Login
Καθώς η πληκτική επανάληψη των υστεριών των απορριπτικών ανεβάζει τον ήχο από τον φόβο της πιθανότητας βημάτων επανένωσης στο κυπριακό, αξίζει πκιον να συζητούμεν τζαι τί εκπροσωπεί τούτη η εμφανώς εξαρτωμένη, τζαι επαναλαμβανομένη απόπειρα κατασκευής υστερίας...
Μια τάση εν η ακροδεξιά, η οποία προσπαθεί να εξορκίζει τις ενοχές της για το 74 με το να πουλά τον μπαμπούλα του κακού Τούρκου. Το ότι πουλά έτσι χαζομάρες τζαι ο Βενιζέλος που προσπαθούσε να κρατήσει μια τουλάχιστον σοβαροφανή πόζα, εν μάλλον ενδεικτικό άγχους...
Το σενάριο του Δούντα ότι με τον χρόνο θα εμπεδωθεί η διχοτόμηση κλπ, μάλλον παίζει ανάποδα πκιον – Όσον περνά ο τζαιρός, τζαι ενώ τα απορριπτικά φερέφωνα, ανεβάζουν τον ήχο των τυμπάνων, η πραγματικότητα είναι ότι με βάση τις εσωτερικές δυναμικές της καθημερινότητας, τζαι την διεθνή πλαισίωση τζαι που τον ΟΗΕ αλλά τζαι που την ΕΕ, η επανένωση προχωρά αργά αλλά σταθερά που τα κάτω...
Όϊ ακόμα σαν συνολική λύση, αλλά σαν βήματα που διαχέονται κάτω που τις αντένες του απορριπτισμού
Η περίοδος 2003-04 ήταν ένα είδος κυπριακής επανάστασης που άνοιξε τα οδοφράγματα τζαι έφτιαξεν μια νέα τζαι θεσμική αλλά τζαι βιωματική πραγματικότητα..
Το ερώτημα είναι ποιά συμφέροντα εμποδίσαν την λύση όσο τζαιρό οι ηλικιωμένοι που επεθάναν πκιον, εμπορούσαν να ζήσουν ξανά στον τόπο τους, ή τα κοπελλούθκια τους να έχουν την περιουσία τους..
Κάποιοι εκερδοσκοπούσαν σε βάρος των προσφύγων. Τζαι προφανώς υπήρχαν τζαι οικονομικά συμφέροντα...
Η λύση μοιάζει με την κυπριακή γλώσσα. Όσο τζαι να την εκαταπιέζαν, όσο τζαι να της εκλείαν την πόρτα έβρισκε τρόπους να μπει που το παράθυρο..
Όση χολή τζαι να επροσπαθήσαν να σιωνώσουν οι διχοτομιστες [της ακροδεξιάς ή της πουγκα τους], εκλείαν μιαν πόρτα αλλά άννοιεν ένα πλήθος από παραθυρούθκια...
Η εκλογή Ερχιουρμάν, έφερε, πάλε, στην επιφάνεια, την προσπάθεια των διχοτομιστών στην ελληνοκυπριακή κοινότητα να κατασκευάσουν την γνωστή απορριπτική υστερία. Η εισήγηση του Ερχιουρμάν να αποκλειστεί η επανάληψη του σκηνικού στο Κραν Μοντανά, όταν ο Αναστασιάδης εσηκώθηκεν τζαι έφυεν, ενώ κοντέφκει μια συμφωνία, έγινε σημείο αναφοράς – γιατί να θέσει ετσι θέμα κοκ. Προφανώς μερικοί θα εθέλαν να πάσιν τζαι να φύουν πάλε... Το κυπριακό [με τις τόσες του παραλλαγές από το 1974] εν φαίνεται ότι θα λυθεί άμεσα με μια συνολική συμφωνία. Μάλλον θα πρέπει να δούμε τη διαδικασία στην εξελικτική της διαμόρφωση: μετά το 74 δημιουργήθηκαν μια σειρά από μερικές συμφωνίες, που διαμορφωθήκαν τις δεκαετίες του 1980 τζαι 1990. Που τους δείκτες Γκουεγιάρ ως το πλαίσιο Γκάλι, η ολική συμφωνία εδιάφευκεν, αλλά εμεινίσκαν τα πλαίσια. Το 2004 είχαμε την πρώτη ολοκληρωμένη εικόνα λύσης που εν επέρασεν μεν, αλλά άφηκεν σαφώς κληρονομιά όϊ απλώς σχέδια τζαι πλαίσια, αλλά τζαι πρακτικά αποτελέσματα που άλλαξαν τα δεδομένα: άνοιξεν ένα ρήγμα στον διαχωρισμό [με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων] τζαι εδημιούργησεν το επιπρόσθετο πλαίσιο της ΕΕ, αφού εντάχθηκεν έμμεσα τζαι η τουρκοκυπριακή κοινότητα με την θεσμοποίηση της ύπαρξης των ανοιγμάτων στα οδοφράγματα τζαι της επαφής μέσω εμπορίου τζαι διακίνησης.. Μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης..
Στην συνέχεια είχαμε τις συγκλίσεις Χριστόφια – Ταλάτ [την πρώτη φορά που αριστεροί ήταν επικεφαλής τζαι των δυο κοινοτήτων για ένα διάστημα] που εθεσμοποιήσαν τα προηγούμενα, για να καταλήξουμε στο Κραν Μοντανά... που έμεινε τζαι τζήνο σαν κληρονομιά στην εξελικτική ιστορική διαδικασία.
Ενώ οι συμφωνίες ολικής άμεσης λύσης κολλούν, επί του εδάφους οι επαφές απλώνονται τζαι διαχέονται..
Με βάση τούτην την ιστορική εμπειρία, τζαι με τον Χριστοδουλίδη στην προεδρία, η εικόνα μιας συνολικής λύσης άμεσα φαίνεται δύσκολη... Αλλά με τον Ερχιουρμάν στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, η εξελικτική λυση μπορεί να προχωρήσει με νέα ανοίγματα που τα κάτω. Με την μορφή μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης που ενθαρρύνονται που τους διεθνείς εγγυητές, τον ΟΗΕ, αλλά τζαι την ΕΕ... Το Βαρώσι λ.χ., τζαι τα οδοφράγματα, μπορεί να εν σημεία εστίασης......
Θα δείξει..
Σα τέλη του Οκτώβρη του 1948, σε ένα διεθνές κλίμα μαζικής εμφάνισης αντιαποικιακών κινημάτων, αλλά τζαι του ψυχρού πολέμου ανάμεσα στους μέχρι πριν λλίον συμμάχους στον Β Παγκόσμιο [ο οποίος εκφράστηκε τζαι με τον εμφύλιο στην Ελλάδα] οργανώθηκε τότε στην Κύπρο το πιο μαζικό συλλαλητήριο στην μέχρι τότε ιστορία του νησιού με αίτημα την «Πλήρη Αυτοκυβέρνηση»..
