted-for-financial-crimes-idUSKCN1RN23B





·          

  • Μάλλον ανησυχά ο Πολυβίου τζαι αθθυμήθηκε [ο Πόλυς παρακαλώ] τις βάσεις των Εγγλέζων τζαι πως θα δούμε τί θα κάμουμε μετά την απόφαση για τον Μαυρίκο… Ο Πολυβίου, οικογένεια Χρυσαφίνης.... :) Ευαισθησίες τωρά που νοιώθει γυρόν του την αύρα της υποψίας τζαι το ότι εν περνά πκιον η παρουσία του στο δικαστήριο για να κερδίσει δίκη [ήταν ωραίος πάτσος η αποτυχία του στο Εφετείο για τον Πολίτη ενάντια στην Ε. Λοϊζίδου]; Τωρά εφόρησεν την στολή «αντι-ιμπεριαλισμός»; Πόσο πιο κωμικός μπορείς να γίνεις ρε Πόλυ; Εσύ λεβέντη μου που παπαγάλιζες με ύφος Ντούτσε το εμβατήριο ότι ανήκεις στην Δύση τζαι έθελες τόσα πολλά να εξυπηρετήσεις την Δύση, τωρά έσιεις πρόβλημα με τις βάσεις… Τωρά εν θέλεις βάσεις άραγες σου; Ένεν δυτικές οι βάσεις; Εν πρέπει να ανήκουμε κ.ο.κ. τωρά...; Θα απολαμβάνουμε τα θεάματα Πόλυ τζαι το άγχος σου. Άμα νοιώθει κάποιος την απειλή της κρίσης/αμφισβήτησης της συγκάλυψης κλώνει όπως το λάστιχο...

·         

  • Επιτέλους αντίσταση και εικόνα αποκαλύψεων στην Πάφο μετά την επιβολή του καθεστώτος «Φαίδων των θεαμάτων» - και ποιά ΕΔΕΚ ξέμεινε στο παζάρι άραγε;]: ο δημόσιος κήπος σαν η στιγμή της αλήθειας, όπου η Ιστορια διαπερνά το επιβαλλόμενο θέαμα από την Λευκωσία και τα ημέτερα συμφέροντα. Τα τελευταία χρόνια με την κυβέρνηση διαπλοκής και εξυπηρετήσεων ημέτερων, είχαμε μια σειρά από κινητοποιήσεις – έντονα στην Λάρνακα [η οποία δικαιώθηκε και δικαστικά], στην Λεμεσό [για τους πύργους], στην Λευκωσία όπου παίζει αναπόφευκτα και το κυπριακό στην δικοινοτική του διάσταση, ενώ στην Πάφο με το θέαμα «Φαίδων» [ή τον εθισμό στα «15 λεπτά δημοσιότητας» του Φαίδωνα] για ένα διάστημα η πόλη φαινόταν να έχει ηττηθεί από το θέαμα. Ο Φαίδων άλλωστε με τις κωμικές παραστάσεις «να σας πω ένα σκάνδαλο τζαι να με δείξετε στην τηλεόραση;», ήταν προϊόν ενός θεάματος μετατόπισης – όπου οι εργοληπτικές εταιρείες που φόρτωσαν τους πολίτες υπερχρεώσεις, απαλλάγηκαν με το να μετραπουν σε μαρτυρες κατηγοριας για το θεμα του ΣΑΠΑ. Η νυν διαμάχη με επίκεντρο τον αυταρχισμό του μητροπολίτη, που επιβλήθηκε στους Παφίτες, να κτίσει ναό στο δημόσιο κήπο, έχει να κάνει με την υφαρπαγή και επιβολή. Το ότι σε ένα πρώτο στάδιο η αντίσταση οδήγησε σε ψήφο στο ΔΣ εναντίον της επιβολής και καταστροφής του δημόσιου κήπου, ηταν ένα πρώτο ξύπνημα. Ο Φαίδων, λες και ηταν απεσταλμένος του αυταρχισμού του μητροπολίτη, ωρύετο. Ήταν μια ευχάριστη εικόνα που στο μέλλον θα εκτιμηθεί στις ιστορικές της διαστάσεις – σαν ενα πρώτο ρήγμα. Μετά ήρθε και μια ενδιαφέρουσα αποκάλυψη. Η νυν ΕΔΕΚ [που κάποτε ..κλπ κλπ] ξαφνικά επανάφερε το θέμα… Λογικά με κάποια under the tableανταλλάγματα/υποσχέσεις. Θα δούμε και την ψηφοφορία την Δευτέρα. Αλλά ξεκαθαρίζει η εικόνα. Ποιοι είναι με ποιους , αυτήν την εποχή των under the table συναλλαγών και της ξεπουλήματος χώρου και χώρων σε θεάματα επιβολής και συναλλαγής… Να ξεκαθαρίζει το πλαισιο και για την  εικόνα του μέλλοντος.

·         

  • Ο Ανάστος είναι σε τέτοια κατάσταση μόνιμου hangover που δεν φαίνεται να κατανοεί πια ότι μοιάζει με περιφερόμενο κωμικό θίασο. Κάτι με την υπομονή, μας ξεφούρνισε αυτήν την εβδομάδα  - πριν το ρατσιστικό ντελίριο των δανεικών ψήφων. Ενας τύπος που εκλέγηκε και τις 2 φορές όχι γιατί τον εμπιστεύεται ή εστω τον συμπαθεί αόριστα κάποια πλειοψηφία [αντιπαθεια προκαλεί] αλλά γιατί με τους μηχανισμούς των ΜΜΕ και των δικτύων της δεξιάς κατάφερναν να κρατούν διχασμένους όσους τον αντιπαθούν, είναι ανόητο να χρησιμοποιεί καν την λέξη «υπομονή»… Ανάστο ακόμα και αυτό, η υπομονη, φαίνεται να εξαντλείται στην κοινωνία για εσένα, οπότε μην είσαι κωμικός – μην θυμίζεις ακριβώς αυτό που κανει την πλειοψηφία να απορεί πότε θα σε ξεφορτωθεί. Αλλά είπαμε – ο Διόνυσος είναι ένα σύμβολο ηδονής και διερεύνησης της συνείδησης, αλλά ο εθισμός στο αλκοόλ σαν υποκατάστατο ψυχολογικών κενών και απωθημένων, καταντά ακόμα και την μορφή συνείδησης/εμπειρίας του Διόνυσου, κωμική παράσταση ανικανότητας επικοινωνίας.

·      

  • Και στα πλαίσια των παραληρημάτων του Ανάστου και της γελοιότητας του να εκλιπαρεί ότι έβριζε πριν, με δικηγορίστικες ρητορικές απαγγελίας κλισέ, βγήκε και ο Αβέρωφ και μας πούλησε..την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος: δεν είναι υπέρ των  δυο κρατών. Φυσικά το είπε για να συγκρατήσει τους δεξιούς της λύσης στο μαντρί – αλλά με τον Αβέρωφ ένα πράγμα είναι συνεπές. Ποτέ δεν φαινεται να λέει την αλήθεια. Σου προκαλει συνεχως την αισθηση οτι προσπαθεί να εξαπατήσει. Και συχνά λαλεί το αντίθετο από ότι προσπαθεί να κάμει το κόμμα του [ο Αβέρωφ δεν φαινεται να έχει ιδεολογία η άποψη – φαινεται να έχει μόνο συμφέροντα τα οποία εξυπηρετεί. Ειναι και αυτό ένα κάποιο επάγγελμα, φαίνεται…].

·         


  •  Τζαι φαίνεται ότι τελικά είναι ο Αβέρωφ ο πολιτικός που φερεται να λαλει σε διάφορους να μεν ενταχθούν στο ΓΕΣΥ διότι μετά τις ευρωεκλογές ..θα το αλλάξει… Μάλλον ο Αβέρωφ προσπαθεί να κατασκευάσει το πρόβλημα, για να εμφανίσει μετά με την «λύση»/εισήγηση των μεγαλογιατρών τζαι των συμφερόντων μερικών κλινικών.
    Διότι είπαμε – όταν λαλεί κάτι ο Αβέρωφ, μαλλον πρέπει να σκεφτόμαστε ότι θέλει το ανάποδο
    . Έτσι ένι – έμεινε αήπιν στην εικονα του, το ψέμα… Θα δούμε όμως τζαι μετεκλογικά. Πάντως στην Βουλή εφαίνετουν δισπιρκασμένος… ωραία εικόνα… Συνεχίστε να του σπάζετε τα νεύρα οι υπόλοιποι – όσοι μπορείτε... :)

·         


  • Άμα το δει κανείς ιστορικά, η Δεξιά είναι η πιο πειθήνια μάντρα προβάτων. Το Κέντρο εμφανώς είναι το πιο ρευστό. Από την δεκαετία του 70 που διαμορφώθηκε το Κέντρο σε κόμματα, κάθε λίγο εμφανίζεται και ένα νέο σχήμα, που τελικά πάει είτε πίσω στο μεγάλο κόμμα, είτε δεξιά είτε αριστερά. Η Αριστερά είναι πιο συγκροτημένη [και με ιδεολογία και με ιστορία συνοχής σαν χώρος] αλλά είχε και αυτή διαφοροποιήσεις – την δεκαετία του 70 υπήρξε μια διαρροή προς ΕΔΕΚ,  η οποία σε κάποιο βαθμό επανάκαμψε μετά την δεξιά στροφή του  κόμματος, την δεκαετία του 90 εμφανίστηκε το ΑΔΗΣΟΚ, μετά το 2004 μια πτέρυγα της Αριστεράς διαφώνησε με την κομματική γραμμή και ψήφισε «ναι» στο δημοψήφισμα κοκ… Και σήμερα μπορεί να πει κανείς ότι η Αριστερά έχει δυο πόλους, την θεσμική και την εξωθεσμική κοκ. Αντίθετα ο ΔΗΣΥ, είχε διαρροές προς τα ακροδεξιά [Νέοι ορίζοντες, αποσχίσεις 2004, Ελαμ] αλλά ο βασικό κορμός [ιδιαίτερα η Κληριδική πτέρυγα] σπάνια διαφοροποιείται – ακόμα και όταν η κυβέρνηση τους βουλιάζει στην διαπλοκή [τέτοια έκανε και η διακυβέρνησης Κληρίδη, χωρις εμπλοκη όμως του Γλαυκου που μπορει να πιστωθει μονο ότι τα ανεχτηκε – αλλα σήμερα είναι πια ταυτόσημη με την Δεξιά η έννοια της δια0λοκης και της ημετεροκρατιας] ή όταν παραληρεί ρατσιστικά και αντιφατικά για όσα έλεγε πριν…Άντε να δούμε στις ευρωεκλογές αν μερικοί θα έχουν την στοιχειώδη αξιοπρέπεια να διαφοροποιηθούν. Είναι και ιστορικό ζήτημα πια.

·         

  • Έχουμε και την καημένη την Ε. Σύρου στην δικιά της κωμική παράσταση «απαγγέλοντας την παιδικη αγαπη για τον μπαμπά»… Υπάρχει κάτι θλιβερό να βλέπεις ένα άτομο να συμπεριφέρεται σαν όργανο. Προφανώς, η κ. Σύρου/Σταύρου είναι όργανο του Αβέρωφ/Αναστασιάδη για να μαζεύει ακροδεξιούς στο μαντρί του κόμματος των πελατειακών σχέσεων και των ημέτερων. Αν ο Σύρος και η κόρη του είχαν συνέπεια θα ήταν στο ΕΛΑΜ. Αυτή ειναι η ιδεολογία τους. Αλλά την καρέκλα ουκ ελάττω παραδώσω, είναι το πραγματικό σύνθημα της παραταξης πια. Οπότε είναι εκεί σαν περιφερόμενη γλάστρα απαγγέλοντας εμβατηρια και αφηνωντας να της ξεφευγουν ανοησίες [που την εκθέτουν σαν άτομο] – και αφήνοντας να φανεί στο βάθος… ο μπαμπάς. Από όλο τον κόσμο κ. Έλενα εσύ τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να πεις «ότι χάνεται σε πόλεμο δεν επιστρέφεται». Γιατί την βόρεια Κύπρο, ο μπαμπάς σου, με τους άλλους της ιδεολογίας του, την χάρισε στο τουρκικό κράτος. Ρώτα τον να δούμε, αν τολμά να σου πει εσένα, γιατί έκαναν σχέδια πραξικοπήματος που δεν περιλάμβαναν δράση στην Κερύνεια… Από τότε ήθελε να την δώσει; Τουλάχιστον, κυρία μου, μην αυτοκαρφώνεστε οικογενειακά. Έχει και η γελοιότητα τα όρια της…

·          

  • Ο Ιγνατίου τζαι το ψευδογεγονός. Ένας κλασικός ορος στην ανάλυση των ΜΜΕ είναι το «ψευδογεγονός» το οποίο εισήγαγε ο D. Boorstin και παραπεμπει σε «γεγονότα τα οποία δεν είναι αυθεντικά αλλά κατασκευάζονται με στόχο την δημοσιότητα». Αθθυμάστε τον Μ. Ιγνατίου που εσιήζετουν μόνος του ενάντια στην πιθανότητα λύσης; Γιατί ήταν, ελαλεν, «αμερικανική [αρα νατοϊκη] λυση» κοκ; Ακόμα εν στέγνωσε το μελάνι τζαι τωρα αλλαξε εμβατήριο – τωρα θέλει η Ελλάδα [τζαι η Κύπρος] να προσφερθουν να αντικαταστήσουν την Τουρκία σαν σύμμαχος των ΗΠΑ. Ότι ναναι… Δηλαδή τώρα το ΝΑΤΟ εν καλο;«Συνέπεια Ιγνατίου» – ίσως να πρέπει κάποτε να κωδικοποιηθεί τζαι τούτος ο όρος σαν κωμική αναφορά στο σύνδρομο του ανεμόμυλου; Στο πρακτικό επίπεδο εν τζαι τούτο ένα θέαμα – ένα «γεγονός» που κατασκευάζεται για δημοσιότητα. Ο στόχος φαινεται να είναι πάντα η αποτροπή οποιαδήποτε προοπτικής λύσης. Μια μικρη αποπειρα ορθολογικης αναλυσης του συνδρομου του ανεμομυλου ως ψευδογεγονοτος:

    Πρώτο
    :. γιατί οσα προσπαθει να πουλησει ο Ιγνατιου, είναι ένα θέαμα αντί «αυθεντικό γεγονός»; Μια μαθκιά στο χάρτη εν αρκετή: Η Ελλάδα έτσι τζαι αλλιώς είναι στο ΝΑΤΟ [άρα αν θα εχρησιμοποιήτουν που το ΝΑΤΟ, σιγά που θα ρωτούσαν τους Έλληνες] αλλά γεωγραφικά εν στα Βαλκάνια. Άρα πως θα επιτηρούν [με ραντάρ τζαι αεροπλάνα] οι Αμερικανοί την Μέση Ανατολή τζαι την Κεντρική Ασία που την χερσόνησο των Βαλκανίων;. Θα περνούν πάνω που την Τουρκία οξά την Ρωσία; Άρα;.. Φούσκες..Τζαι δεν είναι δυσκολο να το καταλαβει και ο Ιγνατιου.. Η Τουρκία είναι αναντικατάστατος γεωγραφικός χώρος στρατιωτικά... Ή μήπως ο ελληνικός στρατός θα αντικαταστήσει ποτέ του, σε μέγεθος τον τουρκικό; Ανοησίες, λοιπόν, κάποιου που για κάποιο λόγο πουλά θεάματα για να προωθήσει κάτι άλλο.

    Δεύτερο
    : Τι θέλει λοιπόν να προωθήσει ο Ιγνατίου; Ενδεχομενως το επάγγελμα του. Είναι ανταποκριτής στις ΗΠΑ, τζαι όπως τζαι μερικοί φαινονται να εχουν κανει το κυπριακο, επαγγελμα.. Λες και θέλουν το κυπριακό ανοικτό τζαι ας προχωρά η διχοτόμηση κοκ. Τι θα μεταδίδει λ.χ. ο Ιγνατίου σαν «αποκλειστικές ειδήσεις» [για τις χαζομάρες του ανεμόμυλου του
    Rubio ας πούμε] αν λυθεί το κυπριακό; Τις άλλες ειδησεις από τις ΗΠΑ τις μεταδίδουν τα διεθνή πρακτορεία πολλά πιο καλά που τις μισοδότζιη ανταποκρίσεις… Ισως να είναι λοιπον ενα ακόμα λοιπόν επάγγελμα που φαίνεται να συντηρείται..:)… Όσο για το ΝΑΤΟ τζαι τους αμερικάνους, τζαι την ρητορικη μιαν ετσι μιαν γιουβετσι, τούτα εν κέτσαπ.
    Τέλος παντων, μήπως ο παρέας του ο Βενιζέλος έσιει άποψη για τον ανεμόμυλο του συνεργάτη του – σε σχεση με το ΝΑΤΟ, εστω;…
    J

·         

  • Για να καταλάβετε ποιούς σερβίρει ο Ιγνατίου στην επιχείρηση του «ανακυκλώνοντας το κυπριακό» ένας εν ο Ρούμπιο, ένας ρεπουμπλικάνος καιροσκόπος σύμβολο του ανεμόμυλου. Σήμερα έτσι, αύριο γιουβέτσι… Πολιτικοί Ιγνατίου… Ιδού τι γράφουν οι αμερικανοί για τούτον.. Αν σε λλιον τζαιρό βρεθεί υπερασπιστής της Τουρκίας μεν απορήσετε. Εν μέρος του «έργου»... :)

    «His latest transformation has revived criticism among some Republicans that Rubio is a politician without a core — a shape-shifter who has bounced from tea party insurgent to sunny moderate to Trump acolyte with little compunction.»


    https://www.washingtonpost.com/politics/hes-evolving-once-a-sunny-conservative-rubio-goes-all-in-on-trumpism/2018/11/18/16b62e4c-e9e9-11e8-bbdb-72fdbf9d4fed_story.html?utm_term=.00472a69090d



  • Τζαι επειδή, εκτός από τον Ιγνατίου, έχουμε τζαι την Σύρου που κτυπιέται μόνη της με «στρατιωτικά παιχνίθκια» [παντες τζαι εν playmobil], να καταγράψουμε ότι ούτε καν η Αίγυπτος δεν είναι σιουρη για τα αμερικανικά συμφέροντα/εξαρτήσεις τζαι τις ανάλογες φούσκες «συμμαχιών»…Ήδη οι Αμερικανοί απειλούν την Αίγυπτο να μεν αγοράζει ρωσικά όπλα διαφορετικά θα επιβάλουν κυρώσεις…
    Άρα οι Αμερικανοί ξέρουν ότι έχασαν στην περιοχή τζαι απλά ενδιαφέρονται πκιον στο ποιους θα εκβιάσουν για να πουλούν όπλα… Τουλάχιστον σε τούτο το Τραμπ εν ειλικρινής. Θέλει να πουλά όπλα. Ο Ιγνατίου τζαι η κόρη του Σύρου έχουν μετοχές η συμφέροντα στην αμερικανική πολεμική βιομηχανία; Θα δούμε την εξέλιξη. Αλλά ο Ιγνατίου τούτα εν θα τα αναμεταδώσει...;

    https
    ://worldview.stratfor.com/article/us-egypt-washington-senate-pompeo-threatens-caatsa-sanctions-over-russian-arms-deal



  • Στα ενδιαφέροντα της περιοχής είναι τζαι το γεγονός ότι ο στρατός του Χαφτάρ βρίσκεται εξω από την Τρίπολη στην Λιβύη μετα την εξασφάλιση της νίκης του σε ανατολική τζαι νότια Λιβύη. Ο Χαφτάρ ήταν συνεργάτης Καντάφι, μετά διαφώνησε τζαι επήεν στις ΗΠΑ, επέστρεψε μετά την νατοϊκή επέμβαση τζαι την δολοφονία του Καντάφι, αλλά τώρα παίζει το κοσμικός, αντι-ισλαμιστής τζαι άτυπα σύμμαχος τζαι των κανταφικών. Στηρίζει τον η Αίγυπτος τζαι από ότι φαίνεται τζαι η Ρωσία. Εξού τζαι το δισπίρκασμα των Αμερικάνων τζαι των δυτικών… Αλλά πάλε ακόμα τζαι οι Ευρωπαίοι εν διχασμένοι – οι Γάλλοι εμπλοκάραν απόφαση εναντίον του:
    https://www.theguardian.com/world/2019/apr/11/europe-divided-over-how-to-respond-to-haftar-assault-on-tripoli-libya  ...

    Στον ισλαμικό κοσμο φαίνεται ότι η διαμάχη έσιει να κάμει με την επιρροή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στους ισλαμιστές ένοπλους που μάζεψε η αντίπαλη του Χαφτάρ διοίκηση στην Τρίπολη – άρα οι Σαουδάραβες στηρίζουν τον… Αλλά οι Αμερικανοί εν καχύποπτοι για τον ρόλο του…


    Σ ένα γενικοτερο πλαισιο οι φαινομενικές «νίκες» των δυτικών, εκτός από το χάος που προκαλούν, είναι, εκ των φαινομένων, τελεσίδικα βραχύβιες. Όπως στο Ιράκ που μετα που τόσα ψέματα τζαι τόσα θεάματα, άμα έκατσαν η σκόνη, εφάνηκεν ότι τελικά οι κερδισμένοι ηταν οι Ιρανοί. Οι Αμερικανοί δολοφονήσαν τον Σαντάμ, οδήγησαν στο θάνατο εκατομμυρίων ιρακινών, για να καταλήξουν σαν συνέπεια να ενισχύσουν τον βασικό τους αντίπαλο στην περιοχή, το Ιράν… Τζαι υπάρχουν ακόμα ψώνια που θέλουν συμμαχίες με έτσι νούμερα
    losers? Τώρα να δούμε τζαι το φιλμάκι στην Λιβύη…

·          

  • Εικόνες από την Αφρική: Η ανατροπή των προέδρων σε Αλγερία [ο Μπουτεφλίγκα ηταν πλέον μούμια από ότι φαίνεται] τζαι Σουδάν [ο Μπασίρ ήταν φιλο-ισλαμιστής] δειχνει μια δυναμική… Οπότε θα δούμε τι θα βγει από τις δυναμικές του δρόμου… Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχουν χέρι οι δυτικοί, τα οποίο είναι θετικό. Όσον αφορά την Αλγερία σαφώς στα πλήθη των δρόμων υπάρχουν και οι ισλαμιστές [και οι οπαδοί όσων ηττήθηκαν στο εμφύλιο και την καταστολή του στρατού] αλλά και κοσμικοί διάφορων τάσεων – υπάρχει μια αριστερίζων αντιπολίτευση.

    Στο Σουδάν το σκηνικό είναι ακόμα ασαφές. Κάποτε στο Σουδάν υπήρχε ένα από τα πιο μαζικά Κομμουνιστικά Κόμματα στον αραβικό κόσμο. Τι υπάρχει σήμερα θα φανεί στην πορεία. Ο εκδημοκρατισμός της Αφρικής, μαζί με τις κινέζικες επενδύσεις που ανοίγουν επιλογές [πέρα από την μονοδιάστατη δυτική οικονομική εξάρτηση για την ήπειρο] δημιουργούν ένα νέο κλίμα. Αλλά και η πραξικοπηματική ανατροπή του Μουγκάμπε στην Ζιμπάμπουε χαιρετίστηκε σαν «εκδημοκρατισμός» αλλά κατέληξε σε ένα καθεστώς που σκοτώνει διαδηλωτές στους δρόμους, όταν διαμαρτύρονται για τις νεοφιλελεύθερες πολιτικες. Η πρακτική πάντως του Μουγκάμπε για εθνικοποίηση, και αναδιανομή της γης που είχαν μονοπωλιακά, λόγω αποικιοκρατίας, οι λευκοί, όχι μόνο παρέμεινε αλλά και μετά την ανατροπή του Μουγκαμπε συζητείται πια σαν πολιτική πρακτική και στην Νότια Αφρική. Υπάρχει λοιπόν και η υπόγεια παράδοση του αντι-αποικιακού έπους που αποτελεί την βάση της νέας Αφρικής που αναδύεται. Θα δείξει…

·         

  • Για την νοσταλγία της επιβολής [κάποτε με τανκς και δολοφονίες αντίπαλων, τώρα τηλεοράσεις]  του εθνικά ορθού από τους Προδρόμου-Αναστο:

    Μιχαλάκης Σαββίδης
    :
    Δηλαδή αν μας καλούσατε στο προεδρικό για να μας πατσίσετε και λέγαμε όχι, σημαίνει ότι αντιστρατευόμαστε τις θέσεις σας?

    Ξέρεις κάτι κ. Προδρόμου?

    Μου θυμίζεις τον πρόεδρο Μπους όταν μετα τα κτυπήματα στους δίδυμους πύργους, σε διάγγελμα του προς την υφήλιο είπε “
    You are with us, or you are against us”. Με άλλα λόγια αν διαφωνείτε μαζί μας, θα σας λειώσουμε το κεφάλι.Δεν ανήκω σε κόμμα, αλλά στη δική σας ιδεολογία το να έχεις διαφορετική άποψη και να την εκφράσεις ελευθέρα, σημαίνει ότι είσαι εχθρός! Τελικά αυτές οι στρατηγικές συμμαχίες σας, πάνε πολύ πιο βαθιά και τωρα άρχισε να φαίνεται!
    Μετά το ενιαίο κράτος, την ΔΔΟ, τη χαλαρή ομοσπονδία, και την κοινοβουλευτική δημοκρατία, καλό είναι να προτείνετε και τη δικτατορία να τελειώνουμε.




  • Καταγραφή ηθών: Αυτός τουλάχιστον μίλησε. Ο Μεσαρίτης για την στήριξη του Αναστασιάδη προεκλογικά, με φόντο την ρητορική του Χαμπιαούρη..

    Nicos
    Mesaritis
    , 10 Απριλίου 2018:

    Η γλώσσα του Υπουργού Παιδείας


    Υπουργέ ήταν πόνος να σε γνωρίσω μέσα από όσα έχεις πει. Είσαι ο Υπουργός που θα στηρίξει το πνεύμα και την σοφία στα νέα παιδιά το μέλλον της ημικατεχόμενης πατρίδας. Μίλησες για Ελληνικά ιδεώδη για Χριστιανικά χωρίς να σκεφτείς ότι την ίδια ώρα τα χρωμάτιζες.


    Ελληνικά και Χριστιανικά ιδεώδη είχαν και οι χουντικοί δικτάτορες του 1967 στην Ελλάδα. Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών είπαν. Βασάνισαν, σκότωσαν, φυλάκισαν, εξόρισαν, μπήκαν από την πόρτα του Πολυτεχνείου με άρμα πάνω στα σώματα φοιτητών, παράδωσαν αμαχητί την Κύπρο τον Αττίλα. Έστειλαν την Εθνοφρουρά στην Πάφο στην Λεμεσό την κράτησαν στην Λευκωσία στο τόπο της απόβασης ούτε μια σφαίρα. Χιλιάδες έχασαν την ζωή τους γυναίκες βιάστηκαν αγνοούμενοι, περιουσίες χάθηκαν, χιλιάδες εκτοπίστηκαν, η Κύπρος μοιρασμένη μέχρι σήμερα στο όνομα Ελληνικών Χριστιανικών αξιών Υπουργέ. Αγράμματοι απαίδευτοι αυτόκλητοι δάσκαλοι γελοίου λόγου, φτωχής γλώσσας. Ο Σωκράτης ο Πλάτωνας ο Αριστοτέλης ο Καραϊσκάκης ο Μακρυγιάννης, ο λόγος τους έξω από την αντίληψη τους. Μόνο ταλέντο η φάλαγγά στα καταγώγια των βασανιστηρίων στην οδό Μπουμπουλίνας και η συνωμοσία. Να βάλουν μυαλό στους αντίθετους, αυτό είναι το σύστημα της παιδείας στο οποίο συνταυτίστηκες, συνταύτισες την παιδεία της Κυπριακής Δημοκρατίας.


    Γιατί το έκαμες; Γιατί η στην καλύτερη περίπτωση η γλώσσα σου προέτρεξε της διάνοιας σου. Δηλαδή μακριά από όσα το Ελληνικό πνεύμα μας έχει κληρονομήσει. Δεν ξεχώρισες ότι υπάρχει κομμάτι που έχει δηλητήριο στις Ελληνοχριστιανικές αξίες του τις βλέπει και τις προβάλει μέσα από φακό που στερείται της Δημοκρατικής και Ιστορικής αλήθειας τις υιοθετεί με φανατισμό και δεν δυσκολεύεται όπως κάθε άκρο να φτάσει στην εμφύλια επιβολή.


    Υπουργέ κάποτε έγραφα αμέσως, αν αργήσεις αφαιρείς την ένταση που έχει προκληθεί. Σε αυτό τον τόπο χρειάζονται επιχειρήματα. Ανεξάρτητα η θέση μου είναι ότι προσπάθησες να περάσεις μέσα από την σκόνη που σήκωσες θεωρώντας ότι δεν θα λερωθείς. Πήρα την απόφαση να βάλω την άποψη μου κάτω γιατί με έχεις εκθέσει προσωπικά. Ο διορισμός σου κατά ένα εκατοστό στηρίχτηκε στην δική μου υπογραφή αφού με αυτήν εμπιστεύτηκα την υποψηφιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας που σε διόρισε. Δεν θα σου ζητήσω να παραιτηθείς αυτό είναι θέμα της δικής σου συνείδησης ή και ευθύνη του Προέδρου, την καλή όμως πίστη σου δύσκολα έως καθόλου θα την ανακτήσεις.



  • Χάριν στην χρηματοδότηση του Τόμμυ [που εν τον θέλει ούτε ο καρκίνος, όπως μας είπε.. :)] τζαι το κλίμα που δημιουργήσαν οι Ανάστος-Προδρόμου κοκ, είδα και πάλι αναρτημένο σε ένα διαφημιστικό ταμπλό το σύνθημα της χούντας: πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Ήταν υποψήφιος του ΕΛΑΜ, αλλά τελικά ποσο διαφέρουν μερικοί υποψήφιοι του ΔΗΣΥ; Ήταν τόσο εκτός τόπου και χρόνου που άρχισα να χαμογελώ, καθώς σκεφτόμουν την εξ ανάγκης άγνοια που θα έπρεπε να υποβάλει ο καημένος ο ελαμίτης τον εαυτό του, για να μπορεί να παπαγαλίζει μια τέτοια ανοησία.

    «Πατρίς» - σε ποιά πατρίδα «πιστεύουν», αραγε, οι ελαμίτες; Στην Ελλάδα, ενώ ζουν στην Κύπρο; Στην Κύπρο σαν μέρος της Ελλάδας, ενώ όμως αναγνωρίζουν την κυπριακή ανεξαρτησία και κατεβαίνουν σε εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας; Και άντε να πουμε μονο Κύπρο – και την βόρεια και την νότια ή μόνο την νότια όπως εισηγείται ο πρόεδρος που εκλεξαν πρόσφατα; Δύσκολο πράγμα η «πατρίδα», οπότε μάλλον αποφεύγεται σαν έννοια πραγματικότητας και λανσαρεται σαν γλυφιτζουρι παρεμποδισης της σκεψης. Στην φαντασίωση υπάρχει πάντα και ο μαρμαρωμένος βασιλιάς - που αν υπήρχεν βεβαια θα παθαινε και αυτος το σοκ των αιωνων,αφου θα έβρισκε το Αϊβαλί εξόριστο για σχεδόν ένα αιώνα πια στην Βαλκανική.
    «Θρησκεία». Σε ποιά θρησκεία πιστεύει ένα ελαμίτης, εκτός από την ψυχολογική του ανάγκη να προσκυνά; Τον χριστιανισμό; Μα αυτό που διεκδικεί [για να έχει κάποιο στάτους το κόμπλεξ του] είναι τον αρχαιοελληνικό πολιτισμο. Αλλά εκείνος ήταν διαφορετικός από τον χριστιανισμό, και τον καταδίωξε ο χριστιανισμός. Για αυτό ο ελαμίτης αποφεύγει την Ιστορια. Προκαλεί cognitive dissonance.

    «Οικογένεια»: Ποια οικογένεια άραγε; Την ιστορική πατριαρχική με τον άντρα στυλλόν του σπιθκιού;. Υπάρχουν ακόμα γυναίκες που ανέχονται τέτοιες ανοησίες; Όπως και να το κάνεις θα πρέπει και οι ελαμίτες να ανακάλυψαν την ισότητα των φύλων. Άραγε οι ελαμίτες κάνουν σεξ μόνο με την στάση του ιεραπόστολου; Και δεν βλέπουν τσόντες; Ή τις βλέπουν ακόμα κρυφά; Καλά ο άλλος που ήταν από τα καμπαρέ και πουλούσε προστασία ενώ ηταν στα πέριξ της ηγεσίας; …Μάλλον βραχυκλωμένη σεξουαλικότητα. Πάντως οι σύζυγοι των ελαμιτων που είδαμε δεν είναι ακριβώς χαμηλοβλεπούσες με κουρουκλες όπως τες ταλεμπανούες..  Και καλά άμα έχουν πρόβλημα οι ελαμίτες/ισσες [άμα λ.χ. κερατώνουν οι σύζυγοι ας πούμε] τι κάνουν; Χωρίζουν ή απαγορεύεται το διαζύγιο έστω και αν σπάζει τα νευρα ο ένας της άλλης; Και άμα ανακαλύψουν ότι το παιδί τους είναι ομοφυλόφιλος ή λεσβία τι κάνουν; Λιτανείες, εξορκισμους ή του δίνουν χάπια.

    Συμπέρασμα: πρέπει να είναι πολύ δύσκολο να είσαι ελαμίτης και να σκέφτεσαι… Κάπως έτσι νοιώθω και για τους απογόνους/ες γονιών της ΕΟΚΑ β…
    J..



  • Από αλλους κόψανε, αλλά όχι από την Εκκλησία – από όσα δηλαδή πληρώνει το κράτος για του ιερείς. Έτσι η αρχιεπισκοπή γλύτωσε τα λεφτά που θα πλήρωνε η ίδια αν γίνονταν αποκοπές. Και φυσικά «έφταιγε ο Χριστόφιας» που επέμενε να γίνουν οι περικοπές 15% και για την Εκκλησία…

    Για να έχουμε και εικόνα ποιοι στηρίζουν την κοσμική διάσταση του κράτους και ποιοι πετάνε λεφτά για να κανει μπίζνες ο αρχιεπίσκοπος – και μετά τους προσφέρει συγκάλυψη [με δηλώσεις και επιχορηγούμενα «κόμματα»]. Και για να γίνει κατανοητό,επισης,  και το οικονομικό κίνητρο της υστερικής αντίθεσης του αρχιεπίσκοπου στον Χριστόφια, αλλα και το συνεχές ξέπλυμα του Αναστασιάδη…

    Φαίνεται ότι δεν υπαρχει ίχνος στήριξης της εξουσιας, αυτήν την περίοδο, που να μην έχει οικονομικό όφελος συναλλαγής. Με τά λεφτά των φορολογουμένων… ο Αναστασιάδης του υποσχέθηκε ότι δεν θα εφάρμοζε τις περικοπές στις παροχές στην Εκκλησίας… Άντε σιγά σιγά θα τα μάθουμε και τα υπολοιπα…. :)
    Και όλοι αυτοί που παίζουν τους κοσμικούς, ή αυτοί που μουρμουρούν για τα δημόσια έξοδα κοκ, τώρα, θα κάνουν την πάπια πάλι; ..Λοιπόν είχε δίκαιο ή όχι ο Χριστόφιας που επέμενε να κάνει περικοπές 15% και να πληρώνει και η Εκκλησία τα του οίκου της [μερίδιο τουλάχιστον];
    « 6,75 ετησίως για μισθούς ιερέων. Ναυάγησε η μεταβίβαση επί διακυβέρνησης Χριστόφια.»  Μ. Χατζηστυλιανού, Φιλελεύθερος, 13/4/2019, σελ. 21 [Πρώτη Γραμμή]



  • Άντε να  βάλουμε και ένα καλό σχόλιο του Α. Μιχαηλίδη, αν και στο τέλος κάνει και αυτός ότι δεν ξέρει ότι, οτι και να ψήφιζε η Βουλή απλώς θα την παρέπεμπε ο Ανάστος. Αλλά τα υπόλοιπα είναι σωστά - για τα θεάματα Αβέρωφ αλλά και το σχόλιο ότι άλλο ρολο επαιζε τοτε που «κουμάνταρε» την Βουλή. Για αυτό πετούσε πέτρες [βασικά στον Περδίκη και τον Λιλλήκα] από το γυάλινο σπίτι της εκτελεστικής εξουσίας που γαντζώνεται με βίδες στην καρεκλα. Αυτό δεν είναι άλλωστε το μόνο ιδεολόγημα πια του ΔΗΣΥ;

    «Έκανε πάλι το κομμάτι του ο Αβέρωφ Νεοφύτου στη Βουλή για το ψήφισμα περί Συνεργατισμού. Οικολόγοι και Συμμαχία έβαλαν ψήφισμα που επιρρίπτει ευθύνες και στα κόμματα.
     

    «Άρπαξε την ευκαιρία ο Αβέρωφ και τους κάλεσε να αναλάβουν τις ευθύνες τους εμπράκτως μέσω του άρθρου 67, που σημαίνει να αυτοδιαλυθεί η Βουλή και να γίνουν βουλευτικές μαζί με τις ευρωεκλογές. «Φέρτε πρόταση να διαλυθεί η Βουλή», τα άλλα «είναι για να περιπαιζούμαστεν», είπε για να κερδίσει τις εντυπώσεις και να δείξει ότι δεν έχουν αντίκρισμα τα ψηφίσματα.


    Ξέχασε, όμως, ότι ο πρώτος που είπε ότι για τον Συνεργατισμό αναλαμβάνει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί ήταν ο ίδιος. Κι ότι παρόμοιο ψήφισμα, που ζητούσε από τον τότε Πρόεδρο Χριστόφια (και όχι από υπουργό) να παραιτηθεί εξέδωσε η Βουλή και τον Νοέμβριο του 2011, όταν κουμάνταρε ο ίδιος την αντιπολίτευση. Αλλά, κι αυτά χωρίς αντίκρισμα. Φυσικά, όλοι ξέρουν ότι τα ψηφίσματα που έβαλε χτες η αντιπολίτευση ήταν μόνο για να ικανοποιηθεί κάπως ο κόσμος και δεν υπήρχε πρόθεση να το κορυφώσουν. Γενικά, δηλαδή, για να περιπαιζούμαστεν.»
         

    Α. Μιχαηλίδης







Σπόντες [22 Απριλίου 2019]

By Defteri Anagnosi


«Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ
Δεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες
Μ. Αναγνωστάκη
[Αφιερωμένο στην μνήμη της Marry Rose,  της Sierra, της Αριάν Παλάναζ Λοζάνο τζαι όσων άλλων θυμάτων, πρόσφατων ή λογω εγκλημάτων πριν δεκαετίες, φύλου ή «έθνους» που εν θα ψάξει ποττέ η αστυνομία του  όποιου Ιωνα, αλλα θα ξεβράζει η γη σαν την εκδίκηση της Μνήμης… της Μνήμης τζαι της Αντίστασης που εν θα ξεχάσει τούτην την άθλια εποχή του ξεδιάντροπου, της αρπαχτης, της διαπλοκής τζαι της συναλλαγής που ξεπουλά την χώρα, τις παραλίες, τη φύση, τους δημόσιους χώρους τζαι τους ανθρώπους…. Της Αντίστασης που θα φέρει ξανά την τσίπα τουλάχιστον…τζαι την ανατροπή της σαβούρας σαν όραμα του μέλλοντος…]




Που να ανεγερθεί το Μνημείο? Στη ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ...? στη ΒΟΥΛΗ...? στο ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ...? στη ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ??? ή...
 



  • Η εβδομάδα των Παθών στις πολλαπλές της εκδοχές. Η εβδομάδα των «παθών» για τους χριστιανούς εν μια περίοδος κεκτημένης αργίας για τους μισθωτούς στην νεωτερικότητα, οπότε κουβαλά τζαι ένα αίσθημα ανακούφισης. Για όσους εμπλέκονται με τα χριστιανικά πάθη μπορεί να εν μια τελετουργία, ή μπορεί τζαι να το βιώσουν νάκκον βαθύτερα. Όπως στο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται»  του Καζαντζάκη που όσοι παίζουν τους ρόλους στο δράμα στο μυθικό χωριό του μυθιστορήματος, ανακαλύπτουν το χάσμα ανάμεσα στην τελετουργία τζαι την πραγματικότητα. Φυσικά, εν καλά να βοηθά τζαι η εποχή… Για  μη-χριστιανούς [άθεους, αγνωστικιστές κοκ] έτσι τζαι αλλιώς ο μύθος της αδικης θυσίας που την εξουσία, τζαι η «ανάσταση» [σαν ειδος δικαιωμενης εξεγερσης] εν επαναλαμβανόμενη αφήγηση σε διάφορες κουλτούρες… Τζαι για την μεταμοντέρνα εκδοχή η στήλη εισηγείται το «The life of Brian» των Monty Python σαν το απελευθερωτικό χαμόγελο του «αιώνιου παρόντος»…. Αλλά ακόμα τζαι αν ταυτιστείτε με τον χριστιανικό μύθο να αθθυμάστε την εποχή – ο τύπος στην Πάφο θέλει να κάμει πομπώδη θεάματα για να στερήσει την πόλη [σχεδόν εκδικητικά] από τον δημόσιο της χώρο –της φυσης τζαι της νοσταλγικης αθωοτητας…Ο μυθολογικος Ιησους της «θυσιας των παθων», εκρατεν μαστιγιο εξω που τους ναους εναντια στους ..εμπορους των θεαματων…

·          


  • Πάσχα, Εκκλησίες/τελετουργίες και Μποϋκοτάζ σαν εισφορά στην μνήμη του μελλοντος «του καλού του δίκαιου και του ωραίου». Όταν έκαμνε, την δεκαετία του 1960, την ανθρωπολογική του μελέτη στο Αρκάτζι ο Π. Λοΐζος παρατήρησε ότι οι αριστεροί επηαίναν το Πάσχα εκκλησιά, αλλά έπαιρναν μαζί τους τζερκά, εν τα αγοράζαν που το ναό. Τζαι άμα τους ερώτησε γιατί, είπαν του ότι οι εθνικόφρονες που έλεγχαν την επιτροπή της εκκλησιας, είχαν αποκλείσει τους αριστερους από τις εκκλησιαστικές εκλογές [μετά τον θάνατο/δολοφονία του Λεόντιου το 1947].. Οπότε εμποϋκόταραν τους. Οπότε αν θα πάτε, σκεφτείτε το δικό σας μποϋκοτάζ…J.. Διότι εκτός από τον Γιώρκο/Γεώργιο της Πάφου, υπάρχει και η μεγαλύτερη ύβρη στην κοινή νοημοσύνη [και στο όποιο θετικό πνεύμα του χριστιανισμού] η κουτουπονηριά και η υποκρισία του Τόμμυ, κατά κόσμο αρχιεπίσκοπου.
    Οι τελετές έχουν τζαι μια παιδική χάρη πέρα που το χιούμορ [σε όσους κάμνει το χιούμορ].. Αλλά η μνήμη πρέπει να εν πάντα τζιαμαί… Αφού λοιπόν το τοπικό θέμα της εβδομάδας ήρθε από την Πάφο και αφορά και την Εκκλησιά στην μορφή της σαν εξουσία, να θυμηθούμε και το λόγο του Καζαντζάκη [μεσα από την φωνη του Μανωλιου που υποδυεται/ταυτιζεται με τον Χριστο] στο «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» που κατέγραψε μια μορφή του γλώσσας που ξαναεμφανίστηκε στην ποίηση του Δώρου Λοΐζου – της αντίστασης, και όχι της κωλοτούμπας του 2019..:«Θα βγω στους δρόμους, θα σταθώ στις πλατείες, θα ανεβώ στις στέγες και θα φωνάξω: ελάτε όλοι οι πεινασμένοι κι οι αδικημένοι κι οι τίμιοι να σμίξουμε να βάλουμε φωτιά, να καθαρίσει η γης από δεσποτάδες κι αφέντευες κι αγάδες..» Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται,
    σελ., 442


     
  • Ο Θεός σε κρίση: Το μόνο καλο αυτών των ημερων είναι ότι ξέρουμε πια ότι το «άγιο» μπλα μπλα φως της νύχτας του Πάσχα που θα έρθει από την Ιερουσαλήμ θα το ανάψουν με αναπτήρα. Ο Θεός φαίνεται δεν ευκαιρεί να στελλει τηλεκατευθυνόμενες φλόγες για reality show..Ασε που μπορεί να περνά και αυτός [αν υπαρχει] καμιά υπαρξιακή κρίση – να το παίζεις big chief και οι τοπικοί φανς σου να αναλώνονται πως θα εξαφανίσουν δημόσιους κήπους [για να μεν παίζουν οι μιτσιοι τζαι να μεν ξεκουράζονται οι ξένοι/μεταναστες] ή πως θα καλλιεργούν ρατσιστικό μίσος…δεν είναι τζαι ανακουφιστικό για θεούς σε υπαρξιακή κρίση. Ασε που σιουρα θα υπαρχουν ακόμα τζαι τζηνοι που αρνούνται ακόμα την υπαρξη του αναπτήρα, επιμενωντας στο «αγιο φως» όπως τους άλλους που γυρευκουν ακόμα «κρυφά σχολεία». Εχει και το ψεμα την αντοχη του αμα ριζωσει στο μυαλο…Πόσα να αντέξει, λοιπον, ένας θεός που εθελεν να είναι «εις και μόνος» – τζαι δίκαιος τζαι που πάνω;
    Οπότε οι τελευταίες πληροφορίες λαλούν ότι το έσιει ρίξει στην ανάγνωση [θκιεβαζει το «
    The future of an illusion του Φρόιντ»] τζαι στον κινηματογράφο [θωρεί συνέχεια το Life of Brian, ιδιαίτερα την σκηνή  που οι οπαδοί της θρησκείας τους ενός και μοναδικου θεου, προσκυνώντας παντόφλες τζαι κολοτζια σε αναζήτηση προφήτη, φωνάζουν όλοι μαζί, επαναλαμβάνοντας ότι ακουουν, μπροστά στον απρόθυμο, γυμνό προφήτη «Ναι , είμαστε όλοι ξεχωριστά άτομα..με δική μας σκέψη»…we are all individuals..:)

    Για την πληροφόρηση των μονόχνοτων που νομίζουν ότι ανακαλύψαν την τασιηνοπιττα τζαι ότι ο θεός τους εν μοναδικός. Sorry Folks – μάλλον εν νακκον Κολλάζ [όπως τζαι ο Αης Βασίλης] τζαι η γοητεία των τελετουργιών έρκεται που διάφορες παραδόσεις. Η λέξη Πάσχα είναι εβραϊκή, η λέξη Παράδεισος Περσική, τζαι η λέξη Easter για το Πάσχα [αν είσαστε δυτικολαγνοι] έρχεται που την προ-χριστιανική πίστη στο πνεύμα της άνοιξης, το οποίο, επίσης ..αναγεννιετουν [ανασταινετουν να πουμε..:)] ετσι εποχή…Τι έκπληξη..:)…
    Αφιερωμένο στην θρησκεία τζαι τους θεούς σαν πολυπολιτισμικό κολλάζ [ως τζαι τα αυγα εν διεθνές σύμβολο..:)]
    «
    Scholars assume the name Easter is derived from Oestara, goddess of rebirth and renewal. Pre-Christian Saxons observed the spring equinox with a festival honoring Eostre, a deity associated with eggs and hares. [..] Easter, Christ’s Resurrection, has been depicted for centuries with images of crosses, lambs, spring flowers, bunnies and eggs. Yes, the simple egg is one of the oldest and most universal symbols of rebirth and new life, a widely used token for spring, dating back nearly five thousand years.

