One Radical Planet

🔒
❌ About FreshRSS
There are new available articles, click to refresh the page.
Before yesterdayYour RSS feeds

α ηβρεν αλλον πoσκολιον ο δρουσιωτης τωρα...ΝΑΤΟ τζαι ξερο ψωμι..

By Δέφτερη Ανάγνωση


α ηβρεν αλλον πoσκολιον ο δρουσιωτης τωρα...ΝΑΤΟ τζαι ξερο ψωμι..οπως ας πουμε το 2013 εγραφεν ομιλιες για τον τοτε μαστρο του τον αναστασιαδη για να περασει το καθολικο οριζοντιο κουρεμα [για να γλυτωσουν οι πελατες ου δικηγορικου γραφειου αναστασιαδη κοστος - που θα μεταφερετουν στους πολιτες]..Λλλια χρονια μετα, αμα εχασε την καρεκλουα, αθθυμηθηκε οτι τελικα ηταν διαπολοκη τζηνο που υποστηριζε τοτε...αλλα φυσικα εφταιαν ουλλοι οι αλλοι πλην του δρουσιωτη που εξεπλενε τοτε...Χα τζαι τωρα..πουλα μια λαφαζανια για ξανθο γενος, ξηχανοντας οτι εν η εθνικοφροσυνη [στην οποια τασσεται τζαι βοηθα στην εξουσια] που πιστευκει ετσι παραμυθκια...για να ξεχασει φυσικα οτι το ΝΑΤΟ εν ο οργανισμος μελη του οποιου ειχαν τζαι σχεδιο τριχοτομησης [σχεδιο Ατσεσον] αλλα τζαι που εστησαν το 1974....Οπως τοτε το 2013 εισιεν εγνοια τα συμφεροντα του μαστρου, μαλλον τζαι τωρα εν σε διαδικασια συγκαλυψης της ιστορικης πραγματικοτητα...
https://www.protagon.gr/apopseis/giati-i-kypros-prepei-na-bei-sto-nato-44342533402

Μερικοί τζιαμέ στον Πολίτη, έχουν αποφασίσει ότι θέλουν να κωδικοποιηθούν σαν το πλυντήριο ομαδικών βιασμών;

By Δέφτερη Ανάγνωση



·         Τζαι αφού αποδώσαμε τα εύσημα, σε όσους διαφωνούμεν μεν, αλλά οι οποίοι είχαν την τσίπα να στηρίξουν τουλάχιστον με κάποια συνέπεια την θέση τους, ας δούμε τζαι την ξεφτίλα. Μερικοί τζιαμέ στον Πολίτη, έχουν αποφασίσει ότι θέλουν να κωδικοποιηθούν σαν το πλυντήριο ομαδικών βιασμών;

Εν εξηγείται διαφορετικά το χαζοχαρούμενο σχόλιο, του όποιου σχολιαστή, μετά την κίνηση του εισαγγελέα να κατηγορήσει την Γεωργία – λειτουργώντας ουσιαστικά σαν δικηγόρος των κατηγορουμένων της επιφανούς οικογένειας που τρέχουν να ξεπλύνουν διάφοροι από την Θεσσαλονίκη στην Λευκωσία..

Δεν ήταν δύσκολο για τον σχολιογράφο να ξέρει/μάθει ότι η στάση της αστυνομίας τζαι οι εκ των φαινομένων καθυστερήσεις της ήταν ύποπτες. Αλλά ακόμα τζαι η ανακοίνωση του εισαγγελέα μύριζε από απόσταση ξέπλυμα. Όπως τζαι η απόλυση του «εισαγγελέα διαφάνειας»..

Παραθέτουμεν πιο κατω σαν ενδειξη αναλυτικού λόγου για το θέμα, μια προσεκτική αναλυτική οπτική για την δήλωση του εισαγγελέα την οποία κάποιοι στον Πολίτη θα εν καλά να μάθουν να εφαρμόζουν [τζαι να κατανοούν εννοείται.. :)]– εκτός βέβαια αν κάποια αορατα συμφέροντα στο βάθος προκαλούν/θελουν την ανάγκη στήριξης/ξεπλυμα μερικών ημετερων..:) [όπως λ.χ. τότε με την Λοιζιδου που εμφανίστηκαν ξαφνικά τζαι μαγικά στον Καλατζή υποκλοπές ακριβώς λίγο πριν μια επίμαχη δικαστική διαδικασία.. :) ....Με ανάλογα συμφέροντα.. :) ...]

«Akis Gavriilidis

Αν ευσταθούν τα αποσπάσματα που διέρρευσαν (και γιατί διέρρευσαν;) από την εισήγηση της εισαγγελέως για την υπόθεση βιασμού στη Θεσσαλονίκη, νομίζω ότι όντως υπάρχει ένα ζήτημα. Και συγκεκριμένα, μία κάποια υπέρβαση αρμοδιοτήτων, αν όχι με την τυπική πάντως με την ουσιαστική έννοια.

Δεν είναι δουλειά του εισαγγελέα να επεκτείνεται σε αξιολογήσεις της μήνυσης, και ακόμα λιγότερο της προσωπικότητας του μηνυτή/-ύτριας. Δουλειά του/ της είναι να αξιολογήσει το ανακριτικό υλικό και να εισηγηθεί αναλόγως. Αν κρίνει ότι δεν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις, ΟΚ, προτείνει να τεθεί η υπόθεση στο αρχείο -και το συμβούλιο θα κρίνει. Εκτός βέβαια αν διαπιστώνει ότι τελέστηκε εκεί κάποιο αδίκημα, οπότε πρέπει να πει ποιο και να ασκήσει σχετικές διώξεις. Αν όχι, όμως, είναι εκτός θέματος να λέει μέσα στην εισήγηση ότι η μήνυση είναι "μυθοπλασία" και να υποθέτει ποιοι μπορεί να είναι οι λόγοι.

Για να γίνει δεκτή η εισήγησή της, αρκεί να ισχυριστεί -και να πείσει, βεβαίως- ότι δεν υπάρχουν, και δεν μπορούν να βρεθούν, επαρκείς αποδείξεις ότι αληθεύει η μήνυση. Δεν χρειάζεται να αποδείξει και ότι είναι σίγουρα ψευδής.»

· Περί ρατσισμού: για να θυμόμαστε τί στοιχίζει η εκλογή της ό,ποιας Αννίτας – διότι εκ των φαινομένων, στο γελαμ δόθηκε η adhoc επιτροπή σ

By Δέφτερη Ανάγνωση

 



·         Περί ρατσισμού: για να θυμόμαστε τί στοιχίζει η εκλογή της ό,ποιας Αννίτας – διότι εκ των φαινομένων, στο γελαμ δόθηκε η adhoc επιτροπή σαν είδος υπόγειας [;] συναλλαγής για συνεργασία στη Βουλή με τον ΔΗΣΥ... τζαι το κόλπο του Αβέρωφ στις εκλογές προεδρίας της Βουλής...

Να τα θυμόμαστε καθώς ο τυπάκος των τραπεζών τζαι των παρασκηνίων θα προσπαθεί να πουλήσει ένα προεκλογικό «φιλελε» εαυτό μπλα μπλα. Λες τζαι ο όρος δεν έχει συρθεί αρκετά στη λάσπη με τις σιωπές τζαι τις άτυπες συνεργασίες μιας δεκαετίας....Ο Χάρης εν να παίζει τον ρόλο της νατοϊκής εθνικοφροσύνης [όπως η 15η Ιουλίου ας πουμε..:)] σε μια απόπειρα μετατοπισης από το σκάνδαλο τζαι τις ευθύνες του για τον Συνεργατισμό, τον Χατζηγιάννη κλπ κλπ..

Η απόπειρα επικοινωνιακών Μετατοπίσεων, άλλωστε, είναι η κλασική πια τακτική της παράταξης που πουλά φιλελε κέτσαπ σε μακαρόνια made in ρατσιστικά μαγειρέματα...

Corina Demetriou

Πρόεδρος Συνδέσμου Γονέων καταγγέλλει στην κοινοβουλευτική επιτροπή “για το δημογραφικο” αβάσιμο περιστατικο που διαβάλλει ένα μετανάστη μαθητή και τον στοχοποιεί ως τρομοκράτη του οποίου η δράση δήθεν ανακοπήκε την υστάτη χάρις την έγκαιρη παρέμβαση της αστυνομίας και του σχολείου.

Οι βουλευτές τα ακούουν και εκφράζουν συγκλονισμένες απόψεις ως να αληθεύουν οι ισχυρισμοί χωρίς να τους διασταυρώσουν. Χωρίς καν να έχει κληθεί το ΥΠΠΑΝ και η Επίτροπος για το Παιδί να καταθέσουν στην επιτροπή τις θέσεις τους.

Τα ΜΜΕ ακούουν και αναπαράγουν, και αυτά συγκλονισμένα όπως οι βουλευτές, χωρίς βεβαίως να διασταυρώσουν την πηγή, χωρίς να ρωτήσουν το ΥΠΠΑΝ κ χωρίς να πάρουν την άποψη της οικογένειας του παιδιού.

Μήπως τίθεται θέμα τάξης και για την Παγκύπρια Συνομοσπονδία Γονέων και για τη Βουλή και για τα ΜΜΕ? Παραβίαση δεοντολογίας;

Η επιτροπή για τη δημογραφικό δεν είναι απλά ακόμα μια κοινοβουλευτική επιτροπή - δεν πληροί τα ελάχιστα για να μπορεί να διεξαχθεί μια πολιτισμένη συζήτηση. Μόνο συγκλονισμένες μεροληπτικές συζητήσεις εκ του ασφαλούς αφού δεν προσκαλείται ουδείς που μπορεί να εκφέρει αντίλογο. Είναι ένα εφαλτήριο για να διασπείρει ρατσιστική ρητορική το ΕΛΑΜ. Η ΠτΒ ως θεματοφύλακας του θεσμού τι προτίθεται να πράξει; Να υποθέσουμε πως συμφωνεί με τις συγκλονισμένες συζητήσεις που στοχοποιούν ένα παιδί χωρίς να είναι παρόντες οι αρμόδιοι θεσμοί και οι ενδιαφερόμενοι; Η σιωπή της την αφηνει διπλα εκτεθιμένη, με δεδομένη την υποστηριξη που ελαβε από το ΕΛΑΜ για να εκλεγεί.