Ήταν ουσιαστικά η πρώτη ανοικτή, μαζική εκδήλωση για την Ανεξαρτησία....
Η συγκυρία ίσως να εξηγά γιατί παραβλέπεται η επέτειος. Με το τέλος του Β Παγκόσμιου Πολέμου, αρχίσαν μαζικές αντι-αποικιακές κινητοποιήσεις στην Κύπρο, με την Αριστερά να είναι ο οργανωτικός μοχλός. Η επικράτηση της Αριστεράς τζαι στις δημοτικές εκλογές [του 1946] αλλά τζαι στις Αρχιεπισκοπικές [με την εκλογή του Λεόντιου] είχαν κινητοποιήσει τζαι την Δεξιά τζαι την αποικιακή διοίκηση. Η Βρεττανική διοίκηση προσπάθησε πέρα από την καταστολή [με την βία όπως στο Λευκόνοικο το 1945 με 3 νεκρούς διαδηλωτές], την απαγόρευση αριστερών εφημερίδων, τζαι την σύλληψη των επικεφαλής των συντεχνιών] να προωθήσει ένα είδος μεταβατικής αυτοκυβέρνησης με την Διασκεπτική. Η προσπάθεια απέτυχε τζαι οι Βρετανοί έκλεισαν την Διασκεπτική, σε μια περίοδο έντονης εσωτερικής αντιπαράθεσης – τζαι ιδεολογικά τζαι ταξικά. Το συλλαλητήριο του Οκτώβρη ήταν, σε τούτο το πλαίσιο, το αποκορύφωμα των κινητοποιήσεων της δεκαετίας. Η Δεξιά προφανώς εν θέλει, σήμερα, να αθθυμάται τις τότε συνεργασίες της με τους αποικιοκράτες. Η Αριστερά που βρέθηκε υπό επίθεση τζαι από την αποικιοκρατία, αλλά τζαι από τους θεσμούς που έλεγχε η Δεξιά [όπως η Εκκλησία μετά τον θάνατο/δολοφονία του Λεόντιου] έκαμε αμυντική στροφή στην Ένωση το 1949, τζαι με φόντο τον ελληνικό εμφύλιο που εξελισσόταν τότε σε πόλεμο στα ελληνικά βουνά...
Όμως το κλίμα του 1948 περιέμεινε, όπως εφάνηκεν τζαι με τις υστερικές πρακτικές του Γρίβα μετά ενάντια σε άτομα της Αριστεράς που ταυτίστηκαν με τις κινητοποιήσεις, όπως ο Φιφής Ιωάννου [ο Γρίβας εστοχοποίησεν τον τζαι για τα φυλλάδια που εκυκλοφορούσαν, τον τζαιρόν της ΕΟΚΑ, τζαι που υποστηρίζαν την Ανεξαρτησία, τζαι επέμενε να απολυθεί που την δουλειάν του]. Τζαι όταν ηρτεν η Ανεξαρτησία, σαν αποτέλεσμα του αδιέξοδου των εθνικισμών, τζαι η θετική λαϊκή υποδοχή της, εκουβάλαν τζαι τις ιστορικές μνήμες του 48... Σε αυτό το πλαίσιο, το συλλαλητήριο, εν ήταν «χαμένη ευκαιρία» - ήταν μάλλον καταγραφή της ωρίμανσης [σε μεγάλο μέρος, έστω, της κοινωνίας] της διεκδίκησης για πρώτη φορά στην Κυπριακή Ιστορία, της Ανεξαρτησίας. Ενδεικτικό του νέου κλίματος που αναδύετουν που το 1948, ήταν το ψήφισμα του συλλαλητηρίου
«Το ψήφισμα κατάγγελλε την Βρεττανική κυβέρνηση... καταδίκαζε την «ανοικτή προσπάθεια κυβέρνησης και δεξιάς για την φασιστικοποίηση του τόπου.. και ζητούσε τον σχηματισμό «συντακτικής εθνοσυνέλευσης που να προέλθει από ελεύθερες εκλογές και να αναλάβει τον καταρτισμό του συντάγματος που επιδοκιμάζει ο λαός..»
Με τα καθεστωτικά ΜΜΕ να μετατοπίζουν την εστίαση από τα οικονομικά δεδομένα της πλειοψηφίας, στην σκιά της προστασίας των συμφερόντων των τραπεζών σαν «προστασίας της οικονομίας», ίσως να εν δύσκολο να κινητοποιηθεί μια μαζική συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι ζούμε σε ένα καθεστώς ελέγχου τζαι χειραγώγησης με άξονα τα τραπεζιτικά συμφέροντα... Η συσσώρευση όμως των καταγραφών τζαι υπενθυμίσεων για το πώς ένα είδος βαθέως κατεστημένου διαπλοκής, μετέτρεψε τους υπεύθυνους της κρίσης, που πλήρωσε η κοινωνία, σε προστατευόμενους διαχειριστές των θυμάτων τους, απλώνεται την κατανόηση που προηγείται της μαζικής πράξης... που θα έρτει αναπόφευκτα...
Σύνδεσμος κατά της ασυδοσίας των τραπεζών
«Το Μποϋκοτάζ των Υπολοίπων: Ήρθε η ώρα να ψηφίσουμε... για εμάς»
Στις εκλογές του 2026, το πιο μεγάλο κόμμα θα είναι κόμμα των Δανειοληπτών. Το κόμμα των ανθρώπων που έμαθαν να κοιμούνται με ειδοποιήσεις από εταιρείες εξαγοράς δανείων και “Servicer Reminder” και να ξυπνούν με τα επιτόκια που άλλαξαν παράνομα.
Οι Εταιρείες Εξαγοράς Πιστώσεων — ή όπως ευγενικά αποκαλούνται, “φορείς εξαγοράς και διαχείρισης δανείων” — αγοράζουν χρέη στο 5-20%, τα διεκδικούν στο 100%πλέον ληστρικους τοκους και δηλώνουν ότι «βοηθούν στην αποκατάσταση της οικονομικής ισορροπίας».
Η ισορροπία, βέβαια, βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα μπόνους τους και στα αποκαΐδια μιας μεσαίας τάξης που ψάχνει δικαιοσύνη σε ρυθμίσεις που ποτέ δεν συμφώνησαν αλλά τους τις επιβάλλουν οι εταιρείες εξαγοράς και/ή διαχείρισης λόγω της δεσπόζουσα θέσης που απέκτησαν μέσω των κατα παραγγελία νόμων Αβερωφ Νικολα.
Και όμως, υπάρχει μια ιδέα που πλανιέται σαν ανέκδοτο αλλά θα μπορούσε να γίνει πολιτική επανάσταση:
Ø Αν ένα κόμμα τολμήσει να πει ξεκάθαρα «θα επανεξετάσω τα δάνεια που πουλήθηκαν κάτω του 30% της αξίας τους και θα διαγράψω το υπόλοιπο»,
τότε ο λαός έχει την δύναμη να του δώσει την απόλυτη πλειοψηφία...