        

    • Η εβδομάδα των αντιθέσεων:
      που την μια συσσωρεύεται η αθλιότητα – ο μητροπολίτης Πάφου κατάφερε να υφαρπάσει [πως αλλιώς να το δεις με την αλλαγή πρόθεσης ψήφου σε λλιες μέρες που μερικούς;] ψήφους και να ανατρέψει τον αποτέλεσμα για την υπεράσπιση του Δημοτικού Κήπου από την εκκλησιαστική εισβολή. Κάτι σαν πραξικόπημα-εισβολή τέλος πάντων για να έχουμε τζαι ιστορικό πλαίσιο. Και συμπληρωματικά στον Ακάμα, εκεί που εκοψαν τις ακακίες όπου έβρισκαν προστασία οι χελώνες, τωρα ξεφύτρωσε και ψησταριά για σούβλες. Ξεδιάντροπη υφαρπαγή των κοινών και δημόσιου χώρου από ιδιωτικά και ιδιοτελή συμφέροντα. Και συμπληρωματικά στο αίσθημα της αθλιότητας αποκαλύπτεται ότι μια γυναίκα με το μωρό της, λείπει για ένα χρόνο, βρέθηκε τελικά δολοφονημένη, και η αστυνομία έβοσκε προφανώς στην ικανοποίηση των ρουσφετιών του Ιωνά. Ήταν μετανάστρια… Και οι τράπεζες συνεχίζουν να ξεπουλούν την γη των αιχμάλωτων δανειοληπτών… Και εκεί που νοιώθεις την αναγούλα να σε πλημυρίζει, ξαφνικά βλέπεις την οργή στην Πάφο να ξεπερνά την πνευματική αιχμαλωσία που επέβαλαν τα κατευθυνόμενα θεάματα των ΜΜΕ το 2014 και να αντιμετωπίζουν τον Φαίδωνα, τον μητροπολίτη κοκ για αυτό που ηταν και είναι… Μια μαζική εκδήλωση διαμαρτυρίας στο κέντρο της Πάφου επιτέλους. Και μια οργή για τον θεσμικό ρατσισμό της εξουσίας απλώνεται στην Δημόσια σφαίρα [
      mainstream και εναλλακτική]… «Και ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Μα εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα…» που λέει το ποίημα.. ή όπως ακούγεται και στην συναυλία «Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη»…Θα ξεπεράσουμε και αυτήν την περίοδο αθλιότητας…


    •  Η εποχή της αρπαχτής και του ξεπουλήματος της Κύπρου, της υφαρπαγής δημόσιων χώρων/πλούτου, και της συγκέντρωσης του πλούτου στα χέρια των λίγων… Μια χούφτα οπαδών του μητροπολίτη και μερικοί ύποπτοι αλλαξο-αποψάκηδες προσπάθησαν να χαρίσουν τον δημοτικό κήπο Πάφου στην εκκλησία. Βορειότερα, στην Πέγεια, κτίζουν πάνω σε θαλασσινές σπηλιές – και ας υπάρχουν κανόνες που το απαγορεύουν. Ακόμα πιο βόρεια η προσπάθεια υφαρπαγής δημόσιου και προστατευόμενου χώρου πήρε νέα μορφή με την επιστράτευση του τμήματος δασών να κόψει τις ακακίες που προσφέραν προστασία στις χελώνες – και την εμφάνιση [τι έκπληξη] ξαφνικά κτισμάτων για σούβλες. Είναι η παλιά προσπάθεια να αρπάξουν οι ημέτεροι ότι μπορούν από τον δημόσιο προστατευόμενο χώρο. Και σαν επιτομή αυτού του καθεστώτος υπονόμευσης κάθε έννοιας Δημοκρατίας από την ημετεροκρατια της αρπαχτής και των πελατειακών σχέσεων, η προεδρική οικογένεια έφαγε από το σκάνδαλο της πώλησης χρυσών διαβατηρίων και τώρα το δημόσιο πληρώνει για να ξεπλυθεί η Κύπρος από την τάτσα… Και οι τράπεζες ξεπουλούν την γη που μπήκε υποθήκη όταν έδεναν με δάνεια τον πληθυσμό και μετά τον έριξαν στην κρίση. Και έτσι αγοράζουν την γη όσα όσα - το ξένο κεφάλαιο και μερικοί που έβγαλαν [με προνομιακή πληροφόρηση] τα λεφτά τους εκτός πριν το κούρεμα και τώρα αγοράζουν από όσους είναι θύματα της κρίσης… που συντηρεί η πολιτική Αναστασιάδη..


    • Το ξύπνημα και η ελπίδα: μετά την αθλιότητα όσων φάνηκαν να τρέχουν σαν υπηρέτες του μητροπολίτη, των εμμονών επιβολής, και των αναπόφευκτων συνειρμών πια για συναλλαγές και ανταλλάγματα, ξαφνικά..ξύπνησε μια άλλη, η Ιστορική Πάφος… Η οριακή απώλεια μερικών μαχών είναι ίσως προϋπόθεση για την τελική συνολική νίκη. Αποκαλύπτουν την σαθρότητα του αντίπαλου και απομυθοποιουν την ψευδαισθηση που πουλα η οποια εξουσια…. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση θέτουν για πρώτη φορά, μετά από χρόνια, και το ζήτημα πως απέκτησε τον πλούτο της η εκκλησία και τι σχέσεις συνεργασίας είχε με τις εκάστοτε εξουσίες «Λύκοι..» όπως έλεγε ένα λαϊκό ποίημα της οθωμανικής περιόδου που ξέθαψε ο Κ. Κύρρης…

      Yiannos
      Economou:
      ΚΚ ΦΑΙΔΩΝΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΛΠ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!


      Οχι βέβαια για την άφρωνα προσπάθεια σας να καταστρέψετε τον κέντρο της πόλης μας αλλά γιατί άθελα σας ενεργοποιήσατε ξανά την κοινωνία της Πάφου, μας ξανασυνδέσατε, μας ξεκολλήσατε από το καθιστικό και το πληκτρολόγιο και μας βάλατε στη πλατεία, στις συνάξεις, στη επαφή, την αλληλοστήριξη ανεξάρτητα από ιδεολογία και πολιτικό χώρο, ξαναγνωριστήκαμε με τους δίπλα μας. Όπως τότε κάπου μεταξύ του 2012 -14 που δουλεύαμε για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα και την κορυφαία στιγμή του τόπου το 2017 που νοιώσαμε ενωμένοι. Αυτή τη φορά όμως δεν χρειαζόμαστε καθοδήγηση, ούτε Διοικητικά Συμβούλια με δικές τους ατζέντες, είμαστε αυτόνομοι, δεν έχετε τους μηχανισμούς να μας τραβήξετε το χειρόφρενο όπως το κάνατε κατ' επανάληψη στο παρελθόν, από ένστικτο ή συνειδητά. Αυτό δεν είναι μια περαστική διαμαρτυρία αλλά μια χιονοστιβάδα που θα μεγαλώνει. Σας ευχαριστούμε αλλά δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το πως σκέφτεστε και πως ενεργείτε. Με τον καιρό θα πάρετε την πικρή γεύση της αγανάκτησης μας.


    • Πασχαλιάτικη Ανασκόπηση Κυπριακού: Ο Γκουτέρες αγνόησε από την μια πλήρως τις χαζοχαρούμενες «ότι θυμούμαι σιερουμαι» ατάκες υπεκφυγης του Αναστου [αποκεντρωμένη, κοινοβουλευτική κοκ], τζαι που την άλλη επέμενε ξεκάθαρα ότι το πλαίσιο είναι τα σημεία της 30 Ιουνίου, τζαι έδωσε παράταση – ως παρατζει. Την Κυριακή ο Φιλελεύθερος μας ανακοίνωσε ότι η Τουρκία ειδοποίησε για γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Ατε; Σοβαρα; Τι εκπληξη…Δαμαι εχει αποενοχοποιηθει πληρως μετα τοΚραν Μοντανα τζαι εσεις τωρα το επηρετε χαμπαρι; Ο Αναστασιάδης επιμένει να ενισχύει την θέση της Τουρκίας με υπαναχωρήσεις [που υπενθυμίζουν ότι μόνιμα λαλει ψέματα τζαι εν μπορεί κανένας να τον εμπιστευτεί] τζαι ρατσιστικές δηλώσεις [που ενισχύουν διεθνώς τις τουρκικές θέσεις] τζαι που μόνο την εποχή του απαρτχάιντ στην νότια Αφρική [η στο τωρασινή Ισραήλ του Νετανιάχου] άκουες η ακουεις πκιον – ότι οι τ/κ θα πρέπει να είναι ικανοποιημένοι να αποφασίζουν για τα δικά τους μόνο τζαι ότι στο ομοσπονδιακό επίπεδο θα αποφασίζουν οι ημέτεροι του Αναστασιάδη χωρίς καν 1 τ/κ θετική ψήφο. Λίγο πολύ κάπου εδώ είμαστε στο κυπριακό..Η Τουρκια ανετη τζαι η υποτιθεμενη κυβενρηση της Κυπριακης Δημοκρατιας να είναι ευχαριστημενη που δεν της λενε ξακαθαρα ότι φταιει για το Κραν Μοντανα.. Το καλο είναι ότι το πλαίσιο λύσης είναι στο τραπέζι, ότι ο κόσμος της Κύπρου στην καθημερινότητα διευρύνει τα ανοίγματα στο τείχος, ενώ ντε φάκτο ενοποιήθηκε τζαι το ηλεκτρικό σύστημα. Κατά τα αλλα κανένας δεν φαίνεται να ξέρει πόσοι είναι οι μη-κύπριοι πολίτες στην βόρεια Κύπρο [οι οποίοι χωρίς λυση θα νομιμοποιηθούν αναπόφευκτα τζαι θα αυξηθούν εξίσου αναπόφευκτα αν δεν υπαρχει ομοσπονδιακός έλεγχος του βόρειου συνόρου/ακτής]. Επίσης ο Αναστος ξαναπιάστηκε ψεύτης με την υπόσχεση για ενοποίηση των τηλεφωνικών συστημάτων…Έκπληξη θα ηταν αν δεν ελαλεν ψέματα. Μάλλον νομίζει ότι τα ψέματα εν τρόπος οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Αυτα κάμνουν τα hangover..



         
    •  Η προπαγάνδα στα ελεγχόμενα ΜΜΕ… .Όταν [συμφωνα με το εμβατηριο των ε/κ ΜΜΕ] ούτε ο Γκουτέρες ξέρει ποιό είναι το πλαίσιο του και του το θυμίζουν οι talking heads δημοσιογράφοι της απαγγελίας των εμβατήριων… Η εκφωνήτρια διαβάζει την είδηση για την έκθεση του Γ.Γ του ΟΗΕ στην οποία αναφέρεται στο πλαίσιο του, το οποίο κατατέθηκε στις «30 Ιουνίου». Και βγαίνει ο δημοσιογράφος να κάνει σχόλιο και λες και δεν ακούει την είδηση [και προφανώς δεν τον ενδιαφέρει στοιχειωδώς τι λέει το συγκεκριμένο τεκμήριο – το κείμενο του ίδιου του Γκουτέρες] απαγγέλει το εμβατήριο ότι δήθεν «δεν ξεκαθάρισε» ο γ.γ. «ποιο έγγραφο εννοούσε»… Η προπαγάνδα των ελληνοκυπριακών τηλεοράσεων φτάνει πια σε επικά επίπεδα κωμωδίας – ούτε καν την είδηση δεν ακούνε. Απλώς απαγγέλουν… Περαστικά ρε… Και μποϋκόταρε τους… Τα ψέματα είναι πια κωμικά και δικαιούται και η κοινή νοημοσύνη την άμυνα της….

      Κατά τα άλλα, και γενικοτερα, ένα ζάπινγκ τα λέει όλα – στο ΡΙΚ κτυπιέται η Μηλιωτη με την συναγερμικη προκατάληψη να την περιβάλει σαν αύρα [πώς να πιστεψει καποιος οτιδήποτε πει πλεον η συγκεκριμένη;], λίγο πιο πέρα ο Τσουρούλης, άλλος συναγερμικός από την νεοτητα που λενε, προσπαθεί να πείσει ότι δεν είναι αυτό που ξέρουνε όλοι, μια ακόμα φωνή του προεδρικού με δίκτυα κοκ από κει προς τον λόφο του Στροβόλου, λίγο παρακάτω η Κεννεβέζου προσπαθεί επίσης να εμφανιστεί με την σοβαροφάνεια που θα αποκρύβει την προνομιακή μεταχείριση του αδελφού της από την κυβέρνηση του ΔΗΣΥ [ή μήπως είχε και άλλο προσόν διορισμου ο Κεννεβέζος πέρα από την στήρίξη Αναστασιάδη;]..και παρακατω ο Παπαφιλίππου, και ο Χάσικος σαν ιδιοκτήτες… Και φτάσαμε στο σημείο να σκεφτόμαστε ότι ίσως το κανάλι το Χάσικου να μπορεί να κάνει την διαφορά - αφού υποτίθεται ότι είναι κληριδικός – αυτό το σπάνιο πια είδος. Μπα… πλακώνει σε λίγο ο Ιγνάτιου για να θυμίσει ότι το κλειστό κύκλωμα καλύπτει και τις διεθνεις ανταποκρίσεις… Ούτε σε δικτατορία δεν υπάρχει τέτοιος εμφανής έλεγχος…




             
    • Όταν μιλά ο Αβέρωφ είτε προσπαθεί να ξεγελάσει για ίδιον όφελος ή ξεπλένει κατά το  «εγώ στραώνω τζαι πουλώ..»: Και κατά τα άλλα βγήκε και ο Αβέρωφ να μας πει ότι «υπάρχει ελπίδα για νέα διαδικασία» [και μεχρι και «παράθυρα» θυμήθηκε – και ανάφερε και την διζωνική ομοσπονδία].. Για να ενδιαφερθεί ο Αβέρωφ για λύση πρέπει να έχει συμφέρον… Διαφορετικά απλώς παίζει τον ρόλο της συλλογής, δια του ξεγελάσματος, δεξιών ψηφοφόρων της λύσης… Και όσοι πιστεύουν τον Αβέρωφ μετά από τα τόσα ψέματα, έχουν ευθύνη – όπως και όσοι ξεπλένουν τον Αναστασιάδη… διότι ο Αβέρωφ αυτό κάνει… Ξεπλένει..



      
    •  Όταν μαθαίνει άγνωστες λέξεις ένας δικηγόρος οικογενειακών συμφερόντων: ο Αναστασιάδης αποκάλεσε «δογματισμό» την κατοχύρωση έστω και μιας [1] θετικής τ/κ ψήφου στις ομοσπονδιακές αποφάσεις. Όπως και με το ξύπνημα του κόσμου στην Πάφο για το ποιος είναι πραγματικά και τι ρόλο παίζει ο Φαίδων, έτσι και oi ρατσιστικές ατάκες και τα ανάλογα παραληρήματα του Αναστασιάδη [«οι οπαδοί της όποιας λύσης», οι «δανεικοί τ/κ ψήφοι», «να έχουν λόγο μόνο για θέματα της κοινότητας τους»] δείχνουν το ποιος πραγματικά είναι – και τι είδους αθλιότητα προσπαθούν να ξεπλύνουν μερικοί. Έτσι ενώ ο Αβέρωφ προσπαθούσε να πουλήσει σε συναγερμικούς υποστηρικτές της λύσης ότι ο ΔΗΣΥ, είναι υπέρ της ομοσπονδίας, ο Αναστος πουλούσε άλλου είδους κουφετες σε οπαδούς, πια, του ΕΛΑΜ –αποκάλεσε «δογματισμό» την τ/κ θεση [η οποια είναι υποχωρηση από την θεση για βετο] για εστω και μια θετική τ/κ ψήφο σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Και σαν παπαγάλος του Προδρόμου [άντε βρήκε και ο Πρόδομος κάποιον να τον αναπαράγει] μας είπε ότι είναι «πρωτοφανές» παγκόσμια μπλα μπλα.

      Πρωτοφανές είναι λεβέντη μου ότι σε ανεχόμαστε – ένας πρόεδρος του οποίου η οικογένεια κανει λεφτά από την θητεία του σε δημόσιο αξίωμα.  Ξέρεις κανένα άλλο παγκοσμια με τέτοια εικόνα σύγκρουσης συμφερόντων; Εδώ επειδή δηλαδή δεν σου το λενε καταμουτρα νομιζεις ότι υπαρχει εστω και ενας πολιτης που δεν κατανοεί την κατάσταση σου; Ξέρεις κανένα άλλο πρόεδρο που γελούσαν πίσω από την πλάτη του [όπως σε εσένα στη σύνοδο για το κούρεμα το Μάρτιο του 2013] όταν σκιζόσουν με το καθολικό κούρεμα για να προστατεύσεις τους μεγαλοκαταθετες πελάτες σου από το εξωτερικό σε βάρος των ντόπιων πολιτών;Θέλεις να πάμε και πιο πίσω μέχρι το χρηματιστήριο για να κατανοήσεις την «μοναδικότητα» της κατάστασης σου; Αν σε ενοχλούν οι μηχανισμοί ελέγχου στα πλαίσια της Δημοκρατίας και ομοσπονδιακών συγκροτήσεων τότε, να ειδοποιήσεις του ευρωπαίους που σε ανέχονται, εστω και με σαρκασμό, ότι θα πάψεις να πηγαίνεις στις όποιες συναντήσεις αρχηγών κρατών, εσύ σαν εκπρόσωπος [λέμε τώρα] μερικών εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών στην Κύπρο και να κάθεσαι με επικεφαλής κρατών με δεκάδες εκατομμύρια, όπως η Γερμανία. Μιλάς εσύ ρε;



            
    • Αν δεν ήσουν αχάπαρος Αναστασιαδη γενικά θα μπορούσε να πει κανείς ότι με τα καμώματα στις συνομιλίες επαναλαμβάνεις ότι κάνει η ακροδεξιά σου καταγωγή –να σου θυμίσουμε τον μπαμπά τον Ιούλη του 74; …Για μια καρέκλα ρε, ανοίξατε τα βόρεια σύνορα…Και τώρα στην αχαπαροσύνη σου [ας πούμε] προσπαθείς να νομιμοποιήσεις την κατοχή που έφερνε ο μπαμπάς και οι φίλοι του… Αλλά είπαμε, ας ελπίσουμε ότι είσαι απλώς αχάπαρος… Το γιατί επιμένεις [στην ασυνέπεια σου αφού το δέχτηκες πριν όταν έλπιζες ότι δεν θα προχωρούσαν σε τέτοιο στάδιο οι συνομιλίες] να μην δέχεσαι την έστω  1 τ/κ θετική ψήφο, είναι σαφές: πέρα από την αναξιοπρέπεια του πολιτικαντισμού [που λειτουργει για το συμφερον σαν ανεμομυλος] αυτό που θέλεις είναι να αποφύγεις την λύση και να συνεχιστεί το καθεστώς του βαθέως κράτους της δεξιάς το όποιο απολαμβάνεις… οικογενειακά. Όμως όλες οι φαντασιώσεις τελειώνουν αγαπητέ – μερικές σε μια εβδομάδα όπως το 74, μερικές σε λίγα χρόνια… Να είσαι σίγουρος και να το περιμένεις…



         
    • Δηλαδή ρε Ανάστο, αν μπορείς να σκεφτείς πέρα από ατάκες υπεκφυγής [διότι τούτο κάμνεις, τούτο ξέρεις, τούτο καταλάβεις] αν εσύ θεωρεις ότι εν θα βρεθεί ούτε ένας τουρκοκύπριος εκλελεγεμνος να σκεφτεί το κοινό καλο [τζαι να δωσει μια εστω θετικη ψηφο], με βάση ποιά λογική οι τουρκοκύπριοι θα εμπιστευθούν την οποια ελληνοκυπριακή πλειοψηφία να τους σεβαστεί ή να τους λάβει υπό όψιν; Ένα παράδειγμα ας πούμε;… Εν τόσο μίζερος ο ρατσισμός σου, που ένεν καν θέμα ότι εν καταλάβεις… Έρκεσαι που ένα κοσμο που φταίει για όπου εφτάσαμε το 74, τζαι το μόνο που μπορείς να σκεφτείς είναι το ιδιοτελές συμφέρον, το δικό σου. Οι συνέπειες εν μάλλον πέρα από το οπτικό πεδίο της όποιας ορθολογικής σκέψης σου απέμεινε την οποια φαινεται να ξοδευκεις σε μπακαλιστικους υπολογισμους κερδων και οφελων για τους ημετερους, το δικηγορικο γραφειο κοκ…



    • Γιατί λοιπόν ο Ανάστος δεν θέλει την «έστω και 1 τουρκοκυπριακή ψήφο»; Ειδήσεις της εβδομάδας σαν καθημερινότητα του κράτους ημετεροκρατίας των Αναστασιάδη-Αβέρωφ-Τόμμυ [με τούτο το ονομα να μείνει στην Ιστορια – τίποτε άλλο εν αξίζει]:
      «Στα μουλωχτά τ/κ γη σε στέλεχος του ΔΗΣΥ» [δεν διαψεύστηκε – και μάλιστα το συγκεκριμένο τεμάχιο το ήθελε και δήμος Λάρνακας].

      «Επικεφαλής της Υπηρεσίας Μέριμνας η αδελοφότεκνη της Άντρης Αναστασιάδη»…

      Σε αυτήν την κοινότητα, ο Αναστος μπορεί ακόμα να πετάσσει συμβολικά τασάκια σε δειλούς, ή να εξαγοράζει [ατομα και ΜΜΕ] με άλλες παραχωρήσεις [από το δημόσιο – οπότε τι τον νοιάζει;]..

      Αλλά οι τουρκοκυπριοι μπορεί να μην εξαγοράζονται γιατί απλώς δεν έχουν κοινά μαζί του…

      Αλλά Ανάστο αυτή η περίοδος θα τελειώσει. Και τότε ίσως να καταλάβεις τι σημαίνει και το Μπούμερανγκ… Αν ζεις με την αυταπάτη ότι περιμένει κανείς τίποτα από εσένα, ξέχασε το.. Αν κάνεις κάτι απλά θα το κάνεις γιατί θα σε υποχρεώσουν… Πάντα έτσι ήσουν… Και τώρα είσαι πιά διάφανος…
      J…Και το μονο που περιμενει κανεις είναι να φυγεις…


         
    • Τελικά μας έδωσε μια εξήγηση η Τράπεζα Κύπρου για την συμφωνία με την κόρη του Νικολάτου. «Έγινε και για άλλες περιπτώσεις» μας είπαν – αλλά εκατοντάδες άλλες απορρίφθηκαν ή αποσύρθηκαν. Αριθμητικά η υπόθεση της κόρης του προέδρου του Ανώτατου ήταν 1 από 10, ενώ 300 άλλες αποσύρθηκαν κλπ. Γιατί επιλέγηκε η κόρη του Νικολάτου δεν υπήρξε εξήγηση στα όσα δημοσιεύτηκαν. Φαίνεται μαλιστα ότι αρκετοί από όσους Άλλους έτυχαν διευθέτησης επικαλέστηκαν ανθρωπιστικούς λόγους – αντίθετα στην περίπτωση της κόρης του κ Νικολάτου, εμφανως δεν υπήρχε θέμα ανθρωπιστικών λόγων [4 στους 10]. Για 2 Άλλους το θέμα διευθετήθηκε γιατί αφορούσε μικρά ποσά. Και για 2 η τράπεζα αποφάσισε «εξώδικη διευθέτηση». Και μόνο η περίπτωση του Νικολατου αφορούσε πολιτικά εκτεθειμένο πρόσωπο [την κόρη του προέδρου του Ανώτατου δηλαδή]. Οπότε η τράπεζα [και ο δικηγόρος της; Ο Πόλυς] φαίνεται ότι είχαν ιδιαίτερη ευαισθησία. Και δεν είδαμε πειστικη αναφορά στο πως και γιατί διευθετήθηκε η υπόθεση της αδελφής του Νικολάτου η οποία έγινε λίγους μήνες πριν την απαλλαγή του Ηλιάδη από το εφετείο στο όποιο συμμετείχε ο Νικολάτος…

      Τα θέματα μένουν – με ένα παράδοξο τρόπο οι συγγενείς του προέδρου του Ανωτάτου ευνοήθηκαν [συγκριτικά με άλλους] από διευθετήσεις με την Τράπεζα Κύπρου. Και σε χρονο που σαφως θα μπορουσε να θεωρηθει υποπτος..
      Διευθετήσεις οι οποίες είχαν να κάνουν αναπόφευκτα με τον Π. Πολυβίου ο οποίος μέσω του δικηγορικού του γραφείου φαίνεται να έχει δίκτυα συγγενών εργαζομένων στο γραφείο του με δικαστές του Ανώτατου….Ούτε το θέμα Νικολάτου, ούτε, ιδιαίτερα, το θέμα Πολυβίου πρόκειται να ξεχαστούν… Άλλωστε είναι τόσα και τέτοια τα συμφέροντα τα οποία φαίνονται να διασταυρώνονται γυρω από τον κ. Πολυβίου και να θέλει κάποιος, δύσκολα μπορεί να κλείσει τα μάτια…κάθε λίγο προκύπτει και νέα ..διασταύρωση… J ..Πάντως ακόμα και για τα στοιχεία που δόθηκαν, ο Περδίκης σαν αν. πρόεδρος της επιτροπής θεσμών χαρακτήρισε την λίστα που έστειλε η Τράπεζα για να δικαιολογήσει την διευθέτηση με την κόρη του Νικολάτου, ως «κατασκευασμένη»… Υπεκφυγές θα το έλεγε κάποιος αφού δεν εξηγά γιατί έγινε ειδική διευθέτηση για την συγκεκριμένη και φυσικά τι έγινε με την αδελφή στο συγκεκριμένο χρόνο…


    •  Ψησταριά για σούβλες ξεφύτρωσε στην παραλία ωοτοκίας του είδους προτεραιότητας της θαλάσσιας χελώνας caretta caretta, εντός του κρατικού δάσους Μαυραλής και της περιοχής του δικτύου Natura 2000 Ειδική Ζώνη Διατήρησης Πόλις – Γιαλιά. Η ψησταριά με τσιμεντένια βάση και επένδυση από κροκάλες της παραλίας ανεγείρεται σε περιοχή από την οποία απομακρύνθηκαν ακακίες πριν από ένα μήνα. Σημειώνεται ότι, μέχρι σήμερα, το Τμήμα Δασών, τόσο σε δημόσιες τοποθετήσεις, όσο και σε συναντήσεις με τα συναρμόδια Τμήματα Περιβάλλοντος και Αλιείας, δεν αναφέρθηκε ποτέ σε αναβάθμιση του εκδρομικού χώρου στο κρατικό δάσος Μαυραλής, ούτε σε κατασκευή ψησταριάς επί της παραλίας. Αντιθέτως, το Τμήμα Δασών έκανε λόγο για δράση απομάκρυνσης της ακακίας, στο πλαίσιο της προσπάθειας αποκατάστασης των αμμοθινικών οικοτόπων και βελτίωσης της κατάστασης ειδών της αμμοθινικής χλωρίδας στο κρατικό δάσος Μαυραλής, καθώς επίσης και για εγκατάσταση περίφραξης με προστατευτικό δίχτυ αδιαπέραστο από φως, για αποφυγή της φωτορύπανσης της παραλίας από τον δρόμο. Τονίζεται πως μέχρι σήμερα δεν έχει τοποθετηθεί προστατευτικό δίχτυ αδιαπέραστο από φως, αλλά καλαμιές, οι οποίες δεν παρέχουν ικανοποιητική προστασία από τη φωτορύπανση και είναι ανεπιθύμητες, αφού το τελευταίο διάστημα στήνονται από το Τμήμα Δασών και ρίχνονται από αγνώστους.
      Έκοψαν ακακίες, έκτισαν ψησταριές

      Άγγελος Νικολάου, Ο Φιλελεύθερος, Πέμπτη, 18/4/2019



    • MarinosNomikos
      «Καθίσταται πιο σοβαρή η υπόθεση πλέον και έχουν τεθεί προτεραιότητες και αυξάνεται ο όγκος του ανακριτικού έργου» δήλωσε η αστυνομία που ζήτησε τη συνδρομή της
      Interpol και της Europol για τη δολοφονία της Mary Rose Tiburcio. Ενώ το ότι μάνα και 6χρονη κόρη ήταν ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΕΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ χωρίς να πεταρίσει βλέφαρο (τα διαβατήριά τους βρέθηκαν στο σπίτι υπόπτου μετά από μια απλή έρευνα που έπρεπε να είχε γίνει όταν δηλώθηκε η εξαφάνισή τους... τον περασμένο Μάιο) δεν ήταν βλέπετε "σοβαρή υπόθεση" αλλά "ακόμα μια μαυρού που έφυγε νύχτα γιατί έτσι κάνουν όλες". Δεν μπορώ να φανταστώ να ήταν Κύπριες και να είχαν οι αστυνομικοί για ένα χρόνο οικογένεια, φίλους, πολιτικούς και media στο κεφάλι τους - πιθανότατα η υπόθεση θα είχε λυθεί σε ένα μήνα. Αλλά βλέπετε ποιος χέστηκε για μια Φιλιππινέζα και το μωρό της, τη "Ρωσίδα που ακούγαμε τις κραυγές της αλλά νομίζαμε πως πηδιότανε", την "άτυχη Βουλγάρα" που κατασπάραξαν τα σκυλιά ή το "τσιγγανάκι που έσφαξε ο αδελφός της γιατί έτσι κάνουν τούτοι". Μην πείτε, ξεχειλίζουμε από αγάπη προς τον συνάνθρωπο στον μικρό μας ρατσιστότοπο.


    •  Εξαφανίστηκε μια γυναίκα με την κόρη της. Η αστυνομία του Ιωνά [αυτό κατάντησε να είναι μετά τους διορισμούς και τα κόλπα εκκαθαρίσεων] έπαιζε πελλόν; Δεν ήξερε τίποτα; Εξαφανίζονται έτσι οι άνθρωποι; Ή υπαρχουν διαφορετικών ειδών άνθρωποι; Η γυναίκα ηταν ξένη/μετανάστρια, τα άτομα που φαίνονταν να εμπλέκονταν, είχαν και κομματική ποδοσφαιρική ομάδα σαν αναφορά στο προφίλ τους μάθαμε τώρα..
      Πόσους νεκρούς είχαμε μέχρι στιγμής [σε φυλακές, ή στην κοινωνίας ευρύτερα] από αμέλεια των «οργάνων» του Ιωνά;…

      Και το καίριο ερωτημα παραμενει; Αφου υπηρχαν καταγγελιες, αφου το εμπλεκομενο ατομο μπορουσε ευκολα να βρεθει με το συγκεκριμενο προφιλ, γιατι η αστυνομια δεν εκανε περσι αυτό που εκανε φετος;

      Υπάρχει και ένα κλιμα που καλιεργειται προφανως για τις προτεραιοτητες…

      Και υπαρχει και μια ευθυνη. Και είναι καιρος να εξηγηθει η εννοια της λεξης στον Ιωνα…


    •  ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ
      Μην ανησυχείτε ρε σεις κούσβοι. Θα πάρει την υπόθεση στα χέρια της η δικαιωματική επίτροπος
      Lottίδη, θα δώσει μάχη μέχρι εσχάτων κατά των φασιστοειδών δαμέ και του βαθέως ρατσισμού. Ρε, τελειωμένη υπόθεση είναι, άπαξ και αναλάβει η αρμόδια επίτροπος πάει τέλειωσε, ντοντ γουόρι.
      ΥΓ: Μπα μη κάνετε τον κόπο να ρωτήσετε να σας πούνε οι κυρίες από την Άπω Ανατολή που εργάζονται στην Κύπρο τα συναισθήματά τους και τις απόψεις τους για την αντιμετώπισή τους δαμέ. Τα λένε όλα - αντί αυτών - οι ειδικοί και οι ειδικές δαμέ, ε τι διάολο, τσάμπα τζέντερ στάντις κάνανε, να μη βγούνε στο τοπικό τιβί να μιλήσουν;


          
    •  Μορφές ενοποίησης και τα συμφέροντα που συντηρούν το καθεστώς των οδοφραγμάτων/διαχωρισμού:
      Στα θετικά των διαδικασιών επανένωσης από τα κάτω [πέρα δηλαδή από τα εμπόδια που παρεμβάλει η εξουσία του βαθέως κράτους και του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης] να αναφέρουμε την δημοσιοποίηση, έστω και καθυστερημένα, ότι τελικά το ηλεκτρικό δίκτυο της βόρειας και νότιας Κύπρου έχει ενοποιηθεί
      . Οι διαδικασίες λογικά πρέπει να ξεκίνησαν από το 2011 όταν οι τ/κ προσφέραν βοήθεια μετά την έκρηξη στο Μαρί και ακολούθησαν διάφορά άλλα επεισόδια όπου οι νούσιμοι των δυο κοινοτήτων, προώθησαν [ενδεχομένως και ενάντια στους κολλημένους] την ενοποίηση. Και μέχρι και ο Ανάστος φαινόταν να το δέχθηκε – ή απλώς να τον έφεραν προ τετελεσμένου σε κάποιο hangover. Η ανακοίνωση, βέβαια, μέσω πρωτοσέλιδου στον Φιλελεύθερο το Σάββατο, ίσως να κρύβει και την σκοπιμότητα συγκάλυψης ότι μάλλον θα αθετήσει την υπόσχεση του πάλι ο Ανάστος για την ενοποίηση της τηλεφωνίας [Υπηρχε ουσιαστικα μια σχετικη διπλη ειδηση πρωτοσλειδα στον φλελευθερο την Τεταρτη, 17/4: «Χρειαστηκαμε 100 μεγαβατ από τα κατεχομενα», «Κολησε η διασυνδεση κινητης με τα κατεχομενα»]..
      Αλλά ποιος παίρνει σοβαρά πια τον Αναστασιάδη σε ότι υποσχεθεί; Όποτε, αν μείνουμε στα του ηλεκτρισμού, έχουμε και λέμε: το σύστημα ενοποιήθηκε και λόγω πρακτικών αναγκών [το πρόσφατο Μπλακ άουτ στην νότια Κύπρο αντιμετωπίστηκε με βοήθεια από τους τουρκοκύπριους] αλλά και εξωτερικών πιέσεων. Ταυτόχρονα, η απουσία ελέγχου των τιμών των καυσίμων, λόγω της ύπαρξης ενός είδους καρτέλ στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, αντιμετωπίζεται στην καθημερινότητα με ουρές που βάζουν βενζίνη από την βόρεια Κύπρο υπονομευοντας το καρτελ, και κανοντας την αγορα να λειτουργησει οντως «ελευθερα και ανταγωνιστικα» [και εναντια στους νεοφιλευθερους ιδεολογους που την διαχωριζουν εθνικα]... Άρα έχουμε δυο κινήσεις ενοποιήσεις [του ηλεκτρισμού και της αγοράς καυσίμων] αλλά έχουμε μια έντονη αντίδραση στην προώθηση λύσης από συγκεκριμένα συμφέροντα – και η εμπειρία με το καρτέλ καυσίμων και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί, ίσως να είναι εκφραστικη όσων κρύβονται πίσω από τα κωλοβάρεμα μερικών δικηγόρων που λειτουργούν και σαν εκφραστές οικονομικών συμφερόντων, ενώ το παίζουν πολιτικοί/πολιτικάντηδες…


           
    • Τώρα θα πληρώνουμε και για θεραπεία από τα «ιστορικά οράματα» της δεξιάς – την κλοπή μέσω τζόγου; Υπάρχει λέει μια έρευνα για πρόβληματα εθισμου με τον τζόγο – πρωτοσέλιδος τίτλος στον Φιλελεύθερο της Δευτέρας, 15/4: «1 εκατομμύριο ευρώ για του εθισμένους στο τζόγο. Η Βουλή εξετάζει σήμερα αίτημα αποδέσμευσης κονδυλιού για εφαρμογή δράσεων από την Αρχή στοιχημάτων»… Άτε ρε.. τζαι θα ζητήσει η κυβέρνηση να προσλαβει ημέτερους συμβούλους [παλι ρουσφετι δηλαδη;] να ..αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που διεύρυνε η ίδια; Οξά να αθθυμήθουμε την μοναδική δήλωση του Σοφοκλέους  του ΔΗΣΥ  ότι η δημιουργια καζίνων ηταν «όραμα δεκαετιών» για την παραταξη τους. Φυσικά για τον Αναστασιάδη τέτοια είναι τα οράματα, αν ξέρει την λέξη.


      
    • Τι ποσοστό κυπριακής γης συγκεντρώνεται στα χερια της μια χούφτας ατόμων μέσω των τράπεζων;
      Η μισή Αγγλία ανήκει στο 1% του πληθυσμού – από τις επιτυχίες του νεοφιλελευθερισμού και το πρότυπο της δυτικής κοινωνίας
      https://www.the guardian.com/money/2019/apr/17/who-owns-england-thousand-secret-landowners-author?CMP=Share_iOSApp_Other
      Στην
      Κύπρο της μικρό-ιδιοκτησίας από τον 19ο αιωνα, συντελείται επι Αναστασιάδη-Αβερωφ και τράπεζων [με τους Πολυβίου κοκ δικηγορικά γραφεία, πρώτο τραπέζι πίστα] μια ανάλογη μετατόπιση με συγκέντρωση γης και πλούτου
      Οποτε να μην εκπλαγουν για την εκρηξη όταν ερθει… Διότι η προηγουμενη προσπάθεια συγκέντρωσης γης στα χέρια λιγων εγινε μεσω τοκογλυφιας την δεκαετια του 1920…Και ακολουθησαν δεκαετιες κοινωνικών μετατοπίσεων.
      Σας βλεπουν και σας βλέπουμε…


             
    • Και το κλισέ «ιδού ποιούς ψηφίζουμε» ή το χειρότερο «τους εκλέξαμε» καταντησε χειρότερη μπανάλ ανοησία και από το «όλοι είναι ίδιοι». Ούτε τους «εκλέξαμε», ούτε τους «ψηφίσαμε», ούτε «όλοι είναι ίδιοι».. τους έκλεξε η δεξιά και η ακροδεξιά – και από εδώ και πέρα έχουν ευθύνη και όσοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν και κάνουν αποχή… Τώρα δεν είναι πια τυχαία εποχή- ζούμε μια μαζική παραβίαση δημόσιων χώρων, μια μαζική υφαρπαγή μικρο-ιδιοκτησιας.. Και μια ξεδιάντροπη επίδειξη διαπλοκής με κορυφαία παράδειγματα από την ιδια την κυβερνηση… το μόνο που συγκρατεί αυτά τα συμφέροντα στην εξουσία [που εμφανώς – ακόμα και με τις δικες τους δημοσκοπήσεις- είναι μειοψηφικά] είναι η διάσπαση των αντιπάλων τους, και η προπαγάνδα των ελεγχόμενων ΜΜΕ…
      Το είχαμε πει και το επαναλαμβάνουμε – το μόνο που απομένει, σαν κοινωνικη αμυνα, είναι μια ανένδοτη και ασυμβίβαστη αντιπολίτευση και αντίσταση μεχρι να φύγουν… το ζήτημα της διαπλοκής και της συγκέντρωσης πλούτου και ξεπουλυματος της χώρας και των δημόσιων χώρων και πλούτου, είναι πια το κορυφαία ζήτημα … Τα άλλα πια έπονται ή συμβαδίζουν /διαπλέκονται [όπως το κυπριακό…


        
    • Μα άρκεψε να σοβαρέφκει η βουλή; Καλώς… 32 υπέρ με αποχη ΔΗΣΥ… το κόμμα του ότι κερδίζεται σε πόλεμο δεν επιστρέφεται χαρίζεται. Πως τη είπε η κ. Σύρου ο πατέρας της οποίας συμμετείχε σε σχεδιασμούς πραξικοπημάτων στα οποία η Κερύνεια δεν συμπεριλαμβανόταν στις κινήσεις του στρατού;
      Η Ολομέλεια της Βουλής με ψήφισμα που ενέκρινε με 32 ψήφους υπέρ και 16 αποχές (ΔΗΣΥ) καταγγέλλει την παράνομη αναγνώριση από μέρους των ΗΠΑ κυριαρχίας του Ισραήλ στα κατεχόμενα Υψώματα Γκολάν και καλεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ να αναιρέσει την απόφασή της σχετικά με τα Υψώματα και
       το Ισραήλ να αποχωρήσει από τα κατεχόμενα εδάφη. https://www.offsite.com.cy/eidiseis/politiki/boyli-zita-apo-ipa-anairesi-apofasis-gia-ta-gkolan?utm_source=related-articles-block&utm_medium=internal&utm_campaign=related 


         
    •  Η Πάφος δεν είναι οι ορθόδοξοι χριστιανοί Ταλεμπάν: Ούτε ιστορικά, ούτε πολιτισμικά. Και όσοι βιάστηκαν, από οργή, αλλά ίσως και από κεκτημένη orientalist νοοτροπία να ρίξουν τα ατάκα για την Πάφο και την υπανάπτυξη των ιθαγενών [σε σύγκριση με τους «πολιτισμένους» αλλού] κοκ, να θυμίσουμε ότι η νεωτερική Ιστορια της Πάφου δεν είναι ταυτόσημη με την αθλιότητα της αλλαγής ψήφων και υπόγειων συναλλαγών, ούτε με τα παναϋρκα των κουβαλητών που θέλουν καταστροφή του δημόσιου κήπου, για να κατασκευάσει «θρησκευτικό τουρισμό» ο κ. Γιώρκος που κάμνει τον μητροπολίτη. Η Πάφος είχε μια αυτόνομη μοντερνίστικη ιστορία από την δεκαετία του 1920. Η χρήση της κυπριακής γλωσσικής μορφής στο θέατρο ξεκίνησε από την παφιτικη επιθεώρηση. Στην Παφο αναπτύχθηκε ένα νεωτερικο πολιτικό μόρφωμα γύρω από τον Χ. Γαλατοπουλο, εκεί δημιούργησε ο Λ. Φίλιππου μια ακαδημαϊκή ουσιαστικά παράδοση έρευνας, εκεί συνάντησε την πρώτη αντίσταση η προσπάθεια επιβολής των εθνικοφρόνων στα σωματεία το 1948… Και σε αυτό το πλαίσιο η αντίσταση του 74 δεν ήταν τυχαία – όπως δεν ήταν τυχαία και η βία των μασκοφόρων προηγουμένως… Και ο πολιτισμικός πλουραλισμός της Πάφου μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, όπως αναδείχθηκε και σε μια πρόσφατη ερευνα/ανάλυση του Χ. Μάη. [https://www.academia.edu/33302471/%CE%A0%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%82_%CE%A4%CE%BF_%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BF_%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C_%CE%BC%CF%89%CF%83%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C_Paphos_The_big_population_mosaic]

      ...ήταν επίσης το πλαίσιο από όπου αναδείχθηκαν μορφές όπως του Χασάνη τζαι της Χαμπούς 
      https://cyprustimes.com/kypros/h-kypros-tou-xthes/apagorevmeni-istoria-agapis-tou-chasani-ke-tis-chabous-pou-eftase-mechri-proedriko/ ]


    • Ιστορική καταγραφή για το πώς η Εκκλησιά απέκτησε την περιουσία της  - ή πως οι δήθεν προσφορές ήταν [εν μέρει ] και υφαρπαγές από το «ποίμνιο»
      Petros
      Nicolaou: Ο μητροπολίτης Πάφου δήλωσε ότι "ο κήπος δεν είναι δημόσιος, αλλά περιουσία της Μητρόπολης."
      Να πούμε και πώς απέκτησε τόση περιουσία η εκκλησία της Κύπρου... Ένα παράδειγμα δίνει η εφημερίδα "Αλήθεια" το 1891.

      "Οι ορθόδοξοι επίσκοποι απέλαυον συστηματικώς του σεβασμού της Οθωμανικής Κυβερνήσεως, ήτις παρεχώρει αυτοίς όσους ήθελον ζαπτιέδες προς είσπραξην των εκκλησιαστικών τελών, αι δε εισφοραί των πιστών χριστιανών επεσπεύδοντο δια μέσων ουχί άγνωστων εις τα υποδεέστερα όργανα μωαμεθανικής εξουσίας. Αλλ' η εύνοια αυτή έπαυσεν επί αγγλοκρατίας, γνωστός δ' επίσκοπος κατεδικάσθη και εις πρόστιμον επί τινί αθετήσει νόμου."


    • Τζαι μιαν τζαι θα έχουμε την εβδομάδα των «χριστιανικών παθών» να θυμίσουμε τις δυο μεγάλες αφηγήσεις για αυτήν περίοδο τελετουργιών: εκείνη της εξουσίας και εκείνη των εξεγερμένων που θυμούνται την αρχική εικόνα της αθωότητας του Ιησού πριν τον μετατρέψουν σε σύμβολο της εξουσίας οι ιεράρχες, όπως ο κ. Γιώρκος. Μια αναφορά από το αριστούργημα του Καζαντζάκη, «ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» οπου ο νεαρός που παίζει το ρόλο του Χριστού στο θεατρικό του χωριού, ταυτίζεται με το αρχικο ρόλο και λόγο ενάντια στου προύχοντες και τους παπάδες της κάθε εποχής.
      «Έχετε γεια χωριανοί… Ο Χριστός ο δικός μας είναι φτωχός, κατατρεγμένος, χτυπάει πόρτες και κανένας δεν του ανοίγει Χριστός ο δικός σας είναι πλούσιος Κοτζάμπασης, τα χει φτιαγμένα με τον Αγά,  μανταλώνει την πόρτα του και τρώει. Ο Χριστός ο δικός σας χορτάτος διαλαλεί «δίκαιος είναι ο κόσμος τούτος, τίμιος σπλαχνικός, μ’ αρέσει΄ αφορεσμένος νά’ναι όποιος σηκώσει το χέρι του να τον κουνήσει. Ο Χριστός ο δικός μας, ο ξυπόλυτος κοιτάζει τα κορμιά που πεινούν, τις ψυχές που πλαντουν, φωνάζει: «άδικος είναι, άτιμος, άσπλαχνος ο κόσμος τούτος πρέπει να γκρεμιστεί..»
      [σελ. 334]

      «Άτιμος είναι ο κόσμος τούτος, Αγά μου, άδικος, τιποτένιος΄ οι πιο καλοί πεινούν και αδικούνται, οι πιο κακοί τρων και πίνουν και κυβερνούν χωρίς πίστη, χωρίς ντροπή, χωρίς αγάπη. Θα βγω στους δρόμους, θα σταθώ στις πλατείες, θα ανεβώ στις στέγες και θα φωνάξω: ελάτε όλοι οι πεινασμένοι κι οι αδικημένοι κι οι τίμιοι να σμίξουμε να βάλουμε φωτιά, να καθαρίσει η γης από δεσποτάδες κι αφέντευες κι αγάδες..»