Demetris Stratis


Καταλάβατε τι συνέβη χθες στη Βουλή;

------

Ένας τύπος ο οποίος τυχαίνει αν είναι πρόεδρος συνδέσμου γονέων του γυμνασίου της Κοκκινοτριμιθιάς πέταξε μια κοτσάνα, ένα ψέμα …για ένα παιδί με μεταναστευτική βιογραφία.

Προκάλεσε σάλο. Πανικό. Οι πάντες αναπαρήγαγαν τους ισχυρισμούς του, εναντίον ενός παιδιού ότι δήθεν σκόπευε να ανοίξει πυρ κατά πάντων ή ότι θα έβαζε εκρηκτικά στο σχολείο του.

Ο ίδιος άνθρωπος κάνει σήμερα την πάπια… μας λέει ότι δεν θέλει να προβεί σε περεταίρω δηλώσεις θεωρώντας το θέμα λήξαν.

Τελικά ο εκπρόσωπος τύπου της Αστυνομίας ξεκαθάρισε ότι το περιστατικό διερευνήθηκε από τον Δεκέμβριο του 2021 και δεν προέκυψε τίποτε μεμπτό, ούτε εντοπίστηκε κάτι που να παραπέμπει σε ποινικό αδίκημα.

Το παιδί, σύμφωνα με την Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού δεν έχει καμία σχέση με το «Πουρνάρα» το θέμα δηλαδή που συζητούσε η Ad Hoc Επιτροπή για το Δημογραφικό.

Με άλλα λόγια… Μια αρλούμπα… βρέθηκε στις πρώτες ειδήσεις δελτίων ειδήσεων, σε πηχυαίους τίτλους εφημερίδων, κάποια διαδικτυακά Μέσα δεν δίστασαν μιλήσουν μάλιστα για «μακελάρη».

Η κοινή γνώμη βγάζει για άλλη μια φορά το άχτι της για τους «κακούς ξένους που πυροβολούν τα παιδιά μας». Ο φανατισμός θεριεύει. Η Επιτροπή για το Δημογραφικό της οποίας προεδρεύει το ΕΛΑΜ πετυχαίνει τον σκοπό σύστασης της… την αναπαραγωγή του ρατσισμού και τους μίσους.

Ρητορικά ερωτήματα:

-       Θα επιβάλει κάποιος τους κανονισμούς που υποτίθεται υπάρχουν στη Βουλή για αναπαραγωγή ψεμάτων από καλεσμένους;

-       Κανένας από τους παρευρισκόμενους δεν γνώριζε την αλήθεια ώστε να την πει από χθες;

-       Δεν έχουμε ευθύνη ΟΛΟΙ να μιλήσουμε τουλάχιστον.. για την αποκατάσταση της αλήθειας...ΣΗΜΕΡΑ;

Αυτά.

Τζαι μετα:

Ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας... μια μέρα μετά (3.39 μ.μ): "Μετά και από αναφορές σε μερίδα των ΜΜΕ -οι οποίες ακολούθησαν τη συνεδρία της ad hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη μελέτη του Δημογραφικού Προβλήματος- για δήθεν περιστατικό με εμπλοκή αλλοδαπού μαθητή σε σχολείο της επαρχίας Λευκωσίας, το Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας (ΥΠΠΑΝ) ενημερώνει ότι το θέμα σχετίζεται με περιστατικό που αναφέρθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο.

Το σχολείο ακολούθησε όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες και το ΥΠΠΑΝ μερίμνησε έτσι που το θέμα εξετάσθηκε από την Αστυνομία. Από την αστυνομική εξέταση προέκυψε ότι δεν υπήρξε κανένα περιστατικό απειλής ή πρόθεσης χρήσης βίας ή όπλου και ότι το όλο συμβάν οφείλετο σε παραπληροφόρηση. Επιπλέον, η αναφορά που έγινε τότε, δεν σχετιζόταν με τον γειτονικό χώρο φιλοξενίας μεταναστών.

Ως εκ τούτου, δεν πρέπει ούτε να αναπαράγεται από ΜΜΕ μια τέτοια ψευδής είδηση ούτε να σχολιάζεται."

· Weekly τοπικά:

By Δέφτερη Ανάγνωση



Στο εσωτερικό είχαμε ακόμα ένα ρεσιτάλ ρατσισμού, αυτήν τη φορά στη Βουλή από την ad hoc η επιτροπή που παραχώρησαν οι Αβέρωφ/ΔΗΣΥ στο γελαμ, για να ψηφίσουν την Αννίτα. Που αποδείχτηκε παραπλάνηση, οπως γίνεται συνήθως με τον ρατσισμό. Είχαμε επίσης μια ακόμα κωμική στιγμή στο σήριαλ της διαπλοκής – ο Αναστασιάδης να διορίζει επιτροπή κατά της διαφθοράς/διαπλοκής. Τί να πεις; Πόσο πιο κωμική μπορεί να γίνει η κατάσταση με την παραμονή του συγκεκριμένου πολιτικού στο προεδρικό για ακόμα μερικούς μήνες;

Η μεγάλη είδηση προς το τέλος της εβδομάδας, ήταν η πορεία προς την εκλογή προεδρικού υποψήφιου από το ΑΚΕΛ.. Η εικόνα στις εφημερίδες του Σαββάτου ήταν εκφραστική- η Χαραυγή, την οποία, σαν εφημερίδα της Αριστεράς, ενδιέφερε άμεσα το θέμα, είχε μια μικρή πρωτοσέλιδη αναφορά, τζαι μια μικρή στήλη στη σελίδα 3, όπου αναφερόταν ότι υπάρχουν δυο υποψήφιοι [Μαυρογιάννης, Δημητριάδης] με δυνατότητα/ ενδεχόμενο να αυξηθούν, τζαι ότι η διαδικασία θα ολοκληρωθεί αρχές Ιουνίου. Αντίθετα ο Φιλελεύθερος, με τον Δαλίτη, είσιεν πρωτοσέλιδο που εμφανώς πριμοδοτούσε τον Μαυρογιάννη [«Η κρίσιμη ώρα για ΑΚΕΛ με Μαυρογιάννη στην ΚΕ»]. Εδώ εμφανώς ο Δημητριάδης κόπηκε – όπως τζαι η ευρύτερη διαδικασία όπως ήταν στο μονόστηλο της Χαραυγής. Μετά έχει παράπονο ο Δαλίτης όταν σχολιάζεται ότι αντί να λειτουργεί σαν δημοσιογράφος που παρουσιάζει τα δεδομένα, μάλλον φαίνεται να λειτουργεί σαν κάποιος που θέλει να προωθήσει κάτι.. :) ..

Σε ένα πρώτο επίπεδο, η πρόθεση του ΑΚΕΛ να κατεβάσει δυο υποψήφιους στο εσωτερικό του κοινό, τζαι να αφήσει τη δυνατότητα άλλων πιθανοτήτων, είναι δημοκρατική πρόοδος. Συγκριτικά ο ΔΗΣΥ απλώς απέβαλε ντε φάκτο τον Χριστοδουλίδη.

Υπήρξε μια αρνητική αρχική στάση από των χώρο της αριστεράς [όπως εκφράστηκε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης] για τον Μαυρογιάννη σαν μέρος του καθεστώτος το οποίο πρέπει να ανατραπεί. Αφού η συζήτηση θα συνεχίσει για ένα μήνα, θα φανεί ποιός είναι ποιός. Ο Μ. Σκουριώτης είχε μια ενδιαφέρουσα καταγραφή: ο Μαυρογιάννης συνεργάστηκε με διάφορες κυβερνήσεις, άρα η ηγεσία του ΑΚΕΛ θα νοιώθει περισσότερη σιγουριά για τη στάση του, ενώ ο Δημητριάδης, έχει μια αυτονομία, σαν αστός κλπ, τζαι θα μπορούσε [αν εκλεγεί] να κάμνει παιχνίδι μόνος του. Στα αρνητικά του Μαυρογιάννη καταγράφεται τζαι η αρχική στήριξη του από τις εφημερίδες τζαι τα εκ των φαινομένων δίκτυα τα οποία παραπέμπουν σε Αβέρωφ.. Ίσως τζαι για τούτο ο Πολίτης σταμάτησε κάπως την προβολή του, αλλά τζαι τις επιθέσεις ενάντια στην αριστερά [που απλώνονταν από την οικονομία μέχρι την Ουκρανία.. :)]...Ισως μερικοί να θέλουν να καλοπιάσουν κάπως κάπου την Αριστερά προεκλογικά..:)..Μετα τους οχετούς...:)

Στα υπόλοιπα κόμματα η ΕΔΕΚ, ή μάλλον ο Σιζόπουλος σαν πρόεδρος της ΕΔΕΚ [τζαι ακόμα τζαι τούτον θέτει το ερώτημα «για πόσο;»], μάλλον οδεύει στην απομόνωση. Μετά την αντιπαράθεση με τον Ευσταθίου τζαι το υποτιθέμενο άψε –σβήσε συνέδριο, αποστασιοποιήθηκε τζαι ο Μυριάνθους που τωρα εν σαν να «εφκηκεν με το πολυβόλο». Άρα ο Σιζόπουλος στη Βουλή εκπροσωπεί ντε φάκτο, πια, μόνο τον εαυτό του. Τζαι τούτο εν προβλημα, για τον ίδιο – τί ακριβώς θα διαπραγματευτεί [προεκλογικά ή στις ψηφοφορίες της Βουλής] πια με μία ψήφο; Τζαι τούτο, όμως, είναι προβλημα τζαι για τον Αβέρωφ τζαι για τον ΔΗΣΥ γενικότερα, που φαίνεται να βασίζονταν κάπου στον Σιζό τζιαι τις εν δυναμει ψήφους που εμπόρεν να φέρει – εστω σε κρίσιμες ψηφοφορίες στην Βουλή... τωρά μάλλον δεν..

Υπάρχει μια κοινή γραμμή από τους απορριπτικούς του Φιλελεύθερου, που μονοπωλούν με νατοϊκή προπαγάνδα τα πρωτοσέλιδα, μέχρι τους συναγερ?