Γιατί;
Διότι πίσω από κάθε δάνειο υπάρχει ένας ψηφοφόρος. Πίσω από κάθε εξώδικο, μια οικογένεια. Και πίσω από κάθε fund, μια πολιτική σιωπή που κρατάει χρόνια.
Φαντάσου λοιπόν, το 2026, η κάλπη να γίνει εργαλείο ρύθμισης.
Μια ψήφος όχι για το ποιος «θα κυβερνήσει», αλλά για το ποιος θα διαγράψει — όχι χρέη, αλλά αδικίες.
Δεν είναι επανάσταση με πανό· είναι επανάσταση με στυλό.
Και ίσως η μόνη φορά που ένα «ΝΑΙ» μπορεί να διαγράψει κάτι πραγματικά βαρύ.
· Ερχιουρμαν ΙΙ: Ένα εκλεγμένος της αριστεράς με ανοίγματα εσωτερικής ενότητας στην τ/κ κοινότητα, τζαι ένας έμπειρος πολιτικός με εστίαση σε διεθνή πλαίσια διαπραγματεύσεων τζαι λύσης...
Σε σχέση με την πρακτική που ενδεχομένως να ακολουθήσει ο Ερχιουρμάν χρειάζεται συνειδητοποίηση σε ιστορικό πλαίσιο: δεν είναι Ακκιντζιη. Δεν είναι ούτε καν Ταλάτ. Γνωρίζοντας τί επεσυνέβη με τους θκυο – σε σχέση με την Τουρκία αλλά τζιαι με τους ε/κ το 2017 στο Κραν Μοντανά – ο Ερχιουρμάν εν πλέον υποψιασμένος τζιαι καθόλου συναισθηματικά καλόπιστος η “αφελής”. Έσιει ιστορικό συνεργασίας με πιο δεξιά κόμματα όπως το Δημοκρατικό, άρα διατεθειμένος για εσωτερικούς συμβιβασμούς ως προς το τί πρεσβεύει η τ/κ αριστερά στην ευρύτητά της. Όντας νομικός, αλλά τζιαι στη διαπραγματευτική ομάδα επί Ταλάτ, προφανώς ένναιν απλώς γνώστης, αλλά μπορεί εύκολα να “παίξει” με νομικισμούς αν χρειαστεί. Επίσης με ιστορικό στην κυβέρνηση στην Τουρκία (1999 ως το 2004 εργάστηκε στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Τουρκίας) προφανώς τζιαι έσιει όι μόνο διασυνδέσεις, τες οποίες ενδεχομένως να μεν θέλει να διακόψει – αλλα αντίθετα να τις χρησιμοποιήσει για την ευρύτερη εικόνα της πολιτικής που θέλει να προωθήσει -περιλαμβανομένης αυτονόητα τζαι της προσπάθειας για λυση που είναι τζαι ο βασικός άξονας των ψηφοφόρων τζαι της παράταξης που τον εκλεξεν..
Βλέποντας τες δηλώσεις του, ειδικά μετά την εκλογήν του, τα πιο πάνω εν εμφανή. Το ότι εχρησιμοποίησε συμβολισμούς, όπως το κάπνισμα τζιαι ο καρτσιλαμάς, εν ακριβώς η σύνδεση με το πολιτικό υπόβαθρο μερίδας των ψηφοφόρων του, τουλάχιστον των αριστερών τ/κ, μεν, αλλά χωρίς να αφορίζει....τζαι μερίδα της δεξιάς η του κέντρου που τον εψηφισεν επίσης. Εξου τζαι η μετεκλογική αναφορά σε «ενότητα»...
Ενδεικτικό εν το ότι επαρευρέθη στα εγκαίνια του νέου δικαστικού μεγάρου τον περασμένο Απρίλη, στην παρουσία ιμάμη τζιαι όπου εδκιαβάστηκε προσευχή, κάτι που ο Χαρμαντζί για παράδειγμα είσιε χαρακτηρίσει ως προσβολή στην ανεξιθρησκεία του συντάγματος της ΤΔΒΚ αλλά τζιαι στα ήθη τζιαι έθιμα της Κύπρου.
Οποτε τζαι «κάπνισμα, αλλα τζαι «προσευχή» από ιμάμη..
Ο Ερχιουρμάν στην κριτική του στο Τατάρ εστίαζε στην απομάκρυνση που το διεθνές δίκαιο (που προφανώς παίζει το στα δάκτυλα σε σχέση με κάποιους γνωστούς και μη εξαιρετέους) το ευρωπαϊκό δίκαιο τζιαι τη νομολογία για την επιτροπή αποζημιώσεων. Που καταγράφει τζαι την εστίαση του στην ΕΕ..
Με βάση τα δεδομένα της ιστορικής εμπειρίας, η βιομηχανία του απορριπτισμού, σαν συγκαλυμμένη διαδικασία διχοτομισμού, θα ξεκινήσει να αφορμολοέται πάλε για να μπλοκάρει οποιαδήποτε κίνηση...
Αλλά η ιστορική εμπειρία καταγράφει επίσης, ότι η τουρκοκυπριακή κοινότητα έσιει τις δικές της δυναμικές. Εν έστειλαν τον Τατάρ [τζαι την φαντασίωση των δυο κρατών που υποστήριζε] έσσω του, για να ικανοποιήσουν οποιαδήποτε ανάλογη ελληνοκυπριακή φαντασίωση. Οπως δείχνουν τζαι οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις εκάμαν το, πρώτα από όλα για την αξιοπρέπεια τους, αλλα τζιαι το συμφέρον τους με την έννοια της επιβίωσης: Ξέρουν ότι δκυο κράτη σημαίνει την εξαφάνιση τους τζιαι την πλήρη ποδηγέτηση που την Τουρκία. Θελουν μια αξιοπρεπή σχέση/συμφωνία τζαι με τους ελληνοκύπριους [στο πλαίσιο μιας λύσης] αλλα τζαι μια σχέση αυτονομίας που την Τουρκια. Το εκλογικό αποτέλεσμα σε τούτο το πλαίσιο ηταν μια κίνηση μετατόπισης από την στασιμότητα του στάτους κβο, αλλά τζαι αντίδραση/αντίσταση στην εξάρτηση από την Τουρκία, η οποία εκωδικοποιήτουν με την τουρκοκυπριακή υπεράσπιση των κοσμικών τους θεσμών.. Τζαι μια κοινότητα που παρά τις διαψεύσεις ελπίδων, αλλά τζαι εξωτερικών πιέσεων [από Τουρκία] καταφέρνει για μια εικοσαετία να κρατά τζαι την ελπίδα ζωντανή, αλλά τζαι την εικόνα της αυτονομίας της, εν θα γίνει ποττέ υπηρέτης των φαντασιώσεων του «Ντενκτάς στο Νότο» [του ελληνοκυπριακού απορριπτισμού] όπως το έθεσε ο Γρήγορης Ιωάννου στο ομώνυμο βιβλίο του. Οι τουρκοκύπριοι εν αυτόνομος παίκτης στην κυπριακό πλουραλιστικό σύνολο... Τζιαι υπάρχει τζιαι ανάμεσά τους – τζιαι στην πλουραλιστική αριστερά πλουραλισμός
Θέλουν λύση, αλλά εν θέλουν καππέλωμα...