      Ο Χριστός Ξανασταυρωνεται, σελ., 442



    • Η εναλλακτική παράδοση του Χριστού των λαϊκών στρωμάτων, υπήρχε για αιώνες στην καθημερινοτητα– και εκφράστηκε και σε κινήματα όπως η θεολογία της απελευθέρωσης στον  20ο αιώνα, αλλά εκφραζόταν και με αντάρτες παπάδες για αιώνες… Στην Κύπρο είχαμε λ.χ. στον 20ο αιώνα τον «εψηφισμένο» ηγούμενο του Μαχαιρά, τον Γρηγόριο, τον οποίο η επίσημη εκκλησία δεν αποδέχτηκε σαν κανονικό ηγούμενο όταν ανέλαβε η ακροδεξιά το 1948. Ένα από τα αμαρτήματα του, ηταν η θέση του για διαμοιρασμό της εκκλησιαστικής γης στους φτωχούς…
      Αλλά είχαμε και αλλους αυτής της παράδοσης ανταρσίας. Αναδημοσιεύουμε μια αναφορά του Π. Σέρβα για την δεκαετία του 1920, από την επαρχία Πάφου τότε. Ο αντάρτης πάπας της Τσαδας σαν αφιέρωμα στην γενικότερη παράδοση των ανταρτών παπάδων:


      «Είχαμε γράψει ένα σκληρό άρθρο ενάντια στον Ηγούμενο του μοναστηριού του Αγίου Νεοφύτου σχετικά με τη εκμετάλλευση των κολλήγων του μοναστηριού… Η δίκη θα γινόταν στην Πάφο… Κατά καλή τύχη ο δικαστής ήταν Τούρκος που δεν είχε κανένα λόγο να υπόκειται στις διατάξεις την εθνικοφροσύνης. Ήμασταν επίσης τυχεροί που την υπεράσπιση μας την ανέλαβε ο Χριστόδουλος Γαλατοπουλος… Ο δικαστής μας απάλλαξε. Και αποφασίσαμε να πάμε στην Τσαδα να το γλεντήσουμε. Η Τσάδα ήταν μεγαλοχώρι. Κοντά στην πόλη και πιο κοντά στο μοναστήρι του αγίου Νεόφυτου, που αντλούσε τους πληβείους από εδώ κοντά και διπλανά , επίσης φτωχό - χώρια… Έξω από το χωριό περίμεναν την άφιξη μας πολλοί χωριανοί. Μας υποδέχτηκαν με ζητωκραυγές για τον νέο άνθρωπο που τοσο γενναία προστάτευε την φτωχολογιά. ανάμεσα στους συγκεντρωμένους υπήρχε το καλυμμαύχι του παπά. Ηταν αυτό για μας το πιο εκπληκτικό. Ιδιαίτερα μεγάλη ήταν η συγκίνηση μας όταν τον είδαμε να προσέρχεται πρώτος για να μας σφίξει θερμά το χέρι προσφωνώντας με το «καλωσορίσατε γενναίοι αγωνιστές του φτωχού λαού. Ο θεός ας ευλογεί το έργο σας.”. Παρ ‘όλο που ήταν Αγία Τετάρτη, η νοικοκυρά είχε στήσει ένα πλούσιο τραπέζι. Και από σεβασμό προς τον παπά, είχε βάλει μπροστά του ένα πιάτο με ελιές και χορταρικά… ο πάπας σύμφωνα με καθιερωμένα σηκώθηκε, έκανε την προσευχή και ευλόγησε την «τραπεζαν ταύτην». Έβγαλε κατόπιν το καλυμμαύχι του/ το έβαλε στην πίσω καρέκλα και με χαριτωμένο χιούμορ πρόσθεσε. «κάθισε εσύ εκεί. Σήμερα δεν έχουμε νηστεία. Σήμερα έχουμε χαράς ευαγγέλια γιατί νικήσαμε τον Γούμενο.»  Πλουτή Σέρβα, όταν ήμασταν παιδιά.
      σελ.192



    • «Δεν έχουν τις ευαισθησίες του θρησκευόμενου ανθρώπου», μας είπε ο μητροπολίτης Πάφου που κίνησε γη και ουρανό για να αλλάξει την προηγούμενη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και να μετατρέψει το «όχι» σε «ναι», γράφοντας στα παλαιότερα των… ράσων του περιβαλλοντικές γνωματεύσεις και πολεοδομικές μελέτες. Δεν υπάρχει, λέει, κανένας λόγος ανησυχίας για το περιβάλλον. Αν κοπεί και κάνα δέντρο, ούτε το πρώτο θα ‘ναι, ούτε το τελευταίο (δυστυχώς). Έτσι κι αλλιώς, σε τι μας χρησιμεύουν τα δέντρα όταν έχουμε ναούς σε κάθε γωνιά του τόπου; «Πίστη, πατρίδα και οικογένεια», έγραφαν σε ένα απ’ τα πανό που κρατούσαν οι «Έλληνες, χριστιανοί, Πάφου» και αναρωτιόσουν σε ποιους απευθύνονταν. Λίγο έλειψε να μας πουν ότι φυτρώνουν τα δέντρα και… αλλοιώνουν τον πολιτισμό μας. «Λερώνουν» την περιουσία της εκκλησίας!
      Την περασμένη βδομάδα διατύπωνα μέσα από αυτή τη στήλη το ερώτημα «Ποιος κάνει, τελικά, κουμάντο στην Πάφο; Οι Δημοτικές Αρχές ή οι εκκλησιαστικοί άρχοντες;». Η απάντηση ήρθε χθες, με τα 11 μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου να εκτελούν με υποτέλεια το θέλημα του μητροπολίτη Πάφου, ψηφίζοντας «ναι» στο αίτημα για ανέγερση Καθεδρικού Ναού εντός του Δημόσιου Κήπου της πόλης και αλλάζοντας εντελώς την προηγούμενη απόφαση που είχαν πάρει στη συνεδρία της 21ης Μαρτίου. Ακόμα ένας ναός, λοιπόν, μεγαλοπρεπής, με τρούλλους και ψηλά καμπαναριά, γιατί αυτοί που ήδη έχουμε δεν χωράνε όλη τη ματαιοδοξία μας. Θέλουμε κι άλλους, ευρύχωρους, να μπορούμε να κάνουμε τον σταυρό μας με άνεση και να προσευχόμαστε μην πέσει καμιά φωτιά να μας κάψει. Γιατί, σωτηρία δεν έχουμε. Κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Πώς να δει σωτηρία ο τόπος όταν δημοτικοί σύμβουλοι φιμώνουν τις φωνές της λογικής και της προόδου και επιβραβεύουν τον συντηρητισμό και τον θρησκευτικό φανατισμό; Ο Μεσαίωνας δεν είναι μακριά κι ας είμαστε στο 2019…
       
      Βασιλική Ζήνωνος
        
      http
      ://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/687778/kopste-dentra-fytepste-naoys?fbclid=IwAR3rJyH7owpWKX-4doHji5kFZbAD8nfOnx4WhrNVA6y6-Y0eHpaqoTCMZu4



    •  Και όσοι μασάνε τις ανοησίες των ΜΜΕ ας απολαύσουν την γελοιότητα του Φαίδων στην Πάφο που αφού τον λάνσαραν τα ΜΜΕ [τον Φαίδωνα από όλο τον κοσμο..:)] σαν άτομο ενάντια στην διαπλοκή [και του έδιναν μικρόφωνα για χρόνια για να αρλουμπολογει «μα εσύ εν άκουσες για το τάδε σκάνδαλο», λες και είμαστε σε νηπιαγωγείο κουτσομπολιστικης ατακας], ιδού τωρα πως σκίζεται σαν φερέφωνο του μητροπολίτη… και ας έλεγε αλλα προεκλογικά. Όχι μονο αποδεχεται αλλα και κανει εκστρατεια για το ξεπουλημα του δημόσιου πλούτο, τον δημόσιο κήπο για τα όποια ανταλλάγματα [ή να πιστέψουμε ότι  ο Φαίδων που σκίζεται για περίπτερα τωρα ξαφνικά δεν ενδιαφέρεται για την διαπλοκή που οδήγησε σε αλλαγή ψήφου στο ΔΣ;]… Απλώς είναι μέρος του «κόλπου» των παρασκηνιων… πάντα ηταν. Ηταν το θεαμα πίσω από το οποίο ξεπλυθήκαν όσοι φόρτωσαν στους παφίτες εκατομμύρια σε υπερχρεώσεις για το ΣΑΠΑ. Τώρα φαινεται προσφέρει υπηρεσίες υφαρπαγής δημόσιου χώρου… 






    •  Η δημιουργία όγκων, όπως και υπερβολικών θεαμάτων συνήθως έχει να κάνει είτε με ένα αίσθημα μεγαλοπρέπειας [ας πούμε μια αυτοκρατορία φτιάχνει ένα κτήριο ύμνο στην εποχή της δόξας/αποκορυφώματος της] είτε [πολύ πιο συχνά] με ένα αίσθημα άγχους για την μικρότητα αυτού που θέλει τους όγκους και τα θεάματα. Η εξωτερική διόγκωση, λειτουργεί, στην δευτερη περιπτωση, σαν είδος αναπλήρωσης ενός είδους εσωτερικού κενού. Σαν είδος κωμικής προβολής του ανύπαρκτου εσωτερικά.
      Η επιμονή του μητροπολίτη της Πάφου, για ένα θέαμα/όγκο στο δημόσιο κήπο κουβαλά μέσα της και ένα είδος επίδειξης επιβολής στην πόλη. Η θρησκεία η ίδια, με βάση τα λεγόμενα του ιδρυτή της, του Ιησού, δεν φαίνεται να έχει τάση προς την δημόσια προβολή/θέαμα. Οι διαχειριστές της κληρονομιας του Ιησου, όμως, φαινεται έχουν αυτήν την ανάγκη προφανώς. Ο κ. Γιώρκος υπήρξε ένας μη δημοφιλής ιερωμένος που μάλλον μετατρέπει την αποτυχία του να δημιουργήσει έργο με βάση την θρησκεία που υπηρετεί σε αναπληρωσεις με θεάματα όγκων και επιβολής. Αντιγράφοντας την αυτού φαιδρότητα στην αρχιεπισκοπή. Αλλά αυτό το εσωτερικό σύμπλεγμα που εμφανίζεται προς τα εξω σαν είδος εκδικητικής προβολής, απλώς αναπαράγει αυτό που καίει εσωτερικά τον μητροπολίτη – το εσωτερικό κενό της ενδεχομενης ασημαντότητας και του αισθήματος της αδιαφορίας που προκαλεί.

      Τζαι όσο σούξουλα, απλώς πετυχαίνει το αντίθετο. Που θα ελάλεν τζαι ο Βασίλης Μιχαηλίδης:


      «Το νιν ανταν να τρωει την γη, τρωει την γην θαρκεται

      Μα παντα τζηνον τρωεται τζαι τζηνον καταλιεται»..



    • Το κόμμα το όποιο εμφανώς γελοιοποιήθηκε με το θέαμα εξυπηρέτησης του μητροπολίτη στην Πάφο σε βάρος του δημόσιου κήπου, ηταν σαφώς η ΕΔΕΚ… Η κωμική [τι άλλο ηταν;] επίκληση για την «αντίσταση το 74», ήταν αποκαλυπτική του πάτου στον οποίο έχει φτάσει η νυν υγεσια της ΕΔΕΚ.. Ποια αντίσταση ρε όταν ψηφίζετε σαν αρνιά μαζί με τους απόγονους της ΕΟΚΑ β σήμερα, το ΕΛΑΜ; …Με ποιο κωμικό ή άλλο μέτρο σοβαρότητας να δει κανείς την κατάσταση σας – όταν την μια εβδομάδα ψηφίζετε έτσι, και την άλλη [μετά που σας υποσχέθηκε κάτι ο μητροπολίτης;] αλλάξατε απόφαση; Τι μάθατε δηλαδή που δεν ξέρατε την πρώτη φορά που ψηφίζατε;
      Άμα δεν σας παίρνει μην κάνετε και επίδειξη της γύμνιας σας – που είναι σήμερα αυτοί που αντιστάθηκαν τότε, είτε στο Καϊμακλί ειτε στην Πάφο; Πόσοι από την πραγματική αντίσταση έμειναν στην ΕΔΕΚ μετα τα διαδοχικά κύματα εκκαθαρίσεων και αποχωρήσεων – και μετατοπίσεων του κόμματος προς τα δεξιά, και τωρα προς την άκρα δεξιά; …Οπότε από γυάλινο σπίτι μην πετάτε πέτρες. Η σημερινή ΕΔΕΚ έφτασε στο σημείο να συναγωνίζεται την νυν μορφή της ΕΟΚΑ β, το ΕΛΑΜ – και να ψηφίζει και μαζί της. Όπως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, ούτε οι ατάκες κάνουν την ιστορία..



    • Ένα εξαιρετικά εύστοχο σχόλιο της Χ. Χατζηδημητρίου για την ΕΔΕΚ και τον πάτο:
      Κάποιος κακοπροαίρετος θα μπορούσε να απαντήσει, ίσως, «επειδή δεν κατεβαίνει πιο κάτω», αλλά εμείς δεν είμαστε τέτοιοι. Απλά θα θέλαμε να εξηγήσει (για κοινωνιολογικούς πιο πολύ λόγους) χωρίς να ρίχνει το επίπεδό της, πράγμα που δεν θέλει να κάνει, όπως λέει σε ανακοίνωσή της αναφορικά με την κωλοτουμπα στο θέμα του Δημόσιου Κήπου στην Πάφο, πώς πήρε την απόφασή της. Τόσο την πρώτη απόφαση πριν δύο εβδομάδες, όσο και τη δεύτερη προχθές. Πώς γίνεται στη μια συνεδρία να ψηφίζεις έτσι και στην άλλη γιουβέτσι; Τι μεσολάβησε;

      Πριν δύο εβδομάδες οι δημοτικοί σύμβουλοι της ΕΔΕΚ πίστευαν, ας πούμε, πως μια πόλη χρειάζεται έναν πνεύμονα πρασίνου; Ένα χώρο όπου οι δημότες της θα μπορούν να περνούν κάποιες ώρες έξω από το σπίτι τους, με τα παιδιά τους, χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουν στα
      mall ελλείψει άλλων δημόσιων χώρων; Πριν δύο εβδομάδες σκέφτονταν, πως ακόμα και η Νέα Υόρκη -μητρόπολη του καπιταλισμού- αλλά και τόσες άλλες μεγαλουπόλεις, ενώ έκτισαν κάθε τετραγωνικό γης, δεν θυσίασαν τα πάρκα τους. Άφησαν χώρο (φιλέτο μάλιστα) για ένα ή και περισσότερα πάρκα. 
      Πριν δύο εβδομάδες οι δημοτικοί σύμβουλοι της ΕΔΕΚ έβλεπαν τα θέματα που θέτουν διάφοροι φορείς, όπως για παράδειγμα το πρόβλημα που θα προκύψει με το κυκλοφοριακό, με τη χωροθέτηση του Καθεδρικού Ναού στο συγκεκριμένο σημείο, αλλά με την παρέλευση λίγων ημερών κατάλαβαν πως ήταν λάθος η πεποίθηση που είχαν;
       
      Πριν δύο εβδομάδες, οι δημοτικοί σύμβουλοι της ΕΔΕΚ πίστευαν πως ναι μεν μια πόλη χρειάζεται τους ναούς της, αλλά χρειάζεται ταυτόχρονα και δημόσιους χώρους, αλλά μετά που είδαν την Παναγία των Παρισίων να καίγεται σκέφτηκαν «ας φτιάξουμε στην Πάφο ένα Καθεδρικό να προσελκύουμε τα εκατομμύρια των τουριστών»;
       
      Ναι, ζούμε σε δημοκρατικό πολίτευμα και ο κάθε άνθρωπος δικαιούται να έχει την άποψή του και να την εκφράζει ελεύθερα, όπως σωστά λέει η ΕΔΕΚ στην ανακοίνωσή της. Γι’ αυτό και κανείς δεν ζητά εξηγήσεις από τον δήμαρχο ή τους υπόλοιπους συμβούλους που είχαν μία σταθερή τοποθέτηση. Δεν είναι τόσο για το θέμα του ναού, αλλά για να αντιληφθούμε πώς αναιρεί κάποιος τόσο εύκολα τον εαυτό του. Ανένηψαν ως καλοί χριστιανοί και αντελήφθησαν πως ο τρόπος για να γίνει προσβάσιμος ένας δημόσιος κήπος, είναι να ανεγερθεί εντός του ένας τεράστιος ναός; Είδαν όραμα την Παναγία ή τον Άγιο Γεώργιο καβάλα στο άλογο να τους απειλεί με το ακόντιο του; Τον δράκο του νερού είναι που απειλούσε.
       
       
      http
      ://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/688360/i-edek-den-richnei-to-epipedo-tis



    • Τελικά Αβέρωφ να δοκιμάσουμε τουλάχιστον να διαλυθεί δημοτικό συμβούλιο Πάφου; Την μια αποφάσισε έτσι, την άλλη γιουβέτσι..
      Θα μπορουσε να πει καποιος ότι μυριζει εξαγορα ή συναλλαγη που οδηγει [η ασυνεπεια ψηφων] στην απαξιωση…
      Λοιπόν, Αβέρωφ, τι θα έλεγες για αυτοδιαλυσούλα;  Οξά πάλε βούρος στα μετόπισθεν; :) 






  • Και για να έχουμε και οπτική εικόνα για την αθλιότητα στην περιοχή Μαυραλή που εκάψαν τις ακακίες… Ποιοί ελέγχουν πια και το τμήμα δασών;

    Α
    λβίνος Βασιλειάδης, 25 Μαρτίου Επί χαρτιού εξήγηση για τις καμένες Κακές Ακακίες:

  • Πιο ιθαγενής δεν υπάρχει. Άκου σκηνικό: θα ξοδέψουν, λέει, χρήματα για να πείσουν τον N. Cage να κάμει φιλμ στην Κύπρο. Όχι γιατί θα εξελίσσεται έστω στην Κύπρο, αλλά γιατί, σκέφτηκαν οι latter day ιθαγενεις, ότι άμα φανεί κανένα κυπριακό τοπίο, μπορεί [μπορεί !!] να παίξει τζαι σαν τουριστικη ατραξιόν ή ακόμα πιο οργασμικά, μπορεί να έρτουν τζαι άλλοι να ..κάμουν ταινίες…
    Τα πόθκια του εν θα τους τα πλύνετε δημοσίως για να τον πείσετε;

    Πόση ξεφτίλα;


  • Για την «δημοσιογραφία» του Κ. Νάνου είχαμε ασχοληθεί την εποχή του θεάματος του ΣΑΠΑ όταν οι «διαρροές» έμοιαζαν σαν «κατασκευή θεάματος προς εξυπηρέτηση της εξουσίας». Από ότι φαίνεται ο κ. Νάνος δεν μετακινηθηκε και πολύ.. :)


  • Annie Yiannikou:
    Κώστας Νάνος
    όταν γράφεις στον ΠΟΛΙΤΗ οφείλεις να γράφεις ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ. Για καλύτερη πληροφόρηση του κοινού επισημαίνω ότι "Ξέχασες" να αναφέρεις στο ρεπορτάζ σου τα ακόλουθα:
1. Οι 200 υποστηρικτές του Μητροπολίτη ήταν:
α) Οι άμεσα έμμισθοι της Μητρόπολης (ιερωμενοι, ψάλτες, καντηλανάφτες, καψιμιτζήδες, σύμβουλοι, οι γυναίκες τους, οι αδερφές τους, οι γαμπροί, συμπεθέροι, μητέρες, πατέρες και λοιποί συγγενεις)
β) Οι υπαλλήλοι του
St George Spa Hotel (ιδιοκτησίας ξερουμε ποιού, που έχει διευθυντή τον συμπαθεστατο Μάριο Βασιλείου υποψήφιο Ευρωβουλευτή του ΕΛΑΜ)

γ) Καμμιάν εκατοστή ηλικιωμένους που τους εσύραν απο Γεροσκήπου, Χλώρακα, Μουτταλο και 2-3 που το Κτήμα κατοπιν "καλέσματος", που αναγνώσθηκε σε ΟΛΕΣ τες εκκλησιες της Παφου και παραθέτω αυτούσιο:
..."ότι ο Κήπος έχει καταστεί επικίνδυνος για κάθε ευυπόληπτο πολίτη". Καλούμε όλους τους ευσεβείς Έλληνες της Πάφου, όλους τους Χριστιανούς (δηλαδή εμάς που αγαπούμε την Εκκλησία και νοιαζόμαστε γι αυτην, συμμεριζόμενοι αυτές τις θεσεις της συντονιστικής επιτροπής, να παρευρεθούμε την Δευτέρα 15 Απριλίου στις 5μμ στην πλατεια του Δημαρχείου. Για να δηλώσουμε με την παρουσία μας ότι ο Παφιακός λαός στην συντριπτική πλειοψηφία του στηρίζει την ανέγερση ναού στον Κήπο."
δ) Μέλη του ΕΛΑΜ που δεν έχουν καμια σχέση με το Κτήμα πλην 2-3.
        2. Η συνεδρία αλλά και η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ (!) διεξήχθη παρουσια ΜΟΝΟΝ του Μητροπολιτη, ιερωμενων και ΟΛΟ το "ποιμνιο", το οποίο δεν άφησε εκατοστόμετρο για να μπεί οποιοσδήποτε άλλος μέσα.
         3. Οι "αντιτιθέμενοι" Κώστα μου, ηταν η υπερκομματική ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΗΠΟΥ ΤΗΣ ΠΑΦΟΥ!
Άνθρωποι με Όνομα και Επιθετο. Ανθρωποι που αγαπούν και σεβονται την Πάφο τους, σκεφτόμενοι το μελλον ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ της ΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ.
Εδω ξέχασες δε να αναφέρεις ότι οι "αντιτιθέμενοι" παρέδωσαν ψήφισμα στον Δημαρχο Πάφου (ο οποίος το αγνόησε παντελως) με πέραν των 1500 υπογραφών ενάντια στην ανέγερση οποιουδήποτε κτίσματος στον Δημόσιο Κήπο.
4. Οι "αντιτιθέμενοι" Κώστα μου, δεν περιμεναν τίποτε παραπάνω απο την Δημοτική ομάδα του ΔΗΣΥ (πλήν του Ν. Σιμιλλιδη και Κ.Λετυμπιωτη) διότι γνωρίζουν το ποιόν τους.
5. Οι "αντιτιθέμενοι" Κώστα μου, δεν προπηλάκισαν το Φίλιππο Φιλίππου γιατί ψήφισε υπέρ. Του έδειξαν την αποδοκιμασία και την απαξίωση τους γιατί 30 λεπτά πριν την συνεδρία διαβεβαίωσε το περιβάλλον του ότι θα παρέμενε σταθερός στις αξίες του. Δριμύτερη αντίδραση επεδείχθη στον Βάσο Δημητρίου ο οποίος επανέφερε το θέμα της παρανομίας/παρέκκλισης προς νέο ψήφισμα στο ΔΣ .
6. Η ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΗΠΟΥ ΤΗΣ ΠΑΦΟΥ Κωστα μου, γιουχάισε τον Δημαρχο Πάφου αλλά επίσης τον αποκάλεσε και ψεύτη δημοσίως επειδή άλλα διαλαλούσε στην προεκλογική του (υπάρχουν βίντεο και δηλώσεις που ήδη κυκλοφορουν στα ΜΜΔ) και άλλα πράττει παρασκηνιακά.
Για έγκυρες και περισσότερες πληροφορίες μπορείς να αποταθείς στα μέλη της ομάδας!
        
  • Η απόλυτη απάντηση στα κλωθογυρίσματα των απολογητών του μητροπολίτη ή κοινώς «πρέπει να έβρω εγώ του παπά τόπο;»:
    Mike Aifotitis:
    Το λοιπόν, επειδή κατάντησε βαρετό να διαβάζω συνέχεια το ίδιο σχόλιο, θα αναρτήσω την απάντηση εδώ, σε ξεχωριστό ποστ γιατί χάνεται στα
    comments.
    Εβαρέθηκα να σου απαντουν την ίδια ερώτηση τζιαι απλά να παενεις στο επόμενο ποστ τζιαι να ρωτάς τα ίδια.

    Εν μας κόφτει ρε φίλε ούτε αν θα καμουν ούτε που άλλου εν να τον καμουν, όπου σταναθεμα θέλουν ας τον καμουν, φτάνει να μην είναι στον κηπο.
    Εκτός τζιαι αν κουρτιστουν που εφτομας τζιαι θέλουν να βάλουν τρούλους τζιαι καμπαναρκα στο κάστρο της Κάτω Παφου!
    Τζιαμε εννα έχουμε πρόβλημα !
    Ούτε να το σουβατισει ο δήμαρχος για να φαίνεται ωραίο δεχουμαστε!
    Έλεος πιον με το που εννα γίνει ο ναός, πρέπει να έβρω εγώ του παπά τόπο επειδή δεν θέλω ναό στον κηπο;
·         

  • Ακόμα και σήμερα νοιώθει κανείς τα ρήγματα των πολλαπλών παραδόσεων [της εξουσίας αλλα και της λογοκρινόμενη παράδοσης ανταρσίας] στην Εκκλησία. Από την μια έχει επικρατήσει ένας είδος επιφάνειας επιδειξιμανίας – ακόμα και ο Αθανάσιος που ήρθε δήθεν σαν αγιορείτης, στο τέλος κατάληξε να βάλει κάγκελα παντού για να προβάλει τον χώρο της επικράτειας του. Αλλά οι σπίθες ανάβουν από παντού. Ενώ ο κ. Γιωρκος της Πάφου πίεζε και …για να περάσει το δικό του ανατρέποντας την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Πάφου για αποτροπη της εισβολής στον δημόσιο κήπο, οι μοναχοί του Σταυροβουνίου μαζί με κατοίκους της περιοχής έκαναν εκδήλωση έξω από το προεδρικό για να αποτρέψουν άλλη μια εισβολή ιδιαίτερων συμφερόντων σε χώρους κοινής χρήσης. Η αποκάλυψη προσφορών χρήματων από τον Αναστασιάδη/κυβερνηση, ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Άλλα η σύγκριση μένει – οι μοναχοί από εδώ και ο μητροπολίτης από εκεί… Οι πολλαπλές παραδόσεις ακόμα και στην εκκλησία του υποτιθεμένου ενός και μοναδικού θεού/αλήθειας..


  • Τζαι για να τιμήσουμε την διατήρηση της ιστορικής μνήμης για την Παναγία των Παρισίων. Μάλλον δεν θα ήταν τόσο διεθνής η εικόνα της αν δεν είσιεν μεσολαβήσει το μυθιστόρημα του Βίκτωρα Ουγκώ και του πόθου του Κουασιμόδου [του αδικημένου της φύσης και των ανθρώπων] για την Εσμεράλντα [της γοητευτικής αποκλεισμένης/θηράματος στον χώρο της εξουσίας]..Αλλά υπάρχει επίσης και η επαναστατική ιστορία, ή τέλος παντων τα διαλείμματα επαναστατικών στιγμών στην ιστορία του ναού… το πιο γνωστό επεισόδιο έγινε στις 10 Νοεμβρίου του 1793 όταν, στα πλαίσια του διαφωτισμού που τόσο αγαπούν μερικοί που κατά άλλα τόσο εύκολα ξεχνούν τι ήταν ο διαφωτισμός πραγματικά, ο ναός μετατράπηκε σε «Ναό του Ορθού Λόγου» με ανάλογες τελετές.

Feast of Reason, at the Notre-Dame

  • «A Temple of Reason(French: Temple de la Raison) was, during the French Revolution, a temple for a new belief system created to replace Christianity: the Cult of Reason, which was based on the ideals of reason, virtue, and liberty. This "religion" was supposed to be universal and to spread the ideas of the revolution, summarized in its "Liberté, égalité, fraternité" motto, which was also inscribed on the Temples. Within the Temple of Reason, "atheism was enthroned".[1][2]English theologian Thomas Hartwell Horneand biblical scholar Samuel Davidson write that "churches were converted into 'temples of reason,' in which atheistical and licentious homilies were substituted for the proscribed service".[3]

    The symbols of Christianity were covered up and they were replaced by the symbols of the Cult of Reason. In the Churches of Reason, there were specially created services that were meant to replace the
    Christian liturgy.[4]

    For instance, at the Notre-Dame Cathedral in Paris, on November 10, 1793, a special ritual was held for the "Feast of Reason": the nave had an improvised mountain on which stood a Greek temple dedicated to Philosophy and decorated with busts of philosophers. At the base of the mountain was located an altar dedicated to Reason, in front of which was located a torch of Truth. The ceremony included the crowd paying homage to an opera singer dressed in blue, white, red (the colours of the Republic), personifying the
    Goddess of Liberty.[4]

    https
    ://en.wikipedia.org/wiki/Temple_of_Reason

  •  Μιχαλάκης Σαββίδης:
    Όλη αυτή η στρατικοποίηση της Κύπρου με ανησυχεί. Πολύ, πάρα πολύ.

    Μπορεί να έχουμε άριστες σχέσεις με όλους τους γείτονες αλλά κοινές ασκήσεις, στρατικοποίηση του χερσαίου, θαλάσσιου και εναέριου χώρου δεν θα μας βγει σε καλό.
    Από το περιθώριο μας βάζει στο μάτι του κυκλώνα και κατεπέκταση στόχο.
    Ένας μανιακός βομβιστής αυτοκτονίας χρειάζεται να μας εκδικηθεί και η οικονομία και τουρισμός πάνε σε μια ώρα στον πάτο.
·          
  • Και οι αγώνες συνεχίζονται. Δακάτω στον ρότσο αγωνιζόμαστε πια για κάθε σπιθαμή δημόσιου χώρου, οικολογικά προστατευόμενης περιοχής. Αλλού το θέμα μπαίνει πιο επιτακτικά σαν ζήτημα του πλανήτη. Και το τοπικό είναι μέρος του ολικού του πλανήτη. Όταν θα έρθει η ώρα να ζητήσει και η λογική τα ρέστα της, θα θυμόμαστε ποιοι ξεπουλούν την γη, τους δημόσιους χώρους, τους ελάχιστους πνεύμονες πράσινου για τις μπακκίρες της ανασφάλειας του κάθε εμποράκου κοκ:

    Ο
    rganizers Extinction Rebellion have called for non-violent civil disobedience to force the British government to reduce net greenhouse gas emissions to zero by 2025 and stop what they call a global climate crisis.
    The protests did not cause major travel disruption on Friday during one of Britain’s biggest holiday weekends, but police said they have now arrested more than 682 people.

    Extinction Rebellion blocked several locations in central London this week after staging a semi-nude protest in parliament earlier this month.

    “Our planet is in serious trouble,” Thompson told reporters amid a crowd of about 300 activists, according to eye witnesses. She addressed them from a pink boat in the middle of London’s Oxford Circus as shoppers and tourists milled past.

    “We are here in this island of sanity and it makes me so happy to be able to join you all and to add my voice to the young people here who have inspired a whole new movement,” said Thompson, one of Britain’s most acclaimed actresses who has won two Academy awards.

    She was one of several actors who read poems celebrating the beauty of nature.
·         

  • Η αναγνώριση της εκλογής του Ekrem Imamoglu του αντιπολιτευόμενου κεμαλικού Republican People's Party (CHP)  ως νικητή των εκλογών στην Κωνσταντινούπολη/Ιστανμπούλ είναι ενδιαφέρουσα για δυο λόγους: το ότι οι τοπικές αρχές στην Κωνσταντινούπολη [η οποία διοικείτο από το ισλαμικό κόμμα του Ερντογαν για αρκετές θητείες] δεν κατάφερε να ανατρέψει την νίκη των κεμαλιστων, είναι ενδιαφέρον σύμπτωμα Δημοκρατίας – παρά την καταστολή σε συνάρτηση με καθεστώς έκτακτης ανάγκης μετα την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Σε μια δικτατορία θα ανέμενε κανείς απλή ακύρωση της εκλογής με ένα στημένο σενάριο επανακαμέτρησης κοκ… Εδώ στην Κύπρο, ο Νικολαΐδης και ο ΔΗΣΥ δεν δέχτηκαν να γίνει απλή επανακαταμέτρηση – και στην Κωνσταντινούπολη έγινε επανακαταμέτρηση σε αρκετές περιφέρειες και πολλαπλές φορές λέει η ανταπόκριση. Τώρα θα δούμε αν η κεντρική εκλογική επιτροπή θα υποκύψει σε πιέσεις [για επανάληψη εκλογών] ή αν θα σεβαστεί και εκείνη το αποτέλεσμα.

    Αν επικρατήσει η δημοκρατική παράδοση της Κωνσταντινούπολης σε ευρύτερο επίπεδο, τότε ουσιαστικά έχουμε λειτουργικούς θεσμούς Δημοκρατίας παρά τις στρεβλώσεις με την καταστολή του κουρδικού κινήματος και τους καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Η άλλη διάσταση είναι ότι, ανεξάρτητα από την όποια απόφαση της εκλογικής επιτροπής είναι σαφές ότι η αντιπολίτευση κέρδισε τις 3 μεγαλες πόλεις και ο Ερντογάν τον συνολικό ψήφο οριακά… Οπότε το σκηνικό αποκτά δημοκρατική δυναμική έτσι και αλλιώς. Η κεμαλική αντιπολίτευση φαίνεται να έχει αποστασιοποιηθεί από το βαθύ κεμαλικό κράτος [το οποίο βασιζόταν στο στρατό] που ξήλωσε σε κάποιο βαθμό ο Ερντογάν [ανκαι προσφατα βασιστηκε και στους κεμαλιστες εναντια στους Γκιουλενιστες]. Αυτή η αντιπολίτευση υπό τον Κιλιντσάρογλου  είχε άτυπες συνεργασίες με τους κούρδους – αλλά και με μερίδα της ακροδεξιάς, η οποία διασπάστηκε σε 2 μέρη – υπέρ και εναντίον του Ερντογάν. Αλλά φαίνεται ότι υπαρχει μια σταδιακή αριστερίζουσα, με ευρύτερη έννοια. μεταμόρφωση του κεμαλισμού. Θα
    δείξει

    «In the 16 days since the election, votes have been recounted in dozens of districts, multiple times in some of them.

    The delayed announcement of the Istanbul results confirms the AK Party lost mayoral elections in the country's three largest cities - Istanbul, Ankara and Izmir.

    "The government did not expect this result, but it happened. We expected them to respect the results. It happened, but late," Erdogan Toprak, an Istanbul MP from the CHP, told Al Jazeera via telephone.”


    https://www.aljazeera.com/news/2019/04/turkish-opposition-candidate-declared-istanbul-mayor-190417142357942.html?fbclid=IwAR0D8Xlq1lK45HnVeUhjEL3CNM-rV9dYFksFAGweExNQwsCH10fL5QRMjyI






Σπόντες [6 Μαΐου 2019]

By Defteri Anagnosi


    • Ο Μάης στην Ιστορική μνήμη: «Από τις σιωπηλές πορείες του μεχρι τον τοίχο των Ομοσπονδιακών [της Κομμούνας του Παρισιού] στο νεκροταφείο Περ-Λασέζ, το Εργατικό Κίνημα βίωσε πάντα το πένθος.. σαν εκκοσμικευμένη ιεροτελεστία της ελπίδας» -Απ’ο το βιβλίο «Αριστερή μελαγχολία»]…
      Η Πρωτομαγιά είναι εκκοσμικευμένη τελετή της αναγέννησης τζαι της ελπίδας [που υπήρχε στις παραπάνω παραδοσιακές κοινωνίες με τον ένα ή άλλο τρόπο] με φόντο την νεωτερική συλλογικότητα των εργαζομένων που παράγουν/δημιουργούν τον κοσμο. Η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε σαν μνήμη της καταστολής των προλετάριων ακτιβιστών στο Σικάγο την δεκαετία του 1880.. Αλλά ο Μάης είχε πιο παλιές μνήμες… Η Κομμούνα του Παρισιού, η πρώτη προλεταριακή εξέγερση που δημιούργησε ένα πρότυπο επαναστατικού καθεστώτος, ηττήθηκε σε ένα λουτρό αίματος στα τέλη του Μάη του 1871.  Υπολογίζεται ότι την «ματωμένη εβδομάδα» στο τέλος εκεινου του μήνα, σκοτώθηκαν 35,000 άτομα που αντιστέκονταν, ενώ περισσότερα απο 10,000 άλλοι εξορίστηκαν ή φυλακίστηκαν, και η μνήμη της Κομμούνας λογοκρίθηκε για μερικά χρόνια. Το καθεστώς της καταστολής έσπασε όταν οι προλετάριοι του Παρισιού στις 23 Μαΐου του 1880, κόντρα στις απειλές και την καταστολή, οργάνωσαν μια σιωπηλή πορεία 25,000 ατόμων προς τον τοίχο των Ομοσπονδιακών [όπως ηταν γνωστοί οι προλετάριοι υπερασπιστές της Κομμούνας – αφού η Κομμούνα πρόβαλε σε μοντέλο αυτοκυβέρνησης την Ομοσπονδία ενάντια στο ενιαίο συγκεντρωτικό κράτος] όπου εκτελέστηκαν μαζικά οι τελευταίοι υπερασπιστές εκείνου του «προλεταριακού άλματος στον ουρανό». Από εκεί ξεκίνησαν οι παραδόσεις του επικού εργατικού κινήματος που θα άλλαζε τον κοσμο στον 20ο αιώνα. Και ο Μάης θα ήταν και πάλι το κομβικό σημείο που η επαναστατική διαδικασία θα άλλαζε μορφή και πάλι το 1968.

      Ο Μάης κουβαλούσε πάντα την διαλεκτική της μνήμης: του πένθους για τους χαμένους συντρόφους και ταυτόχρονα του πείσματος για την ελπίδα του μέλλοντος που αναπόφευκτα θα ερχόταν. Οι ελληνοκύπριοι αριστεροί κουβαλούσαν σαν μνήμη ηθικής υποχρέωσης την ανάγκη δικαίωσης του Μένοικου και των άλλων που δολοφονήθηκαν εκείνο το φρικτό Μάη του 1958 που ξεκίνησε με την τελευταία κοινη δικοινοτική πορεία των κυπρίων εργαζομένων… Οι Τουρκοκύπριοι αριστεροί που βίωσαν πιο έντονα την καταστολή, ακόμα και όταν ήταν στους θυλάκες επέμεναν να γιορτάζουν την Πρωτομαγιά – σχεδόν όπως οι προλετάριοι του Παρισιού: με σιωπηλές πορείες στις κοινότητες/θυλακες, ντυμένοι στα «μαύρα κοστούμια της Πρωτομαγιάς» όπως έμειναν στην Ιστορία… Και για την Ιστορία να αναφέρουμε ότι και μεσαιωνικός επαναστάτης που τρομοκράτησε τους αριστοκράτες της εποχής του, ο Ρε Αλέξης, κρεμάστηκε στις 12 Μαΐου του 1427..Αλλα η μνημη του, παρα την λασπη των απολογητων της εξουσιας, πλανιέται ακομα πανω από το συρματομπλεγμα αρνουμενο να υποταχθει στα νεα ετερτιπια της εξουσιας…



    • «Και όμως, κινείται…» Η παραίτηση/παύση του Ιωνά τζαι του αρχηγού της αστυνομίας ήταν ένα άλμα μπροστά για την κοινωνία έστω τζαι αν ήταν καθυστερημένες τζαι παράδοξες -  ο ένας παραιτήθηκε τζαι αν ήταν δυνατόν ήταν να πάρει τζαι την καρέκλα μαζί του, ενώ ο άλλος παύθηκε με φήμες ότι έγινε συναλλαγή για να πάει δικαστήριο τζαι να τον πληρώνουμε τζαι αποζημιώσεις. Αν γινει κατι τετοιο ο Αναστασιαδης τζαι το κομμα του θα πρεπει να κληθουν να αναλαβουν το κοστος..νισαφι πια.. Ήταν όμως εμφανές ότι τζαι οι δυο δεν ήθελαν ούτε να παραιτηθούν, ούτε να αναλάβουν τις ό,ποιες ευθύνες. Παραιτήθηκε ο Ιωνάς τζαι αναγκάστηκε ο Αναστασιάδης να παύσει τον κ. Χρυσοστόμου γιατί η δυναμική της κοινωνικής οργής άρκεψε να φαίνεται ανεξέλεγκτη τζαι έφτασε τζαι στην μάντρα του ΔΗΣΥ.

      Που την μια ήταν η δυναμική των κινητοποιήσεων, τζαι των συζητήσεων στην Δημόσια Σφαίρα του Ίντερνετ που δημιουργούσε ένα πλατύ κοινωνικό μέτωπο ενάντια στην κυβέρνηση [τζαι μάλιστα με κόσμο πέρα από κομματικές ταυτίσεις], τζαι που την άλλη το γεγονός ότι μέχρι τζαι ο Γ. Γεωργίου, ο αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ είπεν το δημόσια ότι αν ήταν στη θέση του Ιωνά, θα επαραιτήτουν. Για να κάμει έτσι δήλωση εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ τζαι ο Αβέρωφ να εν χασιμιος μέχρι τις παραιτήσεις, προφανώς τζαι οι δημοσκοπήσεις [που πληρώνει ο ΔΗΣΥ με τα λεφτά των επιχορηγήσεων για όσα προσφέρει σε μερικούς..:)] αλλά τζαι η πίεση της βάσης πρεπει να ήταν σαφής: έπρεπε να φύει ο Ιωνάς.

      Τζαι τούτο ήταν το πρώτο δείγμα μετά από τζαιρό [χρόνια..] ότι υπάρχει μια μερίδα «νουσιμών» [όπως ελάλεν τζαι ο Κατσαμπάς] στον ΔΗΣΥ που δεν έχει εξαγοραστεί πλήρως από τις υποσχέσεις ρουσφετιών/διορισμών κοκ ή από την παραταξιακή τυφλή πειθαρχία που χαρακτηριζει την συγκεκριμενη κοινωνικη ομαδα τα τελευταία δυο χρόνια - σε σχέση με το κυπριακό λ.χ.…. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία – αλλά δεν θα πρέπει ίσως να περιμένει κανείς πολλά. Είναι αλλωστε και προεκλογική περίοδος τζαι η ξύλινη καρέκλα της εξουσίας της δεξιάς τρίζει που τζαιρό, οπότε η απόπειρα ξεπλύματος [με τις παραιτήσεις] ήταν τζαι συγκυριακή…

      Αλλά δεν παύει να είναι σημαντική κίνηση ότι ..κάτι [«νούσιμο», με τσίπα; Ότι νά’ναι ανάλογο..] υπάρχει εν δυνάμει…










    • Η παραίτηση του Ιωνά ήταν ιδιαίτερης σημασίας λόγω του κομβικού ρόλου του συγκεκριμένου στο βαθύ κράτος το οποίο προσπαθούσε να ελέγξει ο ΔΗΣΥ. Κατ’ αρχήν να καταγραφεί ότι με άτομα σαν τον Ιωνά [όπως άλλωστε τζαι τον Χάρη] με την νεύρωση της καρέκλας που έχουν, αν δεν τους δει κανείς να φέφκουν πραγματικά, πρέπει να κρατά μια πισινή πάντα – ενδέχεται να επιδείξουν τζαι τέτοια αποθέματα αναξιοπρέπειας που θα μπορούσαν τζαι να καμωθούν σε κάποια φάση ότι ξέχασαν ότι είπαν ότι θα παραιτηθούν… Αλλά ο Ιωνάς παραιτήθηκε – τζαι ο Αναστασιάδης είπε ότι αποδέχεται. Αυτή είναι η καταγραμμενη εικονα.. Το πάλεψε με όλες τις κουτοπονηριές της απουσίας ευθιξίας [την οποία ηττημένος πια στο τέλος την επικαλέστηκε κωμικά]: αρχικά έφταιγε η κοινωνία. Που δεν βοηθούσε την αστυνομία [!!!], μετά έφταιγε ο... Χριστόφιας [αυτή ήταν η συνειρμική προέκταση της χαζομάρας – και με πρωτοσέλιδο στον Πολίτη- ότι ο Ορέστης/Μεταξάς έβγαζε φωτογραφίες σε εκδήλωση για τον πρώην πρόεδρο], μετά έφταιγε η Βουλή, στο τέλος πήγε να τα ρίξει στην αστυνομία μονο – ή ακομα σιηροτερα στην κοινωνια.. κοκ.. Δεν τα κατάφερε να αποφύγει την υποβολή παραίτησης… Και ο Ιωνάς ηταν, από ότι ακουγόταν, όχι απλώς κομβικό στέλεχος στον κομματικό μηχανισμό του ΔΗΣΥ, αλλά και από τους ευνοούμενους του αρχιεπίσκοπου [με το που ανέλαβε προσπάθησε μαλιστα να ξεπλύνει το pet project του Τόμμυ, τις ακροδεξιές οργανώσεις]. Και η όλη θητεία του ηταν εμβληματική της πρακτικής του μουσιαμά – στις αλλεπάλληλες γκάφες, αποτυχίες κοκ, απαντούσε με πλήρη άρνηση να καταλάβει, και εξαπέλυε νέες επιθέσεις μετατροπής της αστυνομίας σε ελεγχόμενο όργανο του ΔΗΣΥ… Έτσι ξεφορτώθηκε τον τέως αρχηγό της αστυνομίας, τον υπαρχηγό κοκ ενώ οι λίστες των μεταθέσεων του θύμιζαν εποχή βολεμάτων επί Γιωρκάτζη…
      Με τέτοιες πλάτες, τέτοιο θράσος αδυναμίας κατανόησης του ξεδιάντροπου, και τέτοιο ρόλο στον έλεγχο του βαθέως κράτους από το κόμμα του, η παραιτηση του Ιωνά ήταν μια ήττα πολλαπλών επιπέδων… Και για την κοινωνία που βρήκε τρόπο να πει το «Κανεί πκιον» τζαι να το καταλάβει τζαι ο
      Johnny Walker στα hangover του, αλλά.. τζαι γιατί ίσως μια μερίδα της δεξιάς [ ένα με επιφύλαξη «ίσως» με βάση το είδαμε ως τωρα] να ξεκινησε να αρθρώνει κάποιες επιφυλάξεις.
      Ίσως να καταλαβαίνουν πια και αυτοί ότι τις αθλιότητές του ξεδιάντροποί στο σήμερα θα τις πληρώσουν σαν παράταξη πολλαπλά στο αύριo..