By Δέφτερη Ανάγνωση


Τζαι οι θκυο πτέρυγες των φερέφωνων, αγωνίζονται να λογοκρίνουν ότι όπως τζαι στην Κύπρο το 1974, έτσι τζαι στην Ουκρανία, το 2014-22, της εισβολής προηγήθηκε ένα πραξικόπημα..

Τζαι οι δυο πτέρυγες φερέφωνων του ΝΑΤΟ θέλουν να λογοκρίνουν το πραξικόπημα..

Όχι τυχαία... :) ..τζαι στην Κύπρο τζαι στην Ουκρανία..

Για τούτο εν τόσο δουλοπρεπείς στην επιβολή λογοκρισίας... Κάπου σε κάποια φάση του ασυνείδητου τους φαίνεται να υπάρχει η νοσταλγία μιας εφταήμερης χούντας που να επιβάλει το βίτσιο τους..

Εν σας επέρασεν τζαι εν θα σας περάσει... :)

· Στον χαριτωμένα ενδιαφέρον κόσμο των ελληνοκυπριακών ΜΜΕ, παραιτείται ο διαπραγματευτής, αθθυμάται ότι έκλαιεν με τον Ναμί, για το ότι δε

By Δέφτερη Ανάγνωση


· Στον χαριτωμένα ενδιαφέρον κόσμο των ελληνοκυπριακών ΜΜΕ, παραιτείται ο διαπραγματευτής, αθθυμάται ότι έκλαιεν με τον Ναμί, για το ότι δεν βρέθηκε λύση στο Κραν Μοντανά, τζαι προβάλουν τον τα ΜΜΕ του Αβέρωφ – από τις προεκτάσεις του επιτελείου στον Φιλελεύθερο μέχρι Πολίτη τζαι Αλήθεια...

Παίζει να φκάλει τζαι ανακοίνωσή ο Αβέρωφ υπέρ του;.. :)

Κανένα χαλί, όπως του Παμπορίδη, που τον Δαλίτη;.. :)

Φίλος κολλητός του Διονυσίου του Πολίτη, αναφέρουν αξιόπιστες πηγές.


Τζαι οι τοπικές κωμωδίες: όταν τα φερέφωνα των πλυντηρίων έχουν άποψη τζαι για τον Τσόμσκι... Μια ανάλυση για τα κυπριακά φερέφωνα της δουλο

By Δέφτερη Ανάγνωση


Τζαι ύστερα εξύπνησεν.. :)

Τα γέρημα... εν επρόλαβε να γίνει «διανοούμενος», ο καημένος, τζαι εκαταϊσιέφτηκε το πλάσμα στα υπόγεια του Πολίτη, ξυπνώντας σε ξενοδοχεία στο Τελ Αβίβ τζαι στο Λβοφ με συνταγές, προφανώς, να βλέπει ότι επιτρέπεται... :) ..[το απαρτχάιντ στο Ισραήλ τζαι οι νεοναζί στην Ουκρανία απαγορεύονται ]..

Εκατάλαβεν μάλλον ότι ο Τσόμσκι εν κάμνει για πλυντήρια... :)

 

 

Ουκρανία: από τις εκβιαστικές παρωπίδες του Αβέρωφ στους αχυράνθρωπους της (νέο)φιλελεύθερης διανόησης

Του Αλμπέρτο Φλωρεντίν

 

https://dialogos.com.cy/wp-content/uploads/2022/03/chomsky.jpg

 

Λακωνικός ο Αβέρωφ Νεοφύτου:

καταδικάζουμε με απόλυτο τρόπο τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Δεν μπορούν να υπάρξουν και δεν υπάρχουν εκ μέρους μας εκπτώσεις σε θέματα αρχών. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία είναι αυτό που βιώσαμε ως κυπριακός ελληνισμός το 1974. Πανομοιότυπη κατάσταση, γι’ αυτό δεν έχει καταδίκη μεν αλλά δε… Όταν υπάρχει παραβίαση του διεθνούς δικαίου, επέμβαση στην κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα οποιασδήποτε χώρας, δεν χωρούν υποσημειώσεις και αστερίσκοι” (δήλωση 5 Μάρτη 2022)

Ο Νεοφύτου αναφερόταν στο ΑΚΕΛ και στον ευρωβουλευτή του Γ. Γεωργίου που έκανε αποχή σε ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου κατά της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Και όμως, ο βουλευτής του ΑΚΕΛ είχε δηλώσει ότιαπερίφραστα καταδικάζω την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, … καθώς και την αναγνώριση ανεξαρτησίας των περιοχών Ντονέτσκ και Λουχάνσκ“. Και εξήγησε πως έκανε αποχή επειδή το ψήφισμα “προάγει την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση της ΕΕ, την αύξηση των αμυντικών δαπανών, τη χρησιμοποίηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας, την ενίσχυση του ευρωπαϊκού πυλώνα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ“.

Αυτά δεν ήταν ούτε “μεν αλλά δε” ούτε “υποσημειώσεις και αστερίσκοι” στην καταδίκη της ρωσικής εισβολής. Ήταν διαπιστώσεις ”απόλυτα” σχετικές με το ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου. Διαπιστώσεις οι οποίες, αν και αναδεικνύουν ευθύνες της ευρωπαϊκής ελίτ, δεν μειώνουν με κανένα τρόπο τις ευθύνες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όπως προσπαθούν να μας υποβάλλουν ο Αβέρωφ και σύσσωμη η δεξιά πολιτική ελίτ.

Ο Αβέρωφ απαιτεί να φορέσουμε διανοητικές παρωπίδες ώστε να βλέπουμε μόνο εκείνο το μέρος της πραγματικότητας που βολεύει την ελίτ – μια αγαπημένη τακτική του ΔΗΣΥ, ο οποίος προσπαθεί για δεκαετίες να διαχωρίσει την Τουρκική εισβολή από το χουντικό πραξικόπημα και τους ακροδεξιούς ελληνοκύπριους. Είναι κάτι που τα δεξιά ΜΜΕ το κάνουν πράξη κατακλύζοντας μας με εικόνες της τραγωδίας που βιώνει ο Ουκρανικός λαός, ενώ αυτολογοκρίνονται για εξίσου μεγάλες ή και μεγαλύτερες ανθρωπιστικές κρίσεις που ο πληθυσμός άλλων περιοχών του πλανήτη, όπως η Υεμένη και η Γάζα, βίωσαν και βιώνουν.

Είναι ίσως υπερβολικό να επιστήσουμε την προσοχή του υποψήφιου προέδρου στη ρήση του Χέγκελη αλήθεια είναι το σύνολο“, μπορούμε όμως να του υπενθυμίσουμε την διατύπωση του όρκου των μαρτύρων στα δικαστήρια: “ορκίζομαι να πω όλη την αλήθεια“. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου και η δεξιά πολιτική ελίτ επιδιώκουν, με χοντροκομμένο bullying, να μας εκφοβίσουν και να μας εξαναγκάσουν να καταπιούμε αμάσητες τις ολιγόλεξες, δίκην εμπορικής διαφήμισης, σοφιστείες τους.

Μερικά δεξιά ΜΜΕ ωστόσο επιδίδονται σε εκτενείς και σοβαροφανείς δήθεν “ανεξάρτητες” αναλύσεις, που δεν περιορίζονται σε σοφιστείες, αλλά καταφεύγουν σε ανόθευτα ψέματα.

Η εφημερίδα Πολίτης δεσπόζει σε αυτό το είδος. Ένας παλιός τεχνίτης τέτοιων κειμένων είναι ο συντάκτης της στήλης “Κατά Βαρβάρων”, ο Κώστας Κωνσταντίνου. Δέστε για παράδειγμα τη στήλη του της 1 Μάρτη με τον σαρκαστικό (θα ήθελε…) τίτλο “ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΙΕΛΥΣΑΝ ΤΟ ΝΑΤΟ;”.

Έχουν γραφτεί πολλά σχετικά με το ερώτημα από σοβαρούς αναλυτές, που προχωρούν πέρα από την απορία γιατί δεν διέλυσαν το ΝΑΤΟ μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, στην πιο σημαντική απορία, γιατί το επέκτειναν; Δεν θα ασχοληθώ όμως εδώ άλλο με τον επίδοξο σαρκασμό του τίτλου και τα παιδιάστικα επιχειρήματα με τα οποία τον “στηρίζει”: έχουν γραφτεί πολλά σχετικά, ακόμα και από σοβαρούς δυτικούς σχολιαστές.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τη στήλη δεν είναι οι σοφιστείες της για το ΝΑΤΟ, αλλά αυτά που παρουσιάζει ως πεποιθήσεις του Noam Chomsky, ενός από τους σημαντικότερους και παγκόσμια αναγνωρισμένους Αμερικανούς διανοούμενους. Εδώ αναδύονται όχι απλά σοφιστείες και προσπάθειες αποπροσανατολισμού, αλλά καραμπινάτα ψέματα.

Η στήλη στηρίζει την επιχειρηματολογία της στο ότι ο Chomsky

… υπέβαλλε το φιλοσοφικό και επίκαιρο στα μυαλά και τα στόματα πολλών ερώτημα, γιατί δεν διαλύθηκε το ΝΑΤΟ μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Για να καταλήξει, στην πάγια θέση, δική του και της σκληροπυρηνικής Αριστεράς, ότι όλα αυτά που συμβαίνουν τώρα, είναι απότοκο του επεκτατισμού του ΝΑΤΟ. Από τα όσα δεν λέει αυτή η θέση φυσικά, ξεχωρίζει το αντεπιχείρημα γιατί ο Πούτιν δεν ακολουθεί μια πιο εποικοδομητική τακτική και δεν συνεργάζεται με τη Δύση … το αντεπιχείρημα απουσιάζει διότι απλούστατα ο Τσόμσκι και αυτό το κομμάτι της Αριστεράς έχουν μάθει να βλέπουν ιμπεριαλιστές και επεκτατισμό μόνο με το δεξί τους μάτι. Ποτέ με το αριστερό το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση άρνησης. (τονισμένα δικά μου)

Η στήλη δηλαδή βάζει στο επίκεντρο της επιχειρηματολογίας της ότι ο Τσόμσκι παρέα με την “σκληροπυρηνική αριστερά” θεωρούν ιμπεριαλιστές μόνο την Δύση. Αυτή είναι μια κλασική περίπτωση δημιουργίας “αχυράνθρωπου”, ενός δηλαδή λογικού σφάλματος, μιας “μορφής επιχειρήματος και μιας άτυπης πλάνης όπου δημιουργείται η εντύπωση ότι αντικρούεται ένα επιχείρημα, ενώ το πραγματικό αντικείμενο του επιχειρήματος ούτε αντιμετωπίστηκε ούτε διαψεύστηκε, αλλά αντικαταστάθηκε από ένα ψευδές.” (Wikipedia)

Στην περίπτωση αυτού του άρθρου, μιλάμε για το πιο άτεχνο είδους “αχυράνθρωπου”, κατασκευασμένου όχι από κουτοπονηριές ή πολύπλοκες σοφιστείες, αλλά από ένα ξεδιάντροπο ψέμα. Διότι ο Chomsky, όπως και η πλειοψηφία της “σκληροπυρηνικής αριστεράς” που δεν έχει τον παραμικρό λόγο να συμπαθεί τον Πούτιν με τους παπάδες και τους ολιγάρχες του, θεωρούν ιμπεριαλιστική την Ρωσική Ομοσπονδία.