Οι ελληνοκύπριοι μπορεί να έχουν την ΕΕ σαν είδος backup στήριξης [ότι τζαι να σημαίνει τούτο], αλλά με τις αποφάσεις/θεσμοθετήσεις του 2004, τζαι οι τουρκοκύπριοι έχουν ευρωπαϊκή πρόσβαση. Τζαι καμιά που τες 2 κοινότητες εν μπορεί να κλείσει τους δρόμους/οδοφράγματα που άνοιξε η μεγάλη ιστορική στιγμή του 2004. Όποιοι κωλοβαρούν [για ημέτερα ιδιοτελή συμφέροντα] απλώς θα συνειδητοποιούν αργά ή γληορα την αναπόφευκτη υλική πραγματικότητα: ότι η λύση εν το κλειδί του μέλλοντος. Αν λ.χ. η απορριπτική/διχοτομική πτέρυγα των ελληνοκυπρίων μπλοκάρει ξανά την αναπόφευκτη διαδικασία λύσης, θα μείνει να ονειρεύκεται γεωτρήσεις που θα μπλοκάρει το τουρκικό κράτος....
· Πόσο πιο ηλίθιο μπορεί να γίνει το σκηνικό; Η ΕΕ ανεγείρει μνημείο για τους ελληνοκύπριους αγνοουμένους με μεσολάβηση της υποτίθεται Κυπριακής Δημοκρατίας όλων των κατοίκων της..
Το θέαμα απλώς αναδεικνύει την γελοία μεροληψία μερίδας της ελληνοκυπριακής πολιτικής εξουσίας..
Τζαι τί περιμένουν δηλαδή – ότι θα καταπιούν οι ξένοι το θέαμα ή ότι εν θα δουν την χυδαία μεροληψία;
Μια ιστορική αναφορά για τα θύματα της περιόδου 1963-67 για το σημερινό ξεδιάντροπο της κατασκευής μονομερούς μνήμης:
«..Στην περίοδο 1963 σκοτώθηκαν και αγνοούνται σε συγκρούσεις περίπου 419 Τουρκοκύπριοι και 215 Ελληνοκύπριοι. Αν σκοτώθηκαν διπλάσιοι Τουρκοκύπριοι σε μια κοινότητα που είναι περίπου τέσσερις φορές πιο μικρή, αναλογούν περίπου οκτώ Τουρκοκύπριοι σε κάθε Ελληνοκύπριο, σε σχέση με τον πληθυσμό κάθε κοινότητας.»
[20 χρόνια μετά από τι: Η πολλαπλή νοηματοδότηση του 1974. Γιάννης Παπαδάκης, 1995, στο «Ανατομία μιας Μεταμόρφωσης.»]
«Κάτω από τους ήχους της Τηλλυρκώτισσας, αυτής της Κυπριακής παραδοσιακής μουσικής, που χαρακτηρίζει την κοινή Κυπριακή μας ταυτότητα, οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες και συμπατριώτισσες μας, οι αδελφοί και αδελφές μας, ετοιμάζονται να γιορτάσουν την μεγάλη νίκη που έφεραν οι εκλογές με την ανάδειξη από τον πρώτο γύρο και με το απίστευτα ψηλό ποσοστό του σχεδόν 63%, του Τουφάν Ερχιουρμάν, ως νέου ηγέτη της Τουρκοκυπριακής κοινότητας.»
https://www.facebook.com/1543372515/videos/1336001551539535
Η σημειολογία της νίκης του Ερχιουρμαν είναι πολλαπλή:
Εν μια νίκη της κυπριακοτητας που φαίνεται να απλώνεται σε ουλλες τες τουρκοκυπριακές τάσεις/παρατάξεις. Ηταν ξεκάθαρες τζαι οι προεκλογικές αντιπαραθέσεις για την σχέση με την Τουρκία....
Εν επίσης μια εντυπωσιακή απόρριψη της «λύσης δυο κρατών» [που ηταν η προεκλογική πλατφόρμα του Τατάρ]..
Θέλουμεν ειρήνη τζαι η χώρα μας εν γεμάτη όπλα [Άσε που υπάρχουν τζαι τα ψώνια που θέλουν να αγοράζουμε τζαι άλλα όπλα...]
Από την δεκαετία του 1990 είναι τεκμηριωμένο ότι η αγοραπωλησίες όπλων εν μια επικερδής επιχείρηση για τους μεσάζοντες... Ιδιαίτερα τους τοπικούς...
Η πολεμοκαπηλία είναι οικονομική επιχείρηση σε βάρος της κοινωνίας – που πληρώνει τα όπλα τζαι θα πληρώσει το τίμημα, αν ξαναπροκύψει κανένα 1974...
What a striking paradox…!
On one hand, we speak of building peace.
We strive for the resumption of negotiations,
and we dream of a sustainable and shared future on this beautiful island.
On the other hand, some are turning our common homeland into a ticking bomb.
Has history taught them nothing?
Let us not allow this paradox to define our future.
Let us choose peace.
Let us choose shared responsibility and shared hope.
Let this island be remembered not for its wounds, but for its courage to heal.
Όπως καταγράφεται ιστορικά, η χρυσόσκονη της εθνικοφροσύνης, την οποία προωθεί ο Γιώρκος, ήταν τζαι είναι κάλυψη για πολλαπλά οικονομικά συμφέροντα...