    • Υπάρχει και μια γοητευτική ταξική διάσταση στην παραίτηση του Ιωνά την οποία κατέγραψε με ποιητικά οργισμένη σαφήνεια η Δεισδαιμόνα:
      «Ευθιξία
      Είναι όταν σε κράζει η υφήλιος για συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς για τους μετανάστες και αποφασίζεις αντί να την φάνε οι εργοδότες και να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου, τουτέστιν να ξεσηκωθουν οι ξένοι εργάτες και να απαιτούν εργασιακά δικαιώματα, να φάεις προσωρινά τον Ίωνα και να βρεις άλλες οδούς να καλοκρατας τον υπόκοσμο, τους εμπόρους, το ΕΛΑΜ, την ΚΟΠ, τον ΑΠΟΕΛ κοκ.
      Να σας επηεν, εναιν;
      Ώστε δεν υπάρχουν τάξεις και δεν υπάρχει ταξικος πόλεμος.
      Ε ακούτε πουλάκια μου.. Οι "υποταγμενες" σας έφαγαν τον πιο εκλεκτό Υπουργό.
      Τζαι τούτο, είναι μια μικρή νίκη της εργατικής τάξης.
           Αλλά δεν είναι αρκετή νίκη ακόμα..»
       
    • Τούτες τες ημέρες οι κινητοποιήσεις επετάσσουνταν που παντού σαν τα μανιτάρκα. Τζαι τούτη η διάχυση των κινητοποιήσεων παντού, η σύγκλιση διαφόρων ομάδων αλλά τζαι το ξεπέρασμα της «ανάγκης» του «καθωσπρεπισμού» ότι πρέπει  να είμαστε «χιλιάδες» πάντοτε, είναι μέρος της δυναμικής που αποδίδει παραιτήσεις Ιωνάδων αλλά τζαι αναδιπλώσεις της εξουσίας.
      Τούτην την εφτομαδα είχαμε ανακοινώσεις δυο αντι-ρατσιστικών κινητοποιήσεων για τις εξαφανίσεις των μεταναστριών γυναικών – παιδιών σε Λεμεσό την Κυριακή, τζαι η δεύτερη εκδήλωση «Η ζωή εν ταφω» στην Λευκωσία την Παρασκευή… Τζαι στην δεύτερη ήταν εμφανής η σύγκλιση διαφόρων ομάδων/κινήσεων κοκ με διάφορες πρακτικές ακτιβισμού – με εστίαση στο συγκεκριμένο αλλά τζαι ευρύτερα στην ανάγκη μιας ριζικής αλλαγής…

      Είχαμε επίσης την ευδιάκριτη, σε μπλοκ, συμμετοχή των εργαζομένων από τις Φιλιππίνες στην πρωτομαγιάτικη πορεία στην Λεμεσό. Τζαι φυσικά την καθιερωμένη πκιον μαζική δικοινοτική πρωτομαγιά στην διαχωριστική γραμμή στη Λευκωσία…

      Τζαι είχαμε [τζαι σε περίοδο διακοπών παρακαλώ] εκδήλωση νέων για το οικολογικό ζήτημα και την αλλαγη του κλίματος, εξω από την Βουλή. Ενώ από την Πάφο μας ήρθε και η ευχάριστη είδηση ότι τελικά η παρατυπίες στην προσπάθεια του μητροπολίτη και του Φαίδων να εκβιάσουν [και εξαγοράσουν;] αλλαγή ψήφου για την εισβολή στο δημοτικό κήπο,  άρχισαν να αντιμετωπίζονται σοβαρά – μέχρι και ο φιλοκυβερνητικός Πολίτης μας ανακοίνωσε ότι είναι «στο αέρα» πια η προσπάθεια επιβολής του Ναού…

      Υπάρχουν διάφορες πρακτικές/στρατηγικές υπονόμευσης της εξουσίας ιδιαίτερα στις συνθήκες διάχυτης διαπλοκής όπως τώρα –  μια στρατηγική εστιάζει στην μετωπική επίθεση στο κέντρο, μια άλλη στην πολιορκία του κέντρου από μια επίθεση πολλαπλών υποκειμένων. Θα δείξει… Ίσως να έχουμε τζαι πολλαπλότητα στρατηγικών.

    • Ιδού και πάλι τουρκική Navtex, αλλά και γεώτρηση εντός αυτού που θεωρούμε κυπριακή ΑΟΖ [διότι τα τελικά όρια μιας ΑΟΖ πρέπει να είναι συμφωνημένα αναμεσα στα εμπλεκόμενα δυο κράτη]. Και τώρα η κυβέρνηση που άφησε το Κραν Μοντανά για να καλοπιάσει την ακροδεξιά προεκλογικά, αλλά και για να διασφαλίσει τα συμφέροντα των ημέτερων του βαθέως κράτους [και του οικογενειακού προεδρικού δικηγορικού γραφείου] τώρα θα τρέχει να ζητά ανακοινώσεις και στήριξη διεθνώς; Διότι παραβιάζεται το ..Δίκαιο; Και όταν η κυβέρνηση ταυτιζόταν με το Ισραήλ, τα περί Δικαίου που τα είχε κρυμμένα; Τώρα θυμήθηκε το Δίκαιο; Εν όπως το ανεκδοτο με τον Αβερωφ που λαλει ότι κινδυνευει η Ευρωπη από τον εθνικισμο, τζαι εσιει υποψηφια την Ελενη Σύρου που νομίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι «των Ελλήνων».. της αχαπαροσύνης Ήλιε νοητέ… που θα ελάλεν τζαι ο Ελύτης.

      Άντε να δούμε και τα θεάματα των διεθνών συμμαχιών που πουλούσε η εξουσία σαν συγκάλυψη την τελευταία περίοδο…
      Επαναλαμβάνουμε αυτό που καταγράψαμε ενώ συνέβαινε: με αφορμή την στάση του Αναστασιάδη στο Κραν Μοντανά, η Τουρκία, που πήρε και εύσημα για την στάση της, προχώρησε σταθερά σε ένα είδος ναυτικής περικύκλωσης της Κύπρου από το νότο. Η κυβέρνηση πουλούσε προεκλογικά θεάματα success story και υστεριών για το tablet [ενώ ίσως τελικά να ήταν ο Αναστασιάδης που έπαιρνε σκονάκια μέσα από ακουστικά..:)] και όταν οι συνέπειες των ανοησιών της στο Κυπριακό εμφανίστηκαν με την αντιπαράθεση στην «Σουπιά» μετεκλογικά [όπως εμφανίστηκαν και τα ψέματα που έλεγε για την οικονομία και τον Συνεργατισμό] το έριξε σε νέα θεάματα γυαλιστερών χαντρών για ιθαγενείς [συμμαχίες, τριμερείς, κοκ].
      Και τώρα η γεωπολιτική πραγματικότητα είναι εδώ.

      Οι ψευτοπαλληκαρισμοι της 15ης Ιουλίου έφεραν την 20ηΙουλίου και οι ανόητες συμπεριφορές στο Κραν Μοντανά [και κατά την διάρκεια της προηγούμενής διαδικασίας] ξέπλυναν τις ευθύνες του τουρκικού κράτους. Η πρακτική διεξόδου ήταν και είναι μια: για να αντιμετωπιστεί η Τουρκία πρέπει να βρεθεί τρόπος συγκρότησης ενός πλαισίου κοινών συμφερόντων των κυπρίων. Διαφορετικά με χαζομάρες του στυλ «οι τ/κ να ασχολούνται με τα της κοινότητας τους και να μην έχουν λόγο για τον
      East Med» ή την ΑΟΖ απλά νομιμοποιείται διεθνώς το Τουρκικό κράτος να εμφανίζεται δήθεν σαν προστάτης των τ/κ μπροστά στον ρατσιστικό λόγο που εκφέρει ο υποτιθέμενος πρόεδρος της δικοινοτικής πολιτείας [διότι δεν είναι μόνο με τις νέκρες γυναίκες – κορίτσια που του ξέφυγε ο ρατσισμός – και στο κυπριακό του ξεφεύγει και το τον ακούει όλος ο κόσμος]. Τόσο απλό…



    •        Όταν το τελευταίο καταφύγιο γίνεται μπούμερανγκ: ο Αναστασιάδης που θυμήθηκε το Μαρί, σαν υπεκφυγή νοσταλγίας υστερίας, για να του ξεφύγει ο φτηνός ρατσισμός του «παρα το ότι είναι αλλοδαπές», και ξέχασε ποιοι δολοφόνησαν ουσιαστικά τον Παπακώστα γιατί αρνήθηκε να πει ψέματα, και ποιος είναι ο πρόεδρος σήμερα  κατ΄ αντιστοιχία όχι μόνο με τα πτώματα αλλα και με τα προεκλογικά ουρλιαχτά του τότε…Ειπεν να ανοίξει τζαι το στόμα του Αναστος τζαι όπως κάθε ένοχη συνείδηση άρκεψε να παραμιλά για το ινταλώς μετάτρεψε του νεκρούς του Μαρί σε φτηνό προεκλογικό θέαμα, τζαι υστέρα εφκαλε ως συνήθως περίπατο την πραγματικότητα ότι είναι ένας άνθρωπος του παρελθόντος που ξέμεινε, χάρις στις πελατειακές σχέσεις, των εξαγορών κοκ, να περιπλανιέται εκτός τόπου και χρόνου στο σήμερα: Μετατρέποντας του νεκρούς σε συγκρίσιμες οκάδες, απέδειξε στη ροή του τζαι τον φτηνό ρατσισμό του – ειπεν, λαλει, συγνώμη, «..παρα το ότι ειναι αλλοδαπές”. Πόσο αχαπαρος μπορεί να εν κάποιος σε μιαν υπόθεση θεσμικού ρατσισμού, που μας κράζουν τζαι διεθνώς, να αυτοκαρφώνεται ετσι;..
    Κατά τα αλλα Αναστασιάδη αν εν να ξεκινήσουμε με τα συγνώμη, να ρωτήσουμε πότε εσύ τζαι ο γέρος σου εζητήσατε συγνώμη για την 15η Ιουλίου 1974 που τους νεκρούς, τους αγνοούμενους τζαι τους πρόσφυγες; Τζαι μεν πουλήσεις ξανά την χαζό ιστορία ότι ήσουν κλεισμένος στο σπίτι – για να μεν γελα τζαι ο κόσμος πίσω που την πλάτη σου για την δειλια της προσπαθειας συγκαλυψης.
    Ή να ρωτήσουμε πότε εζήτησες συγνώμη για τα ψέματα τζαι τις εξαπατήσεις – που φαίνεται να εν χαρακτηριστικο της πολιτικής σου καριέρας – τζαι τα οποια εκωδικοποιηθηκαν ηδη με το «δεσμευομαι»;…Εν εισιες ουτε καν την στοιχειωδη ειλικρινεια-αξιοπρεπεια να παραδεχτεις ότι εσυ επροωθας το σχεδιο για «καθολικο κουρεμα»…Οξα να αθθυμηθουμε την υποθεση των εκροων του συμπεθερου;
    Η να ρωτησουμε για τα κερδη σου από τα στημένα κόλπα του χρηματιστηρίου το 1999;
    Αν ήταν Αναστασιάδη να ξεκινήσεις εσύ να λαλείς συγνώμη εν αμφίβολο αν θα τέλειωνες πότε σου…
    Τζαι για τον Μαρί, μιλάς εσύ ρε; Εσύ τζαι ο Ιωνάς που εγινετε λάστιχο να πουλάτε εξυπηρέτηση στο Νεοκλεους τζαι στον Ρικκο [για να μεν ανοίξει το στόμα του] αλλα εκρατήσετε τον Παπακώστα φυλακή παρα τις εκκλήσεις των γιατρών; Τούτη ηταν ντε φάκτο δολοφονία Αναστο – ξέρατε ότι θα πεθάνει, εισιετε δημόσια τα στοιχεία. Τζαι συνειδητά [τι άλλο από συνειδητή απόφαση ηταν;] αφήσετε τον να πεθάνει.…Με οσο πιο μικροπρεπή κίνητρα μπορεί να εσιει ενα πλάσμα. Αφού συγνώμη εν τόλμησες να ζητήσεις πε μας γιατί τον αφήσετε να πεθάνει παρα τις προειδοποιήσεις των γιατρών; Θα σιωπήσεις πάλι δειλά εν ενι;…Τζαι μιλάς εσύ για συγνώμη;…Αμα καταφέρεις να ζητήσεις συγνώμη για το 74, για τα κατά συρροή ψέματα σου, τζαι για τον Παπακώστα τότε να μιλήσουμε για ότι θέλεις…Κατά τα άλλα κάποιος που κατοικεί σε γυάλινο σπίτι εν πετασει πέτρες…τζαι ιδιαίτερα κάποιος που θα εσιει για πάντα την ιστορική μορφή ενός ήθους σαν του Παπακώστα να συνοδεύει/υπενθυμίζει τις ενοχές σου…Ο Παπακώστας ήταν μάγκας τζαι αμα προσπάθησε ο νεαρός [που εστείλετε οξα ενομιζεν ότι εμπόρεν να εκβιάζει εκ μέρους σας;] να του πει να καταθέσει ψέματα για να ..γλυτώσει, ο Παπακώστας έστειλε ποτζει που ηρτεν…Ενώ εσύ ρε Αναστο πότε είχες ίχνος τέτοιου ήθους να ρισκάρεις για τη αληθκεια;..
    Τζαι μιλάς εσύ για συγνώμη που κρύφτηκες τόσες φορές από τις ευθύνες σου τζαι έσιεις μπροστά σου, στην ενοχή των χεριών σου, τον θάνατο του Παπακώστα; Καταλήγοντας για την ώρα: οι νεκροί επι θητείας Ιωνα είναι 17 [7 γυναίκες-κορίτσια, 5 αυτοκτονίες στις φυλακές, 4 στο θέαμα της Αγίας Νάπας –αυτά ας πούμε λόγω ανικανότητας τζαι ανευθυνότητας - τζαι 1 του Παπακώστα – σκόπιμη/συνειδητή].
    Επίσης τότε στο προεκλογικό ντελίριο σου εφώναζες για ευθύνες του προέδρου. Αφού λοιπόν αθθυμηθηκε τζηνη την Ιστορια να ζητήσουμε ευθύνες τζαι που τον πρόεδρο τζαι τωρα για την ανικανότητα, τον θεσμικό ρατσισμό κοκ;
            Αμα δεν σε παίρνει Αναστο, μεν κάμνεις τον ψευτόμαγκα… Είσαι που είσαι εκτός
            τόπου και χρόνου..




    •        Μεγάλο άγχος φαίνεται να πλάκωσε στον ΔΗΣΥ αν κρίνει κάνεις από τα παραληρήματα των Αναστασιάδη και Αβέρωφ… Για όλα φταίνε οι δημοσκοπήσεις φαίνεται… ή και τα μηνύματα από την βάση του ΔΗΣΥ. Ο στόχος είναι φυσικά το ΑΚΕΛ αλλά μόνο σαν στόχος δαιμονοποίησης – ο πραγματικός στόχος, φαίνεται να είναι μερίδα του κόσμου του ΔΗΣΥ. Και λόγω των σκανδάλων [από τον Χάρη με τους ημέτερους διορισμένους, τα ψέματα και το πάρτι στην πλάτη των φορολογουμένων – μέχρι τον Ιωνά και το δικό του ημετεροκρατικό σύμπλεγμα ανικανότητας και απουσίας τσίπας] αλλά, και εδώ είναι το ενδιαφέρον, λόγω μιας αμφιταλάντευσης μερίδας των συναγερμικών. Μάλιστα κυρίες και κύριοι, φαίνεται ότι κάτι κινείται επιτέλους στην μάντρα των πάλαι ποτέ «φιλελευθέρων» [άντε να τους πουμε με ολόκληρη την λέξη αντί απλώς «φιλελε» μπας και αποδείξουν ότι υπάρχουν όντως…J]… Οι συναγερμικοί υποστηρικτές της λύσης του κυπριακού είναι πολλοί [και είναι ετερόκλητα τα κίνητρα – από προσφυγικά μεχρι μεσοαστικά ζητήματα «ευρωπαϊσμού» κοκ] και οι συνεχείς προσβολές από τον Αναστασιάδη προς αυτούς έμοιαζαν όντως με ασκήσεις απόδειξης αντοχής – ποσο θα σιωπούσαν σαν πειθήνια πρόβατα; Τελικά με τον Ιωνα ίσως να έσπασε κάποιο φράγμα… ίσως… Θα δούμε λοιπόν αν όντως είναι βουητό δυσφορίας ή κίνηση δήλωσης «ύπαρξης» με συνέχεια…

     

    •       Τελικά πρέπει να θεωρείται ότι έκλεισε οριστικά και το θεαματικό ψέμα «Αβέρωφ» ως ο καλός εκπρόσωπος των φιλελέ κοκ. Η αισχρότητα με την οποία επιτέθηκε στον Νιαζί ειδικά και γενικότερα στην ψήφο των τουρκοκυπρίων είναι εκφραστική του ποιος ηταν και ποιος είναι ο Αβέρωφ: Ενας ανεμόμυλος καιροσκοπισμού που θα πει τα πάντα, από τον χυδαίο ρατσισμό, μεχρι να το παίζει άνετος φιλελεύθερος σε πορείες «περηφάνειας», για να εκλιπαρήσει ψήφους. Και το πραγματικό του επάγγελμα ειναι να συγκολλά με πελατειακές σχέσεις και υποσχέσεις. Όταν γίνεται απόπειρα να δαιμονοποιηθεί ένας υποψήφιος όπως ο Νιαζί [of all people – έγραψε τζαι βιβλίο για τον Κληρίδη τα γέρημα, αν λέμε τώρα, ο Αβέρωφ θκιεβάζει τζαι βιβλία.. αν..:)] τότε προφανώς ο Αβέρωφ, τζαι ότι εκπροσωπεί, δεν διαφέρει ουσιαστικά από την Ε. Σύρου ή την ακροδεξιά του ΔΗΣΥ που πάει προς γΕλαμ: τζήνοι είναι συνεπείς ακροδεξιοί, ο Αβέρωφ πουλά ρατσισμό όποτε τον βολεύκει. Προσέξετε τον μεσαιωνικό σενάριο που απευθύνεται σε ότι πιο χαζό μπορεί να επιβιώνει σήμερα σαν αντίληψη: «τι υποσχέθηκε το ΑΚΕΛ στους τουρκοκύπριους» ρωτούσε ρητορικά ο διαπλεκόμενος της Αργάκας και της Logicom. Διότι στο κόσμο του Αβέρωφ υπάρχουν πάντα παρασκήνια και συνωμοσίες για να ξεγελαστεί κάποιος και να αρπαχτεί κάτι. Τι να υποσχεθεί το ΑΚΕΛ σε μια δημόσια προεκλογική εκστρατεία; Ότι λέει ο υποψήφιος – είναι, λέει, εκπρόσωπος της ομοσπονδιακής αντίληψης/φεντεραλιστής.

      Όμως αυτό πως θα πουληθεί σαν δαιμονοποίηση; Κατασκευάζεται, λοιπόν, μια υποψία υποσχέσεων που δεν υπάρχουν. Και όταν ανιχνεύσει κανείς το βάθος αυτής της χαζής ρητορικής, θα δει ότι από την μια απευθύνεται στον φόβο για διαρροές δεξιών οπαδών της λύσης προς την υποψηφιότητα Νιαζί αλλά και ακροδεξιών προς γΕλαμ – και σε αυτό το πλαίσιο ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ υιοθετεί πια καθαρά την ρητορική του γΕλαμ και της Σύρου. Προσπαθεί δηλαδή να συμπιέσει τις επιλογές των συναγερμικών οπαδών της λύσης ανάμεσα στο τι νοιώθουν όταν ακούνε το Αναστασιάδη να τους βρίζει [ενώ τον ψήφισαν] σαν «οπαδούς της όποιας λύσης» και ένα αντι-τουρκικό μπαμπούλα. Ο Αβέρωφ σπρώχνει προς την συμπίεση του κόμματος προς τα ακροδεξιά σαν είδος άμυνας του κόμματος σαν μηχανισμού πελατειακών σχέσεων – αντί ας πούμε να υιοθετήσει μια ρητορική ανοίγματος προς τους τουρκοκύπριους ή έστω την λυση [η οποία θα ήταν μια εναλλακτική ρητορική σε ένα ανάλογο δύσκολο, για το κόμμα του, πλαίσιο].
           Τέτοιος ρατσισμός απέναντι σε τουρκοκύπριους δεν έχει εκφραστεί από μεγάλο
           κόμμα ποτέ μέχρι τώρα… Ο Αβέρωφ συμπλήρωσε τον ρατσισμό του Αναστασιάδη
            με την δαιμονοποίηση του «Τούρκου» που θα «μας φάει» την καρέκλα, την  
           εξουσία, τους ψήφους κοκ… Θα θυμόμαστε λοιπόν αυτόν τον ρατσισμό, όταν ο
           Αβέρωφ θα φορέσει, σαν ανεμόμυλος, άλλη περιβολή για να εκλιπαρήσει άλλη
          εξαπάτηση… Κανένας δεν δικαιούται πια να καμώνεται ότι δεν κατανοεί ποιος είναι
           ο Αβέρωφ. Και αυτό αφορά τους πάντες – από την ηγεσία της αριστεράς μέχρι
           την πτέρυγα των συναγερμικών που θέλουν λύση, μέχρι του κεντρώους κοκ…
           Και αν οι συναγερμικοί οπαδοί της λύσης, καταπιούν και αυτήν την προσβολή σαν
           πρόβατα. Τι να πει κανείς… Είναι και θέμα αξιοπρέπειας ρε…


    •       Τώρα που συναγωνίζεται επίσημα η ηγεσία του ΔΗΣΥ το γΕλαμ στον ρατσισμό, είναι καιρός να δούμε και την Ιστορία… Και του 2004 και μετά. Ας πούμε: που κρύφτηκαν τώρα όλοι εκείνοι που προεκλογικά [στις προεδρικές του 2018] σκίζονταν όταν τους θύμιζαν ότι και ο Αναστασιάδης είναι απορριπτικός; Το ΔΗΚΟ, ας πούμε, τώρα δεν έστησε συνέδριο δαιμονοποίησης των τουρκοκυπριακών ψήφων. Ο ΔΗΣΥ έστησε όμως. Αν υπάρχει ανάλογη δήλωση, όπως εκείνων του Αβέρωφ [για τους τουρκοκύπριους που θα ψηφίσουν],της Σύρου και της δήλωσης Αναστασιάδη «για τους οπαδούς της όποιας λύσης», να τις δούμε…
      Πρέπει να θυμόμαστε: γιατί και οι υποστηρικτές της λύσης είναι μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος και εκλέγουν προέδρους και πλειοψηφίες πια. Και ιδού ξανά η ιστορική θέση που πρέπει να αντιμετωπιστεί με την ψυχρή πραγματικότητα της γνώσης του σήμερα: αν κέρδιζε το «ναι» στο δημοψήφισμα του 2004, και ερχόταν σε 6 χρόνια η τραπεζιτική κρίση [που θα ερχόταν γιατί είχε να κανει με τους τραπεζίτες και τα κεφάλαια τους] τότε ποιοί αμφιβάλουν ακόμα ότι ο Αβέρωφ, ο Αναστασιάδης και οι εφημερίδες του κόμματος τους, θα κατηγορούσαν τους.. «Τούρκους» ότι φταίνε για την κρίση. Εδώ προσπάθησαν να κατηγορήσουν την... Ομόνοια, ένα ποδοσφαιρικό σωματείο.
      Ιδού λοιπόν ο ρατσισμός των Αβέρωφ, Αναστασιάδη στο πιάτο, σαν ιστορικός καθρέφτης - και μπορείτε να ελέγξετε την πειθήνια σιωπή των εφημερίδων τους…


    •      Τελικά η υποψηφιότητα του Νιαζί λειτουργεί καταλυτικά. Η υστερική αντίδραση της ηγεσίας της δεξιάς [μα να φτάσουν στο σημείο δαιμονοποίησης του Νιαζί που ήταν και κοντά στο Κληρίδη κοκ;] δείχνει ότι φοβούνται και την σταθερότητα των ορίων της μάντρας τους, αλλά και την πιθανότητα εν δυνάμει μαζικής τ/κ ψήφου… Και σε αυτό το πλαίσιο και η ύπαρξη και άλλων τ/κ υποψηφιοτήτων [του Γιασεμιού με Λεβέντ αλλά και τους Σοσιαλιστικού κόμματος] φαίνεται να απλώνει το σκηνικό με ενδιαφέρουσες αντιδράσεις η και μη αντιδράσεις [είναι ενδιαφέρον λ.χ. ότι οι κεντρώοι παρα το ότι είναι απορριπτικοί, δεν αναλωθήκαν μέχρι στιγμής σε ρατσιστικές υστερίες όπως ο ΔΗΣΥ –  ίσως και λόγω Λεβέντ, ίσως και ευρύτερα..:)]… Και όταν η τουρκοκυπριακή ψήφος γίνεται βαρύνουσα, τότε το καθεστώς εξαίρεσης και έκτακτης ανάγκης του 1964, βραχυκυκλώνεται… Πέρα από το άγχος του τοίχου της μάντρας του ΔΗΣΥ, αυτό το βραχυκύκλωμα της νομικής συγκάλυψης του βαθέως κράτους, φαίνεται να είναι μέρος του ευρύτερου προβλήματος της ηγεσίας της δεξιάς…

    •           Α μάλιστα και μας είπε ο Αβέρωφ ότι η… Ευρώπη κινδυνεύει από την αριστερά. Και τον εθνικισμό. Βέβαια από ένα τύπο αχάπαρο από Ιστορία [και όχι μόνο] δεν θα περίμενε κανείς να ξέρει ότι το όραμα της ενωμένης Ευρώπης ήταν αριστερό όραμα από τον καιρό που εμφανίστηκε η αριστερά.  Με την ευρωπαϊκή ένωση, μετα το 1950 ή και το παρόν αβέβαιο σχήμα της, πάλε κατά βάση στηρίζεται στην σοσιαλδημοκρατία πολιτισμικά και πολιτικά. Αλλά σιγά που θα ξέρει τέτοια ο Αβέρωφ… Εδώ ο Αβέρωφ χρησιμοποιεί σαν όργανο [και το είπαμε ότι το όλο θέαμα είναι αναξιοπρεπές για την ιδια σαν γυναίκα] την Έλενα Σύρου για να εκλιπαρήσει ακροδεξιούς εθνικιστικούς ψήφους, και, σαν Αβέρωφ στα βενζινάδικα [προσπαθώντας δηλαδή να κρύψει το αυτοκίνητο του για να εμφανιστεί σαν …καημένος Αβέρωφ]..φωνάζει εναντίον των εθνικιστών…Συνέπεια ρητορικής Αβέρωφ…
    Ή να κάνουμε ρε Αβέρωφ ότι ξεχνούμε ότι τον πρόεδρο σας τον εκλέξετε με τους εθνικιστικούς ψήφους της ακροδεξιάς; Η να κάνουμε ότι ξεχνούμε ότι ο Αναστος συναγωνίζεται το γΕλαμ στον ρατσιστικό λόγο του στυλ «οι τουρκοκυπριοι να ασχολούνται μόνο με τα της κοινότητας τους και όχι με τα θέματα ολόκληρης της κοινωνίας [της ομοσπονδιακής κυβέρνησης]»; Ή Αβέρωφ να θυμηθούμε την προσωπική σου [και του προέδρου σου] εμπλοκή σε σκάνδαλα σύγκρουσης συμφερόντων  - από το δικηγορικό γραφείο μεχρι την Logicom; «Ευρωπαϊκή διαπλοκή» ρε Αβέρωφ οξά η νοοτροπία του κλειστού χωρκου για την εξουσία στο εσωτερικό τζαι αερολογίες στο εξωτερικό;…Διότι ξέρεις Αβέρωφ σε «ευρωπαϊκές χώρες» παραιτούνται και επικεφαλής κομμάτων και πρόεδροι λόγω συγκρούσεων συμφερόντων και υπόπτων σχέσεων με οικονομικά συμφέροντα. Κοίταξε τον προηγούμενο πρόεδρο της Γερμανίας ας πούμε και σκέψου ένα πρόεδρο με οικογενειακό δικηγορικό γραφείο που πουλά «διαβατήρια» με ένα πρόγραμμα που η ΕΕ θεωρεί ύποπτο για ξέπλυμα χρημάτων και φοροδιαφυγή…
    Λοιπόν Αβέρωφ, θέλεις αυτήν την Ευρώπη; Άντε πες του μαστόρου σου να ξεκινήσει διαδικασίες παραίτησης…
    Άμα δεν σας παίρνει μην πουλάτε μπούμερανγκ…J Ο ΔΗΣΥ, η διαπλοκή τζαι η Ευρώπη.. Ακούγεται καλό θέμα για κωμική επιθεώρηση.


    •           Το γεγονός είναι ότι αν υπάρχει και εμφανίζεται έστω και διστακτικά μια «νούσιμη πτέρυγα» στην ΔΗΣΥ [και ας πάρουμε σαν σύμπτωμα και την παραίτηση Ιωνά] τότε θα τεθεί και θέμα αντικατάστασης του Αβέρωφ. Η δικαιολόγηση του ρόλου του Αβέρωφ ότι ισορροπεί σε ένα αχταρμά ανάμεσα σε εθνικιστές και μετριοπαθείς δύσκολα μπορεί να στηριχθεί πλέον. Ο Αβέρωφ ουσιαστικά συντηρεί την ύπαρξη ενός κόμματος πελατειακών σχέσεων. Τίποτα άλλο. Αν πάρουμε σαν παράδειγμα την ισπανική εσωστρεφή έκρηξη [implosion] της δεξιάς ο Αβέρωφ εκπροσωπεί τον Λαϊκό κόμμα που ταυτίστηκε με την διαπλοκή, ενώ τους ακροδεξιούς του εκφράζει το γΕλαμ. Η φιλελέ εκδοχή «Οι Πολίτες» στη Ισπανία, δεν έχει εμφανιστεί ακόμα στην Κύπρο – αν και αποτελεί ένα σημαντικό μέρος των στρωμάτων της μεσαίας τάξης της δεξιάς. Αλλά με το παρελθόν του ο Αβέρωφ δύσκολα θα τους πείσει αν αυτονομοποιηθούν.. Οι επιφανειακές ρητορικές της πεντάρας πείθουν μόνο τα πρόβατα των πελατειακών σχέσεων. Τα μεσοαστικά φιλελε στρώματα, αν και όταν αυτονομοποιηθούν από το ακροδεξιά στρώματα, θα κοιτάξουν αλλού για την ρητορική τους…
    Σε ιστορικό φόντο η ακροδεξιά αργά ή γρήγορα θα αυτονομηθεί, και έχει και χορηγό πια την εκκλησία – μετά τον Τόμμυ φαίνεται ότι θα είναι ο Γιώρκος της Πάφου. Μπορεί να μην εκλεγεί αρχιεπίσκοπος αλλά ενα παγκάρι της νεύρωσης θα είναι διαθέσιμο για τα ιδεολογικά θέματα/θεάματα που είδαμε ήδη να προδιαγράφονται. Οπότε δεν είναι μόνο η ΕΔΕΚ που ανοίγει τον λάκκο στο οποίο θα πέσει αλλά και ο ΔΗΣΥ… Σε αυτό το πλαίσιο [των δυναμικών του μέλλοντος] η παρούσα σύγκρουση στην Πάφο μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για τις συνέπειες της…
    Σε αυτό το πλαίσιο ο Αβέρωφ τι να πει;…
    Βέβαια μπαίνει και το ερώτημα τι έχει να πει πια η δεξιά στην Ευρώπη – μια πτέρυγα τουλάχιστον αρνείται να συνεργαστεί με την ακροδεξιά [όπως στην Βόρεια Ευρώπη, και μεχρι τωρα σε Γερμανία Γαλλία].. Και μια άλλη αφού υποσκελίστηκε συνεργάζεται με την ακροδεξιά [όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, ή Αυστρία επίσης αλλά με διαφορετική συγκυρία]…..Πάντως στην Κύπρο ο Αβέρωφ φαίνεται κατι σαν μεταβατικός πρόεδρος ενός σχήματος με φυγόκεντρες τάσεις που αργά ή γρήγορα θα πρέπει να αντιμετωπίσει την εποχή στην οποία βρίσκεται. Αν αυτό θα έρθει μετα από μια εκλογική ήττα ή πριν θα φανεί..


    •      Η αθλιότητα και το μαράζι του κ. υποτιθέμενου αρχιεπίσκοπου – και που μάλλον προσπαθεί να κνιστει. Ένα από τα ανέκδοτα που κυκλοφόρησαν αυτό το Πάσχα ηταν και το εξής; «Ποιά είναι τα 5 πιο γρήγορα πράγματα στο κοσμο; Και ανάμεσα σε εικόνες πυραύλων κοκ, υπήρχε και η απάντηση «οι κυπραίοι που φέφκουν που τον καλόν λόον, για να πάσιν έσσω τους να φάσιν.» ..Πέρα από την περαιτέρω απομυθοποίηση της ιερότητας η οποία δέχθηκε το πλήγμα της αποκάλυψης του αναπτήρα που ανάβει το «θεϊκό φως», αυτό ειδικά το Πάσχα η ταχύτητα, ίσως να είχε να κάνει και με το κήρυγμα μίσους του αρχιεπίσκοπου. Ξαφνικά, θυμήθηκε το μίσος ενάντια στην επαφή των δυο κοινοτήτων [αντιγραφή από την Σιούφτα ακουγόταν], το μίσος για τους ομοφυλόφιλους, και έριξε και μια δόση μίσους για την διεκδίκηση των γυναικών για το σώμα τους [με το δικαίωμα στην άμβλωση] …Γιατι όμως να θυμηθεί αυτά τα εκτός τόπου και χρόνου θέματα – ιδιαίτερα σε μια εβδομάδα που το κυρίαρχο θέμα ήταν το αντίθετο: όχι τα αγέννητα έμβρυα, αλλά γεννημένα παιδιά που είχαν εξαφανιστεί σε ένα κλίμα θεσμικού ρατσισμού και διάχυσης του αισθήματος ότι μένουν ατιμώρητα τα εγκλήματα σε βάρος «Φιλιππινέζων» κοκ;

      Η πιθανή αιτία είναι διπλή: Σαφώς ο αρχιεπίσκοπος δεν ήθελε παραίτηση του Ιωνά [τον οποίο θεωρούσε «δικό του»]. Έτσι προσπάθησε με την κλασική πια κουτοπονηριά του να μετατοπίσει το θέμα αλλού [αντί παιδιά που εξαφανίζονται να το ρίξει στα.. έμβρυα] και από εκεί και πέρα να ρίξει και εθνικιστική ανδροπρεπή γαρνιτούρα κατά το «το τελευταίο καταφύγιο του κάθε… είναι ο εθνικισμός» …Ο άλλος λόγος, της προσπάθειας μετατόπισης, λογικά είναι αυτό που οδήγησε σε παραίτηση τον ημέτερο του – πτώση ποσοστών των δικών του κομμάτων.. του ΔΗΣΥ και του γΕλαμ. Και μάλλον στόχευε στην στήριξη του τελευταίου, το οποίο είναι και προσωπικό του στοίχημα, αφού τους ξέπλενε από την αρχή, και η ρητορική του μοιάζει με γΕλαμ [από τον εθνικισμό των οπαδών του συρματοπλέγματος Σιούφτα-
      style μεχρι την συμβίωση μη ετερόφυλων, μέχρι τα την δήθεν ..αγάπη για τα έμβρυα, ενώ δεν δίνουν δεκάρα για γεννημένα παιδιά] …
     Οπότε το ρατσιστικό παραλήρημα αλλά και η μαζική φυγή από τις εκκλησίες μετά την τυπική τελετουργία, μάλλον πολύ εγκόσμια ήταν… Συμπτώματα εποχής…


    •    Ο Τόμμυς, τα κηρύγματα μίσους και η ιστορική κληρονομιά της εκκοσμίκευσης που θα τον έχει σαν σύμβολο του πως ανέχονται μερικοί «πιστοί» το απαράδεκτο χωρίς σκέψη… Υπάρχει η σωστή άποψη ότι είναι άσκοπη η ενασχόληση με τον Τόμμυ και τις βαρέλες που αμολά σε διάφορες φάσεις [είτε για τα οικονομικά του προτζεκτς, είτε για τον ποικίλων μορφών ρατσισμό του ενάντια σε διαφορετικούς [από τον ίδιο] …Θεωρούμε, ωστόσο, ότι η ανάδειξη και καταγραφή της αθλιότητας έχει και μια ιστορική λειτουργία.
      Θα επαναλάβουμε την βασική ιστορική μας θέση – η παρουσία του Τόμμυ επικεφαλής της εκκλησίας, μπορεί να είναι ντροπιαστική για την κοινωνίας μας σήμερα [αν και ευτυχώς έχει αρχίσει πια η παρακμή τους, βλέπεις ακόμα μικρά εικονοστάσια της εποχής της ανασφάλειας, σε διάφορους χώρους εργασίας], αλλά μακροπρόθεσμα ο λόγος του μίσους και του φτηνού συμφεροντολογισμου που όχι απλά εκπροσωπεί αλλα και βγάζει ρητορικά περίπατο, είναι ιστορικά θετικά για την μελλοντική ολοκληρωτική πια εκκοσμικευση της ελληνοκυπριακής κοινότητας – ότι απομένει δηλαδή μετα το τσουνάμι Ανάστου – Τόμμυ σαν συνδυασμένη θεομηνία….
      Αν η θρησκεία ανέχτηκε ένα τέτοιο τύπο επικεφαλής της, τότε προφανώς ούτε θεία πρόνοια υπάρχει, ούτε καν μηχανισμός ελέγχου αν ο επικεφαλής της καρέκλας έχει ίχνος θρησκευτικής έστω πίστης στο δόγμα της εκκλησίας, ή αν απλά είναι εκεί τυχαία και του επιτρέπεται παρα τα περί αγάπης κοκ κηρύγματα των παραδόσεων, να βγάζει απωθημένα μίσους ενάντια σε συνάνθρωπους του – και οι πιστοί να σιωπούν τυφλά κοκ…
    Οπότε Τόμμυ συνέχισε να βρίζεις… όταν θα καταλάβεις [και εσύ και οι προστατευόμενοι σου] τις συνέπειες θα είναι [αν δεν είναι ήδη] αργά… Make our day in the future…


    •          Τα αισιόδοξα πρέπει να καταγράφονται. Για τα κείμενα του Α. Μιχαηλίδη του Φιλελεύθερου ασκήσαμε πολλές φορές κριτική. Αυτό το κείμενο όμως αξίζει θετικής αναφοράς. Ιδιαίτερα γιατί έρχεται από τον κ. Μιχαηλίδη. Αλλά και γιατί είναι ένα πάρα πολύ καλο και ισορροπημένο κείμενο. Ναι δεν είμαστε σαν συνολικη [η και πλειοψηφικά] κοινωνία, ρατσιστές. Αλλά δεν είναι επίσης ψέμα ότι έχουμε και συμπτώματα αθλιότητας. Δεν είμαστε όλοι. Αλλά δεν υπαρχει δικαιολογία για ξεπλυμα αυτού που κρύβουν μερικοί…
    Το κείμενο είναι ενα θετικό βήμα για την κοινωνία – με φόντο τον λόγο και την θέση του συγγραφέα. Και αντίβαρο σε άλλους που τωρα αναζητούν δικαιολογίες της «διπλανής πόρτας». Το θετικό καταγράφεται:
    «….Αλλά, δεν είναι και ψέμα ότι μια Ινδή οικιακή βοηθός αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον πέμπτο όροφο πολυκατοικίας την Κυριακή 2/8/2015, και σύμφωνα με το πόρισμα του θανατικού ανακριτή, οι εργοδότες της δεν της επέτρεπαν να βγει από το διαμέρισμα ούτε στο ρεπό της. Σαν να βρισκόταν σε κελί φυλακής. […]
    Αλλά, δεν μας κόφτει τι κάνουν οι Εγγλέζοι στη χώρα τους. Εμείς να δούμε τι κάνουμε στη δική μας. Γιατί, αυτό που αναδεικνύει η αδράνεια των αστυνομικών στις εξαφανίσεις ξένων γυναικών δεν είναι τίποτε άλλο, παρά υποτίμηση της ανθρώπινης υπόστασής τους. Είναι ξένες, άρα έκαναν κάτι κακό. Έφυγαν με τη θέληση τους για να δουλεύουν παράνομα ή έφυγαν στα κατεχόμενα όπου βρήκαν περισσότερα λεφτά. Αυτά είχαν στο μυαλό τους. Αδιαφόρησαν, ακριβώς επειδή ήταν ξένες.
    Αυτό δεν μας κάνει, φυσικά, μια κοινωνία ρατσιστών, εξάλλου, πώς μπορούμε όταν είναι χιλιάδες που εμπιστεύονται τα παιδιά ή τους γονείς τους στη φροντίδα ξένων οικιακών βοηθών και χιλιάδες που ζουν μαζί τους καθημερινά μέσα στο ίδιο σπίτι. Όπως, όμως, υπάρχουν χιλιάδες που σέβονται τους ξένους, που τους βλέπουν ως ανθρώπους με δικαιώματα, υπάρχουν άλλοι τόσοι, που είναι σίγουροι πως οι ξένοι είναι εκ φύσεως κακοί ή αγράμματοι ή βρώμικοι κι αξίζουν την υποτίμησή τους. Ε, αυτό είναι ρατσισμός. Κι αν δεν το αναγνωρίζουμε, δεν δικαιούμαστε να λέμε πως είμαστε πολιτισμένοι άνθρωποι.
      



    •  Για την παραίτηση του Ιωνά στο ιστορικό της πλαίσιο:
      Robert
      Jameson

      Ούτε στους χειρότερους του εφιάλτες δεν υπολόγιζε ο κουμπάρος ότι θα τελειώσει με αυτό τον τρόπο η καριέρα του.

      Δεν θα τζιοιμάται για τα επόμενα 10 χρόνια.

      Υπό τις συνθήκες που επικρατούν μπορείς να την πεις και τεράστια νίκη του κόσμου τούτο που έγινε.
      Ο τύπος ενόμιζε ότι ήταν αυτοκράτορας. Ήταν ο πιο σιεροτζιέφαλος υπουργός του Νίκαρου.

    •            Ο Αβέρωφ και οι κροκόδειλοι. Όσο καιρό ο Ιωνάς κρυβόταν πίσω από το δάκτυλο του, και γινόταν ρεζίλι σε βαθμό που αναγκάστηκε τελικά να δηλώσει ότι παραιτείται, ο πονηρούλης ο Αβέρωφ δεν έλεγε τίποτε… Όπως και στην περίπτωση της παραίτησης του Χάσικου [για σύγκρουση συμφερόντων εκεί] ο εσωκομματικός κερδισμένος από τον εξευτελισμό του Ιωνά, είναι σαφέστατα ο Αβέρωφ… Σε βαθμό που θα μπορούσε κανείς να τον φανταστεί να ρίχνει σπόντες ότι με τέτοιο σκάνδαλο το κόμμα δεν μπορεί να πάει σε εκλογές… Οπότε αφού γελοιοποιήθηκε ο Ιωνάς [θυμήθηκε την ευθιξία 3 εβδομάδες μετά και ενώ έγινε παγκόσμιο θέμα, και τοπικό κατρατζύλι για την δημοσκοπήσεις του ΔΗΣΥ], νά’ σου και ο Αβεωφάκης να ..τον υπερασπίζεται… Κουτοπονηριές Αβέρωφ. Αλλά η κούζα πάει πολλές φορές στην βρύση, λεβέντη μου, αλλά σε κάποια ..φάση σπαζει… Όμως αυτό είναι θέμα των συναγερμικών. Και θα έχει και αυτό τις απολαύσεις του όταν έρθει… Ή νομίζεις Αβερωφάκη ότι με τις λαφαζανιές επιφάνειας θα την γλυτώσεις.. :) ..Μπα. Σου στήνουν παγίδες εκδίκησης ήδη…
    Γιατί το κόλπο να τοποθετείς τον εαυτό σου σαν το επιτήδειο ουδέτερο που τάχα μου κρατά το κόμμα/μάντρα μαζί με μορφές συγκάλυψης. με θεάματα υπεκφυγών, και βασικά πελατειακές σχέσεις, έχει τα όρια του… Και σε μερικά ζητήματα ίσως μερικοί άλλοι να είναι και πιο πρακτικοί…

    •           Διαβάστε αυτό το ήθος. Και μετά θυμηθείτε την γιαγιά με την ιστορική φράση «εγκλωβισμένοι εσείς είσαστε.. ποτζεί»… τζαι ίσως καταλάβετε το μεγαλείο της ανυπότακτης κυπριακότητας… Οποιασδήποτε γλωσσικής , θρησκευτικής κοκ μορφής…
    Του πλουραλισμού του συνόρου…

    Διαβάστε το όλοι...να δείτε τι σημαίνει αγάπη πατρίδας. Στο καλό κύριε Λιασή έτσι ανθρώπους η Κύπρος δεν έχει πκιον


    •            Για την ιστορική υπεράσπιση των μητρικών γλωσσών, της αξιοπρέπειας των ήχων, τζαι την ιστορικής αντίστασης του «τζαι» τζαι του «Αγαπώ την»..
    «Η μητρική γλώσσα ενισχύει ακαδημαϊκά τα παιδιά. Έκθεση «Ευρυδίκη» για το αμφιλεγόμενο θέμα της διδασκαλίας σε μαθητές με μεταναστευτικό υπόβαθρο.» [Φιλελεύθερος, 4/5/2019]… Πάλε καλά δηλαδή που έφτασε ως δακάτω το θέμα ότι η καταπίεση ή εστω η απουσία της μητρικής γλώσσας δεν βοηθά στην μάθηση. Τζαι μαλιστα άμα καταπιέζεται ή δαιμονοποιείται η «μητρική γλώσσα» τότε δημιουργείται τζαι ένα αίσθημά ταξικής διαφοροποίησης με βάση το «πολιτιστικό /μορφωτικό κεφάλαιο» το οποίο επικροτεί τζαι αμείβει το σχολείο…
    Γενικώς [για να έρθουμε στην κυπριακή εμπειρία] η κυπριακή γλωσσική μορφή άντεξε τον περασμένο αιώνα της καταστολής…
    Ποιο κόμπλεξ οδηγεί, ακόμα και σήμερα λοιπόν μερικούς, στην άρνηση/απαίτηση επιβολής λογοκρισίας του «τζαι» [αντί του «και»] τζαι του «αγαπώ την» [αντί μόνο «την αγαπώ”] κλπ.