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο Κωνσταντίνου διάλεξε να “ξεχαρβαλώσει” τον Chomsky, που από παλιά θεωρούσε ιμπεριαλιστική ακόμα και την ΕΣΣΔ! Το “αριστερό μάτι” του Chomsky όχι μόνο δεν είναι “σε κατάσταση άρνησης” αλλά είναι, ίσως και υπερβολικά, νοιώθουν αρκετοί της “σκληροπυρηνικής αριστεράς”, ενεργό και δραστήριο!

Έτσι στο βιβλίο του Noam Chomsky “On Power and Ideology: The Managua Lectures“, που εκδόθηκε πριν την διάλυση της ΕΣΣΔ, το 1987, και στο οποίο καταγράφονται σειρά διαλέξεων που έκανε στη Νικαράγουα την οποία τότε κυβερνούσαν οι αριστεροί Σαντινίστας, διαβάζουμε ότι ένας ακροατής παραπονιέται:

Αισθανόμαστε πως μέσα από αυτά που λέτε και γράφετε είστε φίλος μας, αλλά ταυτόχρονα μιλάτε για τον βορειοαμερικανικό ιμπεριαλισμό και τον ρωσικό ιμπεριαλισμό με την ίδια ανάσα. Σας ρωτώ πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ίδια επιχειρήματα με αντιδραστικούς όπως ο Οκτάβιο Παζ, ο Βάργκας Λάσα, κλπ;[δεξιοί λατινοαμερικάνοι διανοούμενοι].

Να η απάντηση του Chomsky:

Έχω κατηγορηθεί για τα πάντα και αυτό επομένως περιλαμβάνει το ότι είμαι αντιδραστικός. Από την προσωπική μου εμπειρία υπάρχουν δύο χώρες όπου τα πολιτικά μου κείμενα δεν μπορούν ουσιαστικά να κυκλοφορήσουν. Η μια είναι στις εκδόσεις του κατεστημένου των ΗΠΑ με πολύ σπάνιες εξαιρέσεις. Η άλλη είναι η ΕΣΣΔ… υπάρχουν δύο υπερδυνάμεις, η πρώτη μία τεράστια δύναμη που συμβαίνει να έχει την μπότα της στο λαιμό σας, [και] μια άλλη, μικρότερη δύναμη, που συμβαίνει να έχει την μπότα της στο λαιμό άλλων λαών. Στην πραγματικότητα, αυτές οι δύο υπερδυνάμεις διατηρούν μια μορφή σιωπηρής συνεργασίας για τον έλεγχο από πλευράς τους του μεγαλύτερου μέρους του πλανήτη.

 

Η «δική μας» άρχουσα τάξη

Είναι αλήθεια ωστόσο πως ο Chomsky ασχολείται περισσότερο με τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα των ΗΠΑ παρά της ΕΣΣΔ ή της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η εξήγηση που έδωσε στην απάντηση του ο Chomsky έχει ενδιαφέρον:

Η δική μου ανησυχία και ενασχόληση είναι πρωτίστως ο τρόμος και η βία που διαπράττεται από το δικό μου το κράτος, για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή συμβαίνει να είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας της διεθνούς βίας. Αλλά και για έναν πολύ πιο σημαντικό λόγο από αυτόν, πως δηλαδή γι’ αυτό μπορώ να κάνω κάτι. Οπότε, και αν ακόμα οι ΗΠΑ ήταν υπεύθυνες για το 2% της βίας στον κόσμο αντί του μεγαλύτερου της μέρους, θα ήταν γι’ αυτό το 2% που θα ήμουν κυρίως υπεύθυνος. Και αυτή είναι μια απλή ηθική κρίση. Πως δηλαδή η ηθική αξία των ενεργειών κάποιου εξαρτάται από τις αναμενόμενες και προβλέψιμες συνέπειές τους. Είναι πολύ εύκολο να καταγγείλεις τις φρικαλεότητες του άλλου. Αυτό έχει περίπου την ίδια ηθική αξία με την καταγγελία φρικαλεοτήτων που έλαβαν χώρα τον 18ο αιώνα. (τονισμένα δικά μου)

Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αδελφική σύμμαχος της Νατοϊκής Ελλάδας, και συσφίγγει τελευταία με ζήλο τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ. Μόνο οι πολιτικά άσχετοι δεν αντιλαμβάνονται ότι στην Ουκρανία διαδραματίζεται ένας πόλεμος δια πληρεξουσίου, proxy war, μεταξύ των ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ από τη μια, και της Ρωσικής Ομοσπονδίας από την άλλη. Για λόγους λοιπόν σαν αυτούς που αναφέρει ο Chomsky, εμείς οι αριστεροί (“σκληροπυρηνικοί” ως και μερικοί μαλακοπυρηνικοί) που κατοικούμε στην Κυπριακή Δημοκρατία, ασχολούμαστε περισσότερο με τις ευθύνες της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ αλλά και της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρά με αυτές της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με τις τελευταίες ασχολείται το ρωσικό αντιπολεμικό κίνημα, που έχει την πλήρη μας συμπαράσταση.

Μήπως όμως αδικώ τον Κωνσταντίνου , και το ψέμα του δεν είναι κακόβουλο; Μήπως απλά υπόθεσε ότι αφού ο Chomsky είναι τόσο “σκληροπυρηνικός αριστερός“, το “αριστερό μάτι” του θα “είναι σε κατάσταση άρνησης“, και απλά παρέλειψε να ελέγξει αν είναι πράγματι έτσι; Δύσκολο, καθώς το άρθρο του αρχίζει με την εξής πρόταση: “Τον Νόαμ Τσόμσκι, ομολογώ ότι κάποτε, πριν από αρκετά χρόνια, τον θαύμαζα πολύ. Διάβασα πολλά από τα βιβλία του” και συνεχίζει σαν ένας καλά εξοικειωμένος με το έργο και τη δράση του πολύ γνωστού επιστήμονα και ακτιβιστή.

Ακόμα και μια ελάχιστη επαφή με τα γραπτά του Chomsky είναι αρκετή για να πληροφορηθεί κανείς πως “συνήθως αυτοπροσδιορίζεται σαν αναρχοσυνδικαλιστής ή ελευθεριακός σοσιαλιστής” (Wikipedia) Δηλαδή ταυτίζεται με πολιτικές ιδεολογίες που δεν συγχωρούν το παραμικρό, ούτε στην Σοβιετική Ένωση τότε, ούτε στην Ρωσική Ομοσπονδία σήμερα.

 

Η ευθύνη του Κώστα Κωνσταντίνου και των άλλων

Ο ώριμος πια Κώστας Κωνσταντίνου εξομολογείται στη στήλη του πως στα νιάτα του έμοιαζε με τον Chomsky…

Πιστεύαμε ότι εμείς μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο… ικανοποιώντας δικές μας ανασφάλειες πιστεύαμε ότι εμείς, … μπορούσαμε να το κάνουμε καλύτερα από άλλους με άλλες αντιλήψεις.

Μεγαλώνοντας, κάποιοι από εμάς τους επαναστάτες της συμφοράς βρήκαμε τα πόδια μας και καταλάβαμε ότι δεν ήμασταν τελικά κάτι σπουδαίο … πως ο κόσμος και η Ιστορία δεν μας χρωστούσαν κάτι, ούτε και μας ζήτησαν να τους αλλάξουμε. Όλα αυτά δικά μας κενά είναι που κάλυπταν και δικές μας ανάγκες. Και εμείς, εμείς που είχαμε το θέμα, έπρεπε απλά να σοβαρευτούμε.

Πολλοί λοιπόν, εμένα μου πήρε χρόνια ομολογώ, καταφέραμε να ξεπεράσουμε αυτές τις αντιλήψεις και τα όσα κουβαλούσαν και να συνειδητοποιήσουμε πως η πραγματική επανάσταση δεν έχει να κάνει με τις ιαχές για ανατροπή αυτού που και εσύ είσαι -βολικά συνήθως- μέρος, ασχέτως εάν δεν θέλεις να το παραδεχθείς αλλά, με την πολύ δυσκολότερη, χρονοβόρα και επίπονη διαδικασία της συζήτησης και της πρότασης.

Ένα από τα γνωστότερα κείμενα του Chomsky αναφέρεται σε ανθρώπους όπως τον Κώστα Κωνσταντίνου. Στο “Η ευθύνη των διανοούμενων” (1967) γράφει:

“Οι διανοούμενοι είναι σε θέση να εκθέτουν τα ψέματα των κυβερνήσεων, να αναλύουν τις ενέργειες τους ανάλογα με τις αιτίες και τα κίνητρά τους και, συχνά, τις αποσιωπημένες προθέσεις τους. Στον Δυτικό κόσμο, τουλάχιστον, έχουν τη δύναμη που προέρχεται από την πολιτική ελευθερία, από την πρόσβαση στην πληροφορία και την ελευθερία της έκφρασης. Σε μια προνομιούχα μειονότητα, η Δυτική δημοκρατία παρέχει τον ελεύθερο χρόνο, τα μέσα και την εκπαίδευση ώστε να αναζητήσει την αλήθεια που βρίσκεται κρυμμένη πίσω από το πέπλο της διαστρέβλωσης και της παραπληροφόρησης, της ιδεολογίας και του ταξικού συμφέροντος, μέσω των οποίων μας παρουσιάζονται τα γεγονότα της τρέχουσας ιστορίας. Η ευθύνη των διανοούμενων, λοιπόν, είναι πολύ βαθύτερη από αυτό που ο Μακντόναλντ αποκαλεί “ευθύνη των ανθρώπων”, δεδομένων των μοναδικών προνομίων που απολαμβάνουν οι διανοούμενοι.”