Ο Γιώρκος στην Λευκωσία εξήχασε το πουντζιην του;..Οξά θα υπολογίζει να φκάλλει ριάλια που αλλού;...Οξά εν να δούμε το Καποδιστριακό εξάρτημα του Γιώρκου;
Τώρα να δούμε...:)
Το Καποδιστριακό αρπάσει διάφορα στην Λευκωσία:
Αναλογικά η υπόθεση του Γιαννάκη, παρά τις αντίθετες φωνές εκινήθηκεν με ταχύτητα φωτός παρα τες φιλότιμες προσπάθειες για καθυστέρηση. Τρία χρόνια να φκει απόφαση εν ταχύτητα φωτός για τα κυπριακά δικαστήρια, αν αναλογιστεί κανείς τζιαι τες παραδοχές του προέδρου του δικηγορικού συλλόγου “Είπε ότι δικαστικές αποφάσεις λαμβάνονται μετά την πάροδο 17 ετών, όμως, η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Κράτος Δικαίου παρουσιάζει στοιχεία που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και δημιουργούν μια επίπλαστη εικόνα για την απονομή δικαιοσύνης στην Κύπρο.” - Βορκάς στη Βουλή: Παραπλανούμε την Κομισιόν
Οι εθνικοί η κρατικοί ύμνοι εν μουσικοί ήχοι, οι οποίοι επιβάλλονται συνήθως από το κράτος σαν έκφραση συλλογικότητας. Ήταν κωμικό να θωρείς τον Άριστο του Φιλελευθέρου να αφρίζει γιατί ετέθηκε πάλε το θέμα ενός κυπριακού πολιτειακού [αφού είμαστε, ευτυχώς!, πλουραλιστική κοινωνία] ύμνου. Στην πραγματικότητα, τζαι παρά την αχαπαροσύνη του κάθε Άριστου, υπάρχει πολιτειακός ύμνος της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε σύνθεση του Σόλωνα Μιχαηλίδη. Τζαι εδημιουργήθηκεν πριν τις φασαρίες του 1963-64, άρα εκφράζει τζαι την δικοινοτική κυβέρνηση τότε. Ο λόγος που εν χρησιμοποιήθηκε εν ότι ξέσπασαν τα γεγονότα του 63-64, τζαι κουβαλήθηκε δακάτω ο Γρίβας πάλε με μιαν ελληνικήν μεραρχία – τζαι εσυμπεριφέρετουν, όπως θα ήταν αναμενόμενο, από την νεύρωση του Γρίβα, σαν κράτος εν κράτει με Αθηναϊκές άκρες... Ήταν η εποχή που οι της Αθηνας εθέλαν να μας πουλήσουν το σχέδιο Άτσεσον. Άτε να τους αμφισβητήσεις το ύμνο που εξέφραζεν την εξουσία τους..
Εχάσαν, παρά το 1967 τζαι μετά το 1974.... να καταργήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία, τζαι το διευρυνόμενο αίσθημα της κυπριακότητας..
Ο ύμνος όμως έμεινεν λογοκρινόμενος, για να μεν «αννοίωμεν αλλά κεφάλαια εσωτερικής αντιπαράθεσης», αφού μια μερίδα της δεξιάς χρησιμοποιά την φαντασίωση του «ελληνισμού» σαν πολιτικάντικη μορφή ρητορικής συσπείρωσης ημετέρων κοκ...
Θα έρτει τζαι ο τζαιρός της αποκατάστασης του λογοκρινόμενο τζαι της ιστορικής αλήθκειας που εκφράζει..
Γιώργος Μιχαήλ
«Καλωσορίσατε στο «1984» και στο οργουελικό καθεστώς που στήνει ο Νίκος Χριστοδουλίδης, μαζί με συγγενείς, κουμπάρους και φίλους, το οποίο με στρατιές από τρολ αλλά και με θεσμικούς μηχανισμούς, όπως φαίνεται, παρακολουθεί και στοχοποιεί πολίτες που ασκούν ενοχλητική κριτική.
Τα σημερινά δημοσιεύματα ουσιαστικά επιβεβαιώνουν την καταγγελία εναντίον της αστυνομικού της ΚΥΠ, η οποία φαίνεται να ανήκει στο στενό περιβάλλον του προέδρου, κάτι που ενισχύεται και από τον ισχυρισμό ότι αποσπάστηκε στην ΚΥΠ αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.
Η απομάκρυνσή της από την ΚΥΠ και η μετάθεσή της στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακή τακτική διαχείρισης ζημιάς (damage control), παρά με ουσιαστικό μέτρο αντιμετώπισης του απαράδεκτου αυτού περιστατικού.
Αυτό που θα έπρεπε να είχε συμβεί είναι να τεθεί άμεσα σε διαθεσιμότητα και να διαταχθεί έρευνα εναντίον της για κατάχρηση εξουσίας και ανάρμοστη συμπεριφορά που προσβάλλει και υπονομεύει το κύρος μιας νευραλγικής υπηρεσίας.
Μιας υπηρεσίας που υποτίθεται ότι έχει ως αποστολή τη συλλογή και αξιολόγηση πληροφοριών για την προστασία της εθνικής ασφάλειας και όχι για να βγάζει τα άπλυτα των πολιτών στη φόρα.
Και για άλλη μια φορά τα λαλίστατα κόμματα σιωπούν. Μήπως επειδή δεν τους αρέσει το περιεχόμενο και η ένταση της κριτικής που ασκεί η καταγγέλλουσα ή μήπως επειδή δεν είναι δικό τους μέλος, αλλά ανήκει σε αντίπαλο κόμμα και έτσι δεν αισθάνονται την ανάγκη να το υπερασπιστούν;
Το θέμα όμως δεν έχει να κάμει με το αν συμφωνεί κάποιος με το περιεχόμενο και την ένταση της κριτικής που ασκεί η καταγγέλλουσα, ούτε με το σε ποιο κόμμα ανήκει.
Το θέμα έχει να κάμει με το αυτονόητο και δημοκρατικό δικαίωμα κάθε πολίτη, όπου κι αν ανήκει, να ασκεί ελεύθερα κριτική χωρίς να φοβάται ότι κάποιο μέλος της ΚΥΠ τον παρακολουθεί και συλλέγει πληροφορίες για να τον εκφοβίσει και να τον φιμώσει.
Αυτό το δικαίωμα είναι που θα έπρεπε όλοι να υπερασπιστούμε σήμερα!
Κι όμως, οι περισσότεροι επιλέγουν να σιωπούν, κυρίως από φόβο μήπως και κάποιος τους βγάλει τα άπλυτα στη φόρα…»
«Απόψε η κυπριακή αστυνομία στο αεροδρόμιο Λάρνακας ανέκρινε το δημοσιογράφο Δημήτρη Λάσκαρη επειδή κατά τη διαμονή του στην Κύπρο επισκέφθηκε την εβραική συναγωγή στη Λάρνακα δύο μέρες νωρίτερα. Η ανάκριση είχε ως αποτέλεσμα να χάσει την πτήση του. Η "ύποπτη" επίσκεψη στην συναγωγή ήταν μέρος δημοσιογραφικής έρευνας του γνωστου δημοσιογράφου η οποία με κανένα τρόπο δεν παραβίασε καμία νομοθεσία. Η κυβέρνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη βουλιάζει όλο και περισσότερο στο βούρκο της ανυποληψίας αφού διαφαίνεται καθημερινα πως έχει παραχωρήσει τη διακυβέρνηση της χώρας στο ΝΑΤΟ και τη Μοσσάντ, ενώ ο ίδιος παρακολουθεί ποδόσφαιρο και κόβει κορδέλες σε εγκαίνια.»