    •     Όταν τα ΜΜΕ προσφέρουν υπηρεσίες συγκάλυψης; Όταν ο Πολίτης βγαίνει στο σεργιάνι για να ξεπλύνει τον Ιωνά [ακόμα και μετά την παραίτηση] ..και ξεχνά να πει στους αναγνώστες/τριες που του έμειναν ότι ..η ημέτερη αστυνομία ζήτησε από την Εισαγγελία να αρχειοθετήσει τις υποθέσεις…Την επόμενη της παραίτησης Ιωνά, είχαμε την γκάφα ολκής της Αλήθειας που [λόγω κομματικής συνείδησης – διότι γενικά η εφημερίδα κράτησε αποστάσεις από τον Ιωνά] ονόμασε τον Ιωνά «θύμα» του Ορέστη/Μεταξά ανάλογο των γυναικών/παιδιών θυμάτων του [το « όγδοο θύμα..»] και έτσι πέρασε κάπως απαρατήρητη η γκάφα της άλλης συναγερμικής εφημερίδας, του Πολίτη. Φυσικά εδώ ο στόχος [το κόλλημα της επιχείρησης είναι γνωστό όπως και τα κίνητρα πια των επιθέσεων ενάντια στους ανεξάρτητους θεσμούς] ήταν ο ..Γενικός Εισαγγελέας. Πρέπει να έχουν φκάλει σπυρούθκια στην εφημερίδα με την αναγκαστική παραίτηση του Ιωνά, τζαι την αδυναμία να του έβρουν μια κάποια δικαιολογία [ούτε καν το «φταίει ο Χριστόφιας» έπαιξε  - που το δοκίμασαν..:)] Οπότε έκαναν επίθεση στο γενικό Εισαγγελέα γιατί ..δεν διέταξε έρευνα…
    Κοίτα να δεις απόγνωση την εφημερίδα που φώναζε να μην συζητούνται δημόσια τα σκάνδαλα των τραπεζών [εκεί όχι μόνο δεν ήθελε έρευνα, δεν ήθελε καν συζήτηση] και που κάνει ότι δεν καταλαβαίνει την σύγκρουση συμφερόντων της επίτροπου της κ. Νικολαΐδου που μοιάζει να είναι η ημέτερη επίτροπος της επιχείρησης. Είναι πολύ δύσκολο εκεί στον Πολίτη, να ρωτήσετε στο κάτω κάτω τον κ. Νεοκλέους [κάποια σχέση θα έχετε..:)] ή εστω τους δικηγόρους του Browder να σας πουν ότι στην Κύπρο η νομική διαδικασία περιλαμβάνει την έρευνα από την αστυνομία και μετά την γνωμάτευση από την εισαγγελία; Δύσκολο ε;
    Και αφού ξέρατε [κυβερνητική εφημερίδα δεν είστε;] ότι η αστυνομία έστειλε 3 φακέλους στην εισαγγελία, δεν ξέρατε ότι η εισήγηση της ήταν η αρχειοθέτηση και όχι η περαιτέρω έρευνα;.  Γιατί η αστυνομία του υπουργού της κυβέρνησης σας δεν ζήτησε έρευνα;
    Και εσείς γιατί είχατε τίτλους και κολπάκια εξαπάτησης των αναγνωστών σας;
    Περαστικά και πάλι..




    •         Ο πιο πάνω πίνακας καταγράφει τα επιτόκια δανεισμού με βάση τα οποία ο Χάρης έτρεξε και μας φόρτωσε επιτόκια  για 30 χρόνια. Προφανώς οι αγοραστές του δανείου θα τρίβουν τα χέρια τους. Η Κύπρος πληρώνει τα ψηλότερα επιτόκια με χειροτέρα μόνο αυτό της Ιταλίας. Και αυτό τα κόστος των επιτοκίων θα πληρώσουμε πολλαπλάσια [για 30 χρόνια] παρά αν είχαμε μια στοιχειωδώς καλύτερη θέση [μικρότερο %] στα επιτόκια – ή αν μπορούσαμε να την αποκτήσουμε στο μέλλον και να πάρουμε τότε το δάνειο. Εκτός αν μερικοί, όπως τον Χάρη και τους φίλους του, λογαριάζουν να φορτώσουν και άλλα στο δημόσιο μετά τις μη εξυπηρετούμενα του Συνεργατισμού για να δώσουν τις καταθέσεις στην Ελληνική.Και αφού ο Χάρης και ο Αβέρωφ φαίνεται συχνά να αναζητούν ότι ευκολύνει όσους θέλουν να καλοπιάσουν, ίσως και εδώ ο στόχος να ηταν να καλοπιαστούν για ιδιαίτερους σκοπούς μερικοί. Αν ο Χάρης λ.χ. φύγει από το υπουργείο θα είναι ενδιαφέρον να δούμε που θα καταλήξει επαγγελματικά. Διότι ανάλογα ζητήματα [φίλων και συμμαθητών] φαίνεται να είναι μέρος της «οικονομικής αντίληψης» μερικών όπως είδαμε από την έρευνα για τον Συνεργατισμό.

       
    •          «Παιχνίδια εξουσίας των μετόχων Ελληνικής». Τίτλος του Φιλελεύθερου [Παρασκευή 3 Μαΐου]. Άντε να δούμε πως θα εξελιχθεί η διαμάχη κεφαλαίων τώρα που χλαπάκισαν τις καταθέσεις του Συνεργατισμού: ο πρώτος, τώρα, καυγάς είναι για τις θέσεις στο ΔΣ της τράπεζας… Για να έχετε εικόνα η Wargaming [η οποία εμφανίστηκε δυναμικά με την ανακεφαλαιοποίηση της Ελληνικής προηγουμένως] έχει ακόμα το μεγαλύτερο μερίδιο με 20, 61%, η Δήμητρα [φυλάξετε ότι μετοχές έχετε… αλλά εδώ κρύβεται λογικά και το δάκτυλο της Logicom] έρχεται δεύτερη με  18,42%, η Πιμκο [θυμάστε την δαιμονοποίηση κοκ του 2012;] τώρα είναι τρίτη με 17, 3% και η Third Point [και αυτή από την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση] με 12,59%.. Οι άλλοι μέτοχοι έχουν κάτω από 10%...

    •      Το παραλήρημα του απορριπτισμού: τελικά εν το «Δίκαιο» τους απασχολεί οξα η ταύτιση με κάποιον που να το παίζει στρατιωτική μηχανή τζαι ότι νά’ ναι όσον αφορά τη Κύπρο;
    Η μήπως μερικοί δεν ξεπέρασαν ακόμα το νηπιώδες στάδιο της ΕΟΚΑ β όσον αφορά την κατανόηση των συνεπειών.. Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης του Σίγμα φαίνεται να έχει φαντασιώσεις πολεμικης δυναμης, γιατί το Ισραήλ θα πάρει πυραύλους κοκ… Τζαι φαντάζεται άραγε πραγματικά ότι θα τρέξει το καθεστώς Νετανιάχου [ή οποιοιδήποτε αλλος έτσι τζαι αλλιώς] να «υπερασπιστεί» στην Κύπρο [ή όπως την κατάντησε ο εθνικιστικός λόγος – τζαι του προέδρου] την «νότια Κύπρο». Τζαι προσέξετε που την έννοια του «Δικαίου», για την οποία κατά τα άλλα σιήζονται οι εθνικόφρονες μας, τωρά αποκαλεί την «συναισθηματισμούς». Τζαι στην Ρεάλ πολιτικ που ανακάλυψες τώρα λεβέντη μου, φκαίνει σου ότι το Ισραήλ θα έχει συμφέροντα να έρθει σε αντιπαράθεση με το τουρκικό κράτος – τα ραντάρ των δυτικών στο έδαφος του οποίου πληροφορούν το Ισραήλ για κινδύνους;
    Αν εν κόλλημα [όπως εν οι νευρωσεςι ψυχολογικα] που εσιετε, τότε βαλτε στον υπολογισμό σας ότι όπως η χούντα της ελληνο-μπλα μπλα εθνικοφροσύνης άφησε την γενιά του γερού σου ξεκάρφωτη την 20 Ιουλίου [μετα το εθνικοφρων πραξικοπημα], το Ισραήλ θα μας/σας αφήσει ακόμα χειρότερα ξεκάρφωτους…
    Οπότε άμα εν σας φκαίνει να το παίζετε τάχα μου ρεαλιστική  ανάλυση παρατάτε. Ετο πείτε ότι είσαστε με το Ισραήλ, ότι θελετε [εσεις σαν ατομα, σαν ιδεολογικη ταση κοκ] να γινετε υποτακτικοι του  – αναλύστε την δυναμική των νεκρων που δολοφονεί [για να νοιώθετε μικρομέγαλοι στις εμμονές σας] αλλά τουλάχιστον μεν ανακατώνετε την Κύπρο με το γειτονικό απαρτχάιντ. Διότι στο τέλος πάλε δικαιώνετε το τουρκικό κράτος… J Πάλε. Όπως μερικοί το 74

    •      Πάντως η επόμενη κυβέρνηση μετά τον συναγερμό θα είναι η πιο κωλόφαρδη της Ιστορίας…Τι θα μπορούν να πουν τότε οι μίζεροι του  ΔΗΣΥ, όταν θα είναι αντιπολίτευση -  για ευθιξία, ας πούμε, αν κάτι εν πάει καλά;…Για ευθύνες κοκ;.
    Θα τους στείλουν φωτογραφίες του Ιωνά με τον Μεταξά με καρδούλες. Ή του Χάρη με το πόρισμα του Συνεργατισμού. Ή του Αναστασιάδη με τις βαρέλες που αμολά, μέχρι τις συγκρούσεις συμφερόντων του οικογενεαικου δικηγορικού του γραφείου – μάλλον «θα τον ονομάζουν κωδικά τούτον: «το καζίνο του χρυσού διαβατηρίου»…

    •           Ιστορίες του Μάη
    Από την καταστολή της εξέγερσης του Ρε Αλέξη στις εκτελέσεις των Κομμουνιστών στην Καισαριανή
    ή πως ο Λεόντιος Μαχαιράς γράφει σαν ένας ταξικός συγγραφέας απολογητής της εξουσίας και των αριστοκρατών.
    Η αντίσταση και η καταστολή της εξουσίας.
    Το πιο κάτω απόσπασμα δημοσιεύτηκε με την επέτειο της Πρωτομαγιάς σαν υπενθύμιση των αγώνων μιας εποχής – της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή το 1944 σαν αντίποινα για τον θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού και 3 συνοδών του. Όσοι νομίζουν ότι αυτή η πρακτική ηταν απλά των φασιστών κάνουν λάθος. Αντίθετα οι φασίστες αντέγραφαν , ως συνήθως, το παρελθόν. Αντιγράφουμε λοιπόν, στην συνεχεια, την αναφορά του Λεόντιου Μαχαιρά για την εξέγερση των κυπρίων χωρικών στο κίνημα του «Ρε Αλέξη» [την πιο γνωστή εξέγερση στην ύστερη μεσαιωνική περίοδο στην Κύπρο].. Προσέξετε πως περιγράφει ο Λεόντιος Μαχαιράς με λεπτομέρεια τους λίγους αριστοκράτες/ιππότες/επισκόπους κοκ θύματα και πως δεν ενασχολείται καν με τα βασανιστήρια [κόψιμο της μύτης !!] στα οποία υποβάλλονταν οι χωρικοί – ή και το πώς περιγράφει το μοίρασμα του πλούτου που παρήγαγαν οι χωρικοί [κρασί, σιτάρι] σαν εγκληματική πράξη χωρίς να μπορεί καν να αναρωτηθεί ποιοι καλλιεργούσαν την γη και ποιοι υφάρπαζαν την παραγωγή των δουλοπάροικων/αγροτών…. Ή πως ονομάζονται οι αριστοκράτες «Χριστιανοί», ενώ οι αγρότες απλώς παρουσιάζονται σαν θρησκευτικά αόρατοι… «κλέφτες» και «καταραμένοι»… Κάπως όπως οι «κομμουνιστές» ή απλώς «οι άντρες» έξω από τα χωριά στην περιοχή που σκοτώθηκε στρατηγός,  στην ναζιστική αφήγηση..

    Καισαριανή, Πρωτομαγιά 1944.
    «Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μίας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως ένα Γερμανό στρατηγό και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν:

    1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944.

    2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωρίων.
    Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Ελληνες εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.
    Ο στρατιωτικός διοικητής Ελλάδος».

    • Από Λεόντιο Μαχαιρά [μετάφραση από την μεσαιωνική κυπριακή στην ελληνική δημοτική – Α. Παυλίδης]
    «…ξεσηκώθηκαν [πολλοί φτωχοί που λεηλάτησαν τους Χριστιανούς και σκότωσαν πολλούς]… Οι χωριάτες εξέλεξαν δικούς τους αρχηγούς στη Λευκα, στη Λεμεσό, στην Ορεινή, στην Περιστερώνα, στην Μορφου καθώς και στο Λευκονοικο τον Βασιλιά [Ρε] Αλέξη στον οποίο υποτάχθηκαν όλοι οι χωριάτες. Κι άνοιξαν οι αποθήκες και κουβαλούσαν τα κρασιά των Ευγενών, και άλλοι παίρνανε το σιτάρι από τα αλώνια [και το ψωμί από τις αποθήκες αρχόντων και μη] και άλλοι ζάχαρη και αλλα αγαθά των πλουσίων. Παρόμοια ένας Αρμένης ύποπτης που έπαιρνε την γυναίκα του στην Πάφο, ανακόπηκε στο καπετανάτο της Λεύκας όπου «εδυναστεψαν» [στο αρχικό κείμενο] την γυναίκα του ενώ εκείνον τον σκότωσαν. Ο Λατίνος Αδελφός Επίσκοπος Σολομών που πήγαινε στην Αμμόχωστο συνελήφθη από τον στρατό του βασιλιά Αλέξη και τον λήστεψαν τον έδειραν, τον ντρόπιασαν και μόλις γλύτωσε από τον θάνατο. Και εκαμαν πολλά κακά που ο Θεός δεν τ’ άντεξε.
    Όταν άκουσε ο καρδινάλιος τις απιστίες και τα κακά που έκαναν οι [κλέφτες] οι χωριάτες διόρισε..[στρατεύματα καταστολής]..
    Και πήγαν και βρήκαν τους αρχηγούς στη Μόρφου και στη Λεύκα [και ως και άλλους] και άλλους κρέμασαν, σε άλλους έκοψαν τις μύτες κι άλλοι το σκάσαν. Και [έτσι] έπαψε η κακή εξέγερση των καταραμένων χωρικών. ..Και άλλοι συνέλαβαν το Βασιλιά Αλέξη και τον έφεραν στην Λευκωσία. Και τον κρέμασαν την Δευτέρα 12 Μάϊου του 1427»


    •          «Αστική δημοκρατία μια μέρα θα ντρέπεσαι για τα εγκλήματα σου», ελάλεν ένα παλιό αναρχικό τραούδιν στην ιταλικά..
    Προφανώς η αστική δημοκρατία φτάνει πια στο ξεδιάντροπο στάδιο: της εργοδότησης μισθοφόρων – τζαι λάλει το θεμας. Άραγε οι κυνηγοί κεφαλών επι αποικιοκρατίας τι διαφορά είχαν;
    Λίγο πριν την κωμική απόπειρα πραξικοπήματος στην Βενεζουέλα αποκαλύφθηκε [τυχαία λέμε τώρα] οτι η εταιρεία μισθοφόρων Blackwater [με δραση δολοφονιων και εγκληματων από την κατοχη στο Ιρακ] πρότεινε να νοικιάσει σώμα μισθοφόρων για την κατασκευή εμφυλίου στην Βενεζουέλα… Και μερικοί το συζητούσαν. Και τα ΜΜΕ των “δημοκρατιων της πλάκας” δεν απορήσαν καν – γίνεται να το παίζεις «δημοκρατικός» τζαι να συζητάς σοβαρά την χρηματοδότηση μισθοφόρων για αλλαγή κυβέρνησης σε άλλη χώρα;
    Αλλά εδώ τα βασικά ΜΜΕ στον αγγλοσαξονικό κόσμο στάζουν σάλια, όπως οι σκύλοι του Παβλόφ, στην ιδέα κατασκευής πραξικοπημάτων. Οπότε η κατάντια είναι καθολική – από τον Economist στους αμερικάνους ακροδεξιούς…. :)



    •  Η απόπειρα πραξικοπήματος των ηλιθίων: η νέα αμερικανική γκάφα -κωλοτούμπα στην Βενεζουέλα, τα δυτικά ΜΜΕ και η εικονική πραγματικότητα..

    Η απόπειρα πραξικοπήματος [αν μπορεί να ονομαστεί έτσι αυτή η φαρσοκωμωδία με τον νούμερο τον Γκουαϊντό κοκ] ήταν η τρίτη από την αρχή του χρόνου. Και το θέμα δεν αφορά μόνο την μνημειώδη πια δουλοπρέπεια των Γκουαϊντό λτδ που εκλιπαρούν εισβολή στην χώρα τους για να πιάσουν καμιά καρέκλα [ΕΟΚΑ β reloaded όσον αφορά την εξυπηρέτηση των ξένων] αλλά και την εξίσου μνημειώδη αποβλάκωση των δυτικών ΜΜΕ. Στην πρώτη φάση ήταν το θέαμα «διορισμού προέδρου» στην Βενεζουέλα από τους αμερικάνους [και την ευρωπαϊκή – κατά πλειοψηφία - ταύτιση τότε με την νεοαποικιακή πρακτική – τώρα αντίθετα οι ευρωπαίοι κράτησαν αποστάσεις], και μετά είχαμε την απόπειρα να στηθεί κρίση στα σύνορα με την Κολομβία για να εκβιαστεί ξένη επέμβαση. Και στις δυο περιπτώσεις η προ-αναγγελία «εκατοντάδων χιλιάδων» σε διαδηλώσεις, όχι μόνο δεν υλοποιήθηκε ούτε σε απόμακρη προσέγγιση της πραγματικότητας, αλλά αν υπήρχε κάτι ξεκάθαρο ήταν ότι τα εξωτερικά θεάματα επέμβασης/επιβολής  μάλλον ενίσχυαν εσωτερικά την κυβέρνηση της Βενεζουέλας που εμφανιζόταν να υπερασπίζεται την χώρα.
    Αυτή, την τρίτη φορά, το μείγμα ηλιθιότητας και δουλοπρέπειας των δυτικών ΜΜΕ στις πληροφορίες των ημέτερων μυστικών υπηρεσιών ξεπέρασε κάθε οριο. Αρχικά ο Γκουαϊντό εμφανίστηκε σε ένα βίντεο να μιλά με μερικούς στρατιώτες στα πέριξ. Με βάση αυτό το βίντεο δημιουργήθηκε ένα μικρό πλήθος σε περιοχή του ανατολικού Καράκας, όπου κατοικούν ιστορικά οι πλούσιοι που εκμεταλλεύονταν την χώρα μέχρι την επανάσταση του τσαβισμού, το οποίο, σύμφωνα  με την τηλεοπτική αναμετάδοση, κατευθυνόταν προς το προεδρικό μέγαρο. Πριν καν να φτάσουν όμως είχε ήδη μαζευτεί εκεί ένα δυναμικό πλήθος τσαβιστας, ενώ οι περισσότεροι στρατιώτες συνειδητοποιώντας ότι είχαν εξαπατηθεί [τους είχε ειπωθεί ότι θα πηγαίναν για εργασία σε μια φυλακή] και τους χρησιμοποιούσαν για θεάματα πραξικοπήματος, παράτησαν τον Γκουαϊντό και το θέαμα του και επέστρεψαν στις μονάδες τους. Σε λίγες ώρες αυτό που ο Γκουαϊντό ανάγγελλε σαν «τελική φάση» είχε αρχίσει να φυλλοροεί χωρίς να μπορεί να πείσει κανένα για την όποια σοβαρότητα του θεάματος. Ένας τύπος με το όνομα Λόπεζ που εμφανιζόταν σαν «πνευματικός πατέρας» του ηλίθιου/Γκουαϊντό την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια και έτρεξε από την Χιλιανή στην ισπανική πρεσβεία. Στις ΗΠΑ μη συνειδητοποιώντας ίσως το φιάσκο του όλου θεάματος ανάγγελλαν ότι ο Μαδούρo θα έφευγε [αλλά τον κράτησαν οι Ρώσοι] ενώ ο ακροδεξιός Μπόλτον, της «εθνικής ασφάλειας», μιλούσε για τον Μαδούρo που δηθεν «κρυβόταν» την ίδια ώρα που ο Μαδούρo μιλούσε σε ένα μεγάλο πλήθος στο Καρακας.
    Ο ηλίθιος/Γκουαϊντό επέμενε στην κασέτα του εμβατήριου που του έμαθαν – προανάγγειλε πάλι [παρα το φιάσκο του υποτιθεμένου πραξικοπήματος – και των προηγούμενων προβλέψεων του διαψεύστηκαν οικτρά] ότι την επόμενη θα γινόταν η «μεγαλύτερη διαδήλωση» που έγινε ποτέ στην Βενεζουέλα. Τελικά ούτε καν τολμήσαν οι δυτικοί να την προβάλουν συγκριτικά με το πλήθος της πρωτομαγιάς που στήριζε την νόμιμη κυβέρνηση και στο οποίο μίλησε ο Μαδούρo. Αναφορές από τοπικούς παρατηρητές μιλούσαν για μια πενιχρή συγκέντρωση του Γκουαϊντό με γύρω στη 3000 άτομα στο ανατολικό Καράκας.
    https://www.counterpunch.org/2019/05/02/notes-from-venezuela/

    Και μέχρι το απόγευμα και αυτοί άρχισαν να διαλύονται ενώ ο Γκουιντο τους εκλιπαρούσε να «μείνουν στους δρόμους»… Και μετά όταν ρώτησαν οι δυτικοί δημοσιογράφοι τι θα γινόταν μετά, ο ηλίθιος της Ουάσιγκτον ανακοίνωσε τώρα [όπως ένα παιδάκι που παίζει παιχνίδια σε βίντεο και δεν μπορεί πια να ξεχωρίσει την πραγματικότητα από το βίντεο] ότι την επόμενη θα ξεκινούσαν «απεργίες στον δημόσιο τομέα». Τα πειθήνια δυτικά ΜΜΕ το μετέδωσαν αλλά δεν τολμήσαν καν να ελέγξουν αν όντως έστω και μερικοί έκαναν αποχή από την εργασία… Ήταν ένα ακόμα φιάσκο συνέχεια μια σειράς από ψέματα και φούσκες για κατανάλωση των δυτικών ακροατήριων που γίνονται πια αντιληπτά σαν απλοϊκοί παθητικοί δέκτες χειραγώγησης. Ήταν ασύλληπτο και όμως για 3 μέρες τα δυτικά ΜΜΕ  περίγραφαν με σοβαρότητα μια φούσκα απόπειρας πραξικοπήματος και προβάλαν ένα νεαρό που πετούσε ασυναρτησίες λες και ζούσε σε παράλληλο σύμπαν.

    Ο
    Economist από την δεύτερη μέρα άρχισε να καταγράφει το φιάσκο – αλλά η «δημοκρατική» του λύση ήταν μια: απότυχε το πραξικόπημα, «ξαναδοκιμάστε». Τόση δημοκρατικότητα. Η «Δημοκρατία» Πινοσέτ. Το Reuters μετά το φιάσκο της πρώτης μέρας, έθεσε θέμα αξιοπιστίας του Γκουαϊντό με φόντο την διαδήλωση που υποσχέθηκε – όταν και αυτή αποδείχτηκε φούσκα, δεν υπήρχαν καν πλάνα για την υποτιθέμενη «μαζική εκδήλωση». Ανάλογα και το  BBC που σκέφτηκε να κατασκευάσει white helmets ζώντας σε ένα ακόμα πιο παράλληλο σύμπαν – αφού τα μεγάλα ΜΜΕ της Δύσης είναι προσβασιμη στην Βενεζουέλα. Εδώ, στην ανατολική Μεσόγειο, σαν απόηχοι έφταναν τα κομμάτια της δυτικής προπαγάνδας για «έκρυθμη κατάσταση», για «πρόθυρα εμφυλίου κοκ». Και μετά το θέμα εξαφανίστηκε χωρίς καν απορία τι έγινε και ποιος κορόιδεψε ποιον;

    Καθώς καθόταν η σκόνη, η εικόνα άρχισε να ξεκαθαρίζει κάπως. Από ότι φαίνεται οι δυτικοί [με το Γκουαϊντό σαν επιφανειακό νούμερο] είχαν συμφωνήσει με τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, και αυτός με μερικούς δικούς του αξιωματικούς  έβγαλε τον Λόπεζ, [τον πνευματικό πατερα του Γκουαϊντό] από τον κατ’ οικον περιορισμό, αλλά οι ελπίδες τους ότι θα εμπλέκονταν και άλλοι αξιωματικοί [όπως ο υπουργός άμυνας κοκ] έμειναν απλώς υποθέσεις… Η φαίνεται ότι η κυβέρνηση της Βενεζουέλας ήξερε για την προσπάθεια πραξικοπήματος και την άφηνε να εξελίσσεται για τους πιάσει σε ένα πλαίσιο γελοιοποίησης …
    Μέχρι το τέλος της εβδομάδας ο Τραμπ μιλούσε με τον Πούτιν και για την Βενεζουέλα και διέρρεε ότι ο Τραμπ δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για εισβολή …
    Το παιχνίδι είναι βέβαια χοντρό για την χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κοσμο – αλλα οι αμερικανικές παρεμβάσεις φαίνεται μεχρι τωρα να λειτουργούν από την ανάποδη. Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας φαίνεται να σταθεροποιεί ένα άλλο δίκτυο εξωτερικών συμμάχων που δημιουργούν μια ντε φάκτο νέα κατάσταση. Όπως λ.χ. με την κατάρρευση του δικτύου ηλεκτροδότησης το οποίο φαίνεται ότι ηταν και στόχος σαμποτάζ από τους αμερικάνους/συμφερόντων πίσω από το Γκουιντο. Τελικά το αναλάβαν οι κινέζοι και φαίνεται να σταθεροποιήθηκε… Αλλά τώρα μια βασική παράμετρος άλλαξε πηγή ελέγχου/στήριξης…


    •         Πιο ηλίθια εξωτερική πολιτική, πεθαίνεις μαζί με την ήδη απολεσθείσα ηγεμονία… Σε ένα προσφατο τεύχος του περιοδικού Foreign Affairs καταγράφεται με ακόμα περισσότερη σαφήνεια πως η περίοδος της αμερικάνικης ηγεμονίας έχει παρέλθει ολοκληρωτικά πια.. Ενδεικτικά της νέας κατάστασης που έχει δημιουργηθεί είναι η αδυναμία των Αμερικάνων να επιβάλουν ολοκληρωτικές κυρώσεις στο Ιράν. Ουσιαστικά το Ιράν μπορεί να παρακάμπτει τους αμερικάνους με βάση τις συνέπειες της ανοησίας της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ το 2003. Το νέο Ιράκ που δημιουργήθηκε μετα την αμερικανική εισβολή είναι ουσιαστικά φιλικό με το Ιράν και οδηγεί στην υπονόμευση του εμπάργκο των Αμερικάνων. Ετσι οι Αμερικανοί μπορεί να εξόντωσαν τον Σανταμ αλλα προφανώς ούτε οι σιητες αντίπαλοι του Σανταμ νοιώθουν φίλοι των Αμερικάνων. Και γενικά η καταστροφή που προκάλεσε η αμερικανική εισβολή χρωμάτισε τις ΗΠΑ σαν μια καταστροφική δύναμη για όλες τις κοινότητες του Ιράκ. Οπότε οι Αμερικανοί τωρα [σε αυτό το υστατο ξεσπααμα νοσταλγιας για την καποτε υπερδυναμη] βάλλουν κυρώσεις στο Ιραν,  τζαι το Ιράν εξάγει μέσω Ιράκ. Και Τουρκίας – την άλλη χώρα από την οποία οι ΗΠΑ είναι εξαρτώμενες στρατιωτικά τζαι δεν μπορούν να επιβληθούν….Τζαι άμα οι ευρωπαίοι [όπως η Τοταλ] φοηθούν τζαι αποτραβηχτούν – απλά εμφανίζονται οι κινέζοι…
    «Ηγεμονία» της πλάκας. Η με περισσότερη ακρίβεια – οι αμερικάνικες επεμβάσεις δημιουργούν πια περιφερειακά δίκτυα αυτονομίας από τις ΗΠΑ. Και περιφρόνησης του τι λένε πια οι Αμερικανοί

    «Iran is building up its gas refinery and transmission infrastructure to significantly expand its gas exports to countries such as Iraq and Turkey, National Iranian Gas Company CEO Hassan Montazer Torbati has said.
    "Last year, we exported gas to Turkey, Baghdad and Basra with an average of over 40 million cubic meters a day, and this year, gas exports to Iraq will reach more than 35 million cubic meters per day,"Torbati said, speaking to reporters at an energy conference in Tehran on Wednesday.
    According to the official, Iran, which has the second-largest proven natural gas reserves in the world, will increase its gas refinery and transmission capacity to over a billion cubic metres a day by February 2020.
    Bijan Namdar Zangeneh, Iran's petroleum minister, said that the country would bring 18 new petrochemical plants online over the next two years, raising the Islamic Republic's total export capacity to 50 million tonnes, or the equivalent of some $36 billion in revenue per year. 
    "We will continue to focus on investing in South Pars and plan to increase gas production by 60 million cubic meters before the coming winter," Zangeneh noted. 
    The South Pars gas field is the largest gas field in the world, accounting for nearly half of Iran's total gas reserves. China's CNPCI and Iran's Petropars entered a cooperation deal on the development of Phase 11 of the Pars field in 2017, with France's Total also participating in the project before pulling out over fears of US sanctions, with the Chinese energy giant later buying France's shares.
    In January, Iran's Plan & Budget Organisation reported that the country had increased gas exports from 25 million cubic meters to 36.24 million cubic meters per day since March 2018, with 11 billion cubic meters per day sold to Turkey, making its way to the country along the Tabriz-Ankara pipeline. Turkish President Recep Tayyip Erdogan recently promised to continue buying natural gas from Iran, notwithstanding US sanctions pressu http://www.kurdistan24.net/en/news/1ef973fa-5655-4c59-9fb4-30c90534d115


    •      Και μέχρι και στην Ουάσιγκτον πια, οι οπαδοί της επέμβασης αρχίζουν να συναντούν αμφισβήτηση:
    Cracks in bipartisan cooperation on Venezuela - a rare bright spot for the Republican president, who has seldom drawn support for his policies from across the aisle - came amid signs of disappointment within the administration over what many had hoped would be a turning point in the crisis. More than three months after throwing U.S. support behind Guaido, head of the opposition-led National Assembly, Trump now has fewer levers to help pressure Venezuela’s military to abandon Maduro. The White House did not immediately respond to a request for comment. Senator Bob Menendez, top Democrat on the Foreign Relations Committee, said Washington must work harder to convince foreign partners to back multilateral sanctions against Maduro. Few countries have matched harsh U.S. punitive measures against Venezuela’s vital oil sector and its banks. “The sanctions that we have are unilateral. They’re important,” Menendez told reporters. But the United States should “internationalize” those sanctions, he said. “Isolating Russia and Cuba, the bad actors, in Venezuela. I think that would have changed the dynamics significantly.” Most Western countries have backed Guaido, but Maduro retains the support of Venezuela’s major creditors Russia and China, as well as leftist regional allies like Cuba and Bolivia. Democratic Representative David Cicilline urged legislation to bar Trump from any military action without congressional approval. Under current laws, a U.S. president has broad powers to order military action. With Republicans controlling the Senate, new legislation to curb that power is unlikely in the short-term.
    https://www.reuters.com/article/us-venezuela-politics-usa/cracks-appear-in-u-s-bipartisan-unity-on-venezuela-idUSKCN1S828V






Σπόντες [12 Μαΐου 2019]

By Defteri Anagnosi

Παναγιώτη Στεφανή, από τους Τρούλλους,

συγνώμη και σε εσένα από τους δειλούς που σε σκότωσαν γιατί δεν τολμούσαν να δουν το τέρας που γεμίζει το κόμπλεξ της ανασφάλειας μέσα τους. Και σκότωσαν τον διαφορετικό…


  • Το ρήγμα στο τείχος του διαχωρισμού με την τουρκοκυπριακή ψήφο, οι υστερίες του παρελθόντος, και οι μορφές της ντε φάκτο επανένωσής από τα κάτω.Αυτήν την εβδομάδα είχαμε μια διολίσθηση του πολιτικού λόγου της δεξιάς μέσω του Αβέρωφ και του θιάσου που έστησε. Ήταν ένα θλιβερό deja-vu που ενσωματωνόταν στην μελαγχολία από την αύρα των δολοφονιών γυναικών-κοριτσιών μεταναστών, και την νέα αποκάλυψη ότι και ο θάνατος του μαθητή στους Τρούλλους είχε, ακόμα και αυτός, ένα υπόστρωμα ακροδεξιάς υστερίας που διοχετεύτηκε και σε εκείνο το εφηβικό επίπεδο…Φαντάσου να ήταν και Τουρκοκύπριος ο καημένος ο έφηβος. Άμα συμπεριφέρονταν έτσι σε ένα ελληνοκύπριο παιδί αριστερής οικογένειας… Και μετά σκεφτόσουν- άμα μέχρι και στον Νιαζί συμπεριφέρονται έτσι…

    Αλλά πάλι σκέφτεσαι ότι η πρόοδος σε αυτήν την χώρα γίνεται, για δεκαετίες τώρα, μέσα από το πείσμα να αντιστεκόμαστε σε αυτές τις υστερίες των νευρώσεων και των εξαρτήσεων από εισαγόμενους εθνικισμούς. Δεν είναι η πρώτη φορά. Ο Μένοικος σαν σύμβολο μιας εποχής… Πέθανε όρθιος αρνούμενος να υποταχθεί.


    Ο στόχος της πρόσφατης υστερίας του ΔΗΣΥ ήταν ενδεχομένως ο Νιαζί σαν υποψήφιος του ΑΚΕΛ. Όμως η εικόνα πολλά γληγορά εκτραχύνθηκε σε ένα χυδαίο ρατσισμό που θύμιζε ένα βαθύ παρελθόν. «Τι θα αντιπροσωπεύει ο Νιαζί;» ρωτούσαν με μια δήθεν χαζή αθωότητα ο Αβέρωφ, η  Ε. Σύρου [τι να πεις; Ρώτησε ποτέ τον μπαμπά της ποιους εξυπηρετούσε/αντιπροσώπευε όταν έκανε σχέδια πραξικοπήματος που αφήναν την Κερύνεια εκτός δράσης;] κ.ο.κ. Η λογική απάντηση φυσικά είναι ότι ο Νιαζί όπως και κάθε υποψήφιος θα αντιπροσωπεύει τους ψήφους που θα το ψηφίσουν – και αν τον ψηφίσουν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι, ως ευρωπαίοι πολίτες της Κύπρου, θα τους αντιπροσωπεύει επίσης με την ευαισθησία του ατόμου που ξέρει [σαν μέλος της κοινότητας τους λόγω καταγωγής] την εμπειρία τους. Ενώ αντίθετα, ας πούμε, ποτέ δεν θα περίμενα και ούτε θα δεχόμουν ότι θα με αντιπροσωπεύει η κόρη του Σύρου ή κάποιος του ΕΛΑΜ έστω και αν εκλεγεί…Θα αντιπροσωπεύει άλλους –
    not in my name. Αυτά είναι απλοί δημοκρατικοί κανόνες…Και όμως ρωτούσαν λες και δεν το σκέφτηκαν ποτέ. Πόσο ψέμα;.. Το ότι ο Νιαζί έχει έρθει στην περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία από την δεκαετία του 1980, το ότι έχει δαιμονοποιηθεί από την τουρκοκυπριακή ακροδεξιά, είναι λίγο πολύ γνωστά δεδομένα – και στον Αβέρωφ και στην υπόλοιπη ηγεσία του ΔΗΣΥ…Έγραψε μέχρι και βιβλίο για τον υποτιθέμενο ιστορικό τους ηγέτη – οπότε προς τι η χαζή παράσταση των ρητορικών ερωτήσεων;

    Η απάντηση είναι σαφής: ο στόχος δεν ήταν ο συγκεκριμένο άνθρωπος, ακαδημαϊκός κοκ που έχει καταγράψει με έρευνα τις θέσεις και απόψεις του. Ο στόχος ήταν η τουρκοκυπριακή κοινότητα ευρύτερα – και η πιθανότητα να ασκήσει το δικαίωμα ψήφου. Ο ΔΗΣΥ ταυτίστηκε με την ακροδεξιά σε μια προσπάθεια αποθάρρυνσης των Τουρκοκυπρίων να ψηφίσουν. Τι τους έλεγαν ουσιαστικά; Ότι τους θεωρούν όργανα της Τουρκίας. Και δεν ήταν παραδρομή του λόγου – το είπε και ο πρόεδρος τους σε μια άλλη φάση. Άμα ένα άτομο όπως ο Νιαζί δαιμονοποιήται τόσο χυδαία [σαν ύποπτος , πράκτορας κοκ] ενώ μόλις πριν λίγο καιρό ήταν ο αποδεκτός διπλανός γείτονας και σύμβουλος του προέδρου τους, τότε γιατί να εμπιστευθεί ο μέσος Τουρκοκύπριος που δεν έζησε στη νότια Κύπρο, ότι θα είναι [εκείνος/η ή τα παιδιά τους] ασφαλισμένος; Εδώ δαιμονοποιούν με χυδαία ψέματα έναν άτομο με μόνο κριτήριο το ότι είναι… «Τούρκος».. Αυτή ήταν η παράσταση που ζήσαμε – και περιμένουμε τώρα να δούμε πως θα αντιδράσουν οι Τουρκοκύπριοι και πως θα αντιδράσουν οι οπαδοί της λύσης μέσα στο ΔΗΣΥ στις ευρωεκλογές.
    Είναι στιγμή ιστορικής ευθύνης. Το δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων να ψηφίζουν δεν είναι επιφανειακό. Είναι μια ουσιώδης ρωγμή στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης που τους αποκλείει. Αν ψηφίσουν μαζικά τότε θα αναγκάσουν και άλλα ε/κ κόμματα να τους λαμβάνουν υπόψιν και όχι να τους δαιμονοποιούν σαν... μισταρκούς. Και όταν οι Τουρκοκύπριοι θα λαμβάνονται υπόψιν στις εκλογές σαν άτομα – πολίτες και όχι σαν δαιμονοποιημένη μάζα, τότε θα τεθεί και το επίσης ιστορικό ερώτημα: πότε θα ολοκληρωθεί η λύση με την ομοσπονδιακή επανένωση. Διότι θα καταλάβουν και οι μεν και οι δε ότι η μονοπωλιακή διαχείριση της εξουσίας [είτε διεθνών είτε σε ένα μέρος της χώρας] είναι ανέφικτη πια [και δεν συμφέρει σε καμία από τις δυο κοινότητες]– και η άλλη κοινότητά θα εμφανιστεί σαν σύμμαχος απέναντι στο εξωτερικό και σαν εσωτερικό όριό στην διαπλοκή και την επιβολή μορφών του βαθέως κράτους.



  • Όταν το δηλητήριο του Ιούλη του 2011, έφτασε στους Τρούλλους, δολοφόνησε ένα έφηβο που απλώς ήθελε να ζήσει και αυτός την εφηβεία του με μια ομάδα όμοιων-συνομήλικών του: Ο θάνατος του Παναγιώτη Στεφανή είχε αρχικά τα στοιχεία μιας τραγωδίας μεταξύ παιδιών/εφήβων. Μετά άρχισε να φαίνεται κάπως πιο τρομακτικό – ένα παιδί που υποβαλλόταν σε μπούλινγκ από συνομήλικους του. Και τώρα φτάσαμε και στο κερασάκι στην τούρτα – ένα βίντεο όπου το παιδί/έφηβος υποχρεώνεται να στέκει σε [στρατιωτική] προσοχή και υποβάλλεται σε αυτοεξευτελισμό, βρίζοντας την ομάδα του και την πολιτική παράταξη [την δική του ή των γονιών του]. Και άντε να πεις ότι το να βρίζει την ομάδα του, Ίσως να είναι μέρος της εφηβικής ανωριμότητας – τσακώνονται οι μιτσιοί για τον φούρπο. Και πάλι είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί να υποβάλλεται ένα παιδί σε τέτοιες τελετές.

    Τι κόμπλεξ ανασφάλειας και άγχους ευνουχισμού κουβαλά στα υπόγεια της, μερίδα της παραδοσιακής κουλτούρας. Άτε έστω η μάππα. Αλλά και πολιτικά; «Αριστερά και Χριστόφιας». Αυτούς έπρεπε να βρίζει για να τον εγκρίνουν αυτοί που τον είχαν μετατρέψει σε ψαρωμένο στρατιώτη σε προσοχή – για να κερδίσει λίγη από την συμπάθεια τους. Πολύ οξυμένο πολιτικό κριτήριο έχουν μερικά νούμερα στους Τρούλλους. Και ελπίζουμε να μην αρχίσουν τα πλυντήρια να ξεπλένουν τώρα ότι ήταν τυχαία. Όχι ρε δεν ήταν τυχαία. Αυτά τα παιδιά βασανιστές μεγάλωσαν με το κλίμα του μίσους εκεινού του καλοκαιριού του 2011. Όταν μια κερκίδα ολόκληρη φώναζε «θάνατος στον Χριστόφια» και τόσοι και τόσοι σιωπούσαν. Εκείνη η συλλογική αθλιότητα και υστερία στην κερκίδα δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ. Όταν το ΕΛΑΜ εμφανιζόταν με αποδοχή έξω από το προεδρικό…

    Εκείνο το μίσος έφτασε και στους εφήβους από τους Τρούλλους. Και δεν είναι η πρώτη φορά που το μίσος, η εμπάθεια και φτήνια μετατρέπουν τους εφήβους σε άκαρδα όργανα φόνων. Όταν οι δειλοί μασκοφόροι του Γρίβα και του Παπαφώτη, δειλοί γιατί δεν τολμούσαν να τα βάλουν σαν ενός προς ένα με τον Σάββα Μένοικο, σαν έντιμοι άντρες εστω στην παραδοσιακή κουλτούρα, τον έδεσαν σε ένα δέντρο και κάλεσαν παιδιά της εθνικοφροσύνης να τον λιθοβολήσουν μέχρι θανάτου. Ένα άνθρωπο δεμένο. Δειλοί… Εκεί σκοτώθηκε ο πρώτος Παναγιώτης Στεφανή της νεωτερικότητάς μας. Και τώρα αυτό… Ελπίζουμε  μόνο να μην τον σκότωσαν κιόλας σκόπιμα, υποχρεώνοντας να πιει υπερβολική ποσότητα αλκοόλ για να γελούν μαζί του. Τέτοια ήθη…


    «Νέο βίντεο βλέπει το φως της δημοσιότητας σε σχέση με τον εκφοβισμό και το μπούλινγκ που δεχόταν από συμμαθητές του πριν τον τραγικό θάνατό του ο 16χρονος μαθητής Παναγιώτης Στεφανή από τους Τρούλους, που πέθανε τα ξημερώματα της Κυριακής 14 Απριλίου. Στο βίντεο που δημοσίευσε η ιστοσελίδα Ρεπόρτερ, ο 16χρονος δέχεται οδηγίες για να εξυβρίσει την Αριστερά και τον Χριστόφια, καθώς και την ομάδα του την Ομόνοια, ενώ φαίνεται να στέκεται σε στάση προσοχής.»




  •  Από το Ζύγι στους Τρούλλους. Από την τύπισσα με τα τιγρέ που δεν ήθελε τα παιδιά των ξένων που θα μολύναν τις επιχειρήσεις, μέχρι τις τελετές μπούλινγκ με πολιτική αύρα στους Τρούλλους. Τί αρρώστια είναι αυτή;

    Zevse
    Pandom
    :
    Τον έβλεπαν οι ακροδεξιοί φασίστες να πεθαίνει και το απολάμβαναν. Είναι ολοφάνερο ότι του άνοιγαν το στόμα και το κατάπινε με το ζόρι. Αυτό καταλαβαίνω.

    "- «Γ...ω την αριστερά και τον Χριστόφια», λέει αρχικά ο άτυχος Παναγιώτης, μετά από υπόδειξη που του έγινε από τον εκφοβιστή του.
    Α, στους Τρούλλους στο Β’ γύρο των προεδρικών του 18’ ο Ν. Αναστασιάδης έλαβε το 81.5% ενώ στις αμέσως προηγούμενες το «γαλάζιο» ποσοστό έφτασε στο 84%.



  • Αφιερωμένο στον Παναγιώτη Στεφανή από τους Τρούλλους που πέθανε/τον σκότωσαν γιατί αναζητούσε λίγη αποδοχή στην έρημο της αθλιότητας, όπου θέλουν να εξαφανίσουν το διαφορετικό… Είναι και αυτό το μίσος μέρος της αρρώστιας που επιπλέει πια σαν βαλίτσα πτωμάτων της ένοχης συνείδησης πάνω στην επιφάνεια της τοξικής λίμνης:

    «…
    και τότε ήταν που άρχισε να παίζει θέατρο, να βρίσκει μάσκες που αυτοί οι τυπάδες θα αναγνώριζαν, χλωμές μάσκες, μάσκες κλόουν, μέχρι που τους έπεισε ότι ήταν εντάξει, ότι ήταν και αυτός άνθρωπος σαν και αυτούς. Τους κορόιδευε με τον ίδιο τρόπο που ένα ευαίσθητο ανθρώπινο ον μπορεί να κοροϊδέψει γορίλλες να τον δεχτούν στην οικογένεια τους, να τον χαϊδεύουν, να τον αγκαλιάζουν και να του μπουκώνουν μπανάνες στο στόμα..»
    [
    Salman  Rushdie]


  • Μάλιστα – ακόμα δεν προλάβαμε να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της αισχρότητας των βασανιστηρίων στα οποία υποβαλλόταν ο Παναγιώτης Στεφανή από τους Τρούλλους, στα πλαίσια του μπούλινγκ [που περιλάμβανε και ποδοσφαιρικά σκηνικά]  και ήρθε ένα επεισόδιο από τους πανηγυρισμούς του ΑΠΟΕΛ να θυμίσει την αθλιότητα: τραγούδια μίσους και «ξύλου» από ένα δίποδο εμπόρευμα με την στήριξη της νεύρωσης από την γνωστή πτέρυγα της κερκίδας. Το μεταφέρουμε από τον Πολίτη, ο οποίος τουλάχιστον σε αυτό, έπιασε την ουσία στο πλαίσιο – φώναζαν το όποιο σύνθημα-τραγούδι «μπροστά σε παιδιά». Το να περιμένει κανείς ευθιξία από το σωματείο θα ήταν υπερβολικό… Για τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή τι να πει κανείς;
    Είναι το ζωντανό σύμβολο του κινουμένου εμπορεύματος: το οποίο τραγουδά ότι του υποβάλλουν οι κάθε φορά αγοραστές του. Είναι ένα δείγμα του πάτου που έχει τρύπα…Άντε και άμα τον ξεφορτωθεί το ΑΠΟΕΛ να του τραγουδούν μετά το άσμα του για να θυμάται ότι δικαιούται να μιλά μόνο με βάση του τι θέλει ο αγοραστής του.
    Γιατί αυτό έκανε. Έγλειφε αυτούς που τον αγοράσαν. Ούτε περαστικά δεν αξίζει…

    Καταγράφεται όμως στα θετικά η κριτική στάση του δημοσιογράφου του Πολίτη - έστω που κατάλαβε το μέγεθος της αθλιότητας. Έστω αυτός/η..