Ο Chomsky στη συνέχεια δείχνει μέσα από παραδείγματα πως η μεγάλη πλειοψηφία των διανοουμένων στις ΗΠΑ πρόδωσε επανειλημμένα αυτή την ευθύνη. Για να συμπεράνει:

“Είναι ευθύνη των διανοούμενων να λένε την αλήθεια και να ξεμπροστιάζουν το ψέμα. Αυτό, τουλάχιστον, μπορεί να φαντάζει ως μια αυταπόδεικτη αλήθεια που δεν χωράει το όποιο άλλο σχόλιο. Όχι, όμως. Για τον σύγχρονο διανοούμενο, αυτό δεν είναι καθόλου προφανές.”

Ο Κωνσταντίνου λοιπόν, σαν τους διανοούμενους στους οποίους αναφέρεται ο Chomsky, είναι σε θέση να γνωρίζει πως ποτέ προηγούμενα στην ανθρώπινη ιστορία δεν υπήρξε τόση ανάγκη να “αλλάξουμε τον κόσμο“, να σωθεί, στην κυριολεξία, ο ανθρώπινος πολιτισμός, ίσως και το ανθρώπινο είδος. Η Κλιματική Κρίση και τα πυρηνικά όπλα είναι δυο υπαρξιακές απειλές που ανάλογες δεν έχει γνωρίσει προηγούμενα η ανθρωπότητα.

Ας συγκρίνει αυτό που κατάληξε να γίνει ο ίδιος “μεγαλώνοντας“, με τα εκατομμύρια των εφήβων που βγήκαν το 2019 στους δρόμους για την κλιματική κρίση, έχοντας καταλάβει πως δεν απομένει πολύς καιρός για “χρονοβόρα συζήτηση και πρόταση”. Πότε και που έχει ο Κώστας Κωνσταντίνου κάνει αυτή τη “συζήτηση“, και ποιες “προτάσεις” έχει θέσει στις ανεύθυνες ελίτ του ανταγωνιστικού παγκόσμιου καπιταλισμού, που απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την όποια προσπάθεια ελέγχου της κλιματικής κρίσης;

Στις μέρες μας, κορυφαίοι διεθνείς οργανισμοί – οι IPCC, IEA, ΟΗΕ, Bulletin of the Atomic Scientists – επισημαίνουν την ύπαρξη υπαρξιακών κινδύνων, όχι για το α’ ή β’ κράτος ή για την α’ ή β’ περιοχή του πλανήτη, αλλά για ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό. Και τονίζουν την επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισής τους. Μαζί με την πανδημία και την κλιματική κρίση, η Ουκρανική κρίση ανάδειξε ξανά την παρουσία του πιο τρομακτικού “υπαρξιακού κινδύνου”, του πυρηνικού πολέμου. Πως να χαρακτηρίσει κανείς στις μέρες μας την αντίληψη του Κωνσταντίνου πως η πάλη για την “αλλάξουμε τον κόσμο“ γίνεται ώστε να “ικανοποιήσουμε δικές μας ανασφάλειες”; Προερχόμενη μάλιστα από κάποιον που ανήκει “Σε μια προνομιούχα μειονότητα, [στην οποία] η Δυτική δημοκρατία παρέχει τον ελεύθερο χρόνο, τα μέσα και την εκπαίδευση ώστε να αναζητήσει την αλήθεια που βρίσκεται κρυμμένη πίσω από το πέπλο της διαστρέβλωσης και της παραπληροφόρησης, της ιδεολογίας και του ταξικού συμφέροντος,”, όπως γλαφυρά διαπιστώνει ο αληθινός, όχι ο αχυράνθρωπος, Chomsky.

Το άγχος των φερέφωνων του ΝΑΤΟ για την απείθαρχη αριστερά

By Δέφτερη Ανάγνωση





Το μένος μιας μερίδας των δεξιών ΜΜΕ, για την άρνηση υποταγής της αριστεράς στο ΝΑΤΟ είναι χιουμοριστικό για την περιρρέουσα υποκρισία [ποιοί μιλούν για βομβαρδισμούς, θύματα, πρόσφυγες τζαι ειρήνη] αλλά τζαι διπλά ενδεικτικό της εποχής:

Από την μια είναι σαφές ότι δεν κατάφεραν να επιβάλουν στην κοινωνία την υποταγή στην Νατοϊκή λογοκρισία τζαι τον ανάλογο ρατσισμό. Η προσπάθεια να πουλήσουν απλοϊκή ταύτιση «εισβολής»/ «εισβολής» ξέφτισε γρήγορα για μια μερίδα του πληθυσμού που το έψαξε κάπως – ιστορικά τζαι συγκριτικά. Εν τζαι το γέρημο το πραξικόπημα – τζαι στην Λευκωσία του 1974 τζαι στο Κίεβο του 2014.

Οπότε, καθώς η αντίσταση πολλαπλών εστιών [για το νεοναζισμό από το 2014, για τον αντι-ρωσικό ρατσισμό, για την δυτική υποκρισία που τωρά αθθυμήθηκε την ειρήνη κοκ] άρχισε να απλώνεται, είχαμε τζαι τις κωμικές παραστάσεις... Ο Νομικός ισως να ηρέμησε κάπως – έσιει εφτομάδα να δούμε επίπεδο «πουτινίτσας». Ο Κωστούης [ή η επιχείρηση γενικότερα..:)] πουλά Ουκρανία [με πάθος που αθθυμιζει το ξεπλυμα των τραπεζών την προηγουμένη δεκαετία. Ατε να μεν πουμε, από οίκτο, την συνειρμική προέκταση των διαφημιστικών πακέτων..:)]...Δακρύβρεχτα θεάματα [ποιός;. Το Κωστούην που ήταν «standing with Israel» σε κάθε βόμβα που έριχνε το κράτος του απαρτχάιντ στην Μέση Ανατολή, τζαι όπου τις έριχνε.. :)] ...Ο Στόγιας από ότι μεταφέρθηκε έσιει αυπνίες, ενώ ο Σ. Αντωνίου [των εθνικοφρόνων σωματείων λτδ] είσιεν τζαι ανάλυση  για να διαφωτίσει την ανυπόταχτη αριστερά ότι .. «έχασε το δρόμο» [όταν το καγρι γίνεται φαντασίωση προφανώς...:)]. Άμα ο απόγονος της ΕΟΚΑ β ενοχλείται, κάτι καλό μάλλον γίνεται... :).. Εν όπως τον Γρίβα που εθελεν τζαι «αριστερους εθνικοφρονες».... Άμα βρεθεί στα θκυο στενά η εθνικοφροσύνη θα φανταστει τζαι θα πουλήσει ό,τι νά’ ναι...

Από την άλλη, πέρα από την αντίσταση στο λαϊκό επίπεδο στην νατοϊκή επιβολή, το δισπίρκασμα της δεξιάς τζαι των φερέφωνών της μάλλον έσιει να κάμει τζαι με το ότι νοιώθουν το τέλος μιας εποχής. Όπου ας πούμε ταυτίζονταν με αμερικάνικους βομβαρδισμούς τζαι μετά επουλούσαν τους σαν «ρεαλιστική πραγματικότητα».. Τωρά τί να πουν μπροστά στην πραγματικότητα ότι οι ΗΠΑ που τους είχαν σαν φερέφωνα να φωνάζουν για «Μαδούρους», τωρά εκλιπαρούν τον Μαδούρo για να συνεργαστεί μαζί τους; Αύριο τα φερέφωνα, τζαι τα πρωτοσέλιδα, μπορεί να γλείφουν επίσης, τζαι ξανά, τζιαμέ που φτύνουν σήμερα..

Άμα είσαι πρόθυμος ιθαγενής να προσφέρεις υποταγή, φωνάζοντας ό,τι σου πασάρουν, μάλλον εν καλά που ανησυχείς...

Καθώς αλλάζει ο κόσμος, εσύ θα μείνεις ξεκρέμαστος σαν Ζελένσκι όταν ο Κοϊμόσκι [ο ολιγάρχης πίσω από τον ηθοποιό που κάμνει τον πρόεδρο] θα παίρνει τις αποφάσεις.


Τοπικά φερέφωνα

By Δέφτερη Ανάγνωση



Την ημέρα της γυναίκας, στις 8 Μαρτίου, το Κωστούην το αμίμητο, αμόλησε άλλην μια χαζοχαρούμενη ατακούλα για «πουτινίτσες». Εννόαν τους Ακελικούς. Εν τζαι εν θέμα επιπέδου, που το Κωστούην εν είσιεν έτσι τζαι αλλιώς. Η εικόνα του εν τζαι εν του ατόμου που ξέρει ή πληροφορεί [σε τούτα εν σαν τις αντιγραφές του Πρετεντέρη – με ατακούλες.. :)]..

Εν θέμα σεξισμού..

Η πουτάνα είναι μια γυναικά εργαζομένη στις σεξουαλικές υπηρεσίες...

Συχνά είναι θύμα εκμετάλλευσης... Αλλά τζαι ο όρος έσιει την δική του σημειολογία..

Για τους άντρες «πουτάνα» είναι η γυναίκα στην οποία αρέσει το σεξ [το οποίο για την φαλλοκεντρική φαντασίωση είναι υποπτο]  αλλά όχι μαζί τους ή μόνο μαζί τους.. :) ... Ο όρος χρησιμοποιείται ευρύτερα σαν στίγμα για τις γυναίκες. Ότι δεν ειναι «πιστές» [υπάκουες Πηνελόπες], ότι φλερτάρουν ή φαίνεται να τους αρέσκουν τζαι άλλοι άντρες κλπ ή ακόμα τζαι γιατί προβάλλουν το σώμα τους ερωτικά... Είναι βασικά ένας τυπικός μηχανισμός ελέγχου της γυναίκας. Τζαι ιδιαίτερα των επιθυμιών της..