· Οι δρόμοι της Κύπρου μιλούν την γλώσσα της Ιστορίας με την αλληλεγγύη στην Γάζα/Παλαιστίνη – το περασμένο σαββατοκυρίακο, η Πάφος
«Σήμερα στην Πάφο ακούστηκε δυνατά η φωνή του Παλαιστινιακού λαού, που μαζί με τον αγώνα του για επιβίωση, μας υπενθυμίζει καθημερινά πως μοιάζει η αξιοπρέπεια, η διεκδίκηση και η ανάγκη για δικαιοσύνη απέναντι σε κάθε καταπιεστή. Όπως ήταν αναμενόμενο στην πλημμυρισμένη από σιωνιστές Πάφο, κάποιοι ενοχλήθηκαν. Λογικό όταν οι λαοί, οι απλοί πολίτες απ' άκρη σ' άκρη του κόσμου σου υπενθυμίζουν πως είναι να μη σκύβεις το κεφάλι σε όποιον έχει εξουσία και δύναμη, αλλά παράλληλα και πόσο ντροπιαστικό είναι να στηρίζεις μια γενοκτονία.»
Η τάση μερικών να πουλούν το ψέμα εν ενδιαφέρουσα. Ο Παπαπολυβίου, που το παίζει σαν ο ιστορικός του Φιλελευθέρου, εφόρησεν τα άρματα του, για κάμει κριτική στον Μ. Μιχαήλ γιατί, υποτίθεται, είπεν ότι αυτοκτόνησε ο Αυξεντίου. Θέαμα ήταν, τζαι, φαίνεται, ότι ο Παπαπολυβιου είπεν να κάμει τζαι την φιγούρα του. Αλλά ήταν μια βαβούρα για ένα ψέμα. Όπως του απάντησε ο Μιχαήλ, τζαι όπως εμπόρεν να δει ό,ποιος επαρακολούθαν την συζήτηση, εν ήταν τούτη η θέση του Μ. Μιχαηλ. Ουσιαστικά, ο Παπαπολυβίου, εμπήκε σε ένα θέαμα, με ένα ψέμα – διότι άλλο να συζητάς πιθανότητες, τζαι άλλο να υιοθετείς κάτι... Είναι να απορείς πώς αξιολογούν τα τεκμήρια μερικοί ιστορικοί.. Οξά να πούμε ότι «τα ράσα εν κάμνουν τον παπά»;
Αλλά ένεν μόνο η εθνικόφρων ομάδα του Φιλελεύθερου, που εν η ίδια που έστησε τζαι το θέαμα υστερίας για τες δικοινοτικές πέτρες. Είχαμε μιαν ανάλογη παραπλάνηση την περασμένη εφτομάδα για την φωτογραφία με το φιλί μιας κυρίας στον Χριστοδουλίδη. Το προεδρικό διεμήνυσε ότι οι δημοσιογράφοι θα μπορούσαν να τηλεφωνούσαν στο προεδρικό για να μάθουν... Τελικά τζαι η φωτογραφία ήταν αληθινή, αλλά ίσως το πιο σημαντικό ήταν η σχέση της γυναίκας με μια πρόσφατά διορισμένη σε πρεσβεία... Η ημετεροκρατία της νυν προεδρίας, κοντεύκει να ξεπεράσει τζαι τζήνη της εποχής Αναστασιάδη; – Αν τζαι συγκριτικά μερικοί θα εμπορουσαν να πουν ότι εφτασεν τον ήδη άμα δεις ότι ο Αναστασιάδης κρίνεται με 2 θητείες... Τότε υπήρχε τζαι ένα κόμμα σαν σημείο αναφοράς των εξυπηρετήσεων – τωρά αυξανόμενα υπάρχει η εικόνα μιας ημετεροκρατίας εστιασμένης στον Χριστοδουλίδη ή το περιβάλλον του.
Τζαι σαν το «κερασάκι στην τούρτα» που λαλούν, ήρτεν μας τζαι η γραφικότητα, μιας τύπισσας που ήταν στην ΚΥΠ τζαι απείλαν μιαν άλλην ότι θα δημοσιοποιήσει τα «άπλυτα της». Δηλαδή η ΚΥΠ κάμνει τζαι προσωπικές έρευνες για εξυπηρέτηση των στελεχών της; ...Τουλάχιστον σαν ένδειξη ευαισθησίας, εφύαν την που την ΚΥΠ. Αλλά εμάθαμεν ότι, εν αδίκημα να αναφέρεις δημόσια την ιδιότητα μέλους της ΚΥΠ. Δηλαδή πως αλλιώς θα αποφύγεις εκβιασμούς από μέλος της ΚΥΠ;....Τζαι το «κερασάκι» πάλε – η τύπισσα που απειλούσε μέσω ΚΥΠ φαίνεται να ήταν αγκρισμενη για «κριτική στον Προέδρο»...
Η ημετεροκρατία των οπαδών...
«..μέχρι τις 7 Ιουλίου είχαν πωληθεί ή μεταβιβαστεί περισσότερα από 53.000 ακίνητα σε αλλοδαπούς με την Πάφο να καταγράφει τις περισσότερες αγοραπωλησίες, με σχεδόν 21.000 ακίνητα, ενώ ακολουθεί η Λεμεσός με 17.000.» [ΡΙΚ]
«Αλλοδαποί αγοράζουν όλη την Κύπρο παρακαμπωντας νομοθεσία –εκτοξεύουν τις τιμές των ακίνητων...» Φιλελεύθερος, 30/1/2025 – 8/8.2025
Το θέμα έννεν απλώς η πώληση της γης, αλλά το γεγονός ότι υπονομεύκεται τζαι το καθεστώς διάχυτης μικροιδιοκτησίας που χαρακτηρίζει την Κύπρο από τον 19ο αιώνα, όπως τεκμηρίωσε ο Ρ. Κατσιαούνης... Τζαι εν βασικό στοιχείο της κουλτούρας ισότητας στην κυπριακή κοινωνία... Τα εισοδήματα της σημερινής γενιάς από τις πωλήσεις, σημαίνουν, όμως, ότι η επόμενη γενιά, εν θα έσιει γην... Τζαι η γη ένεν μόνο για την αγροτική παραγωγή... Μαζί με την κουλτούρα της μικροιδιοκησίας, πάει τζαι το ιδιόκτητο σπίτι.
«Το ανέκδοτο της εφτομαδας: On 8th August, Stockwatch reported that the ECB had approved the appointment of George Syrichas to the Board of the Bank of Cyprus.
Ας θυμίσουμε στο κοινό ποιός ήταν ο Συρίχας. Κατά την περίοδο που οδήγησε στην τραπεζιτική κρίση στην Κύπρο, ο Συρίχας ήταν senior director στην Κεντρική Τράπεζα τζαι δεξί σιέρι του Ορφανίδη. Ο Ορφανίδης τζαι ο Συρίχας έχουν τεράστιες ευθύνες για την τραπεζιτική κρίση λόγω τις ανικανότητάς τους να διασφαλίσουν ρύθμιση του τραπεζιτικού τομέα. Ενδεικτικό ήταν ένα βιβλίο που επιμελήθηκαν για την κυπριακή οικονομία το οποίο εκυκλοφόρησεν λλίον πριν την κρίση.. Στο κεφάλαιο για τον χρηματοπιστωτικό τομέα αναφέρεται ότι: «....ο κυπριακός τραπεζιτικός τομέας έχει επιτελέσει πολύ ικανοποιητικά τον διαμεσολαβητικό του ρόλο..».