    «Τραγικός Ανδρέας Κατσαντώνης…

    Ο νεαρός ποδοσφαιριστής του ΑΠΟΕΛ έχασε την μπάλα, φωνάζοντας αισχρό σύνθημα κατά της πρώην του ομάδας, της Ομόνοιας, όταν βγήκε στον εξώστη κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών των γαλαζοκιτρίνων για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

    Ο 19χρονος επιθετικός, που το περασμένο καλοκαίρι μεταπήδησε στους πρωταθλητές από το τριφύλλι, φώναξε γνωστό σύνθημα των πορτοκαλί που κάνει λόγο για «ξύλο» και το οποίο ουσιαστικά επιδοκιμάζει πράξεις βίας ανάμεσα στους οπαδούς.

    Το εν λόγω σύνθημα προέκυψε μετά από σοβαρά επεισόδια που έγιναν πριν από χρόνια σε αγώνα του ΑΠΟΕΛ με την Ομόνοια και μάλιστα ειρωνεύεται το γεγονός πως οπαδός των πρασίνων κατρακυλούσε στις κερκίδες μετά που ξυλοκοπήθηκε.

    Αν είναι δυνατόν για έναν ποδοσφαιριστή να έχει τέτοια συμπεριφορά και να υιοθετεί τέτοιο σύνθημα (το ξεκίνησε ο ίδιος δίνοντας το έναυσμα στον κόσμο να το τραγουδήσει), ενώπιον χιλιάδων ανθρώπων και μπροστά ακόμη και σε παιδιά.»

    https://politis.com.cy/athlitika/protathlima-cyta/proklitikos-ston-exosti-o-katsantonis-me-aischro-synthima-gia-tin-omonoia/?utm_source=nl&utm_medium=nl&utm_campaign=nl



  • Η τραγική μορφή στο σύνορο: ο Νιαζί σαν αλληγορία για τους τουρκοκύπριους ή τους ανθρώπους που δεν υπακούουν στο «νόμο» του Συρματοπλέγματος. Το θέμα δεν είχε να κάνει ούτε με τον Νιαζί σαν ακαδημαϊκό [σιγά μην θκιεβάζει ο κάθε Αβέρωφ, η κάθε κόρη του κάθε Σύρου] ούτε με τον Νιαζί σαν υποστηρικτή της ομοσπονδιακής λύσης. Ο άνθρωπος είναι/ήταν ξεκάθαρος και το λέει από την δεκαετία του 1980 όταν έσπασε για πρώτη φορά το τείχος του διαχωρισμού του 74. Και την πρώτη επίθεση λάσπης εναντίον του, την εξαπέλυσαν οι απορριπτικοί της ακροδεξιάς την δεκαετία του 1990. Τώρα είναι το κόμμα των φιλελέ του 2004… Πέρα από το άτομο του, το οποίο πια ζει και εργάζεται στην περιοχή που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία, ο Νιαζί είναι σύμβολο της τεράστιας πλειοψηφίας των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι λόγω του πραξικοπήματος [που έκανε η οργάνωση του μπαμπά της κυρίας Σύρου] και των συνεπειών του [της εισβολής] εγκλωβίστηκαν στην βόρεια Κύπρο. Και για να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για δεκαετίες χρειάζονταν τουρκικό διαβατήριο, ενώ ακόμα και σήμερα που μπορούν να έχουν ξανά κυπριακά διαβατήρια, για να πάνε Τουρκία μέσω Λάρνακας πρέπει να κάμουν πογύριν της ανατολικής Μεσογείου.

    Γιατί πρέπει να πληρώνει μια ολόκληρη κοινότητα το κόστος των εγκλημάτων της οργάνωσης του Σύρου; Ήρθε στην νότια Κύπρο ο Νιαζί. Πέρασε το κόστος της περιθωριοποίησης ποδά, της δαιμονοποίησης ποτζεί. Νόμισε ότι έγινε αποδεκτός έστω μετά που τόσον τζαιρό… Εδώ έγραψε βιβλίο για τον ιστορικό ηγέτη της δεξιάς. Τζαι όμως στην πρώτη εύκαιρα, νά’ σου ο υφέρπων ρατσισμός [τζαι ακόμα εν εθάψαμε τες κοπέλες που δολοφόνησε το ντελίριο που νομιμοποίησε ρατσισμός] ξαφνικά εστίασε πάνω του – Άκου ερώτηση: θα εκπρόσωπος τους Τουρκοκύπριους ή την Κυπριακή Δημοκρατία. Τζαι οι Τουρκοκύπριοι τί είναι; Είναι ή δεν είναι η κοινότητα που είναι  συνιδρυτής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γιατί να μη αναμένεται από ένα Τουρκοκύπριοι υποψήφιο να εκπροσωπεί τζαι την κοινότητά του; Τζαι ο άλλος να ρωτά χωρίς ίχνος ντροπής αν θα εκπροσωπεί την Κύπρο ή την Τουρκία.

    Αλλά, όταν έχεις για πρόεδρο ένα τύπο που είπε κάτι ανάλογο για το φυσικό αέριο, τι να περιμένεις από ένα τύπο που απλώς μιλά ακατάπαυστα για να συγκαλύψει το άγχος να μην αποκαλυφθεί η κενότητα του. Το νόημα ήταν το εξής: Άμα είσαι Τουρκοκύπριος η ελληνοκυπριακή δεξιά θα σε προβάλει σαν έκθεμα άμα σε έσιει ανάγκη για ξέπλυμα του παρελθόντος της, τζαι άμα το έσιει ανάγκη θα σε δαιμονοποιά ότι είσαι ξένος, όργανο, ύποπτος. Ήταν που τες εφτομάδες που ένοιωθες ντροπή που είσαι υπόχρεος να ανήκεις σε κάτι [εστω κοινότητα] μαζί με την αθλιότητα ενός Αβέρωφ. Ούτε καν ο Πιν δεν έφτασε τέτοιο πάτο – τζείνος έσιει τουλάχιστον μια συνέπεια…


  • Η εικόνα των συσσωρευμένων αδιεξόδων πίσω από τις φούσκες των 2 τελευταίων χρονών ή πως η πολιτική Αναστασιάδη έστρωσε το χαλί στην τουρκική ναυτική περικύκλωση της Κύπρου – και στους περιπάτους του ναυτικού της, και τις γεωτρήσεις σύντομα στην κυπριακή ΑΟΖ:

    Η εικόνα από τις ε/κ εφημερίδες της Κυριακής ήταν σαφής: οι μύθοι και οι φούσκες για συμμαχίες κοκ κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Και σαν παρηγοριά περιμένουν κάτι από την ΕΕ σε…βάθος χρόνου. Μα αν ήδη η πορεία της Τουρκίας είναι μπλοκαρισμένη, τότε πως θα την εκβιάσουν;…Η πραγματικότητα είναι εδώ:  Η Τουρκία έστειλε ένα πλοίο για γεώτρηση και όλοι απλά συμβουλεύαν να μην υπάρχει ένταση – αλλά και όλοι υπενθύμιζαν εν μέρει στην ελληνοκυπριακή πλευρά ότι αν θέλει να διεκδικεί κάτι σαν Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να κατανοήσει ότι το φυσικό αέριο ανήκει και στους Τουρκοκύπριους [σε όλους τους κυπρίους ήταν η συνήθης διατύπωση]…Και ξαφνικά συνειδητοποιείται και πάλι η αλήθεια του 1974 που ο νυν πρόεδρος δεν φαίνεται να κατάλαβε ποτέ στα απωθημένα των ενοχών του: όταν παραβιάζεται το σύνταγμα [όπως έγινε με το πραξικόπημα ή όπως με τις δηλώσεις για το φυσικό αέριο λες και οι Τουρκοκύπριοι είναι μια κοινότητα που δεν πρέπει να έχει λόγο για αυτό] τότε η ελληνοκυπριακή κοινότητα παύει να θεωρείται ότι εκπροσωπεί την Κυπριακή Δημοκρατία και μετατρέπεται σε απλή κοινότητα την οποία κοιτάζουν με αδιαφορία οι γύρω: ποιος θα ασχοληθεί με μια κοινότητα η οποία συρρικνώνεται αυξανόμενα σε μια γωνιά του νησιού, όταν υπάρχουν τα συμφέροντα μιας χώρας με την γεωπολιτική και άλλη σημασία του τουρκικού κράτους;


    Ανάλογα συμβαίνουν και όταν οι διαχειριστές της Κυπριακής Δημοκρατίας αποστασιοποιούνται από τον ΟΗΕ – μια ιστορική ανοησία της ελληνοκυπριακής δεξιάς που νόμιζε ότι το να πουλά δουλοπρέπεια στους δυτικούς θα την έκανε αρεστή. Ποτέ δεν κατάλαβε μια απλή θέση της ρεαλιστικής θεωρίας στις διεθνείς σχέσεις [την οποία κατά τα αλλα επικαλείται χωρίς να την κατανοεί] – ότι το να προσφέρεσαι σαν δούλος/υπηρέτης, αντι να διαπραγματεύεσαι σε πλαίσιο μορφών ισορροπίας ισχύος [άρα εμπλέκοντας και άλλους «παίκτες»/δυνάμεις], απλά σε μετατρέπει σε δεδομένο. Ετσι η εισβολή δεν έγινε πριν την 15η Ιουλίου διότι η κυβέρνηση Μακαρίου κρατούσε την Κύπρο στα πλαίσια μιας ισορροπίας ισχύος αναμεσα σε Δύση [ η Δύση είχε ήδη τις βρετανικές βάσεις, ραντάρ παρακολούθησης της περιοχής, αλλα και νατοϊκά στρατεύματα – Ελλάδας και Τουρκίας] και Ανατολή [η οποία στήριζε την Κύπρο για την αδέσμευτη πολιτική της – και η οποία την στήριξε και οικονομικά μετα την εισβολή] η οποία εκωδικοποίητο στον ΟΗΕ.

    Με το πραξικόπημα το κυπριακό έφυγε από τον ΟΗΕ αφού οι νατοϊκοί στρατοί [ελληνικός και τουρκικός] όπως και οι φιλο-νατοϊκές ένοπλες ομάδες [ΕΟΚΑ β και ΤΜΤ] είχαν απόλυτο στρατιωτικό έλεγχο. Και σε εκείνο το πλαίσιο η Τουρκία έκανε περίπατο…Η Τουρκία σταμάτησε όχι γιατί την εμπόδισε κάτι εσωτερικά [αντίθετα οι ηλίθιοι δειλοί της ακροδεξιάς της προσφέραν στο πιάτο δικαιολογίες για επέκταση με τις σφαγές στην Τοχνη και την Αλοα-Μαραθα-Σανταλρη] αλλα γιατί το θέμα με την παραίτηση Σαμψών μεταφέρθηκε πάλι στον ΟΗΕ.
    Τα χαζοχαρούμενα θεάματα της νυν κυβέρνησης με το Ισραήλ και τις τριμερο-τετραμερείς κ.ο.κ., και με τις μονομερείς κινήσεις για το φυσικό αέριο και σαν αποκορύφωμα την πραξικοπηματική δήλωση Αναστασιάδη ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν πρέπει να έχουν έστω και μια θετική ψήφο για θέματα του φυσικού αερίου, απλά οδήγησαν στην διεθνή εγκατάλειψη της Κύπρου και την μετατροπή της σε ελληνοκυπριακή διοίκηση.

    Αναγνωρίζεται ακόμα θεσμικά η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά η τουρκοκυπριακή κοινότητα λειτουργεί πια και σαν αυτόνομος παράγοντας για τους διεθνείς «παίκτες» αφού εμφανώς η νυν ελληνοκυπρ8καη ηγεσία της Κ.Δ. τεκμηριωθεί με τις πρακτικές της ότι τους παραγνωρίζει όπως ισχυρίζονται ιστορικά οι Τουρκοκύπριοι. Και ο Αναστασιάδης τα επιβεβαίωσε με την συμπεριφορά του στο Κραν Μοντανα.
    Τώρα απλά συνειδητοποιούμε ότι πρέπει να πάμε πίσω στον ΟΗΕ, να βρούμε κάποια άκρη με τους Τουρκοκυπρίους – και με την Τουρκία να έχει κερδίσει πόντους σε όλα τα μέτωπα τα τελευταία δύο χρόνια…



  • Η αθλιότητα των επιθέσεων εναντίον του Νιαζί είναι μια χρήσιμη εμπειρία. Καταγράφει το επίπεδο της ασυνέπειας μιας ηγεσίας [υπήρχαν άνθρωποι που πίστεψαν τον Αβέρωφ !!] που πουλούσε ψέματα, υπεκφυγές και θεάματα. Και το κάνει για χρόνια – αλλά τώρα ήταν η αλήθεια γυμνή στην grotesque εκδοχή της. Η πραγματική εικόνα: Φτήνιες από το ρεπερτόριο του παρελθόντος και των ρατσιστικών προκαταλήψεων. Ο πανικός των εκλογών; Το άγχος να μετατοπιστεί η συζήτηση από τον Χάρη και τον Ιωνά. Ότι και να πει κανείς, το να καταφεύγει το κόμμα που είναι κυβέρνηση σε τέτοιο φτηνό ρατσισμό είναι χοντρό ακόμα και για τα επίπεδα της ελληνοκυπριακής δεξιάς ιστορικά. Μετά από αυτό το ντελίριο, οργανωμένο από Αβέρωφ, με συμμετοχή Αναστασιάδη, ποιος θα τους πάρει σοβαρά στο κυπριακό; Σε τι διαφέρουν πια από το ΕΛΑΜ; Και όλα αυτά γίνονταν ενώ προσπαθούσαν να πουλήσουν στο εξωτερικό την εικόνα ότι ..εκπροσωπούν και τις ..δυο κοινότητες και ότι θέλουμε συμπαράσταση για να προστατεύουμε το φυσικό αέριο από την τουρκική παρέμβαση. Και διεκδικούν συμπαράσταση με ρητορική που ούτε η Λεπεν δεν θα χρησιμοποιούσε.Ιδού και μια απλή απάντηση από τον Σ. Χριστοδουλου του Φιλελευθέρου [που φαίνεται να πίστεψε σε κάποιο στάδιο προηγουμένως τον Αβέρωφ] στον οχετό των ρητορικών ερωτήσεων της ρατσιστικής εκστρατείας:

    «Αυτός ο Αβέρωφ, λοιπόν, είναι τουλάχιστον ντροπή να ενορχηστρώνει τον πόλεμο λάσπης κατά του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Γιατί τα περιβόητα τρία ερωτήματα που αναπαράγουν τα παπαγαλάκια του είναι επίπλαστα. Πρώτον, ξεχωριστές συγκεντρώσεις γίνονται λόγω της κατοχής και διγλωσσία δεν μπορεί να υπάρξει στην εποχή της χωρίς σύνορα ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Δεύτερον, ένας Τουρκοκύπριος που υπήρξε σύμβουλος του Προέδρου είναι εξίσου Κύπριος με όλους εμάς και δεν υποχρεούται να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας. Και, τρίτον, την εισαγωγή της Τουρκικής ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρότεινε ο ίδιος ο Αναστασιάδης από το 2016.”


    http
    ://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/699646/o-katiforos?fbclid=IwAR0KaPQq3cTfN10hmazbg7rTkg8MH4Pa0HbnGpgrEh0DpPg9CoOT_uPDeKk



  • Η αξιοπρέπεια να καταγράφεται. Η δήλωση της Κ. Κληρίδη ήταν μια αξιοπρεπής διαφοροποίηση από τον οχετό της ηγεσίας του κόμματος της. Αλλά καταγράφεται και ότι η Καίτη τήρησε την κομματική πειθαρχία – «σημαντικό το έργο του Νιαζί αλλά..». Ως εκεί έφτανε. Να πούμε ότι είναι εντυπωσιακό ότι δεν ανάφερε ενόχληση από τον ρατσισμό της ηγεσίας του κόμματος της και δεν σκέφτηκε καν την επιλογή της αποχής έστω [αφού έχει τα όποια απωθημένα με το ΑΚΕΛ]; Η επίκληση του 2004 μετά το Κραν Μοντανα, είναι πια μη πειστική]. Δεν γίνεται να ενοχλεί το ένα, και το άλλο να προσπερνιέται. Αλλά μπροστά στην εκκωφαντική σιωπή των υπόλοιπων, κάτι ήταν και το πιο κάτω:

«    "Διαχωρίζω τη θέση μου.
    Τις τελευταίες μέρες έχει αναπτυχθεί μια ατεκμηρίωτη συζήτηση γύρω από την υποψηφιότητα του Niyazi Kizilyurek.
    Επειδή οι τοποθετήσεις της Προεδρίας και του Δημοκρατικού Συναγερμού με βρίσκουν εντελώς αντίθετη, για λογούς συνείδησης θέλω να διαχωρίσω την θέση μου από τις δηλώσεις του Προέδρου, του Εκπροσώπου Τύπου και όσον έχουν εκφραστεί εκ μέρους του ΔΗΣΥ.
    Ο πατριωτισμός του κυρίου Kizilyurek και η αγάπη του για ολόκληρη την Κύπρο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από όσους έχουν διαβάσει τα βιβλία του. Αν εκλεγεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα τοποθετηθεί προς όφελος όλων των Κυπρίων, με αντίληψή των ευαισθησιών και των δυο κοινοτήτων, όπως θα έπρεπε να κάνει ο καθένας από μας που επιθυμεί την επανένωση αυτού του τόπου.
    Υπενθυμίζω ότι ένα μακροσκελή διάλογο που έκανε με τον Γλαύκο Κληρίδη πάνω στο θέμα αυτό, έχει δημοσιευτεί σε βιβλίο με τον τίτλο «Η Πορεία μιας Χώρας.» Το συστήνω σε όσους ισχυρίζονται ότι δεν ξέρουν τις θέσεις του κυρίου Kizilyurek.
    Αν ο κύριος Kizilyurek ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος θα τον ψήφιζα κι’ εγώ η ίδια. Δεν μπορώ όμως να δώσω την ψήφο μου στο ΑΚΕΛ, το κόμμα που το 2004 θυσίασε την λύση «ψηφίζοντας όχι για να τσιμεντώσει το ναι» και για να μείνει στην εξουσία με τον Τάσο Παπαδόπουλο.
    Αντ’ αυτού και με την έλλειψη άλλης επιλογής, θα ψηφίσω δυο υποψήφιους του ΔΗΣΥ που τουλάχιστο, κατά την άποψη μου, έχουν κατανοήσει την πολιτική του Γλαυκού Κληρίδη στο Κυπριακό, και που αν εκλέγουν, θα εξακολουθούν να εργαστούν μέσα σε αυτό το πνεύμα".


  • Και η πιο μεγάλη πλάκα αυτού του ρατσιστικού ντελίριου της ηγεσίας του ΔΗΣΥ ήταν οι χαζοχαρούμενες ερωτήσεις του στυλ [όπως τις κατέγραψε/διαμόρφωσε ο Π. Πενταλιώτης»]:
    «
    Επιτέλους να μας απαντήσει ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ» εάν σέβεται την Κυπριακή Δημοκρατία και τη σημαία της. Πόσο σέβεται την Κυπριακή Δημοκρατία που είναι υποψήφιος;»

    Πώς να μην γελάσεις; Η ηγεσία του κόμματος που κάνει προεκλογικές και μετεκλογικές γιορτές με ελληνική σημαία, ρωτά τον Νιαζι που αγωνίστηκε για την κυπριακή σημαία…αν σέβεται την σημαία της Κύπρου..:)..Δηλαδή ο ΔΗΣΥ και οι οργανώσεις του την σέβονται;

    Ε ρε πλάκα… Είναι και απόλαυση να βλέπεις την εθνικοφροσύνη να τυλίγεται την κυπριακή σημαία. Άντε τρέξετε στις οργανώσεις σας να δούμε τι σημαίες έχουν...

    Κωμωδία έχετε καταντήσει στο άγχος των δημοσκοπήσεων και της συνείδησης πόσο οργισμένη είναι η κοινωνία μαζί σας. Και εκλιπαρείτε με το «Ότι αθθυμάστε σιέρεστε..» από το βαθύ ντουλάπι των προκαταλήψεων και των υστεριών του χθες. Άλλωστε καταφέρατε ποτέ να κάνετε ένα βήμα μακριά από εκείνο το χθες;

    Ρε εσείς ακόμα δεν τολμάτε να σκεφτείτε ότι μια ανεξάρτητή δικοινοτική πολιτεία πρέπει να έχει δικό της κρατικό ύμνο, τζαι μιλάτε για σεβασμό στην Κυπριακή Δημοκρατία;

    Ή να σας θυμήσουμε του δειλούς που ξεχνούν τι έκαναν στις 15 Ιουλίου 1974;

    Ιδού η κατάντια σας…



  • Ιστορικές Μνήμες:
    12 Μαΐου 1427: Εκτελέστηκε από τους αριστοκράτες και τα όργανα τους, στην Λευκωσία ο Ρε Αλέξης, ο εκπρόσωπος/ηγέτης της πρώτης Παγκύπριας εξέγερσης των καταπιεσμένων αγροτών στον ύστερο κυπριακό Μεσαίωνα.

    Η εξέγερση κατάφερε να προχωρήσει σε θεσμούς αυτό-οργάνωσης των αγροτών [τα οποία η εξουσία των αριστοκρατών ονόμαζε «καπετανάτα» της εξέγερσης των «καταραμένων χωρικών»].
    Η κυπριακή επανάσταση συνέπεσε με μια σειρά από άλλες ανάλογες εξεγέρσεις, όπως του Σεΐχη Μπεντρεττίν [μια θρησκευτικά κοινή εξέγερση μουσουλμάνων και χριστιανών με στόχο ένα είδος κοινοκτημοσύνης του πλούτου και της παραγωγής]. Η κυπριακή εξέγερση με βάση το γεγονός ότι η Κύπρος ήταν τότε λατινικό βασίλειο και άρα συμμετείχε και στην δυτική ιστορία, θεωρείται μια από τις πρώτες κοσμικές [μη θρησκευτικές] εξεγέρσεις που προδιαγράφουν το παλιρροιακό κύμα των νεωτερικών εξεγέρσεων που θα ακολουθήσουν στην δυτική Ευρώπη από τον 16οαιώνα.
    Παρά την ιστορική της σημασία η εξέγερση του Ρε Αλέξη δεν διδάσκεται ιδιαίτερα στα σχολεία, και ούτε ένα μνημείο δεν υπάρχει για τον Ρε Αλέξη. Σύμπτωμα και αυτό ότι πολιτισμική αποικιοκρατία δεν έχει ακόμα ξεπεραστεί.

    Θα το ξεπεράσουμε και αυτό.. :) Έχουμε πολλά τελικά που πρέπει να σαρώσει η εξέγερση του μέλλοντος…



  • Ιστορικές μνήμες, Κύπρος άνοιξη 1945: Οι αναφορές για την αντιφασιστική νίκη τον Μάιο του 1945, θα πρέπει στην Κύπρο να συνοδεύονται από την ανάμνηση της ολοκλήρωσης της επίθεσης των αποικιοκρατών ενάντια στο λαϊκό κυπριακό κίνημα ταξικής δικαιοσύνης και αντι-αποικιακής εστίασης

    Η βρετανική επίθεση ξεκίνησε λίγο μετά την ανάλογη επίθεση στην Ελλάδα ενάντια στο εκεί λαϊκό κίνημα – η οποία κατέληξε στην μάχη των Δεκεμβριανών. Η συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφτηκε τον Φεβρουάριο του 1945, και τον επόμενο μήνα οι Βρετανοί εξαπέλυσαν φαίνεται και την ανάλογη επίθεση στην Κύπρο. Στις 25 Μαρτίου, και ενώ η ένταση αναμεσά στην αριστερά και την δεξιά [η οποία συνεργαζόταν τότε με τους βρετανούς] οξύνθηκε με τα Δεκεμβριανά στην Ελλάδα, η αποικιακή αστυνομία, σε μια πρωτοφανή κίνηση, πυροβόλησε και σκότωσε 3 διαδηλωτές της αριστεράς στο Λευκόνοικο οι οποίοι διαμαρτύρονταν γιατί δεν επιτράπηκε στον εκπρόσωπο τους να μιλήσει σε εκδήλωση στην Εκκλησία – για την κοινωνική διάσταση της επανάστασης το 21.

    Λίγες εβδομάδες μετά, στις 17 Απριλίου απαγορεύτηκε η αριστερή εφημερίδα του Βαρωσιού, η «Ανόρθωση» με την δικαιολογία ότι ένα κείμενο του Φιφη Ιωάννου [τότε γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ] με αφορμή του τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ηταν έκκληση σε «ταξικό μίσος». Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η δομή [επίθεση-πυροβολισμοί σε διαδήλωση σαν πρόκληση, απαγόρευση εφημερίδων] ηταν μέρος του σεναρίου το οποίο κατέγραψε ο Τσώρτσιλ σαν οδηγίες στον υπουργό εξωτερικών του όσον αφορά την πρόκληση σύγκρουσης με το ΕΑΜ στην Ελλάδα.


    Στην περίπτωση της Κύπρου, όπου δεν υπήρχαν όπλα όπως στην Ελλάδα, τα κοινωνικά κινήματα του τότε αντέδρασαν με μαζικές κινητοποιήσεις – με άξονα οργάνωσης τις συντεχνίες… Και έτσι στις 11 Μαΐου «έξι εβδομάδες μετά τις δολοφονίες στο Λευκόνοικο και δυο μέρες μετά την λήξη του Πολέμου στη Ευρώπη, οι δυνάμεις ασφάλειας της αποικίας επεδραμαν εναντίον των οικημάτων της ΠΣΕ [οι αριστερές συντεχνίες γνωστές και σαν «παλιές συντεχνίες»] σε όλη την Κύπρο, κατάσχαν όλα τα έγγραφα των συντεχνιών και συνέλαβαν την ηγεσία της οργάνωσης με την κατηγορία της ανατρεπτικής και αντικυβερνητικής δραστηριότητας.»

    [Ρολάνδος Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική, σελ. 126].

    Η κυπριακή μαζική αριστερά που γεννιόταν τότε μέσα από τα κοινωνικά κινήματα [εργατών, αγροτών, νέων κοκ] αντιστάθηκε με τους δικούς της μηχανισμούς στο δεδομένο πλαίσιο: Με μαζικές κινητοποιήσεις, απεργίες, συλλογές υπογραφών και δικαστικές μάχες με διεθνή [και από τα βρετανικά συνδικάτα] αλληλεγγύη. Τελικά απλώς άλλαξε το όνομα της συντεχνίας από ΠΣΕ σε ΠΕΟ και η ηγεσία της οργάνωσης δικάστηκε, αλλά επιβλήθηκαν ποινές που σαφώς δεν ήταν ο στόχος των αποικιοκρατών στην αρχική τους πρόθεση – όταν έψαχναν εμφανώς δικαιολογία για ανοικτή επίθεση. Ένα χρόνο μετά στις δημοτικές του 1946 το λαϊκό μέτωπο της κεντροαριστεράς σάρωσε στις δημοτικές εκλογές.

    Ο αντιφασιστικός αγώνας είχε και την αντι-αποικιακή του διάσταση σε αυτό το σύνορο των πολιτισμών και των γεωπολιτικών ισορροπιών. Και είναι καλά να το θυμόμαστε αυτήν την εποχή όπου το παγκόσμιο/διεθνές γίνεται και πάλι καθοριστικό. Και όπου μερικοί προσπαθούν πάλι να ξεπλύνουν τους συνεργάτες της αποικιοκρατίας τότε – και μετά.



  • Αναζητώντας το ανύπαρκτο λείψανο του μαρμαρωμένου βασιλιά. Υπάρχουν ακόμα άτομα που πραγματικά πιστεύουν ότι… οι «μεγάλοι» [όποιοι και αν είναι αυτοί] θα «δώκουν πάνω στην Τουρκία» τζαι θα «την κάμουν κομματούθκια». Ως τωρά νόμιζα ότι τούτο το παραμύθι επούλαν το μόνο ο Λ. Μαύρος σαν συγκάλυψη των ενοχών του από το 74 – πε τζαι καλά οι κούρδοι θα κάμουν κράτος τζαι θα διασπάσουν την Τουρκία κ.ο.κ. Ύστερα ξύπνησε… Αλλά φαίνεται ότι μια μερίδα της δεξιάς, καθώς νοιώθει το έδαφος να σουζεται κάτω που τα ποθκια της, τζαι τους τοίχους να αποκτούν παράξενα shapes αρκέφκει να επιστρέφει στην νοσταλγική φαντασιοπληξία. Ίσως βέβαια να εν τζαι η προσέγγιση με την ακροδεξιά που κάμνει ολόκληρη την παράταξη να παραμιλά πκιον όπως την κόρη του Σύρου [τούτη έπιασε το παραμύθι του Ιγνατίου τζαι έκαμε το κομπολόι - εν σίουρη ότι οι ΗΠΑ εν έτοιμες για επίθεση στην Τουρκία – έσιει το η οικογένεια φαίνεται να μεν χαπαρίζει από ανάλυση συνεπειών τζαι γεωπολιτικής]. Οπότε για το καλό της ισορροπίας του δημόσιου λογού να αθθυμήσουμε ορισμένα πρακτικά ζητήματα:


1.    Η Τουρκία, λεβέντες τζαι λεβέντισσες, δεν πρόκειται να αλλάξει θέση γεωγραφικά. Γενικώς καμία χώρα εν μετακινείται – just in case που εν το καταλάβετε στο παραμιλητό σας. Οπότε get used στην πραγματικότητα μιας μεγάλης χώρας σε ένα κομβικό γεωπολιτικό σημείο: η Τουρκία είναι μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη και λόγω αυτής της γεωπολιτικής θέσης και λόγω του ότι έχουν πια σχέσεις εξάρτησης από αυτήν τόσο η Δύση [με τις βάσεις] όσο και η Ανατολή [είναι η πρόσβαση στη Μεσόγειο]

2.    Η Τουρκία είναι μια σχετικά συμπαγής πολιτισμικά χώρα με εξαίρεση ένα κομμάτι στα νοτιοανατολικά της, όπου κατοικούν οι κούρδοι – και αυτό το κομμάτι δεν τραβά πλέον για ανεξαρτησία. Οι κούρδοι είναι το κόμμα της αριστεράς της Τουρκίας… Οπότε ξεχάστε τους διαμελισμού και μάλλον get used στην ιδέα ότι εξελίσσεται μια πορεία σταθεροποίησης δημοκρατικών θεσμών με παλινδρομήσεις – αλλά συγκριτικά είναι μπροστά από τους υπολοίπους συμμάχους της Δύσης.

3.    Μέσα στα πλαίσια της ολοκλήρωσης του τέλους της δυτικής ηγεμονίας στην Ασία γενικά και ειδικά [στις αρχές του 21ου αιώνα] στην ανατολική Μεσόγειο [με την ήττα των δυτικών στην Συρία], η Τουρκία ελίχθηκε με εξαιρετική στρατηγική και αποτελεί σήμερα μέρος του μετα-ηγεμονικού [όσον αφορά την δυτική επίδραση] κόσμου. Με τις ανάλογες μετα-ηγεμονικές συμμαχίες άντεξε και σε μια οικονομική επίθεση των δυτικών. Το θέμα είναι οι υπόλοιποι πως προσδιορίζονται απέναντι της.
Ο Ερντογάν, σαν άλλος Α. Παπανδρέου, παίζει ένα παιχνίδι όπου τον παίρνει. Αλλά οι πιο πάνω τάσεις δεν εξαρτώνται από αυτόν  -- είναι ευρύτερες ιστορικές τάσεις στις οποίες τοσο ο Κεμαλ όσο και ο Ερντογαν είναι φορές παρα μοναδικές μορφές κοκ…



  • Όταν οι φούσκες σπάζουν και αφήνουν πίσω του μία συρρικνωμένη μιζέρια ψεμάτων: η είσοδος του τουρκικού πλοίου στην κυπριακή ΑΟΖ και η αποκάλυψη του κενού των θεαμάτων
    ή κοινώς,
    μας περικυκλώνει ναυτικά η Τουρκία και η κυβέρνηση μαζεύει συμπάθειες της μιας εβδομάδας… Την επόμενη εβδομάδα οι φίλοι μας κάνουν δήλωση στήριξης της Τουρκίας μέσω του ΝΑΤΟ…
    .

    Και τελικά, η ΕΕ μας είπε ότι «είναι μαζί μας», όπως λένε και στους Έλληνες άμα προκύπτει θέμα στο Αιγαίο – τζαι υγείαν… Τουλάχιστον τα φερέφωνα το προεδρικού [από τον Πιμπίσιη του Φιλελεύθερου μέχρι τον Πολίτη] δεν προσπάθησαν να μας πουλήσουν καμιά νέα φούσκα ανάλογων των θεαμάτων των τριμερών και τετραμερών [άραγε το ιορδανικό ναυτικό τι κάνει; ετοιμάζεται...;
    ]
    Και το άλλο του νούμερο, για το οποίο κτυπιέται η κόρη του Σύρου [από οικογενειακή παράδοση μάλλον], ο Νετανιάχου , που χάθηκε ρε παιδί μου… Δημοσιογραφία της πλάκας στο τετράγωνο: ενώ το τουρκικό πλοίο έμπαινε στην κυπριακή ΑΟΖ [ή τέλος πάντων αυτήν που διεκδικούμε μονομερώς] το Ισραήλ κτύπησε το κτήριο όπου βρισκόταν το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων …στην Γάζα, και μερικά ελληνικά σαιτ το παρουσίασαν σαν «αντίποινα»…. «για την παρουσία του «τουρκικού πλοίου στην κυπριακή ΑΟΖ».  Η λαφαζανιά σαν επάγγελμα… Ώστε έτσι πολεμά Ισραήλ; Μπροστά στα τουρκικά πλοία  παύει και βομβαρδίζει ένα σπίτι ενός δημοσιογραφικού πρακτορείου; Άσσιοιλε – μεγάλη δύναμη. Κατά τα άλλα η όλη διαμάχη είχε να κανει με την ανταλλαγές πυραύλων με την Χαμάς. Ούτε την Χαμάς εν τη κάμνει ζάφτι ο Νετανιάχου ρε.
    Άσε να μην πούμε για τις βαρύγδουπες αναλύσεις του Ιγνατίου που μας διαβεβαίωνε ότι αύριο μεθαύριο θα αστραφτεί εναντίον της Τουρκίας το Τραμπ, τζαι τελικά οι ΗΠΑ είπαν μας ότι.. υπάρχει πρόβλημα σε μια περιοχή που «διεκδικεί η Κυπριακή Δημοκρατία». Ώστε κ. Ιγνάτιου για τις ΗΠΑ το σκηνικό είναι θέμα «διεκδικήσεων»...? Εγκυρότητα Ιγνάτιου…
    https
    ://www.nato.int/cps/en/natohq/news_165855.htm?fbclid=IwAR3rnhXuDEXIOIIYzkJyGn_qPmqE-VgZU26SZnklXoB24Q2-GrV4wHeSocc



  • Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια της αυταπάτης; Και τωρα που η πραγματικότητα είναι πια ξεκάθαρη για τις συνέπειες της μετα το Κραν Μοντανα εποχής, και τις φούσκες για συμμαχίες κοκ, τι να κάνουμε τωρα που η είσοδο της Τουρκίας στην ΑΟΖ είναι ντε φάκτο γεγονός – και όταν όλοι απλά λένε να υπάρξει αυτοσυγκράτηση και συνεργασία για ακριβοδίκαιη κατανομή των πόρων του νησιού;
    Η κυβέρνηση διοχετεύει συνεχως πληροφορίες για συμφωνίες [για έρευνες και κόντρα έρευνες] με  εταιρείες για την ΑΟΖ. Βασικά προσπαθεί να μετατοπίσει από την πραγματικότητα της Τουρκικής εισόδου στην «διεκδικουμένη από τους ε/κ ΑΟΖ» όπως μας είπαν ντε φάκτο οι Αμερικανοί. Αλλά το πάγωμα είναι εμφανές πια. Για όσους απορούν πως βρισκόμαστε στην σημερινή κατάσταση, τα δεδομένα είναι απλά. Συνέβησαν 3 πράγματα και τώρα ζούμε τις συνέπειες τους – και δεν είναι ακόμα «εισβολή» που ζούμε, μάλλον κάτι αναμεσά στον βομβαρδισμό τη Τυλληρίας [σαν την πρώτη είσοδο της τουρκικής αεροπορίας συν Κύπρο [τώρα έχουμε είσοδο του ναυτικού – που ξεκίνησε το επεισόδιο στην «Σουπιά»] και περικύκλωση όπως μετά την 15 Ιουλίου και λόγο πριν την εισβολή της 20ης Ιουλίου.

    Τα 3 είναι τα εξής: Η πλήρης επικράτηση της Τουρκίας στο διεθνές επίπεδο μετά την παταγώδη αποτυχία των ελληνοκυπρίων να πετύχουν κάτι η έστω να μην χάσουν τοσο δραματικά στο Κραν Μοντανά, η εκμετάλλευση από την Τουρκία της προεκλογικής περιόδου και των προσφορών του Αναστασιάδη για αλλαγή βάσης συζήτησης, με την περικύκλωση της Κύπρου χωρίς να συναντήσει καμιά αντίδραση – αφού ο ίδιος ο ε/κ πρόεδρος ασχολείται με τα αλλα προσωπικά/ιδιωτικά θέματα, και τις ρατσιστικές δηλώσεις Αναστασιάδη για τους τουρκοκύπριους και το φυσικό αέριο που έπεισαν τους παντες [και τους τουρκοκύπριους] ότι ο άνθρωπος είναι αθεράπευτα κολλημένος στο παρελθόν και τους εθισμούς του…



  • Μια σύνοψη των  3 κινήσεων που έφεραν την Τουρκία να κάνει περίπατο στην θάλασσα γύρω από την Κύπρο:

1.    Η αποτυχία στο Κραν Μοντανά χρεώθηκε πρακτικά στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Μπορεί για λόγους αβρότητας να κρατήθηκαν κάποιες ίσες αποστάσεις αλλά ουσιαστικά και οι ευρωπαίοι και ο ΟΗΕ είχαν καταγράψει την πρωτοφανή αγένεια του Αναστασιάδη [μέχρι και η ημέτερη του εφημερίδα ο Πολίτης το παραδέχτηκε] η οποία συνεχίστηκε μετα και με την συμπεριφορά απέναντι στον Άιντα, αλλά και την συνεργασία του με τον Κοτζιά για να μην κλείσει η συμφωνία - και μήπως και πάει καν ο Τσίπρας στο Κραν Μοντανά, μπας και… Οπότε, όπως φάνηκε και από τις ευχαριστίες του Γκουτέρες στην Τουρκία, η Τουρκία είχε πετύχει μια πρωτοφανή ανατροπή – τώρα πια ήταν οι ελληνοκύπριοι που ήταν κατηγορούμενοι. Αν το 2004 υπήρχε μια υπόσχεση ότι θα βρισκόταν κάτι σύντομα μετά το «όχι» [αφού ο Τάσσος μόλις είχε αναλάβει] τώρα πια ήταν ξεκάθαρο ότι ο Αναστασιάδης κορόιδευε, έλεγε ασύστολα ψέματα και απλά ήθελε διαιώνιση της διαδικασίας. Όπως το πραξικόπημα έφερε την εισβολή η ατσαλοσύνη και η βλακεία [το άλλη λέξη να χρησιμοποιήσεις για την πιστή μερικών ότι με το να κάνουν προπαγάνδα στο εσωτερικό θα άλλαζαν την εικόνα που είχαν φτιάξει στο εξωτερικό;] των χειρισμών στο Κραν Μοντανά. Αν ο Αναστασιάδης δεν ήθελε να κλείσει η συμφωνία όφειλε [όπως ο ίδιος είχε πει για τον Τάσσο το 2004, να φροντίσει να μην φτάσει το θέμα στο Κραν Μοντανά. Έχασε και παρέδωσε το διεθνές πλεονέκτημα στην Τουρκία.

2.    Ακολούθως η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε την προεκλογική περίοδο, και τις προσπάθειες του Αναστασιάδη να την καλοπιάσει [διότι αυτό έκανε και μαλιστα με χυδαία δουλοπρέπεια] ρίχνοντας ατάκες για «βόρεια ΑΟΖ» ή κάνοντας προσφορές για «άλλες λύσεις» [δυο κρατών κοκ] δίνοντας στην Τουρκία να καταλάβει ότι δεν τον ενδιέφερε τίποτα άλλο εκτός από το φυσικό αέριο στο νότο – και, όπως φαινόταν και από την διακυβέρνηση του του, το προσωπικό οικογενειακό όφελος. Άρα η Τουρκία τον άφηνε να κάνει υπόγειες προσφορές, έφτιαχνε τις σχέσεις της με τον περίγυρο της [και ιδιαίτερα με την Ρωσία] και άρχισε να σφίγγει σταδιακά τον κλοιό. Ο Αναστασιάδη αποδείχτηκε ότι δεν είχε τίποτα στο χέρι… ήταν τόσο  εύκολος, όσο και οι ιδεολογικοί οικογενειακοί πρόγονοι της 15ης Ιουλίου.

3.    Το κερασάκι στην τούρτα, ο Αναστασιάδης το πρόσφερε με την ρατσισμό του απέναντι στους τουρκοκύπριους και την αμίμητη βλακεία [τι άλλο να την ονομάσεις] να πει δημόσια ότι οι τουρκοκυπριοι δεν πρέπει να έχουν ρόλο σε θέματα που αφορούν το φυσικό αέριο [και ανάφερε την πιθανότητα του eastmed]. Με εκείνες τις δηλώσεις έχασε και την όποια στήριξη από την τουρκοκυπριακή πλευρά [ο Ακιντζιή είχε διαφοροποιηθεί από την Τουρκία σε αρκετά θέματα αλλά ο Αναστασιάδης αποδείχθηκε πια ένας αφερέγγυος καιροσκόπος με ένα υφέρπων ρατσισμό από την εποχή του πατέρα του] αλλά πρόσφερε και στην Τουρκία πια την τελειά δικαιολογία ότι οι ελληνοκύπριοι δεν σκόπευαν πραγματικά να μοιραστούν το φυσικό αέριο αλλά να το χρησιμοποιήσουνε μονομερώς – άρα η Τουρκία δικαιούται να διεισδύει και την δική της ΑΟΖ και να ενεργεί προς το συμφέρον των Τουρκοκυπρίων.
Με αυτές τις 3 κινήσεις, η Τουρκία έχει πια το πάνω χέρι διότι οι ελληνοκύπριοι είναι πια εγκλωβισμένοι ναυτικά, κανένας δεν θεωρεί ότι φταίει η Τουρκία για το όποιο αδιέξοδο [ούτε καν η ΕΕ] και για τους περισσοτέρους η αρνητική εικόνα που έχει δημιουργήσει ο Αναστασιάδης για τον εαυτό του, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο να θεωρούν την ελληνοκυπριακή πλευρά αφερέγγυα. Και ο ίδιος ο Αναστασιάδης άλλωστε τώρα πια φαίνεται να ελπίζει μόνο στο να εξασφαλίσει κάποια συμφέροντα για τους ημέτερους του από το φυσικό αέριο – στο κυπριακό τα έχει χαρίσει όλα τα αλλά στην Τουρκία.
Η ανατροπή της πιο πάνω εικόνας απαιτεί ουσιαστικά την δημιουργία ενός μπλοκ με τους Τουρκοκυπρίους και την διαδικασία λύσης. Διαφορετικά η Τουρκία θα επιβληθεί στην βόρεια Κύπρο που θα μετατραπεί σε πλειοψηφικό μέρος της Κύπρου, και αναπόφευκτα θα επεκταθεί στο νότο μετατρέποντας του ε/κ σε μειοψηφία σταδιακά. Παράλληλα η Τουρκία θα μετατρέπει  την διαφορά σε καθαρά ζήτημα συνδιαχείριση του φυσικού αεριού – και κανένας δεν αμφισβητεί το δικαίωμα της, και σιγουρά το δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων.


  • Η είσοδος της Τουρκίας στο χώρο που διεκδικεί η Κυπριακή Δημοκρατία θα συνεχιστεί σε άμεση συνάρτηση με το πώς υποβαθμίζεται η δικοινοτική πολιτεία σε κοινότητα. Ιδού λοιπόν και η σωστή διάσταση της ατάκας του Τάσσου «παρέλαβα κράτος δεν θα παραδώσω κοινότητα.» Μόνο που τότε η διαπραγμάτευση ήταν για κράτος [σε μετεξέλιξη ομοσπονδιακό] ενώ τώρα επί Αναστασιάδη ουσιαστικά έχουμε μετατροπή σε κοινότητα από μια πολιτική που δεν δείχνει να κατανοεί το πλαίσιο και οποιαδήποτε σχέση αιτίας και συνεπειών.