«Πούτανος» ας πούμε εν υπάρχει σαν όρος... τζαι άμα ένας άντρας κάμνει σεξ με διάφορες γυναίκες θεωρείται τζαι προσόν...της πουλούς.. :)

Τζαι η χαζοχαρούμενη ατακούλα του Κωστουθκιού με αναφορά στον Πούτιν [πουτινίτσες] σήμαινε ακριβώς ότι επειδή οι ακελικοί εν δαιμονοποιούν τον Πούτιν,  ή λαλούν διστακτικά, αλλά λαλούν το, για το τί επροηγήθηκε το 2014, εν σαν τις γυναίκες που ένεν πιστές/υπάκουες...

Πώς μπορεί να άτομο που φαίνεται να το παίζει γκέι απελευθέρωση μπλα μπλα κλπ, να φκαίνει τζαι ρατσιστής/σεξιστής απέναντι στις ετερόφυλες γυναίκες, εν ενδιαφέρον..

 

Κάποιες νευρώσεις κάπου που θα ελάλεν τζαι ο Σικμούνδος... :)

Weekly Review 2: στα εσωτερικά, της Κύπρου, η εικόνα ηταν γενικά προσανατολισμένη στην Ουκρανία...

By Δέφτερη Ανάγνωση

 

Η πλειοψηφία των ΜΜΕ σαν πειθήνια όργανα, υιοθέτησαν την ευρωπαϊκή οδηγία για λογοκρισία, τζαι προπαγανδα για το καθεστως του Κιέβου, ενώ τα ορφανά της ακροδεξιάς του 74, που ντύθηκαν φιλελέ, ένοιωσαν φαίνεται να αναδύεται μέσα τους, η νοσταλγία του παλιού «αποφασίζωμεν και διατάζομεν»... ο ένας ήθελε να μην δημοσιεύονται συνεντεύξεις του Ρώσου πρέσβη [δημοσιογράφος υποτίθεται.. :)], ο άλλος [ο χαφιεδούλης μπλοκαράκιας] είπαμε, εβούραν όπως το κομπλεξικό παιδάκι να καταγγείλει στην φαντασιακή δασκάλα του νηπιαγωγείου στο οποίο ζει ακόμα στον νου του, όποιον [τζαι ευρύτερα, την συζήτηση που] δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει σε ένα λογικό διάλογο. Το σενάριο είναι απλό, γνωστό, τζαι σχεδόν παιδιάστικο πια – δαιμονοποίηση του ηγέτη της αντίπαλης χωρας - προσωποποίηση, δηλαδή, της διαμάχης σε ένα άτομο που κατασκευάζεται σαν «δαίμονας»/ψυχοπαθής κοκ. Ξεκινήστε από την εξόντωση των ιθαγενών της Αμερικής από τους «καλούς χριστιανούς» εποίκους, τζαι φτάστε στις δαιμονοποιήσεις για να νομιμοποιούνται οι μεταπολεμικές εισβολές, τζαι τα μαζικά εγκλήματα κοκ – από το Ιρακ, στην Γιουγκοσλαβία, στην Λιβύη... στην Παλαιστίνη στην Υεμένη κοκ... Τώρα ο στόχος της δαιμονοποίησης λέγεται Πούτιν..

Βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο... Από την Οδησσό στις επιχειρήσεις Πολίτης λτδ... [με ή χωρίς διαφημιστικά πακέτα.. :)]

By Δέφτερη Ανάγνωση



Στα τοπικά από ότι ακούσαμε, ο Κ. Κωνσταντίνου του Πολίτη, μετά τις υπηρεσίες του προς το Ισραήλ [ξεπλένοντας τζαι βομβαρδισμούς τζαι καταγγελίες για ομαδικούς βιασμούς] τζαι προς στις οικογένειες αστών που είχαν προβλήματα με καταγγελίες για ομαδικό βιασμό επίσης [τό μάθε ο άνθρωπος το επάγγελμα του πλυντηρίου τζαι έμεινε του το κ΄σγρι με τις γυναίκες που διαμαρτύρονται.. :)] τωρά φαίνεται ότι δίνει τζαι εξετάσεις για χαφιές/χαφιεδούλης –σε επίπεδο νηπιαγωγείου ή δημοτικού  βεβαίως, όπως αρμόζει σε μερικές ατάκες... :) ...Όπως ας πούμε το αγκρισμένο παιδάκι που τρέχει στην δασκάλα να «καταγγείλει» συμμαθητές/τριες του – με τους/τις οποίους/ες φοβάται να αντιπαρατεθεί σε μια λογική συζήτηση. Τζαι έτσι φτύνει ασυναρτησίες ο/η καημενούλης, όπως ο Κωσταντίνου. Δεν έσιει σημασία ότι πουλά λαφαζανιές. Απλώς το κάγρι της νεύρωσης, σπρώχνει στην απόγνωση φαίνεται. Θέλει να απειλήσει το παιδί εκλιπαρώντας τζαι κλαίωντας σε μιαν εξουσία....

Αυτό το σύνδρομο του αυταρχισμού λόγω αχαπαροσύνης, έχει ιστορικές ρίζες στην Κύπρο. Με ακροδεξιές καταβολές, από το 1948.. Τότε ο Πολύκαρπος Ιωαννίδης, που δεν μπορούσε, εννοείται, να τα βάλει σε διάλογο με τους αριστερούς ή απλώς τους κεντρώους μετριοπαθείς αντίπαλους του, ζητούσε από τις αποικιακές αρχές να απολυθούν από τα σχολεία... :) ..Η νεύρωση που μετατρέπεται σε αυταρχισμό..

Έτσι μπράβο Κωστούην λοιπόν. Συνέχισε την πορεία προς τον πάτο του υπόνομου... Η ξεφτίλα πρέπει να προβάλλεται σε όλο της το κωμικό εύρος. Για να μην υπάρχει ίχνος αμφιβολίας για την γελοιότητα του αντικειμένου του έργου της... :)

[Η βασική νεύρωση του Κωνσταντίνου φαίνεται να πηγάζει από ένα πανικό απέναντι στην πιθανότητα διάλογου/άλλης άποψης -  τζαι έτσι μπλοκάρει οτιδήποτε τον κάμνει να φοάται ότι μπορεί να αναγκαστεί να συζητήσει αντί να πουλά απαγγελίες μονόλογου – τζαι άρα να απαντήσει, λογικά ή τεκμηριωμένα, τζαι έτσι να αποκαλυφθεί η άγνοια πίσω από τις ατακούλες. Σε αυτό το πλαίσιο, θέλει τζαι λλίην κατανόηση το παιδί... Περαστικά λοιπόν.. :)]

· Το ΦΠΑ της συγκάλυψης..

By Δέφτερη Ανάγνωση



Τα γέρημα, εν μπορεί πκιον ο Πετρίδης των τραπεζών τζαι ο Αβέρωφ των συμφερόντων, να παίξουν πάλε την κασέτα.. «φταίει ο Χριστόφιας»...Μια φτηνή προσπάθεια, δηλαδή, συγκάλυψης του τί κάμνουν.... Όπως κάμνουν πάντα οι ένοχοι άμα πιαστούν στα πράσα..

Υπήρχε κανονισμός, όπως το καταγραφεί τζαι ο Γενικός Ελεγκτής, αλλά υπήρχε τζαι σαφής ευρωπαϊκή οδηγία ότι η μείωση του ΦΠΑ θα έπρεπε να γίνεται μόνο για κοινωνικούς σκοπούς [για τους ιθαγενείς δηλαδή] αλλά το κράτος των Αβέρωφ-Πετρίδη λτδ εφάρμοσε τον, παράνομα, για ξένους επενδυτές εκατομμυρίων. Από όπου επωφελήθηκαν δικηγορικά γραφεία [της οικογένειας Αναστασιάδη, άλλων συγγενών, υπουργών κοκ] επιχειρήσεις developers [όπως του γαμπρού του προέδρου των Αβέρωφ/Πετρίδη λτδ] κλπ. Κλοπή δημοσίου πλούτου λέγεται. Αφαιρέθηκαν παράνομα εισοδήματα του δημοσίου για να ευνοηθούν ημέτεροι. Τζαι αν έρτει αύριο καμπάνα από την ΕΕ; ..Να πληρώσουν οι Αβέρωφ, Πετριδης, Χαρούλης, Αναστασιάδης κλπ; ..Κάποιος νόμος πρέπει να γίνει τζαι για τούτο...

Να περιμένουμε λ.χ. από τον κ. Δαλίτη, που με τόσο πάθος ανακαλύφκει «χαλιά στρωμένα», ότι θα διερευνήσει τις πηγές χρηματοδότησης της προεκλογικής του Αβέρωφ [σαν υποψήφιου του κόμματος που έστησε την πιο πάνω παρατυπία];.. :)

· Weekly Review: Στην Κύπρο, ο ΔΗΣΥ φαίνεται να επιταχύνει την προεκλογική του - με μαζική αρπαχτή με στόχο την συσπείρωση;

By Δέφτερη Ανάγνωση

 


Ο Δαλίτης του Φιλελεύθερου φαίνεται να είναι ένα ενδιαφέρον σύμπτωμα που αναπόφευκτα θα πιστωθεί στο δίκτυο Αβέρωφ. Ο ρόλος του, με κύριους πρωτοσέλιδους τίτλους, φαίνεται να είναι ότι προσπαθεί να προωθεί θέματα που να δημιουργούν εν δυναμει κρίση εμπιστοσύνης στην αντιπολίτευση – ανάμεσα στο ΔΗΚΟ τζαι το ΑΚΕΛ ας πούμε. Παρακολουθώντας τα δημοσιεύματά του, αυτή η διάσταση είναι σταθερή – αρχικά μάλιστα φάνηκε να προωθει την ιδέα [τώρα με ποιά σοβαρότητα, μόνο ο καθρέφτης του μπορεί να απαντήσει] ότι ο Ν. Παπαδόπουλος θα στήριζε Αβέρωφ... Άμα ξέμεινε από σοβαροφάνεια αυτό το σενάριο, άρχισε το σενάριο Παμπορίδη [με το αμίμητα κωμικό πρωτοσέλιδο ότι η απόφαση του ΑΚΕΛ να ξεκινήσει συζητήσεις – με το ΔΗΚΟ βασικά- σήμαινε ότι «στρώνει χαλί» στον Παμπορίδη. Τέτοια «δημοσιογραφία».. :)] κοκ... Το Σάββατο, 19/2, ταυτόχρονα με τον Πολίτη [τουλάχιστον τζήνοι εν το είχαν τζαι κύριο τίτλο] προσπάθησε να πουλήσει το ότι το ΔΗΚΟ συζητά στήριξη ..Χριστοδουλίδη... Μεγάλο άγχος πρέπει να έσιει ο Αβέρωφ για πιθανή συνεργασία της αντιπολίτευσης, για να αφήσει το εσωτερικό του προβλημα [τον Χριστοδουλίδη] τζαι να βουρά να του έβρει υποστηρικτές. Στο κείμενό του, ο Δαλίτης παραδέχεται ότι το ΔΗΚΟ δεν επιβεβαιώνει τις «πληροφορίες» [του Αβέρωφ να πούμε;.. :)], αλλά ο Δαλιτης στο καθήκον;..