Τζαι ύστερα είχαμε την κρίση των τραπεζών... τόσο «ικανοποιητικά»..
Στην δημοσίευση του Stockwatch για τον διορισμό του, αναφέρεται πανηγυρικά «Η Τράπεζα σημειώνει ότι ο κ. Συρίχας είναι «κορυφαίος οικονομολόγος», ο οποίος διαθέτει «βαθιά ακαδημαϊκή γνώση και εμπειρία στα μακροοικονομικά και τραπεζιτικά θέματα»...
Ίσως θα πρέπει κάποιος να εξηγήσει τη διαφορά ανάμεσα στο «κορυφαίος οικονομολόγος» τζαι «εγωιστικές μετριότητες...»
FrankK
Η εφτομάδα είσιεν τζαι μιαν ενδιαφέρουσα προέκταση τζαι στις συζητήσεις για το καλώδιο [που θα εξυπηρετά το Ισραήλ ας πούμε] με μιαν διπλή καταγραφή του ανερχόμενου ρόλου της Τουρκίας, την οποίαν μερικοί νομίζουν θα την αντιμετωπίσουν με το σαπιοκάραβο [τί άλλο να το πεις μετά την Γάζα τζαι την αδυναμία απαντήσουν στους περσικούς πυραύλους;] του Ισραήλ, ή, ακόμα πιο ανόητα, ότι οι ΗΠΑ θα τους βοηθήσουν να νικήσουν την Τουρκία... Από τον Ιγνατίου στον Γεαδη..
Στις ΗΠΑ ο Τραμπ σε μια θεαματική παράσταση σαν «peacemaker» επισφράγισε την συμφωνία Αζερμπαϊτζάν – Αρμενίας, διασφαλίζοντας τον αγωγό φυσικού αερίου που θα φτάνει στην Τουρκία, μετατρέποντάς την σε γεωπολιτικό κόμβο ενέργειας...
Τζαι οι ΗΠΑ εν να τα βάλουν με την Τουρκία για τον Γεάδη... :)
Επιπρόσθετα η Τουρκία έκαμεν μιαν επίδειξη δύναμης στα χωρικά ύδατα των ΑΟΖ τζαι εμπόδισε γεώτρηση... Όποιος/α παρακολουθεί τούτην την πονεμένη Ιστορία με το φυσικό αέριο, ξέρει, ιδιαίτερα μετά το Κραν Μοντανά, ότι εν μπορεί να υπάρξει συμφωνία χωρίς συζήτηση με την Τουρκία...
Συμπέρασμα: Έσιει σαφώς δίκαιον ο Κεραυνός στο υπουργείο οικονομικών να μεν πετάσσει λεφτά για έργα που εν θα γίνουν αν δεν λυθεί το κυπριακό..
Τζαι η ΑΟΖ εν μέρος του κυπριακού πκιον..
Εν σημαντική τζιαι η αναφορά στην άρνηση για συμβολή που τους τουρκοκύπριους, ειδικά σε μια περίοδο τζιαι λιότερο που μιαν εφτομάδα μετά που είσιεν βρεθεί ο Χριστοδουλίδης με τον Τατάρ για να διερευνήσουν όπως ελαλούσαν τη πιθανότητα επανέναρξης συνομιλιών για το Κυπριακό. Αρνηθήκαν βοήθεια σε πυροσβέστες τζιαι οχήματα, επειδή υποτίθεται εχρειάζουνταν εναέρια μέσα τζιαι ύστερα που λλίες ώρες ελαλούσαν ότι τα εναέρια μέσα εν εμπορούσαν να κάμουν ρίψεις λόγω του αέρα. Ποιο που τα δκυο ισχύει τελικά; Ή καλύττερα τί τους εκόλιεν να δεκτούν τη βοήθεια έστω ως ένδειξη αποδοχής της καλής θέλησης που επιδείχθηκε τζιαι να το αξιοποιήσουν ακριβώς πολιτικά για επανέναρξη διαλόγου;
Στις συζητήσεις για το κυπριακό, από ότι εφάνηκεν, εδώθηκεν παράταση για πάρακάτω... τζαι ως γεγονός εν να εν σημαντικές τζαι οι τουρκοκυπριακές εκλογές...
Τα οδοφράγματα πάντως σαν να έχουν αυξημένη δημοτικότητα, έστω τζαι ρητορικά, σε τούτον το κλίμα... ο Φιλελεύθερος του Σαββάτου, ήταν ενδεικτικός – ο υπερτιτλος τζαι ο τίτλος του πρωτοσέλιδου, σαν να μας λαλεί ότι εν κακός ο Τατάρ, γιατί εν άφηκεν να προχωρήσει συμφωνία για άνοιγμα οδοφραγμάτων..
«Μπλόκαραν κάθε προσπάθεια του Γκουτέρες για συμφωνία στα οδοφράγματα. Κρεσέντο άρνησης Τατάρ – Τουρκίας»
Τούτον στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του Άριστου σαν διευθυντή σύνταξης...
Η πλάκα ένει ότι ο Άριστος του Πιν που δαιμονοποιούν κάθε επαφή τζιαι διαρρυγνύουν τα ιμάτιά τους για όποιο θέμα έσιει να κάμει με οδοφράγματα τόσους τζιαιρούς, τωρά ωρίουνται επειδή εν αννοιουν άλλα οδοφράγματα. Πραγματικά εν τόσον αστείο που καταντά γελοίον
Λαλείς η διάχυση της επανένωσης που τα κάτω, να περνά πκιον σαν θετική [«υπό τις περιστάσεις»] ακόμα τζαι για έτσι απορριπτικούς;
Τζαι στο μιτσή σχόλιο του πρωτοσέλιδου καταγράφεται: «Ο Τατάρ έριξε μια αόριστη πρόταση Γερι –Αγλαντζιά εις απάντηση του ανοίγματος Αθηαίνου-Αγλαντζιά..».... Που το Αθηαίνου-Αγλαντζιά εν ορισμένο συγκριτικά με το αόριστο Γέρι-Αγλαντζιά – έτο τζιαι το γελοίο...
Σαν να κυοφορείται ένα ευρύτερο άνοιγμα με κέντρο της Αγλαντζια δηλαδή;
Πάντως το ότι η δημόσια σφαίρα του ίντερνετ άρκεψεν να αναπτύσσει ανατρεπτικό χιούμορ, για κωμικά βικτωριανά φαινόμενα, εν πολλά καλό..