    Στο θεσμικό επίπεδο οι ελληνοκύπριοι θα πρέπει μέσα από τους υπάρχοντες θεσμούς κόμματα, Βουλή κοκ] να βρουν τρόπο να διαμορφωθεί πια μια συλλογική ηγεσία η οποία να βρει τρόπο συνομιλίας με του Τουρκοκυπρίους και πάλι και να επαναφέρει τον ΟΗΕ σαν το βασικό πλαίσιο προστασίας της Κύπρου. Και σε αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχει επιστροφή από Οσα έχουν ήδη κατοχυρωθεί για τις 2 κοινότητες.
    Κάθε υπαναχώρηση είναι μια πάσα στην Τουρκία – και η Ιστορία είναι εκεί και κανένας/καμία δεν μπορεί πια να καμώνεται ότι δεν καταλαβαίνει.
    Ο Αναστασιάδης είναι εμφανές ότι δεν μπορεί. Δεν καταλαβαίνει το διεθνές πλαίσιο - φαίνεται να νομίζει ότι τα κολπάκια που χρησιμοποιεί στο εσωτερικό με βασικό μηχανισμό την εξαγορά και την υπόσχεση ανταλλαγμάτων, λειτουργούν και στο εξωτερικό στο προσωπικό επίπεδο στο οποίο φαίνεται να κινείται μονιμά. Δεν καταλαβαίνει ότι δεν τον λαμβάνει κανείς υπόψη σοβαρά διεθνώς. Η συμπεριφορά του με άξονα το προσωπικό ιδιωτικό όφελος μπορεί να του απέφερε εκατομμύρια σαν οικογένεια μέσω του δικηγορικού του γραφείου [και πριν και κατά την διάρκεια της προεδρίας του] αλλά διεθνώς αντιμετωπίζεται σαν ένα καιροσκόπος ο οποίος μπορεί να εξαγοραστεί [ακριβώς γιατί το μέγεθος του είναι ασήμαντο – και φυσικά δεν μπορεί να εξαγοράσει αυτός άλλους – μέσο είναι όχι «παίκτης»], να εκβιαστεί ή να αγνοηθεί. Οι προσφορές του λ.χ. στην Τουρκία [και για δυο κράτη από ότι ακούαμε] απλά έδειξαν στο Τουρκικό κράτος ότι έχουν να κάνουν με ένα τύπο που δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ευρύτερη εικόνα, φτάνει να στηθεί ένα παρασκήνιο που θα του δώσει τρόπους να ελιχθεί…Το μήνυμα που πηρέ η Τουρκία, ήταν ότι με τέτοιο τύπο όλα γίνονται… Και στο εσωτερικό πια παρά τις εξαγορές ΜΜΕ και συμβούλων /δικτύων δημοσιογράφων, θεωρείται πια γενικώς αφερέγγυος και η γνωστή εμπάθεια με την οποία λειτουργεί σαν υποκατέστη της αδυναμίας του για ανάλυση και λογική συμπεριφορά, δείχνουν ότι είναι ένα πρόβλημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σαν τέτοιο για το υπόλοιπο της θητείας του.
    Στο επίπεδο της κοινωνίας και της καθημερινότητας, μόνο η πρακτική της διεύρυνσης της επανένωσης μέσω των κινήσεων από τα κάτω λειτουργεί πια. Και σε αυτό το πλαίσιο μια μαζική τουρκοκυπριακή ψήφος θα βοηθούσε…



  • Έργα και ημέρες της Συναγερμικής προεκλογικής:
    «Κοιτάζετε το μέλλον σαν υπόσχεση, για να μην καταλάβετε ότι σας επιστρέφουμε στο παρελθόν
    »: με το ρουσφέτι των κουμπάρων, με το ξεπούλημα της γης της μικροϊδιοκτησίας σε ξένους ή τους ημέτερους [τους επιχορηγημένους από το κράτος όπως τους ημέτερους τραπεζιτικούς ή που έβγαλαν τα εκατομμύρια πριν το κούρεμα γιατί ήξεραν προνομιακά], και την επιστροφή στην περίοδο όπου οι άνθρωποι ζούσαν με τον φόβο – της δόσης του δάνειου [τότε ήταν οι τοκογλύφοι, σήμερα είναι το τραπεζιτικό ολιγοπώλιο που έστησε ο Χάρης και η συναγερμική παρεΐτσα], ή την αδυναμία πληρωμής βασικών αναγκών…



  • Ας δούμε τώρα και τον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας των ψεμάτων του Χάρη και των ημέτερων του: κτυπάμε ρέστα ανάμεσα στους φτωχότερους της ΕΕ.. «Έχετε δει το οικονομικό θαύμα; Κάποιοι αρνούνται να το δουν!... :)»
    Τζαι ανάμεσα σε αυτούς που αρνούνται τυχαίνει να είναι τζαι η Ευρωπαϊκή στατιστική Υπηρεσία, σύμφωνα με την οποία η Κύπρος είναι μια από τις 5 χώρες της ΕΕ με τα ψηλότερα ποσοστά υλικής στέρησης

    https
    ://in-cyprus.com/cyprus-5th-highest-severe-material-deprivation-rate-in-eu/

Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της τάσης είναι η αδυναμία ναπληρώσει κάποιος/α γιατουλάχιστον 4 από ταακόλουθα: pay their bills on time, keep their home adequately warm, face unexpected expenses, eat meat (or fish or the vegetarian equivalent) regularly, take a one week holiday away from home, a TV, a washing machine, a car, a telephone..



  • Όπα ξεκινούν οι έρευνες για τα σκάνδαλα του Χάρη και των διορισμένων του… Τα σέβη μας κύριε Κώστα Κληρίδη. Και Τα διαφημιστικά πακέτα των ΜΜΕ στο τραπέζι:

    Η ανακοίνωση της εισαγγελίας έθεσε δυο ομάδες θεμάτων: παρατυπίες σε μια σειρά από ΣΠΕ πριν το 2013, οι οποίες θα διερευνούν επίσης, αλλά η βασική εστίαση ήταν τα 7 σημεία της περιόδου μετά το 2017 τα οποία οδήγησαν [με βάση και τα πόρισμα πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η εισαγγελία] στην διάλυση του Συνεργατισμού… Το ενδιαφέρον ήταν η προσπάθεια συγκάλυψης του Χαρούλη. Ο πιο γραφικός, ως συνήθως τα τελευταία χρόνια, ήταν ο Πολίτης: αφού έριξε τίτλο μόνο για τα συνεργατικά πριν το 2013, και ανάλωσε το πρωτοσέλιδο κείμενο του σε αυτό το θέμα, στην τελευταία γραμμή μας έριξε και την διαβεβαίωση [εκ μέρους του Χάρη ή των συντακτών;..:)] ότι τα αδικήματα δεν αφορούν τον Χάρη… Μπα. Αφου η ανακοιωση της Εισαγγελίας αφορούσε την έναρξη ερευνών – πως ξέρει ο Πολίτης ότι δεν θα εμπλέκεται ο Χάρης; Προκαταβολικό ξέπλυμα…;


    Και πως δηλαδή βρέθηκε ο Χατζηγιάννης εκεί; Ποιος τον πήρε από την κατάσταση που ήταν υπό έρευνα και τον έβαλε επικεφαλής στον Συνεργατισμό – και γλύτωσε από εκείνη την έρευνα για παρατυπίες;  Και δεν ήξερε ο Χάρης  για τις ευνοιοκρατικές διαγραφές δανείων; Τις ενέκρινε η όχι;. Μπαίνει βαθιά το πόδι του Χάρη μέσα… Και ο Φιλελεύθερος με τον Χατζηβασίλη προσπάθησε να υποβαθμίσει την πραγματική έρευνα – διότι το πόρισμα ήταν σαφές: η διάλυση ήταν προϊόν της περιόδου μετά το 2013. Της περιόδου του Χάρη και τους Χατζηγιάννη.
    Ένα στοιχείο που μάλλον πάγωσε λίγο τα ΜΜΕ μας είναι και το σημείο 5 πιο κάτω- την διερεύνηση δηλαδή των διαφημιστικών πακέτων και ιδιαίτερα βέβαιά όσων δοθήκαν το 2017-18 ενώ έκλεινε ο Συνεργατισμός..
    Ιδού λοιπόν η αρχική λίστα από το stockwatch που ήταν πολύ πιο αντικειμενικό για την συγκριτική αξία/σημασία των ερευνών – με σχόλια για το ποιους αφορούν.


1.       Τις συνθήκες υπό τις οποίες διεγράφησαν €63 εκ. που αφορούν 19 περιπτώσεις Μη Εξυπηρετούμενων Χορηγήσεων (ΜΕΧ), (ενδεικτικά σελ. 302-304 της Έκθεσης). [το θέμα αφορά την διοικητής Χατζηγιάννη και τον Χάρη άμεσα – σύμφωνα με τα τεκμήρια ήξερε και παρακολουθούσε τα δεδομένα]

2. Τις 16 περιπτώσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων (Έρευνα Εσωτερικού Ελέγχου της Επιτροπείας της ΣΚΤ, (ενδεικτικά σελ. 305-316 της Έκθεσης).
  Συγκεκριμένα να διερευνηθούν τα εξής : α. Επιτόκια, β. Επάρκεια εξασφαλίσεων, γ. Οι καθυστερήσεις στην αποπληρωμή των δανείων, δ.  Τήρηση των όρων των συμφωνιών, Διαδικασία Είσπραξης των καθυστερημένων οφειλών στις περιπτώσεις Μη Εξυπηρετούμενων Χορηγιών (ΜΕΧ). [Αυτό αφορά πιο άμεσα στην διοίκηση Χατζηγιάννη και τους άμεσα εμπλεκομένους – και βέβαια στους έκαναν παρέμβαση/εις]

3. Το ενδεχόμενο διάπραξης ποινικών αδικημάτων που σχετίζονται με την παράνομη υπερχρέωση τόκων. [πολύ ωραίο αυτό –να γίνει διερεύνηση και μετά να επεκταθεί και στις άλλες τράπεζες του ολιγοπωλίου]

4. Οι συνθήκες της διεκδίκησης και έγκρισης εξόδων φιλοξενίας, εξόδων ταξιδιών στο εξωτερικό, κ.α., συμπεριλαμβανομένης της παραχώρησης και χρήσης εταιρικών πιστωτικών καρτών.  [Αυτό αφορά ολόκληρη την παρεΐτσα του Χάρη και του Χατζηγιάννη – ιδιαίτερα και προσωπικά τον δεύτερο]

5. Ο τρόπος ανάθεσης και/ή χειρισμού κονδυλίων για διαφήμιση.
  [Εδώ είναι το μαργαριτάρι που πάγωσε τα ΜΜΕ… θα γίνει επιτέλους διερεύνηση και θα μάθουμε που πήγαν εκείνες οι εκατοντάδες χιλιάδες που πετάχτηκαν στο τέλος του Συνεργατισμού… Και είναι ιστορική αυτή η έρευνα, αφού θέτει μια ιστορική πρώτη για επέκταση και αλλού μετά… J]
               
6. Οι συνθήκες διαπραγμάτευσης και υπογραφής της συμφωνίας μεταξύ της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας και του Ισπανικού οίκου
Altamira, συμπεριλαμβανομένου και του ρόλου που διαδραμάτισαν πρόσωπα στην συνομολόγηση της. [Αφορά άμεσα τον Χατζηγιάννη, και τον περίγυρο του, και στο βάθος και πάλι Χάρης]

7. Οι συνθήκες αγοράς υπηρεσιών που αφορούν σε αμοιβές €37 εκ. όπως περιλαμβάνονται στον Πίνακα στις σελ. 470-477 της Έκθεσης. [και εδώ πλην της διοίκησης Χατζηγιάννη, αφορά και τον Χάρη που επέβλεπε και τον κουμπάρο του τον Σταυρινίδη, όπως και τον Δ. Διονυσίου που είχε καθεστώς δημοσίου υπάλληλου με μπόνους από τον Συνεργατισμό

http://www.sigmalive.com/news/oikonomia/526360/sktodysseaso-dionysiou-plironetai-apo-ypoik-kai-skt]


  • Και ο Πολίτης κοιτάζει μόνο πριν το 2013…  Ο καθένας με το άγχος του και την εμμονή να κοιτάζει το δάκτυλο αντί το φεγγάρι που δείχνει το δάκτυλο.
    https://politis.com.cy/politis-news/kypros/oi-27-trypies-spe-poy-voyliaxan-to-karavi/?utm_source=nl&utm_medium=nl&utm_campaign=nl

    Βέβαια είναι υπερβολικό το να αναζητά κάνεις εγκυρότητα για τα τραπεζιτικά σκάνδαλα από την εφημερίδα που αναλώθηκε από το 2012 να ζητά περιορισμό των συζητήσεων για τα σκάνδαλά των τράπεζων ή μετά να προσπαθεί να μετατοπίσει την όποια συζήτηση. Η να ελπίζει κανείς ότι ο Πολίτης θα καταφέρει έστω και μια φορά να μην παραπλανήσει σε αναφορά της Εισαγγελίας με τον Κ. Κληρίδη σαν Γενικό Εισαγγελέα.

    Πολέμησε όσο μπορούσε και το πόρισμα για τον Συνεργατισμό αλλά δεν τα κατάφερε να το λογοκρίνει. Οπότε δεν είναι και τυχαίο ότι καμώνεται ότι δεν ξέρει το βασικό συμπέρασμα της έρευνας πάνω στην όποια βασίστηκε η διερεύνηση της Γενικής Εισαγγελίας: ότι η βασική ευθύνη για την διάλυση του Συνεργατισμού ανήκει στους υπευθύνους μετά το 2013.
    Ε πώς να παρουσιάσει στα θύματα τα όποιά χειραγωγεί ο Πολίτης, την πραγματικότητα – ότι ανοίγονται 7 έρευνες και οι μισές από αυτές εχο0υν να κάνουν με την εποπτεία η τους διορισμούς [και τις άμεσες σχέσεις] του Χάρη Γεωργιάδη… Οπότε πούλησε πάλι το παλιό παραμύθι… Της εποχής που ο Πολίτης καθόριζε την ατζέντα… Σήμερα, είναι πια κωμική η εικόνα των αλλεπάλληλων υπεκφυγών. Και πως δηλαδή να παρουσιάσει η εν λόγω εφημερίδα αντικειμενικά την ουσία της έρευνας αφού αγγίζει και τα διαφημιστικά πακέτα στα ΜΜΕ. Και ο Πολίτης είναι τεκμηριωμένα [και με δικαστική μαρτυρία] ιστορικά εμπλεκόμενος… Άντε να δούμε τι θα βγάλει και αυτή η έρευνα.Πάντως ένα ακόμα γύρο απωθημένων με τον Κώστα Κληρίδη που δεν συγκάλυψε, δεν θα τον βγάλει περίπατο η «Εφημερίς» [λογοπαίγνιο για το όνομα της εφημερίδας του Πολύκαρπου Ιωαννίδη στα τέλη της δεκαετίας του 1940.. :)]

  • Έτσι για να έχουμε υπόψιν τι περιμένει την κοινωνία μετά τις εκλογές – τι θα πληρώσει η κοινωνία από την πολιτική του Χάρη…
    "Πέραν του 75% των μη εξυπηρετούμενων δανείων των νοικοκυριών δεν καλύπτεται από το «Εστία», αφού είτε δεν πληρούν τα κριτήρια του σχεδίου είτε οι δανειολήπτες δεν θεωρούνται βιώσιμοι από τις τράπεζες για σκοπούς αναδιάρθρωσης, λόγω των χαμηλών τους εισοδημάτων. Μάλιστα τα στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας δείχνουν ότι επίκειται μεγάλο κύμα εκποιήσεων μετά τις ευρωεκλογές, όταν αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή και το νέο σύστημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών."


    https://dialogos.com.cy/megalo-kyma-ekpoiiseon-meta-tis-eyroekloges/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook&fbclid=IwAR06s1vAvj6OeiihCC1ne5uaobVLbp2x8DvWXdHarDw0PpTQweKBh5D7MCk

  • Δίκη για τον θάνατο του Κ. Παπακώστα ή οι αθλιότητες ενός Ιωνά χωρίς καρέκλα και χωρίς φύλο συκής: απαγόρευσαν στον Παπακώστα να περπατήσει 100 μέτρα για να πάει στην εκκλησία το Πάσχα – αυτοί που σκίστηκαν πολλαπλώς να στείλουν το Νεοκλέους στο μέλαθρο σε άλλη πόλη

    Θα δούμε λοιπόν και τον Χάρη σε δίκη αλλά και τον Ιωνά τελικά – για την δολοφονία [τι άλλο είναι η σκόπιμη παράβλεψη 3 ιατρικών γνωματεύσεων για επικείμενο θάνατο – ενώ του απαγορευόταν  έστω και λίγο περπάτημα] …Το δηλητήριο του Μαρί που σκότωσε το παιδί στους Τρούλλους, κυκλοφορούσε και στις φλέβες του Ιωνά όταν ..δεν αποφάσιζε να κάνει το καθήκον του.


    «Με τρεις ιατρικές γνωματεύσεις του ιατροσυμβουλίου ότι επερχόταν ο θάνατός του, αρνείτο πεισματικά να δώσει την έγκρισή του να πάει στην εκκλησία εκατό μέτρα μακριά με τη συνοδεία δεσμοφύλακα. Αρνήθηκε πεισματικά να μας επιτρέψει, παρά τις προσωπικές επαφές που είχα μαζί του, να τον αφήσει να περπατά λίγο έξω από το νοσοκομείο. Εκεί δεν ξύπνησε μέσα του η πολιτική ευαισθησία; Έπρεπε να τον αφήσουν να πεθάνει; Έναν άνθρωπο που ανάλωσε τη ζωή του στους αγώνες της Κύπρου τον άφησαν να πεθάνει με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε».
    Ο απαγγελτικός λόγος από τον αδελφό του μ. Κώστα Παπακώστα, Ι. Παπακώστα, στη διάρκεια εκπομπής, την περασμένη Τρίτη, στον τηλεοπτικό σταθμό «Άλφα»

    https://dialogos.com.cy/sto-dikastirio-o-ionas-tha-klithei-na-logodotisei-gia-tis-synthikes-thanatoy-k-papakosta/

  • Η φτήνια του ΔΗΣΥ σαν δημόσιο έκθεμα με ενδιαφέρον εξαπτέρυγα όπως τους Λεβέντ βορείως και εκκωφαντικές σιωπές νοτίως:

    Η επίθεση εναντίον του Νιαζί ήταν οργανωμένη από τον ΔΗΣΥ και είχε και ξεκάθαρο στόχο – την μετατόπιση της έμφαση από τα σκάνδαλα, τις παραιτήσεις κοκ, και την μεταφορά της εστίασης στον «Τούρκο» που θα πιάσει την «ευρω-έδρα». Η αισχρότητα πηγάζει από το γεγονός ότι πριν από αυτήν την προεκλογική δεν είχαν κανένα πρόβλημα με τον Νιαζί σαν άτομο, σαν πολιτική μορφή που πέρασε το τοίχος, ή σαν ακαδημαϊκό. Ξαφνικά άμα έκοψε μέσα ο ΔΗΣΥ εφκάλαν περίπατο, χωρίς ίχνος ενδοιασμού, τον πιο χυδαίο ρατσισμό. Τζαι ακόμα σιηρότερα εν εφκήκεν ένας, μια, να πει «αντροπή ρε». Τίποτε… Η ασημαντότητα του/της κάθε διαττοντα αστερα σαν
    generic πατέντες θεαματικής ατάκας τζαι πειθήνιας υπακοής στο κομματικό καθήκον. Τζαι να ήταν τουλάχιστον κανένα κόμμα έστω ιδεολογίας – να πεις άτε... Αλλά δαμαί φαίνεται να έχουμε πειθήνιους του κόμματος της αρπαχτής.

    Ο μόνος που διαφοροποιήθηκε δημόσια τζαι έντονα ήταν ο Κωνσταντίνου του Πολίτη. Τουλάχιστον τούτος εν άντεξε. Ή μπορεί να πουλά το σενάριο «Στυλιανίδης». Ότι τζαι να ένει... Αλλά οι υπόλοιποι σιωπή. Τζαι αθθυμίζουμεν το σκηνικό – ξεκίνησε με την κόρη του Σύρου να σαλαβατά με παιδιάστικες ανοησίες [«θα θυμώσουν οι ευρωπαίοι γιατί θα εκλέγει τούρκος, ενώ οι ευρωπαίοι τα έχουν με την Τουρκία» – μα πόσο πιο κωμικό μπορεί να γίνει αυτό το άτομο; Τζαι πραγματικά στον ΔΗΣΥ θα στείλουν αυτήν την αχαπαροσύνη στην Ευρώπη τζαι νομίζουν ότι εν «ευρωπαϊκή» τούτη η ρητορική;..:)] τζαι παρέλαση ρατσιστικής άγνοιας ακόμα τζαι για το σύνταγμα [Η «Κυπριακή Δημοκρατία των ελλήνων της Κύπρου» - υπάρχει κάτι πιο ρατσιστικό ανάμικτο με την πλήρη αγνοια;]. Με
    background την δήλωση Αναστασιάδη για δανεικές ψήφους.

    Μετά εμπήκε τζαι ο Αβέρωφ στο χορό – ερώταν [με την σοβαροφάνεια της λαφαζανιάς του θεάτρου που παίζει κάθε φορά που αλλάζει νούμερο] αν ο Νιαζί θα αντιπροσωπεύει τους Τουρκοκύπριους ή την Κυπριακή Δημοκρατία. Μετά μπήκε στην παράσταση τζαι ο κασέτας Χριστοφόρου να αμφιβάλει αν ο Νιαζί θα εκπροσωπούσε έστω τους τουρκοκύπριους ή την Τουρκία. Τζαι την βοήθεια στο ακροδεξιό παιδάκι την πρόσφερε [ε τώρα πκιον, φύλο συκής εν έσιει κοπέλλια – αν τούτος εν προσφέρει υπηρεσίες εν ψωνάρα] ο Λεβέντ που έφκηκε να κατηγορήσει τζαι τον Νιαζί τζαι το ΑΚΕΛ. Όλοι αυτοί [και ο Λεβέντ φυσικά] στην υπηρεσία ενός θεάματος μετατόπισης - που τελικά εν φαίνεται να ετράβησεν ευρύτερα [ούτε καν ο Φιλελεύθερος..:)] - τώρα πόσο έπαιξε στους υποστηρικτές της λύσης του ΔΗΣΥ θα φανεί.

    Αλλά τι σιωπή από τόσους και τόσους, ΜΜΕ και εύκολους στην ατάκα. 215 χρόνια ψέματα… Ξυπνάτε ρε. Αυτός είναι ο ΔΗΣΥ τζαι ούτε το φύλο συκής «Κληρίδη» εν περνά πκιον. Τζαι ετοιμάστε τα γιαούρτια την επόμενη φορά που θα έρτουν να σας πουλήσουν ευαισθησία για λύση ή άποψη για τον… εθνικισμό. Η σιωπή των αμνών μιλά πολύ περισσότερο από τις ατάκες της φτήνιας…

  •  Άκουσα τον Νιαζί να λαλεί ότι του οφείλει μια απολογία ο Αβέρωφ…
    Κάνεις λάθος Νιαζί. Κάνεις λάθος ότι ο Αβέρωφ, ο Αναστασιάδης κ.ο.κ. ήταν ποτέ ειλικρινείς μαζί σου. Σε χρησιμοποιούσαν – όπως τώρα χρησιμοποιούν εκείνο το κωμικό πια νούμερο τον Λεβέντ. Και είναι λάθος να περιμένεις απολογία από αυτούς… [Υ.Γ. Ο Νιαζί ιδεολογικά δεν είναι αριστερός – είναι ένας κεντρώος, περισσότερο κεϋνσιανός της γερμανικής σχολής. Σε αναλογία, πολιτικά, όπως τον Μαλά. Φιλοσοφικά είναι ένα είδος χεγκελιανού – εξού και η «ολική Κύπρος». Και σίγουρα είναι φεντεραλιστής – και στην Κύπρο και στην Ευρώπη. Το κοινό του με τη αριστερά είναι το κυπριακό – και σε αυτήν την συγκυρία και ευρύτερα.]


  • Καθώς άκουγα κάθε μέρα και ένα νέο νούμερο του ΔΗΣΥ να παρελαύνει για να πουλήσει τον ίδιο φτηνό ρατσισμό που οδήγησε στα εγκλήματα των μαζικών τάφων στο παρελθόν [ίδια λογική: οι τούρτσιοι εν ούλλοι ίδιοι, άρα ας τους σφάξουμε ούλλους, γέρους μωρά, άντρες, γυναίκες] ένοιωσα ένα θυμό να ξεπερνά την αηδία για τους ξεδιάντροπους. Θυμήθηκα εκείνο το ντροπαλό ύφος των Τουρκοκυπρίων, σχεδόν απολογητικό, καθώς περνούσαν στο νότο το 2003. Μετά την ειλικρίνεια του βλέμματος που την είδαν τόσοι και τόσοι, που καμωνόταν και ο ΔΗΣΥ ότι είδε και κατάλαβε – και τώρα να αντιμετωπίζουν ακόμα τζαι τον Νιαζί έτσι; Τί θα ένοιωθαν εκείνοι οι άνθρωποι μόλις βόρεια της γραμμής… Θυμήθηκα το σχεδόν πονεμένο βλέμμα εκείνης της κοπέλας στο βιβλιοπωλείο της βόρειας Λευκωσίας λίγο μετά το 2004: «Αν δεν μας θέλετε, να μας το πείτε…»
    Και τώρα, 15 χρονιά μετά, πάλι αυτό;

    Θυμήθηκα ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Σαλμάν Ρουσντί «Σατανικοί στίχοι» [ένα βιβλίο για την εμπειρία του ξένου, του Άλλου]:
    «Ένοιωσε τη γέννα αυτής της αδυσώπητης οργής που θα έκαιγε μέσα του χωρίς να ελαττώνει για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, που θα εξάτμιζε την παιδική του λατρεία του πατέρα, και θα τον έκανε μοντέρνο άνθρωπο, που θα έκανε ότι καλύτερο μπορούσε, από εδώ και μπρος να ζήσει χωρίς Θεό οποιουδήποτε είδους… τις χειμωνιάτικες βραδιές αυτός που δεν είχε κοιμηθεί πάρα κάτω από ένα σεντόνι, κοιμόταν τώρα κάτω από βουνά μαλλιού και ένοιωθε σαν φυσιογνωμία σε αρχαίο μύθο καταδικασμένος από τους θεούς να έχει βράχο να πιέζει πάνω στο στήθος του… και τότε ήταν που άρχισε να παίζει θέατρο, να βρίσκει μάσκες που αυτοί οι τυπάδες θα αναγνώριζαν, χλωμές μάσκες, μάσκες κλόουν, μέχρι που τους έπεισε ότι ηταν εντάξει, ότι ήταν και αυτός άνθρωπος σαν και αυτούς. Τους κορόιδευε με τον ίδιο τρόπο που ένα ευαίσθητο ανθρώπινο ον μπορεί να κοροϊδέψει γορίλλες να τον δεχτούν στην οικογένειά τους, να τον χαϊδεύουν και να τον αγκαλιάζουν και να του μπουκώνουν μπανάνες στο στόμα..»

  • Τα αναπόφευκτα – η δαιμονοποίηση του ανθρώπου που περνά το συρματόπλεγμα και η μαζική τουρκοκυπριακή ψήφος σαν παρεμβολή της πραγματικότητας του κοινού χώρου, της Κυπριακής Δημοκρατίας που βασίζεται και οι διαχειριστές της επικαλούνται το κοινό σύνταγμα…

    Ίσως να ήταν αναπόφευκτο ότι ο Νιαζί σαν ένα από τα πρώτα άτομα που πέρασαν το τείχος και έζησε σαν ξένος στο νότο [σαν  απόδειξη ότι μπορούσαν οι Τουρκοκύπριοι που ήταν εγκλωβισμένοι στην βόρεια Κύπρο μετά το 74, να ζήσουν ξανά με τους ελληνοκύπριους] και σαν προδότης για τους εθνικιστές της κοινότητας του [και όταν τα όργανα του φανατισμού που εξυπηρετούν ξένα κράτη έχουν την μικροπρέπεια σε βρίζουν σαν «προδότη» τότε είναι τίτλος τιμής] θα ζούσε την διάχυση της επαφής των δύο κοινοτήτων σαν ένα κομβικό σημείο που αποκάλυπτε  και την δυναμική της επαφής, αλλά και τις καιροσκοπικές αντιδράσεις που θα έφεραν στην επιφάνεια τον ρατσισμό από την ιστορική ντουλάπα μερικών. Τώρα πια η πιθανότητα μαζικής τουρκοκυπριακής ψήφου είναι εκεί σαν εξίσου αναπόφευκτο δεδομένο [τώρα ή μετά] – το έκανε πραγματικότητα η υποψηφιότητά Νιαζί, αλλά και η ρατσιστική εκστρατεία του ΔΗΣΥ. Είναι το μέλλον  - και θα το περάσουμε και αυτό…

  • Το καθήκον για μαζική τουρκοκυπριακή ψήφο: Ελπίζουμε οι Τουρκοκύπριοι να κατάλαβαν τι έγινε – και τις συνέπειες. Η εκστρατεία ενάντια στο Νιαζί είναι μια απόπειρα να τους αφαιρέσουν το δικαίωμα σε ψήφο. Να ψηφίσουν μόνο μερικοί για ακίνδυνα νούμερα που εγκρίνει το ελληνοκυπριακό βαθύ κράτος. Κατά τα άλλα θέλουν τους Τουρκοκύπριους σε ένα καθεστώς όπως του αφροαμερικανούς του αμερικανικού νότου μέχρι το 1960, οι οποίοι είχαν τυπικά το δικαίωμα ψήφου, αλλά μέσα από το θεάματα της Κου Κλουξ Κλαν φοβόντουσαν να ψηφίσουν. Το ίδιο κόλπο προωθούσε και η ισραηλινή ακροδεξιά ενάντια στους παλαιστίνιους στις τελευταίες εκλογές. Είναι θέμα αξιοπρέπειας πια και για τους Τουρκοκύπριους. Να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους [γιατί και στο όνομα τους έγινε η ένταξη στην ΕΕ – και δεν τους ρωτήσαν όπως δεν τους ρωτήσαν οι κάθε Σύροι για τις ΕΟΚΑ Β και τα πραξικοπήματα]. Αν οι άθλιοι στην νότια Κύπρο φοβούνται τόσο πολύ, ώστε να δαιμονοποιούν ένα μέχρι πρόσφατα σύμμαχο τους, αν φοβούνται τόσο πολύ που θέλουν να κάνουν την τουρκοκυπριακή ψήφο ύποπτη, είναι καιρός να πάρουν μια απάντηση – εκεί στην κάλπη που υπάρχει ρωγμή στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης…Η ρωγμή της μαζικής τουρκοκυπριακής ψήφου θα θέσει στο τραπέζι το θέμα του εγκλωβισμού των Τουρκοκυπρίων και τη πιθανότητας να γίνει μπούμερανγκ η προσπάθεια να τους κρατούν σε καθεστώς περιθωριοποίησης…

  • Ίντα τζαιρούς εφτάσαμε - Το πιο αιχμηρό κείμενο [κατά την διάρκεια της εβδομάδας] συντάκτη, για την εκστρατεία δαιμονοποίησης του Νιαζί από τον ΔΗΣΥ, βρέθηκε στον... Φιλελεύθερο.
    Η κατρακύλα ΔΗΣΥ για μερικές ψήφους


    Του Πανίκου Χαραλάμπους

    08 Μαΐου 2019

    Είναι με λύπη που βλέπω την κατρακύλα του ΔΗΣΥ το τελευταίο διάστημα με αφορμή τη συμπερίληψη ενός Τουρκοκύπριου στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ. Και με λυπεί περισσότερο διότι η κατρακύλα δεν πήρε μόνο τα ακραία στελέχη του ΔΗΣΥ, αλλά και τον ίδιο τον πρόεδρό του, Αβέρωφ Νεοφύτου. Ο οποίος σε δύσκολες στιγμές στάθηκε πάνω από μικροπολιτικές και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Αυτή τη φορά όμως δείχνει να ακολουθεί στελέχη του, όπως για παράδειγμα την υποψήφια ευρωβουλευτή του κόμματός του, κ. Ελένη Σταύρου, που δεν περνά μέρα που να μην καταγράφει ένα νέο πολιτικό ολίσθημα.
     
    Η παρουσία ενός Τ/κ στο ψηφοδέλτιο ενός ελληνοκυπριακού κόμματος και η διεκδίκηση έδρας από μιαν άλλη ομάδα Τ/κ, μόνο θετικά μπορούν να αντικριστούν. Ενισχύουν την εικόνα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ενός κράτους δικοινοτικού και δημιουργούν προϋποθέσεις ενδυνάμωσης των προοδευτικών δυνάμεων ανάμεσα στους Τ/κ. 

    Είναι πραγματικά κρίμα για μιαν έδρα στ
    o Ευρωκοινοβούλιο ο ΔΗΣΥ να πέφτει τόσο χαμηλά και να ρίχνει νερό στον μύλο των αντιδραστικών δυνάμεων στην τ/κ κοινότητα και γενικότερα όλων εκείνων που πλέον δεν πιστεύουν σε μια λύση που θα ενώνει την πατρίδα μας. Είναι εγκληματικό για τις ψήφους μερίδας Ε/κ η ηγεσία του ΔΗΣΥ να συμπλέει με τις ακραίες δυνάμεις στο κόμμα της και την κυπριακή κοινωνία. 

    Ερωτήματα του τύπου, «ποιο θα εκπροσωπεί ο κ. Νιαζί Κιζιλγιουρέκ στο Ευρωκοινοβούλιο;», είναι απαράδεκτα, όχι μόνο γιατί είναι ανύπαρκτα, αλλά γιατί είναι εγκληματικά. Και ο κ. Νεοφύτου είναι πολύ έξυπνος και έμπειρος πολιτικός για να ξέρει ότι η ζημιά που προκαλούν αυτού του τύπου πολιτικές είναι πολύ μεγαλύτερη, τεράστια, σε σχέση με το όποιο πρόσκαιρο κομματικό όφελος.


    Και νομιμοποιούμαι να υποθέτω πως, εάν η κ. Σταύρου δεν είχε την ανοχή της ηγεσίας του ΔΗΣΥ, δεν θα αποτολμούσε να πει για τον κ. Κιζιλγιουρέκ ότι «ο συγκεκριμένος υποψήφιος δεν θα αποτολμούσε ποτέ να αναλάβει την πρωτοβουλία να περιληφθεί στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ, αν δεν είχε την έγκριση της επίσημης Τουρκίας».

    http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/698272/i-katrakyla-disy-ga-merikes-psifoys?fbclid=IwAR3Uw9-xQN5oyA2c1dAd0-sXWr7w22PK7N2oUMm1hsAB28f0XOg4JfZemIc

  • Δικαιούνται οι νέοι στην Κύπρο, να κάνουν σεξ που δαμαί τζαι δα.. :) wow!
    Σε μια κοινωνία/κοινότητα η οποία από το 1948 θεσμοθέτησε το σχολικό σύστημα [με την ανοχή των βρετανών] σαν χώρο ελέγχου των παιδιών και διατήρησης τους σε ένα είδος παρατεταμένης εξάρτησης [αντί να ενθαρρύνει την αυτονόμηση τους], πόσο παράξενο είναι ότι τους έστειλαν νομοσχέδιο για ποινικοποίηση της παιδικής πορνογραφίας τζαι οι άλλοι δακάτω εκαταλάβαν ότι πρέπει να απαγορεύεται το σεξ από… ανήλικους. [στο φαντασιακό της ελεγχόμενης παιδικότητας τζαι τα 14 χρόνια εν παιδικότητα..]


    Αν οι χριστιανο-μουσουλμάνοι του ενός και μοναδικού θεού προσβλέπουν στην «Ένα θεό πατέρα παντοκράτορα..» εγώ περιμένω «τον/την απελευθερωμένο γιο/κόρη που θα ολοκληρώσει το ημιτελές βήμα της δεκαετία του 1940 και της πενταετίας 1974 – 79 για ανατροπή του πουριτανισμού, της εξάρτησης και των πατριαρχικών κατάλοιπων.


    «…για την πλέρια ευτυχία της ανθρώπινης ανάγκης..

    Όπου θα είναι το όνειρο η ζωή…»

    [Ν. Άσιμος]

    «Όπως διαπιστώθηκε από τις Βρυξέλλες, δεν μεταφέρθηκαν ορθά στο εθνικό μας δίκαιο ορισμένες σημαντικές διατάξεις της εναρμονιστικής νομοθεσίας (Οδηγία 2011/93/ΕΕ) με βάση τις οποίες, μεταξύ άλλων, δεν συνιστούν ποινικό αδίκημα οι σεξουαλικές δραστηριότητες μεταξύ παιδιών αρκεί να είναι ηλικίας 14 χρονών και άνω.

    Η επιστολή της Κομισιόν στάλθηκε στις 13/9/2018 και χρειάστηκαν να περάσουν οκτώ μήνες μέχρι να κατατεθεί στη Βουλή το σχετικό τροποποιητικό νομοσχέδιο, το οποίο, θα πρέπει να ψηφιστεί το αργότερο μέχρι τον επόμενο μήνα ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος λήψης μέτρων εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας..»


    http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/699154/apopoinikopoieitai-to-sex-metaxy-anilikon

  • Οι επαναληπτικές εκλογές στην Κωνσταντινούπολη: μπορεί ο Ερντογάν να τα βάζει με τη Δύση, αλλά όπως απέδειξε με την στρατηγική του κίνηση προς την Ρωσία το 2015, έχει μια  αιχμηρή στρατηγική σκέψη. Έκανε σωστή στροφή βλέποντας την ήττα των δυτικών στην Συρία. Η απόφαση του εκλογικού συμβουλίου για επανάληψη των εκλογών στην Ιστανμπούλ, δύσκολα μπορεί να αποδοθούν σε σταθερά κριτήρια του Συμβουλίου, που για ανάλογους λόγους δεν ακύρωσε άλλες εκλογές πριν. Μάλλον ήταν προϊόν πιέσεων από το Ερντογάν και πιέσεων του εθνικιστικού κόμματος, και της ηγεσίας του που φοβάται ότι στο τέλος θα εκτοπιστούν από το κόμμα διάσπαση που δημιουργήθηκε στο χώρο τους.

    Μπορεί, σε αυτό το πλαίσιο, να πει κανείς ότι ο Ερντογάν ταυτίστηκε με την ηγεσία του εθνικιστικού κόμματος ενάντια σε φωνές στο ίδιο του το κόμμα να αποδεχθεί την ήττα και να προσεγγίσει το ρεπουμπλικανικό κόμμα σε μια πλατφόρμα «ενότητας». Οπότε τώρα οι εκλογές στην Κωνσταντινούπολη [πως θα γίνουν, και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα τους] θα είναι ένα κομβικό σημείο των ισορροπιών της εσωτερικής πολιτικής και της ευρύτερης πορείας της Τουρκίας όσον αφορά τον εκδημοκρατισμό: Οι ευρωπαίοι τάχθηκαν σαφώς υπέρ της νίκης της αντιπολίτευσης –και άντε τώρα η καημένη η Ε. Σύρου να προσπαθεί να καταλάβει πως και οι ευρωπαίοι που [αυτή νομίζει] ότι δεν θα ήθελαν τον Νιαζί των σπουδών στην Γερμανία, θέλουν τον κεμαλικό Ιμαμάγλου.. :)

  •  Πάντως ας μην πανικοβάλλεται τόσο [ακόμα] η ελληνοκυπριακή δεξιά και να τρέχει να ξεπεράσει σε ρατσισμό και το ΕΛΑΜ - ο κάλος τους θείος, ο Ερντογάν φαίνεται ότι θα φροντίσει να αποκτήσουν μια δεξιά σύμμαχο στην βόρεια Κύπρο – και έτσι θα έχουν καθρέφτη στις ρητορικές ανοησίες.

    Αλλά παίζεται αν θα κερδίσετε [εννοείται ότι σαν δεξιά βόρεια και νότια έχετε κοινή ρητορική και συμφέροντα στον διαχωρισμό] τον Ακιντζί στις εκλογές.


    Το πρόβλημα σας βόρεια και νότια [και τα ίδια αντιμετώπισαν και οι απορριπτικοί βόρεια και νότια ακόμα και όταν είχαν και οι 2 εξουσία] είναι ότι λειτουργείτε σαν οργάνων ξένων συμφερόντων – και αργά ή γρήγορα η τοπική κοινωνία σαν έκφραση των δυναμικών του χώρου στην γεωπολιτική περιοχή και σαν σύμβολο κοινής μοίρας των κυπρίων, εστω και μπουρδουκλωμένα, αναζητά τις δικές της ισορροπίες..


    Είσαστε τα επιφαινόμενα του αποικιακού ιδεολογήματος ότι πρέπει να μας κυβερνούν οι ξένοί γιατί …δεν μπορούμε τάχα κοκ. Για αυτό άλλωστε στην φιλελε-δήθεν «εκμοντερνίστικη» σας εκδοχή υιοθετήσατε τυφλά το διήγημα ότι φταίει που είμαστε… «χώρκατοι» [ενώ εσείς…
    J] τζαι δεν είχαμε Διαφωτισμό κ.ο.κ.

    Παραμυθάκια για να συγκαλύπτετε το ιστορικό γεγονός ότι η γενεαλογία των πελατειακών σχέσεων ανάγεται στην δουλοπρέπεια της παράταξης σε συνεργασία με την αποικιοκρατία. Απλώς θέλετε να είσαστε μουχτάρηες με ξένες μπότες…
    Αλλά θα ερτει τζαι ο τζαιρός που θα ξεφορτωθούμε οϊ απλώς το πόστο αλλά τζαι την φαντασιακή ανάγκη υποταγής που δέρνει μερικούς.

  •  Ένα σκάνδαλο που κρύβει πολλά; Ποιοί υφαρπάζουν τα κτήρια του Συνεργατισμού και δεν θέλουν να φανούν τα ονόματα τους;
    Ο οργανισμός που έστησε ο Χάρης κοκ κατά την διάρκεια του χαρίσματος του Συνεργατισμού στην Ελληνική [αυτό ήταν ουσιαστικά μια ευνοιοκρατική κίνηση ημετεροκρατίας] φαίνεται ότι έκανε διάφορες συμφωνίες για ξεπούλημα των ακίνητων το Συνεργατιμού. Και όταν ζήτησε τα στοιχεία η Βουλή, αρχικά τα έδωσαν και τώρα έπεσε πανικός. Το λέγαμε- με όλα τα κουσούρια της, η Βουλή είναι πολύ πιο δημοκρατική από την κυβέρνηση  με τους εξαγορασμένους συμβούλους, την τεκμηριωμένη ανικανότητα και την ρουσφετολογία από όλες τις πάντες.. Εννοείται ότι ελπίζουμε ότι η Βουλή, αλλά και ο Γενικός Ελεγκτής και ο Γενικός Εισαγγελέας θα το ερευνήσουν και θα μας πληροφορήσουν αν έχουμε μια ακόμα περίπτωση πλιάτσικου. Για να έχει πέσει πανικός στο κατασκεύασμα του Χατζηγιάννη. Κάτι τρέχει… :)


    Τζαι το θέμα είναι αν είναι καν νομότυπες οι διαδικασίες πώλησης με δεδομένο ότι υπάρχει ένα πόρισμα που καταγράφει ευθύνες και έχουν ξεκινήσει ποινικές ανακρίσεις. Μια από αυτές αφορά και διαγραφές δανείων. Οπότε δεν μοιάζει αυτή η βιασύνη να μοιραστεί η περιουσία του Συνεργατισμού κάπως όπως εκείνα τα… δάνεια και τις διαγραφές τους…;

    «Πανικός φαίνεται να έχει καταβάλει τους ιθύνοντες στη διάδοχο οντότητα του Συνεργατισμού, Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων (ΚΕΔΙΠΕΣ), καθώς σπεύδουν να περισώσουν ότι μπορούν ώστε να μην διαρρεύσουν τα στοιχεία των αγοραστών ακινήτων της πρώην ΣΚΤ.

    Σε επιστολή προς την επιτροπή ελέγχου, με ημερομηνία 7/5/2019, ο φορέας απευθύνει έκκληση όπως η πληροφόρηση η οποία στάλθηκε στη βουλή επιστραφεί, καθώς επίσης και να καταστραφούν οποιαδήποτε αντίγραφα του επίμαχου εγγράφου.


    Συγκεκριμένα, στην επιστολή της ΚΕΔΙΠΕΣ αναφέρεται ότι «με την παρούσα παρακαλούμε όπως η πληροφόρηση η οποία σας στάλθηκε σε έντυπη μορφή στην οποία φαίνονται τα στοιχεία των αγοραστών, μας επιστραφεί και όπως οποιαδήποτε αντίγραφα έχουν δημιουργηθεί από εσάς είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή καταστραφούν ή/και διαγραφούν πάραυτα».


    https
    ://www.stockwatch.com.cy/el/article/voyli-trapezes/panikos-stin-kedipes-gia-ta-onomata-agoraston-akiniton?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter&fbclid=IwAR2FYv5HiyO9fPZQUQllKflv3jVf710vKKSoLfPlW9qhwdDL-lDaUF-AujQ


    Πάνω που 90 χιλιάδες με σοβαρές υλικές στερήσεις στη χώρα του
    success story σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat. 36 χιλιάδες νέοι κάτω βιώννουν την ακραία φτώχεια. Εν μας κόφτει. Τωρά έσιει ευρωεκλογές παρά να ασχολούμαστεν με έτσι περιθωριακά θέματα ας ρίψουμε λάσπη του πρώην συμβουλου του προέδρου, σκέφτεται ο Αβέρωφ, μιας τζιαι εκάμεν τα ξανά πίτσες η κόρη του πραξικοποιηματία, ο Ιωνάς, ο Ζαχαρίας κλπ.

    https://dialogos.com.cy/90-chiliades-kyprioi-antimetopizoyn-sovares-ylikes-steriseis
    /

  •  Ο Αβέρωφ, Κυριακήν ημέρα πού δεν παρέληψε να πάει; Στο μνημόσυνο του Ν. Σαμψών. Σιερκές με τον Χρίστου του ΕΛΑΜ για άλλη μια φορά. Τζαι για άλλη μια φορά τιμούν το πραξικόπημα. Εν τζαι χρειάζουνται πολλές κουβέντες για τούτα. Οι μάσκες εππέσαν. Ξανά.
  • Ποιός εν ο δήμος που εδώ και χρόνια λειτουργεί παράτυπα παραβιάζοντας ακόμα τζιαι βασικές πρόνοιες του νόμου που τον ιδρύσαν; Hint: Εν ο ίδιος δήμος που αρνείται να συμμορφωθεί με δικαστικές αποφάσεις τζιαι παίζει πελλόν γενικότερα. Οδυσσέα καμιά έρευνα για τούτα ούλλα παίζει;


  • Τελικά αυτές οι εκλογές έχουν ενδιαφέρον σε διαφορά επίπεδα όσον αφορά τουλάχιστον την ρητορική: ο ΔΗΣΥ τζαι η επιστροφή στο παρελθόν μέσω Σύρου, η ΕΔΕΚ που αθθυμήθηκε ότι κάποτε ήταν εναντία στην ακροδεξιά, τζαι ο Περδίκης που θέλει να εξηγήσει πώς να αντιμετωπίζεται ο... εθνικισμός.
    Έτσι αφού είδαμε τον ΔΗΣΥ να σκαλίζει το ρατσιστικό του παρελθόν με τις επιθέσεις ενάντια στον Νιαζι, στο χώρο του Κέντρου είχαμε την ανάποδη κίνηση: εκεί ο φόβος διαρροών προς το ΕΛΑΜ, ξαφνικά επανάφερε την δημοκρατική αντιφασιστική μνήμη και ρητορική…Και σε ένα επεισόδιο των διαμαχών ΕΔΕΚ – ΕΛΑΜ να’σου και ο Περδίκης να σολιάζει πώς να αντιμετωπιστεί ο... εθνικισμός :)


    Μπορεί να έχουν μια κωμική χροιά όλα αυτά – αλλά επειδή οι ρητορικές μπορεί να έχουν τζαι μια δυναμική αυτόνομη από τους φορείς τους [«η γλώσσα μιλά μέσα από εμάς» κατά την διατύπωση του
    Barthes] αυτές οι ρητορικές μετατοπίσεις προς το βάθος της ιστορικής μνήμης μπορεί να έχουν και συνέπειες πέρα από τον αυτονόητο πολιτικαντισμό των εκλογών. Αλλά ακόμα και το ότι τρέχουν μερικοί κεντρώοι να μαζέψουν ψήφους «δικούς τους» με… αντιφασισμό, κάτι είναι :) Κάτι έμεινε…; :)

    Φυσικά δεν μπορεί να ξεχνά κανείς, επίσης, ότι η Σιζοπούλεια ΕΔΕΚ άλλαξε σε μια νύχτα ψήφο στη Πάφο για τον Δημοτικό Κήπο τζαι πιάνει τζαι τούτη δάνεια που την ακροδεξιά όπως τον… Ιακώβου. Πιγκ-πονκ κατάντησε ο απορριπτικός χώρος. Οπότε άμα ακούεται τζαι λλιον ιστορικό
    background, ίσως να έσιει τζαι κάποια σημασία σαν μνήμη πέρα που το αλατοπίπερο του πολιτικαντισμού. Θα δείξει… :)

  • Από την Βενεζουέλα στην Ασία: αναγκαστικά τις εξελίξεις πλέον πρέπει να τις βλέπει κανείς με φόντο τον παγκόσμιο χάρτη. Μετά το φιάσκο του αποτυχημένου πραξικοπήματος στην Βενεζουέλα, ο Τραμπ έριξε ξαφνικά γραμμή για αντιπαράθεση [ή θεάματα αντιπαράθεσης] στην Ασία. Η απότομη κρίση στις σχέσεις Κίνας – ΗΠΑ φάνηκε να έχει να κάνει με τις διαπραγματεύσεις, αλλά ήταν κάπως, και «θέαμα Τραμπ». Έπεσαν τα χρηματιστήρια, αλλά σταθεροποιήθηκε η κατάσταση με φόντο την πληροφορία ότι συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις. Αλλά η ένταση γύρω από το Ιράν, με μούττην με κώλον είσιεν. Ξαφνικά, οι Αμερικανοί αποφάσισαν να στείλουν ναυτικό και πυραύλους κοντά στο Ιράν. Αυτό έμοιαζε πιο ξεκάθαρα προσπάθεια αλλαγής εστίασης από την λατινική Αμερική.