Για να κατανοηθεί ίσως το άγχος του επιτελείου Αβέρωφ, που φαίνεται να εκφράζεται από τον Δαλίτη [σαν είδος δυτικού ΜΜΕ που περιμένει εισβολή στην Ουκρανία, χθες] ίσως να είναι χρήσιμο να δει κανείς ένα σχόλιο του Πιμπίσιη [επίσης όπως φαίνεται, προσκείμενο του ΔΗΣΥ, αλλά με μια πιο αποστασιοποιημενη στάση] στις αρχές της εβδομάδας, όπου σε ένα γενικολόγο κείμενο έριχνε την σπόντα ότι γίνονται δημοσκοπήσεις αλλά δεν δημοσιοποιούνται κοκ. Γιατί δεν έχουν έρεισμα οι υποψήφιοι που τις παραγγέλλουν ας πούμε, γιατί τα κόμματα είναι σε κρίση κλπ. Για την αντιπολίτευση τουύτο δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, αφού ακόμα συζητούν το κοινό πρόγραμμα τζαι οι υποψήφιοι είναι ακόμα άγνωστοι... Όμως αναπόφευκτα η σκέψη πάει στον ξεκάθαρα δηλωμένο υποψήφιο – τον Αβέρωφ- που στηρίζεται από κόμμα. Δεν μπορεί κανείς να φανταστεί ότι ο Αβέρωφ, τζαι το επιτελείο που τον στηρίζει, εν κάμνει δημοσκοπήσεις [με δεδομένο μάλιστα ότι ο Χριστοδουλιδης διέρρευσε πριν λλιον τζαιρό δημοσκόπηση που έδειχνε τον Αβέρωφ στο 7%]...

Λίγο μετά το σχόλιο Πιμπισιη, ο Αβέρωφ [προκαλώντας προφανώς υποψίες για πού τον τρώει τζαι που κνίθεται] ανακοίνωσε ότι ο ΔΗΣΥ δεν έχει σχέδιο Β τζαι ότι ο ίδιος δεν θα αποσυρθεί. Είπε κανένας επίσημα ότι θα αποσυρθεί;.. :)

Οπότε η δήλωση μάλλον είναι απάντηση σε έμμεσες αναφορές [όπως ίσως του Πιμπίσιη;] ίσως τζαι στο εσωτερικό του ΔΗΣΥ, για να στηρίξει την υποψηφιότητα του που μάλλον έσιει τζαι εσωτερικά προβλήματα πειστικότητας..

Σε έτσι πλαίσιο φαίνεται να είναι αναπόφευκτα προσπάθεια μετατόπισης ένας πρωτοσέλιδος τίτλος Δαλίτη που ψάχνει πάλι [όπως με το «χαλί» του Παμπορίδη] προβλήματα στην αντιπολίτευση..

Κατά τα άλλα ο ΔΗΣΥ ξεκίνησε φουλ προεκλογική. Μοιράζει σε ημέτερους τ/κ υποστατικά, «βρέχει λοχίες στην αστυνομία» λαλούν στις ειδήσεις, κοκ; ..Ο Αβέρωφ επί το έργον;.. :)

Στην Ελλάδα συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις στήριξης της Γεωργίας... Τζαι δακάτω μερικοί στον Πολίτη αφρίζουν γιατί εν ελέγχουν πκιον την α

By Δέφτερη Ανάγνωση

 


·         Στην Ελλάδα συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις στήριξης της Γεωργίας...

Τζαι δακάτω μερικοί στον Πολίτη αφρίζουν γιατί εν ελέγχουν πκιον την ατζέντα...

Κάμνει προόδους η κοινωνία άμα τα πλυντήρια τζαι οι λογοκριτές ξηφουρνίζουν έτσι άγχος.. :)

«...καθορίζουν βίαια την ατζέντα»...μουρμούρισε δισπιρκασμένος ο Κωνσταντίνου για την κριτική που τους γίνεται, στον Πολίτη, σαν πλυντήρια των καταγγελιών για ομαδικούς βιασμούς [να το κάμει 2 φορές σε σύντομο διάστημα εν σύμπτωμα..]...

Η αλήθκεια ένι ότι εν γεγονός ότι η εφημερίδα των τραπεζιτικών [τζαι δικηγορικών;] διαφημιστικών πακέτων εν ελέγχει πκιον τον «καθορισμός της ατζέντας..

Τζαι μιλά ο άλλος που λογοκρίνει τον διάλογο ή την απάντηση στις μπαρούφες του [τζαι τον ρατσισμό που πουλά – από το Ισραήλ στις γυναίκες που καταγγέλλουν ή διαμαρτύρονται]...

Το πλάσμα θέλει να κάμνει μονόλογο τζαι να μεν αντιμετωπίζει κριτική. Οπότε μπλοκάρει αβέρτα για να συγκαλύψει ότι εν μπορεί να απαντήσει..

Οπότε τώρα κάμνει έκκληση στην δημοκρατία να του δώσει πίσω την επιρροή καθορισμού ατζέντας;..

Μάθε να συζητάς – θα εν μια καλή αρχή.  Ύστερα συνειδητοποίησε την ημιμάθεια σου, αντί να πουλάς φούσκες..

Επιστροφή στην εποχή καθορισμού ατζέντας εν θα υπάρξει..

Πάππαλα το παραμυθάκι..

Αλλά μπορεί να σε πάρει τζαι κανένας σοβαρά αν αντί να στήνεις παραστάσεις ατακούλων, δοκίμαζες να πεις τζαι κάτι αξιοσημείωτο ή έστω σοβαρό που να μπορείς να το στηρίξεις σε διάλογο αντί να λογοκρίνεις πανικόβλητος γιατί φοάσαι...

https://politis.com.cy/apopseis/stiles/makari-na-itan-mono-oi-ilithioi/

Ο αγώνας συνεχίζεται

By ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ

1η του Οκτώβρη, εθνική ημέρα Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αν και άσχετη με την όποια επέτειο ανεξαρτησίας (16 Αυγούστου 1960).

Σήμερα συμπληρώνονται 61 χρόνια Κυπριακής Δημοκρατίας. 61 χρόνια μια κολοβής ανεξαρτησίας που πολεμήθηκε από τον ιμπεριαλισμό που αξιοποίησε πλήρως τους ντόπιους φασίστες για να εφαρμόσει τα άνομα σχέδια του εις βάρος του λαού μας. 61 χρόνια μετά την ανεξαρτησία και 47 χρόνια μετά το δίδυμο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα του προδοτικού πραξικοπήματος της Χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β’ και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής ο αγώνας του κυπριακού λαού για τερματισμό της κατοχής συνεχίζεται. Η πάλη αυτή πρέπει να έχει αντι-ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα και να στοχεύει σε λύση που να επανενώνει πραγματικά τον τόπο και το λαό μας και όχι να υπηρετεί τους θύτες που αιματοκύλισαν το λαό μας…

Ας θυμηθούμε παλαιότερα άρθρα με αφορμή την ημέρα ανεξαρτησίας της Κύπρου, αλλά και την πραγματική επέτειο της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας:

1η Οκτώβρη – Συνεχίζεται ο αντικατοχικός αγώνας

Ανεξαρτησία ή στα πλοκάμια του ΝΑΤΟ;

Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης

Εκλογές, αστικά δίπολα και…καπιταλιστική συνέχεια

By Weapons of Class Destruction (WCD)

Η εξουσία δεν είναι μονοδιάστατη ούτε μονοπολική, καθότι εμπεριέχει διαβαθμίσεις αναφορικά με την ισχύ και την ένταση του κάθε πόλου που την συγκροτεί συνολικά (κεφάλαιο, κράτος, ΜΜΕ κλπ). Υπό αυτή την έννοια, η κυβερνητική εξουσία και η εκλογική κατάληψη της αποτελεί μόνο το ένα σκέλος, το πολιτικό τμήμα που υψώνεται πάνω στο οικονομικό. Γιατί, στις ταξικά προσδιορισμένες αστικές κοινωνίες η εξουσία κατέχεται από εκείνους που ελέγχουν τα κλειδιά της οικονομίας, που έχουν στην ιδιοκτησία τους τα μέσα παραγωγής και τον κοινωνικό πλούτο που παράγεται.