Η αδυναμία της ακροδεξιάς/εθνικοφροσύνης να καταλάβει τις συνέπειες: ότι άμα λάσσει, σαν προσπάθεια να λογοκρίνει, είτε βιβλίο, είτε δημόσιο λόγο, ουσιαστικά προκαλεί, σαν συνέπεια, το αντίθετο που τζήνο που την πανικοβάλει – πρόσφατα επεισόδια..
Που την δεκαετία του 1990, με τις υστερίες για το Πανεπιστήμιο [που εν ήθελε η εθνικοφροσύνη] απόψεις εκτός της ηγεμονικής ιδεολογίας [όπως η αυτονομία της κυπριακότητας στην εκπομπή του Χωρίς Πλαίσια], η ακροδεξιά, έστησεν ένα μηχανισμό προσπαθειών λογοκρισίας, που λειτουργεί/καταλήγει σε μπούμερανγκ, όπως τζαι άλλες προηγούμενες της απόπειρες της [λ.χ. ΕΟΚΑ β, πραξικόπημα, εισβολή]: αντί να λογοκρίνουν στην ουσία δημοσιοποιούν: Στην εκπομπή του Χωρίς Πλαίσια λ.χ. η δική τους υστερική αντίδραση, έθεσε το θέμα της κυπριακής ταυτότητας σε ούλλην την κοινωνία – είτε είδε, είτε εν είδεν την εκπομπή. Τζαι ανάλογα μετά.. τούτην την περίοδο είχαμε, σαν αναλογία, την υστερία για το δικοινοτικό βιβλίο στην Μπιενάλε... Το βιβλίο ελογοκρίθηκεν μεν [αποσύρθηκε] αλλά ουσιαστικά τώρα θα μείνει σαν ιστορικό βιβλίο, το οποίο θα είναι μέρος της κυπριακής πολιτικής/πολιτισμικής ιστοριογραφίας. Αντί ένα απλώς σεβαστό κείμενο σε μια διεθνή έκθεση. Τωρά δημοσιοποιήθηκε εσωτερικά τζαι έγινε μέρος των πετρών που οικοδομούν την νέα μορφή της αναδυόμενης κυπριακότητας. Τζαι όπως το Χωρίς Πλαίσια τότε, θα διαχυθεί σαν μορφή κωδικοποίησης αισθημάτων που με την συζήτηση που ακολούθησε αποκτήσαν λέξεις «οι εμπειρίες χωρίς ονομα»..
Ανάλογα τζαι η υστερία για την συνέντευξη του Φειδία με τον Τατάρ. Η πτέρυγα της λογοκρισίας έφκαλεν πάλε την υστερία της περίπατο... γιατί να πάει στο ψευδό... γιατί το ένα, γιατί το άλλο..τζαι εκολλησαν τζαι άλλοι, δυστυχώς, πέρα που την ακροδεξιά..
Ο Μιχαλάκης Σαββίδης έθεσεν το αφοπλιστικά ξεκάθαρα. Ο Φειδίας έσιει κάθε δικαίωμα να το κάμει, τζαι γιατί ακριβώς εν άτομο της επικοινωνίας... τζαι παρουσιάζει απόψεις... Οι υστερικοί, τούτον που θέλουν εν λογοκρισία...
Τζαι όπως τζαι με προηγούμενες υστερίες, η προσπάθεια λογοκρισίας στην τεχνολογική κουλτούρα της επικοινωνίας στην εποχή μας γίνεται μπούμερανγκ...
Μνήμη από το «Χωρίς Πλαίσια» ....
· Άκου θράσος
Ιδού εκφράσεις χωρίς ντροπή από το κράτος της απόπειρας γενοκτονίας στην Γάζα:
«...η δημοκρατική Κύπρος προστατεύει την νόμιμη διαμονή, τη θρησκευτική ελευθερία και την εκπαίδευση για όλους».
Εμείς έχουμεν τα ρε λεβέντη – εσείς με τόσα χρόνια κατοχής της Παλαιστίνης, με τους τραμπούκους των εποίκων να κάμνουν επιθέσεις, έσιεις το θράσος να μιλάς για «νόμιμη διαμονή»; ..Εσείς πότε τα εσεβαστήκετε τούτα τα δικαιώματα των Παλαιστίνιων; Όσο για την εκπαίδευση – αφήκετε κανένα θρησκευτικό μνημείο που να μεν το ισοπεδώσετε στην Γάζα;
Τζαι μιλάς εσύ;
Να μας κάμεις τζαι κήρυγμα;
Μάθε την κυπριακή σοφία με την φράση «Απόν αντρέπεται...
Τζαι μιαν τζαι είσαι στην Κύπρο, μάθε τζαι την έννοια της ανοχής, τζαι της ελευθερίας του λόγου που προφανώς εν έσιετε..
Εισιεν τζαι χαζιν, αμα τον εκραξαν τον πρεσβη, που μας ειπεν «πως χαιρετίζει τον ανοιχτό διάλογο για το Ισραήλ.»
Δηλαδή κ. πρέσβη μπορείς να κάμεις διάλογο για τον στρατό του κράτους σου, στον οποίον δίνονται διαταγές να δολοφονούνται άμαχοι παλαιστίνιοι που πασιν να πιάσουν λλιην τροφή, ύστερα που την απόπειρα επιβολής λιμού που επέβαλε το συζήτηση κράτος σου;
«Ο πρέσβης του Ισραήλ στην Κύπρο, Ορέν Ανόλικ, καταδικάζει σε γραπτή του δήλωση την Τετάρτη «την εμφάνιση ασυνήθιστης αντισημιτικής ρητορικής στο δημόσιο λόγο στην Κύπρο τις τελευταίες ημέρες», όπως ισχυρίζεται.
Αναφέρει επίσης ότι, «η δημοκρατική Κύπρος προστατεύει τη νόμιμη διαμονή, τη θρησκευτική ελευθερία και την εκπαίδευση για όλους. Αυτά είναι δυνατά σημεία, όχι παραχωρήσεις. Αυτό που απειλεί τη δημοκρατία δεν είναι η διαφορετικότητα, αλλά η διάδοση μισαλλόδοξων μύθων που στοχεύουν ολόκληρες κοινότητες. Αυτό δεν είναι έκφραση πολιτικής άποψης, είναι ρητορική μίσους. Ο αντισημιτισμός, σε όλες τις μορφές του, δεν έχει θέση στη δημόσια ζωή». https://cyprustimes.com/politiki/israilinos-presvis-asynithisti-antisimitiki-ritoriki-stin-kypro/?fbclid=IwY2xjawLIzF1leHRuA2FlbQIxMQBicmlkETBsVWIwM1daWllKN052WFNGAR64G7cYaxU9G9wyBSPeeqJ_NBMjViNrZai36k_jQ8mtx1BECkahMmmMwIf0_g_aem_ecwVFt0sLNAZB1WoBTKxfQ
One Radical Planet 