    Κατά την διάρκεια της εβδομάδας διαφάνηκαν δυο δεδομένα για την Βενεζουέλα. Από την μια ο Τραμπ φάνηκε να διαρρέει ότι «το παρατράβηξε» ο Μπόλτον, και ότι ήθελε να εγκλωβίσει τον Τραμπ σε πολεμική αναμέτρηση, ενώ στα δυτικά ΜΜΕ άρχισε ο προβληματισμός για την κωμική φιγούρα του Γκουαϊντό, που παρά τις πολλαπλές συνεντεύξεις, δεν φαινόταν να έχει κάτι ιδιαίτερο να πει. Ενώ οι Ρώσοι ήταν σαφώς αποφασιστικοί στην στάση τους. Ίσως λοιπόν να είχαμε και μια μετατόπιση… Στις διαρροές του Τραμπ λ.χ. κυκλοφόρησε και η ατάκα ότι είπε σε σχετική συνεδρία ότι τελικά ο Μαδούρo είναι «σκληρό καρύδι». Θα δείξει.. Το
    tour  του Πομπέο πάντως δεν ήταν μετά βαΐων και κλάδων. Μάλλον επιβεβαίωση δυσκολιών: στο Ιράκ έριξε σπόντα για αυτονομοποίηση της χώρας [εννοώντας την φιλία με το Ιράν] σαν ύστατη κωμωδία – ο εκπρόσωπος της χώρας που έριξε το Ιράκ στην αγκαλιά του Ιράν τώρα ανησυχεί για τις συνέπειες του φιάσκου;

    Στην Ευρώπη εμφανίστηκε η ένταση με τους Γερμανούς [για το βόρειο αγωγό φυσικού αερίου από Ρωσία], ενώ και στην Βρετανία συνέχισε να υπάρχει μπέρδεμα [όσον αφορά τους αμερικάνους]  με την επιμονή της κυβέρνησης να μην μπλοκάρει τις κινέζικες εταιρείες… «Τέως ηγεμόνας σαν αναζήτηση ρόλου ύπαρξης» έμοιαζε το σενάριο.. ή θκιακονώντας αγορές με ολίγον
    bullying – όπου περνά πκιον… J

  • Τα δυτικά ΜΜΕ πάντως συνεχίζουν απτόητα την προσπάθεια διακωμώδησης της ύπαρξης τους. Το πάλαι ποτέ πανίσχυρο πλανητικά CNN κατέγραψε το ψέμα/fake news της χρονιάς: σε μια προσπάθεια να συντηρήσει την ένταση στην Βενεζουέλα δημοσίευσε και το ακόλουθο – ότι έγιναν εκλογές τον Γενάρη την χώρα και κέρδισε ο Γκουαϊντό.. :) Τελικά όταν τους υπενθύμισαν από παντού ότι δεν έγιναν προεδρικές τον Γενάρη, και όταν έγιναν κέρδισε ο Μαδούρo, ενώ ο Γκουαϊντό δεν ήταν καν υποψήφιος χρειάστηκαν μια μέρα να αποσύρουν το fake news… Η κρίση εγκυρότητας σαν σύμπτωμα της κρίσης ηγεμονίας.

    https
    ://www.rt.com/usa/458507-cnn-fake-news-venezuela/
     

    CNN took the concept of “fake news” to a whole new level with a recent report on Venezuela, in which it claimed that citizens “chose” coup leader Juan Guaido over current president Nicolas Maduro in January “elections.”


    In a
    reporton Sunday’s deadly Venezuelan military helicopter crash, CNN wrote that “pressure is mounting” on Maduro to step down “following elections in January in which voters chose opposition leader Juan Guaido over him for president.”


  • Και κατά τα άλλα τα ημέτερα ψώνια νομίζουν ότι οι Αμερικανοί θα εγκαταλείπουν την Τουρκία… ανακοίνωση του ΝΑΤΟ ενώ δακάτω εκαρτερούσαν θαύματα.
    Turkey is an important and highly valued NATO Ally”, Secretary General Stoltenberg said at a press conference alongside Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu. “I welcome that Turkey is playing a key role in our training mission in Iraq”, the Secretary General said, citing Turkey’s strong contributions to NATO missions in Afghanistan and Kosovo as further examples of Turkey’s active contributions to collective defense of the Alliance.

    Bordering Syria and Iraq, Turkey has been the NATO Ally most exposed to violence and turmoil from the Middle East and the Secretary General offered his condolences to the Turkish government on the recent loss of several Turkish soldiers on its southern border. “NATO Allies stand with Turkey as it faces serious security challenges”, the Secretary General said, adding that NATO helps protect Turkey with air and missile defence systems and enhanced patrols by AWACS surveillance planes. “Over the years, NATO has invested more than 5 billion US dollars in military facilities in Turkey”, the Secretary General said. “This includes important infrastructure such as airfields, naval bases, and radar sites.


    The Secretary General spoke after chairing a meeting of the Mediterranean Dialogue, a partnership forum that brings together 29 Allied countries with seven countries from the Mediterranean region. While in Ankara, Mr Stoltenberg also held separate talks with President Recep Tayyip Erdoğan and Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu on the security situation in the region and Turkey’s strong contributions to NATO.
    https://www.nato.int/cps/en/natohq/news_165855.htm?fbclid=IwAR3rnhXuDEXIOIIYzkJyGn_qPmqE-VgZU26SZnklXoB24Q2-GrV4wHeSocc

  • Και ένα ακόμα κείμενο της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου  - μια ευαίσθητη αναφορά στο Παναγιώτη Στεφανή από τους Τρούλλους που πέθανε σε ένα σκηνικό όπου του μπουλινγκ σαν έκφραση της εσωτερικής ανασφάλειας του περίγυρου του, κατασκεύασε την τραγωδία:
    Ένα αγόρι που ήθελε να γίνει αποδεκτό
    10 Μαΐου 2019
    Ένα αγόρι πέθανε. Προσπαθώντας να γίνει αποδεκτό. Πίνοντας όχι για να διασκεδάσει ο ίδιος, αλλά για να διασκεδάσουν οι άλλοι. Και να τον θέλουν στην παρέα τους. Για να μην είναι μόνος. 
    Ο θάνατος του, και ο τρόπος που έγινε (ασφυξία από εισρόφηση εμεσμάτων μετά από κατανάλωση αλκοόλ) σε εφηβικό πάρτι θα έπρεπε να μας συγκλονίσει. Πέρασε ωστόσο σε δεύτερη μοίρα αφού συνέπεσε με την ανακάλυψη της ανθρώπινης σορού στο φρεάτιο που ξετύλιξε το νήμα της υπόθεσης δολοφονιών εφτά τουλάχιστον γυναικών και παιδιών από έναν κατά συρροή δολοφόνο. 

    Μετά από μέρες έρχονται στη δημοσιότητα βιντεογραφημένα στιγμιότυπα που δείχνουν πως ο 16χρονος ήταν στόχος εκφοβισμού και συνεχών πειραγμάτων. Του λεγόμενου
    bulling, το οποίο συχνά υποτιμάμε. «Έφηβοι είναι, ανταλλάζουν κουβέντες που δεν τις εννοούν. Αστεία κάνουν μεταξύ τους, νεανικές τρέλες, θα τα ξαναβρούν». Δεν είναι έτσι όμως. Προσπερνάμε την ευαισθησία ενός εφήβου και δεν λαμβάνουμε υπόψη που μπορούν να καταλήξουν τα πειράγματα αυτά, αν και υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα, που θα έπρεπε να μας αφυπνίσουν. Πιο κοντινό μας παράδειγμα η περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη στα Ιωάννινα. Παραλληλισμός που δεν θέλουμε να γίνεται, ειδικά σε μια μικρή κοινότητα, όπως αυτή όπου έγινε το συμβάν. 

    Αν και διορίστηκε ανακριτική ομάδα η οποία διερευνά τον θάνατο του αγοριού, ενδεχομένως να είναι δύσκολο να συνδεθούν τα γεγονότα και να αποδοθούν ευθύνες. Τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα λόγω και της ηλικίας των εμπλεκομένων, οι οποίοι προφανώς και δεν ήθελαν να σκοτώσουν τον συμμαθητή τους. Πλάκα έκαναν. Εις βάρους αυτού που θεώρησαν ότι ήταν ο αδύναμος κρίκος και τον επέλεξαν για να γίνει ο σάκος του μποξ όπου πάνω του θα εκτόνωναν τη δική τους ανωριμότητα, τα δικά τους συναισθηματικά και πνευματικά κενά τα οποία οι ίδιοι εξελάμβαναν ως υπεροχή. Θύματα είναι κι αυτοί. Μιας κουλτούρας που στοχοποιεί τον μαύρο κύκνο,
      ο οποίος μπορεί να είναι και ο πιο ξεχωριστός. 

    Ο 16χρονος Παναγιώτης δεν θα ‘ρθει πίσω. Αν και οι μαρτυρίες, κυρίως τα βίντεο μιλούν από μόνα τους, ίσως να μην τιμωρηθεί κανείς. Η μόνη δικαίωση για αυτόν θα είναι ο θάνατος του να αποτελέσει αφορμή για να γίνουν στα σχολεία τομές που θα αντιμετωπίζουν τον εκφοβισμό, τη συναισθηματική βία από μαθητή σε μαθητή. Κανείς δεν θέλει να είναι στη θέση του Παναγιώτη αλλά ούτε κι αυτών που τον ανάγκαζαν να πίνει μέχρι να πεθάνει. Το συμβάν αυτό θα είναι βαρίδι που θα το κουβαλούν σε όλη τους τη ζωή, ακόμα κι αν θέλουν να λένε πως δεν προκάλεσαν τον θάνατο του συμμαθητή τους.
     

    chrystalla@phileleftheros.com



  • May 21st 2019 at 16:15

Σπόντες [27 Μαΐου 2019]

By Sovaros Klooun



  • Τι μας άφησαν οι ευρωεκλογές:
    όσον αφορά το ενδιαφέρον για τα της ΕΕ, η εικόνα [και στις 2 κοινότητες πια – μετά την ιστορική κίνηση του ΑΚΕΛ που άνοιξε την πόρτα για δικοινοτικές εκλογές και παλιν] ήταν σαφής: συναισθηματική απόσταση και μειωμένη συμμετοχή. Αλλά ένα πράγμα τουλάχιστον κωδικοποιήθηκε: η κινητοποίηση για να μπλοκαριστεί η εκλογή ευρωβουλευτή της ακροδεξιάς/ΕΛΑΜ είχε κάτι από τις ευρωπαϊκές ευαισθησίες/προβληματισμούς. Ειρωνικά [κατά το «
    only Cyprus»] αλλά και με βάση την ιστορική εμπειρία, τελικά οι κινούμενοι ψήφοι στο χώρο της κεντροαριστεράς κατέληξαν στην στήριξη της ΕΔΕΚ. Για να πάρουν/κατανοήσουν το μήνυμα ότι η εξωτερική [για την ηγεσία του κόμματος και την ρητορική της] στήριξη της ΕΔΕΚ ήταν συγκυριακή, αντιφασιστική/αντι-ΕΛΑΜ, θα ήταν καλά να δουν την άνοδο [το 2016] και την εξαφάνιση/μείωση [το 2019] των ποσοστών διαμαρτυρίας προς τους Οικολόγους [που δεν ευνοήθηκαν καθόλου από το ευρωπαϊκό «πράσινο κύμα»]  και την Συμμαχία του Λιλλήκα. Για να δουν τις συνέπειες για όσους δεν κατανοούν…
    Το ιστορικό γεγονός ήταν σαφώς η εκλογή του Νιαζί και οι συζητήσεις που προκάλεσε. Και να θυμούνται μερικοί ότι οι Τουρκοκύπριοι διεκδικούν θεσμικά 2 έδρες σαν κοινότητα – και ότι η πιθανότητα κοινού ψηφοδελτίου υπάρχει κωδικοποιημένη στις συγκλίσεις για τα ενιαία ψηφοδέλτια με σταθμισμένη ψήφο. Η κοινωνία φάνηκε να αντέχει τις υστερίες και άνοιξε ένα ακόμα παράθυρο ντε φάκτο υπονόμευσης του τείχους από τα κάτω. Το άλλο αξιοσημείωτο ήταν η μαζική αποχή των συναγερμικών [σε μια προεκλογική οπού η ηγεσία τους ανταγωνίζονταν ώρες ώρες το ΕΛΑΜ στην εθνικιστική ρητορική [των «δανεικών», των «ύποπτων», των «οργάνων» κοκ] και βυθιζόταν ρητορικά σε ένα παρελθόν «ιερών ψήφων».

    Η αποχή ήταν με αυτήν την έννοια και απόρριψη [ή σιωπηλή αδιαφορία το λιγότερο] αυτών των ρητορικών από μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και έκφραση δυσφορίας [αν όχι οργής] για την εικόνα μιας διακυβέρνησης ημετεροκρατίας/πελατειακών σχέσεων, αποφυγής ανάληψης ευθυνών, και αυξανομένης ανισότητας σαν συνέπεια της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής. Ο ΔΗΣΥ έπεσε τα χαμηλότερα του ποσοστά από το 2004, η ψαλίδα από το ΑΚΕΛ σμικρύνθηκε πια στο 1.5%, η αντιπολιτευτική κριτική για τα εσωτερικά είναι σαφώς πλειοψηφική, και δεν φαίνεται να τσιμπά ευκολά πια από τις συναγερμικές μιντιακές μετατοπίσεις, ενώ οι περιφερόμενοι ψήφοι που ευνοήσαν μερικούς το 2016, φάνηκαν να περιφέρονται και αντιφασιστικά. Κάτι κινείται πια σαφώς και στην επιφάνεια πια…




  • Απολογισμός των ευρωεκλογών Ι: Η κίνηση του ΑΚΕΛ να στηρίξει την υποψηφιότητα Νιαζι απέδωσε διπλά αλλά η συνειδητή η αυθόρμητη αντιφασιστική στήριξη της ΕΔΕΚ από αριστερούς για να αποκλειστεί το ΕΛΑΜ, στοίχισε στο κόμμα της Αριστεράς την πρώτη θέση.
    Η επιτυχία της υποψηφιότητας Νιαζι εστιάζεται σε δυο σημεία: την ανάδειξη ενός συμπαγούς πόλου λύσης, και το άνοιγμα προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα – και τα δυο σαν ιστορικές προοπτικές.

    1. Προεκλογικά η στήριξη του Νιαζι προκάλεσε την έντονη και ρατσιστική αντίδραση της ηγεσίας της Δεξιάς [από τον Αναστασιάδη στον Αβέρωφ, στον Χριστοφόρου κοκ] βάζοντας ουσιαστικά το ΑΚΕΛ στο στόχαστρο μιας έντονης επίθεσης η οποία οξύνθηκε με την είσοδο τουρκικών πλοίων στην ΑΟΖ για γεώτρηση. Με την υποψηφιότητα Νιαζι η κυβέρνηση και η Δεξιά κατηγορούσε το ΑΚΕΛ ότι όχι μόνο δεν στήριζε την στροφή του Αναστασιάδη από το Κραν Μοντανα και μετά [η Δεξιά ήταν ξεκάθαρη στην προσπάθεια της να παρουσιάσει την Αριστερά σαν «προδοτική» γιατί αρνείτο την «εθνική ενότητα» των αμνών που προωθούσε ο ΔΗΣΥ] αλλά και έβαζε «Τούρκο» υποψήφιο που δεν θα έκφραζε την κυβερνητική πολιτική [την οποία η δεξιά ήθελε να παρουσιάσει σαν «φυσικά εθνική»]. Το ότι το ΑΚΕΛ άντεξε σε αυτήν την επίθεση, και μάλιστα φάνηκε να αντιστρέφει το κλίμα με άξονα την υποψηφιότητα Νιαζι ήταν ιστορικά νευραλγικό. Τώρα πια υπάρχει ένα ξεκάθαρος πόλος επανένωσης στην σημερινή συγκυρία που άντεξε και έκανε και ένα άνοιγμα την Τουρκοκυπριακή κοινότητα.

    2. Το άνοιγμα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα απέτυχε όμως σαφώς. 6,000 ψήφοι είναι μια αμελητέα ποσότητα. Οι Τουρκοκύπριοι, είτε λόγω απόστασης, είτε [πολύ πιθανόν] σαν αντίδραση στον ρατσισμό της ελληνοκυπριακής δεξιάς, αρνήθηκαν να ψηφίσουν. Μπορεί να το δει κάνεις σαν μια στάση αξιοπρέπειας, ή σαν μια στάση αποστασιοποίησης που διεκδικεί το δικαίωμα σε δυο κοινοτικές τουρκοκυπριακές θέσεις στην ευρωβουλή όπως προνοούσε και η συμφωνία ένταξης. Είναι προς τιμή του ΑΚΕΛ ότι άνοιξε τον δρόμο σε κοινό ψηφοδέλτιο, και ότι στην δύσκολη ιστορικά στιγμή θύμισε στους ελληνοκυπρίους την θεσμική ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων – και πρόσφερε στους Τουρκοκύπριους την ευκαιρία έκφρασης/εκπροσώπησης στο ευρωκοινοβούλιο με τις σημερινές συνθήκες. Είναι αξιοσημείωτο σε αυτό το πλαίσιο ότι η κίνηση του υιοθετήθηκε, μετά τις συζητήσεις που προηγήθηκαν, και από άλλους χώρους [ο ΔΗΣΥ μετεκλογικά θυμήθηκε ότι δεν έχει πρόβλημα με Τουρκοκύπριοι υποψήφιο και οι κεντρώοι συμπεριφέρονταν ανάλογα].

    Όμως οι εκλογές για την Αριστερά απέδειξαν επίσης υπάρχει ένα είδος ρευστότητας σε ομάδες των ιστορικών της ψηφοφόρων – έτσι από τις διαρροές προς Λιλλήκα και Οικολόγους το 2016, τώρα είχαμε ανάλογες διαρροές στήριξης της ΕΔΕΚ. Τα διλλήματα της μετεκλογικής περιόδου δεν θα είναι ευκολά μετά το ρήγμα στο τείχος. Από την μια το ΑΚΕΛ είναι ξεκάθαρα πια το μεγάλο κόμμα της ελληνοκυπριακής αντιπολίτευσης, [το οποίο ανέτρεξε σε μια 8ετια δαιμονοποιήσεων από άλλους χώρους και τα ΜΜΕ] το οποίο ντε φάκτο στο εσωτερικό της ελληνοκυπριακής κοινότητας θα πρέπει να συνεργαστεί με τα κόμματα του Κέντρου για να περιορίσουν τις ζημιές που προκαλεί η διακυβέρνηση πελατειακών σχέσεων του ΔΗΣΥ, ενώ από την άλλη, είναι η μόνη [για την ώρα] δύναμη στην ε/κ κοινότητα με πρόσβαση τους Τουρκοκύπριους – και με προβολή του ζητήματος της προοπτικής της λύσης.
    Θα είναι μια δύσκολη ισορροπία. Αλλά αυτό είναι η ιστορική αναγκαιότητα.


  • Απολογισμός των ευρωεκλογών ΙΙ: Ο ΔΗΣΥ συνέχισε την φθορά του και εισέπραξε το χειρότερο εκλογικό του αποτέλεσμα [κάτω από 30%] από το 2004 [στις ευρωεκλογές μετά το δημοψήφισμα]. Δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι υπήρξε σημαντική ροή ψήφων από την υποτιθέμενη επανενωτική δεξιά προς την υποψηφιότητα του Νιαζί τουλάχιστον ή από την άλλη να κατάφερε το κόμμα με την ρητορική προσέγγιση της ακροδεξιάς να περιορίσει τις ροές προς το ΕΛΑΜ.

    Είτε δεχθεί κανείς τις ευρωεκλογές σαν μικρότερο δείγμα του όλου του εκλογικού σώματος [και άρα θα μπορούσε να συγκρίνει με τις βουλευτικές του 2016], είτε δει τις ευρωεκλογές σαν κάτι που προκαλεί αδιαφορία λόγω απόστασης των κυπρίων [και των 2 κοινοτήτων πια] από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, η Αριστερά φάνηκε να εισπράττει τα ιστορικά της ποσοστά τα οποία κινητοποιούνται εκλογικά αυτήν δεκαετία των πέτρινων χρονών, με συγκυριακές ροές, όπως αναφέρθηκε, σε άλλα σχήματα του Κέντρου ή και με ένα ποσοστό αποχής/αποστασιοποίησης ακόμα. Αλλά δεν φάνηκε να ενισχύεται η Αριστερά από δεξιούς ψήφους. Ο ΔΗΣΥ έκανε ουσιαστικά μια συντηρητική [μέχρι ακροδεξιά] προεκλογική με στόχο να μειώσει τα ποσοστά του ΕΛΑΜ και με την επίκληση του «φόβου της αριστεράς» να μαζέψει/συσπειρώσει τους ψήφους του. Απέτυχε σαφώς.

    Το ΕΛΑΜ διογκώθηκε [και σε ποσοστά και σε ψήφους] και αφού η ΕΔΕΚ συσπειρώθηκε και άντλησε και ψήφους στήριξης από άλλους χώρους, τότε προφανώς οι διαρροές προς το ΕΛΑΜ ήρθαν από τον ΔΗΣΥ. Το μόνο ευχάριστο σε αυτό το πλαίσιο ήταν η αποχή που για πρώτη φορά κτύπησε και τον ΔΗΣΥ. Η απώλεια σχεδόν 9% από το 2014, αλλά και η περαιτέρω μείωση παρά την διάλυση, εκ των φαινομένων, της Αλληλεγγύης [κάτι που φάνηκε από τις προεδρικές του 2018 με τον επαναπατρισμό της πλειοψηφίας των ποσοστών της στην υποψηφιότητα Αναστασιάδη από τον πρώτο γύρο - ο ΔΗΣΥ το 2016 πήρε 30% και ο Αναστασιάδης το 2018 πήρε 35%], είναι ίσως το βασικό τεκμήριο δυσφορίας όσων διαφωνούν με τον Αναστασιάδη στο θέμα της λύσης.

    Αλλά είναι επίσης πιθανόν ότι η αποστασιοποίηση του ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ έχει να κάνει με την εικόνα της κυβέρνησης, της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων: από την διάλυση του Συνεργατισμού και τις αποκαλύψεις για το πάρτι της ημετεροκρατίας του Χάρη που πουλούσε και
    success story σαν σκόνη στα μάτια, στις ευθύνες του Ιωνά και την έκδηλη απροθυμία του να αναλάβει την ευθύνη [ η έστω να αφήσει την καρέκλα], στο γενικό κλίμα ανασφάλειας και δυσφορίας στην κοινωνία, κοκ. Το ότι το εκλογικό σώμα του ΔΗΣΥ φαίνεται να στρέφεται σε συντηρητικές κατευθύνσεις φάνηκε και με την ξεκάθαρη νίκη-επανεκλογή του Χριστοφόρου.
 




 Η ξεκάθαρη μείωση των ποσοστών διαφοράς και η συνακόλουθη μείωση της ψαλίδας ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ, παρα τον συντριπτικό έλεγχο των τηλεοράσεων από τον ΔΗΣΥ [κάτι που ηταν κωμικά εμφανές ακόμα και την νύχτα μετα τις εκλογές] σηματοδοτεί και ένα άλλο πρόβλημα για το κυβερνών κόμμα…Πέρασε από το 8-10% της περιόδου 2013-14 στο 5% του 2016-18, στο 1.5%....
    Ο ΔΗΣΥ θα μπορούσε ίσως να ελπίζει στην ΔΗΠΑ και το ΕΛΑΜ σαν εν δυνάμει συμμάχους αλλα όπως φάνηκε και σε αυτές τις εκλογές το ΕΛΑΜ έχει δική του δυναμική – και όταν ο ΔΗΣΥ εμπλέκεται σε ανταγωνισμό μαζί του μάλλον τείνει να αναπαράγει την ρητορική του. Η ΔΗΠΑ, από την άλλη, είναι μεν ένα σχήμα με πολλαπλές εξαρτήσεις από το προεδρικό, αλλα όπως και αλλα κεντρωμένη σχήματα μάλλον στο μέλλον θα διαλυθεί ή ενταχθεί κάπου – και αν πάει στον ΔΗΣΥ δύσκολα θα πάρει όλα τα ποσοστά του.

  • Στον χώρο του Κέντρου είχαμε την σταθεροποίηση από την μια του ΔΗΚΟ με σχεδόν 14%, και την αναβίωση της υπό αποσύνθεση ΕΔΕΚ μπροστά στο κίνδυνο του ΕΛΑΜ, με τάσεις διάλυσης όμως των σχημάτων που φάνηκαν να επωφελούνται της συγκυριακής ψήφου διαμαρτυρίας το 2016.  Όμως τα προβλήματα της ΕΔΕΚ δεν λύθηκαν – και η ύπαρξη πολλαπλών ομάδων που κατάγονται από την ιστορική ΕΔΕΚ [και οι οποιες συσπειρωθήκαν ελέω ΕΛΑΜ] είναι αμφίβολο αν θα συνεχίσουν την συσπείρωση υπό την ηγεσία Σιζοπουλου. Είναι λ.χ. πιθανό σε τοπικές η προεδρικές εκλογές η ΕΔΕΚ και παλιν να μην μπορεί να «κουβαλήσει» τα ποσοστά της με την παρούσα ηγεσία.

    Είναι αξιοσημείωτο, ωστόσο, ότι το ΔΗΚΟ στήριξε ανοικτά την ΕΔΕΚ, άρα και την νυν ηγεσία, κάνοντας ουσιαστικά έκκληση για στήριξη της εν όψει ΕΛΑΜ. Και τα δυο κόμματα ανήκουν στους ευρωπαίους σοσιαλιστές. Αρα για την ώρα υπαρχει εκεί ένα εν δυνάμει μπλοκ. Το οποίο φάνηκε να κινείται αντιπολιτευτικά τον τελευταίο καιρό – και θα φανεί πως θα εξελιχθεί στην συνέχεια με φόντο και αυτά τα εκλογικά αποτελέσματα. Πέρα από την συσπείρωση αυτών των δυο ιστορικών πόλων, ωστόσο, τα υπολοιπα σχήματα που κινούνταν στο Κέντρο φάνηκαν να οδηγούνται σε παρακμή τεκμηριώνοντας την εκτίμηση ότι η ψήφος διαμαρτυρίας σε μικρά νέα σχήματα στις βουλευτικές του 2016, ηταν μια συγκυριακή ροή, που μάλλον ολοκλήρωσε τον κύκλο της.

    Έτσι η Συμμαχία Πολιτων και οι Οικολόγοι έχασαν και οι δυο – με το μεν πρώτο σχήμα [του Λιλληκα] να είναι άξιο απορίας αν θα συνεχίσει πια, ενώ οι οικολόγοι δεν φάνηκαν επίσης να πείθουν σαν κάτι περισσότερο από ευκαιριακή περίπτωση σχήματος διαμαρτυρίας. Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να αναφερθεί και η Αλληλεγγύη που φαίνεται να επέστρεψε σε μεγάλο βαθμό στο ΔΗΣΥ.


  •  Η αποχή από τις ευρωεκλογές θα πρέπει επίσης να καταγραφεί σε συνδυασμό με διάφορες έρευνες που δείχνουν τους κύπριους να βιώνουν τους ευρωπαϊκούς θεσμούς σαν ξένους, σε απόσταση κ.ο.κ.
    Είναι και μια κριτική στάση που αξίζει να ειδωθεί και σαν τέτοια…Και να κατανοηθεί [και να «αντιμετωπιστεί» - ότι και να σημαίνει αυτό] σαν τέτοια…Ετσι ενώ στις ευρωεκλογές [και με την συμμέτοχη των τουρκοκυπριων, 81, 611, στους καταλόγους – και την σαφή αποχή τους τωρα] είχαμε 43. 97% το 2014, και 42,8% το 2019, αντίθετα στις βουλευτικές [των ελληνοκυπρίων] του 2016 είχαμε ποσοστό συμμετοχής 66.74% [με τάσεις ψήφου διαμαρτυρίας] και στις προεδρικές του 2018 είχαμε [στον πρώτο γύρο – οπού υπήρχαν ευρύτερες επιλογές] ποσοστό 71.88%...



  • Η πολιτική της αμνησίας; Και τώρα όλα οι ρητορικές της πλάκας για τον Ακιντζί και την τουρκοκυπριακή αριστερά. Που είναι όπως «όλοι οι Τούρκοι» κοκ. Πως θα ξεχαστούν; Πάντως οι κινήσεις έχουν το αύρα σκακιστικής τακτικής…

    «Βάζουν πλώρη για αλλαγή μοντέλου λύσης.» Τίτλος του Φιλελεύθερου για την νέα δεξιά κυβέρνησης στην βόρεια Κύπρο. Μπα… Τώρα όλοι εκείνοι που αναλώνονταν ότι δεν υπήρχε διαφορά ανάμεσα σε Τουρκία και Ακιντζί, ή με τουρκοκυπριακή αριστερά. Η όσοι αχάπαρα φώναζαν ότι δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στους τουρκοκύπριους – ανάμεσα δηλαδή στην λογική του Ντενκτάς και του Ακιντζί, τώρα θα πάθουν αμνησία πάλι και θα λένε ότι η νέα ηγεσία των τουρκοκυπρίων εκβράζει όλους τους τ/κ;
    Ή και ανάποδα: όλα εκείνα τα φερέφωνα που αναπαρήγαγαν ότι ο Ακιντζί δεν διαφοροποιείτο από την Άγκυρα, τώρα που βλέπουν την άλλη όψη, θα πάθουν και αυτοί αμνησία ή απλώς θα συνεχίσουν το εμβατήριο με τις νέες εκδοχές που θα τους υποβάλουν;

    Ακόμα όμως και αν ήθελαν να κάνουν έτσι γενικά [και στο εξωτερικό] επίθεση ενάντια στους τ/κ ότι «δεν θέλουν λυση», υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι: οι τουρκοκύπριοι της δεξιάς θα επικαλούνται τον Αναστασιάδη σαν αυτόν που έχει φύγει από το μοντέλο λύσης του ΟΗΕ… Πάλι η οικογένεια Αναστασιάδη θα βρεθεί να εξυπηρετεί ιστορικά τουρκικό κράτος; Διότι είναι και οι συνέπειες μια μορφή εξυπηρέτησης, όπως απέδειξε η 15η και η 20η Ιουλίου 1974.
    Κατά τα άλλα – άντε να δούμε πως θα το παίξουν τώρα όσοι αναπαρήγαγαν το κλισέ – «να βρεθεί άλλη λυση»… Τώρα τα ίδια ακριβώς λένε και ο απόγονοι της ΤΜΤ.. Ή μάλλον πάντα την ήθελαν και τώρα θα σας χρησιμοποιούν σαν προλαλήσαντες. Πέρα από τα ρητορικά σχήματα, το όλο θέμα έχει βέβαια να κάνει με το ότι το τουρκικό κράτος νοιώθει ανετά να παίζει σε διαφορά ταμπλό μετά το Κραν Μοντανά..
    Θα δούμε την συνέχεια…



  • Τελικά δεν είναι να πάει σε εκλογές ο ΔΗΣΥ χωρίς να έχει κάτι βρώμικο κρυμμένο κάτω από το χαλί:
    Με προτίμηση στα τραπεζιτικά. Τώρα είναι πάλι οι χαλαρώσεις που έδωσαν στην Τράπεζα Κύπρου [την απάλλαξαν από την φορολογία – με αναστολή]. Ή ισονομία της δεξιάς – Αμα χρωστά ένας/μια πολίτης πάει φυλακή, χάνει το σπίτι του/της. Άμα χρωστά η τράπεζα του Πολυβίου, τους δίνουν.. αναστολή.. Είναι και τα δίκτυα στο Ανώτατο, είναι και τα συμφέροντα στην τσέπη, είναι και η εξαρτήσεις στην κυβέρνηση και τη Βουλή.


    Ιδού το ιστορικό των προεκλογικών συγκαλύψεων:

    Το 2013 υπήρχε έτοιμη συμφωνία, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού τους ήθελαν να φορτώσουν το όποιο έξτρα κόστος στους κύπριους πολίτες [για να γλυτώσουν οι πελάτες του δικηγορικού γραφείου – του Αναστασιάδη εννοείται] οπότε βρεθήκαμε από το «δεσμεύομαι» στο κούρεμα. Μόνο ο συμπέθερος πήρε την
    insideπληροφορία και έβγαλε τα εκατομμύρια εκτός. Είπαμε να πληρώσουν οι κύπριοι, αλλά οϊ τζαι οι ημέτεροι.. Κατά την διάρκεια των πρόσφατων προεδρικών, είχαν κρύψει κάτω από το χαλί με ψέματα, το πλάνο [μεχρι και «ελεγχόμενες εκροές καταθέσεων» είχαμε] για διάλυση του Συνεργατισμού [για να χαριστούν οι καταθέσεις στην Ελληνική και να φορτωθεί το κόστος των 7 δις στο κοινό και πάλι].

    Και τώρα αφού στήθηκαν φιέστες προεκλογικά για την αλλαγή ηγεσίας στην Τράπεζα Κύπρου [δηλαδή οι Άκερμαν και Χούριγκαν την έκαμαν με ελαφρά πηδηματάκια, χοντρό πορτοφόλι, και ευχαριστίες στον Αβέρωφ] τώρα διαρρέει ότι η ΕΕ δεν ειναι μαννοί – κατάλαβαν ότι ουσιαστικά το κράτος επιχορήγησε την Τράπεζα Κύπρου [που δεν πάει καλά – και ας λένε οι συνήθεις ψεύτες] με το να αναστείλει την φορολογία της.
    Εσείς ακούσατε κανένα χρεωμένο δανειολήπτη [πλην εκείνων που έχουν εκατοντάδες εκατομμύρια σε χρέος και είναι φίλοι του Αβέρωφ] να του χαρίζονται φόροι;

    Ημέτερες τράπεζες, ελεγχόμενα ΜΜΕ.
    Αυτή είναι η αλήθκεια λοιπόν και των οικονομικών πολιτικών του ΔΗΣΥ: Αυτή η κυβέρνηση πετά τα λεφτά του δημόσιου [των φορολογουμένων] για να επιχορηγεί τα συμφέροντα των εκατομμυριούχων ημέτερων της… και φορτώνει στο μέλλον το δημόσιο χρέος. Να δείτε που άμα χάσουν τις εκλογές θα δοκιμάσουν το θράσος να μουρμουρούν για το …δημόσιο χρέος που κατασκευάζουν τώρα. Όπως έκαναν και με τις τράπεζες των φίλων τους «των καλύτερων τραπεζιτών».


    Από
    Stockwatch:
    «The EU is considering a probe on the fairness of the state guarantee provided for the use of deferred tax assets as part of regulatory capital, the Financial Times report.

    The Basil III agreement allows for a gradual subtraction of deferred tax assets from capital adequacy calculations starting from 40% and reaching 100% in 2018 when the Basil III directive must be fully implemented.


    The deferred tax asset for Bank of Cyprus as at December 31, 2014 amounted to €457 mn.
    According to a BOCY official the bank used a 40% deduction for calculating the recently announced core tier 1 capital adequacy ratio of 14% while the full implementation of the Basil III requirements would have reduced this ratio to 13,6%. For Hellenic Bank deferred tax assets stood at €52 mn.»
    ttps://www.stockwatch.com.cy/en/article/kypriaki-oikonomia/eu-investigate-deferred-tax-assets-treatment?fbclid=IwAR1hOM05bW4RWhC71XfpTpNN9nct6xFacdn5pAPnJatk6pAxkRfuWc_24as


  • Σχόλιο του Savvakis Savvides: “  για την πληροφορία ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διερευνά το χαρισμα-αναβολη πληρωμές φόρων [για 15 χρόνια] στην Τράπεζα Κύπρου – συμπέρασμα: μετα από τόσα θεάματα και όσα πλήρωσε η κοινωνία για αυτό λάκκο που καταπίνει σπίτια επιχορηγήσεις, χατιρικά νομοσχέδια κοκ, οι κυπριακές τράπεζες [όσες έμειναν] είναι ακόμα undercapitalized… Το ερώτημα είναι ποιοι κέρδισαν από εκείνη τη ροή ξένων κεφαλαίων προς τις κυπριακές τράπεζες πριν το 2010 – για την οποία πληρώνουμε ακόμα σαν κοινωνία:

    «
    In other words, banks are seriously undercapitalised, particularly BoC, despite the desperate attempts of the Government to cover this up. Ergo, the grateful thanks of Ackerman to Averof at the Annual General Meeting about this. In the case of Cyprus it is not just tax deferral but essentially tax forgiveness. A 15 year deferral of tax essentially tantamounts to exactly that.”


  • Για την οικονομική ιστορία της Κύπρου – η σύγκριση δεν είναι με την ανάπτυξη από το σημείο μηδέν του 1919, αλλά το πώς η κατανομή και η συσσώρευση πλούτου, ξαναθυμίζει πάλι το 1919-1929 με τους τοκογλύφους και τις στρατιές των ξεκληρισμένων από τις εκποιήσεις που ρίχθηκαν στην ελαστική εργασία του τότε, χωρίς κοινωνικό πλαίσιο προστασίας…

    Σε ένα προσφατο σχόλιο του κ. Κουμουλλή [“Ο ΔΗΣΥ δεν εννοεί να εκσυγχρονισθεί”]
    για το πώς ο ΔΗΣΥ είναι ένα κόμμα με νοσταλγική πολιτική ρητορική  - με φόντο το παρελθόν του αυταρχισμού της ΕΟΚΑ β, του Γριβισμού κοκ – στα πλαίσια μιας, εκ των φαινομένων, αρχικής ρητορικής προσπάθειας να κρατηθούν ίσες αποστάσεις, αντιπαρέβαλε στην κριτική για την διεύρυνση της ανισότητας επι διακυβέρνησης ΔΗΣΥ, στην έννοια της «ανάπτυξης»..

    «
    Πριν 100 χρόνια, το 1919, υπήρχε εξαιρετικά μεγάλη ισότητα κατανομής του Εθνικού Εισοδήματος σε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα. Η εξήγηση είναι απλή: οι προπάπποι μας ήταν όλοι φτωχοί!»

    Τα μπέρδεψες τα ιστορικά δεδομένα δάσκαλε.. :) …Το 1919 δεν υπήρχε ισότητα [και γενικά η «ανάπτυξη» δεν συνυπάγεται την ανισότητα όπως αποδεικνύει εύκολα η μεταπολεμική δυτική εμπειρία, για να πάρουμε ένα εύκολο οικείο παράδειγμα] – αντίθετα υπήρχε δραματική ανισότητα ακόμα και με βάση την παραδοσιακή κατανομή του πλούτου [μεγαλογαιοκτημονες, εμπόροι - τοκογλύφοι- μικροϊδιοκτήτες γης/αγρότες] - η οποία εκείνη την περίοδο διευρύνθηκε με την απώλεια ιδιοκτησίας γης [και την υπονόμευση του καθεστώτος μικροιδιοκτησίας της πλειοψηφίας] λόγω των τοκογλύφων [των τότε τραπεζιτών και των συμφερόντων τους]. Για να έχουμε συγκριτικό μέτρο [από το «
    social change and urbanization in Cyprus» του Μ. Ατταλίδη: οι αγρότες χωρίς γη το 1901 ήταν 8,476. Αντίθετα με τις εκποιήσεις γης λόγω χρεών μετα τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αγρότες χωρίς γης εκτοξεύτηκαν σε 22,654. Οι αγώνες των αγροτών τον 18 και 19ο αιώνα απέδωσαν ένα είδος ελέγχου του πλούτου σαν μορφής εξουσίας μέσα από την μικρο-ιδιοκτησία γης, που υπονομεύτηκε από το καθεστώς των τοκογλύφων στις αρχές του 20ουαιώνα. Η επόμενη κίνηση αντίστασης ηταν η συλλογική οργάνωση των λαϊκών στρωμάτων [σε αγροτικές και εργατικές οργανώσεις /συντεχνίες, συνεργατικά κοκ] και η δημιουργια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ενός είδους κράτους ευημερίας που έλεγχε και πάλι την ακραία ταξική και οικονομική πόλωση..

    Αυτό που ζούμε σήμερα με την διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ και τις συνακόλουθες οικονομικές πολιτικές εύνοιας προς το μεγάλο κεφάλαιο και την υφαρπαγή των κοινών, και την κατάργηση μορφών προστασίας των αδύνατων κοινωνικών στρωμάτων, δεν είναι «ανάπτυξη» είναι ένα είδος επιστροφής στην ταξική δομή του 1919 – με την έννοια της υφαρπαγής [και άρα συρρίκνωσης] του μεριδίου του συλλογικού εισοδήματος των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων προς όφελος των λίγων. Όπως τότε, που όπως παρατηρούσαν και οι βρετανοί αποικιοκράτες, η πλειοψηφία των «αντιπροσώπων» στο Νομοθετικό Συμβούλιο αποτελείτο από δικηγόρους, που έλεγχαν ΜΜΕ και είχαν σχέση τα οικονομικά συμφέροντα των τοκογλύφων, των μεγαλοϊδιοκτητών γης και της Εκκλησίας. Και δεν ηταν τυχαίο φυσικά που ένα τέτοιο νομοθετικό σώμα δεν ενέκρινε καν το νομοσχέδιο για την νομιμοποίηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων.



  • Ο πολιτικός κυπροκεντρισμός την εποχή της σκιάς του «εθνικού κέντρου» και του «Σχέδιου Ατσεσον»: ο Ττοφαλος και ο Γ. Μαυρογενης.
    Μια πολύ καλη ανάλυση-παραπομπή από τον Γρηγόρη Ιωάννου [και φόρος τιμής στον Γ.Μαυρογένη] για το ιστορικό πλαίσιο μέσα από το οποίο πρέπει να γίνεται η αξιολόγηση των εμπειριών τζαι του κυπροκεντρικού λόγου εξελικτικά.  Συμπληρωματικά για το πλαίσιο: Το σκίτσο αναφέρεται στην περίοδο της «δυαδικής εξουσίας» [1964-67] όπως ονομαζετουν η πολιτικη κατασταση στην Κυπρο τότε, όπου το ελληνικό κράτος, με την ιδεολογία του «εθνικού κέντρου», χρησιμοποιούσε τον Γρίβα και τον στρατό [μεραρχία και εθνική φρουρά] για να υπονομεύσει την Ανεξαρτησία και την Δημοκρατία στην Κύπρο και να επιβάλει καποια μορφη του σχέδιου Ατσεσον [την κατάργηση της Ανεξαρτησίας και την τριχοτόμηση της Κύπρου].. Ηταν τότε που η Ανεξαρτησία, στον δημόσιο λόγο, έπρεπε να εκφραστεί με έμμεσο τρόπο σαν είδος λογοκρινόμενης έκφρασης... Σε αυτό το πλαισιο ο Ττόφαλος εξέφραζε την «λαϊκή φωνή» που δεν λογοκρίνονταν όπως τα πρωτοσέλιδα και τα εκδοτικά των εφημερίδων…


    Gregoris
    Ioannou:
    Ο Μαυρογένης υπήρξε ο σημαντικότερος Κύπριος γελοιογράφος – σε πιο μουντές εποχές και σε ένα πιο δύσκολο πολιτικό περιβάλλον ήταν από τους πρώτους ε/κ που άρθρωσαν συστηματικά μια Κυπροκεντρική οπτική. Ο «Ττόφαλος» και η Σατιρική ήταν για την εποχή τους αρκετά προχωρημένα σχήματα – συγκρινόμενα μάλιστα με την Κυπρούλα του γενικά ατάλαντου ΠΙΝ τις δεκαετίες που ακολούθησαν, μίλια μπροστά σε σύλληψη και εμβέλεια.

    Ο ε/κ Κυπριωτισμός βέβαια, ειδικά εκείνης της εποχής, δεν περιλάμβανε τους Τουρκοκύπριους. Αλλά σε σχέση με την ε/κ εθνικοφροσύνη της καταστροφής ήταν σαφώς πιο προοδευτικός. Η Κυπροκεντρική, ανεξαρτησιακή οπτική υπερίσχυσε μέσα στην ε/κ κοινότητα επί του ιδεολογήματος της Ένωσις. Και εμπόδισε την ολοκλήρωση του Ταξίμ που θα ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα αν υπερίσχυε ο ε/κ ενωτισμός κρατώντας έτσι ζωντανή την ιδέα της Κύπρου που ανήκει στο λαό της, την Κύπρο για τους Κυπρίους. Αν σήμερα μπορούμε ακόμα να μιλάμε για την προοπτική μιας ολικής Κύπρου, είναι διότι κάποιοι τις δεκαετίες του 1920, του 1940 και του 1960 αντιλήφθηκαν την Κύπρο ως αυτόνομη χώρα, πέραν από ελληνισμούς και τουρκισμούς.

    Αντίο Γιώργο Μαυρογένη.