Σε αυτό το πλέγμα κοινωνικών σχέσεων υπάρχουν οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι, οι κοινωνικές τάξεις (αστική – εργατική) που συγκροτούνται γύρω από την κεντρική σύγκρουση της αντιθετικής σχέσης κεφαλαίου – εργασίας, Μια εκλογική νίκη, ακόμη και ενός κόμματος που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερό (όπως του ΣΥΡΙΖΑ το 2015) δεν αρκεί για να μετασχηματιστεί η κοινωνία. Δεν καταργείται η ταξική πάλη, δεν αίρονται οι κοινωνικές τάξεις με την άνοδο του Α ή Β κόμματος στον κυβερνητικό θώκο, ούτε η ταξική σύγκρουση μπορεί απλά να μεταφερθεί από τη οικονομική σφαίρα (χώροι εργασίας, επιχειρήσεις, λιμάνια κ.ά.) στη κρατική σφαίρα (κυβέρνηση, υπουργεία). Το αστικό κράτος δεν μπορεί παρά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να συνιστά την εκτελεστική επιτροπή της άρχουσας τάξης (όπως το έθεσε ο Μαρξ) που το διευθύνει, όπως και το κοινοβούλιο δεν μπορεί παρά για τους κομμουνιστές να αποτελεί ένα πεδίο αξιοποίησης για την απογύμνωση του ως αστικού θεσμού. Συνεπώς, δεν είναι αρκετή η βούληση, η θέληση, η τόλμη κ.ά. μιας «αριστερής» κυβέρνησης για να αλλάξει θεμελιακά η κοινωνία, πόσο μάλλον όταν δεν θέτει καν το ζήτημα εκεί που δημιουργείται, δηλαδή στην παραγωγική διαδικασία (καπιταλισμός), αλλά αποσπασματικά στον τρόπο αναπαραγωγής/διαχείρισης του (αναδιανομή, ανακατανομή).

Σε αυτό το πλαίσιο και στον αστερισμό του επαναπροσδιορισμού του αστικού/καπιταλιστικού διπολισμού όπως χαρτογραφήθηκε στις ελληνικές εθνικές εκλογές μπορούν να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, με ευρύτερες προεκτάσεις που αφορούν και την Κύπρο, όσον αφορά τη πολιτική ουσία των πραγμάτων:

(α) Το πολιτικό δίπολο (νεοφιλελευθερισμός – σοσιαλδημοκρατία) όπως εξακτινώνεται και σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο διατηρείται με ορισμένες όμως τροποποιήσεις στο εσωτερικό του δεύτερου καθώς αντανακλάται περισσότερο μια μεταμοντέρνα νεοαριστέρα και όχι μια παραδοσιακή-ρεφορμιστική σοσιαλδημοκρατία.

(β) Σε ο,τι αφορά την κομματική εκπροσώπηση του δεύτερου πόλου (σοσιαλδημοκρατία) έχουμε μια εδραιωμένη μετατόπιση αφού ο ΣΥΡΙΖΑ έχει οριστικά πάρει τη θέση του παλιού ΠΑΣΟΚ (νυν ΚΙΝΑΛ) και αυτό αποτυπώνεται στα αποτελέσματα του εκλογικού χάρτη. Το νεοκομματικό δίπολο ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζει το πολιτικό δίπολο νεοφιλελευθερισμού/συντηρητισμού – σοσιαλδημοκρατίας/νεοαριστερας που κυριαρχεί σε εκλογικό επίπεδο.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσο οι κινήσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσουν σε μια εκ νέου επανεκτίμηση της ταυτότητας του, και μετατροπή του από κινηματική-πολιτισμική νεοαριστερά του «ατομικού δικαιωματισμού», των identity politics, των πλατειών κ.α. (βλ. Ποδέμος, Ντιε Λίνκε) σε μια δεξιά σοσιαλδημοκρατία ευρωπαϊκής κοπής (βλ. συμμαχία S&D σε ευρωκοινοβούλιο). Βέβαια, η κοινωνική βάση στην οποία απευθύνεται παραμένει η ίδια, δηλαδή τα μεσαία αστικά στρώματα θεματοποιώντας κυρίως ζητήματα αισθητικής, ετερότητας, τρόπους ζωής, κατανάλωση κ.ά. και ούτε κατά διάνοια δεν αναφέρεται σε αλλαγή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και οργάνωσης της εργασίας (ακόμη και μέσω μεταρρυθμίσεων). Πηγαίνοντας ξανά πίσω στο 2015 και ιχνηλατώντας την πορεία του μέχρι σήμερα, καταδεικνύεται ακόμη εμφατικότερα πως δεν τίθεται κανένα ζήτημα του τύπου «ήθελε, αλλά δεν μπορούσε», «προσπάθησε, αλλά συνθηκολόγησε», «αναγκάστηκε να υποχωρήσει» κ.ά.

Επί του πρακτέου, και σε ο,τι αφορά τον «πόλεμο θέσεων» είναι σημαντικό να καταγραφεί ότι η αστική τάξη έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να (επανα)διαμορφώσει και να στήσει το πολιτικό παιχνίδι με τέτοιους όρους όπως καθρεφτίστηκε στις εκλογές ώστε οι κύριοι παίκτες, είτε φορούν ροζ, είτε μπλε, είτε πράσινη φανέλα να βάζουν γκολ για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Ενώ φαινομενικά εμφανίζονται ως να έχουν διαφορές, αυτές δεν αφορούν καμία ουσιαστική διαφοροποίηση σχετικά με την εξυπηρέτηση, προώθηση και υλοποίηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Η αστική τάξη, ως η κυρίαρχη επί των κοινωνικών σχέσεων, έχει οριοθετήσει ηγεμονικά το πεδίο της κοινωνικό-πολιτικής αντιπαράθεσης και κανονικοποιήσει τα όρια του πλαισίου σύγκρουσης, με τρόπο που δεν αμφισβητείται η λογική του καπιταλισμού, ο πυρήνας των εκμεταλλευτικών του σχέσεων (ατομική ιδιοκτησία μέσων παραγωγής / εμπορευματοποίηση εργατικής δύναμης).

Έχει λοιπόν εδραιώσει και θεμελιώσει το αξίωμα που λέει πως σημασία δεν έχει ποιος ασκεί την εξουσία (π.χ. ΝΔ, ή ΣΥΡΙΖΑ, ή ΚΙΝΑΛ), αλλά το ποιος την κατέχει (αστική τάξη) καταφέρνοντας να προβάλει τα συμφέροντας της τόσο μέσω μιας νεοφιλελεύθερης-συντηρητικής κυβέρνησης όσο και μέσω μια σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης (ακόμη και κυβέρνησης της «ριζοσπαστικής αριστεράς, της ρήξης, της ανατροπής κοκ»). Πρέπει δε να τονιστεί, ότι αυτό το δίπολο στην παρούσα συγκυρία δεν ενσαρκώνει καν μια υποτυπώδη αντίθεση ανάμεσα σε διαφορετικές λογικές διαχείρισης του καπιταλισμού καθότι το εύρος των διαχειριστικών επιλογών έχει ουσιαστικά σμικρυνθεί, ενώ σε ο,τι αφορά το γεωπολιτικό κομμάτι (συμμαχίες με ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, συνεργασία με Ισραήλ, εξωτερική πολιτική) υπάρχει πλήρης και κρυστάλλινη ευθυγράμμιση των αστικών κομμάτων.

Έτσι, είναι επιτακτικό να τονισθεί και να αναδειχθεί ακόμη μια φορά το προφανές (που πολλές φορές μπουρδουκλώνεται από δήθεν «αριστερές ψαγμένες αναλύσεις») πως οι (όποιες) διαφορές ανάμεσα στο πολιτικό/κομματικό προσωπικό της αστικής τάξης είναι αφενός περισσότερο (α) έκφραση ορισμένων μικροδιαφορων ως προς τον τρόπο και την τακτική επιβολής των ταξικών συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης που ελέγχει τα μέσα παραγωγής και την εξουσία συνολικότερα, και αφετέρου (β) απόρροια ενός ανταγωνισμού σε μικρό-επίπεδο ανάμεσα στο πολιτικό προσωπικό ως προς το δηλαδή ποιο κόμμα θα εξυπηρετήσει καλύτερα το κεφάλαιο (επιχειρηματίες, βιομήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές κ.α.) διαχειριζόμενο το αστικό κράτος για να απολαύσει και το ίδιο μέρισμα από τη νομή της κυβερνητικής εξουσίας. Δεν υπάρχει καμία, επί της ουσίας, αμφισβήτηση της στρατηγικής του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, καθώς το ζήτημα δεν είναι αν θα βρίσκεσαι στην αριστερή ή τη δεξιά λωρίδα αυτού του δρόμου, αλλά το κατά πόσο θα ακολουθήσεις μια διαφορετική στρατηγική, συνεπώς ένα διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης. Αυτόν που δεν θα εδράζεται στο κέρδος και την αδιάκοπη τάση αναζήτησης κερδοφορίας, αλλά θα τοποθετεί τις σύγχρονες ανθρώπινες ανάγκες στο πυρήνα του σχεδιασμού της οικονομίας.

Δεν είναι τυχαία άλλωστε τα λόγια του κατά πολλούς σκληροπηρυνικά ακροδεξιού Άδωνη Γεωργιάδη στην παράδοση παραλαβή του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, που ενώ ευχαρίστησε τον Γιάννη Δραγασάκη “για την ωραία συζήτηση που είχαν” ανέφερε, “δεν ερχόμαστε εδώ για να γκρεμίσουμε, ερχόμαστε για να χτίσουμε κι εμείς αυτά που θεωρούμε σωστά” ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει πολύ συγκεκριμένα ότι “πολλές από τις δικές σας πρωτοβουλίες έτυχαν και της δικής μας συναίνεσης στη Βουλή”. Κλείνοντας, ευχήθηκε απευθυνόμενος στον κ. Δραγασάκη “κι εγώ να τύχω της δικής σας συναινέσεως εφόσον το κρίνετε στο μέλλον. Έχουμε πολιτική αλλαγή, αλλά το κράτος πρέπει να έχει συνέχεια, δεν έχουμε σκοπό να βγάλει ο ένας το μάτι του άλλου”.

Κλείνοντας, σε ο,τι αφορά την Ελλάδα, αυτόν τον δρόμο, τη λεωφόρο του μέλλοντος, την αναγκαία προοπτική οικοδόμησης του σοσιαλισμού  – κομμουνισμού μπορεί να εκφράσει ο ιστορικά διαμορφωμένος, εργασιακά ριζωμένος και συλλογικό πολιτικός φορέας (ΚΚΕ) της εργατικής τάξης και των συμμαχικών της λαϊκών στρωμάτων – τάξη που αποτελεί το επαναστατικό κοινωνικό υποκείμενο, και την εν γένει πολιτικά κινητήριο δύναμη, στις παρούσες ιστορικές συνθήκες του καπιταλιστικού συστήματος.

The post Εκλογές, αστικά δίπολα και…καπιταλιστική συνέχεια appeared first on Αγκάρρα.

❌